<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Historyczne miejscowości

  • Mapy
  • Kucice, Żukowo
  • Przyborowice Dolne, Ślepowrony
  • Strachowo, Strachówko, Sochocin, Kępa
  • Płońsk
  • Krysk, Goławin, Grodziec
  • Dobre, Pniewnik, Drop, Modecin
  • Stan ludności gmin w 2004 r.
  • Miejscowości w dokumencie - wg. Ksiąg w AGAD
  • Liw

  •  DOBRE

     


    Miasto Dobre znane jest od pierwszej połowy XVI w.
    W 1560 roku J Dobrzyniecki, podstoli zakroczymski, uzyskał dla wsi Dobre w dobrach Ossówno, w powiecie liwskim, erekcję parafii i lokację miasta na prawie chełmińskim z zezwoleniem odbywania 3 jarmarków rocznie i 1 targu tygodniowo.
    W 1563 r. obok Dobrego Starego, należącego do Dobrzynieckich, występuje w rerejestrze poboru Dobre Nowe w posiadaniu drugiej gałęzi tejże rodziny, która wzięło nazwisko od dóbr rodzinnych Ossówno - Ossowińskich. Sądząc z jednakowego uposażenia w ziemię po 20 łanów, miasteczko podzielono na połowę. Jak wynika z opłacanego poboru Dobre stanowiło w tym czasie poważny ośrodek rzemieślniczo-handlowy (łącznie w dwóch miastach było ok. 40 rzemieślników i 6 przekupniów), którego zaludnienie można szacować na ponad 800 mieszkańcó. Już jednak w 1567 roku liczba rzemieślników Dobrego bardzo stopniała, a w drugiej połowie XVII w, po zniszczeniach szwedzkich, pogłówne płaciło już tylko jedno miasto Dobre, w wysokości świadczącej o zaludnieniu nie przekraczającym 150 mieszkańców.
    Z początkiem XVIII Dobre przeszło w ręce Massalskich, od których nabył je ok. 1785 r. S. Szydłowski, kasztelan żarnowski.
    W 1752 r. August III podniósł liczbę jarmarków do 5.
    W 1777 r. miało Dobre 42 domy, a po zniszczeniach w czasie kampanii napoleońskiej, w 1820 r. liczyło 38 drewnianych domów i 317 mieszkańców, wśród których było 22 rzemieślników; targi i jarmarki straciły znaczenie.
    W latach 1795-1807 w zaborze austryjackim, a po 1807 w Księstwie Warszawskim, od 1815
    w Królestwie Polskim.

    W 1825 r. liczące 384 mieszkańców, należało do I. Jaźwińskiego; dochody miasteczka nie wystarczały wtedy na opłacenie administracji miejskiej.
    W roku 1831 (17.02.) w bitwie pod Dobrem zwycięstwo odniosły wojska polskie pod dowództwem gen. J.Z.Skrzyneckiego z korpusem rosyjskiego gen. G. Rosena

    W wyniku polityki zaborczej Rosjan w 1852 utraciło prawa miejskie i uznane zostało za wieś.



    Kościół parafialny, neogotycki.


    W dziele „Starożytna Polska pod względem historycznym, jeograficznym i statystycznym opisana przez Michała Balińskiego i Tymoteusz Lipińskiego” 1885 r., znajdujemy taki opis:

     

    [...] Dobre. Zygmunt l przez wzgląd na położone u książąt Mazow. zasługi Jana Dobrzyneckiego Podstolego Zakroczym., udziela mu 1530 r. przywilej na założenie w swych dobrach Ossowno, w pow. Liwskim leżących, miasta pod imieniem Dobre. Obdarzając mieszczan prawem niem., uwalnia od opłaty szosu czyli podatku miejskiego i od wszelkich poborów publicznych na lat 12, wyjąwszy od czopowego; stanowi targ tygod. i 3 jarmarki do roku. Nędznie z drzewa zabudowana ta mieścina, przez lat kilkadziesjąt należała do książąt Massalskich, od których nabył około 1785 r. Symeon Szydłowski kaszt. Żarnowski. [...]




    Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów Słowiańskich” - Sulmierski, Chlebowski, Walewski  1881 r, podaje, że:

     

    „Dobre – wieś i folwark, powiat radzymiński, gmina Rudzienko, parafia Dobre

    Pozycja płaska, ziemia żytnia klasy I i II. Folwark należał przed paroma laty do dóbr Rudzienko. Przed nową regulacją Dobre było miasteczkiem należącym do ziemi liwskiej. Zbudowane z drzewa w czworobok. Kościół nowy, staraniem parafian w roku 1875 wzniesiony w stylu gotyckim, wg. planu budowniczego Podczaszyńskiego. Kościół jest pod wezwaniem Św. Mikołaja, założył go w 1530 r. Jan Dobrzyniecki i Mateusz z Brzozowicy, parafia liczy 3500 ludności

     

    W 1827 r. – 38 dymów, 384 mieszkańców.

     

    W 1860 – 462 mk.

     

    Było to gniazdo rodu Dobrzyneckich, z których Jan podstoli zakroczymski otrzymał od Zygmunta I przywilej na założenie miasta na prawie niemieckim w swych dobrach Ossówno. Później należało do Masalskich, a od roku 1785 do Szydłowskich. Ludność trudni się rolnictwem. Dobra D. i Rudzienko razem skaładały się z folwarków Dobre, Rudzienko, Rudno i poręba, attynencyj osad młynarskich – Rakowiec, osęczyzna, Rakowiec Nowy, Rakowiec Stary, Antonia Walentów, osadki Budki, osady Zdrojówka. Dobre, kolonia Dobre, kolonia Antonin od Warszawy 49w.

    Rozległość dworska wynosiła 6427 w tym:

    Folwark Dobre - grunta rolne i ogrody – 439 mr., łąk 148 mr., pastwisk 15 mr., lasu 69 mr., nieużytki i place 20 mr.- razem 691, budynków murowanych 6, z drzewa 28

    Folwark Rudzienko - grunta rolne i ogrody – 572 mr., łąk 113 mr., pastwisk 68 mr., lasu 3707 mr., nieużytki i place 55 mr.- razem 4515, budynków murowanych 15, z drzewa 19

    Folwark Rudno - grunta rolne i ogrody – 374 mr., łąk 65 mr., pastwisk 41 mr., nieużytki i place 11 mr.- razem 491, budynków z drzewa 15

    Folwark Poręba - grunta rolne i ogrody – 326 mr., łąk 107 mr., pastwisk 75 mr., lasu 44 mr., nieużytki i place 11 mr.- razem 563, budynków murowanych 1, z drzewa 14

    Attynencye osad młynarskich – Rakowiec, osęczyzna i Ołdakowizna razem 167mr., budynków z drewna 21, gorzelnia, browar, 3 cegielnie.

    Wieś Ołdakowizna – osad 10, gruntu 261 mr.

    Wieś Dobre – osad 21, gruntu 171 mr.

    W 1879 od dóbr tych odłączone zostały attynencya osada młynarska Ołdakowizna z przestrzenią 69 mr.



    Dobre w roku 1929 wg. Księgi Adresowej Polski:

    „ Wieś, gmina Rudzienko, pow. Mińsk Mazowiecki, sąd pok. Mińsk Mazowiecki, sąd okręgowy Warszawa

    1097 mieszkańców

    Bednarze – Kiljańczyk A.

    Chemiczne produkty – Ewdokimow W.

    Cieśle – Latosek J.

    Fryzjerzy – Kubicki S.

    Herbaciarnie – Blum A.; Goldberg S.; Gomulski W.; Rotsztejn S.

    Galanterja – Tencza R.

    Kasy pożyczk-oszczędn. – Kasa Spółdzielcza Sp. z n.o.

    Kołodzieje – Wytrykowski I.

    Krawcy – Kosim J.

    Mleczarskie zakłady – Spółdzielnia Mleczarska

    Murarze – Kościesza J.

    Obuwie – Naparstek M.

    Olejarnie – Nejman S.

    Pieczywo – Bodecki A.; Najman J.; Zylberberg s.; Goldsztejn A.

    Rymarze – Sagabik R.

    Rzeźnicy – Walewski M.

    Samochodowa komunikacja – Czerwiński Br.

    Spożywcze artykuły – Gigier G.; Grynwald S.; Jadowski M.; Kijek Ch.; Majnemer A.; Majnemer B.; Mrozowski J.; Nejman Chana; Nejman A.; Nejman S.; Osęcki H.; Osiak E.; „Rolnik” Spółdzielnia Stow. Spoż. Sp. z o.o.; Rozenberg I.; Rozenberg M.; Szczepański A.; Zbrzeżniak F.; Grynbaum R.; Kałuski K.; Osęcka I.

    Stolarze – Laskowski J.; Marosz P.

    Szewckie przybory – Zakon M.

    Szewcy – Powężek M.; Sadowski P.; Wamentko S.

    Wędliny – Kin J.; Osiak E.; Pękul A.; Żelazowski W.

    Wyszynku trunków – Kijek S.; Kościesza J.”


    Dobre posiada prostokątny rynek, zabytkowy mur i drzewostan z XIX w., neogotycki kościół parafialny z 1873-78 (arch. B. Podczaszyński); pomnik rzeźbiarza Konstantego Laszczki
    (1865-1956) - zobacz notkę biograficzną LINK.

        
              Młyn z początku XX w.                   Kapliczka upamiętniająca bitwę pod Dobrem


    Po wschodniej stronie Osownicy pośród lasku stoi kapliczka. Upamiętnia ona miejsce pochówku polskich żołnierzy z dywizji gen. J. Skrzyneckiego, poległych w czasie powstania listopadowego w bitwie pod Dobrem na lini obrony nad rzeką.


    Leon Drewnicki (1791-1870)  w pamiętniku pt. „Za moich czasów”

    tak opisuje bitwę:

    … Znany z głupoty książę Radziwiłł, naczelny wódz, rozciąga linię bojową od Karczewa do Mińska i dalej do Okuniewa, Kobyłki, Nieporętu, Zegrza, Jabłonny aż po Modlin. Skrzynecki z pułkiem 8 i 4 piechoty wyszedł naprzód przed linię, aż do wsi Dobre… Drugim korpusem rosyjskim dowodził Dybicz i przyszedł pod wieś Dobre i atakował Skrzyneckiego (dokładniej atakował VI korpus Rosena, Dybicz był wodzem naczelnym – przyp. Dutkiewicz). Ja i 180 dzielnych strzelców, gajowych i Kurpiów byliśmy w bitwie pod Dobrem. Tam widziałem dzielny pułk 4, jak zdmuchnął proch z panewek. A nie zważając, że przeciw niemu stoi siła dziesięć razy większa, śmiało poszedł na bagnety i zmusił Moskali zrejterować w lasy. Tam, co odwaga 4 pułku dokazała arystokracja przypisała dewotowi Skrzyneckiemu i ogłosiła go wielkim rycerzem. Brygada Skrzyneckiego, obawiając się, aby Moskale ją nie otoczyli, cofnęła się do Okuniewa, a z Okuniewa pod Pragę (według Prądzynskiego _ Skrzynecki cofnął się zbyt szybko. Żymirski na szosie brzeskiej odstępował wolniej, choć miał przed sobą główne siły – przyp. Dutkiewicz)..."




    Generał brygady Jan SKRZYNECKI,
    ur. 8 II 1786 (1787?) w Żebraku w pow. łukowskim. Rozpoczął służbę wojskową 5 XII 1806 jako żołnierz 1pp armii Księstwa Warszawskiego.
    7 I 1807 awansował na sierżanta, 12 II na starszego sierżanta, 10 III na ppor. Uczestniczył w kampanii 1807 i 16 XI został porucznikiem. W 1809 brał udział w kampani przeciw Austrii, awansując 3 VI 1809 na kapitana z jednoczesnym przeniesieniem do 16 pp. W dniu 9 VIII 1811 zabiegał u ks. Czartoryskiego o przeniesienie do służby dyplomatycznej. W 1812 uczestniczył w wyprawie na Moskwę, a po powrocie w granice Księstwa awansował 18 I 1813 na majora 14 ppl. Odbył kampanię 1813 i 1814.
    W armii Królestwa Polskiego 25 III 1815 skierowany do wzorowego batalionu grenadierów i 20 VI 1815 awansowany na podpułkownika, 28 X 1818 przeniesiony na dowódcę 8 ppl i 18 X 1820 awansowany na pułkownika.
    W 1830 zaliczono mu 23 lata i 2 miesiące "nieskazitelnej" służby wojskowej. Po wybuchu powstania w grudniu został dowódcą brygady, a w styczniu 1831 dowódcą dywizji piechoty.
    3 II 1831 awansował na generała brygady. 26 II obrany został naczelnym wodzem, 12 VIII odwoałny z tego stanowiska, a 17 VIII wydalony z armii. W latach 1832-1839 w stopniu generała dywizji w wojsku belgijskim.
    Zmarł w Krakowie w 1860 r.


    Polecam opis bitwy pod Dobrem: LINK

    Polecam artykuł o XIX wiecznych właścicielach Dobrego: LINK




     
    PNIEWNIK

     

             
            Kościół parafialny w Pniewniku                  Chrzcielnica datowana na  roku 1447 (?)


     „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów Słowiańskich” - Sulmierski, Chlebowski, Walewski  1881 r, podaje, że:
     
    „Pniewnik – wieś i folwark, powiat radzymiński, gmina Strachówka, parafia Pniewnik, odległośa 40 wiorsty od Radzymina. Posiada kościół parafialny drewniany, szkołę początkową, ma 332 mieszkańców, 345 mr ziemi dworskiej i 238 włościańskiej.
     
    W 1827 r. – 25 dymów, 173 mieszkańców.
     
    W 1875 roku folwark Pniewnik, Zakrzew i Piękny Lasek miał rozległość dominialnej na 517 mr, grunta rolne i ogrody – 445 mr., łąk 3mr., lasu 56 mr., nieużytki i place 13 mr., budynków murowanych 1, z drzewa 16, płodozmian 4-polowy, las nieurządzony
    Wieś Pniewnik – os. 21, 225 mr
    Wieś Zakrzew – 26 os., 462 mr
    Wieś Piękny Lasek – os. 2, gr 24 mr.
    Kościół i parafię erygował w 1447 r. Maciej z Rożana, kanonik kollegiaty warszawskiej i płockiej, obecny pochodzi z 1758. Parafia liczy 2950 dusz – dekanat radzymiński (dawniej stanisławski)

     

    Okolice Dobrego w roku 1914






    MODESIN
     
     (nazwa w 1885 - dzisiaj - Modecin)

     
    Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów Słowiańskich” - Sulmierski, Chlebowski, Walewski  1885 r, podaje, że:
     
    „Modesin – pow. Radzymiński ob. Drop
     

    Droga Warszawa - Pniewnik - zdjęcia z satelity
    (Uwaga: duże zdjęcie z linku ma objętość ponad 600 kB - może długo się otwierać)
     

     




    DROP
     
     
     Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów Słowiańskich” - Sulmierski, Chlebowski, Walewski  1881 r, podaje, że:
     
    „Drop – wieś w pow. radzymiński, gmina Strachówka, parafia Dobre
     
    W 1827 r. – 17 dymów, 91 mieszkańców „
     

    Modecin i Drop w roku 1937

     

    W dziele „Starożytna Polska pod względem historycznym, jeograficznym i statystycznym opisana przez Michała Balińskiego i Tymoteusz Lipińskiego” 1885 r., znajdujemy taki opis ziemi liwskiej:

     

     

    ZIEMIA LIWSKA

     

    Nie dzieląc się na powiaty, nosi w herbie pól orła. czerwonego i pół niedźwiedzia czarnego, grzbietami do siebie obróconych; jedna. korona wieńczy ich głowy. Ta tylko Ziemia odmiennego używa herbu, inne bowiem mają za godło orła, Województwu właściwego. Rzeka Liwiec odgranicza ją, od Wtwa Podlaskiego.

     

    Liw nad Liwcem. Gdy rozrodzeni książęta Maz., tworzyć poczęli odrębne dzielnice, panował tu około 1350 r. Ziemowit Starszy ks. na Liwie i Gostyniniu, który po zgonie braci odziedziczywszy ich udziały, połączył całe Mazowsze. Po zgorzeniu starego miasta (antiqua Liw), ponawia Bolesław ks. Maz. 1446 r. w ogólnych wyrazach przywileje od przodków swych nadane. Lokuje oraz t. r. Nowe miasto Liw, obdarza je temiż samemi swobodami,

    a nadto: pozwala mieć fusznicę (fuschnycza), z której dochód miasto ma pobierać. Po wygaśnięciu książąt Maz., przypadły ich posiadłości do korony, a Liw otrzymał kaszt. mn. i Sstę gr.- Lustracya 1564 r. podaje, iż Stare Miasto zawierało 211 domów i 171 rzemieślników, w liczbie tej: piwowarów 60, gorzałkę palących 14, szewców 27, złotnik 1, mieczników 2, piekarzów 24, iglarzów 2, rzeźników 7. Na czas koronacyi obowiązani byli mieszczanie płacić zł. 8, a na posp. rusz. dostarczyć wóz wojenny, który odkupić mogli za 40 zł. Nowe zaś Miasto liczyło 130 domów, rzemieślników 102, między nimi: 44 piwowarów, inni jako wolni od opłat nie wymienieni.- Wracającemu z Litwy Stef. Batoremu, zajechał tu drogę w listop. 1579 r. Wojciech Łaski Wda Sieradzki, stronnik dworu Rakuzkiego; przeprosiwszy króla, wierność poprzysiągł. Między głównemi przyczynami upadku Liwu, mieścić należy wznoszenie się w drugiej połowie XVI wieku o pól mili odległego Węgrowa. Osiadanie tamte rzemieślników cudzoziemców, obdarzanie ich nowemi swobodami, osłabiało dawne nadania książąt Maz.; dodać nadto należy, iż miasto częstemi pożarami trapione było. Lustratorawie 1616 r. w ten sposób się wyrażają: Stary Liw ma pole troyne, włok wszystkich 64 1/2, miedzy ktoremi włók na czensz 5 1/2, płacą z każdey po gr. 18, den. 2, owsa po kor. 7; z morgów ogrodnych 13 ¼, z każdego po gr. 5. Jest dom. 165, a placów pustych 38, płacą z dom. iako y pustych placów per denar. 15. Rzemieślników różnych 141, płacą Świętomarskiego per den. 15. Byli przed tym rybacy którzy dawali fl. 2, den. 8, teraz nie masz ieno 1 y to nic nie płaci.  Piwowarowie okrom czenszu y ś. Marsk. płacą kłodne; iest ich 53,  każdy płaci per gr. 8. Cisz zalewali przedtym na słod kor. 8, teraz zalewaią podług ordinaciey ś. p. król. Anny kor. 10, a dawać maią wymiarnego pół korce słodu y od waru piwa półczwartek, w ktory się wlewa garci 6; dostać się moze tych półczwartkow 600. Cisz powinni dawać z Starego y Nowego Liwa na zamek koleynego piwa beczek 30, w każdey ma bydz garcy 24. Rzeźników niemasz ieno 6; łopatki od miesckich iako y wieyskich uczynić mogą fl. 40. Cło ziemne biorą na zamek, od konia kupieckiego w wozie, a to kiedy za granice przeiezdzaią per gr. 3, od wołu per denar. 9. Dostać się tego może f1. 165. Bywaią iarmarki 3, dzień targ. czwartek, dostaie się iarmarkowego y targ. fl. 20.

    Nowy Liw leży przy Starym, pod iednym Starostą; ma urząd swoy, prawa osobne. Włok wszystkich 28, płacą z każdey czenszu po gr. 18 y owsa po kor. 7. Z morgów 12 1/2 z każdego po gr. 5. Domów 85, oprócz libertowanych, placów pustych 45, płacą per den. 15. Od rzemieśników 67 dostaie sie ś. Marskiego od każdego per den. 15. Bywaią iarmarki 3, dzień targowy czwartek; dostaie sie targ. fl. 6. Przy tym mieście młynow iest 6. Summa proventow z miast obudwu f1. 1048, gr. 16, den. 4 1/2".

    Uchwała sejmu 1678 r. opiewa: "mając wzgląd na desolacyą miasta naszego Liwa, aby tym snadniej ex favilla erigi mogło, jarmark jeden na poniedziałek staro zapustny, drugi na Boże Ciało, per spatium dwóch niedziel każdy z nich trwające cum securitate et formalitate głównych jarmarków rozwalamy."

    Nie masz pewności, kiedy i przez kogo zamek wzniesiony został. Dla błotnistego położenia, trudnym był do zdobycia; opanowali go jednak Szwedzi 1657 r., strzelając ze wzgórz Jarnickich. Najechawszy ciż powtórnie Polskę, złupili i spalili miasto 1703 r., a uszykowawszy w rynku działa, po kilkakrotnem strzelaniu, zmusili załogę zamkową do poddania się. Od tej chwili do ubóstwa przywiedzeni i rozproszeni mieszkańcy, nie byli w możności dźwignienia się. Po tylu smutnych losu kolejach, osobliwszem jakowemś zdarzeniem dochowały się akta ziemskie w sklepionej izbie wiaty zamkowej. Poczynają się one od 1445 r. i idą bez przerwy do. 1652 r.; brakuje kilku lat następnych, lecz od 1659 r. ciągną się bez uszczerbku. Lustracya 1789 r. smutny stan Liwu przedstawia: miasto na Stare i Nowe dzielące się, osobnych burmistrzów mające, teraz razem złączone, pod jurisdykcyą jednego burmistrza zostaje. Sądzi się jure theutonice culmensi, salva appellatione do sądów wojtowskich, a z tych do sądów zadwornych JKMci assesoryi kor. Cech szewcki i to w zaniedbanym stanie i rządzie utrzymuje się, inne zaś cechy nie znajdują się teraz. Ulice w Starem mieście: Warszawska czyli Krakowska,. Senatorska dawniej Marczewska i Kozia. Nowe miasto za. rzeką Miedzianką leżące, ma ulice: Węgrowską, Naliwki i 2 uliczki. W obu dom. 116, dusz męskich 281, białogłowskich 252 (samych chrześcian). Miasto jest ulokowane na gruncie dobrym, soczystym, urodzajnym i żyznym. Pola ma w trzeciej części chrostami zarosłe i zapuszczone, jako też i pastewniki, wodą zalane, chrostami i bagnami zarosłe. Circumferancyi jest znacznej, wokoło do 3 mil wynoszącej. Miało przed tym miasto młynów 6; zabudowania są nieporządne, pod słomianym poszyciem, z kominami z gliny lepionemi. Ślad ulic bruków oczewiście z pozostałych kamieni z gruntu wzruszonych i rozrzuconych okazuje się. Obywatele bez żadnego zostają handlu, nauki i przemysłu, szczególnie gospodarstwa rolniczego i to niedokładnie urządzonego, a. po części zaniedbanego nikczemnie pilnujący. Magistrat jako jest bez żadnej nauki i znania praw swoich, tak tejż od gminu swego mniej jest szanowany i dla tego miasto bez żadnego rządu wewnętrznego i posłuszeństwa zostaje. Kościół paraf. starożytnością swoją najdawniejszy w ziemi Liwskiej, niegdy w rynku Starego miasta sytuowany, od Proboszcza i 7 Manssyonarzów zarządzany, teraz po zgorzeniu 170l r. na poświętnym dawniej kaplicy Ś. Leonarda za miastem z drzewa zbudowany, dachowką pokryty. Po odjętych mu znacznych possessyach w mieście i prawa propinacyi przez 300 lat nieprzerwanie posiadanego, a to przez dekret 1745 roku, zostaje teraz przy possessyi 2 włóczek w każdym polu i przy polku nazwanym Zgryzy, itd. Miasto przez komplanacyą uczynioną z Proboszczem, składa za dziesięcinę corocznie zp. 500, pod wolnym zawsze powróceniem do dziesięciny wytycznej, itd. Kancellarya kosztem W. Ssty Tadeusza Grabianki przy wieży dawnego zamku 1782 r. z facyatą i archiwum o dwu izbach i alkierzach wymurowana.; z jedną stronę od miasta jezioro, a z drugą Liwiec oblewają. Most długości z groblami dwoma 720 łokci wynosi. Summa intraty rocznej Sstwa. zp. 7607, gr. 14, den. 17, której połowa skarbowi Rplitej należy. Zamek liwski zbudowany w czworobok znajduje się w upadku; jedna część bowiem jego murów zrujnowana a druga świeci nagością, świadcząc o silnej niegdyś obronności swojej. Styl gotycki jest panującym w tym zamku, ale on już mięknie, jakby w przeczuciu zbliżającego się szybko renesansu.

     

    Kałuszyn. Tyle tylko da się powiedzieć: iż drewniana ta, żydami przepełniona mieścina, od Opackich przeszła w posiadanie Rudzieńskich, następnie jenerała Rożnieckiego a po nim hr. Zamojskiej Józefy. Misteczko to erygowane 1718 przez Opackiego, na mocy przywileju Augusta II, posiada kościół zrazu filialny parafii Groblewo, a od r. 1472 za staraniem dziedzica Stanisława parafialnym. Jego styl gotycki podobno mało zmieniony. Za miastem leży cmentarz machometański.





    Dobre, Pniewnik


     
     




    aktualizacja 4 listopad 2005 r. - 26 styczeń 2006 r.

    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005