<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę St


    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch

    pozostałe w kolejnych rozdziałach na dole listy rozdziałów

    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997



    Staba - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabach - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabaczyński - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabak - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabala - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabała - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabaszewski - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabaś - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabczewska - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabel - od niemieckiej nazwy osobowej Stabel; por. też gwarowe sztabla ‘stos; skład drewna’.

    Stabela - od niemieckiej nazwy osobowej Stabel; por. też gwarowe sztabla ‘stos; skład drewna’.

    Stabelski - od niemieckiej nazwy osobowej Stabel; por. też gwarowe sztabla ‘stos; skład drewna’.

    Staber - od niemieckiej nazwy osobowej Staber.

    Stabeusz - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabiak - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabicki - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabiecki - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabiewski - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabik - 1739 od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabikowski - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabiński - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabiszewski - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabko - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabkowicz - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabkowski - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabla - od niemieckiej nazwy osobowej Stabel; por. też gwarowe sztabla ‘stos; skład drewna’.

    Stablecki - od niemieckiej nazwy osobowej Stabel; por. też gwarowe sztabla ‘stos; skład drewna’.

    Stablewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stabel; por. też gwarowe sztabla ‘stos; skład drewna’.

    Stabła - od niemieckiej nazwy osobowej Stabel; por. też gwarowe sztabla ‘stos; skład drewna’.

    Stabnik - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabno - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Staboń - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Staboński - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabosz - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Staboszewski - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabrała - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stabrałowski - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stabrawa - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stabrowski - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stabryla - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stabryła - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stabryło - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stabryłowski - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stabryn - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stabryń - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stabrzyński - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stabuch - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabulaniec - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabulewicz - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabulewski - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stabulski - od sztaba ‘płaska szyna metalowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stab, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego stap, stab ‘laska, kij’.

    Stac - 1443 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacel - 1593 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacenko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacer - od niemieckiej nazwy osobowej Statzer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego statzen ‘chełpić się, przechwalać się’.

    Stacerz - od niemieckiej nazwy osobowej Statzer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego statzen ‘chełpić się, przechwalać się’.

    Stacewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stach - 1373 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacha - 1689 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachacki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachacz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachaczek - 1638 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachaczewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachaczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachaczyński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachaj - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachal - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachalek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachalski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachaluk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachan - 1442 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachanczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachanowicz - 1448 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachanowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachań - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachańczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachańczyk-Piłat - złożenia brak; Stachańczyk w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Piłat 1415 od nazwy osobowej Piłat, znanej z Nowego Testamentu, przenośnie ‘niesprawiedliwy sędzia; człowiek, który nie chce brać odpowiedzialności’.

    Stachański - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacharczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacharczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacharek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacharski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacharz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacharzewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachaszyński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachciński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stache - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachecki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachejko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachel - 1774 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachela - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachelak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachelczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachelek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachelicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachelski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacher - 1442 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachera - 1718 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacherczak - 1725 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacherczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacherek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacherski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacherzak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacherzka - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacherzyński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacherżak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacheta - od sztacheta ‘listwa w ogrodzeniu drewnianym, dawneij ‘ogrodzenie ze sztachet’.

    Stachetka - od sztacheta ‘listwa w ogrodzeniu drewnianym, dawneij ‘ogrodzenie ze sztachet’.

    Stachewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachi - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachic - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachiera - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachiewicz - 1466 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachijuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachila - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachira - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachjuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachl - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachla - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachlewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachlewski - 1686 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachlicki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachlik - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachliński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachła - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachna, m. - 1377 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachnal - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachniak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachniał - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachniałek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachniar - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachnicki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachniczak - 1789 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachniczek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachniewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachnik - 1374 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachnikow - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachnio - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachnioł - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachnioła - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachniuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachno - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachnowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachnowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacho - 1400 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachocki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachol - 1527 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacholak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacholec - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacholek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacholiński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacholski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachon - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachoniak - 1661 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachoń - 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachoń-Burtek - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Burtek od burta, ze staropolskiego borta ‘burta w łodzi, grobla; wróżba’.

    Stachończyk - 1664 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachoń-Fedro - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Fedro 1418 od imienia Fryderyk, znanego w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu występowało w licznych wariantach fonetycznych jako Frydrych, Fryderych, Fryderyk, Frydryk, Frydyryk, Fredrych, Frederych, Frederyk, Fredryk, Fredyryk; do języka polskiego przejęte też jako Biedrzych. Jest to imię genetycznie germańskie, od germańskiego fridu ‘pokój’ + rihhi ‘mocny’.

    Stachoń-Gał - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Gał 1635 od imienia Gallus, znanego w Polsce od XII wieku. Imię miało w łacinie dwie postacie: Gallus, Gaulus. Pierwsza forma stała się podstawą dla polskiego przejęcia Gal, druga dla Gaweł. Niektóre nazwy osobowej mogą pochodzić też od galić ‘sprzyjać, służyć’, gała, gałka, od prasłowiańskiego galiti.

    Stachoń-Goł - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Goł 1470-80 od goły; może też od golić ‘strzyc’.

    Stachoń-Groblowy - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Groblowy od grobla ‘nasyp ziemi dla zatrzymania wody’.

    Stachoń-Grzesiczek - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Grzesiczek 1721 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Stachoń-Haziak - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Haziak 1712 od węgierskiego haz ‘dom’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Has, ta od średniowysokoniemieckiego hase, has ‘zając’.

    Stachoń-Koszarek - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Koszarek od koszer, koszerny ‘rytualnie czysty, czysty’, z żydowskiego koser, hebrajskiego kaser ‘właściwy, odpowiedni’.

    Stachoń-Kuźma - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Kuźma 1321 od imienia Kosma. Imię pochodzenia greckiego, od Kosmas, to od wyrazu kósmos ‘porządek, świat’. W Polsce znane od XIII wieku, także w obocznych formach Koźma, Kuźma; może też od kosmaty, kosmyk.

    Stachoński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachoń-Szymków - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Szymków od imienia Szymon, pochodzenia hebrajskiego, gdzie występowało w dwóch formach: Shime’on, Shim’on i znaczyło pierwotnie ‘Bóg wysłuchał’. Dwie formy hebrajskie przekształciły się w dwa imiona: Simon i Simeon. Pierwsze upowszechniło się w Kościele zachodnim, drugie we wschodnim. W Polsce imię notowano od XII wieku. Obok Szymon występują postaci Szyman, Szymun. Od XIV wieku występują w źródłach staropolskich formy zlatynizowaneSimeon, Semeon. W językach wschodniosłowiańskich spotykane są formy Semen, Semien, skąd forma Siemion, używana w średniowieczu na Kresach Wschodnich.

    Stachoń-Tutoń - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Tutoń od podstawy tut , por. tuta ‘tutaj’, tutać dziecinne ‘pić’, tutaj, tutka ‘pysk krowy; gatunek jabłek’, od niemieckiej nazwy osobowej Tuto, ta od imion na Diet .

    Stachoń-Wilk - złożenia brak; Stachoń 1416 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Wilk XII w. od wilk ‘ssak z rodziny psów’.

    Stachor - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachora - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachorowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachorski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachorzak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachorzecki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachorzewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachorzyński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachoski - od nazw miejscowych Stachowo, Stachów (kilka wsi).

    Stachosz - 1389 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachota - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachow - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachowczyk - 1631 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachowiak-Walczak - złożenia brak; Stachowiak w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Walczak od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Stachowian - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachowicz - 1346 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachowiec - 1462 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachowiecki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachowik - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachowna - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachowny - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachowski - 1616 od nazw miejscowych Stachowo, Stachów (kilka wsi).

    Stachólec - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachólski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachór - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachórka - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachórko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachórski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachórzyński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachów - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachr - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachra - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachrowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachuca - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachucy - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachucza - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachuczy - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachul - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachula - 1789 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachulak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachulak-Góra - złożenia brak; Stachulak w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Góra od podstawy gor-, występującej w takich formach, jak góra, gorzeć ‘palic się’, gorzki, w imionach złożonych typu Gorzysław.

    Stachulak-Gura - złożenia brak; Stachulak w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; od podstawy gor-, występującej w takich formach, jak góra, gorzeć ‘palic się’, gorzki, w imionach złożonych typu Gorzysław.

    Stachulec - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachulko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachulla - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachulski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachuła - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachunka - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachuń - 1787 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachur - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachura - 1399 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachurczyk - 1644 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachurek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachurka - 1470-80 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachurka-Geller - złożenia brak; Stachurka 1470-80 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy; Geller od niemieckiej nazwy osobowej Geller, ta od średnio-wysoko-niemieckiego gëllen ‘głośno brzmieć’.

    Stachurko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachurowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachurski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy lub od nazwy miejscowej Stachura (kieleckie, gmina Mniów).

    Stachurzecki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachurzewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachuski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachuta - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachwiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachwicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachwiejuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachwiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachy - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachyra - 1431 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachyrska - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachyrz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachyrzak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stachyta - od sztacheta ‘listwa w ogrodzeniu drewnianym, dawneij ‘ogrodzenie ze sztachet’.

    Stacica - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacina - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacinkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacinkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacino - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staciński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staciuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staciukiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staciukowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacius - 1396 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Staciwa - 1469 od staropolskiego staciwa ‘nawój tkacki; warsztat tkaciki’.

    Staciwiński - od staropolskiego staciwa ‘nawój tkacki; warsztat tkaciki’.

    Staciwo - od staropolskiego staciwa ‘nawój tkacki; warsztat tkaciki’.

    Stackiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stackowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stackowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacukiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staculec - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacuła - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacyna - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacyno - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stacywa - 1565 od staropolskiego staciwa ‘nawój tkacki; warsztat tkaciki’.

    Stacywik - 1565 od staropolskiego staciwa ‘nawój tkacki; warsztat tkaciki’.

    Stacywka - 1639 od staropolskiego staciwa ‘nawój tkacki; warsztat tkaciki’.

    Stacz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczan - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczeń - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczeński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczkun - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczkus - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczonek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczuch - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczykiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staczyński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Staćkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stadczuk - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadczyk - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadejek - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadejkowski - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadek - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadka - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadkiewicz - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadko - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadkowski - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadków - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadla - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadler - od niemieckiej nazwy osobowej Städler, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stadelaere ‘ten, kto w majątku ma pieczę nad spichrzem, stodołami’.

    Stadlewski - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadlicki - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadło - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od stadło ‘para małżeńska’.

    Stadniak - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadniarz - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadnica - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadnicki - 1392 od nazwy miejscowej Stadniki (krakowskie, gmina Dobczyce).

    Stadniczek - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadniczenko - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadniczeńko - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadniczuk - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadnieczko - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadnieczuk - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadniewski - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadnik - 1429 od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadnikiewicz - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadnikow - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadnikowski - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadników - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadniski - 1400 od nazwy miejscowej Stadniki (krakowskie, gmina Dobczyce).

    Stadniuk - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadno - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadny - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadnyk - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’; od staropolskiego stadnik ‘samiec rozpłodowy; pasterz stada końskiego; kandydat na męża’.

    Stadura - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadurski - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadyk - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadyniak - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadysz - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadzierz - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadziesz - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadzik - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadziński - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Stadzisz - od stado ‘grupa zwierząt jednego gatunku żyjących wspólnie’.

    Staf - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafa - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafan - 1385 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafanek - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafani - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafaniak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafanides - (Śl) od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafanik - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafaniuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafankiewicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafanowicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafanowski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafanów - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafańczyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafański - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stafarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Steffer, ta od imienia Stephanus.

    Stafarski - od niemieckiej nazwy osobowej Steffer, ta od imienia Stephanus.

    Stafarzyński - od niemieckiej nazwy osobowej Steffer, ta od imienia Stephanus.

    Stafecki - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Staff - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Staffer - od niemieckiej nazwy osobowej Steffer, ta od imienia Stephanus.

    Stafi - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafiak - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafian - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafiej - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafiera - 1787 od stafira ‘paradny woźnica’.

    Stafiera - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafierski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafierski - od stafira ‘paradny woźnica’.

    Stafii - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafij - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafijczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafijowski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafin - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafiniak - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafiński - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafiowski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafir - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafir - od stafira ‘paradny woźnica’.

    Stafira - 1789 od stafira ‘paradny woźnica’.

    Stafira - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafirek - 1800 od stafira ‘paradny woźnica’.

    Stafirski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafirski - od stafira ‘paradny woźnica’.

    Stafisz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafjowski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafniej - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stafrański - od stafira ‘paradny woźnica’.

    Stafrowski - od stafira ‘paradny woźnica’.

    Stafyniak - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Staga - od sztaga, z gwarowego staga ‘legar, deska w schodach’.

    Stagiel - od sztaga, z gwarowego staga ‘legar, deska w schodach’.

    Stagienka - od sztaga, z gwarowego staga ‘legar, deska w schodach’.

    Stagienta - od sztaga, z gwarowego staga ‘legar, deska w schodach’.

    Stagiewicz - od sztaga, z gwarowego staga ‘legar, deska w schodach’.

    Stagiński - od sztaga, z gwarowego staga ‘legar, deska w schodach’.

    Stagon - od sztaga, z gwarowego staga ‘legar, deska w schodach’.

    Stagraczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Stäger, ta od średnio-wysoko-niemieckeigo stëc ‘mały mostek, ścieżka’.

    Stagrent - od stangret ‘woźnica’.

    Stagret - od stangret ‘woźnica’.

    Stagroński - od niemieckiej nazwy osobowej Stäger, ta od średnio-wysoko-niemieckeigo stëc ‘mały mostek, ścieżka’.

    Stagrowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stäger, ta od średnio-wysoko-niemieckeigo stëc ‘mały mostek, ścieżka’.

    Stagun - od sztaga, z gwarowego staga ‘legar, deska w schodach’.

    Staguń - od sztaga, z gwarowego staga ‘legar, deska w schodach’.

    Staier - od niemieckiej nazwy osobowej Steier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’.

    Staiger - od niemieckiej nazwy osobowej Steiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’ lub od Steiger ‘sztygar’.

    Staik - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stain - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Stainda - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stainer - od niemieckiej nazwy osobowej Steiner (t), ta od średnio-wysoko-niemieckiego steiner ‘układacz kamieni, czyli znakow granicznych na polach’.

    Stainke - od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn.

    Stais - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Staisch - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Staisczyk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staisz - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Staiszczyk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staiś - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Staita - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Staj - 1432 od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajak - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajan - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajanowski - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajański - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajaszczak - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajaszczyk - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajczak - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajczyk - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajda - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajdak - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajdel - od niemieckiej nazwy osobowej Steidel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiudelin, stude ‘krzew, bylina; penis’.

    Stajdelman - od niemieckiej nazwy osobowej Steidel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiudelin, stude ‘krzew, bylina; penis’.

    Stajdo - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajecki - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajek - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajenda - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajer - od niemieckiej nazwy osobowej Steier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’.

    Stajerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Steier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’.

    Stajerski - od niemieckiej nazwy osobowej Steier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’.

    Stajewski - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajger - od niemieckiej nazwy osobowej Steiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’ lub od Steiger ‘sztygar’.

    Stajgiel - od niemieckiej nazwy osobowej Steigel.

    Stajgl - od niemieckiej nazwy osobowej Steigel.

    Stajgli - od niemieckiej nazwy osobowej Steigel.

    Stajglik - od niemieckiej nazwy osobowej Steigel.

    Stajka - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajkiewicz - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajko - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajkos - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajkow - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajkowski - od nazwy miejscowej Stajkowo (pilskie, gmina Lubasz).

    Stajkun - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajn - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Stajner - od niemieckiej nazwy osobowej Steiner (t), ta od średnio-wysoko-niemieckiego steiner ‘układacz kamieni, czyli znakow granicznych na polach’.

    Stajniak - od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn.

    Stajnic - od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn.

    Stajniec - od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn.

    Stajniewski - od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn.

    Stajnik - od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn.

    Stajniok - (Śl) od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn.

    Stajniowski - od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn.

    Stajnka - od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn.

    Stajnke - (Pom) od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn.

    Stajnko - od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn.

    Stajno - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Stajszczak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stajszczok - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stajszczyk - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajsznak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stajszyk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stajta - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajuda - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stajura - od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Stak - 1407 od niemieckiej nazwy osobowej Stake, ta od średnioniemieckiego stake ‘długa żerdź, tyka’.

    Staka - od niemieckiej nazwy osobowej Stake, ta od średnioniemieckiego stake ‘długa żerdź, tyka’.

    Stakarz - od niemieckiej nazwy osobowej Stake, ta od średnioniemieckiego stake ‘długa żerdź, tyka’.

    Stakiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stake, ta od średnioniemieckiego stake ‘długa żerdź, tyka’.

    Stakowiec - od niemieckiej nazwy osobowej Stake, ta od średnioniemieckiego stake ‘długa żerdź, tyka’.

    Stakowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stake, ta od średnioniemieckiego stake ‘długa żerdź, tyka’.

    Stakuć - od niemieckiej nazwy osobowej Stake, ta od średnioniemieckiego stake ‘długa żerdź, tyka’.

    Stakun - od niemieckiej nazwy osobowej Stake, ta od średnioniemieckiego stake ‘długa żerdź, tyka’.

    Stakuń - od niemieckiej nazwy osobowej Stake, ta od średnioniemieckiego stake ‘długa żerdź, tyka’.

    Stakus - od niemieckiej nazwy osobowej Stake, ta od średnioniemieckiego stake ‘długa żerdź, tyka’.

    Stal - 1386 od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stala - 1625 od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalach - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalak - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalar - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalarczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalarek - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalarów - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalarski - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalarz - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalarzewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalbe - od litewskiej nazwy osobowej Stalba.

    Stalbowski - od litewskiej nazwy osobowej Stalba.

    Stalca - 1508 od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalczewski - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalczyk - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalczyński - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalec - 1738 od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalecki - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalega - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalenga - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Staler - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Staleronka - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalerow - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalerów - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalerzuk - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Staleski - od nazwy miejscowej Stalewo (elbląskie, gmina Markusy).

    Stalewicz - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalewski - 1711 od nazwy miejscowej Stalewo (elbląskie, gmina Markusy).

    Stalęga - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Staliar - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stalica - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalicki - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Staliczak - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Staliga - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalinger - od niemieckiej nazwy osobowej Stahling, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stehelin, stahelin ‘stalowy’ lub od Stahlinger, ta od nazwy miejscowej Stahle.

    Stalingier - od niemieckiej nazwy osobowej Stahling, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stehelin, stahelin ‘stalowy’ lub od Stahlinger, ta od nazwy miejscowej Stahle.

    Stalingowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stahling, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stehelin, stahelin ‘stalowy’ lub od Stahlinger, ta od nazwy miejscowej Stahle.

    Staliński - 1786 od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’; od Stalina ‘stearyna’.

    Stalis - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Staliszewski - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Staliś - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalka - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalke - (Pom) od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalkiewicz - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalko - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalkowski - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stall - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalla - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stallmach - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmac - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmach - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmachowicz - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmachowski - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmacki - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmaczonek - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmaczonok - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmajski - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmalski - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalman - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmański - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmarski - od nazwy miejscowej Stalmierz (włocławskie, gmina Kikół).

    Stalmasiak - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmasik - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmasiński - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmaski - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmasky - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmaszak - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmaszczuk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmaszczyk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmaszek - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmaszuk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmaszyk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmaszyński - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalmierski - 1640 od nazwy miejscowej Stalmierz (włocławskie, gmina Kikół).

    Stalmirski - od nazwy miejscowej Stalmierz (włocławskie, gmina Kikół).

    Stalnach - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stalnik - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalny - 1425 od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalo - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Staloch - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalon - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalona - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalonczyk - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalony - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalony-Dobrzański - złożenia brak; Stalony od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’; Dobrzański 1437 od nazwy miejscowej Dobrzany (KrW).

    Stalończuk - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalończyk - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalos - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Staloski - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalowa - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalowski - od nazwy miejscowej Stalewo (elbląskie, gmina Markusy).

    Stalowy - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stalpiński - od nazwy miejscowej Stołpno (białostockie, gmina Międzyrzec Podlaski).

    Staluszek - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Staluszka - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Staluszko - od stal ‘stop żelaza z węglem’, dawniej też przenośnie ‘biała broń, oręż ze stali’.

    Stał - od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stała - 1789 od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stałek - od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stałęga - od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stałka - od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stałkiewicz - od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stałkowski - od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stało - 1534 od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stałoń - od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stałoszczyk - od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stałowczyk - od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stałowski - od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stały - od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stały Jaje - 1479 od stały ‘niezmienny’, stać.

    Stam - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stama - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamach - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamaszek - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamaszkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamaszko - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamber - od niemieckiej nazwy osobowej Steinberg lub od nazwy miejscowej Stamberg, dziś Stążki (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Stamberg - od niemieckiej nazwy osobowej Steinberg lub od nazwy miejscowej Stamberg, dziś Stążki (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Stambor - od niemieckiej nazwy osobowej Steinberg lub od nazwy miejscowej Stamberg, dziś Stążki (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Stamborowski - od niemieckiej nazwy osobowej Steinberg lub od nazwy miejscowej Stamberg, dziś Stążki (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Stamborski - od niemieckiej nazwy osobowej Steinberg lub od nazwy miejscowej Stamberg, dziś Stążki (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Stambuli - od wschodniosłowiańskiego stambuł-, por. rosyjskie Stambułka, białoruska nazwa osobowa Stanibuła, te od nazwy miejscowej Stambuł (= Konstantynopol).

    Stambuliński - od wschodniosłowiańskiego stambuł-, por. rosyjskie Stambułka, białoruska nazwa osobowa Stanibuła, te od nazwy miejscowej Stambuł (= Konstantynopol).

    Stambuła - od wschodniosłowiańskiego stambuł-, por. rosyjskie Stambułka, białoruska nazwa osobowa Stanibuła, te od nazwy miejscowej Stambuł (= Konstantynopol).

    Stambułka - od wschodniosłowiańskiego stambuł-, por. rosyjskie Stambułka, białoruska nazwa osobowa Stanibuła, te od nazwy miejscowej Stambuł (= Konstantynopol).

    Stambułko - od wschodniosłowiańskiego stambuł-, por. rosyjskie Stambułka, białoruska nazwa osobowa Stanibuła, te od nazwy miejscowej Stambuł (= Konstantynopol).

    Stamburski - od niemieckiej nazwy osobowej Steinberg lub od nazwy miejscowej Stamberg, dziś Stążki (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Stamec - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamek - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamiak - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamiaszczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamiaszek - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamiec - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamiek - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamienda - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamierowski - od nazwy miejscowej Stamirowice (radomskie, gmina Mogielnica; piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Stamik - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamirowski - od nazwy miejscowej Stamirowice (radomskie, gmina Mogielnica; piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Stamiuk - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamiul - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamlewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamm - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamma - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stammoch - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamoch - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamos - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamoszek - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamowiak - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stampin - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stampka - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stampkowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stampor - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stampór - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stampski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stamski - od nazwy miasta Stama (olsztyńskie, gmina Sorkowity).

    Stamucha - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamula - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamulczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stamur - od niemieckiej nazwy osobowej Stamm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stamme ‘potomek’.

    Stan - 1136 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stana - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanach - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanaczek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanała - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanałowski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanarski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanarz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanasek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanasiak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanasik - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanasiok - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanasiuk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanasz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanaszak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanaszek - 1499 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanaszkiewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanbuli - od wschodniosłowiańskiego stambuł-, por. rosyjskie Stambułka, białoruska nazwa osobowa Stanibuła, te od nazwy miejscowej Stambuł (= Konstantynopol).

    Stanbulski - od wschodniosłowiańskiego stambuł-, por. rosyjskie Stambułka, białoruska nazwa osobowa Stanibuła, te od nazwy miejscowej Stambuł (= Konstantynopol).

    Stanbuła - od wschodniosłowiańskiego stambuł-, por. rosyjskie Stambułka, białoruska nazwa osobowa Stanibuła, te od nazwy miejscowej Stambuł (= Konstantynopol).

    Stanc - 1347 od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stancel - 1408 od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stancelewicz - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stancelewski - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stancelowski - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stancewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stanch - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stanchly - (Śl) od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stanchła - (Śl) od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stanchły - (Śl) od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stancic - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stanciewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stancik - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stancio - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stanck - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stancki - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stancla - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stanclewicz - XVI w. od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stanclewski - 1661 od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stanclik - 1610 od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stancław - 1386 (forma zgermanizowana) od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanco - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stancu - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stancula - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stancyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stancyl - 1413 od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stanczak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczew - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczewa - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczewski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczuk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczy - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczyc - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczyk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczykiewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczykowski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczyłów - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczyński - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanczyszyn - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stand - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standa - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standar - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Standara - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Standarowicz - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Standarowski - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Standarski - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Stande - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standela - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standełło - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stander - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Standera - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Standerowicz - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Standerski - 1678 od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Standewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stando - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standon - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standos - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standoschek - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standreciak - od stangret ‘woźnica’.

    Standret - od stangret ‘woźnica’.

    Standryciuk - od stangret ‘woźnica’.

    Standryk - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Standryt - od stangret ‘woźnica’.

    Standura - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standura - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Standy - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standyło - 1423 od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standziak - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standzian - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standzik - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standzikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standzina, m. - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standzon - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Standzoń - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stane - (Śl) od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanecki - od nazwy miejscowej Stanki (częstochowskie, gmina Krzepice).

    Stanecko - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staneczek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staneczko - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staneczok - (Śl) od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanejko - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanek - 1265 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanela - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanelik - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanell - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staneta - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanetta - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanetzek - (Śl) od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanew - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanewa - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanewski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanga - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stange - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stanger - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stangerciak - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stangert - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stangierski - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stangiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stangiewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stangl - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stanglewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stanglewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stangor - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stangora - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stangorra - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stangraciak - od stangret ‘woźnica’.

    Stangracki - od stangret ‘woźnica’.

    Stangreciak - od stangret ‘woźnica’.

    Stangrecik - od stangret ‘woźnica’.

    Stangreciuk - 1662 od stangret ‘woźnica’.

    Stangrecki - od stangret ‘woźnica’.

    Stangreczak - od stangret ‘woźnica’.

    Stangred - od stangret ‘woźnica’.

    Stangrocki - od stangret ‘woźnica’.

    Stangrodzki - od stangret ‘woźnica’.

    Stangryciuk - od stangret ‘woźnica’.

    Stangrycki - od stangret ‘woźnica’.

    Stangryczak - od stangret ‘woźnica’.

    Stangryczuk - od stangret ‘woźnica’.

    Stangryniuk - od stangret ‘woźnica’.

    Stani - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stania - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniach - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniak - 1447 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniana - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanianczyk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanianek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanianis - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniarczyk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniarski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniasz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniaszczyk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniaszek - 1611 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniaszko - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniaszyk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanibulski - od wschodniosłowiańskiego stambuł-, por. rosyjskie Stambułka, białoruska nazwa osobowa Stanibuła, te od nazwy miejscowej Stambuł (= Konstantynopol).

    Stanibuła - od wschodniosłowiańskiego stambuł-, por. rosyjskie Stambułka, białoruska nazwa osobowa Stanibuła, te od nazwy miejscowej Stambuł (= Konstantynopol).

    Stanibułka - od wschodniosłowiańskiego stambuł-, por. rosyjskie Stambułka, białoruska nazwa osobowa Stanibuła, te od nazwy miejscowej Stambuł (= Konstantynopol).

    Stanic - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanica - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć; od stanica ‘osada kozacka; strażnica graniczna’.

    Stanicek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanicewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanich - 1432 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanicha - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanichiewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanicki - od nazw miejscowych Stanice, Stanica (kilka miejscowości).

    Stanicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniczak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniczek - 1622 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniczewski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniczko - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniczok - (Śl) od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniczuk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniczyk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniec - 1382 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniecki - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniecki - od nazwy miejscowej Stańki (KrW).

    Staniecko - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanieczek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanieczko - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanieda - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanieg - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniejek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniejko - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniek - 1417 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniel - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanielewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanielun - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanieluń - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanieł - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanienda - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanierowski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanierski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanierz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanieski - od nazw miejscowych Staniewice, Staniowice (kilka wsi).

    Staniesz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanieszek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanieta - 1478 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniew - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniewicz-Reginis - złożenia brak; Staniewicz od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć; Reginis od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Staniewski - od nazw miejscowych Staniewice, Staniowice (kilka wsi).

    Stanięda - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanięta - 1193 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanik - 1375 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanikewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanikiewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanikowski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanikusz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanilewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniłko - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniłło - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniłowicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniłowski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanimer - od imienia złożonego Stanimir, notowanego od XIII wieku.

    Stanimir - od imienia złożonego Stanimir, notowanego od XIII wieku.

    Stanimirski - 1440 od nazwy miejscowej Stanimirz (KrW).

    Staniński - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanio - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanioch - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniocha - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniok - (Śl) od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniol - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanionis - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanior - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniorowski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniorski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanios - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniosz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanioszczyk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanioszek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanioszka - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanioś - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniow - 1492 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniowski - od nazw miejscowych Staniewice, Staniowice (kilka wsi).

    Staniórski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniów - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanis - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanisiak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanisk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanislaff - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanislaus - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisław - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisława - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.]

    Stanisławaczuk - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławaczyk - 1660 od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławaitis - (forma zlituanizowana) od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławaitis - (forma zlituanizowana) od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławajtis - (forma zlituanizowana) od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławajtys - (forma zlituanizowana) od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławek - 1471 od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławiak - 1678 od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławicz - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławiec - 1488 od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławiok - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławiszyn - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławiuk - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławow - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławowicz - 1440 od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławowski - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławów - od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisławski - 1482 od nazw miejscowych Stanisław, Stanisławice (kilka wsi).

    Stanisławszczuk - od nazw miejscowych Stanisław, Stanisławice (kilka wsi).

    Stanisławszuk - od nazw miejscowych Stanisław, Stanisławice (kilka wsi).

    Stanisłowajtis - (forma zlituanizowana) od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stanisłowski - od nazw miejscowych Stanisław, Stanisławice (kilka wsi).

    Stanist - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanisz - 1204 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniszcak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniszczak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniszczek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniszczyk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniszek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniszew - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniszewski - 1446 od nazw miejscowych Staniszewice, Staniszewo (kilka wsi).

    Staniszkiewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniszkis - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniszowski - 1499 od nazw miejscowych Staniszewice, Staniszewo (kilka wsi).

    Staniś - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanita - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanitzek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanitzok - (Śl) od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniuch - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniucha - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniuk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniukiewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniukowicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniul - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniulewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniulis - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniuliś - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniulius - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniulonis - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniura - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniurski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniusz - 1489 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniuszek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniuszewski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniuszko - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Staniuś - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanjec - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanjek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanjura - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanjurski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stank - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanka - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankala - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankała - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankar - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanke - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankiewicz - 1470 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankiewicz-Billewicz - złożenia brak; Stankiewicz 1470 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć; Billewicz w grupie nazwisk pochodzących od podstawy biał-, też biel-, bil-, por. biały, biel, bielić, bil ‘biel, tłuszcz’, ukraińskie biłyj, białoruskie beły, czeskie bily.

    Stankiewicz-Ciupa - złożenia brak; Stankiewicz 1470 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć; Ciupa 1490 od ciupa ‘niedołęga, niezdara’, ciupać ‘lekko ciąć, uderzać’.

    Stankiewicz-Kowalski - złożenia brak; Stankiewicz 1470 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć; Kowalski 1357 od nazwy miejscowej Kowale (częste) lub od kowal.

    Stankiewicz-Pupka - złożenia brak; Stankiewicz 1470 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć; Pupka od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp lub od pupka.

    Stankiewicz-Szynka - złożenia brak; Stankiewicz 1470 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć; Szynka 1422 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy szynk-, por. szynk ‘karczma, też podczaszy’, szynka ‘w staropolszczyźnie część zbroi; mięso z udźca świni’, od niemieckiej nazwy osobowej Schink (e), Schenk.

    Stankis - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankisz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankius - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanko - 1233 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankonowicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankow - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankowiak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankowicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankowiec - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankowski - od nazwy miejscowej Stankowo (kilka wsi).

    Stanków - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankuć - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankunowicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankus - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankusch - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankusowicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stankusz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stan-Lis - złożenia brak; Stan 1136 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć; Lis 1253 od lis.

    Stannek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stannicki - 1465 od nazwy miejscowej Stadniki (krakowskie, gmina Dobczyce).

    Stannik - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanno - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanny - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stano - 1222-24 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanoch - 1136 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanoczek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanok - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanokowski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanol - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanolewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanolik - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanos - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanoschek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanosek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanosielec - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanossek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanosser - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanosz - 1408 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanoszek - 1496 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanoszewski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanow - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanowczyk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanowicz - 1471 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanowiec - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanowin - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanowiński - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanowski - 1394 od nazwy miejscowej Stanowo (płockei, gmina Bodzanów).

    Stanóch - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanólewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanów - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanuch - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanuchiewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanuchowski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanul - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanula - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanulanis - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanulczyk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanulen - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanulewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanulis - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanulla - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanulonis - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanuła - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanurski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanus - 1631 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanusch - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanusiak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanusz - 1318 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanuszek - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanuszewski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanuszkiewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stanzel - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stań - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańce - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańclik - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stańco - (Śl) od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańcyk - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczek - 1443 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczewski - od nazwy miejscowej Stancewicze (Wileńszczyzna).

    Stańczko - 1394 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczok - (Śl) od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczuk - 1477 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczul - 1451 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczy - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczyc - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczyk - 1388 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczykiewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczykowski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczyl - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczyszyn - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańczywa - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańda - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stańde - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stańdo - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stańdos - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stańdura - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stańdziak - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stańdzon - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stańdzoń - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stańka - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańke - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańkiewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańko - 1455 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańkowicz - 1442 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańkowięta - 1494 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańkowski - 1633 od nazwy miejscowej Stańkowa (nowosądeckie, gmina Łososina Dolna).

    Stańkuć - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stańkun - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stański - 1450 od nazwy miejscowej Stany (kilka wsi).

    Stańszczak - od nazwy miejscowej Stany (kilka wsi).

    Stap - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapa - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapaj - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapak - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapała - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapancewicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stapanik - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stapaniuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stapański - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stapczyk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapczyński - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stape - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapek - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapel - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapf - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapiak - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapiński - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapisz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapka - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapkiewicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapkowicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapkowski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapor - od stąpor ‘tłuczek’.

    Staporek - od stąpor ‘tłuczek’.

    Staporski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stapowicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapór - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stapp - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Stapurewicz - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stapurowicz - od stąpor ‘tłuczek’.

    Star - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stara - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starachota - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starachowicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starachowski - od nazwy miasta Starachowice (kieleckie).

    Starak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starakiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starała - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staranc - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Staranczak - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Staranczuk - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Staraniec - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Staraniecki - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Staranik - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Starankiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Starankowicz - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Staranowicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staranowicz - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Staranowicz-Wołoszko - złożenia brak; Staranowicz od stary; w pochodnych też od starać się; Wołoszko 1427 (KrW) od Wołoch ‘członek ludności pasterskiej Karpat pochodzenia romańskiego’.

    Starań - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Starańczak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starańczak - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Starańczuk - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Starańczyk - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Starański - w grupie nazwisk pochodzących od starać się ‘zabiegać o coś; być gorliwym w pracy’, por. staranny ‘sumienny, zapobiegliwy; wykonany dokładnie’.

    Starasiak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starasz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staraszak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staraszczuk - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staraszewski - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staraszkiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staraszyński - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starąga - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starba - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Starbała - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Starbek - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Starbotka - 1443 w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Starbowski - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Starbuła - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Starbyła - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Starc - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starcen - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starcew - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starcewicz - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starcewski - od nazwy miejscowej Starczewo (bydgoskie, gmina Strzelno; ciechanowskie, gmina Dzierzążnia).

    Starciak - od starty, to od zetrzeć.

    Starciło - od starty, to od zetrzeć.

    Starcz - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starczak - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczakow - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starczakow - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczała - 1700 w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczan - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczawa - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczek - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczenko - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczew - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczewski - 1478 od nazwy miejscowej Starczewo (bydgoskie, gmina Strzelno; ciechanowskie, gmina Dzierzążnia).

    Starczok - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczowski - 1424 od nazwy miejscowej Starczewo (bydgoskie, gmina Strzelno; ciechanowskie, gmina Dzierzążnia).

    Starczuk - 1662 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starczuk - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczukowski - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczyk - 1751 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starczyk - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczykowski - w grupie nazwisk pochodzących od starczyć ‘nie zabraknąć, podołać’.

    Starczyn - 1393 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starczynowic - 1358 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starczynowski - 1414 od nazwy miejscowej Starczynowo, dziś Starczanowo (poznańskie, gmina Nekla).

    Starczyński - od nazwy miejscowej Starczewo (bydgoskie, gmina Strzelno; ciechanowskie, gmina Dzierzążnia).

    Stardyniak - od nazwy miejscowej Sterdyń (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Stare Mięso - 1369 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starec - (Śl) od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starecek - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stareczek - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stareda - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starega - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starego - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starejki - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starejko - 1578 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starejków - 1578 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starek - 1481 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starenczak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starenda - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starenga - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starengowski - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starenka - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starenki - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starenko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stareńczak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stareńczyk - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stareńka, m. - 1498 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stareńki - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stareńko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starepiwo - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stareprawo - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staręda - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staręga - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staręgowski - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stargaczyński - od stargać ‘poplątać, zwichrzyć’.

    Stargala - od stargać ‘poplątać, zwichrzyć’.

    Stargalla - od stargać ‘poplątać, zwichrzyć’.

    Stargała - od stargać ‘poplątać, zwichrzyć’.

    Stargard - 1407 od nazwy miasta Starogard (gdańskie).

    Stargardzki - od nazwy miasta Starogard (gdańskie).

    Stargecki - od stargać ‘poplątać, zwichrzyć’.

    Stargetzki - od stargać ‘poplątać, zwichrzyć’.

    Stargęga - od stargać ‘poplątać, zwichrzyć’.

    Stargiński - od stargać ‘poplątać, zwichrzyć’.

    Stargolla - od stargać ‘poplątać, zwichrzyć’.

    Stargowski - od stargać ‘poplątać, zwichrzyć’.

    Stargulewicz - od stargać ‘poplątać, zwichrzyć’.

    Stariczenko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stariczenkow - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stariczuk - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starik - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starikiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starikow - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stark - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starka, m. - 1786 od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starke - (Pom) od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starkel - od niemieckiej nazwy osobowej Starkel , ta od imion złożonych na Stark-.

    Starker - od niemieckiej nazwy osobowej Starker , ta od imion złożonych na Stark-.

    Starkiel - od niemieckiej nazwy osobowej Starkel , ta od imion złożonych na Stark-.

    Starkiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starkman - od niemieckiej nazwy osobowej Starkmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego starc ‘mocny, gwałtowny, silny’.

    Starko - 1478 od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starkow - od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starkowicz - od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starkowiec - od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starkowski - od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starków - od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starkula - od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starkulla - od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starkuła - od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starkus - od stary; w pochodnych też od starać się; od staropolskiego starka ‘stara kobieta, babka’.

    Starmach - 1647 od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Starmaszak - 1648 od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Starmik - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Starnal - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Starnalski - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Starnawski - 1684 od nazwy miejscowej Tarnawa (kilka wsi).

    Starnel - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Starnewski - od nazwy miejscowej Tarnawa (kilka wsi).

    Starnicki - od nazwy miejscowej Starniki (Słupskie, gmina Dębnica Kaszubska) lub Sterna (sieradzkie, gmina Brzeźno).

    Starniewski - od nazwy miejscowej Tarnawa (kilka wsi).

    Starniowski - od nazwy miejscowej Tarnawa (kilka wsi).

    Starnowicz - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Starnowski - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Starobrański - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starobrat - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starobrocki - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starobrot - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starobrzański - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starobrzeński - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starobrzyński - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroch - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starocha - 1404-05 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starociak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starodaj - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starodąb - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starodąs - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starodęb - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starodębski - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starodomski - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starodub - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starodul - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starodumow - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starodupcewa - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starodus - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starogardzki - od nazwy miasta Starogard (gdańskie).

    Starogarski - od nazwy miasta Starogard (gdańskie).

    Starogrodzki - 1387 od nazwy miejscowej Stary Gród (leszczyńskie, gmina Kobylin).

    Starok - (Śl) od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starolub - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staromak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staromiejski - 1558 od nazwy miejscowej Stare Miasto (kilka miejscowości)

    Staromieski - 1418 od nazwy miejscowej Stare Miasto (kilka miejscowości)

    Staromieszczanin - 1636 od nazwy miejscowej Stare Miasto (kilka miejscowości).

    Staromłyński - od nazwy miejscowej Stary Młyn (kilka miejscowości).

    Staron - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroniak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroniec - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroniek - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroniewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staronik - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staronka - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staronowicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroń - 1533 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starończyk - 1576 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starońko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroński - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroojciec - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staropietka - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staropięta - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staropiętka - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staropilna - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staropilny - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starorypiński - od nazwy miejscowej Starorypin (włocławskie, gmina Rypin).

    Staros - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroscic - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Staroscik - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starosczyk - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starosiak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starosiedlski - 1466 od nazw miejscowych Stare Sioło (KrW), Starosiedlice (radomskie, gmina Iłża).

    Starosiek - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starosielec - od nazw miejscowych Stare Sioło (KrW), Starosiedlice (radomskie, gmina Iłża).

    Starosielnik - od nazw miejscowych Stare Sioło (KrW), Starosiedlice (radomskie, gmina Iłża).

    Starosielski - 1462 od nazw miejscowych Stare Sioło (KrW), Starosiedlice (radomskie, gmina Iłża).

    Starosiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starosik - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starosin - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroske - (Pom) od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starosolski - od nazwy miejscowej Starosól (KrW).

    Starost - 1414 od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starosta - 1319 od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starostecki - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starostienko - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starostin - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starostina - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starostka - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starosto - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starostowicz - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starostowski - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starosz - 1451 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroszak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroszczak - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Staroszczik - (Pom) od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Staroszczuk - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Staroszczyk - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Staroszek - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroszelski - od nazw miejscowych Stare Sioło (KrW), Starosiedlice (radomskie, gmina Iłża).

    Staroszik - (Śl) od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroszka - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroszko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroszyk - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroszyński - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staroś - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starościak - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starościc - 1497 od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starościk - 1599 od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starościn - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starościński - 1470-80 od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starościuk - od starosta ‘w dawnej Polsce urzędnik królewski zarządzający powiatem, także dzierżawca dóbr królewskich’.

    Starow - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starowicki - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starowicz - 1565 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starowiejski - 1798 od nazwy miejscowej Stara Wieś (częste).

    Starowieski - 1490 od nazwy miejscowej Stara Wieś (częste).

    Starowieyski - od nazwy miejscowej Stara Wieś (częste).

    Starowin - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starowniak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starownik - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starowojcienko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starowojta - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starowojtow - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starowójt - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starożyński - od nazwy miejscowej Starożyńce (suwalskie, gmina Lipsk).

    Starożytnik - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starsiak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starsik - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starski - 1391 od nazwy miejscowej Stare (wiele wsi).

    Starsz - od stary; w pochodnych też od starać się; starszy.

    Starszak - od stary; w pochodnych też od starać się; starszy.

    Starszek - od stary; w pochodnych też od starać się; starszy.

    Starszewski - od stary; w pochodnych też od starać się; starszy.

    Starszkiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się; starszy.

    Starszow - od stary; w pochodnych też od starać się; starszy.

    Starszuk - od stary; w pochodnych też od starać się; starszy.

    Starszy - 1417 od stary; w pochodnych też od starać się; starszy.

    Starszyk - od stary; w pochodnych też od starać się; starszy.

    Starszyński - od stary; w pochodnych też od starać się; starszy.

    Startek - od starty, to od zetrzeć.

    Staruch - 1494 od stary; w pochodnych też od starać się; od staruch.

    Starucha - od stary; w pochodnych też od starać się; od staruch.

    Staruchowicz - od stary; w pochodnych też od starać się; od staruch.

    Starug - od stary; w pochodnych też od starać się; od staruch.

    Staruk - od stary; w pochodnych też od starać się; od staruch.

    Starukiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się; od staruch.

    Starula - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starulak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starulewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starulok - (Śl) od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starun - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starunczak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starunkiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starunko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruń - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruńczak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruńko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starus - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starusiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruske - (Śl) od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starusz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruszczak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruszek - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruszewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruszewski - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruszkiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruszko - 1528 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruszniak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staruś - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stary - 1396 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stary Brat - 1448 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stary Koń - 1473 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stary Kot - 1473 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stary Kutwa - 1725 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stary Pan - 1369 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stary Radźca - 1478 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stary Wojt - 1606 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Stary Zamek - 1444 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starybat - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starybrant - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starybrat - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starybrot - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starych - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starycha - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryczanko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryczenko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryczenkow - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryczeńko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryczko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryga - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starygoń - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryk - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starykiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starykow - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starykowicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starykowski - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryków - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starynka - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starynowicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryński - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryńszczak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starypan - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryrypiński - 1454 od nazwy miejscowej Starorypin (włocławskie, gmina Rypin).

    Starys - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starystach - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryszak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryszczak - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryszek - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Staryś - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starza - 1425 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzak - 1469 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzaliński - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzała - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzałek - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzałka - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzałkowski - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzało - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzałowski - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzanek - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzawski - 1491 od nazwy miejscowej Starzów, też Starzew,dziś Starzawa (przemyskie, gmina Stubno).

    Starzec - XV w. od stary; w pochodnych też od starać się; starzec.

    Starzecki - 1469 od nazwy miejscowej Starcze (KrW).

    Starzejko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzek - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzelec - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzelik - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzeniec - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzeńczyk - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzeński - 1391 od nazwy miejscowej Starzyny (kilka wsi).

    Starzetz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzetzki - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzewicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzewski - 1423 od nazwy miejscowej Starzów, też Starzew,dziś Starzawa (przemyskie, gmina Stubno).

    Starzęba - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzębski - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starziczna - (Śl)– od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starziczny - (Śl) od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starziński - (Śl) od nazwy miejscowej Starzyny (kilka wsi).

    Starzko - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzoch - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzonek - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzowski - 1468 od nazwy miejscowej Starzów, też Starzew,dziś Starzawa (przemyskie, gmina Stubno).

    Starzula - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzy - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzyc - 1376 od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzychowicz - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzycki - od nazwy miejscowej Starzyce (piotrkowskie, gmina Tomaszów Mazowiecki).

    Starzyczna - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzyczny - od stary; w pochodnych też od starać się.

    Starzyk - 1436 od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starzykiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starzykowic - 1376 od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starzykowski - 1751 od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starzyn - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starzyniec - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starzyńska - od nazwy miejscowej Starzyny (kilka wsi).

    Starzyński - 1387 od nazwy miejscowej Starzyny (kilka wsi).

    Starzys - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starzysz - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starzyszek - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starża - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starżak - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starża-Majewski - złożenia brak; Starża od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk; Majewski 1759 od nazwy miejscowej Majewo (kilka wsi) lub od maj.

    Starża-Pisarzewski - złożenia brak; Starża od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk; Pisarzewski od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Starżewski - od nazwy miejscowej Starzów, też Starzew,dziś Starzawa (przemyskie, gmina Stubno).

    Starżyk - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Starżyński - od nazwy miejscowej Starzyny (kilka wsi).

    Stas - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasal - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasalis - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasała - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasałek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasch - (Śl) od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staschek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staschik - (Śl) od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staschiński - od nazwy miejscowej Staszyn (kieleckie, gmina Kozłów), Stasin (kilka wsi).

    Staschiok - (Śl) od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staschok - (Śl) od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasczak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasczyk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staseczek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasel - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiaczak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiaczek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiaczyk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiak - 1698 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiak-Głowala - złożenia brak; Stasiak 1698 od imion na Sta-, typu Stanisław; Głowala 1552 od głowa.

    Stasiakiewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiakowski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiał - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiałek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasian - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasianek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiańko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiarczyk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiarek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasic - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasica - 1620 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasicki - 1793 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiczak - 1656 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiczek - 1620 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiczeńko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiczka - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiczko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiczyn - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiech - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiecki - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieczak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieczek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieczko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiej - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiejko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiekiewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiela - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasielak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasielich - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieluk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieła - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiełak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiełko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieło - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiełowicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiełuk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasienczuk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieniak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieniewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieniuk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasienka - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasienko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieńczuk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieńko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasieński - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasierczyk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasierowski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasierski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasietczak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiew - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiewski - od nazwy miejscowej Stasiowa (nowosądeckie, gmina Jabłonka).

    Stasik - 1608 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasik-Grela - złożenia brak; Stasik 1608 od imion na Sta-, typu Stanisław; Grela 1329 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Stasikiewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasik-Kohut - złożenia brak; Stasik 1608 od imion na Sta-, typu Stanisław; Kohut (Śl) od kogut; od gwarowego kohut ‘kogut; cietrzew’.

    Stasikowicz - 1660 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasikowski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasila - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasilewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasilonis - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiła - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiło - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiłojć - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiłowicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiłowski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasin - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasina, m. - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasinczuk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiniak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiniewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiniewski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasinkiewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasinowicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasinowski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasińczuk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasińkiewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiński - od nazwy miejscowej Staszyn (kieleckie, gmina Kozłów), Stasin (kilka wsi).

    Stasio - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiok - (Śl) od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiołek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiołka - 1652 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiołok - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiołowicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasionek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasioński - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasior - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiorczyk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiorek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiorowski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiow - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiowski - 1596 od nazwy miejscowej Stasiowa (nowosądeckie, gmina Jabłonka).

    Stasiórka - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiórski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiów - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasir - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasirowski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiszyn - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiuczek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiuczonek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiuk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiukiewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiul - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiulewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiulka - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiun - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiura - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiurka - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiurkiewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiurko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiurski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiwał - 1786 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiwałak - 1786 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiwicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasiwolak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staska, m. - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staski - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staskiel - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staskiewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staskojć - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staskow - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staskowiak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasor - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasuła - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasyk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasykiw - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasyszyn - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasz - 1387 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasza - 1399 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszajtis - (forma zlatynizowana) od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszak - 1369 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszałek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszałk - (Maz) od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszan - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszanek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszczak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszczan - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszczek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszczenko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszczok - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszczuk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszczyk - 1677 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszczyński - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszczyszyn - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszecki - 1786 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszeczek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszeczka - 1800 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszeczko - 1487 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszek - 1317 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszel - 1400 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszelis - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszeliś - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszel-Łatas - złożenia brak; Staszel 1400 od imion na Sta-, typu Stanisław; Łatas 1786 od łata, łatać.

    Staszel-Polankowy - złożenia brak; Staszel 1400 od imion na Sta-, typu Stanisław; Polankowy w grupie nazwisk pochodzących od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Staszenko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszeńczyk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszeńko - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszeński - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszer - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszeski - od nazwy miejscowej Staszów (kilka miejscowości).

    Staszewicz - 1477 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszewska - 1455 od nazwy miejscowej Staszów (kilka miejscowości).

    Staszewski - 1455 od nazwy miejscowej Staszów (kilka miejscowości).

    Staszęta - 1386 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszic - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszica - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasziewicz - (Śl) od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszik - (Śl) od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasziło - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszin - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stasziszyn - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszka, m. - 1787 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszkiel - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszkiewicz - 1664 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszko - 1313 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszkow - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszkowian - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszkowicz - 1388 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszkowski - 1392 od nazwy miejscowej Staszkówka (nowosądeckie, gmina Gorlice).

    Staszków - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszkun - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszok - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszowski - 1410 od nazwy miejscowej Staszów (kilka miejscowości).

    Staszór - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszów - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszuk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszulewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszulonek - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszyc - 1398 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszyca - 1374 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszycki - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszyk - 1489 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszył - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszyn - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszyński - od nazwy miejscowej Staszyn (kieleckie, gmina Kozłów), Stasin (kilka wsi).

    Staszysz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staszyszyn - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staś - 1604 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staściuk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staściulewicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśczak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśczyk - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśka - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśkel - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśkiel - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśkielun - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśkielunas - (forma zlatynizowana) od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśkieło - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśkiewicz - 1663 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśko - 1625 od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśkow - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśkowiak - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśkowicz - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staśkowski - od nazwy miejscowej Staszkówka (nowosądeckie, gmina Gorlice).

    Staśków - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Staślik - od imion na Sta-, typu Stanisław.

    Stateczna - 1371 od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’; od stateczny dawniej ‘trwały, niezmienny’, później ‘zrównoważony, poważny’.

    Stateczny - 1371 od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’; od stateczny dawniej ‘trwały, niezmienny’, później ‘zrównoważony, poważny’.

    Stateczyński - od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’.

    Statek - 1486 od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’.

    Statetzny - (Pom) od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’; od stateczny dawniej ‘trwały, niezmienny’, później ‘zrównoważony, poważny’.

    Statkiewicz - od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’.

    Statko - od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’.

    Statkowski - od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’.

    Statkun - od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’.

    Statnicki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stat-, por. postać, rosyjskie stat’ ‘grund, podstawa’.

    Statnik - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stat-, por. postać, rosyjskie stat’ ‘grund, podstawa’.

    Statowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stat-, por. postać, rosyjskie stat’ ‘grund, podstawa’.

    Statuch - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stat-, por. postać, rosyjskie stat’ ‘grund, podstawa’.

    Statucki - od statut ‘zbiór przepisów’.

    Statujew - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stat-, por. postać, rosyjskie stat’ ‘grund, podstawa’.

    Statulewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stat-, por. postać, rosyjskie stat’ ‘grund, podstawa’.

    Statuski - od statut ‘zbiór przepisów’.

    Statuta - od statut ‘zbiór przepisów’.

    Statyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stat-, por. postać, rosyjskie stat’ ‘grund, podstawa’.

    Statyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stat-, por. postać, rosyjskie stat’ ‘grund, podstawa’.

    Staud - od niemieckiej nazwy osobowej Staude, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stude ‘krzew, krzak’.

    Staude - od niemieckiej nazwy osobowej Staude, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stude ‘krzew, krzak’.

    Staudt - od niemieckiej nazwy osobowej Staude, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stude ‘krzew, krzak’.

    Stauf - od niemieckiej nazwy osobowej Stauf, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stouf ‘wystająca skała, wierzchołek góry’ lub od nazwy miejscowej Stauf.

    Staufer - od niemieckiej nazwy osobowej Stauf, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stouf ‘wystająca skała, wierzchołek góry’ lub od nazwy miejscowej Stauf.

    Staufer-Kamiński - złożenia brak; Staufer od niemieckiej nazwy osobowej Stauf, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stouf ‘wystająca skała, wierzchołek góry’ lub od nazwy miejscowej Stauf; Kamiński 1398 od nazw miejscowych typu Kamień, Kamienna, Kamieńsko (częste).

    Stauferth - od niemieckiej nazwy osobowej Stauf, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stouf ‘wystająca skała, wierzchołek góry’ lub od nazwy miejscowej Stauf.

    Stauffer - od niemieckiej nazwy osobowej Stauf, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stouf ‘wystająca skała, wierzchołek góry’ lub od nazwy miejscowej Stauf.

    Staus - od niemieckiej nazwy osobowej Staus, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stuz ‘pośladek, koński zad’.

    Stauss - od niemieckiej nazwy osobowej Staus, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stuz ‘pośladek, koński zad’.

    Staut - od niemieckiej nazwy osobowej Staude, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stude ‘krzew, krzak’.

    Stauth - od niemieckiej nazwy osobowej Staude, ta z średnio-wysoko-niemieckiego stude ‘krzew, krzak’.

    Staw - 1469 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawa - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawacki - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawacz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawak - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawało - 1453 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawan - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawana - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawański - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawar - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawara - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawarczak - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawarczyk - 1681 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawarek - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawarko - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawarło - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawars - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawarski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawaruk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawarz - 1577 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawarzyński - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawaski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawasz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawaś - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawawczyk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Staważ - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawczuk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawczyk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawczyński - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawe - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawec - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawecki - od nazwy miejscowej Stawki (częste).

    Stawek - 1397 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’; od stawek.

    Stawera - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawerski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiak - 1793 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawian - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiana - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawianek - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawianka - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawianowski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiany - 1464 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiański - 1421 od nazwy miejscowej Stawiany (poznańskie, gmina Skoki; kieleckie, gmina Kije).

    Stawiarczyk - 1682 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiarek - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiarski - 1692 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiarz - 1597 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiasz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiaszyński - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawica - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawicki - 1444 od nazwy miejscowej Stawiec (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Stawiczek - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiczki - od nazwy miejscowej Stawiec (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Stawiczna - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiczny - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawid - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawida - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawidło - 1497 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiec - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiecki - 1419 od nazwy miejscowej Stawiec (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Stawiena - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawienko - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawieny - 1458 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawieński - 1413 od nazwy miejscowej Stawiany (poznańskie, gmina Skoki; kieleckie, gmina Kije).

    Stawieraj - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawierej - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawierowski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawierski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawierz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawik - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawikowski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawin - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawina - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiniak - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawinoga - 1433 od gwarowego stawinoga ‘chleb; siłacz, żarłok’.

    Stawinowski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawinożenko - od gwarowego stawinoga ‘chleb; siłacz, żarłok’.

    Stawinożka - 1589 od gwarowego stawinoga ‘chleb; siłacz, żarłok’.

    Stawinów - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiński - 1467 od nazwy miejscowej Stawiany (poznańskie, gmina Skoki; kieleckie, gmina Kije).

    Stawiona - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiony - 1447 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiorski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiraj - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawirej - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawirek - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawirowski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawirski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawirz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawirzyński - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawisiński - od nazwy miasta Stawiszyn (kaliskie).

    Stawiski - 1393 od nazwy miasta Stawiszyn (kaliskie), Stawiska (częste).

    Stawisz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawisza - 1398 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiszewski - od nazwy miejscowej Stawiszowo (KrW).

    Stawiszyński - od nazwy miasta Stawiszyn (kaliskie).

    Stawitzki - od nazwy miejscowej Stawiec (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Stawiucha - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiuk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawiurski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawka - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawko - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawkowa - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawkowiak - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawkowski - 1488 od nazwy miejscowej Stawkow (wieś zagrodowa, koło Skały, Młp).

    Stawluk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawłowski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawna - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawniak - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawnicki - 1793 od nazwy miejscowej Stawnica (pilskie, gmina Złotów).

    Stawnicza - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawniczek - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawniczna - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawniczny - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawniczy - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawnik - 1445 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawny - 1437 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawoniak - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawonoga - od gwarowego stawinoga ‘chleb; siłacz, żarłok’.

    Stawoński - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawor - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Staworko - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Staworowski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Staworski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Staworz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Staworzyński - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawosek - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawoski - od nazw miejscowych Stawowice (piotrkowskie, gmina Paradyż), Staw, Stawy (częste).

    Stawosz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawoszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawoszewski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawowa - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawowarczyk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawowczuk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawowczyk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawowiak - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawownik - 1470-80 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawowski - 1654 od nazw miejscowych Stawowice (piotrkowskie, gmina Paradyż), Staw, Stawy (częste).

    Stawowy - 1468 w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawraski - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stawrew - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stawro - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stawroński - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stawrosiejko - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stawrowski - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stawruk - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stawrusiejko - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stawrylow - 1578 od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stawryłło - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stawryło - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stawski - 1396 od nazw miejscowych Stawowice (piotrkowskie, gmina Paradyż), Staw, Stawy (częste).

    Stawszyk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawujak - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawujek - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawuła - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawuta - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stawyski - od nazwy miasta Stawiszyn (kaliskie), Stawiska (częste).

    Stays - (Śl) od staropolskiego stajać ‘być, przybywać’, staja ‘dawna miara długości; miejsce przeznaczone na czasowy pobyt’.

    Staziecki - od nazwy miejscowej Starcze (KrW).

    Staziński - od nazwy miejscowej Starzyny (kilka wsi).

    Staż - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Stażewski - od nazwy miejscowej Starzów, też Starzew,dziś Starzawa (przemyskie, gmina Stubno).

    Stażkiewicz - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Stażonek - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Stażyc - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Stażycki - od nazwy miejscowej Starzyce (piotrkowskie, gmina Tomaszów Mazowiecki).

    Stażyk - od stary; w pochodnych też od starać się; od starzyk.

    Stażyński - od nazwy miejscowej Starzyny (kilka wsi).

    Stąbelski - od niemieckiej nazwy osobowej Stabel; por. też gwarowe sztabla ‘stos; skład drewna’.

    Stąberski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąborowski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąbrowski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stącel - 1537 od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stąchar - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stącher - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stącherski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stąchor - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stąchór - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stąciwa - od staropolskiego staciwa ‘nawój tkacki; warsztat tkaciki’.

    Stącz - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stączek - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stączko - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stączyński - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stąk - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stąkowski - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stąpaj - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpala - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpała - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpar - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąparek - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąpczak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpczyński - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpel - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stąper - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąperek - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąpień - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpierzyński - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąpiewski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpiński - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpioł - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpior - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąpiór - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąpka - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpkowicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpkowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpniak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpniakowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpniewski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpnik - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpniowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stąpor - 1403 od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąporek - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąporkiewicz - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąporków - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąporowski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąporski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąpór - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąpórek - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąprowski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąpur - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stąpyra - od stąpor ‘tłuczek’.

    Steba - od niemieckich nazw osobowych Steb, Stab.

    Stebach - od niemieckich nazw osobowych Steb, Stab.

    Stebakow - od niemieckich nazw osobowych Steb, Stab.

    Stebaków - od niemieckich nazw osobowych Steb, Stab.

    Stebalski - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Stebar - od niemieckiej nazwy osobowej Steber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego srebaere, steber ‘ten, który w sądzie podpowiada rotę przysięgi’.

    Stebart - od niemieckiej nazwy osobowej Steber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego srebaere, steber ‘ten, który w sądzie podpowiada rotę przysięgi’.

    Stebbe - od niemieckich nazw osobowych Steb, Stab.

    Stebel - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Stebeliński - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Stebelski - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Stebeluk - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Stebełko - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steber - od niemieckiej nazwy osobowej Steber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego srebaere, steber ‘ten, który w sądzie podpowiada rotę przysięgi’.

    Steberski - od niemieckiej nazwy osobowej Steber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego srebaere, steber ‘ten, który w sądzie podpowiada rotę przysięgi’.

    Stebiński - od nazwy miejscowej Stebne (KrW).

    Steblaj - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblecki - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblej - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblek - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblicki - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblik - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblin - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblin-Kamiński - złożenia brak; Steblin od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’; Kamiński 1398 od nazw miejscowych typu Kamień, Kamienna, Kamieńsko (częste).

    Stebliński - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblis - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblok - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblon - od niemieckiej nazwy osobowej Stebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stebelin, stebel ‘kijek, drążek, laseczka’ lub od gwarowego stebel ‘szczebel’, sztebel ‘czop zatykający beczkę’.

    Steblowski - od nazwy miejscowej Steblów (KrW).

    Stebłowski - od nazwy miejscowej Steblów (KrW).

    Stebnicki - 1540 od nazwy miejscowej Stebnik (KrW).

    Steborowski - od niemieckiej nazwy osobowej Steber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego srebaere, steber ‘ten, który w sądzie podpowiada rotę przysięgi’.

    Steborski - od niemieckiej nazwy osobowej Steber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego srebaere, steber ‘ten, który w sądzie podpowiada rotę przysięgi’.

    Stebuła - od niemieckich nazw osobowych Steb, Stab.

    Stebułkowski - od niemieckich nazw osobowych Steb, Stab.

    Stec - 1554 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steca - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecenko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stech - 1373 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy lub od Stefan.

    Stecha - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechalski - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechanowicz - 1498 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stechański - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechecki - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechel - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stecher - 1372 od niemieckiej nazwy osobowej Stecher, ta od średnioniemieckiego Stecher ‘miedziorytnik; szermierz’.

    Stechera - od niemieckiej nazwy osobowej Stecher, ta od średnioniemieckiego Stecher ‘miedziorytnik; szermierz’.

    Stecherek - od niemieckiej nazwy osobowej Stecher, ta od średnioniemieckiego Stecher ‘miedziorytnik; szermierz’.

    Stecherski - od niemieckiej nazwy osobowej Stecher, ta od średnioniemieckiego Stecher ‘miedziorytnik; szermierz’.

    Stechiewicz - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechla - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechlarz - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechlicki - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechliczek - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechlik - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechliński - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechły - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechmal - od niemieckiej nazwy osobowej Steckmann.

    Stechman - od niemieckiej nazwy osobowej Steckmann.

    Stechmiałek - od niemieckiej nazwy osobowej Steckmann.

    Stechna, ż. - 1417 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stechnacz - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechni - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stechniak - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechnicki - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechnij - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechnik - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechniowski - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechny - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stecho - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechow - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechowicz - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechulec - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechulko - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechun - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stechura - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Steciak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steciąg - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steciewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecij - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecil - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steciński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecio - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steciów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steciuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steciura - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steciw - od staropolskiego staciwa ‘nawój tkacki; warsztat tkaciki’.

    Steciwa - od staropolskiego staciwa ‘nawój tkacki; warsztat tkaciki’.

    Steciwka - od staropolskiego staciwa ‘nawój tkacki; warsztat tkaciki’.

    Steciwko - od staropolskiego staciwa ‘nawój tkacki; warsztat tkaciki’.

    Steck - (Pom) od niemieckiej nazwy osobowej Steck, ta od stecken ‘tkwić’.

    Stecka - 1467 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steckel - od niemieckiej nazwy osobowej Steckel.

    Stecker - od niemieckiej nazwy osobowej Stecker.

    Steckert - od niemieckiej nazwy osobowej Stecker.

    Stecki - 1738 od stecki, stedźki ‘torujący sobie drogę, pełzający’ lub od nazwy miejscowej Stecki (KrW).

    Steckich - od stecki, stedźki ‘torujący sobie drogę, pełzający’ lub od nazwy miejscowej Stecki (KrW).

    Steckiert - od niemieckiej nazwy osobowej Stecker.

    Steckiewicz - 1672 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steckin - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steckman - od niemieckiej nazwy osobowej Steckmann.

    Steckmann - od niemieckiej nazwy osobowej Steckmann.

    Stecko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steckow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steckowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steckowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecków - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecła - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stec-Nicpoń - złożenia brak; Stec 1554 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan; Nicpoń 1615 od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Stecon - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecowiat - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stec-Sala - złożenia brak; Stec 1554 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan; Sala 1618 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sal-, szal-, por. imiona typu Salomon, Salezy, niemiecka nazwa osobowa Sal, szalić ‘oszukiwać, kłamać’, szala ‘część wagi’, szaleć ‘zachowywać się gwałtownie, hulać’, szał ‘atak szaleństwa’.

    Steculak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecuła - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecun - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecura - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecyna - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecynek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecyniak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stecz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczeń - w grupie nazwisk pochodzących od styczeń ‘pierwszy miesiąc roku’.

    Steczewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczka - 1631 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczniak - w grupie nazwisk pochodzących od styczeń ‘pierwszy miesiąc roku’.

    Steczniewski - w grupie nazwisk pochodzących od styczeń ‘pierwszy miesiąc roku’.

    Steczo - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczyna - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steczyszyn - 1436 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Steć - 1436 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stećka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stećkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stećko - 1366 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stećkow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stećkowicz - 1451 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stećków - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stedler - od niemieckiej nazwy osobowej Städler, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stadelaere ‘ten, kto w majątku ma pieczę nad spichrzem, stodołami’.

    Stef - 1424 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefa - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefacki - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefakiewicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefal - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefalski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefan - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanakis - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefancić - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanczak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanczyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanek - 1464 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanelo - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanenko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefani - 1688 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefania, m. - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan; od imienia żeńskiego Stefania.

    Stefaniak - 1659 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniak-Mroczek - złożenia brak; Stefaniak 1659 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan; Mroczek XII w. od mrok, mroczyć, od imienia Mroczesław; lub od mroczek ‘człowiek chorobliwie mrużący oczy’.

    Stefanian - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniasz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanic - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanicki - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniczak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniczek - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniczyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniczyn - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanides - (Śl) od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanidis - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniec - 1659 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniecki - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanienko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniew - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniewicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniewicz-Stachowicz - złożenia brak; Stefaniewicz od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan; Stachowicz 1346 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Sta-, typu Stanisław, może też od imienia Eustachy.

    Stefanik - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanin - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanina - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanio - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniok - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniów - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanis - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanisz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniszak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniszczyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniszek - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniszyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniszyn - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniul - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaniw - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefankiewicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefankowicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefankowski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanków - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanoff - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanow - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanow-Curew - złożenia brak; Stefanow od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan; Curew brak.

    Stefanowic - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanowicz - 1237 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanowski - 1755 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanów - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefans - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanskyj - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefansson - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanu - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanus - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefanyszyn - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefań - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefańcio - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefańczak - 1666 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefańczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefańczyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefańkiewicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefańko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefański - 1775 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefarski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefarz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefarzyszyn - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefasio - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefaska - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefczyk - 1787 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefczyszyn - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefecius - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefek - XV w. od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefen - 1480 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefens - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefeński - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefer - od niemieckiej nazwy osobowej Steffer, ta od imienia Stephanus.

    Steffan - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffann - (Pom) od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffanowski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffański - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffe - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffek - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffel - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffen - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffens - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffensen - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffer - od niemieckiej nazwy osobowej Steffer, ta od imienia Stephanus.

    Steffka - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffke - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steffko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefic - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefiej - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefienta - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefik - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefin - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefiniak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefiniów - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefiński - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefiszyn - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefiuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefka - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefko - 1369 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefkowicz - 1514 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefkowski - 1575 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefków - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steflik - 1388 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefniak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefnik - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefniów - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefniuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefończyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefowski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefunio - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefunko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefunyn - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefura - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefurak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefurek - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stefurzyn - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steg - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stega - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegan - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegański - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegar - od niemieckiej nazwy osobowej Steger, ta od apelatywu Steg ‘ścieżka’.

    Stegart - od niemieckiej nazwy osobowej Steger, ta od apelatywu Steg ‘ścieżka’.

    Stegawski - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stege - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegeman - od niemieckiej nazwy osobowej Stegemann, ta od apelatywu Steg ‘ścieżka’.

    Stegemann - od niemieckiej nazwy osobowej Stegemann, ta od apelatywu Steg ‘ścieżka’.

    Stegemöller - od niemieckiej nazwy osobowej Steg (e)muller.

    Stegemuller - od niemieckiej nazwy osobowej Steg (e)muller.

    Stegenda - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegenka - od stegno ‘ślad, trop’.

    Stegenko - od stegno ‘ślad, trop’.

    Stegent - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegenta - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Steger - od niemieckiej nazwy osobowej Steger, ta od apelatywu Steg ‘ścieżka’.

    Stegęda - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegęta - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegienda - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegienka - od stegno ‘ślad, trop’.

    Stegienko - od stegno ‘ślad, trop’.

    Stegient - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegienta - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegieńko - od stegno ‘ślad, trop’.

    Stegiera - od niemieckiej nazwy osobowej Steger, ta od apelatywu Steg ‘ścieżka’.

    Stegierski - od niemieckiej nazwy osobowej Steger, ta od apelatywu Steg ‘ścieżka’.

    Stegintka - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stegiński - od nazwy miejscowej Stegna (kilka miejscowości).

    Stegman - od niemieckiej nazwy osobowej Stegemann, ta od apelatywu Steg ‘ścieżka’.

    Stegmann - od niemieckiej nazwy osobowej Stegemann, ta od apelatywu Steg ‘ścieżka’.

    Stegmiler - od niemieckiej nazwy osobowej Steg (e)muller.

    Stegner - od niemieckiej nazwy osobowej Steger, ta od apelatywu Steg ‘ścieżka’.

    Stegnerski - od niemieckiej nazwy osobowej Steger, ta od apelatywu Steg ‘ścieżka’.

    Stegnicki - od nazwy miejscowej Stegna (kilka miejscowości).

    Stegniewski - od nazwy miejscowej Stegna (kilka miejscowości).

    Stegowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stege, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stege ‘schody’, od średnioniemieckiego stege ‘zagroda dla świń, owiec’.

    Stehla - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stehli - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stehlik - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Steidel - od niemieckiej nazwy osobowej Steidel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiudelin, stude ‘krzew, bylina; penis’.

    Steidl - od niemieckiej nazwy osobowej Steidel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiudelin, stude ‘krzew, bylina; penis’.

    Steier - od niemieckiej nazwy osobowej Steier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’.

    Steiger - 1383 od niemieckiej nazwy osobowej Steiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’ lub od Steiger ‘sztygar’.

    Steigert - od niemieckiej nazwy osobowej Steiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’ lub od Steiger ‘sztygar’.

    Steigl - od niemieckiej nazwy osobowej Steigel.

    Steika - od niemieckiej nazwy osobowej Steuk, ta od słowiańskiego stoj.

    Steike - od niemieckiej nazwy osobowej Steuk, ta od słowiańskiego stoj.

    Steiko - od niemieckiej nazwy osobowej Steuk, ta od słowiańskiego stoj.

    Steikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Steuk, ta od słowiańskiego stoj.

    Stein - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Steina - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Steinberg - od niemieckiej nazwy osobowej Steinberg lub od nazwy miejscowej Stamberg, dziś Stążki (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Steinberger - od niemieckiej nazwy osobowej Steinberg lub od nazwy miejscowej Stamberg, dziś Stążki (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Steiner - od niemieckiej nazwy osobowej Steiner (t), ta od średnio-wysoko-niemieckiego steiner ‘układacz kamieni, czyli znakow granicznych na polach’.

    Steinerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Steiner (t), ta od średnio-wysoko-niemieckiego steiner ‘układacz kamieni, czyli znakow granicznych na polach’.

    Steinicki - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Steinka - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Steinke - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Steiński - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Stejenny - 1473 od stajniak ‘budynek przeznaczony dla koni; też od nazwy osobowej Stajn; od stajenny ‘nadzorca stajni’.

    Stejer - od niemieckiej nazwy osobowej Steier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’.

    Stejgert - od niemieckiej nazwy osobowej Steiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’ lub od Steiger ‘sztygar’.

    Stejgiert - od niemieckiej nazwy osobowej Steiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’ lub od Steiger ‘sztygar’.

    Stejgwiłło - od niemieckiej nazwy osobowej Steiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’ lub od Steiger ‘sztygar’.

    Stejka - od niemieckiej nazwy osobowej Steuk, ta od słowiańskiego stoj.

    Stejke - od niemieckiej nazwy osobowej Steuk, ta od słowiańskiego stoj.

    Stejko - od niemieckiej nazwy osobowej Steuk, ta od słowiańskiego stoj.

    Stejkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Steuk, ta od słowiańskiego stoj.

    Stejn - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Stejna - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Stejniak - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Stejnik - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Stejnka - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Stejnke - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Stejno - od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Stek - od niemieckiej nazwy osobowej Steck, ta od stecken ‘tkwić’.

    Stek - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stekała - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stekel - od niemieckiej nazwy osobowej Steckel.

    Steker - od niemieckiej nazwy osobowej Stecker.

    Stekiel - od niemieckiej nazwy osobowej Steckel.

    Stekla - od niemieckiej nazwy osobowej Steckel.

    Steklecki - od niemieckiej nazwy osobowej Steckel.

    Steklik - od niemieckiej nazwy osobowej Steckel.

    Stekliński - od niemieckiej nazwy osobowej Steckel.

    Steklnik - od niemieckiej nazwy osobowej Steckel.

    Stekło - od niemieckiej nazwy osobowej Steckel.

    Stekman - od niemieckiej nazwy osobowej Steckmann.

    Steknik - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stekowicz - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stekowski - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stekun - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stekwicz - (Pom) od stękać ‘jęczeć’ .

    Stel - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stela - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelach - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelachowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelagowski - od nazwy miejscowej Stelągi (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Stelak - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelakowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelamach - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelamasiak - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelamasik - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelamaszak - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelamaszczyk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelarczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stelarczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stelarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelarski - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stelarski - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelasiński - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelaszyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelaś - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelągowski - od nazwy miejscowej Stelągi (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Stelc - od niemieckiej nazwy osobowej Stelc, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stelze ‘szczudło’.

    Stelcel - od niemieckiej nazwy osobowej Stelc, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stelze ‘szczudło’; od niemieckiej nazwy osobowej Stelzel.

    Stelczak - od niemieckiej nazwy osobowej Stelc, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stelze ‘szczudło’.

    Stelczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Stelc, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stelze ‘szczudło’.

    Stelczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stelc, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stelze ‘szczudło’.

    Stelczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Stelc, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stelze ‘szczudło’.

    Stelec - od niemieckiej nazwy osobowej Stelc, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stelze ‘szczudło’.

    Stelegowski - od nazwy miejscowej Stelągi (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Stelengowski - od nazwy miejscowej Stelągi (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Steler - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stelert - od niemieckiej nazwy osobowej Stahler, ta od średnioniemieckiego staler ‘sprawdzacz jakości sukna’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Staller, a ta od nazw terenowych Stall ’stajnia, obora, chlew’ lub od białoruskiej nazwy osobowej Staliar.

    Stelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Steleżak - może od niemieckiej nazwy osobowej Stehling, ta od Stahlm ze średnio-wysoko-niemieckeigo stahel, stahl ‘stal’ lub od nazwy miejscowej Stalling.

    Steleżuk - może od niemieckiej nazwy osobowej Stehling, ta od Stahlm ze średnio-wysoko-niemieckeigo stahel, stahl ‘stal’ lub od nazwy miejscowej Stalling.

    Stelęga - może od niemieckiej nazwy osobowej Stehling, ta od Stahlm ze średnio-wysoko-niemieckeigo stahel, stahl ‘stal’ lub od nazwy miejscowej Stalling.

    Stelęgłowski - od nazwy miejscowej Stelągi (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Stelęgowski - 1569 od nazwy miejscowej Stelągi (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Stelica - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelich - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Steliga - może od niemieckiej nazwy osobowej Stehling, ta od Stahlm ze średnio-wysoko-niemieckeigo stahel, stahl ‘stal’ lub od nazwy miejscowej Stalling.

    Steligowski - 1662 od nazwy miejscowej Stelągi (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Stelik - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelina - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelingowski - od nazwy miejscowej Stelągi (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Stelińgowski - od nazwy miejscowej Stelągi (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Steliński - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Steliziuk - może od niemieckiej nazwy osobowej Stehling, ta od Stahlm ze średnio-wysoko-niemieckeigo stahel, stahl ‘stal’ lub od nazwy miejscowej Stalling.

    Stelizuk - może od niemieckiej nazwy osobowej Stehling, ta od Stahlm ze średnio-wysoko-niemieckeigo stahel, stahl ‘stal’ lub od nazwy miejscowej Stalling.

    Steliżuk - może od niemieckiej nazwy osobowej Stehling, ta od Stahlm ze średnio-wysoko-niemieckeigo stahel, stahl ‘stal’ lub od nazwy miejscowej Stalling.

    Stelka - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelke - (Pom) od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelko - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stell - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stella - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stellak - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stella-Łukasiak - złożenia brak; Stella od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’; Łukasiak 1656 od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Stellar - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stella-Sawicki - złożenia brak; Stella od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’; Sawicki 1569 od nazwy miejscowej Sawice (siedleckie, gmina Repki).

    Stelle - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Steller - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stellert - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stellig - może od niemieckiej nazwy osobowej Stehling, ta od Stahlm ze średnio-wysoko-niemieckeigo stahel, stahl ‘stal’ lub od nazwy miejscowej Stalling.

    Stelliga - może od niemieckiej nazwy osobowej Stehling, ta od Stahlm ze średnio-wysoko-niemieckeigo stahel, stahl ‘stal’ lub od nazwy miejscowej Stalling.

    Stellmach - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stellmacher - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stellmanchowski - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stellmann - od niemieckiej nazwy osobowej Stellmann.

    Stellmaszczyk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stellmaszewski - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stellmaszyk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stellter - od niemieckiej nazwy osobowej Stelter, ta od średnio-wysoko-niermieckiego stelter ‘człowiek z drewnianą nogą, chromy, kulawy’.

    Stelma - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmac - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmach - 1547 od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmacha - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmachniewicz - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmachowicz - 1628 od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmachowski - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmachów - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmacz - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaczczyk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaczenko - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaczenok - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaczonek - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaczonok - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaczyk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmajster - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmak - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmakowicz - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelman - od niemieckiej nazwy osobowej Stellmann.

    Stelmanek - od niemieckiej nazwy osobowej Stellmann.

    Stelmanik - od niemieckiej nazwy osobowej Stellmann.

    Stelmann - od niemieckiej nazwy osobowej Stellmann.

    Stelmanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stellmann.

    Stelmańczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Stellmann.

    Stelmańczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stellmann.

    Stelmański - od niemieckiej nazwy osobowej Stellmann.

    Stelmaschuk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmasiak - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmasiewicz - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmasik - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmasiński - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmasiuk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaski - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszak - 1631 od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszczak - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszczak - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszczonek - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszczuk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszczyk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszek - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszenko - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszenok - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszew - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszewski - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszonek - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszuk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszyk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaszyński - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaściuk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmaziak - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmeszyk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmosiak - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelmoszczyk - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stelnicki - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelniec - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelnik - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelongowski - od nazwy miejscowej Stelągi (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Stelowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelski - od niemieckiej nazwy osobowej Stell, ta od apelatywu Stell ‘pastwisko’ lub od stel ‘styl, stela ‘pomnik nagrobny’.

    Stelter - od niemieckiej nazwy osobowej Stelter, ta od średnio-wysoko-niermieckiego stelter ‘człowiek z drewnianą nogą, chromy, kulawy’.

    Steltzer - od niemieckiej nazwy osobowej Stelc, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stelze ‘szczudło’; od niemieckiej nazwy osobowej Stelzel.

    Stelzel - od niemieckiej nazwy osobowej Stelc, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stelze ‘szczudło’; od niemieckiej nazwy osobowej Stelzel.

    Stelzer - od niemieckiej nazwy osobowej Stelc, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stelze ‘szczudło’; od niemieckiej nazwy osobowej Stelzel.

    Stemarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stemmer.

    Stembarski - od nazwy miejscowej Stębork (olsztyńskie, gmina Grunwald).

    Stemberski - od nazwy miejscowej Stębork (olsztyńskie, gmina Grunwald).

    Stemborowski - od nazwy miejscowej Stębork (olsztyńskie, gmina Grunwald).

    Stemborski - od nazwy miejscowej Stębork (olsztyńskie, gmina Grunwald).

    Stemborski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stembrowicz - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stembrowski - od nazwy miejscowej Stębork (olsztyńskie, gmina Grunwald).

    Stembrowski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stemel - od niemieckiej nazwy osobowej Stemmle, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stemme ‘potomek’.

    Stemerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stemmer.

    Stemler - od niemieckiej nazwy osobowej Stemmle, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stameler, stemeler, stemerer ‘jąkała’.

    Stemlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stemmle, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stemme ‘potomek’.

    Stemlow - od niemieckiej nazwy osobowej Stemmle, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stemme ‘potomek’.

    Stemmler - od niemieckiej nazwy osobowej Stemmle, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stameler, stemeler, stemerer ‘jąkała’.

    Stemp - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempa - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempalski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempanek - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempaniewicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempczak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempcziński - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempczyk - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempczyński - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempek - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempel - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stempelewski - od nazwy miejscowej Stemplew (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Stempelkowski - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stemperowski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stemperski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stempi - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempiak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempicki - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempien - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempienik - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempień - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempiewicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempij - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempik - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempil - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stempin - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempiniewicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempiń - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempiński - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempion - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempiuk - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempka - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempke - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempkiewicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempko - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempkowicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempkowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stemplak - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stemplewicz - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stemplewski - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stemplik - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stemplikowski - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stemplin - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stempliński - od nazwy miejscowej Stępliny (włocławskie, gmina Lipno).

    Stemplowski - od nazwy miejscowej Stemplew (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Stempnakowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempniak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempniakowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempniarek - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempnicki - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempniewicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempniewski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempnik - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempnikowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempniok - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempniowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempniuk - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempnowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempolowski - od nazwy miejscowej Stemplew (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Stempolowski - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stempolski - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stempor - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stemporek - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stemporowski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stemporski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stemporzecki - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stemposz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempowicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempowski - od nazwy miejscowej Stępowo (włocławskie, gmina Rypin), Stępów (płockie, gmina Kiernozia).

    Stempowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempuchowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stempul - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stempurewicz - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stempurski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stemski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stencek - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stencek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stencel - 1425 od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stencelek - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stencelewicz - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stencelewski - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stencelski - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stenchlik - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stenchly - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stenchła - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stenchły - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stencl - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stenclewicz - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stenclewski - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stenclik - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stencław - 1387 (forma zgermanizowana) od imienia złożonego Stanisław, notowanego od XIII wieku.

    Stencol - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stencyl - 1416 od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stenczek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenczelski - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stenczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stenczewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenczniak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stenczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenczykowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stenczykowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stenczyński - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stenczyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stendel - od niemieckiej nazwy osobowej Stendel, ta od nazwy miejscowej Stendal.

    Stender - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Stendera - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Stenderski - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Stendik - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stendiuch - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stendor - od sztandar, stendar, stender ‘chorągiew, flaga’.

    Stendziak - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stendzich - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stendzina - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stendziwa - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.

    Stenecki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenel - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenelik - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenga - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stengel - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stenger - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stengerski - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stengert - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stengiel - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stengierski - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stengl - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stengret - od stangret ‘woźnica’.

    Stengritt - (Śl) od stangret ‘woźnica’.

    Stenia - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenicki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steniczka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steniec - 1707 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steniek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steniewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenik - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steniszczak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steniuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenke - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenkiewicz - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stenkiewicz - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stenkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenko - 1385 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenko - 1469 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stenkowiak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stenkowiak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenkowicz - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stenkowski - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Stenkowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steno - 1369 od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Steno - 1369 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenpien - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stenpień - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stenpin - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stenrzycki - od nazwy miejscowej Stężyca (kilka wsi).

    Stensel - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stenszel - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stenślik - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stenyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Stenz - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stenzejko - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stenzel - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stenzik - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stenzk - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Stenżalski - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stenżała - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stenżejko - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stenżycki - od nazwy miejscowej Stężyca (kilka wsi).

    Steń - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steńcel - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Steńczak - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Steńczak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steńczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Steńczewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steńczniak - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Steńczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Steńczuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steńczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stanz, ta od imienia Stanisław.

    Steńczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steńka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steńko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steńkowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Steński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Sten-, por. staropolskie Steno, od imienia Stanisław, Stencel, od niemieckiej nazwy osobowej Sten, od Stein, imię żeńskie Stenia, od Stefania.

    Step - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepa - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepacki - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepaczek - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepaczenko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepaczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepalski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepałkowski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepan - 1387 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepancewicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanczak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanczenko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanczewski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanek - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepaniak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanian - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepaniczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepaniec - 1444 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanienko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanik - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanin - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepaninko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepaniuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepankiewicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanoff - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanow - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanowicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanowski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanów - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepanyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepańczak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepańczenko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepańczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepańczyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepański - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepas - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepasik - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepasiuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepaś - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepciura - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepcow - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepcza - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepczak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepczenko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepczyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepczyński - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepecki - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepek - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepel - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steper - od niemieckiej nazwy osobowej Stepper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stëppen ‘zszywać’.

    Steperek - od niemieckiej nazwy osobowej Stepper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stëppen ‘zszywać’.

    Steperski - od niemieckiej nazwy osobowej Stepper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stëppen ‘zszywać’.

    Stephan - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stephani - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stephanides - (Śl) od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stephanik - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stephaniszyk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stephanowski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stephanus - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stephen - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stephenson - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stephun - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepiak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepian - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepicki - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepicki - od nazwy miejscowej Stępica (rzeszowskie, gmina Błażowa).

    Stepiczew - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepien - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepieniec - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepień - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepin - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepiń - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepiński - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepiński - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepiuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepka - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepkan - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepke - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepkiewicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepkow - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepkowicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepkowski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepków - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepla - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steplewski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steplowski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepniak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepniarek - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepniewicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepniewski - od nazwy miejscowej Stępień (elbląskie, gmina Braniewo).

    Stepnik - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepniowski - od nazwy miejscowej Stępień (elbląskie, gmina Braniewo).

    Stepniuk - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepno - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepnowski - od nazwy miejscowej Stępna (kaliskie, gmina Czastary) lub Stępna (ostrołęckie, gmina Olszewo-Borki).

    Stepnów - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepokura - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepon - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Steponian - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Steponik - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Steponiuk - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepor - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stepora - od stąpor ‘tłuczek’.

    Steporek - od stąpor ‘tłuczek’.

    Steposz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepowana - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepowany - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stepowicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepowik - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepowny - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Steppa - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steppuhn - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steppuła - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Steppun - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepszo - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepuch - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepukanis - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepul - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepulak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepulonek - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepuła - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepułajtys - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepułkowski - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepun - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepura - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepurewicz - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepurko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepuro - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepuszyn - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stepuś - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Ster - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Stera - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterak - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Steranczak - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Steraniec - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Steranik - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Steranka - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Sterankiewicz - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Steranko - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Sterankowicz - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Steranowicz - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Steranowski - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Sterańczak - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Sterańczyk - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Steraszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterb - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Sterba - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Sterbelski - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Sterbenz - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Sterbicki - zapewne od nazwy miejscowej Styrbiszki (KrPłn).

    Sterc - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Stercel - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterchaluk - od gwarowego sterchnąć ‘umrzeć’ lub styrkać ‘wpychać; grzechotać’.

    Sterchla - od gwarowego sterchnąć ‘umrzeć’ lub styrkać ‘wpychać; grzechotać’.

    Sterciński - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Stercl - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Stercula - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Stercuła - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Stercz - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczak - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczała - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczek - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczeń - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczewski - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczkowski - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczowski - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczuk - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczula - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczuła - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczwał - 1585 od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczyk - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczyło - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterczyński - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterdyniak - od nazwy miejscowej Sterdyń (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Stereb - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego starbać się, starbotać się ‘chwiać się, kołysać się’, por. gwarowe sztarbać się ‘potykać się’.

    Sterecki - od nazwy miejscowej Sterki (gorzowskie, gmina Międzychód).

    Sterejczyk - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterek - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterena - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Sterenczak - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Sterenda - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterenga - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Stereniczuk - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Stereńczak - od sterany ‘przepracowany, zmęczony; zniszczony; roztrwoniony’.

    Stereż - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Stereżyło - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Steręda - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Steręga - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterha - od gwarowego sterchnąć ‘umrzeć’ lub styrkać ‘wpychać; grzechotać’.

    Sterka - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterkacz - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterke - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterkiewicz - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterko - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterkowicz - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterkowiec - od sterczeć ‘tkwić w miejscu; wystawać nad coś’, też od sterkać ‘utykać’.

    Sterkowski - 1685 od nazwy miejscowej Sterkowiec (tarnowskie, gmina Brzesko).

    Sterm - od stermać się ‘piąć się, wdrapywać się’, styrm ‘sterta, kopa’.

    Sterma - 1698 od stermać się ‘piąć się, wdrapywać się’, styrm ‘sterta, kopa’.

    Stermach - od stermać się ‘piąć się, wdrapywać się’, styrm ‘sterta, kopa’.

    Stermich - od stermać się ‘piąć się, wdrapywać się’, styrm ‘sterta, kopa’.

    Stermiczuk - od stermać się ‘piąć się, wdrapywać się’, styrm ‘sterta, kopa’.

    Stermowski - od stermać się ‘piąć się, wdrapywać się’, styrm ‘sterta, kopa’.

    Stermula - od stermać się ‘piąć się, wdrapywać się’, styrm ‘sterta, kopa’.

    Stermulewski - od stermać się ‘piąć się, wdrapywać się’, styrm ‘sterta, kopa’.

    Stermuła - od stermać się ‘piąć się, wdrapywać się’, styrm ‘sterta, kopa’.

    Stern - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sterna - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sternacki - 1699 od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sternad - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Sternadec - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Sternadel - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Sternadl - 1415-16 od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Sternak - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sternak - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Sternakowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sternal - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Sternalski - 1788 od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Sternat - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Sternath - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Sternawski - 1681 od nazwy miejscowej Tarnawa (kilka wsi).

    Sterne - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sternek - 1377 od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sternel - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Sterner - od niemieckiej nazwy osobowej Sterner, ta od nazwy miejscowej Stern.

    Sternerski - od niemieckiej nazwy osobowej Sterner, ta od nazwy miejscowej Stern.

    Sterniak - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sterniak - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sternicki - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterniczak - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterniczek - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterniczuk - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterniczyk - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sternieński - 1706 od nazwy miejscowej Starniki (Słupskie, gmina Dębnica Kaszubska) lub Sterna (sieradzkie, gmina Brzeźno).

    Sterniewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sternik - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sternikowski - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sternin - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sterniński - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sternisko - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sterniszuk - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sterniuk - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sterno - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sternol - (Śl) od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Sternowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Sternowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stern, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stërn ‘gwiazda’.

    Steronowicz - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Steroń - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterowicz - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterowski - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterpak - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego styrpać ‘terpać, szarpać, potrząsać’.

    Sterpejkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego styrpać ‘terpać, szarpać, potrząsać’.

    Sterpejkowicz-Wersocki - złożenia brak; Sterpejkowicz w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego styrpać ‘terpać, szarpać, potrząsać’; Wersocki od niemieckich nazw osobowych Werse, Wersz-, te od nazw miejscowych Werse, Wersch (e).

    Sterpikowicz - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego styrpać ‘terpać, szarpać, potrząsać’.

    Sterpiński - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego styrpać ‘terpać, szarpać, potrząsać’.

    Sterpniak - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego styrpać ‘terpać, szarpać, potrząsać’.

    Sterpowicz - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego styrpać ‘terpać, szarpać, potrząsać’.

    Sterta - od sterta, styrta ‘wielka kupa, stóg’.

    Stertowski - od sterta, styrta ‘wielka kupa, stóg’.

    Steruła - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Steryszyn - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterz - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterzecha - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterzel - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterzelak - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterzelecki - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterzeń - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterzik - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterzycki - od nazwy miejscowej Stężyca (kilka wsi).

    Sterzycki - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterzyk - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterzyński - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Sterzysko - w grupie nazwisk pochodzących od ster, ze staropolskiego styr ‘przyrząd do kierowania łodzią, statkiem; też od niemieckich nazw osobowych Ster, Stir.

    Stes - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Stesel - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Stesiak - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Stesiek - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Stesik - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steskal - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steskiewicz - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steskowicz - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Stessel - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steszczuk - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steszek - 1397 od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steszenko - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steszkiewicz - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steszuk - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steszyn - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steszyński - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steś - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steśkiewicz - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Steśkowiak - od imion na Ste-, typu Stefan.

    Stetkiewicz - od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’.

    Stetko - od niemieckiej nazwy osobowej Stett, ta od średnio-wysoko-niemieckiego staete ‘stały, niezmienny’.

    Stetko - od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’.

    Stetkowicz - od statek, ze staropolskiego ‘sposób życia; obyczaj; mienie ruchome’.

    Stetler - od niemieckiej nazwy osobowej Stettel (er), ta od średnio-wysoko-niemieckiego steel ‘miasteczko’.

    Stetner - od niemieckiej nazwy osobowej Stettner, ta od nazwy miejscowej Stetten.

    Stets - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stettler - od niemieckiej nazwy osobowej Stettel (er), ta od średnio-wysoko-niemieckiego steel ‘miasteczko’.

    Stettner - od niemieckiej nazwy osobowej Stettner, ta od nazwy miejscowej Stetten.

    Stetyszyn - od niemieckiej nazwy osobowej Stett, ta od średnio-wysoko-niemieckiego staete ‘stały, niezmienny’.

    Stetz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Stefan.

    Stetzki - (Pom) od stecki, stedźki ‘torujący sobie drogę, pełzający’ lub od nazwy miejscowej Stecki (KrW).

    Steuer - od niemieckiej nazwy osobowej Steuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiure ‘sternik; pomocnik rządcy majątku’.

    Stever - od niemieckiej nazwy osobowej Steuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiure ‘sternik; pomocnik rządcy majątku’.

    Stewa - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stewa ‘przedłużenie stępki w łodzi’, może też od niemieckich nazw osobowych na Stew-, te od imienia Stephanus.

    Stewak - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stewa ‘przedłużenie stępki w łodzi’, może też od niemieckich nazw osobowych na Stew-, te od imienia Stephanus.

    Stewczyk - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stewa ‘przedłużenie stępki w łodzi’, może też od niemieckich nazw osobowych na Stew-, te od imienia Stephanus.

    Stewek - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stewa ‘przedłużenie stępki w łodzi’, może też od niemieckich nazw osobowych na Stew-, te od imienia Stephanus.

    Stewer - od niemieckiej nazwy osobowej Steuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiure ‘sternik; pomocnik rządcy majątku’.

    Stewich - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stewa ‘przedłużenie stępki w łodzi’, może też od niemieckich nazw osobowych na Stew-, te od imienia Stephanus.

    Stewien - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stewa ‘przedłużenie stępki w łodzi’, może też od niemieckich nazw osobowych na Stew-, te od imienia Stephanus.

    Stewień - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stewa ‘przedłużenie stępki w łodzi’, może też od niemieckich nazw osobowych na Stew-, te od imienia Stephanus.

    Stewin - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stewa ‘przedłużenie stępki w łodzi’, może też od niemieckich nazw osobowych na Stew-, te od imienia Stephanus.

    Stewula - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stewa ‘przedłużenie stępki w łodzi’, może też od niemieckich nazw osobowych na Stew-, te od imienia Stephanus.

    Stey - od niemieckiej nazwy osobowej Steuk, ta od słowiańskiego stoj.

    Steyczek - od niemieckiej nazwy osobowej Steuk, ta od słowiańskiego stoj.

    Steyer - od niemieckiej nazwy osobowej Steier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego steige ‘strome wzniesienie’.

    Steyka - od niemieckiej nazwy osobowej Steuk, ta od słowiańskiego stoj.

    Stezala - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stezel - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Steżalski - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Steżała - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Steżały - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Steżko - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Steżycki - od nazwy miejscowej Stężyca (kilka wsi).

    Steżydziura - 1493 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Stębnicki - od nazwy miejscowej Stebnik (KrW).

    Stęborowski - od nazwy miejscowej Stębork (olsztyńskie, gmina Grunwald).

    Stęborski - od nazwy miejscowej Stębork (olsztyńskie, gmina Grunwald).

    Stęc - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęcel - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stęcelewicz - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stęchała - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stęchla - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stęchlicki - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stęchlik - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stęchła - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stęchło - 1398 od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stęchły - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stęchor - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stęcik - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęckiewicz - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęclik - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stęcluk - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stęcyk - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęczek - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęczelski - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęczewski - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęczkowski - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęczna - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęczniak - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęczniewski - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęczny - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęczyk - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęczyński - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęć - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęga - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stęga ‘sztaba; wstęga’, może też od stężeć ‘stwardnieć’.

    Stęgel - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stęgiel - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stęgiewski - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stęga ‘sztaba; wstęga’, może też od stężeć ‘stwardnieć’.

    Stęgiński - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stęglowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stęgłowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stange ‘żerdź, tyka’.

    Stęgnic - 1491 od stegno ‘ślad, trop’.

    Stęgosz - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stęga ‘sztaba; wstęga’, może też od stężeć ‘stwardnieć’.

    Stęgowski - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stęga ‘sztaba; wstęga’, może też od stężeć ‘stwardnieć’.

    Stęhły - od stęchły ‘zaplesniały, gnijący’, stęchnąć ‘zaśmierdzieć się’.

    Stęk - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stękacz - 1471 od stękać ‘jęczeć’ .

    Stękalski - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stękała - 1642 od stękać ‘jęczeć’ .

    Stękiel - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stękiewicz - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stękowski - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stękuś - od stękać ‘jęczeć’ .

    Stęmpień - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stęmpiński - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stęmpka - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stęmpkowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stęmplewski - od nazwy miejscowej Stemplew (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Stęmpliński - od nazwy miejscowej Stępliny (włocławskie, gmina Lipno).

    Stęmplowski - od nazwy miejscowej Stemplew (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Stęmpniak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stęmpnik - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stęp - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępa - 1371 od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępak - 1456 od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępalski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępała - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępana - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stępaniak - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stępaniak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępaniuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stępanów - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stępasz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępczak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępczuk - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępczyk - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępczyński - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępek1385 - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępel - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stępeł - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stępeń - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stęperski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stępesz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępiak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępicki - od nazwy miejscowej Stępica (rzeszowskie, gmina Błażowa).

    Stępicki - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępiczew - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępie - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępiech - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępien - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępień - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępień-Miernikowski - złożenia brak; Stępień od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’; Miernikowski w grupie nazwisk pochodzących od miara, mierzyć.

    Stępieński - 1787 od nazwy miejscowej Stępna (kaliskie, gmina Czastary), Stępina (rzeszowskie, gmina Srysztak).

    Stępiesiewicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępin - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępiń - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępiński - od nazwy miejscowej Stępna (kaliskie, gmina Czastary), Stępina (rzeszowskie, gmina Srysztak).

    Stępiorski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stępis - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępisiewicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępiuch - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępiuk - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępka - 1433 od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępkiewicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępko - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępkowicz - 1698 od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępkowski - 1721 od nazwy miejscowej Stępków (białostockie, gmina Dębowa Kłoda).

    Stępków - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stęplak - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stęplewski - od nazwy miejscowej Stemplew (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Stęplikowski - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stępliński - od nazwy miejscowej Stępliny (włocławskie, gmina Lipno).

    Stępliński - od stempel, ze staropolskiego stempel ‘pręt metalowy,którym ubijano proch w lufie’; piętno na ciele przestępcy; pieczęć’.

    Stęplowski - od nazwy miejscowej Stemplew (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Stępna - od wstąpić ‘wejść, kroczyć’, wstęp dawniej ‘wszczęcie czynności procesowej; wejście’, od staropolskiego wstępek ‘wstęp’; od wstępień ‘następca’.

    Stępnia - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępniak - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępniakowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępniarek - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępnicki - od nazwy miejscowej Stępnica (opolskie, gmina Bierawa).

    Stępniewicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępniewski - od nazwy miejscowej Stępień (elbląskie, gmina Braniewo).

    Stępniewski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępnik - 1752 od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępnikowski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępniok - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępniowski - od nazwy miejscowej Stępień (elbląskie, gmina Braniewo).

    Stępniski - od nazwy miejscowej Stępnica (opolskie, gmina Bierawa).

    Stępniuk - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępnowski - od nazwy miejscowej Stępna (kaliskie, gmina Czastary) lub Stępna (ostrołęckie, gmina Olszewo-Borki).

    Stępor - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stępora - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stęporek - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stęporowski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stęporski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stęposz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępowicz - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępowski - 1696 od nazwy miejscowej Stępowo (włocławskie, gmina Rypin), Stępów (płockie, gmina Kiernozia).

    Stępór - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stępski - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępuch - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępuła - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stępuro - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stępyra - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stęrzycki - od nazwy miejscowej Stężyca (kilka wsi).

    Stęszewski - 1415 od nazwy miasta Sztęszew (poznańskie), Stęszewice (poznańskie, gmina Pobiedziska).

    Stęzak - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stęzalski - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stęzała - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stężalski - 1502 od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stężał - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stężała - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stężały - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stężewicz - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stężkiewicz - od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stężniok - (Śl) od stężeć ‘stwardnieć’, stężały.

    Stężycki - od nazwy miejscowej Stężyca (kilka wsi).

    Stiasna - od szczęście, ze staropolskiego też szczeście ‘pomyślność, zadowolenie’.

    Stiasny - od szczęście, ze staropolskiego też szczeście ‘pomyślność, zadowolenie’.

    Stiastna - od szczęście, ze staropolskiego też szczeście ‘pomyślność, zadowolenie’.

    Stich - od niemieckiej nazwy osobowej Stich, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stich ‘ukłucie; miejsce spadziste’ lub od sztych ‘szpic, ostry koniec; pchnięcie białą bronią; obraz wyryty na płycie metalowej lub drewnianej’, dawniej ‘handel wymienny’.

    Stieber - od niemieckiej nazwy osobowej Stieber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stieben ‘szybko biegać; wzniecać kurz’.

    Stiebier - od niemieckiej nazwy osobowej Stieber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stieben ‘szybko biegać; wzniecać kurz’.

    Stiebor - od niemieckiej nazwy osobowej Stieber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stieben ‘szybko biegać; wzniecać kurz’.

    Stieborski - od niemieckiej nazwy osobowej Stieber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stieben ‘szybko biegać; wzniecać kurz’.

    Stiepanczenko - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stiepanczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stiepaniuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stiepankow - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stiepanow - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stiepanów - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stiepańczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stephanos, od stephanus ‘wieniec, korona’. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już w XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Stiewa - od niemieckiej nazwy osobowej Stiewe, ta od imienia Stephanus.

    Stiewe - od niemieckiej nazwy osobowej Stiewe, ta od imienia Stephanus.

    Stila - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od sty, sztyll ‘rylec pisarski; rękojeść łopaty’, też od niemieckiej nazwy osobowej Stille.

    Stilarski - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stiller, ta od nazwy miejscowej Still, Stille lub od średnio-wysoko-niemieckiego stillen ‘uspokajać, uciszać’ lub od nazwy osobowej Stieler, a ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiel ‘rękojeść; łodyga’.

    Stilarz - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stiller, ta od nazwy miejscowej Still, Stille lub od średnio-wysoko-niemieckiego stillen ‘uspokajać, uciszać’ lub od nazwy osobowej Stieler, a ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiel ‘rękojeść; łodyga’.

    Stilarzewicz - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stiller, ta od nazwy miejscowej Still, Stille lub od średnio-wysoko-niemieckiego stillen ‘uspokajać, uciszać’ lub od nazwy osobowej Stieler, a ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiel ‘rękojeść; łodyga’.

    Stiler - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stiller, ta od nazwy miejscowej Still, Stille lub od średnio-wysoko-niemieckiego stillen ‘uspokajać, uciszać’ lub od nazwy osobowej Stieler, a ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiel ‘rękojeść; łodyga’.

    Stilla - w grupie nazwisk pochodzących od sty, sztyll ‘rylec pisarski; rękojeść łopaty’, też od niemieckiej nazwy osobowej Stille.

    Stille - 1363 w grupie nazwisk pochodzących od sty, sztyll ‘rylec pisarski; rękojeść łopaty’, też od niemieckiej nazwy osobowej Stille.

    Stiller - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stiller, ta od nazwy miejscowej Still, Stille lub od średnio-wysoko-niemieckiego stillen ‘uspokajać, uciszać’ lub od nazwy osobowej Stieler, a ta od średnio-wysoko-niemieckiego stiel ‘rękojeść; łodyga’.

    Stim - od niemieckiej nazwy osobowej Stimm, ta od nazwy miejscowej Stemmen, możliwe też od średnio-wysoko-niemieckiego stimme ‘glos’ lub od styma ‘estyma, powaga, cześć’.

    Stima - od niemieckiej nazwy osobowej Stimm, ta od nazwy miejscowej Stemmen, możliwe też od średnio-wysoko-niemieckiego stimme ‘glos’ lub od styma ‘estyma, powaga, cześć’.

    Stimac - od niemieckiej nazwy osobowej Stimm, ta od nazwy miejscowej Stemmen, możliwe też od średnio-wysoko-niemieckiego stimme ‘glos’ lub od styma ‘estyma, powaga, cześć’.

    Stimm - od niemieckiej nazwy osobowej Stimm, ta od nazwy miejscowej Stemmen, możliwe też od średnio-wysoko-niemieckiego stimme ‘glos’ lub od styma ‘estyma, powaga, cześć’.

    Stimma - od niemieckiej nazwy osobowej Stimm, ta od nazwy miejscowej Stemmen, możliwe też od średnio-wysoko-niemieckiego stimme ‘glos’ lub od styma ‘estyma, powaga, cześć’.

    Stina - od gwarowego styna ‘gatunek ryby’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stien, ta od imienia Augustinus.

    Stinia - od gwarowego styna ‘gatunek ryby’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stien, ta od imienia Augustinus.

    Stinka - od gwarowego styna ‘gatunek ryby’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stien, ta od imienia Augustinus.

    Stipa - od stypa ‘uczta pogrzebowa’.

    Stipal - od stypa ‘uczta pogrzebowa’.

    Stipek - od stypa ‘uczta pogrzebowa’.

    Stippa - od stypa ‘uczta pogrzebowa’.

    Stipura - od stypa ‘uczta pogrzebowa’.

    Stiskal - (Śl) od ściskać ’gnieść, tłoczyć; ściągać; zwierać, zacisnąć; obejmować uściskiem’.

    Stiskun - (Śl) od ściskać ’gnieść, tłoczyć; ściągać; zwierać, zacisnąć; obejmować uściskiem’.

    Stiwe - od niemieckiej nazwy osobowej Stiewe, ta od imienia Stephanus.

    Stłuczeń - od stłuczony ‘rozbity’.

    Stłuczony - 1443 od stłuczony ‘rozbity’.

    Stoba - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobach - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobała - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobba - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobbe - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobe - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobecki - od nazwy miejscowej Stobiec (tarnobrzeskie, gmina Iwaniska), Stobiecko (piotrkowskie, gmina Ładzice).

    Stobel - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobelski - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobeluk - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stober - od niemieckiej nazwy osobowej Stober, ta od prasłowiańskiego stoborB ‘wojownik’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego stober ‘pies myśliwski’.

    Stöber - od niemieckiej nazwy osobowej Stober, ta od prasłowiańskiego stoborB ‘wojownik’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego stober ‘pies myśliwski’.

    Stobernak - od nazwy miejscowej Stobierna (rzeszowskie, gmina Trzebowisko; tarnowskie, gmina Dębica).

    Stoberski - od nazwy miejscowej Stobierna (rzeszowskie, gmina Trzebowisko; tarnowskie, gmina Dębica).

    Stobicki - od nazwy miejscowej Stobiec (tarnobrzeskie, gmina Iwaniska), Stobiecko (piotrkowskie, gmina Ładzice).

    Stobiecki - od nazwy miejscowej Stobiec (tarnobrzeskie, gmina Iwaniska), Stobiecko (piotrkowskie, gmina Ładzice).

    Stobiel - 1507 od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobielski - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobienia - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobienicki - od nazw miejscowych Stobno, Stobnica (kilka wsi).

    Stobieniecki - od nazw miejscowych Stobno, Stobnica (kilka wsi).

    Stobiernia - od nazwy miejscowej Stobierna (rzeszowskie, gmina Trzebowisko; tarnowskie, gmina Dębica).

    Stobierski - od nazwy miejscowej Stobierna (rzeszowskie, gmina Trzebowisko; tarnowskie, gmina Dębica).

    Stobierzanin - od nazwy miejscowej Stobierna (rzeszowskie, gmina Trzebowisko; tarnowskie, gmina Dębica).

    Stobik - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobinecki - od nazw miejscowych Stobno, Stobnica (kilka wsi).

    Stobiniecki - od nazw miejscowych Stobno, Stobnica (kilka wsi).

    Stobiń - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobiński - od nazw miejscowych Stobno, Stobnica (kilka wsi).

    Stobirski - od nazwy miejscowej Stobierna (rzeszowskie, gmina Trzebowisko; tarnowskie, gmina Dębica).

    Stoblecki - od niemieckiej nazwy osobowej Stobbe lub Stob, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stouben ‘kurzyć się’.

    Stobniak - od nazw miejscowych Stobno, Stobnica (kilka wsi).

    Stobnicki - od nazw miejscowych Stobno, Stobnica (kilka wsi).

    Stobniecki - od nazw miejscowych Stobno, Stobnica (kilka wsi).

    Stobrawa - od nazwy miejscowej Stobrawa (opolskie, gmina Popielów).

    Stobrawe - (Śl) od nazwy miejscowej Stobrawa (opolskie, gmina Popielów).

    Stobrawski - od nazwy miejscowej Stobrawa (opolskie, gmina Popielów).

    Stobryń - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Stawro, ta z greckiego stabros, w wymowie bizantyjskiej stavrós ‘krzyż’.

    Stocewicz - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stochaj - 1436 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochal - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochalak - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochaliński - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochań - 1427 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochel - 1614 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochelski - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochewicz - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochla - 1508 od gwarowego stochlić się ‘pysznić się, wywyższać się’.

    Stochlak - od gwarowego stochlić się ‘pysznić się, wywyższać się’.

    Stochlarz - od gwarowego stochlić się ‘pysznić się, wywyższać się’.

    Stochlik - od gwarowego stochlić się ‘pysznić się, wywyższać się’.

    Stochliński - od gwarowego stochlić się ‘pysznić się, wywyższać się’.

    Stochła - od gwarowego stochlić się ‘pysznić się, wywyższać się’.

    Stochło - od gwarowego stochlić się ‘pysznić się, wywyższać się’.

    Stochmal - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochmalski - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochmał - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochmałek - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochmański - od niemieckiej nazwy osobowej Stockmann.

    Stochmel - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochmiał - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochmiałek - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stoch-Michna - złożenia brak; Stoch brak; Michna m. 1392 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Miłosław, Mirosław, Mikołaj.

    Stochmiel - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochmol - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochmołek - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochna, ż. - 1528 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochnal - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochnał - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochniak - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochniak - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochnial - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochniał - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochniałek - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochniej - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochniel - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochnij - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochniok - (Śl) od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochniol - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochnioł - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochniołek - od dawnego stochmal ‘pył z mąki w młynie, piekarni itp.’

    Stochoń - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochończyk - 1594 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochowiak - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochowicz - 1764 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochowiec - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochulski - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochwicz - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stochyra - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stociak - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stocik - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stociński - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stocis - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stock - od niemieckiej nazwy osobowej Stock, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stoc ‘pień, słup graniczny’.

    Stocker - od niemieckiej nazwy osobowej Stocker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stocker, stoc ‘pniak, kij’.

    Stöcker - od niemieckiej nazwy osobowej Stocker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stocker, stoc ‘pniak, kij’.

    Stockfisch - (Śl) od sztokfisz ‘suszona ryba; dorsz’.

    Stockfisz - (Śl) od sztokfisz ‘suszona ryba; dorsz’.

    Stocki - od nazw miejscowych Stok, Stoki, Stoczek, Stoczki (częste).

    Stockinger - od niemieckiej nazwy osobowej Stockinger, ta od nazwy terenowej Stocking ‘miejsce po wyrębie’.

    Stockman - od niemieckiej nazwy osobowej Stockmann.

    Stockmann - od niemieckiej nazwy osobowej Stockmann.

    Stocko - od nazw miejscowych Stok, Stoki, Stoczek, Stoczki (częste).

    Stockowski - od nazw miejscowych Stok, Stoki, Stoczek, Stoczki (częste).

    Stocz - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stoczek - 1448 w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’, stoczek.

    Stoczewski - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stoczik - (Pom) w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stoczkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stoczko - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stoczkowski - od nazw miejscowych Stok, Stoki, Stoczek, Stoczki (częste).

    Stoczkun - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stoczyński - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stodolak - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodolica - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodoliński - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodolka - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodolkiewicz - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodolkowicz - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodolna - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodolniak - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodolnik - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodolny - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodolski - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodoła - 1435 od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodołka - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodołkiewicz - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodołowicz - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodowski - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodólna - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodólny - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodólski - 1798 od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodółka - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodółkiewicz - 1387 od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodółko - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodółkowicz - 1613 od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodulewski - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodulkiewicz - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodulna - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodulny - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodulski - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodułka - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodułkiewicz - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodułko - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stodupa - 1554 w grupie nazwisk pochodzących od sto + dupa.

    Stodupek - 1558 w grupie nazwisk pochodzących od sto + dupa.

    Stof - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stofek - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stofel - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stoff - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stoffa - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stoffer - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stofiej - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stofiński - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stofkisz - od sztokfisz ‘suszona ryba; dorsz’.

    Stofko - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stoflik - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stoga - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stogart - od niemieckiej nazwy osobowej Stöger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stëc, dopełniacz stres ‘ścieżka’.

    Stoger - 1383 od niemieckiej nazwy osobowej Stöger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stëc, dopełniacz stres ‘ścieżka’.

    Stogerz - od niemieckiej nazwy osobowej Stöger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stëc, dopełniacz stres ‘ścieżka’.

    Stogienta - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stogiera - od niemieckiej nazwy osobowej Stöger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stëc, dopełniacz stres ‘ścieżka’.

    Stogierzowic - 1430 od niemieckiej nazwy osobowej Stöger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stëc, dopełniacz stres ‘ścieżka’.

    Stogiewicz - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stogłow - w grupie nazwisk pochodzących od sto + dupa.

    Stogłów - w grupie nazwisk pochodzących od sto + dupa.

    Stognief - od imion złożonych Stoigniew, Stogniew, notowanych od XII wieku.

    Stogniew - od imion złożonych Stoigniew, Stogniew, notowanych od XII wieku.

    Stogniewek - 1560 od imion złożonych Stoigniew, Stogniew, notowanych od XII wieku.

    Stogniw - od imion złożonych Stoigniew, Stogniew, notowanych od XII wieku.

    Stogorz - 1404 od niemieckiej nazwy osobowej Stöger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stëc, dopełniacz stres ‘ścieżka’.

    Stogowski - od nazwy miejscowej Stogi (kilka miejscowości).

    Stohnij - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stohno - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Stoik - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stoike - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stois - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stoisiek - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stoisz - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stoiszek - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stoiwąs - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stoj - 1399 w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stoja - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojaczyk - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojak - 1510 w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojakowski - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojałowski - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojan - 1244 w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojana - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojanidis - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojanik - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojaniuk - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojanow - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojanowicz - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojanowski - 1394 od nazwy miejscowej Stojanow (sieradzkie, gmina Goszczanów), Stojanowice (kieleckie, gmina Bejsce).

    Stojanów - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojański - 1366 od nazwy miejscowej Stojany (KrW).

    Stojba - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojcew - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojcz - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojczew - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojczyk - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojda - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojdanowski - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojeba - w grupie nazwisk pochodzących od sto + dupa.

    Stojebak - 1634 w grupie nazwisk pochodzących od sto + dupa.

    Stojecki - od nazw miejscowych typu Stójka, Stójki.

    Stojek - XII w. w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojenda - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojewski - od nazwy miejscowej Stojowice (krakowskie, gmina Dobczyce), Stojewsko (kieleckie, gmina Krasocin).

    Stojka , m. - 1449 w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojke - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojkie - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojko - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojkow - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojkowiec - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojkowski - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojniak - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojnik - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojny - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojowski - 1432 od nazwy miejscowej Stojowice (krakowskie, gmina Dobczyce), Stojewsko (kieleckie, gmina Krasocin).

    Stojszczak - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojszyk - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stojwąs - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stok - 1388 w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stoka - 1608 w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokaisz - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokalski - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokaluk - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokaniuk - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stocker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stocker, stoc ‘pniak, kij’.

    Stokarek - od niemieckiej nazwy osobowej Stocker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stocker, stoc ‘pniak, kij’.

    Stokarski - od niemieckiej nazwy osobowej Stocker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stocker, stoc ‘pniak, kij’.

    Stokes - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokfisz - od sztokfisz ‘suszona ryba; dorsz’.

    Stokfiszewski - od sztokfisz ‘suszona ryba; dorsz’.

    Stokiera - od niemieckiej nazwy osobowej Stocker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stocker, stoc ‘pniak, kij’.

    Stokiński - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokira - od niemieckiej nazwy osobowej Stocker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stocker, stoc ‘pniak, kij’.

    Stoklas - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stoklasa - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stoklasek - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stoklassa - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stoklosa - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stoklossa - (Śl) od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stoklosy - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłasa - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłasek - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłos - 1397 od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłosa - 1480 od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłosik - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłosiński - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłoska - 1614 od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłossa - (Śl) od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłosz - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłowski - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłusa - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłuska, m. - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokłuski - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokołosa - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokorski - od niemieckiej nazwy osobowej Stocker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stocker, stoc ‘pniak, kij’.

    Stokorz - od niemieckiej nazwy osobowej Stocker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stocker, stoc ‘pniak, kij’.

    Stokosik - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokosiński - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokoski - od stoklosa ‘roślina trawiasta’.

    Stokowa - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokowicz - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokowiec - 1621 w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokowski - 1556 od nazw miejscowych Stokowo, Stoki (częste).

    Stokowy - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokrocki - od stokrotka ‘roślina kwiatowa’.

    Stokrodka - od stokrotka ‘roślina kwiatowa’.

    Stokrotka - od stokrotka ‘roślina kwiatowa’.

    Stokrotna - od sto + dupa; stokrotny ‘wielokrotny, występujący po sto razy’.

    Stokrotnicki - od sto + dupa; stokrotny ‘wielokrotny, występujący po sto razy’.

    Stokrotny - w grupie nazwisk pochodzących od sto + dupa; stokrotny ‘wielokrotny, występujący po sto razy’.

    Stoksik - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stok-Stocki - złożenia brak; Stok 1388 w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’; Stocki od nazw miejscowych Stok, Stoki, Stoczek, Stoczki (częste).

    Stok-Stokowiec - złożenia brak; Stok 1388 w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’; Stokowiec 1621 w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokuń - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokurotka - od stokrotka ‘roślina kwiatowa’.

    Stokus - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokuski - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokuszewski - w grupie nazwisk pochodzących od stok w staropolszczyźnie ‘źródło, strumień’, później ‘zbocze’, od stoczyć się’.

    Stokwa - od sztokfisz ‘suszona ryba; dorsz’.

    Stokwacki - od sztokfisz ‘suszona ryba; dorsz’.

    Stokwicz - od sztokfisz ‘suszona ryba; dorsz’.

    Stokwisz - od sztokfisz ‘suszona ryba; dorsz’.

    Stokwiszewski - od sztokfisz ‘suszona ryba; dorsz’.

    Stol - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stola - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolan - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolanka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolańczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolański - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolar - 1490 od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarczak - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarczuk - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarczyk - 1489 od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarczyk-Świda - złożenia brak; Stolarczyk 1489 od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’; Świda 1398 od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’; od świd ‘świdwa, dereń’.

    Stolarek - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarenko - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarewicz - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarewski - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarkiewicz - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolaronek - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarow - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarowicz - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarów - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarski - 1631 od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolaruczuk - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolaruk - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolaryk - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarz - 1510 od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarzak - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarzczyk - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarzewicz - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarzewski - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarzowicz - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolarzyn - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolas - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolasiński - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolaski - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolasz - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolaś - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolat - w grupie nazwisk pochodzących od sto + dupa.

    Stolatczyk - od sto + dupa.

    Stolba - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od słup, od nazwy miejscowej Słubica, od ukraińskiego stołb.

    Stolbiak - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od słup, od nazwy miejscowej Słubica, od ukraińskiego stołb.

    Stolc - 1382 od niemieckiej nazwy osobowej Stolz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stolcman - od niemieckiej nazwy osobowej Stolzmann.

    Stolczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stolz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stolczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stolz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stolczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Stolz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stolec - od niemieckiej nazwy osobowej Stolz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stolecki - od nazwy miejscowej Stolec (sieradzkie,gmina Złoczew).

    Stolecki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stoleczka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stoleńczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolerski - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolerzewski - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolica - od stolica dawniej ‘tron’.

    Stolicki - od stolica dawniej ‘tron’.

    Stoligrosz - w grupie nazwisk pochodzących od stulić ‘zamknąć, skulić’, też od stuła ‘część stroju liturgicznego kapłana katolickiego’, dawniej też ‘pas u siodła rycerskiego’.

    Stolik - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolikowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stoliński - 1619 od nazwy miejscowej Stolno (toruńskie, gmina Stolno).

    Stolka - 1543 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolkowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stoll - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolla - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stollak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stollarek - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolle - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stoller - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stollorz - (Śl) od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolmach - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stolmaszek - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Stolnica, ż. - 1398 od stolnik w staropolszczyźnie ‘urzędnik sprawujący pieczę nad stołami panującego’, później ‘niższy urzednik ziemski’, także ‘górnik solny’; w staropolszczyźnie stolnica ‘żona stolnika’.

    Stolnicki - od stolnik w staropolszczyźnie ‘urzędnik sprawujący pieczę nad stołami panującego’, później ‘niższy urzednik ziemski’, także ‘górnik solny’; w staropolszczyźnie stolnica ‘żona stolnika’.

    Stolniczenko - od stolnik w staropolszczyźnie ‘urzędnik sprawujący pieczę nad stołami panującego’, później ‘niższy urzednik ziemski’, także ‘górnik solny’; w staropolszczyźnie stolnica ‘żona stolnika’.

    Stolniczeńko - od stolnik w staropolszczyźnie ‘urzędnik sprawujący pieczę nad stołami panującego’, później ‘niższy urzednik ziemski’, także ‘górnik solny’; w staropolszczyźnie stolnica ‘żona stolnika’.

    Stolnik - 1391 od stolnik w staropolszczyźnie ‘urzędnik sprawujący pieczę nad stołami panującego’, później ‘niższy urzednik ziemski’, także ‘górnik solny’.

    Stolnikowic - 1393 od stolnik w staropolszczyźnie ‘urzędnik sprawujący pieczę nad stołami panującego’, później ‘niższy urzednik ziemski’, także ‘górnik solny’.

    Stolniuk - od stolnik w staropolszczyźnie ‘urzędnik sprawujący pieczę nad stołami panującego’, później ‘niższy urzednik ziemski’, także ‘górnik solny’.

    Stolo - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolon - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolończyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolor - od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolorz - (Śl) od stolarz ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty z drewna’.

    Stolot - w grupie nazwisk pochodzących od sto + dupa.

    Stolowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stolp - od słup ‘bal; pień drzewa’.

    Stolpa - od słup ‘bal; pień drzewa’.

    Stolpe - od słup ‘bal; pień drzewa’.

    Stolpiak - od słup ‘bal; pień drzewa’.

    Stolpiński - od nazwy miejscowej Stołpno (białostockie, gmina Międzyrzec Podlaski).

    Stolpniewski - od nazwy miejscowej Stołpno (białostockie, gmina Międzyrzec Podlaski).

    Stolpo - od słup ‘bal; pień drzewa’.

    Stolt - od niemieckiej nazwy osobowej Stolt, ta od średnioniemieckiego stolt, od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stoltman - od niemieckiej nazwy osobowej Stolt, ta od średnioniemieckiego stolt, od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stoltmann - od niemieckiej nazwy osobowej Stolt, ta od średnioniemieckiego stolt, od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stoltz - od niemieckiej nazwy osobowej Stolz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stolze - od niemieckiej nazwy osobowej Stolz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stolzman - od niemieckiej nazwy osobowej Stolzmann.

    Stolzmann - od niemieckiej nazwy osobowej Stolzmann.

    Stoła - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołak - 1369 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołaszczuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołaś - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stoławski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołągiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołba - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od słup, od nazwy miejscowej Słubica, od ukraińskiego stołb.

    Stołbiak - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od słup, od nazwy miejscowej Słubica, od ukraińskiego stołb.

    Stołbunik - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od słup, od nazwy miejscowej Słubica, od ukraińskiego stołb.

    Stołbunow - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od słup, od nazwy miejscowej Słubica, od ukraińskiego stołb.

    Stołbunów - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od słup, od nazwy miejscowej Słubica, od ukraińskiego stołb.

    Stołeczek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołek - 1488 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołęga - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołkowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stoło - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołosz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołowa - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołowczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołowski - 1708 od nazwy miejscowej Stołowe (nowosądeckie, gmina Biały Dunajec).

    Stołowy - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołp - 1310 (Śl) od słup ‘bal; pień drzewa’.

    Stołpiak - od słup ‘bal; pień drzewa’.

    Stołpiec - od słup ‘bal; pień drzewa’.

    Stołpniak - od słup ‘bal; pień drzewa’.

    Stołpniewski - od nazwy miejscowej Stołpno (białostockie, gmina Międzyrzec Podlaski).

    Stołpowski - od słup ‘bal; pień drzewa’.

    Stoły - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stołysiak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stoma-Mierzwiński - złożenia brak; Stoma- brak; Mierzwiński 1530 od nazwy miejscowej Mierzwin (białostockie, gmina Wyszki; kieleckie, gmina Imielno).

    Stoma-Mirzwiński - złożenia brak; Stoma- brak; Mirzwiński od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Stombirski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stombor - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stombrowski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stomburski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stompaj - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stompel - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stompioł - od staropolskiego stępa ‘urządzenie do tłuczenia, ubijania; pulapka na niedźwiedzia’, też od stąpać ‘kroczyć, iść’.

    Stompor - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stomporek - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stomporkiewicz - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stomporowski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stompór - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stompur - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stomski - od nazwy miejscowej Stony (gdańskie, gmina Dziemiany-Lipusz).

    Ston - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonach - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonasiuk - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonawski - od nazwy miejscowej Stonawa (Czechy, obwód frysztacki).

    Stoncel - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stoncelewski - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stoncol - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stonek - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonia - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stoniak - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stoniarz - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonicki - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonicz - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stoniczak - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stoniczyk - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stoniec - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stoniewski - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonik - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonio - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonis - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonisz - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stoniszewski - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stoniszko - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonka - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonkiewicz - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonko - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonkowski - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonkus - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stono - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonoch - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonoga - od stonóg, stonoga ‘skorupiak równonogi’.

    Stonończak - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonóg - 1440 od stonóg, stonoga ‘skorupiak równonogi’.

    Stonski - od nazwy miejscowej Stony (gdańskie, gmina Dziemiany-Lipusz).

    Stontzol - od niemieckich nazw osobowych Stanzel, Stenzel, te od imienia Stanisław.

    Stonul - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stonula - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stoń - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stońca - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stończak - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stończok - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stończuk - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stończyk - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stońko - od staropolskiego ston ‘nacięcie, ślad po uderzeniu’ lub od stonąć ‘utonąć’.

    Stoński - od nazwy miejscowej Stony (gdańskie, gmina Dziemiany-Lipusz).

    Stopa - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopacz - 1393 od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopaczyński - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopaj - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopak - 1375 od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopar - 1405 w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stopyrzyć, stoperczeć ‘sterczeć’.

    Stoparczyk - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stopyrzyć, stoperczeć ‘sterczeć’.

    Stoparek - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stopyrzyć, stoperczeć ‘sterczeć’.

    Stopczak - 1632 od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopczański - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopczuk - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopczyk - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopczyński - od nazw miejscowych Stopka, Stopki.

    Stopczyński - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopecki - od nazw miejscowych Stopka, Stopki.

    Stopek - 1522 od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopel - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopeń - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopera - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stopyrzyć, stoperczeć ‘sterczeć’.

    Stopiak - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopiał - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopiecki - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopień - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopieński - od nazwy miejscowej Stopin (plockie, gmina Rościszewo).

    Stopiera - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stopyrzyć, stoperczeć ‘sterczeć’.

    Stopierzyński - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stopyrzyć, stoperczeć ‘sterczeć’.

    Stopik - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopikowski - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopiński - od nazwy miejscowej Stopin (plockie, gmina Rościszewo).

    Stopisz - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopka - 1386 od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopka-Brzyskowy - złożenia brak; Stopka 1386 od stopa ‘dolna część nogi’; Brzyskowy brak.

    Stopka-Faktor - złożenia brak; Stopka 1386 od stopa ‘dolna część nogi’; Faktor od staropolskiego facjata ‘twarz; kształt’, od staropolskiego facka ‘twarz’.

    Stopka-Gadeja - złożenia brak; Stopka 1386 od stopa ‘dolna część nogi’; Gadeja od gadać ‘mówić’ lub od gad ‘zwierzę zimnokrwiste’, przenosnie ‘człowiek nikczemny’.

    Stopka-Studencki - złożenia brak; Stopka 1386 od stopa ‘dolna część nogi’; Studencki brak.

    Stopkiewicz - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopko - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopkowicz - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopkowski - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopla - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stople - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stoploch - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopła - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopniak - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopnicki - od nazwy miejscowej Stopnica (kieleckie, gmina Stopnica).

    Stopniecki - od nazwy miejscowej Stopnica (kieleckie, gmina Stopnica).

    Stopniewicz - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopnik - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopo - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopok - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopolnik - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopor - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stoporczyk - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stoporek - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stoporkiewicz - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stoporowicz - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stoporowski - od stąpor ‘tłuczek’.

    Stopow - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopowicz - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopowski - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopowy - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stoppa - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stoppel - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stoppka - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stoppok - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stopski - 1445 od nazwy miejscowej Stopin (plockie, gmina Rościszewo).

    Stopyra - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stopyrzyć, stoperczeć ‘sterczeć’.

    Stopyrczyc - 1396 w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stopyrzyć, stoperczeć ‘sterczeć’.

    Stopyrek - 1391 w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stopyrzyć, stoperczeć ‘sterczeć’.

    Stopyrka - 1387 w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego stopyrzyć, stoperczeć ‘sterczeć’.

    Stor - 1427 w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Stora - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storan - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storc - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego storczyć ‘sterczeć’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Storz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storz ‘pień’.

    Storch - 1398 od niemieckiej nazwy osobowej Storch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storch ‘bocian’.

    Storchyl - 1397 od niemieckiej nazwy osobowej Storch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storch ‘bocian’.

    Storcz - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego storczyć ‘sterczeć’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Storz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storz ‘pień’.

    Storczak - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego storczyć ‘sterczeć’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Storz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storz ‘pień’.

    Storczek - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego storczyć ‘sterczeć’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Storz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storz ‘pień’.

    Storczewski - od nazwy miejscowej Starczewo (bydgoskie, gmina Strzelno; ciechanowskie, gmina Dzierzążnia).

    Storczowski - od nazwy miejscowej Starczewo (bydgoskie, gmina Strzelno; ciechanowskie, gmina Dzierzążnia).

    Storczyk - od storczyk ‘roślina kwiatowa, orchidea’.

    Storczyk - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego storczyć ‘sterczeć’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Storz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storz ‘pień’.

    Storczyński - od nazwy miejscowej Starczewo (bydgoskie, gmina Strzelno; ciechanowskie, gmina Dzierzążnia).

    Storczysta - 1601 w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego storczyć ‘sterczeć’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Storz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storz ‘pień’.

    Storek - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storey - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storęga - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Stork - 1398 od niemieckiej nazwy osobowej Stork, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storc ‘bocian’.

    Storka - od niemieckiej nazwy osobowej Stork, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storc ‘bocian’

    Storkas - od niemieckiej nazwy osobowej Stork, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storc ‘bocian’

    Storkowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stork, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storc ‘bocian’

    Storm - od niemieckich nazw osobowych Storm, Sturm, lub od sztorm, dawniej szturm ‘silny wiatr na morzu’.

    Storma - od niemieckich nazw osobowych Storm, Sturm, lub od sztorm, dawniej szturm ‘silny wiatr na morzu’.

    Storman - od sztorman, szturmann ‘oficer okrętowy’.

    Stormann - od sztorman, szturmann ‘oficer okrętowy’.

    Stormke - od niemieckich nazw osobowych Storm, Sturm, lub od sztorm, dawniej szturm ‘silny wiatr na morzu’.

    Stormkie - od niemieckich nazw osobowych Storm, Sturm, lub od sztorm, dawniej szturm ‘silny wiatr na morzu’.

    Stormowski - od niemieckich nazw osobowych Storm, Sturm, lub od sztorm, dawniej szturm ‘silny wiatr na morzu’.

    Storn - od gwarowego storn, storna ‘gatunek ryby; flądra’, też od stornieć ‘zdrętwieć, zgłupieć’.

    Storna - od gwarowego storn, storna ‘gatunek ryby; flądra’, też od stornieć ‘zdrętwieć, zgłupieć’.

    Storniak - od gwarowego storn, storna ‘gatunek ryby; flądra’, też od stornieć ‘zdrętwieć, zgłupieć’.

    Storno - od gwarowego storn, storna ‘gatunek ryby; flądra’, też od stornieć ‘zdrętwieć, zgłupieć’.

    Stornowicz - od gwarowego storn, storna ‘gatunek ryby; flądra’, też od stornieć ‘zdrętwieć, zgłupieć’.

    Stornowski - od gwarowego storn, storna ‘gatunek ryby; flądra’, też od stornieć ‘zdrętwieć, zgłupieć’.

    Storoch - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storoł - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storoniak - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storonowicz - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storosz - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storoszczuk - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storoszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storozum - w grupie nazwisk pochodzących od sto + dupa.

    Storoż - (z fonetyką ukraińską) od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Storożak - (z fonetyką ukraińską) od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Storożek - (z fonetyką ukraińską) od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Storożenko - (z fonetyką ukraińską) od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Storożuk - (z fonetyką ukraińską) od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Storożyk - (z fonetyką ukraińską) od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Storożyński - (z fonetyką ukraińską) od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Storóż - (z fonetyką ukraińską) od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Storszczuk - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storta - od sterta, styrta ‘wielka kupa, stóg’.

    Stortek - od sterta, styrta ‘wielka kupa, stóg’.

    Storto - od sterta, styrta ‘wielka kupa, stóg’.

    Stortz - (Pom) w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego storczyć ‘sterczeć’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Storz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego storz ‘pień’.

    Storuch - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storuga - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storus - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Story - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storyczenkow - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storzek - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storzyk - w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storzyński - od nazwy miejscowej Stożne (suwalskie, gmina Kalinowo; Kowale Oleckie).

    Storzypiętka - 1487 w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storzypyje - 1494 w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storzysz - 1452 w grupie nazwisk pochodzących od storzyć się ‘stroić się, upiększać się’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Storr.

    Storżyński - od nazwy miejscowej Stożne (suwalskie, gmina Kalinowo; Kowale Oleckie).

    Stos - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosal - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosch - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoschek - (Śl) od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoschik - (Śl) od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosek - 1588 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosel - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosiak - 1667 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosic - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosiek - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosik - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosiński - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosio - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosiuk - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosok - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosor - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stossik - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosuj - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosuk - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosur - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosyk - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stosz - 1249 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszak - 1641 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszczyk - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszek - 1388 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszel - 1469 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszewic - 1296 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszewski - od nazwy miejscowej Stoszewo (gdańskie, gmina Przywidz).

    Stoszka - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszkiewicz - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszko - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszkowski - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszkus - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszor - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszowic - 1254 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoszowski - od nazwy miejscowej Stoszewo (gdańskie, gmina Przywidz).

    Stoś - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stośkiewicz - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stośko - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stoś-Wierzbowski - złożenia brak; Stoś od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’; Wierzbowski 1624 od nazwy miejscowej Wierzbowo (kilka wsi).

    Stota - od niemieckiej nazwy osobowej Stot, ta z dolnoniemieckiego stoten ‘pchać, popychać’.

    Stotarski - od niemieckiej nazwy osobowej Stot, ta z dolnoniemieckiego stoten ‘pchać, popychać’; od niemieckiej nazwy osobowej Stotter.

    Stotek - od niemieckiej nazwy osobowej Stot, ta z dolnoniemieckiego stoten ‘pchać, popychać’.

    Stotkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stot, ta z dolnoniemieckiego stoten ‘pchać, popychać’.

    Stotko - od niemieckiej nazwy osobowej Stot, ta z dolnoniemieckiego stoten ‘pchać, popychać’.

    Stotmann - od niemieckiej nazwy osobowej Stot, ta z dolnoniemieckiego stoten ‘pchać, popychać’.

    Stottko - od niemieckiej nazwy osobowej Stot, ta z dolnoniemieckiego stoten ‘pchać, popychać’.

    Stow - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stowarczyk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stowarek - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stowarski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stowaruk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stowarz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stowczyk - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stowiak - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stowiarski - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stowiarz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stowik - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stowiok - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stoworz - w grupie nazwisk pochodzących od staw ‘zbiornik wodny; ruchome połączenie kości’, stawać się ‘zdarzać się’.

    Stoy - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stoyanow - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stoyke - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stoż - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stożej - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stożek - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stożeński - od nazwy miejscowej Stożne (suwalskie, gmina Kalinowo; Kowale Oleckie).

    Stożko - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stożkowski - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stożyński - od nazwy miejscowej Stożne (suwalskie, gmina Kalinowo; Kowale Oleckie).

    Stóf - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stóff - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Stoff, ta od imienia Christoph; może też od dolnoniemieckiego stof ‘kurz’.

    Stóg - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stój - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stójczyk - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stójka - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stójkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stójko - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stójkowski - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stójwąs - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stólc - od niemieckiej nazwy osobowej Stolz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stół - 1418 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stółek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stółka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy stoł-, stol-, por. stół, staropolskie stoła ‘stuła’, niemiecka nazwa osobowa Stoll.

    Stópka - od stopa ‘dolna część nogi’.

    Stós - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stósik - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stóś - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew; może też od średnio-wysoko-niemieckiego sto? ‘kłótnia, zatarg’.

    Stóż - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stóżczyk - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stóżek - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stóżniak - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stóżyk - od stóg ‘sterta siana, zboża’.

    Stóżyński - od nazwy miejscowej Stożne (suwalskie, gmina Kalinowo; Kowale Oleckie).

    Stpica - 1437 od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Stpicki - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Stpicki - od nazwy miejscowej Stpice (ciechanowskie, gmina Świercze-Koty).

    Stpicznik - 1402 od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Stpiczyński - od nazwy miejscowej Spiczyn (lubelskie, gmina Spiczyn).

    Stpiczyński - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Stpiej - 1453 od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Stpień - 1494 od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’; od staropolskiego stpień, spień ‘spinka’.

    Strab - od straba, straby ‘drzewo budowlane utrzymujące stolce i wiążące słupki’.

    Straba - od straba, straby ‘drzewo budowlane utrzymujące stolce i wiążące słupki’.

    Strabała - od straba, straby ‘drzewo budowlane utrzymujące stolce i wiążące słupki’.

    Strabaniak - od straba, straby ‘drzewo budowlane utrzymujące stolce i wiążące słupki’.

    Strabanik - od straba, straby ‘drzewo budowlane utrzymujące stolce i wiążące słupki’.

    Strabczyk - od straba, straby ‘drzewo budowlane utrzymujące stolce i wiążące słupki’.

    Strabel - od straba, straby ‘drzewo budowlane utrzymujące stolce i wiążące słupki’.

    Strabko - od straba, straby ‘drzewo budowlane utrzymujące stolce i wiążące słupki’.

    Strabski - od straba, straby ‘drzewo budowlane utrzymujące stolce i wiążące słupki’.

    Stracała - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stracewski - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Strach - 1265 od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Stracha - 1295 od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachacki - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachala - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachalski - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachał - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachała - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachanowski - od nazwy miejscowej Strachanów (sieradzkie, gmina Goszczanów).

    Strachański - od nazwy miejscowej Strachanów (sieradzkie, gmina Goszczanów).

    Strachecki - od nazwy miejscowej Strachocice (konińskie, gmina Dobra).

    Strachel - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachiel - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachl - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachociak - 1622 od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachocic - 1392 od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachocik - 1621 od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachociński - od nazwy miejscowej Strachocina (krośnieńskie, gmina Sanok).

    Strachocki - 1394 od nazwy miejscowej Strachocice (konińskie, gmina Dobra).

    Strachoj - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachola - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachoła - 1720 od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachoń - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachot - 1406 od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachota - 1224 od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachowicz - 1351 od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachowski - 1429 od nazwy miejscowej Strachów, Strachowo (kilka wsi).

    Strachul - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachulski - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strachurski - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Stracichleb - 1392 od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Straciczek - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stracik - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stracil - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stracił - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Straciło - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stracim - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Straciszek - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Straciuk - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Straciwa - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Strack - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stracke - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Strackiewicz - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stracuk - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Straczak - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Straczan - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Straczek - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Straczewski - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Straczkowski - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Straczuk - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Straczycki - zapewne od nazw miejscowych Straczuny, Stracza, Stracze (KrW).

    Straczyk - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Straczykowski - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Straczynowski - zapewne od nazw miejscowych Straczuny, Stracza, Stracze (KrW).

    Straczyński - zapewne od nazw miejscowych Straczuny, Stracza, Stracze (KrW).

    Strad - 1389 od staropolskiego skradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Strada - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradal - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradał - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradało - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradałowicz - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradan - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradczuk - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradecki - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradel - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradella - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradło - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradom - 1482 od nazwy miejscowej Stradom (część Krakowa).

    Stradomczyk - 1496 od nazwy miejscowej Stradom (część Krakowa).

    Stradomski - 1389 od nazwy miejscowej Stradom (część Krakowa).

    Stradoń - 1468 od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradowski - 1397 od nazwy miejscowej Stradów (kieleckie, gmina Czarnocin).

    Straduła - 1755 od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradyń - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradz - od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’.

    Stradza - 1456 od staropolskiego stradać ‘utracić’, strada ‘nieszczęście, bieda’; od staropolskiego stradza ‘nieszczęście’.

    Straf - od niemieckiej nazwy osobowej Straff ,ta od średnio-wysoko-niemieckiego straf ‘napięty, srogi; ostry’, także’ energiczny sprężysty’ lub od Straffe ‘kara’.

    Strafalski - od niemieckiej nazwy osobowej Straff ,ta od średnio-wysoko-niemieckiego straf ‘napięty, srogi; ostry’, także’ energiczny sprężysty’ lub od Straffe ‘kara’.

    Strafański - od niemieckiej nazwy osobowej Straff ,ta od średnio-wysoko-niemieckiego straf ‘napięty, srogi; ostry’, także’ energiczny sprężysty’ lub od Straffe ‘kara’.

    Strafek - od niemieckiej nazwy osobowej Straff ,ta od średnio-wysoko-niemieckiego straf ‘napięty, srogi; ostry’, także’ energiczny sprężysty’ lub od Straffe ‘kara’.

    Straffek - od niemieckiej nazwy osobowej Straff ,ta od średnio-wysoko-niemieckiego straf ‘napięty, srogi; ostry’, także’ energiczny sprężysty’ lub od Straffe ‘kara’.

    Strafik - od niemieckiej nazwy osobowej Straff ,ta od średnio-wysoko-niemieckiego straf ‘napięty, srogi; ostry’, także’ energiczny sprężysty’ lub od Straffe ‘kara’.

    Strag - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strag-, por. stragać ‘płoszyć’, straga ‘korytko do zabijania owiec’.

    Straga - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strag-, por. stragać ‘płoszyć’, straga ‘korytko do zabijania owiec’.

    Stragala - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strag-, por. stragać ‘płoszyć’, straga ‘korytko do zabijania owiec’.

    Stragała - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strag-, por. stragać ‘płoszyć’, straga ‘korytko do zabijania owiec’.

    Stragan - 1452 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strag-, por. stragać ‘płoszyć’, straga ‘korytko do zabijania owiec’; od stragan ‘stół, ława z rozłożonym towarem; kram’.

    Stragarski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strag-, por. stragać ‘płoszyć’, straga ‘korytko do zabijania owiec’; od tragarz ‘belka w powale’.

    Stragarz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strag-, por. stragać ‘płoszyć’, straga ‘korytko do zabijania owiec’; od tragarz ‘belka w powale’.

    Stragierowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strag-, por. stragać ‘płoszyć’, straga ‘korytko do zabijania owiec’.

    Stragiewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strag-, por. stragać ‘płoszyć’, straga ‘korytko do zabijania owiec’.

    Stragiński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strag-, por. stragać ‘płoszyć’, straga ‘korytko do zabijania owiec’.

    Stragowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strag-, por. stragać ‘płoszyć’, straga ‘korytko do zabijania owiec’.

    Straha - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strahałowicz - od strach ‘niepokoj’, strachać ‘bać się’.

    Strahl - od niemieckiej nazwy osobowej Strahl, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stral ‘promień, wytrysk’, też od gwarowego stral ‘diabeł’.

    Straich - od niemieckiej nazwy osobowej Streich, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strich ‘uderzenie, cios’.

    Strait - od niemieckiej nazwy osobowej Streit, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strit ‘spór, sprzeczka’.

    Straj - od strajać ‘stroić’.

    Strajczyk - od strajać ‘stroić’.

    Strajk - od strajać ‘stroić’; od strajk ‘zaprzestanie pracy jako forma walki o zrealizowanie żądań’ .

    Strajkowski - od strajać ‘stroić’; od strajk ‘zaprzestanie pracy jako forma walki o zrealizowanie żądań’ .

    Strajt - od niemieckiej nazwy osobowej Streit, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strit ‘spór, sprzeczka’.

    Strak - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Straka - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Strakacz - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Strake - (Pom) od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Strakianiec - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Strakl - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Strakosz - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Strakowicz - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Strakowski - od nazwy miejscowej Strakowicze (KrW).

    Strakula - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Strakulski - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Stral - od niemieckiej nazwy osobowej Strahl, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stral ‘promień, wytrysk’, też od gwarowego stral ‘diabeł’.

    Strala - od niemieckiej nazwy osobowej Strahl, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stral ‘promień, wytrysk’, też od gwarowego stral ‘diabeł’.

    Stralczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Strahl, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stral ‘promień, wytrysk’, też od gwarowego stral ‘diabeł’.

    Stralich - od niemieckiej nazwy osobowej Strahl, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stral ‘promień, wytrysk’, też od gwarowego stral ‘diabeł’.

    Stralk - od niemieckiej nazwy osobowej Strahl, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stral ‘promień, wytrysk’, też od gwarowego stral ‘diabeł’.

    Strałka - od niemieckiej nazwy osobowej Strahl, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stral ‘promień, wytrysk’, też od gwarowego stral ‘diabeł’.

    Strałkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Strahl, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stral ‘promień, wytrysk’, też od gwarowego stral ‘diabeł’.

    Stram - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Strama - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramczak - 1681 od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramczewski - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramczyk - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramecki - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramek - 1789 od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramel - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramiak - 1658 od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramiec - 1707 od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramik - 1620 od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramka - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramko - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramkowski - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramol - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramowic - 1652 od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramowski - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stramski - 1722 od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.

    Stran - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Strana - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Stranaszek - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Stranc - od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Strancelewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Strancich - od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Stranczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Stranczik - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Stranczka - od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Stranczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Strand - od niemieckiej nazwy osobowej Strand, ta od strand ‘dąb’, też ‘wybrzeże morskie’.

    Strandella - od niemieckiej nazwy osobowej Strand, ta od strand ‘dąb’, też ‘wybrzeże morskie’.

    Strandziewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Strand, ta od strand ‘dąb’, też ‘wybrzeże morskie’.

    Stranek - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Strang - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strange - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strangin - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strania - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Stranianek - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Stranich - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Straniec - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Stranik - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Stranin - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Strank - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strankiewicz - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strankowski - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Stranowski - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Stranz - od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Stranzik - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Stranzke - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Strańczak - od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Strańczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stranz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stracen ‘chełpić się’; może też od strącić.

    Strański - od gwarowego stranie ‘wymioty’ lub od stranek ‘strach na wróble’; może też od czeskiego i słowackiego strana ‘strona’.

    Strap - od strapić się ‘zmartwić, sprawić komuś klopot’, strapać ‘krzątać się’.

    Strapa - od strapić się ‘zmartwić, sprawić komuś klopot’, strapać ‘krzątać się’.

    Strapczuk - od strapić się ‘zmartwić, sprawić komuś klopot’, strapać ‘krzątać się’; od strap czy ‘prokurator powiatowy w Rosji’.

    Strapko - od strapić się ‘zmartwić, sprawić komuś klopot’, strapać ‘krzątać się’.

    Stras - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Strasberger - od nazwy miejscowej StraBberg, dziś Ulicko (jel., gmina Świeradów).

    Strasburger - od nazwy miejscowej StraBberg, dziś Ulicko (jel., gmina Świeradów).

    Straschek - (Śl) od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Strasenburg - od nazwy miejscowej StraBberg, dziś Ulicko (jel., gmina Świeradów).

    Strasiak - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Strasic - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Strasik - 1618 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Strasikiewicz - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Strasiński - od nazwy miejscowej Straszyn (gdańskie, gmina Pruszcz Gdański).

    Strasko - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Strassberger - od nazwy miejscowej StraBberg, dziś Ulicko (jel., gmina Świeradów).

    Strassburger - od nazwy miejscowej StraBberg, dziś Ulicko (jel., gmina Świeradów).

    Strassenberg - od nazwy miejscowej StraBberg, dziś Ulicko (jel., gmina Świeradów).

    Strassenburg - od nazwy miejscowej StraBberg, dziś Ulicko (jel., gmina Świeradów).

    Strasz - 1248 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszak - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszczuk - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszczyk - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszczyński - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszczyszyn - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszek - 1289 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszenko - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszewicz - 1301 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszewski - 1393 od nazwy miejscowej Straszów (piotrkowskie, gmina Rozprza; kieleckie, gmina Mniów), Straszewo (kilka wsi).

    Straszk - (Śl) od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszka - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszkiewicz - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszko - 1368 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszkowski - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszna - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’; od straszny.

    Straszny - 1493 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’; od straszny.

    Straszok - (Śl) od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszow - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszowski - 1443 od nazwy miejscowej Straszów (piotrkowskie, gmina Rozprza; kieleckie, gmina Mniów), Straszewo (kilka wsi).

    Straszuk - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszybucik - 1629 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszybut - 1606 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszydlo - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’; od straszny.

    Straszydło - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’; od straszny, straszydlo ‘potwór, monstrum’.

    Straszydrożdże - 1464 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszyk - 1755 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszynkiewicz - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straszyński - 1545 od nazwy miejscowej Straszyn (gdańskie, gmina Pruszcz Gdański).

    Straszyryba - 1431 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straś - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Straśko - od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Strata - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stratek - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Strateński - od nazwy miejscowej Stratyn (KrW),

    Stratew - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Straticzek - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Straticzuk - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stratij - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stratijczuk - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stratil - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Straty - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stratyj - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stratyn - 1442 od nazwy miejscowej Stratyn (KrW),

    Stratyński - od nazwy miejscowej Stratyn (KrW),

    Straub - 1619 od niemeickich nazw osobowych Straub (e), Streub, te od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sztywno się jeżyć (o włosach)’.

    Straube - od niemeickich nazw osobowych Straub (e), Streub, te od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sztywno się jeżyć (o włosach)’.

    Straubert - od niemeickich nazw osobowych Straub (e), Streub, te od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sztywno się jeżyć (o włosach)’.

    Strauch - od niemieckiej nazwy osobowej Strauch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struch ‘krzew’.

    Strauchman - od niemieckiej nazwy osobowej Strauch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struch ‘krzew’.

    Strauchmann - od niemieckiej nazwy osobowej Strauch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struch ‘krzew’.

    Straus - 1405 od niemieckiej nazwy osobowej Strauss, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struz ‘ptak struś; powstanie, walka’.

    Strausburger - od nazwy miejscowej StraBberg, dziś Ulicko (jel., gmina Świeradów).

    Strauska - od niemieckiej nazwy osobowej Strauss, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struz ‘ptak struś; powstanie, walka’.

    Strauske - od niemieckiej nazwy osobowej Strauss, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struz ‘ptak struś; powstanie, walka’.

    Strauss - od niemieckiej nazwy osobowej Strauss, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struz ‘ptak struś; powstanie, walka’.

    Strausz - od niemieckiej nazwy osobowej Strauss, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struz ‘ptak struś; powstanie, walka’.

    Strauś - od niemieckiej nazwy osobowej Strauss, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struz ‘ptak struś; powstanie, walka’.

    Strauz - od niemieckiej nazwy osobowej Strauss, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struz ‘ptak struś; powstanie, walka’.

    Strawa - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strawarz - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strawc - (Śl) od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strawcich - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strawczynowski - 1601 od nazwy miejscowej Strawczyn (kieleckie, gmina Strawczyn).

    Strawczyński - 1679 od nazwy miejscowej Strawczyn (kieleckie, gmina Strawczyn).

    Strawiak - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strawianko - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strawiec - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strawienko - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strawik - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strawinko - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strawiński - 1569 zapewne od nazwy miejscowej Strawienniki (KrW).

    Strawionko - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strawski - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Straz - od straż, ze staropolskiego straża ‘pilnowanie, czuwanie’, też ‘rada królewska w dawnej Polsce’.

    Straż - od straż, ze staropolskiego straża ‘pilnowanie, czuwanie’, też ‘rada królewska w dawnej Polsce’.

    Straża - od straż, ze staropolskiego straża ‘pilnowanie, czuwanie’, też ‘rada królewska w dawnej Polsce’.

    Strażewski - 1700 od nazwy miejscowej Strażów (rzeszowskie, gmina Krasne).

    Strażnik - od straż, ze staropolskiego straża ‘pilnowanie, czuwanie’, też ‘rada królewska w dawnej Polsce’.

    Strażnikiewicz - od straż, ze staropolskiego straża ‘pilnowanie, czuwanie’, też ‘rada królewska w dawnej Polsce’.

    Strażnyk - od straż, ze staropolskiego straża ‘pilnowanie, czuwanie’, też ‘rada królewska w dawnej Polsce’.

    Strażowian - od straż, ze staropolskiego straża ‘pilnowanie, czuwanie’, też ‘rada królewska w dawnej Polsce’.

    Strażyc - od straż, ze staropolskiego straża ‘pilnowanie, czuwanie’, też ‘rada królewska w dawnej Polsce’.

    Strażyc-Krzywda - złożenia brak; Strażyc od straż, ze staropolskiego straża ‘pilnowanie, czuwanie’, też ‘rada królewska w dawnej Polsce’; Krzywda od krzywda, krzywdzić.

    Strażyk - od straż, ze staropolskiego straża ‘pilnowanie, czuwanie’, też ‘rada królewska w dawnej Polsce’.

    Strażyński - od straż, ze staropolskiego straża ‘pilnowanie, czuwanie’, też ‘rada królewska w dawnej Polsce’.

    Strąbek - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strąbel - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strąbski - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strącała - 1789 od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strącek - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strącel - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strąciak - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strącicki - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strącik - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strąciuk - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strąciwilk - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strącki - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strączała - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strączek - 1402 od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strączek-Frączek - złożenia brak; Strączek 1402 od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’; Frączek 1411 od imienia Franciszek. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, wywodzi się od nazwania Jana Bernardone, Francesco, znanego później jako św. Franciszek z Asyżu. Nazwanie pochodzi od franciscus ‘pochodzący z plemienia Franków’.

    Strączek-Helios - złożenia brak; Strączek 1402 od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’; Helios od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Strączeński - 1763 od nazwy miejscowej Strączno (pilskie, gmina Wałcz), Stręczyn (chełm., gmina Cyców).

    Strączka - 1425 od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strączkiewicz - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strączko - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strączkowiak - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strączkowski - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strączuk - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strączy - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strączyk - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strączyński - 1789 od nazwy miejscowej Strączno (pilskie, gmina Wałcz), Stręczyn (chełm., gmina Cyców).

    Strączywilk - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strąg - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strąga - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strągiewski - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strągowski - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strąk - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strąka - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strąkiewicz - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strąkow - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strąkowski - 1499 od nazwy miejscowje Strękowo (łomżyńskie, gmina Nur).

    Strąków - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strążek - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strążewski - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strążkiewicz - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strążyc - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strążyński - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Streb - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strebe - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strebecki - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strebejko - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strebek - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strebel - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strebeyko - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strebko - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strebkow - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strebkowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Streblow - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Streblów - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strebski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strechler - od niemieckiej nazwy osobowej Strecker, ta od średnioniemieckiego strecken ‘naciągać, rozciągać’.

    Streciwilk - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strecker - od niemieckiej nazwy osobowej Strecker, ta od średnioniemieckiego strecken ‘naciągać, rozciągać’.

    Streckier - od niemieckiej nazwy osobowej Strecker, ta od średnioniemieckiego strecken ‘naciągać, rozciągać’.

    Streckor - od niemieckiej nazwy osobowej Strecker, ta od średnioniemieckiego strecken ‘naciągać, rozciągać’.

    Streczan - od strzekać ‘dokuczać, dręczyć’ .

    Streczen - od strzekać ‘dokuczać, dręczyć’ .

    Streczeń - od strzekać ‘dokuczać, dręczyć’ .

    Streda - w grupie nazwisk pochodzących od stredź ,ze staropolskiego strzedź ‘miód’, także od imion typu Strzeżymir, Strzedziwoj.

    Stredulla - w grupie nazwisk pochodzących od stredź ,ze staropolskiego strzedź ‘miód’, także od imion typu Strzeżymir, Strzedziwoj.

    Stredziński - w grupie nazwisk pochodzących od stredź ,ze staropolskiego strzedź ‘miód’, także od imion typu Strzeżymir, Strzedziwoj.

    Strege - (forma zgermanizowana) od strzegać ‘strzec’, strzega ‘stróżka’.

    Stregiel - (forma zgermanizowana) od strzegać ‘strzec’, strzega ‘stróżka’.

    Stregl - (forma zgermanizowana) od strzegać ‘strzec’, strzega ‘stróżka’.

    Stregł - (forma zgermanizowana) od strzegać ‘strzec’, strzega ‘stróżka’.

    Strehl - (forma zgermanizowana) (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strehlak - (forma zgermanizowana) (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strehlau - (forma zgermanizowana) (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strehlka - (forma zgermanizowana) (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strehlke - (forma zgermanizowana) (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strehlow - (forma zgermanizowana) (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strei - od niemieckiej nazwy osobowej Strey, ta od nazwy miejscowej Streu lub od słowiańskich nazw osobowych typu Strzeżysław.

    Streibel - od niemeickich nazw osobowych Straub (e), Streub, te od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sztywno się jeżyć (o włosach)’.

    Streibon - od niemeickich nazw osobowych Straub (e), Streub, te od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sztywno się jeżyć (o włosach)’.

    Streiboń - od niemeickich nazw osobowych Straub (e), Streub, te od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sztywno się jeżyć (o włosach)’.

    Streich - od niemieckiej nazwy osobowej Streich, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strich ‘uderzenie, cios’.

    Streit - od niemieckiej nazwy osobowej Streit, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strit ‘spór, sprzeczka’.

    Strej - od niemieckiej nazwy osobowej Strey, ta od nazwy miejscowej Streu lub od słowiańskich nazw osobowych typu Strzeżysław.

    Streja - od niemieckiej nazwy osobowej Strey, ta od nazwy miejscowej Streu lub od słowiańskich nazw osobowych typu Strzeżysław.

    Strejan - od niemieckiej nazwy osobowej Strey, ta od nazwy miejscowej Streu lub od słowiańskich nazw osobowych typu Strzeżysław.

    Strejbel - od niemeickich nazw osobowych Straub (e), Streub, te od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sztywno się jeżyć (o włosach)’.

    Strejbon - od niemeickich nazw osobowych Straub (e), Streub, te od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sztywno się jeżyć (o włosach)’.

    Strejboń - od niemeickich nazw osobowych Straub (e), Streub, te od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sztywno się jeżyć (o włosach)’.

    Strejch - od niemieckiej nazwy osobowej Streich, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strich ‘uderzenie, cios’.

    Strek - od gwarowego straka ‘sroka’, od czeskiego i słowackiego stroka ‘sroka’.

    Strekier - od niemieckiej nazwy osobowej Strecker, ta od średnioniemieckiego strecken ‘naciągać, rozciągać’.

    Strekowski - od nazwy miejscowej Strakowicze (KrW).

    Strel - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelac - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelak - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelał - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelan - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelc - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelcow - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelcz - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelczenko - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelczonek - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelczuk - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelczun - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelczyk - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelczyn - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelec - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelecki - od nazwy miejscowej Strzelce (kilka wsi).

    Strelenko - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Streliński - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelka - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelke - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelko - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelnik - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelnikow - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelników - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelow - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Streluk - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strelus - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strełko - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strełkow - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strełkowski - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strełków - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strema - od niemieckiej nazwy osobowej Stremm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sträm ‘kawałek pola’.

    Stremal - od niemieckiej nazwy osobowej Stremm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sträm ‘kawałek pola’.

    Strembeluk - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strembicki - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strembski - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Stremciwilk - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Stremecki - od niemieckiej nazwy osobowej Stremm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sträm ‘kawałek pola’.

    Stremel - od niemieckiej nazwy osobowej Stremm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sträm ‘kawałek pola’.

    Stremer - od niemieckiej nazwy osobowej Stremm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sträm ‘kawałek pola’.

    Stremich - od niemieckiej nazwy osobowej Stremm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sträm ‘kawałek pola’.

    Stremik - od niemieckiej nazwy osobowej Stremm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sträm ‘kawałek pola’.

    Stremla - od niemieckiej nazwy osobowej Stremm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sträm ‘kawałek pola’.

    Stremlau - od niemieckiej nazwy osobowej Stremm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sträm ‘kawałek pola’.

    Stremler - od niemieckiej nazwy osobowej Stremm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sträm ‘kawałek pola’.

    Stremowski - od niemieckiej nazwy osobowej Stremm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sträm ‘kawałek pola’.

    Stremp - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strempel - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strempkiewicz - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Stremplewski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strempski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Stremski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strena - od stryj ‘brat ojca’.

    Strenal - od stryj ‘brat ojca’.

    Strencioch - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strenciok - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strenciwilk - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strenczak - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strenczek - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Streng - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strenga - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strenge - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strengel - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Streniczuk - od stryj ‘brat ojca’.

    Strenikowski - od stryj ‘brat ojca’.

    Strenk - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strenkowski - od nazwy miejscowje Strękowo (łomżyńskie, gmina Nur).

    Strent - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strenzioch - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strenziok - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strenzniok - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strenźniak - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strenźniok - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strenżniok - (Śl) od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strenżniuk - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Streńczak - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Streńkowski - od nazwy miejscowje Strękowo (łomżyńskie, gmina Nur).

    Streński - od strzena ‘trzcina’, por. gwarowe strzeń ‘szreń’.

    Strep - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strepeniuk - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strepiak - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strepikowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strepka - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strepko - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strepniak - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strepski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strernach - od stelmach, także stalmach, starnach ‘rzemieślnik wyrabiający drewniane części wozu’.

    Streszewski - od nazwy miejscowej Straszów (piotrkowskie, gmina Rozprza; kieleckie, gmina Mniów), Straszewo (kilka wsi).

    Stretecki - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Streteński - od nazwy miejscowej Stratyn (KrW),

    Stretowicz - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stretton - od strata ‘szkoda, ubytek’, stracić ‘ponieśc szkodę, zostać pozbawionym czegoś’.

    Stręb - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strębicki - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strębowski - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strębski - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strębuluk - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strębyluk - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Stręciwilk - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Stręczak - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Stręczek - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Stręczel - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Stręczelski - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Stręczkowski - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Stręczyński - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Stręczywilk - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Stręg - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Stręga - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Stręgiel - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Stręgowski - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Stręk - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strękowski - od nazwy miejscowje Strękowo (łomżyńskie, gmina Nur).

    Stręp - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strępski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Stręta - 1427 od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strętkowicz - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strętkowski - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Stręzioch - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Stręziok - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Strężniok - (Śl) od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strężyna - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strib - od strzybać ‘pić coś gęstego, chłeptać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Strieb.

    Stricka - od niemieckiej nazwy osobowej Strecker, ta od średnioniemieckiego strecken ‘naciągać, rozciągać’.

    Stricke - od niemieckiej nazwy osobowej Strecker, ta od średnioniemieckiego strecken ‘naciągać, rozciągać’.

    Stricker - od niemieckiej nazwy osobowej Strecker, ta od średnioniemieckiego strecken ‘naciągać, rozciągać’.

    Strigel - od niemieckich nazw osobowych Strieg (e)l, Strigl, te od średnio-wysoko-niemieckiego strigel ‘zgrzebło’.

    Strigl - od niemieckich nazw osobowych Strieg (e)l, Strigl, te od średnio-wysoko-niemieckiego strigel ‘zgrzebło’.

    Strilciow - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strilciów - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strilciw - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strilcow - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strilec - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Striło - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strisch - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Strisz - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Striszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Striż - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Striżko - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Striżyk - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Strna - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Strnad - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Strnadel - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Strnadl - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Stroba - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strob-, por. staropolskie postrobić ‘posilic, wzmocnić’, czeskie ostrabiti se ‘odzyskać siły’.

    Strobała - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strob-, por. staropolskie postrobić ‘posilic, wzmocnić’, czeskie ostrabiti se ‘odzyskać siły’.

    Strobejko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strob-, por. staropolskie postrobić ‘posilic, wzmocnić’, czeskie ostrabiti se ‘odzyskać siły’.

    Strobia - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strob-, por. staropolskie postrobić ‘posilic, wzmocnić’, czeskie ostrabiti se ‘odzyskać siły’.

    Strobień - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strob-, por. staropolskie postrobić ‘posilic, wzmocnić’, czeskie ostrabiti se ‘odzyskać siły’.

    Strobin - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strob-, por. staropolskie postrobić ‘posilic, wzmocnić’, czeskie ostrabiti se ‘odzyskać siły’.

    Strobiń - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strob-, por. staropolskie postrobić ‘posilic, wzmocnić’, czeskie ostrabiti se ‘odzyskać siły’.

    Strobisz - 1146 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strob-, por. staropolskie postrobić ‘posilic, wzmocnić’, czeskie ostrabiti se ‘odzyskać siły’.

    Strobl - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strob-, por. staropolskie postrobić ‘posilic, wzmocnić’, czeskie ostrabiti se ‘odzyskać siły’.

    Strobrowa - (Śl) od nazwy miejscowej Stobrawa (opolskie, gmina Popielów).

    Stroch - 1440 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Strochalski - od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Strochan - 1265 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Strochowski - 1434 od nazwy miejscowej Strochowo (KrW).

    Strochowski - 1710 od imion na Sto-, typu Stoisław, Stoigniew.

    Strociak - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Strocki - od nazwy miejscowej Stroki (KrW).

    Stroczak - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Stroczan - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Stroczański - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Stroczko - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Stroczkowski - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Stroczowski - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Stroczuk - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Stroczyk - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Stroczyński - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Strodula - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Strodziński - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Strof - od niemieckiej nazwy osobowej Straff ,ta od średnio-wysoko-niemieckiego straf ‘napięty, srogi; ostry’, także’ energiczny sprężysty’ lub od Straffe ‘kara’.

    Stroff - od niemieckiej nazwy osobowej Straff ,ta od średnio-wysoko-niemieckiego straf ‘napięty, srogi; ostry’, także’ energiczny sprężysty’ lub od Straffe ‘kara’.

    Strofowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Straff ,ta od średnio-wysoko-niemieckiego straf ‘napięty, srogi; ostry’, także’ energiczny sprężysty’ lub od Straffe ‘kara’.

    Stroga - 1434 od imion złożonych typu Strogobor, Strogomir lub też od dawnego strogi ‘srogi’.

    Stroganow - od imion złożonych typu Strogobor, Strogomir lub też od dawnego strogi ‘srogi’.

    Stroganowski - od nazwy miejscowej Strogonowo (KrW).

    Strogonowski - od nazwy miejscowej Strogonowo (KrW).

    Strogosz - od imion złożonych typu Strogobor, Strogomir lub też od dawnego strogi ‘srogi’.

    Strogowski - od imion złożonych typu Strogobor, Strogomir lub też od dawnego strogi ‘srogi’.

    Strogulski - od imion złożonych typu Strogobor, Strogomir lub też od dawnego strogi ‘srogi’.

    Strogusz - od imion złożonych typu Strogobor, Strogomir lub też od dawnego strogi ‘srogi’.

    Strohbach-Gałuszka - złożenia brak; Strohbach- brak; Gałuszka 1607 od imienia Gallus, znanego w Polsce od XII wieku. Imię miało w łacinie dwie postacie: Gallus, Gaulus. Pierwsza forma stała się podstawą dla polskiego przejęcia Gal, druga dla Gaweł. Niektóre nazwy osobowej mogą pochodzić też od galić ‘sprzyjać, służyć’, gała, gałka, od prasłowiańskiego galiti; lub od gwarowego gałuszka ‘kuleczka’.

    Stroicki - 1471 od nazwy miejscowej Strojec (częstochowskie, gmina Praszka).

    Stroik - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Stroike - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Stroikowski - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Stroiny - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Stroisz - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Stroiwąs - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Stroiwons - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Stroj - 1125 w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Stroja - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojak - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojan - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojczyk - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojczyński - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojec - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojecki - 1472 od nazwy miejscowej Strojec (częstochowskie, gmina Praszka).

    Strojek - 1592 w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojer - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojeszyn - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojewski - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojk - (Pom) w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojka - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojke - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojkiewicz - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojkowski - 1684 w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojn - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojna - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojniak - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojnicki - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojnik - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojnowski - od nazwy miejscowej Strojnów (kieleckie, gmina Pierzchnica).

    Strojny - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojs - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojuk - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojwas - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strojwąs - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Strojwons - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Strok - 1447 od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Stroka - XIII w. od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Strokacz - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Strokin - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Strokocz - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Strokol - (Śl) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Strokoń - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Strokosz - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Strokowicz - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Strokowski - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Strola - od niemieckiej nazwy osobowej Ströll, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strudel ‘kręcić się, wirować’ lub też od polskiego Strol-, Stral-.

    Strolik - od niemieckiej nazwy osobowej Ströll, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strudel ‘kręcić się, wirować’ lub też od polskiego Strol-, Stral-.

    Stroła - od niemieckiej nazwy osobowej Ströll, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strudel ‘kręcić się, wirować’ lub też od polskiego Strol-, Stral-.

    Strom - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stroma, m. - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromak - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromalski - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromb - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strombek - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strombiński - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Strombowski - od strąb ‘rana, zrąb’, strąbić, strębić ‘zwołać trąbieniem’.

    Stromczeński - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromczyński - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromecki - od nazwy miejscowej Stromiec (radomskie, gmina Stromiec).

    Stromek - 1394-95 od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromiarz - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromich - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromicki - od nazwy miejscowej Stromiec (radomskie, gmina Stromiec).

    Stromiełło - do Polski przyszło z Kresów Wschodnich, zapewne przez pośrednictwo litewskiej nazwy osobowej Stromila, ale do języka litewskiego z języków wschodniosłowiańskich, w których pochodzi od podstawy Strom-.

    Stromiło - 1428 do Polski przyszło z Kresów Wschodnich, zapewne przez pośrednictwo litewskiej nazwy osobowej Stromila, ale do języka litewskiego z języków wschodniosłowiańskich, w których pochodzi od podstawy Strom-.

    Stromin - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromiński - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromka - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromkie - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromkowski - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromof - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromowski - od nazwy miejscowej Stromowa (KrW).

    Strompel - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Stromplewski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strompłoć - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strompoć - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strompowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Stromski - 1700 od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromsky - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Stromyło - do Polski przyszło z Kresów Wschodnich, zapewne przez pośrednictwo litewskiej nazwy osobowej Stromila, ale do języka litewskiego z języków wschodniosłowiańskich, w których pochodzi od podstawy Strom-.

    Stromzek - (Śl) od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strona - 1680 w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Stronc - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Stronca - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Stroncała - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Stroncik - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Stronciuk - od strącać, stręcić ‘zepchnąć, zwalić; wydzielać się z roztworu’.

    Stronczak - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Stronczeński - od nazwy miejscowej Strączno (pilskie, gmina Wałcz), Stręczyn (chełm., gmina Cyców).

    Stronczyński - od nazwy miejscowej Strączno (pilskie, gmina Wałcz), Stręczyn (chełm., gmina Cyców).

    Stronek - 1233 w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Strong - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Strongowski - od gwarowego strąg ‘pstrąg’, strąga ‘ogrodzone miejsce na polu lub w lesie przeznaczone dla owiec’.

    Stroniak - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Stroniarczyk - w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’; od struniarz ‘rzemieślnik naciągający struny’.

    Stroniarski - w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’; od struniarz ‘rzemieślnik naciągający struny’.

    Stroniarz - 1641 w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’; od struniarz ‘rzemieślnik naciągający struny’.

    Stronias - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Stroniasz - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Stroniawski - od nazw miejscowych Stroniewice (skierniewickie, gmina Domaniewice), Stronowice (KrW).

    Stroniczek - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Stroniecki - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Stroniewski - od nazw miejscowych Stroniewice (skierniewickie, gmina Domaniewice), Stronowice (KrW).

    Stronik - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Stronikowski - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Stronisz - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Stronk - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Stronka - 1671 w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Stronkiewicz - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Stronkowski - od nazwy miejscowje Strękowo (łomżyńskie, gmina Nur).

    Stronowicz - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Stroń - 1125 w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Strończak - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Strończek - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Strończeński - od nazwy miejscowej Strączno (pilskie, gmina Wałcz), Stręczyn (chełm., gmina Cyców).

    Strończyk - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Strończyński - od nazwy miejscowej Strączno (pilskie, gmina Wałcz), Stręczyn (chełm., gmina Cyców).

    Stroński - 1501 od nazwy miejscowej Stronie (częste), Strońsko (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Strop - od strop ‘pułap, powała’.

    Stropa - od strop ‘pułap, powała’.

    Stropczyński - od strop ‘pułap, powała’.

    Stropek - 1463 od strop ‘pułap, powała’.

    Stropel - 1754 od strop ‘pułap, powała’.

    Stropiński - od strop ‘pułap, powała’.

    Stros - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Strosberg - 1357 od nazwy miejscowej StraBberg, dziś Ulicko (jel., gmina Świeradów).

    Strosberk - 1387 od nazwy miejscowej StraBberg, dziś Ulicko (jel., gmina Świeradów).

    Strosik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Strosin - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Strosiński - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Stroska - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Stroske - (Pom) w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Strosny - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Strosowski - od nazwy miejscowej Stroszowice (opolskie, gmina Lewin Brzeski).

    Strossowski - od nazwy miejscowej Stroszowice (opolskie, gmina Lewin Brzeski).

    Strosyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Strosz - 1388 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Stroszak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Stroszczak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Stroszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Stroszczyński - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Stroszek - 1400 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Stroszewski - od nazwy miejscowej Stroszowice (opolskie, gmina Lewin Brzeski).

    Stroszowski - od nazwy miejscowej Stroszowice (opolskie, gmina Lewin Brzeski).

    Stroszyński - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Strot - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Strota - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Strotyński - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Strowa - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strowiak - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strowicki - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strowicz - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strowik - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strowiński - zapewne od nazwy miejscowej Strawienniki (KrW).

    Strownik - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Strowski - od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, strawić.

    Stroyewski - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Stroyk - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Stroynowski - od nazwy miejscowej Strojnów (kieleckie, gmina Pierzchnica).

    Stroz - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strozecki - od nazwy miejscowej Strożyska (kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Strozik - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stroziński - od nazwy miejscowej Stróżna (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Stroziuk - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strozyk - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strozyński - od nazwy miejscowej Stróżna (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Stroż - 1388 od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożak - 1492 od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożczak - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożczyk - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożecki - od nazwy miejscowej Strożyska (kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Strożek - 1400 od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożenko - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożewski - 1434 od nazwy miejscowej Stróżewo (kilka wsi).

    Strożka - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożkowski - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożna - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożniak - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożny - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożowski - od nazwy miejscowej Stróżewo (kilka wsi).

    Strożuk - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożycki - 1395 od nazwy miejscowej Strożyska (kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Strożyk - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strożyński - 1463 od nazwy miejscowej Stróżna (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Stróbel - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy strob-, por. staropolskie postrobić ‘posilic, wzmocnić’, czeskie ostrabiti se ‘odzyskać siły’.

    Stróg - od imion złożonych typu Strogobor, Strogomir lub też od dawnego strogi ‘srogi’.

    Strógalski - od imion złożonych typu Strogobor, Strogomir lub też od dawnego strogi ‘srogi’.

    Strógarek - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strógarski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strój - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strójecki - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strójka - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strójniak - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strójnowski - od nazwy miejscowej Strojnów (kieleckie, gmina Pierzchnica).

    Strójwas - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strójwąs - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strójwęs - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Stróm - od stromy ‘pochyły’, strom ‘zbocze’.

    Strómiłło - do Polski przyszło z Kresów Wschodnich, zapewne przez pośrednictwo litewskiej nazwy osobowej Stromila, ale do języka litewskiego z języków wschodniosłowiańskich, w których pochodzi od podstawy Strom-.

    Strópek - od strup.

    Stróski - 1438 od nazw miejscowych Stróża, Stróże (częste).

    Strósz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Strószczak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Strószczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Stróś - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych na Stro-, por. Strogobor, Stronisław.

    Stróz - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strózczyk - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strózek - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strózewski - od nazwy miejscowej Stróżewo (kilka wsi).

    Stróziak - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strózik - 1673 od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strózikiewicz - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strózikowski - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróziński - od nazwy miejscowej Stróżna (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Strózka - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strózniak - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróznik - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strózny - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strózyczak - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strózyk - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strózykiewicz - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróźniak - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróż - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżak - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżanowski - od nazwy miejscowej Strużany (Łotwa).

    Stróżański - od nazwy miejscowej Strużany (Łotwa).

    Stróżczak - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżczyk - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżecki - od nazwy miejscowej Strożyska (kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Stróżek - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżel - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżeński - od nazwy miejscowej Stróżna (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Stróżeński - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżew - od nazwy miejscowej Stróżewo (kilka wsi).

    Stróżewski - od nazwy miejscowej Stróżewo (kilka wsi).

    Stróżik - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżka - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżkiewicz - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżkowski - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżna - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżniak - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżnik - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżny - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżowski - od nazwy miejscowej Stróżewo (kilka wsi).

    Stróżycki - od nazwy miejscowej Strożyska (kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Stróżyczak - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżyczek - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżyczyk - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżyk - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżykiewicz - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżykowski - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Stróżyna - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Stróżyński - od nazwy miejscowej Stróżna (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Strub - od niemieckiej nazwy osobowej Strube, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sterczeć’.

    Struba - od niemieckiej nazwy osobowej Strube, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sterczeć’.

    Strubal - od niemieckiej nazwy osobowej Strube, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sterczeć’.

    Strubane - od niemieckiej nazwy osobowej Strube, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sterczeć’.

    Strubczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Strube, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sterczeć’.

    Strube - od niemieckiej nazwy osobowej Strube, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sterczeć’.

    Strubecki - od niemieckiej nazwy osobowej Strube, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sterczeć’.

    Strubel - od niemieckiej nazwy osobowej Strube, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sterczeć’; od niemieckiej nazwy osobowej Strubel.

    Strubicki - od nazwy miejscowej Strubiny (ciechanowskie, gmina Płońsk; warszawskie, gmina Zakroczym).

    Strubiński - od nazwy miejscowej Strubiny (ciechanowskie, gmina Płońsk; warszawskie, gmina Zakroczym).

    Strublewski - od niemieckiej nazwy osobowej Strube, ta od średnio-wysoko-niemieckiego struben ‘sterczeć’; od niemieckiej nazwy osobowej Strubel.

    Struc - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struca - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strucala - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strucek - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strucel - 1467 od strucel, strucla ‘rodzaj pieczywa’.

    Strucelka - 1551 od strucel, strucla ‘rodzaj pieczywa’.

    Struch - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego struchły ‘zmurszały, zbutwiały’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Struck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strüch ‘krzew, zarośla’.

    Struchalski - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego struchły ‘zmurszały, zbutwiały’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Struck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strüch ‘krzew, zarośla’.

    Struchańczuk - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego struchły ‘zmurszały, zbutwiały’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Struck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strüch ‘krzew, zarośla’.

    Strucharek - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego struchły ‘zmurszały, zbutwiały’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Struck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strüch ‘krzew, zarośla’.

    Strucharski - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego struchły ‘zmurszały, zbutwiały’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Struck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strüch ‘krzew, zarośla’.

    Struchman - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego struchły ‘zmurszały, zbutwiały’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Struck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strüch ‘krzew, zarośla’.

    Struchmańczuk - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego struchły ‘zmurszały, zbutwiały’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Struck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strüch ‘krzew, zarośla’.

    Struchowicz - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego struchły ‘zmurszały, zbutwiały’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Struck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strüch ‘krzew, zarośla’.

    Struchowski - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego struchły ‘zmurszały, zbutwiały’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Struck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strüch ‘krzew, zarośla’.

    Strucin - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Struciński - od nazwy miejscowej Strutyn (KrW).

    Struciński - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struciński - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Struciuk - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Struck - (Pom) od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strucke - (Śl) od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strucki - od nazwy miejscowej Struki (Wileńszczyzna).

    Strucla - 1673 od strucel, strucla ‘rodzaj pieczywa’.

    Struczak - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struczał - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struczek - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struczewski - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struczinski - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struczka - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struczko - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struczowski - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struczuk - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struczyk - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struczyński - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struć - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Strudlik - od strudel ‘rodzaj ciasta z jabłkami lub makiem’.

    Strudliński - od strudel ‘rodzaj ciasta z jabłkami lub makiem’.

    Strudnik - od dawnego strudzić ‘zmęczyć; pozbawić sił’.

    Strudowski - od dawnego strudzić ‘zmęczyć; pozbawić sił’.

    Strudzik - od dawnego strudzić ‘zmęczyć; pozbawić sił’.

    Strudziński - od dawnego strudzić ‘zmęczyć; pozbawić sił’.

    Struf - od niemieckiej nazwy osobowej Strufe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strüf ‘sterczeć’.

    Struffe - od niemieckiej nazwy osobowej Strufe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strüf ‘sterczeć’.

    Strug - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struga - 1436 w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’; od struga ‘potok’.

    Strugacz - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugala - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugalewicz - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugalewski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugaliński - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugalla - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugalski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugała - 1395 w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugałła - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugałło - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struganek - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struganow - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugar - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugarek - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugasek - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugasiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugiel - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugielski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugiński - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugla - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struglewski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struglik - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugliński - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugolewski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugowski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugólewski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strugulewski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struj - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strujew - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Strujwąs - w grupie nazwisk pochodzącyh od stroić, dawniej ‘czynić, robić’, też ‘upiększać, ubierać’.

    Struk - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strukało - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strukan - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strukiel - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strukiewicz - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strukow - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strukowicz - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strukowski - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Struków - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strukulski - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strukus - od strukać ‘wydawać głos typowy dla żurawi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sruck.

    Strulak - od struć ‘zaszkodzić czyjemuś zdrowiu; otruć’, struły ‘struty’.

    Strulczyk - od struć ‘zaszkodzić czyjemuś zdrowiu; otruć’, struły ‘struty’.

    Strulik - od struć ‘zaszkodzić czyjemuś zdrowiu; otruć’, struły ‘struty’.

    Struliński - od struć ‘zaszkodzić czyjemuś zdrowiu; otruć’, struły ‘struty’.

    Strulis - od struć ‘zaszkodzić czyjemuś zdrowiu; otruć’, struły ‘struty’.

    Strulski - od struć ‘zaszkodzić czyjemuś zdrowiu; otruć’, struły ‘struty’.

    Struła - 1520 od struć ‘zaszkodzić czyjemuś zdrowiu; otruć’, struły ‘struty’.

    Strułowicz - od struć ‘zaszkodzić czyjemuś zdrowiu; otruć’, struły ‘struty’.

    Strułyński - od struć ‘zaszkodzić czyjemuś zdrowiu; otruć’, struły ‘struty’.

    Strum - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Struma - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Struman - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumecki - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumf - od niemieckiej nazwy osobowej Strumpf, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strumpf ‘pniak’.

    Strumff - od niemieckiej nazwy osobowej Strumpf, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strumpf ‘pniak’.

    Strumiak - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumiało - do Polski przyszło z Kresów Wschodnich, zapewne przez pośrednictwo litewskiej nazwy osobowej Stromila, ale do języka litewskiego z języków wschodniosłowiańskich, w których pochodzi od podstawy Strom-.

    Strumian - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumicki - – w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianom- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumień - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumieński - 1676 od nazwy miejscowej Strumiany (kilka wsi).

    Strumiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumik - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumikowski - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumił - 1497 do Polski przyszło z Kresów Wschodnich, zapewne przez pośrednictwo litewskiej nazwy osobowej Stromila, ale do języka litewskiego z języków wschodniosłowiańskich, w których pochodzi od podstawy Strom-.

    Strumiłko - do Polski przyszło z Kresów Wschodnich, zapewne przez pośrednictwo litewskiej nazwy osobowej Stromila, ale do języka litewskiego z języków wschodniosłowiańskich, w których pochodzi od podstawy Strom-.

    Strumiłkowski - do Polski przyszło z Kresów Wschodnich, zapewne przez pośrednictwo litewskiej nazwy osobowej Stromila, ale do języka litewskiego z języków wschodniosłowiańskich, w których pochodzi od podstawy Strom-.

    Strumiłło - do Polski przyszło z Kresów Wschodnich, zapewne przez pośrednictwo litewskiej nazwy osobowej Stromila, ale do języka litewskiego z języków wschodniosłowiańskich, w których pochodzi od podstawy Strom-.

    Strumiło - 1438 do Polski przyszło z Kresów Wschodnich, zapewne przez pośrednictwo litewskiej nazwy osobowej Stromila, ale do języka litewskiego z języków wschodniosłowiańskich, w których pochodzi od podstawy Strom-.

    Strumiłowski - do Polski przyszło z Kresów Wschodnich, zapewne przez pośrednictwo litewskiej nazwy osobowej Stromila, ale do języka litewskiego z języków wschodniosłowiańskich, w których pochodzi od podstawy Strom-.

    Strumiński - 1788 od nazwy miejscowej Strumiany (kilka wsi).

    Strumk - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumnik - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumowski - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumpf - od niemieckiej nazwy osobowej Strumpf, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strumpf ‘pniak’.

    Strumph - od niemieckiej nazwy osobowej Strumpf, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strumpf ‘pniak’.

    Strumpski - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumski - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumuński - w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Strumyk - 1398 w grupie nazwisk pochodzących od strumień, strumyk; może też od podstawy strom-, ze zmianą om- w um-, jak w gwarowym słuma ‘słoma’.

    Struna - 1487 w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’.

    Strunc - od niemieckiej nazwy osobowej Strunz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strunze ‘pniak’.

    Strunciak - od niemieckiej nazwy osobowej Strunz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strunze ‘pniak’.

    Strunczak - od niemieckiej nazwy osobowej Strunz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strunze ‘pniak’.

    Strunek - w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’.

    Strunge - od niemieckich nazw osobowych Strunge, Strunk, te od średnio-wysoko-niemieckiego strunc ‘pniak’.

    Strungowski - od niemieckich nazw osobowych Strunge, Strunk, te od średnio-wysoko-niemieckiego strunc ‘pniak’.

    Struniawski - od nazwy miejscowej Struniawy (ostrołęckie, gmina Goworowo).

    Strunic - w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’.

    Struniec - w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’.

    Struniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’.

    Struniewski - od nazwy miejscowej Struniawy (ostrołęckie, gmina Goworowo).

    Strunik - 1431 w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’.

    Strunikowski - w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’.

    Strunk - od niemieckich nazw osobowych Strunge, Strunk, te od średnio-wysoko-niemieckiego strunc ‘pniak’.

    Strunka - 1461 w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’.

    Strunkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’.

    Strunnik - 1444 w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’.

    Strunowski - w grupie nazwisk pochodzących od struna ‘naciągnięta nić z jelit lub z drutu służąca do wydobywania dźwięku z instrumentu muzycznego’, dawniej też ‘cięciwa w łuku’.

    Strunpf - od niemieckiej nazwy osobowej Strumpf, ta od średnio-wysoko-niemieckiego strumpf ‘pniak’.

    Struń - w grupie nazwisk pochodzącyh od podstawy stron-, por. strona, stronić, ustroń, imiona złożone typu Stronisław.

    Struński - od nazwy miejscowej Stronie (częste), Strońsko (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Strup - 1385 od strup.

    Strupczewski - od nazwy miejscowej Strupczewo (płockie, gmina Brudzeń Duży).

    Strupek - od strup.

    Strupichowski - od nazwy miejscowej Strupiechów (siedleckie, gmina Wierzbno).

    Strupicki - od nazwy miejscowej Strupice (kieleckie, gmina Waśniów).

    Strupiechowski - od nazwy miejscowej Strupiechów (siedleckie, gmina Wierzbno).

    Strupieniuk - od strup.

    Strupieński - od nazwy miejscowej Strupin (chełm., gmina Chełm), Strupiny (sieradzkie, gmina Buczek).

    Strupiński - od nazwy miejscowej Strupin (chełm., gmina Chełm), Strupiny (sieradzkie, gmina Buczek).

    Strupk - 1411 (KrW) od strup.

    Strupkiewicz - od strup.

    Strupkowski - od nazwy miejscowej Strupków (KrW).

    Strupowiec - od strup.

    Strupowski - od strup.

    Struppek - (Pom) od strup.

    Strupski - od strup.

    Strurzyński - od nazwy miejscowej Stróżna (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Strus - od struś, ze staropolskiego strus.

    Strusch - od struś, ze staropolskiego strus.

    Struschka - od struś, ze staropolskiego strus.

    Struse - od struś, ze staropolskiego strus.

    Strusek - od struś, ze staropolskiego strus.

    Strusewicz - od struś, ze staropolskiego strus.

    Strusiak - od struś, ze staropolskiego strus.

    Strusiewicz - od struś, ze staropolskiego strus.

    Strusik - od struś, ze staropolskiego strus.

    Strusiński - 1471 od nazwy miejscowej Strusin (ciechanowskie, gmina Sońsk), Strusino (płockie, gmina Bielsk).

    Struski - 1495 od nazw miejscowych Stróża, Stróże (częste).

    Strusowski - od nazwy miejscowej Strusów (KrW).

    Struss - od struś, ze staropolskiego strus.

    Strusz - od struś, ze staropolskiego strus.

    Struszczak - od struś, ze staropolskiego strus.

    Struszczenek - od struś, ze staropolskiego strus.

    Struszczyk - od struś, ze staropolskiego strus.

    Struszek - od struś, ze staropolskiego strus.

    Struszewski - 1456 od nazwy miejscowej Struszewo (słupskie, gmina Borzytuchom).

    Struszka - od struś, ze staropolskiego strus.

    Struszkiewicz - od struś, ze staropolskiego strus.

    Struszkowski - od struś, ze staropolskiego strus.

    Struszyński - od nazwy miejscowej Strusin (ciechanowskie, gmina Sońsk), Strusino (płockie, gmina Bielsk).

    Struś - 1510 od struś, ze staropolskiego strus.

    Struśkowski - od struś, ze staropolskiego strus.

    Struśnik - od struś, ze staropolskiego strus.

    Strut - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Struta - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Strutta - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Strutwa - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Strutyński - 1411 od nazwy miejscowej Strutyn (KrW).

    Struwe - od niemieckiej nazwy osobowej Struwe, ta od średnioniemieckiego struf, struve ‘chropowaty, szorstki’.

    Struzicki - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struziczak - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struzik - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struzikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struziko - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struzikowski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struzil - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struzin - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struzina - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struziński - od nazwy miejscowej Stróżna (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Struziński - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struzyna - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Struzyński - od nazwy miejscowej Stróżna (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Struż - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strużak - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużanowski - od nazwy miejscowej Strużany (Łotwa).

    Strużański - od nazwy miejscowej Strużany (Łotwa).

    Strużczyk - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużek - 1471 w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużeński - od nazwy miejscowej Stróżna (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Strużewski - od nazwy miejscowej Stróżewo (kilka wsi).

    Strużka - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużkowski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużna - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strużny - od stróż, ze staropolskiego stroż ‘ten, kto strzeże’.

    Strużny - 1691– w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużuk - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużybełt - 1499 w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’; od struga + bełt ‘strzała, kosa’.

    Strużycki - od nazwy miejscowej Strożyska (kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Strużyczak - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużyk - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużykiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużykowski - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużyn - w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużyna - 1492 w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużynka - 1621 w grupie nazwisk pochodzących od strugać ‘wycinać coś z drzewa; zdejmować zewnętrzną warstwę’, strug ‘narzędzie stolarskie, hebel; statek rzeczny, galar; strumień’.

    Strużyński - od nazwy miejscowej Stróżna (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Stryba - od strybać ‘pić coś gęstego, chłeptać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Strieb.

    Strybe - od strzybać ‘pić coś gęstego, chłeptać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Strieb.

    Strybel - od strzybać ‘pić coś gęstego, chłeptać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Strieb.

    Strybelski - od strzybać ‘pić coś gęstego, chłeptać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Strieb.

    Strybicki - od strzybać ‘pić coś gęstego, chłeptać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Strieb.

    Strybol - od strzybać ‘pić coś gęstego, chłeptać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Strieb.

    Strybowski - od strzybać ‘pić coś gęstego, chłeptać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Strieb.

    Strybuć - od strzybać ‘pić coś gęstego, chłeptać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Strieb.

    Strybulewicz - od strzybać ‘pić coś gęstego, chłeptać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Strieb.

    Stryburski - od strzybać ‘pić coś gęstego, chłeptać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Strieb.

    Stryc - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strycalski - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strycel - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strych - 1567 od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychacki - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychacz - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychalczuk - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychalczyk - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychalski - 1760 od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychaluk - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychała - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychan - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychaniecki - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychanin - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychanowski - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychanyn - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychar - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strycharczak - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strycharczuk - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strycharczyk - 1516 od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strycharz - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strycharzewski - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychasz - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychaszewski - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychatski - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strycher - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strycherczuk - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strycherski - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychlerz - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strycholski - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strycholuk - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychon - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychoń - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychor - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychorczuk - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychorczyk - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychorski - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychowski - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychulski - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychun - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychuniec - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychuń - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychyniec - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strychyrczyk - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strycki - od nazw miejscowych typu Strych, Stryki.

    Strycula - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strycuła - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strycz - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczak - 1664 od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczalski - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczarczuk - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczarczyk - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczek - 1401 od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczeniewicz - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczewski - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczke - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczko - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczkowski - 1705 od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczna - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczniewicz - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczny - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczowski - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczula - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczula-Maśniak - złożenia brak; Stryczula od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’; Maśniak 1795 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mast-, por. maścić, o-masta.

    Stryczuła - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczyniewicz - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryczyński - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Stryek - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryga - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strygała - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Stryganek - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strygl - od niemieckich nazw osobowych Strieg (e)l, Strigl, te od średnio-wysoko-niemieckiego strigel ‘zgrzebło’.

    Strygo - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strygoń - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strygowicz - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strygulec - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strygulski - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strygun - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Stryguń - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Stryhun - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Stryi - (Śl) od stryj ‘brat ojca’.

    Stryiński - od nazwy miejscowej Stryjno (lubelskie, gmina Rybczewice).

    Stryj - 1393 od stryj ‘brat ojca’.

    Stryja - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjak - 1660 od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjakiewicz - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjakowski - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjanowski - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjas - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjasz - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjaś - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjczak - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjczek - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjczewski - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjczyk - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjec - 1386 od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjecki - od nazwy miejscowej Stryjki (łomżyńskie, gmina Szumowo; ostrołęckie, gmina Tłuszcz).

    Stryjek - 1391 od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjeński - 1442 od nazwy miejscowej Stryjno (lubelskie, gmina Rybczewice).

    Stryjewski - 1442 od nazwy miejscowej Stryjewo (ciechanowskie, gmina Grudusk).

    Stryjkiewicz - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjkowski - 1433 od nazwy miasta Stryjkow, dziś Stryków (łódzkie).

    Stryjków - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjna, m. - 1467 od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjniak - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjnik - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjonek - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryjowski - 1442 od nazwy miejscowej Stryjewo (ciechanowskie, gmina Grudusk).

    Stryjski - 1380 od nazwy miasta Stryj (KrW).

    Stryjuda - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryk - 1397 od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strykacz - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strykała - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strykarski - od niemieckiej nazwy osobowej Strecker, ta od średnioniemieckiego strecken ‘naciągać, rozciągać’.

    Strykarski - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strykier - od niemieckiej nazwy osobowej Strecker, ta od średnioniemieckiego strecken ‘naciągać, rozciągać’.

    Strykiewicz - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strykosz - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strykowicz - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strykowiec - od stryk, ze staropolskiego ‘stryj’, od strykać ‘stoczyć’.

    Strykowski - 1729 od nazw miejscowych typu Stryków, Strykowo, Strykowice.

    Stryl - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strylak - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strylczuk - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strylewicz - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strylski - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Stryluk - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Stryła - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Stryłko - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Stryło - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strymczyk - w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Strymecki - w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Strymiak - w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Strymiński - w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Strymkowski - w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Stryna - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryna - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Strynadel - XV w. od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Strynal - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Strynalski - od trznadel, ze staropolskiego strnadl ‘gatunek ptaka’.

    Strynek - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryniak - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryniec - od stryj ‘brat ojca’.

    Strynieński - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryniewski - od stryj ‘brat ojca’.

    Strynik - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryniński - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryniszewski - od stryj ‘brat ojca’.

    Strynk - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strynkiewicz - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strynkowski - od strąk ‘podłużny owoc roślin motylkowatych’.

    Strynowicz - od stryj ‘brat ojca’.

    Strynowski - od stryj ‘brat ojca’.

    Stryńkowski - od nazwy miasta Stryjkow, dziś Stryków (łódzkie).

    Stryński - od nazwy miasta Stryj (KrW).

    Strysiak - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Strysik - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Strysiński - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryski - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Strysowski - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Strysz - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszak - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Stryszawiak - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszawski - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszcz - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszek - 1619 od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Stryszewski - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszik - (Pom) w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszk - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Stryszk - (Pom) w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszko - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszkowski - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszowski - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszyk - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryszyński - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryś - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Strytyński - od nazwy miejscowej Strutyn (KrW).

    Stryza - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryzel - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryzik - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryż - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryża - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryżaczenko - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryżak - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryżej - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryżeń - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryżewski - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryżko - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryżyczak - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Stryżyk - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego stryż, też strysz ‘kra’; może też od strzyż ‘strzyżyk’.

    Strzabała - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzadała - zapewne od srzędać, zrzędzić ‘narzekać, biadolić’, dawniej też ‘zarządzać’, z wstawnym t-‘.

    Strzala - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzalczyk - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzalek - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzaliński - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzalkowski - od nazw miejscowych Strzałkowice, Strzałków (kilka wsi).

    Strzalla - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzał - 1360 od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzała - 1311 od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzałba - od strzałba ‘drzewo wichrowate, krzywe’.

    Strzałecki - od nazwy miejscowej Strzałki (kilka wsi).

    Strzałek - 1136 od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzałka - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzałkiewicz - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzałko - 1246 od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzałkowiec - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzałkowski - 1389 od nazw miejscowych Strzałkowice, Strzałków (kilka wsi).

    Strzało - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzałowicz - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzałowski - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzałuch - 1405 od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzaskalik - od strzaskać ‘stłuc, rozbić’.

    Strzaskowski - od strzaskać ‘stłuc, rozbić’.

    Strzasz - 1452 od straszyć ‘budzić zgrozę’, też od strach’.

    Strząb - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strząbala - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strząbała - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strząbka - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strząbski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strządała - zapewne od srzędać, zrzędzić ‘narzekać, biadolić’, dawniej też ‘zarządzać’, z wstawnym t-‘.

    Strząp - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strząpała - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strząpek - 1666 od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strząs - 1385 od trząść, trzęsę ‘ruszać, chwiać’.

    Strząski - 1426 od strząsać.

    Strzebak - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebala - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebała - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebański - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebecki - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebek - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebicki - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebiecki - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebien - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebieńczyk - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebin - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebinczyk - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebińczyk - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebiński - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebkowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzeblecki - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzeblicki - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebniczyk - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebniecki - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebniok - (Śl) od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzeboński - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebuchowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzebuszewski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzech - 1392 od strzecha ‘słomiany dach, szałas’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzecha - 1397 od strzecha ‘słomiany dach, szałas’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzechel - od strzecha ‘słomiany dach, szałas’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzechla - od strzecha ‘słomiany dach, szałas’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzechna, ż. - 1388 od strzecha ‘słomiany dach, szałas’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzechowicz - od strzecha ‘słomiany dach, szałas’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzechowski - od strzecha ‘słomiany dach, szałas’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzechula - od strzecha ‘słomiany dach, szałas’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzechuła - od strzecha ‘słomiany dach, szałas’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzeczon - 1435 od strzekać ‘dokuczać, dręczyć’ .

    Strzeczonowicz - 1437 od strzekać ‘dokuczać, dręczyć’ .

    Strzednicki - w grupie nazwisk pochodzących od stredź ,ze staropolskiego strzedź ‘miód’, także od imion typu Strzeżymir, Strzedziwoj.

    Strzedula - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od stredź ,ze staropolskiego strzedź ‘miód’, także od imion typu Strzeżymir, Strzedziwoj.

    Strzedulla - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od stredź ,ze staropolskiego strzedź ‘miód’, także od imion typu Strzeżymir, Strzedziwoj.

    Strzeduła - 1691 (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od stredź ,ze staropolskiego strzedź ‘miód’, także od imion typu Strzeżymir, Strzedziwoj.

    Strzedz - 1228 w grupie nazwisk pochodzących od stredź ,ze staropolskiego strzedź ‘miód’, także od imion typu Strzeżymir, Strzedziwoj.

    Strzedziński - w grupie nazwisk pochodzących od stredź ,ze staropolskiego strzedź ‘miód’, także od imion typu Strzeżymir, Strzedziwoj.

    Strzegała - od strzegać ‘strzec’, strzega ‘stróżka’.

    Strzegiecki - od nazwy miejscowej Strzegocin (płockie, gmina Kutno; ciechanowskie, gmina Świercze-Koty).

    Strzegił - 1427 od strzegać ‘strzec’, strzega ‘stróżka’.

    Strzegocki - 1395 od nazwy miejscowej Strzegocin (płockie, gmina Kutno; ciechanowskie, gmina Świercze-Koty).

    Strzegolewski - od strzegać ‘strzec’, strzega ‘stróżka’.

    Strzegomski - 1383 od nazwy miejscowej Strzegom (tarnobrzeskie, gmina Rytwiany).

    Strzegoń - 1361 od strzegać ‘strzec’, strzega ‘stróżka’.

    Strzegowski - 1399 od nazwy miejscowej Strzegowa (kaliskie, gmina Nowe Skalmierzyce; katowickie, gmina Wolbrom).

    Strzeja - od niemieckiej nazwy osobowej Strey, ta od nazwy miejscowej Streu lub od słowiańskich nazw osobowych typu Strzeżysław.

    Strzejewski - od niemieckiej nazwy osobowej Strey, ta od nazwy miejscowej Streu lub od słowiańskich nazw osobowych typu Strzeżysław.

    Strzek - 1430 od strzekać ‘dokuczać, dręczyć’ .

    Strzekcic - 1420 od strzekać ‘dokuczać, dręczyć’ .

    Strzeknik - od strzekać ‘dokuczać, dręczyć’ .

    Strzelak - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelbicki - od nazwy miejscowej Strzelbice (KrW).

    Strzelbiecki - od nazwy miejscowej Strzelbice (KrW).

    Strzelcki - 1389 od nazwy miejscowej Strzelce (kilka wsi).

    Strzelcok - (Śl) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelcow - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelczak - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelczenia - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelczeń - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelczewski - od nazwy miejscowej Strzelce (kilka wsi).

    Strzelczok - (Śl) od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelczuk - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelczycki - 1494 od nazwy miejscowej Strzelczyce (KrW).

    Strzelczyk - 1647 od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelczykowski - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelczyński - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelczyski - 1490 od nazwy miejscowej Strzelczyce (KrW).

    Strzelec - 1397 od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelecki - 1389 od nazwy miejscowej Strzelce (kilka wsi).

    Strzelecki - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzeleczek - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelenicz - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzeleński - 1441 od nazwy miejscowej, miasta Strzelno (bydgoskie).

    Strzeleski - 1488 od nazwy miejscowej Strzelce (kilka wsi).

    Strzeleski - 1488 od nazwy miejscowej Strzelce (kilka wsi).

    Strzelewicz - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelewski - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelichowski - 1751 od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelicki - 1397 od nazwy miejscowej Strzelice (KrW).

    Strzeliczyk - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelin - 1371-74 od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzeliński - 1419 od nazwy miejscowej, miasta Strzelno (bydgoskie).

    Strzelka - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelkowski - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzelowski - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzeluk - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzełek - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzełkowski - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzembała - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzembeczna - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzembeczny - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzembicki - od nazw miejscowych Strzębiska, Strzębowo.

    Strzembkowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzemboczna - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzemboczny - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzembosz - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzemboszewski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzembowicz - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzembowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzembski - od nazw miejscowych Strzębiska, Strzębowo.

    Strzembusiewski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzemczak - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemczok - (Śl) od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemecki - 1731 od nazwy miejscowej Strzemęcin (toruńskie, gmina Grudziądz).

    Strzemeczna - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemeczny - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemeski - 1698 od nazw miejscowych Strzemeszna, Trzemeszno (kilka miejscowości).

    Strzemęcki - od nazwy miejscowej Strzemęcin (toruńskie, gmina Grudziądz).

    Strzemicki - od nazwy miejscowej Strzemieczne (ostrołęckie, gmina Różan).

    Strzemiczna - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemiczny - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemiec - 1433 od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemiecki - od nazw miejscowych Strzemeszna, Trzemeszno (kilka miejscowości).

    Strzemiecki - od nazwy miejscowej Strzemieczne (ostrołęckie, gmina Różan).

    Strzemieczna - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemieczny - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemiel - 1677 od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemieniecki - od nazwy miejscowej Strzemień (KrW).

    Strzemieniowic - 1450 od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemień - 1418 od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemieńczyk-Gołkowski - złożenia brak; Strzemieńczyk- od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię; Gołkowski 1454 od nazwy miejscowej Gołków (warszawskie, gmina Piaseczno), Gołkowice (kilka wsi).

    Strzemieński - 1663 od nazwy miejscowej Strzemień (KrW).

    Strzemieski - od nazw miejscowych Strzemeszna, Trzemeszno (kilka miejscowości) lub od nazwy miejscowej Stzrmieszyce (katowickie, gmina Dąbrowa Górnicza).

    Strzemieszna - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemieszny - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemię - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemię-Marszyński - złożenia brak; Strzemię od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię; Marszyński w grupie nazwisk pochodzących od imion na Mar-, typu Marcin, Marek.

    Strzemikowski - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemin - 1510 od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemiński - od nazwy miejscowej Strzemień (KrW).

    Strzemkowski - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzemp - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzempa - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzempczyk - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzempek - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzempioł - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzempka - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzempkowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzemplewicz - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzempowicz - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzempski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzemski - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzenecki - od strzena ‘trzcina’, por. gwarowe strzeń ‘szreń’.

    Strzeniecki - od strzena ‘trzcina’, por. gwarowe strzeń ‘szreń’.

    Strzenieczna - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzenieczny - od strzemię, ze staropolskiego strzemień ‘metalowy uchwyt na stopę jeźdźca przymocowany do siodła’, strzem; od nazwy herbu Strzemię.

    Strzeniewicz - od strzena ‘trzcina’, por. gwarowe strzeń ‘szreń’.

    Strzenkowski - od strzena ‘trzcina’, por. gwarowe strzeń ‘szreń’.

    Strzeński - od strzena ‘trzcina’, por. gwarowe strzeń ‘szreń’.

    Strzep - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzepa - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzepek - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzepka - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzepkowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzepski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzepuła - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzerzyński - od nazwy miejscowej Strzeżyno (słupskie).

    Strzesak - od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzesiak - od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzesiewski - od nazwy miejscowej Strzeszewo (kilka wsi).

    Strzesimiech - od strząsać.

    Strzesiński - od nazwy miejscowej Strzeszyn (część Poznania; krośnieńskie, gmina Biecz).

    Strzeskowski - od nazw miejscowych Strzeszkowice, Strzeszków, Strzeszki.

    Strzesok - od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzesz - 1136 od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzeszak - 1392 od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzeszczuk - od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzeszczyński - od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzeszek - 1228 od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzeszewski - 1398 od nazwy miejscowej Strzeszewo (kilka wsi).

    Strzeszka - 1272 od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzeszkowicz - 1278 od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzeszkowski - 1391 od nazw miejscowych Strzeszkowice, Strzeszków, Strzeszki.

    Strzeszowicz - 1495 od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzeszowski - 1424 od nazwy miejscowej Strzeszewo (kilka wsi).

    Strzeszycki - 1561 od nazwy miejscowej Strzeszyce (nowosadeckei, gmina Laskowa).

    Strzeszyna - od imion złożonych typu Strzeżysław.

    Strzeszyński - 1401 od nazwy miejscowej Strzeszyn (część Poznania; krośnieńskie, gmina Biecz).

    Strzewiczak - od gwarowego strzewa, strzewia ‘jelita’.

    Strzewiczek - od gwarowego strzewa, strzewia ‘jelita’.

    Strzewiczki - od gwarowego strzewa, strzewia ‘jelita’.

    Strzewiecki - od gwarowego strzewa, strzewia ‘jelita’.

    Strzewin - od gwarowego strzewa, strzewia ‘jelita’.

    Strzewiński - od gwarowego strzewa, strzewia ‘jelita’.

    Strzewski - od gwarowego strzewa, strzewia ‘jelita’.

    Strzezik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeż - 1136 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżak - 1392 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżalski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżek - 1228 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżeń - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżesz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżewski - 1398 od nazw miejscowych Strzeżewo, Strzeżów (kilka wsi).

    Strzeżka, m. - 1272 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżo - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżon - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżoń - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżowski - 1424 od nazw miejscowych Strzeżewo, Strzeżów (kilka wsi).

    Strzeżuch - 1425 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżych - 1492 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżyk - 1235 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżyn - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżyński - od nazwy miejscowej Strzeżyno (słupskie).

    Strzeżypicza - 1606 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżys - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzeżysz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzęb - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzębalski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzębała - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzębeczny - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzębicki - od nazw miejscowych Strzębiska, Strzębowo.

    Strzębiński - od nazw miejscowych Strzębiska, Strzębowo.

    Strzębka - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzębkowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzębło - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzębnicki - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzęboński - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzębosiewski - od nazwy miejscowej Strzęboszów (kieleckie, gmina Radoszyce).

    Strzębosz - 1417 od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzęboszewski - od nazwy miejscowej Strzęboszów (kieleckie, gmina Radoszyce).

    Strzębowski - 1623 od nazwy miejscowej Strzembowo (ciechanowskie, gmina Naruszewo).

    Strzębski - 1579 od nazw miejscowych Strzębiska, Strzębowo.

    Strzębuszewski - od nazwy miejscowej Strzęboszów (kieleckie, gmina Radoszyce).

    Strzędała - zapewne od srzędać, zrzędzić ‘narzekać, biadolić’, dawniej też ‘zarządzać’, z wstawnym t-‘.

    Strzęmbuszewski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzęmpa - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzęmpek - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzęp - 1680 od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępa - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępak - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępalski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępała - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępek - 1666 od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępeł - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępioł - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępka - 1440 od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępki - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępko - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępkowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępniak - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępowicz - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępowski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzępski - od strzęp, też strzęb ‘kawałek’, strzępić, strzębić.

    Strzęs - 1385 od strząsać.

    Strzęska, m. - 1441 od strząsać.

    Strziga - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strzoda - 1482 (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Strzodka - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Strzodła - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Strzodula - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Strzok - (Śl) od staropolskiego szczak ‘nocnik’, szczać ‘oddawać mocz’.

    Strzondała - zapewne od srzędać, zrzędzić ‘narzekać, biadolić’, dawniej też ‘zarządzać’, z wstawnym t-‘.

    Strzonek - od staropolskiego strżeń ‘rdzeń, środek’, od gwarowego strzonek ‘trzonek’.

    Strzonka - od staropolskiego strżeń ‘rdzeń, środek’, od gwarowego strzonek ‘trzonek’.

    Strzoń - 1427 od staropolskiego strżeń ‘rdzeń, środek’, od gwarowego strzonek ‘trzonek’.

    Strzońkowski - od staropolskiego strżeń ‘rdzeń, środek’, od gwarowego strzonek ‘trzonek’.

    Strzop - od strzop ‘garnek’.

    Strzopa - od strzop ‘garnek’.

    Strzódała - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Strzódka - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Strzóski - 1579 od nazw miejscowych Stróża, Stróże (częste).

    Strzumiński - od nazwy miejscowej Strumiany (kilka wsi).

    Strzus - od struś, ze staropolskiego strus.

    Strzybalski - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Strzyberny - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Strzybiński - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Strzybna - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Strzybnicki - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Strzybniczek - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Strzybny - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Strzychara - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strzycharczyk - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strzycharz - od strych ‘poddasze’, dawniej też ‘rodzaj tkaniny; żebrak; stryj’.

    Strzycki - od strzykać, strykać ‘tryskać; boleć przeszywająco; ćwierkać’.

    Strzyczek - od strzykać, strykać ‘tryskać; boleć przeszywająco; ćwierkać’.

    Strzyczkowski - od strzykać, strykać ‘tryskać; boleć przeszywająco; ćwierkać’.

    Strzyga - 1382 w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strzygiecki - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strzygielski - od nazwy miejscowej Szczygły (siedleckie, gmina Łuków), Szczegło (tarnobrzeskie, gmina Sadowice).

    Strzygieł - od szczygieł, dawniej też szczygieł ‘ptak z rodziny łuszczaków’.

    Strzygieł - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strzygocki - w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strzygol - 1564 w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę.

    Strzygowski - od nazwy miejscowej Strzygi (toruńskie, gmina Osiek; włocławskie, gmina Chodecz).

    Strzyja - od stryj ‘brat ojca’.

    Strzyjewski - od stryj ‘brat ojca’.

    Strzykajski - od strzykać, strykać ‘tryskać; boleć przeszywająco; ćwierkać’.

    Strzykalski - od strzykać, strykać ‘tryskać; boleć przeszywająco; ćwierkać’.

    Strzykała - od strzykać, strykać ‘tryskać; boleć przeszywająco; ćwierkać’.

    Strzykawa - od strzykać, strykać ‘tryskać; boleć przeszywająco; ćwierkać’.

    Strzykowski - od strzykać, strykać ‘tryskać; boleć przeszywająco; ćwierkać’.

    Strzylak - od strzała ‘pocisk wypuszczany z łuku’, strzelać.

    Strzymczak - w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Strzymczok - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Strzymiecki - w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Strzymiński - w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Strzymowski - w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Strzymski - w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Strzymszok - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od strzymać ‘wstrzymać, zatrzymać’.

    Strzyn - 1479 od gwarowego strzyna, strzynek ‘trzcina’.

    Strzynecki - od gwarowego strzyna, strzynek ‘trzcina’.

    Strzynkowski - od gwarowego strzyna, strzynek ‘trzcina’.

    Strzyński - od gwarowego strzyna, strzynek ‘trzcina’.

    Strzyrzewski - od nazw miejscowych Strzyżowice, Strzyżewice (kilka wsi).

    Strzys - zapewne formy wtórne w stosunku do Srzesz, Strzeż.

    Strzysio - zapewne formy wtórne w stosunku do Srzesz, Strzeż.

    Strzysz - zapewne formy wtórne w stosunku do Srzesz, Strzeż.

    Strzyszak - zapewne formy wtórne w stosunku do Srzesz, Strzeż.

    Strzyszcz - od sczyszczać ,sczyścić ‘zetrzeć brud’.

    Strzyszcz - zapewne formy wtórne w stosunku do Srzesz, Strzeż.

    Strzyszewski - od nazw miejscowych Strzyżowice, Strzyżewice (kilka wsi).

    Strzyszowski - od nazw miejscowych Strzyżowice, Strzyżewice (kilka wsi).

    Strzyszyk - zapewne formy wtórne w stosunku do Srzesz, Strzeż.

    Strzyszyński - od nazw miejscowych Strzyżowice, Strzyżewice (kilka wsi).

    Strzyś - zapewne formy wtórne w stosunku do Srzesz, Strzeż.

    Strzyzewski - od nazw miejscowych Strzyżowice, Strzyżewice (kilka wsi).

    Strzyż - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżak - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżakowski - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżanowski - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżański - 1705 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Strzeżymir, też od strzec ‘pilnować’, strzegę, ze staropolskiego strzeż ‘ptak strzyżyk’.

    Strzyżec - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżek - 1391 od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżeń - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżeński - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżewicz - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżewski - od nazw miejscowych Strzyżowice, Strzyżewice (kilka wsi).

    Strzyżka - 1564 w grupie nazwisk pochodzących od strzyga ‘upiór zmarłego dziecka straszący po śmierci’ lub od strzyc, strzygę; strzyżka ‘wycinka’.

    Strzyżkowski - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżowski - 1437 od nazw miejscowych Strzyżowice, Strzyżewice (kilka wsi).

    Strzyżycki - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżyk - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżys - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Strzyżysz - od staroposkiego strzyż, strzeż ‘ptak strzyżyk’, też od imion złożonych typu Strzeżymir, Strzeżysław.

    Stub - od sztuba, stuba ‘izba, pokoj; niższa klasa w szkole’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stube, ta od średnioniemieckiego stubbe ‘kurz, pył, proch’.

    Stuba - od sztuba, stuba ‘izba, pokoj; niższa klasa w szkole’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stube, ta od średnioniemieckiego stubbe ‘kurz, pył, proch’.

    Stubacz - od sztuba, stuba ‘izba, pokoj; niższa klasa w szkole’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stube, ta od średnioniemieckiego stubbe ‘kurz, pył, proch’.

    Stubba - od sztuba, stuba ‘izba, pokoj; niższa klasa w szkole’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stube, ta od średnioniemieckiego stubbe ‘kurz, pył, proch’.

    Stubczyk - od sztuba, stuba ‘izba, pokoj; niższa klasa w szkole’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stube, ta od średnioniemieckiego stubbe ‘kurz, pył, proch’.

    Stube - od sztuba, stuba ‘izba, pokoj; niższa klasa w szkole’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stube, ta od średnioniemieckiego stubbe ‘kurz, pył, proch’.

    Stubecki - od sztuba, stuba ‘izba, pokoj; niższa klasa w szkole’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stube, ta od średnioniemieckiego stubbe ‘kurz, pył, proch’.

    Stubelak - od sztuba, stuba ‘izba, pokoj; niższa klasa w szkole’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stube, ta od średnioniemieckiego stubbe ‘kurz, pył, proch’.

    Stubenvoll-Hański - złożenia brak; Stubenvoll- brak; Hański 1546 od nazwy miejscowej Hańsk (chełm., gmina Hańsk).

    Stuber - od niemieckiej nazwy osobowej Stuber.

    Stubieda - od sztuba, stuba ‘izba, pokoj; niższa klasa w szkole’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stube, ta od średnioniemieckiego stubbe ‘kurz, pył, proch’.

    Stubieniecki - od nazwy miejscowej Stubno (przemyskie, gmina Stubno).

    Stubiński - od nazwy miejscowej Stubno (przemyskie, gmina Stubno).

    Stubla - od sztuba, stuba ‘izba, pokoj; niższa klasa w szkole’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stube, ta od średnioniemieckiego stubbe ‘kurz, pył, proch’.

    Stuc - od niemieckiej nazwy osobowej Stutz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stuz, stutz ‘uderzenie, pchnięcie’.

    Stuce - od niemieckiej nazwy osobowej Stutz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stuz, stutz ‘uderzenie, pchnięcie’.

    Stucenko - od niemieckiej nazwy osobowej Stutz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stuz, stutz ‘uderzenie, pchnięcie’.

    Stuce-Stuzmania - złożenia brak; Stuce od niemieckiej nazwy osobowej Stutz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stuz, stutz ‘uderzenie, pchnięcie’; Stuzmania brak.

    Stucewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Stutz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stuz, stutz ‘uderzenie, pchnięcie’.

    Stuchel - od gwarowego stuchły ‘stęchły’ lub od gwarowego stuchlić ‘zmiąć, zbrudzić’.

    Stuchl - od gwarowego stuchły ‘stęchły’ lub od gwarowego stuchlić ‘zmiąć, zbrudzić’.

    Stuchlak - od gwarowego stuchły ‘stęchły’ lub od gwarowego stuchlić ‘zmiąć, zbrudzić’.

    Stuchlik - od gwarowego stuchły ‘stęchły’ lub od gwarowego stuchlić ‘zmiąć, zbrudzić’.

    Stuchlin - od gwarowego stuchły ‘stęchły’ lub od gwarowego stuchlić ‘zmiąć, zbrudzić’.

    Stuchliński - od gwarowego stuchły ‘stęchły’ lub od gwarowego stuchlić ‘zmiąć, zbrudzić’.

    Stuchly - od gwarowego stuchły ‘stęchły’ lub od gwarowego stuchlić ‘zmiąć, zbrudzić’.

    Stuchła - od gwarowego stuchły ‘stęchły’ lub od gwarowego stuchlić ‘zmiąć, zbrudzić’.

    Stuchły - od gwarowego stuchły ‘stęchły’ lub od gwarowego stuchlić ‘zmiąć, zbrudzić’.

    Stuciński - od nazwy miejscowej Stuczyn (KrW).

    Stuczyński - od nazwy miejscowej Stuczyn (KrW).

    Studer - od niemieckiej nazwy osobowej Studer.

    Studolski - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Studołka - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Studulski - od stodoła ‘budynek do przechowywania zboża i słomy’.

    Stuferski - od niemieckiej nazwy osobowej Stuff, ta od imienia Christophorus lub od stuf, sztof ‘rosyjska miara pojemności’.

    Stufiński - od niemieckiej nazwy osobowej Stuff, ta od imienia Christophorus lub od stuf, sztof ‘rosyjska miara pojemności’.

    Stufka - od niemieckiej nazwy osobowej Stuff, ta od imienia Christophorus lub od stuf, sztof ‘rosyjska miara pojemności’.

    Stuflik - od niemieckiej nazwy osobowej Stuff, ta od imienia Christophorus lub od stuf, sztof ‘rosyjska miara pojemności’.

    Stuhr - od gwarowego szurać ‘potrącać’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Stuhr, ta od średnioniemieckiego stur ‘sztywny, twardy, nieprzyjazny’.

    Stuhrmann - od gwarowego szurać ‘potrącać’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Stuhr, ta od średnioniemieckiego stur ‘sztywny, twardy, nieprzyjazny’.

    Stuj - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stuja - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stujak - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stujkowski - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stujsz - w grupie nazwisk pochodzących od stojać, stać, też od imion złożonych typu Stoisław, Stoigniew.

    Stukiert - od niemieckiej nazwy osobowej Stücker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stuck (e), stücke ‘część kawałka ziemi’, por. też szturarz ‘spryciarz’.

    Stul - w grupie nazwisk pochodzących od stulić ‘zamknąć, skulić’, też od stuła ‘część stroju liturgicznego kapłana katolickiego’, dawniej też ‘pas u siodła rycerskiego’.

    Stula - w grupie nazwisk pochodzących od stulić ‘zamknąć, skulić’, też od stuła ‘część stroju liturgicznego kapłana katolickiego’, dawniej też ‘pas u siodła rycerskiego’.

    Stulak - w grupie nazwisk pochodzących od stulić ‘zamknąć, skulić’, też od stuła ‘część stroju liturgicznego kapłana katolickiego’, dawniej też ‘pas u siodła rycerskiego’.

    Stulba - od litewskiej nazwy osobowej Stalba.

    Stulc - od niemieckiej nazwy osobowej Stolz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stulczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Stolz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stulczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Stolz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stolz ‘pyszny dumny’.

    Stulczyk - w grupie nazwisk pochodzących od stulić ‘