<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Sn - Sr


    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch

    pozostałe w kolejnych rozdziałach na dole listy rozdziałów

    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997



    Snacha - od gwarowego snach, w związku wyrazowym: kupujcie łachy, snachy.

    Snachowski - od gwarowego snach, w związku wyrazowym: kupujcie łachy, snachy.

    Snada - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy snad-, por. dawne snadź ‘zapewne; zaraz, w tej chwili’, snadki ‘miałki, płytko, snadny ‘łatwy’, snadzić ‘ćwiczyć’.

    Snadek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy snad-, por. dawne snadź ‘zapewne; zaraz, w tej chwili’, snadki ‘miałki, płytko, snadny ‘łatwy’, snadzić ‘ćwiczyć’.

    Snadna - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy snad-, por. dawne snadź ‘zapewne; zaraz, w tej chwili’, snadki ‘miałki, płytko, snadny ‘łatwy’, snadzić ‘ćwiczyć’.

    Snadny - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy snad-, por. dawne snadź ‘zapewne; zaraz, w tej chwili’, snadki ‘miałki, płytko, snadny ‘łatwy’, snadzić ‘ćwiczyć’.

    Snaga - od snaga ‘czystość’, snażyć ‘czyścić się’, snażyć się ‘starać się’.

    Snagalski - od snaga ‘czystość’, snażyć ‘czyścić się’, snażyć się ‘starać się’.

    Snaglewski - od snaga ‘czystość’, snażyć ‘czyścić się’, snażyć się ‘starać się’.

    Snajczuk - od znać ‘mieć pewien zasób wiedzy; umieć coś’, dawniej ‘wiedziec coś’, też znajomy, znany.

    Snajdar - od niemieckiego apelatywu Schneider, średnio-wysoko-niemieckiego schnider ‘krawiec’ i od nazwy osobowej Schneider.

    Snajdrzik - od niemieckiego apelatywu Schneider, średnio-wysoko-niemieckiego schnider ‘krawiec’ i od nazwy osobowej Schneider.

    Snajek - od znać ‘mieć pewien zasób wiedzy; umieć coś’, dawniej ‘wiedziec coś’, też znajomy, znany.

    Snala - od gwarowego sznal ‘nożyk garncarski’.

    Snap - od sznapa, sznapka ‘wódka, gorzałka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schnapp.

    Snapka - od sznapa, sznapka ‘wódka, gorzałka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schnapp.

    Snapko - od sznapa, sznapka ‘wódka, gorzałka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schnapp.

    Snay - od znać ‘mieć pewien zasób wiedzy; umieć coś’, dawniej ‘wiedziec coś’, też znajomy, znany.

    Snaza - od snaga ‘czystość’, snażyć ‘czyścić się’, snażyć się ‘starać się’.

    Snazyk - od snaga ‘czystość’, snażyć ‘czyścić się’, snażyć się ‘starać się’.

    Snażyk - od snaga ‘czystość’, snażyć ‘czyścić się’, snażyć się ‘starać się’.

    Sneider - od niemieckiego apelatywu Schneider, średnio-wysoko-niemieckiego schnider ‘krawiec’ i od nazwy osobowej Schneider.

    Sneja - od znać ‘mieć pewien zasób wiedzy; umieć coś’, dawniej ‘wiedziec coś’, też znajomy, znany.

    Snek - od niemieckiej nazwy osobowej Schneck, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego snecke ‘ślimak’.

    Sneka - od niemieckiej nazwy osobowej Schneck, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego snecke ‘ślimak’.

    Snekoń - od niemieckiej nazwy osobowej Schneck, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego snecke ‘ślimak’.

    Snel - od niemieckiej nazwy osobowej Schnell, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego snel ‘szybki, mocny; dzielny’.

    Snela - od niemieckiej nazwy osobowej Schnell, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego snel ‘szybki, mocny; dzielny’.

    Snelawski - od niemieckiej nazwy osobowej Schnell, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego snel ‘szybki, mocny; dzielny’.

    Snelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Schnell, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego snel ‘szybki, mocny; dzielny’.

    Sneliński - od niemieckiej nazwy osobowej Schnell, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego snel ‘szybki, mocny; dzielny’.

    Snella - od niemieckiej nazwy osobowej Schnell, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego snel ‘szybki, mocny; dzielny’.

    Snelowski - od niemieckiej nazwy osobowej Schnell, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego snel ‘szybki, mocny; dzielny’.

    Sniada - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Sniadach - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Sniadak - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Sniadala - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Sniadała - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Sniadek - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Sniadewicz - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Sniadkowski - od nazwy miejscowej Śniadków (siedleckie, gmina Sobienie-Jeziory; radomskie, gmina Orońsko).

    Sniadoch - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Sniady - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Sniak - od siny ‘niebieskofioletowy’, też od imienia wschodniosłowiańskiego Sinia (Siemion).

    Sniarkowski - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Sniarowski - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Sniatacz - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Sniatała - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Sniatecki - od nazwy miejscowej Śniatycze (zamojskie, gmina Komorów-Osada).

    Sniatek - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Sniateńczuk - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Sniatkowski - od nazwy miejscowej Śniadków (siedleckie, gmina Sobienie-Jeziory; radomskie, gmina Orońsko).

    Sniatowski - od nazwy miejscowej Śniatowa (łódzkie, gmina Parzęczew).

    Sniatyński - od nazwy miejscowej Śniatyń (KrW).

    Sniaz - od gwarowego snażyć ‘czyścić, chędożyć’.

    Snica - od śnica ‘jeden z dwóch drążków w przedniej części wozu, stanowiących osadę dyszla’.

    Snichta - od śmiech.

    Snichur - od śmiech.

    Snida - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Snidaj - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Snidak - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Snidek - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Snidkowski - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Snidowicz - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Sniec - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Sniech - od śmiech.

    Sniecha - od śmiech.

    Sniechota - od śmiech.

    Sniechowski - od śmiech.

    Sniechórski - od śmiech.

    Sniechur - od śmiech.

    Sniecikowski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Snieciński - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Snieć - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Snieda - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Sniedz - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Sniedz - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Sniedziewski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Sniedź - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Snieg - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniega - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniegocki - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockie, gmina Radzanowo).

    Sniegon - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniegoń - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniegowicz - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniegowski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniególski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniegóła - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniegółka - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniegów - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniegucki - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockie, gmina Radzanowo).

    Sniegula - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniegulski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieguła - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieja - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Snierski - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Snierzek - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Snierzyk - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Snierzyński - od nazwy miejscowej Śnieżna (KrW).

    Snieszek - od śmiech.

    Snieszka - od śmiech.

    Snieszko - od śmiech.

    Snietek - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Snietka - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Snietura - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Sniezek - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniezewski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Sniezko - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieżak - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieżakowski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieżawski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieżek - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieżewski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieżko - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieżna - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieżny - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieżycki - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieżyk - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snieżyński - od nazwy miejscowej Śnieżna (KrW).

    Snigier - od niemieckiej nazwy osobowej Schnigger, ta od średnioniemieckiego snigge, wysokoniemieckiego Schnecke ‘ślimak’.

    Snigirow - od niemieckiej nazwy osobowej Schnigger, ta od średnioniemieckiego snigge, wysokoniemieckiego Schnecke ‘ślimak’.

    Snigocki - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockie, gmina Radzanowo).

    Snigucki - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockie, gmina Radzanowo).

    Snigulski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Snilik - w grupie nazwisk pochodzących od sen.

    Sniło - w grupie nazwisk pochodzących od sen.

    Snioch - w grupie nazwisk pochodzących od sen.

    Sniołuch - w grupie nazwisk pochodzących od sen.

    Snip - od gwarowego sznyp ‘przytyk, szczutek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schnipp, ta od średnio-wysoko-niemieckiego snippe ‘ptak; bekas, słonka’.

    Snipka - od gwarowego sznyp ‘przytyk, szczutek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schnipp, ta od średnio-wysoko-niemieckiego snippe ‘ptak; bekas, słonka’.

    Snips - od gwarowego sznyp ‘przytyk, szczutek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schnipp, ta od średnio-wysoko-niemieckiego snippe ‘ptak; bekas, słonka’.

    Sniszczoł - (Pom) od zniszczały ‘zniszczony’, zniszczyć ‘unicestwić, uczynić bezużytecznym’.

    Sniszczyński - od zniszczały ‘zniszczony’, zniszczyć ‘unicestwić, uczynić bezużytecznym’.

    Sniściński - od zniszczały ‘zniszczony’, zniszczyć ‘unicestwić, uczynić bezużytecznym’.

    Snit - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Snita - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Snitczuk - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Snitek - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Snitka - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Snitkiewicz - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Snitko - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Snitko-Pleszko - złożenia brak; Snitko od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’; Pleszko od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Snitkowski - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Snitowski - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Snobek - od gwarowego sznoba, sznobel ‘ryj świni’; od snob.

    Snobel - od gwarowego sznoba, sznobel ‘ryj świni’.

    Snoch - 1637 w grupie nazwisk pochodzących od sen.

    Snocha - w grupie nazwisk pochodzących od sen.

    Snochowicz - w grupie nazwisk pochodzących od sen.

    Snochowski - 1604 od nazwy miejscowej Snochowice (kieleckie, gmina Łopuszno; poznańskie, gmina Poznań).

    Snochowski - w grupie nazwisk pochodzących od sen.

    Snop - 1380 od snop ‘wiązka ściętego zboża lu słomy’.

    Snopa - 1447 od snop ‘wiązka ściętego zboża lu słomy’.

    Snopczuk - od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopczyk - od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopczyński - od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopek - 1252 od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopik - 1655 od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopin - od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopiński - od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopka - od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopkiewicz - od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopkiewski - od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopko - 1398 od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopkowicz - od snop ‘wiązka ściętego zboża lub słomy’.

    Snopkowski - 1481 od nazwy miejscowej Snopków (lubelskie, gmina Jastków).

    Snopowski - od snop ‘wiązka ściętego zboża lu słomy’.

    Snosala - od dawnego znosek, zniosek ‘ostatnie dziecko’.

    Snosek - od dawnego znosek, zniosek ‘ostatnie dziecko’.

    Snoszek - od dawnego znosek, zniosek ‘ostatnie dziecko’.

    Snot - od niemieckiej nazwy osobowej Snot, ta od starowysokoniemieckiego snot ‘mądry’.

    Snota - od niemieckiej nazwy osobowej Snot, ta od starowysokoniemieckiego snot ‘mądry’.

    Snotała - od niemieckiej nazwy osobowej Snot, ta od starowysokoniemieckiego snot ‘mądry’.

    Snowalski - od snowarka ‘wał obrotowy służący do nawijania osnowy w maszynie tkackiej’, por. gwarowe snowarz.

    Snowarek - od snowarka ‘wał obrotowy służący do nawijania osnowy w maszynie tkackiej’, por. gwarowe snowarz.

    Snowarski - od snowarka ‘wał obrotowy służący do nawijania osnowy w maszynie tkackiej’, por. gwarowe snowarz.

    Snowerski - od snowarka ‘wał obrotowy służący do nawijania osnowy w maszynie tkackiej’, por. gwarowe snowarz.

    Snowid - 1136 w grupie nazwisk pochodzących od sen.

    Snowyda - w grupie nazwisk pochodzących od sen.

    Snozik - od snoza, snóza, snuża ‘deska poprzeczna w ulu, do której pszczoły przylepiają plaster’.

    Snoznik - od snoza, snóza, snuża ‘deska poprzeczna w ulu, do której pszczoły przylepiają plaster’.

    Snożnik - od snoza, snóza, snuża ‘deska poprzeczna w ulu, do której pszczoły przylepiają plaster’.

    Snukiewicz - od gwarowego snuk ‘śpiew ptaka’, snukać ‘cerować’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schnück.

    Snur - od sznur, dawniej sznór ‘cienki powróz’, też ‘dawna miara długości’.

    Snurawa - od sznur, dawniej sznór ‘cienki powróz’, też ‘dawna miara długości’.

    Snurek - od sznur, dawniej sznór ‘cienki powróz’, też ‘dawna miara długości’.

    Snurkowski - od sznur, dawniej sznór ‘cienki powróz’, też ‘dawna miara długości’.

    Snurski - od sznur, dawniej sznór ‘cienki powróz’, też ‘dawna miara długości’.

    Snuzik - od snoza, snóza, snuża ‘deska poprzeczna w ulu, do której pszczoły przylepiają plaster’.

    Snuż - od snoza, snóza, snuża ‘deska poprzeczna w ulu, do której pszczoły przylepiają plaster’.

    Snużka - od snoza, snóza, snuża ‘deska poprzeczna w ulu, do której pszczoły przylepiają plaster’.

    Snużyński - od snoza, snóza, snuża ‘deska poprzeczna w ulu, do której pszczoły przylepiają plaster’.

    Snycer - od snycerz, sznicer ‘rzemieślnik artysta rzeźbiący w drzewie’.

    Snycerek - od snycerz, sznicer ‘rzemieślnik artysta rzeźbiący w drzewie’.

    Snycerski - od snycerz, sznicer ‘rzemieślnik artysta rzeźbiący w drzewie’.

    Snycerz - 1637 od snycerz, sznicer ‘rzemieślnik artysta rzeźbiący w drzewie’.

    Snych - od gwarowego snykać ‘smykać’, też snyk ‘jedynka, stopień szkolny’.

    Snycierz - 1634 od snycerz, sznicer ‘rzemieślnik artysta rzeźbiący w drzewie’.

    Snyczak - od gwarowego snykać ‘smykać’, też snyk ‘jedynka, stopień szkolny’.

    Snyczek - od gwarowego snykać ‘smykać’, też snyk ‘jedynka, stopień szkolny’.

    Snyczniewicz - od gwarowego snykać ‘smykać’, też snyk ‘jedynka, stopień szkolny’.

    Snyk - od gwarowego snykać ‘smykać’, też snyk ‘jedynka, stopień szkolny’.

    Snykowski - od gwarowego snykać ‘smykać’, też snyk ‘jedynka, stopień szkolny’.

    Snyła - w grupie nazwisk pochodzących od sen.

    Snyp - od gwarowego sznyp ‘przytyk, szczutek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schnipp, ta od średnio-wysoko-niemieckiego snippe ‘ptak; bekas, słonka’.

    Snypik - od gwarowego sznyp ‘przytyk, szczutek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schnipp, ta od średnio-wysoko-niemieckiego snippe ‘ptak; bekas, słonka’.

    Soba - 1136 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobacha - od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobaciński - od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobacki - 1735 od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobaczak - 1786 od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobaczek - od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobaczewski - od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobaczka - 1477 od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobaczyk - 1640 od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobaczyna, m. - 1560 od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobaczyński - od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobaiński - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobaj - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobajda - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobajko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobajtis - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobajtys - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobak - 1410 od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobaka - 1789 od staropolskiego sobaka ‘pies’.

    Sobakowski - 1761 od nazwy miejscowej Sobaków (piotrkowskie, gmina Gorzkowice).

    Sobal - 1612 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobala - 1635 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobalak - 1705 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobalczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobalewski - 1730 od nazw miejscowych Sobale, Sobalowa (kilka miejscowości) lub od nazwy osobowej Sobal.

    Sobalik - 1687-88 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobaliński - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobalka - 1638 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobalkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soballa - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobalski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobała - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soban - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobana - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobanda - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobanek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobania - 1469 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobaniak - 1726 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobaniec - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobanik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobanin - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobaniuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobankiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobanta - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobantka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobanty - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobań - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobańda - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobański - 1626 od nazw miejscowych Sobącz (gdańskie, gmina Nowa Karczma-Liniewo), Sobanice (ciechanowskie, gmina Naruszewo).

    Sobańtka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobara - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobarczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobarnia - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobas - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobas - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobasiak - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobasiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobasik - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobasik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobasiński - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobasiński - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobastyańczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobasz - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobasz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobaszczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobaszek - 1602 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobaszek - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobaszkiewicz - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobaszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobaś - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobaś - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobat - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobata - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobatka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobatkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobatnik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobatny - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobatowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobatowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczak - 1666 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczan - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczenko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczeński - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczyk - 1604 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczykiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczyn - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczyń - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczyński - od nazwy miejscowej Sobczyna (kaliskie, gmina Ostrów Wielkopolski).

    Sobczyszak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczyszczak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobczyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobda - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobe - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobechowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobecki - od nazwy miejscowej Sobki (kilka miejscowości).

    Sobecko - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobeczek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobeczka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobeczko - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobejka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobejko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobek - 1393 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobel - 1712 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobela - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobelewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobelski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobeł - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobenko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobeń - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobeńko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sober - od niemieckiej nazwy osobowej Schober, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schober ‘stóg, sterta’.

    Sobera - od niemieckiej nazwy osobowej Schober, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schober ‘stóg, sterta’.

    Soberka - od niemieckiej nazwy osobowej Schober, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schober ‘stóg, sterta’.

    Soberko - od niemieckiej nazwy osobowej Schober, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schober ‘stóg, sterta’.

    Soberski - od niemieckiej nazwy osobowej Schober, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schober ‘stóg, sterta’.

    Sobesiński - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobesiuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobeski - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobesko - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobesta - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestan - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestańczuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestian - 1555 od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestianczuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestiańczuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestiańczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestiański - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestiończyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestjanczuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestjanczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestjańczuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestjańczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestjański - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestko - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobesto - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestyan - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestyanczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestyańczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestyański - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobestyjańczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobeszek - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobeszuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobeścijański - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobeścijański - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobetyański - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobetyniuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobetzko - (Śl) od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobez - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobezak - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobezka - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobezyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobeżak - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sobiach - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobian - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobianek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobianowski - od nazwy miejscowej Sobianowice (lubelskie, gmina Wólka).

    Sobiański - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobias - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiasz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiaszek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobich - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobichowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiciński - od nazwy miejscowej Sobiecin (przemyskie, gmina Jarosław).

    Sobicki - od nazw miejscowych Sobicze (siedleckie, gmina Zbuczyn Poduchowny), Sobiczewy (włocławskie, gmina Chodecz).

    Sobicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiczeński - od nazwy miejscowej Sobiecin (przemyskie, gmina Jarosław).

    Sobiczewski - 1580 od nazw miejscowych Sobicze (siedleckie, gmina Zbuczyn Poduchowny), Sobiczewy (włocławskie, gmina Chodecz).

    Sobiczyński - od nazwy miejscowej Sobiecin (przemyskie, gmina Jarosław).

    Sobida - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiec - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiech - 1387 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiecha - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiechart - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiechowski - od nazwy miejscowej Sobiechy (suwalskie, gmina Budry).

    Sobieciński - od nazwy miejscowej Sobiecin (przemyskie, gmina Jarosław).

    Sobiecki - od nazwy miejscowej Sobiecin (przemyskie, gmina Jarosław).

    Sobieczek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieczewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieczka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieczko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiegala - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiegalla - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiegała - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiegląd - 1388 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiegorz - 1425 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiegraj - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiegrał - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiej - 1498 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieja - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiejewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiejko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiejucha - 1347-52 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiekiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiel - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiela - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobielak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobielarski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobielewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobielga - 1386 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobielis - 1388 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobielowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobielski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieło - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiemądr - 1436 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiemęda - 1434 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobien - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobienczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobienczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobienek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobienia - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieniak - 1619 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieniawski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieniecki - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieniek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieniewski - od nazw miejscowych typu Sobień, Sobienie.

    Sobienikow - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieniowski - od nazw miejscowych typu Sobień, Sobienie.

    Sobienka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobienko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobień - 1204 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieńka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieńko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieński - 1445 od nazw miejscowych typu Sobień, Sobienie.

    Sobiepan - 1418 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian); od sobiepan ‘człowiek samowolny, nie liczący się z nikim’.

    Sobiepanek - 1418 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian); od sobiepan ‘człowiek samowolny, nie liczący się z nikim’.

    Sobiepanowic - 1420 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian); od sobiepan ‘człowiek samowolny, nie liczący się z nikim’.

    Sobiepanów - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian); od sobiepan ‘człowiek samowolny, nie liczący się z nikim’.

    Sobiepań - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian); od sobiepan ‘człowiek samowolny, nie liczący się z nikim’.

    Sobiepański - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian); od sobiepan ‘człowiek samowolny, nie liczący się z nikim’.

    Sobieradzki - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieraj - 1548 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierajczak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierajczyk - 1583 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierajek - 1650 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierajewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierajewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierajowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierajski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieralski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierała - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieran - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieranek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierański - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieroj - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieryn - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieryń - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierzak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierzek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierzeński - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobierzewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobies - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiesak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiesąd - 1426 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiesądowic - 1489 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiesek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiesiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiesiek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiesierński - 1497 od nazwy miejscowej Sobiesiernie (poznańskie, gmina Września; bydgoskie, gmina Dąbrowa Biskupia), Sobiesierzno (toruńskie, gmina Brodnica).

    Sobiesierski - od nazwy miejscowej Sobiesiernie (poznańskie, gmina Września; bydgoskie, gmina Dąbrowa Biskupia), Sobiesierzno (toruńskie, gmina Brodnica).

    Sobiesik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiesiński - od nazwy miejscowej Sobieszyn (lubelskie, gmina Ułęż).

    Sobiesirński - 1499 od nazwy miejscowej Sobiesiernie (poznańskie, gmina Września; bydgoskie, gmina Dąbrowa Biskupia), Sobiesierzno (toruńskie, gmina Brodnica).

    Sobiesirski - 1489 od nazwy miejscowej Sobiesiernie (poznańskie, gmina Września; bydgoskie, gmina Dąbrowa Biskupia), Sobiesierzno (toruńskie, gmina Brodnica).

    Sobiesiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieska - od nazwy miejscowej Sobieszyn (lubelskie, gmina Ułęż).

    Sobieski - 1470-80 od nazwy miejscowej Sobieszyn (lubelskie, gmina Ułęż).

    Sobiesz - 1247 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieszak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieszański - od nazwy miejscowej Sobieszczany (lubelskie, gmina Niedrzwica Duża).

    Sobieszcz - 1430 od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszczak - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszczański - od nazwy miejscowej Sobieszczany (lubelskie, gmina Niedrzwica Duża).

    Sobieszczek - 1434 od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszczka - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszczok - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszczoński - od nazwy miejscowej Sobieszczany (lubelskie, gmina Niedrzwica Duża).

    Sobieszczuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszczyk - 1646 od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszczyński - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszek - 1616 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieszek - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszewski - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieszko - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieszkoda - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieszuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieszyczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszyk - 1660 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieszyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszyński - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieszyński - od nazwy miejscowej Sobieszyn (lubelskie, gmina Ułęż).

    Sobieszyński - od nazwy miejscowej Sobieszyn (lubelskie, gmina Ułęż).

    Sobieś - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieś - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobieściak - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobieściański - od nazwy miejscowej Sobieszczany (lubelskie, gmina Niedrzwica Duża).

    Sobieścijański - od nazwy miejscowej Sobieszczany (lubelskie, gmina Niedrzwica Duża).

    Sobieta - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiewarza - 1401 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiewolski - 1673 od nazwy miejscowej Sobiewola (elbląskie, gmina Kisielice).

    Sobieżyr - XII w. w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobigraj - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobijanek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobik - 1415 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobikowski - 1415 od nazwy miejscowej Sobików (warszawskie, gmina Góra Kalwaria).

    Sobil - 1449 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiłło - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiło - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobin - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobina - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobinek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiniak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiniarz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobino - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobinski - od nazw miejscowych typu Sobień, Sobienie.

    Sobiń - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiński - 1447 od nazw miejscowych typu Sobień, Sobienie.

    Sobipan - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian); od sobiepan ‘człowiek samowolny, nie liczący się z nikim’.

    Sobipanów - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian); od sobiepan ‘człowiek samowolny, nie liczący się z nikim’.

    Sobiraj - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobirajczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobirajski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiralski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiran - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobirański - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobirey - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobis - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobisch - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobisek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobisiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobisz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiszczański - od nazwy miejscowej Sobieszczany (lubelskie, gmina Niedrzwica Duża).

    Sobiszczuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobiszczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobiszek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiszyński - od nazwy miejscowej Sobieszyn (lubelskie, gmina Ułęż).

    Sobiś - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobiściański - od nazwy miejscowej Sobieszczany (lubelskie, gmina Niedrzwica Duża).

    Sobit - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobita - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobjak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobjanek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobjanowski - od nazwy miejscowej Sobianowice (lubelskie, gmina Wólka).

    Sobjecki - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobka, m. - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobke - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobko - 1293 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobkow - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobkowiacz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobkowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobkowicz - 1388 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobkowski - od nazwy miejscowej Sobków (kieleckie, gmina Sobków), Sobki (piotrkowskie, gmina Zelów).

    Sobków - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobkula - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soblewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soblik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobliński - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobliów - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobłowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobłów - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobna - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobniarz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobnicki - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobo - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobocan - od sobota.

    Sobocha - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobociak - od sobota.

    Sobocian - od sobota.

    Sobocik - od sobota.

    Sobocin - 1379 od sobota.

    Sobociński - 1663 od nazwy miejscowej Sobocin (kaliskie, gmina Godzisze Wielkie).

    Sobocki - 1751 od nazw miejscowych Sobocin, Sobota (kilka wsi).

    Sobocyk - od sobota.

    Sobocz - od sobota.

    Soboczewski - od sobota.

    Soboczyk - od sobota.

    Soboczyński - od sobota.

    Soboczyszyn - od sobota.

    Soboćko - od sobota.

    Sobodko - od sobota.

    Sobogląd - 1405 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soboj - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobojda - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobok - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobokowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soboków - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobol - 1376 od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobola - 1789 od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobolak - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobolczyk - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobolenko - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Soboleń - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Soboleński - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Soboles - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobolew - 1578 od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobolewicz - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobolewski - 1399 od nazw miejscowych Sobolewo, Sobolów, Sobole (kilka wsi).

    Sobolik - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Soboliński - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Soboliz - 1460 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobolka, m. - 1486 od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Soboll - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobolla - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobolowski - 1400 od nazw miejscowych Sobolewo, Sobolów, Sobole (kilka wsi).

    Sobolski - od nazw miejscowych Sobolewo, Sobolów, Sobole (kilka wsi).

    Soboluk - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Soboła - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobołka - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobołkiewicz - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Soboło - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobomierz - od imienia złożonego Sobomier.

    Sobomirski - od imienia złożonego Sobomier.

    Sobon - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soboni - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soboniak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soboniec - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobonis - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobonkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobonow - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soboń - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobońkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soboński - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobor - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Sobora - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobora - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Soborak - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Soborczyk - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Soborek - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Soborka - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Soborna - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’; od przymiotnika soborny.

    Soborny - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’; od przymiotnika soborny.

    Soborok - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Soborowski - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Soborski - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Soboryk - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Soboryn - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Soborzyk - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Soborzyński - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Sobos - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobosczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Sobosik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobosiński - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soboski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobosz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soboszczak - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Soboszczko - 1391 od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Soboszczyk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan lub od imion typu Sobiesław.

    Soboszek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soboszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soboś - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobot - od sobota.

    Sobota - 1418 od sobota.

    Sobotak - od sobota.

    Sobotek - od sobota.

    Sobotel - od sobota.

    Sobotiak - od sobota.

    Sobotin - od sobota.

    Sobotka - 1265 od sobota.

    Sobotkiewicz - od sobota.

    Sobotko - 1367 od sobota.

    Sobotkowski - od sobota.

    Sobotniak - od sobota.

    Sobotnicki - od sobota.

    Sobotnik - od sobota.

    Soboto - od sobota.

    Sobotor - od sobota.

    Sobotowicz - od sobota.

    Sobotowski - od sobota.

    Sobotór - od sobota.

    Sobott - od sobota.

    Sobotta - od sobota.

    Sobottka - od sobota.

    Sobowcew - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobowiec - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobócik - od sobota.

    Sobócki - od sobota.

    Sobódka - od sobota.

    Soból - 1620 od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobóla - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobólski - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobół - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobór - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Sobórek - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Sobórka - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Sobóta - od sobota.

    Sobótek - od sobota.

    Sobótka - 1623 od sobota.

    Sobótkiewicz - od sobota.

    Sobótko - od sobota.

    Sobótkowiak - od sobota.

    Sobótkowski - od sobota.

    Sobów - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobski - od nazwy miejscowej Szubsk (płockie, gmina Krośniewice).

    Sobsz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobszak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobszek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobucha - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobuciński - od nazwy miejscowej Sobuczyna (częstochowskie, gmina Poczesna).

    Sobucki - od nazwy miejscowej Sobuczyna (częstochowskie, gmina Poczesna).

    Sobuda - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobudzki - od nazwy miejscowej Sobuczyna (częstochowskie, gmina Poczesna).

    Sobul - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobula - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobulski - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobuła - od sobol, dawniej soból ‘gatunek zwierzęcia’.

    Sobun - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobuniak - 1794 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobuniewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobunko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobuń - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobuńko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobur - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Sobura - od sobór ‘zjazd wyższych duchownych; prawosławna katedra’.

    Sobus - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobusiak - 1713 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobusik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobuszek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobuś - 1795 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobut - od sobota.

    Sobuta - od sobota.

    Sobutek - od sobota.

    Sobutka - od sobota.

    Sobutkiewicz - od sobota.

    Sobutko - od sobota.

    Sobutkowski - od sobota.

    Sobutów - od sobota.

    Sobylak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobylok - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobyra - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobyrajski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobyrayski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobysiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Sobyś - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Sobiesław, od zaimka sobie, niekiedy też od Sobiestian (= Sebastian).

    Soc - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Soca - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Socalski - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Socała - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Socawa - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Socewicz - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Soch - 1377 w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Socha - 1369 w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Socha-Bystroń - złożenia brak; Socha 1369 w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław; Bystroń 1390 od bystry.

    Sochacik - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochacki - 1443 od nazwy miejscowej Sochacz (krośnieńskie, gmina Lipniki).

    Sochacz - 1398 w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochaczek - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochaczewski - od nazwy miasta Sochaczew (skierniewickie).

    Sochaczowski - 1471 od nazwy miasta Sochaczew (skierniewickie).

    Sochaczuk - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochadzki - od nazwy miejscowej Sochacz (krośnieńskie, gmina Lipniki).

    Sochaj - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Socha-Jakubowski - złożenia brak; Socha 1369 w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław; Jakubowski 1393 od nazw miejscowych Jakubów, Jakubowice (częste).

    Sochajczuk - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochajda - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochajdak - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochajko - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochajski - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochal - 1539 w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochala - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochalec - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochalewski - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochalski - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochał - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochała - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochan - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochanczak - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochanczuk - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochanecki - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochanek - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochania - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochaniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochanik - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochanko - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochanowicz - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochanowski - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochań - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochańczak - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochańczyk - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochański - od nazwy miejscowej Suchanie, też Sochanie (wieś zagrodowa, ciechanowskie).

    Sochar - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Socharczenko - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Socharczuk - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Socharczyński - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Socharka - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Socharski - od nazwy miejscowej Suchary (bydgoskie, gmina Nakło nad Notecią; konińskie, gmina Wilczyn).

    Socharz - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Socharzec - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Socharzewski - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Sochażewski - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Sochecki - od nazwy miejscowej Sochacz (krośnieńskie, gmina Lipniki).

    Sochel - 1515 w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Socher - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Sochiera - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Sochin - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochiński - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochira - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Sochmal - od gwarowego suchmiel, suchmiał ‘człowiek suchy’.

    Sochman - od niemieckiej nazwy osobowej Suchmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego suochman ‘naganiacz’, też od gwarowego suchman ‘sukmana’.

    Sochmiał - od gwarowego suchmiel, suchmiał ‘człowiek suchy’.

    Sochna, m. - 1481 w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochnacki - od gwarowego suchnąć, suchny, suchniały ‘suchy, jałowy’.

    Sochniak - od gwarowego suchnąć, suchny, suchniały ‘suchy, jałowy’.

    Sochnik - od gwarowego suchnąć, suchny, suchniały ‘suchy, jałowy’.

    Sochnio - od gwarowego suchnąć, suchny, suchniały ‘suchy, jałowy’.

    Sochnowski - od gwarowego suchnąć, suchny, suchniały ‘suchy, jałowy’.

    Socho - 1377 w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochocki - od nazwy miejscowej Sochocin (ciechanowskie, gmina Sochocin), Sochocino (płockie, gmina Bulkowo).

    Sochol - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Socholewski - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Socholik - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Socholski - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochołczek - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochon - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochonek - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochoniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochoń - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochor - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Sochorowski - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Sochorski - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Sochowicz - 1489 w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochowski - od nazwy miejscowej Sochów (kieleckie, gmina Strawczyn).

    Sochół - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochór - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Sochran - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sochulak - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochuń - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sochur - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Sochura - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Sochy - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sociak - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Sociech - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Sociera - od zacierać ‘zamazywać, tuszować; ucierać, sporządzać zacier’.

    Socieraj - od zacierać ‘zamazywać, tuszować; ucierać, sporządzać zacier’.

    Socik - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Sociołek - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Sociuk - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Sociusz - od łacińskiego socius ‘sąsiad, wspólnik’.

    Socjusz - od łacińskiego socius ‘sąsiad, wspólnik’.

    Socka - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Socki - od nazwy miejscowej Soce (białostockie, gmina Narew) lub od socki ‘sołtysi’.

    Sockiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Socko - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego socić ‘pchać, popychać’, od sotać się ‘strzępić się’.

    Socyjas - 1523 od łacińskiego socius ‘sąsiad, wspólnik’.

    Socyjasek - 1544 od łacińskiego socius ‘sąsiad, wspólnik’.

    Socyjasz - 1523 od łacińskiego socius ‘sąsiad, wspólnik’.

    Socyjaszek - 1544 od łacińskiego socius ‘sąsiad, wspólnik’.

    Socz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczalski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczała - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczawa - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczek - 1425 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczeski - od nazwy miejscowej Soczewka (płockie, gmina Nowy Duninów), Soczówki (piotrkowskie, gmina Żarnow).

    Soczewa - 1498 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczewica - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczewicza - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczewiński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczewka - 1369 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’; od soczewka dawniej ‘ziarno soczewicy’.

    Soczewko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’; od soczewka dawniej ‘ziarno soczewicy’.

    Soczewo - 1426 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczewski - od nazwy miejscowej Soczewka (płockie, gmina Nowy Duninów), Soczówki (piotrkowskie, gmina Żarnow).

    Soczewycz - 1390 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczka - 1551 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’; od soczka ‘soczewica’.

    Soczkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczko - 1405 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczkowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczków - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczoł - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczowka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczowski - od nazwy miejscowej Soczewka (płockie, gmina Nowy Duninów), Soczówki (piotrkowskie, gmina Żarnow).

    Soczówka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczujewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczwa - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczwicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczykrowa - 1516 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczyna, m. - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczysta - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soczywko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy soczew- , por. soczewica ‘roślina motylkowa o jadalnych nasionach’.

    Soćka - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soćkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Soćko - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw socz-, sok-, por. staropolskie soczyć ‘zastawiać sidła; oczerniać’, także ‘wytłaczać sok’, sok, ze staropolskiego soczca ‘oszczerca’.

    Sod - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Soda - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodakowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodal - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodalski - 1699 od nazwy miejscowej Sodale (KrW).

    Sodański - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodecki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodel - od niemieckiej nazwy osobowej Södel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego soedelin ‘zupka; rosół; sos’ lub od modzel, szodziel ‘wrzód’.

    Sodka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodkowiak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodlak - od niemieckiej nazwy osobowej Södel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego soedelin ‘zupka; rosół; sos’ lub od modzel, szodziel ‘wrzód’.

    Sodleja - od niemieckiej nazwy osobowej Södel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego soedelin ‘zupka; rosół; sos’ lub od modzel, szodziel ‘wrzód’.

    Sodokierski - od nazwy miejscowej Sadykierz (kilka wsi).

    Sodol - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodolewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodolini - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodolski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodoł - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodołkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodołowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodoma - od nazwy biblijnej Sodomy, w przenośni ‘miejsce zgorszenia’.

    Sodomiak - od nazwy biblijnej Sodomy, w przenośni ‘miejsce zgorszenia’.

    Sodomierski - od nazwy miasta Sandomierz (tarnobrzeskie).

    Sodomir - od imienia złożonego Sędzimir, notowanego w źródłach historycznych od XIV wieku.

    Sodomirski - od nazwy miasta Sandomierz (tarnobrzeskie).

    Sodomlak - od nazwy biblijnej Sodomy, w przenośni ‘miejsce zgorszenia’.

    Sodomski - od nazwy biblijnej Sodomy, w przenośni ‘miejsce zgorszenia’.

    Sodor - od niemieckiej nazwy osobowej Schoder, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schuder ‘derka na konia’.

    Sodorczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Schoder, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schuder ‘derka na konia’.

    Sodorski - od niemieckiej nazwy osobowej Schoder, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schuder ‘derka na konia’.

    Sodos - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodosz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodoś - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodownik - w nazwiskach na Sad-, Szad- nastąpiło pomieszanie dwu baz: sad ‘ogród owocowy’, sadzać ‘pomagać komuś usiąść’, osad ‘resztki substancji osadzające się na dnie naczynia lub zbiornika’ i staropolskie szady ‘siwy; pokryty pleśnią; rozczochrany’.

    Sodowski - w nazwiskach na Sad-, Szad- nastąpiło pomieszanie dwu baz: sad ‘ogród owocowy’, sadzać ‘pomagać komuś usiąść’, osad ‘resztki substancji osadzające się na dnie naczynia lub zbiornika’ i staropolskie szady ‘siwy; pokryty pleśnią; rozczochrany’.

    Sodowy - w nazwiskach na Sad-, Szad- nastąpiło pomieszanie dwu baz: sad ‘ogród owocowy’, sadzać ‘pomagać komuś usiąść’, osad ‘resztki substancji osadzające się na dnie naczynia lub zbiornika’ i staropolskie szady ‘siwy; pokryty pleśnią; rozczochrany’.

    Sodólski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodół - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodór - od niemieckiej nazwy osobowej Schoder, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schuder ‘derka na konia’.

    Sodra - od niemieckiej nazwy osobowej Schoder, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schuder ‘derka na konia’; od gwarowego sodra ‘szynka’.

    Sodulski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Soduł - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Soduła - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodur - od niemieckiej nazwy osobowej Schoder, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schuder ‘derka na konia’.

    Sodurski - od niemieckiej nazwy osobowej Schoder, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schuder ‘derka na konia’.

    Sodus - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodusz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Soduś - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodza - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sodzawica - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sadzaw-, por. sadza wica, sadzawka ‘dół z wodą’.

    Sodzawiczna - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sadzaw-, por. sadza wica, sadzawka ‘dół z wodą’.

    Sodzawiczny - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sadzaw-, por. sadza wica, sadzawka ‘dół z wodą’.

    Sodzawiczy - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sadzaw-, por. sadza wica, sadzawka ‘dół z wodą’.

    Sodzawniczna - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sadzaw-, por. sadza wica, sadzawka ‘dół z wodą’.

    Sodzawniczy - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sadzaw-, por. sadza wica, sadzawka ‘dół z wodą’.

    Sodzewiczny - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sadzaw-, por. sadza wica, sadzawka ‘dół z wodą’.

    Sodziak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sod-, por. soda ‘weglan sodu, substancja otrzymywana z soli kuchennej’, też od gwarowego sod (= sad); od niemieckiej nazwy osobowej Sod.

    Sofczyński - od nazwy miejscowej Sowczyn (KrW), Sufczyn (tarnowskie, gmina Dębno), Sufczyna (przemyskie, gmina Bircza).

    Soffer - od szofer ‘prowadzący pojazd’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schöffer, ta z Schäffer ‘owczarz’.

    Soffert - od szofer ‘prowadzący pojazd’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schöffer, ta z Schäffer ‘owczarz’.

    Soffke - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Soffner - od szafner ‘szafarz, zaopatrzeniowiec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Scheffner.

    Sofian - od imienia Safon, Sofon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Saphonias, z hebrajskiego tsephanyahu ‘Jahwe ukrył’; w Polsce w XIII wieku występowała forma Sofonijasz.

    Sofian - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofianowicz - od imienia Safon, Sofon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Saphonias, z hebrajskiego tsephanyahu ‘Jahwe ukrył’; w Polsce w XIII wieku występowała forma Sofonijasz.

    Sofianowicz - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofiańczuk - od imienia Safon, Sofon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Saphonias, z hebrajskiego tsephanyahu ‘Jahwe ukrył’; w Polsce w XIII wieku występowała forma Sofonijasz.

    Sofiańczuk - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofiański - od imienia Safon, Sofon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Saphonias, z hebrajskiego tsephanyahu ‘Jahwe ukrył’; w Polsce w XIII wieku występowała forma Sofonijasz.

    Sofiański - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofiejko - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofij - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofijew - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofijski - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofin - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofinowski - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofiński - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofka - (Śl) od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofner - od szafner ‘szafarz, zaopatrzeniowiec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Scheffner.

    Sofniewicz - od imienia żeńskiego Zofia, ze staropolskiego Zofija, pochodzenia greckiego, od sophia ‘mądrość’, znanego w Polsce od XII wieku.

    Sofon - od imienia Safon, Sofon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Saphonias, z hebrajskiego tsephanyahu ‘Jahwe ukrył’; w Polsce w XIII wieku występowała forma Sofonijasz.

    Soforek - od szofer ‘prowadzący pojazd’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schöffer, ta z Schäffer ‘owczarz’.

    Sofran - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sofraniuk - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sofranów - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sofroniew - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sofroniuk - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sofronow - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sofronowicz - 1690 od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sofronów - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sog - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od saga ‘na ukos’, sag ‘płaszcz wojskowy’.

    Soga - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od saga ‘na ukos’, sag ‘płaszcz wojskowy’.

    Sogala - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od saga ‘na ukos’, sag ‘płaszcz wojskowy’.

    Sogalla - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od saga ‘na ukos’, sag ‘płaszcz wojskowy’.

    Sogalski - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od saga ‘na ukos’, sag ‘płaszcz wojskowy’.

    Sogała - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od saga ‘na ukos’, sag ‘płaszcz wojskowy’.

    Sogałła - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od saga ‘na ukos’, sag ‘płaszcz wojskowy’.

    Sogan - w grupie nazwisk pochodzących od saga ‘na ukos’, sag ‘płaszcz wojskowy’.

    Sogiński - w grupie nazwisk pochodzących od saga ‘na ukos’, sag ‘płaszcz wojskowy’.

    Soglowek - (Śl) od zagłówek ‘poduszka; podgłówek’.

    Sogornik - (Śl) od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Sogorski - (Śl)- od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Sogórniak - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Sogórnik - (Śl) od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Sogórski - (Śl) od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Soha - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sohaj - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sohajka - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sohajko - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sohoń - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław.

    Sohor - od socharz ‘kij, drąg, na którym wieszało się mięso’, też od niemieckiej nazwy osobowej Socher, ta z łużyckiego sochor ‘socha’.

    Soica - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soida - w grupie nazwisk pochodzących od sajdać się ‘kręcić się’, sajda ‘część warsztatu tkackiego’ od wschodniosłowiańskiego sajda, sojda ‘gatunek ryby’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od średnio-wysoko-niemieckiego scheide ‘granica’.

    Soika - (Pom) od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soin - od niemieckiej nazwy osobowej Sein, ta od seine ‘mały, krótki’.

    Soiński - 1672 od nazwy miejscowej Soino (KrW).

    Soitz - (Pom) od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soj - 1492 od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soja - 1250 od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojak - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojc - (Pom) od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojcz - 1545 od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojczyc - 1475 od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojczyński - od nazwy miejscowej Sojczyn (łomżyńskie, gmina Grajewo).

    Sojda - w grupie nazwisk pochodzących od sajdać się ‘kręcić się’, sajda ‘część warsztatu tkackiego’ od wschodniosłowiańskiego sajda, sojda ‘gatunek ryby’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od średnio-wysoko-niemieckiego scheide ‘granica’.

    Sojdak - w grupie nazwisk pochodzących od sajdać się ‘kręcić się’, sajda ‘część warsztatu tkackiego’ od wschodniosłowiańskiego sajda, sojda ‘gatunek ryby’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od średnio-wysoko-niemieckiego scheide ‘granica’.

    Sojecki - od nazwy miejscowej Sójki (kilka miejscowości).

    Sojewski - od nazwy miejscowej Soje (ostrołęckie, gmina Czerwonka).

    Sojk - (Pom) od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojka - 1389 od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojke - (Pom) od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojkiewicz - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojkin - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojko - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojkowicz - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojkowski - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojkula - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojn - od niemieckiej nazwy osobowej Sein, ta od seine ‘mały, krótki’.

    Sojna - od niemieckiej nazwy osobowej Sein, ta od seine ‘mały, krótki’.

    Sojnacki - od niemieckiej nazwy osobowej Sein, ta od seine ‘mały, krótki’.

    Sojnowski - od niemieckiej nazwy osobowej Sein, ta od seine ‘mały, krótki’.

    Sojowski - od nazwy miejscowej Soje (ostrołęckie, gmina Czerwonka).

    Sojski - od nazwy miejscowej Soje (ostrołęckie, gmina Czerwonka).

    Sojta - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sojur - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sok - od sok ‘płyn otrzymywany z owoców lub jarzyn; wydzielina gruczołów trawiennych u zwierząt’, też ze staropolskiego ‘oszczerca’.

    Sokacz - od sok ‘płyn otrzymywany z owoców lub jarzyn; wydzielina gruczołów trawiennych u zwierząt’, też ze staropolskiego ‘oszczerca’.

    Sokal - od wschodniosłowiańskiego sokal ‘jedzenie, kuchnia’.

    Sokala - od wschodniosłowiańskiego sokal ‘jedzenie, kuchnia’.

    Sokalczak - od wschodniosłowiańskiego sokal ‘jedzenie, kuchnia’.

    Sokalczuk - od wschodniosłowiańskiego sokal ‘jedzenie, kuchnia’.

    Sokalewicz - od wschodniosłowiańskiego sokal ‘jedzenie, kuchnia’.

    Sokalik - od wschodniosłowiańskiego sokal ‘jedzenie, kuchnia’.

    Sokaliński - od wschodniosłowiańskiego sokal ‘jedzenie, kuchnia’.

    Sokalski - 1662 od nazwy miejscowej Sokal (KrW).

    Sokalszczuk - od nazwy miejscowej Sokal (KrW).

    Sokaluk - od wschodniosłowiańskiego sokal ‘jedzenie, kuchnia’.

    Sokał - od wschodniosłowiańskiego sokal ‘jedzenie, kuchnia’.

    Sokała - od wschodniosłowiańskiego sokal ‘jedzenie, kuchnia’.

    Sokił - (z fonetyką ukraińską) od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokiłowski - (z fonetyką ukraińską) od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokira - (z fonetyką ukraińską) od sokora, z gwarowego sokor ‘topola czarna’.

    Sokirko - (z fonetyką ukraińską) od sokora, z gwarowego sokor ‘topola czarna’.

    Sokłowski - od nazwy miejscowej Sokowicze (KrW).

    Sokoducha - od sok ‘płyn otrzymywany z owoców lub jarzyn; wydzielina gruczołów trawiennych u zwierząt’, też ze staropolskiego ‘oszczerca’.

    Sokol - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolak - 1462 od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolan - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolarz - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolek - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolenko - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokoleńko - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolewicz - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokoli - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolic - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolicki - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolicz - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolik - 1435 od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokoliński - od nazwy miejscowej Sokolina (kieleckie, gmina Czarnocin).

    Sokolis - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokoll - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolla - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokollik - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolnicki - 1386 od nazw miejscowych Sokolniki, Sokolnik (częste).

    Sokolnik - 1429 od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokolniski - 1392 od nazw miejscowych Sokolniki, Sokolnik (częste).

    Sokolowski - od nazw miejscowych Sokołów, Sokołowice (częste).

    Sokolski - od nazw miejscowych Sokole, Sokule (kilka miejscowości).

    Sokoluk - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokoł - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokoła - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokołanko - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokołek - 1400 od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokołenko - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokołow - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokołowicz - 1445 od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokołowski - 1392 od nazw miejscowych Sokołów, Sokołowice (częste).

    Sokołów - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokołucha - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokołuk - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokołycz - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokołyk - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokor - od sokora, z gwarowego sokor ‘topola czarna’.

    Sokora - 1565 od sokora, z gwarowego sokor ‘topola czarna’.

    Sokorowski - od sokora, z gwarowego sokor ‘topola czarna’.

    Sokorski - od sokora, z gwarowego sokor ‘topola czarna’ lub od nazwy miejscowej Sokur (KrW).

    Sokowicz - 1359 od sok ‘płyn otrzymywany z owoców lub jarzyn; wydzielina gruczołów trawiennych u zwierząt’, też ze staropolskiego ‘oszczerca’.

    Sokowiński - od sok ‘płyn otrzymywany z owoców lub jarzyn; wydzielina gruczołów trawiennych u zwierząt’, też ze staropolskiego ‘oszczerca’.

    Sokowski - 1485 od nazwy miejscowej Sokowicze (KrW).

    Sokól - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokólnicki - od nazw miejscowych Sokolniki, Sokolnik (częste).

    Sokólski - od nazw miejscowych Sokole, Sokule (kilka miejscowości).

    Sokół - 1125 od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokóła - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokółek - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokółka - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokółko - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokółł - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokół-Szahin - złożenia brak; Sokół 1125 od sokól ‘ptak drapieżny’; Szahin brak.

    Sokór - od sokora, z gwarowego sokor ‘topola czarna’.

    Soków - od sok ‘płyn otrzymywany z owoców lub jarzyn; wydzielina gruczołów trawiennych u zwierząt’, też ze staropolskiego ‘oszczerca’.

    Sokul - od sok ‘płyn otrzymywany z owoców lub jarzyn; wydzielina gruczołów trawiennych u zwierząt’, też ze staropolskiego ‘oszczerca’.

    Sokul - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokula - 1392 od sok ‘płyn otrzymywany z owoców lub jarzyn; wydzielina gruczołów trawiennych u zwierząt’, też ze staropolskiego ‘oszczerca’.

    Sokula - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokulski - od nazw miejscowych Sokole, Sokule (kilka miejscowości).

    Sokuł - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokuła - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokułka - od sokól ‘ptak drapieżny’.

    Sokun - od sok ‘płyn otrzymywany z owoców lub jarzyn; wydzielina gruczołów trawiennych u zwierząt’, też ze staropolskiego ‘oszczerca’.

    Sokuń - od sok ‘płyn otrzymywany z owoców lub jarzyn; wydzielina gruczołów trawiennych u zwierząt’, też ze staropolskiego ‘oszczerca’.

    Sokur - od sokora, z gwarowego sokor ‘topola czarna’.

    Sokurenko - od sokora, z gwarowego sokor ‘topola czarna’.

    Sokyra - (z fonetyką ukraińską) od sokora, z gwarowego sokor ‘topola czarna’.

    Sol - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sola - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solach - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solachewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solachow - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solachowicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solajowic - 1396 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solak - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solakiewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solala - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solan - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solana - 1715 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solanek - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solanik - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solanikow - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solanin - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solaniuk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solanka - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solanki - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solankiewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solanko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solanowski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solań - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solańczyk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solański - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solar - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solarczek - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solarczuk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solarczyk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solarek - 1615 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solarewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solarik - (Śl) od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solaris - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solarowicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solarski - 1673 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solarz - 1471 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solarzyk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solas - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solasa - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solasz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solatycki - od nazwy miejscowej Sulatycze (KrW).

    Solatyński - od nazwy miejscowej Sulatycze (KrW).

    Solawa - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solawik - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solawski - 1733 od nazwy miejscowej Solawa (Śl).

    Solc - od niemieckiej nazwy osobowej Scholz, ta stanowi odpowiednik wysokoniemieckiego Schulz, z średnio-wysoko-niemieckiego schuthei?e ‘sołtys’.

    Solc - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solca - 1377 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solczak - od niemieckiej nazwy osobowej Scholz, ta stanowi odpowiednik wysokoniemieckiego Schulz, z średnio-wysoko-niemieckiego schuthei?e ‘sołtys’.

    Solczak - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Scholz, ta stanowi odpowiednik wysokoniemieckiego Schulz, z średnio-wysoko-niemieckiego schuthei?e ‘sołtys’.

    Solczyk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Scholz, ta stanowi odpowiednik wysokoniemieckiego Schulz, z średnio-wysoko-niemieckiego schuthei?e ‘sołtys’.

    Solczyński - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sold - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Solda - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Soldak - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Soldan - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Soldas - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Soldat - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Soldatenko - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Soldatk - (Pom) od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Soldatka - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Soldatke - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Soldaty - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Soldecki - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Soldek - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Soldo - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Solec - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solech - 1475 od imion złożonych typu Sulisław, Sulimir.

    Solecki - 1393 od nazwy miejscowej Solec, Solca (kilka wsi).

    Solej - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solejda - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solejdowicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solejewski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solejko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solejowski - 1396 od nazw miejscowych Sulejow, Sulejewo (kilka miejscowości).

    Solejski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solek - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solenic - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soleniec - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soleniewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solenik - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soleniuk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solenko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solenta - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soleńkow - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soleński - 1479 od nazwy miejscowej Solina (krośnieńskie, gmina Solina), Soliny (suwalskie, gmina Wiżajny).

    Soler - od niemieckiej nazwy osobowej Scholer, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schellen ‘wydawać dźwięki’.

    Soler - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soleta - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soletta - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solewski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soley - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solf - od niemieckiej nazwy osobowej Solf, ta od imienia złożonego Sigiwolf.

    Solibieda - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solibioda - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solica - 1433 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solich - 1562 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliera - od niemieckiej nazwy osobowej Scholer, ta z średnio-wysoko-niemieckiego schellen ‘wydawać dźwięki’.

    Solik - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solikiewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solikotczyc - 1450 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solikotka - 1431 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solikowski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solilak - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliło - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solima - od niemieckich nazw osobowych Schulmann, Scholmann, te od średnio-wysoko-niemieckiego scholle, schulle ‘gruda ziemi, darnina’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego schulle ‘grubianin, gbur’.

    Soliman - od niemieckich nazw osobowych Schulmann, Scholmann, te od średnio-wysoko-niemieckiego scholle, schulle ‘gruda ziemi, darnina’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego schulle ‘grubianin, gbur’.

    Soling - od niemieckich nazw osobowych Soling, Solinger, te od nazwy miejscowej Solingen.

    Solinga - od niemieckich nazw osobowych Soling, Solinger, te od nazwy miejscowej Solingen.

    Solinger - od niemieckich nazw osobowych Soling, Solinger, te od nazwy miejscowej Solingen.

    Solingera - od niemieckich nazw osobowych Soling, Solinger, te od nazwy miejscowej Solingen.

    Soliniak - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solinica - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solinko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliński - 1634 od nazwy miejscowej Solina (krośnieńskie, gmina Solina), Soliny (suwalskie, gmina Wiżajny).

    Solipies - 1402 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solipiwko - 1595 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solipiwkowski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solipiwo - 1595 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solis - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solisch - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solisz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliszewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliszewski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliszko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliszyc - 1498 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliś - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliwocki - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliwoda - 1570 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliwodowski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soliwodzki - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solka - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solkan - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solkiewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solkon - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solkowski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soll - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solla - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sölle - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solli - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sollich - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sollik - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sollnik - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solloch - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sollorz - (Śl)– od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sollosz - (Śl) od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solman - od niemieckich nazw osobowych Schulmann, Scholmann, te od średnio-wysoko-niemieckiego scholle, schulle ‘gruda ziemi, darnina’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego schulle ‘grubianin, gbur’.

    Solmiński - od niemieckich nazw osobowych Schulmann, Scholmann, te od średnio-wysoko-niemieckiego scholle, schulle ‘gruda ziemi, darnina’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego schulle ‘grubianin, gbur’.

    Solmisz - od niemieckich nazw osobowych Schulmann, Scholmann, te od średnio-wysoko-niemieckiego scholle, schulle ‘gruda ziemi, darnina’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego schulle ‘grubianin, gbur’.

    Solmoński - od niemieckich nazw osobowych Schulmann, Scholmann, te od średnio-wysoko-niemieckiego scholle, schulle ‘gruda ziemi, darnina’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego schulle ‘grubianin, gbur’.

    Solmowski - od niemieckich nazw osobowych Schulmann, Scholmann, te od średnio-wysoko-niemieckiego scholle, schulle ‘gruda ziemi, darnina’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego schulle ‘grubianin, gbur’.

    Solnich - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solnicki - od nazwy miejscowej Solniki (kilka wsi).

    Solniczak - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solniczek - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solniczka - 1603 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solniczuk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solniewski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solnik - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solnikowski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solny - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soloch - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solochewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solochowicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solom - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Soloma - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Solomanow - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Solomanowski - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Solomenko - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Solomon - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Solomonczyk - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Solomonik - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Solomończyk - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Solomoński - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Solomos - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Solon - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’; od solony.

    Solonek - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soloniewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soloniuk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solonko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solonowski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soloń - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solorek - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solorski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solorz - (Śl) od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solosz - (Śl) od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solowiak - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solowian - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solowicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solowiej - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Solowski - od nazw miejscowych Sołowa, Solowicze, Solowie (KrW).

    Solpa - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od słop ‘potrzask na zwierzęta’.

    Solski - 1639 od nazwy miejscowej Sól (kilka wsi).

    Soltarski - od niemieckiej nazwy osobowej Solter, ta od średnioniemieckiego solter ‘sprzedawca soli’.

    Soltek - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Solter - od niemieckiej nazwy osobowej Solter, ta od średnioniemieckiego solter ‘sprzedawca soli’.

    Soltis - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Soltke - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Solty - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Soltys - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Soltysiak - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Soltysik - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Soltysikowski - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Soluba - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słup, od nazwy miejscowej Słubica, od ukraińskiego stołb.

    Solubek - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słup, od nazwy miejscowej Słubica, od ukraińskiego stołb.

    Soluch - 1477 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solucz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soluk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soluński - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solus - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solut - 1400 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solutko - 1448 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Solwa - od łacińskiego salvus ‘zbawiony, ocalony’, późniejsze salwa ‘równoczesny wystrzał z kilku karabinów lub armat’, też od imienia Salwator.

    Solwański - od łacińskiego salvus ‘zbawiony, ocalony’, późniejsze salwa ‘równoczesny wystrzał z kilku karabinów lub armat’, też od imienia Salwator.

    Solwar - od niemieckich nazw osobowych Scholwer, Schulwer ,te od średnioniemieckiego scholver, schulver ‘kormoran’ lub też od Salwier.

    Solwer - od niemieckich nazw osobowych Scholwer, Schulwer ,te od średnioniemieckiego scholver, schulver ‘kormoran’ lub też od Salwier.

    Solwerowicz - od niemieckich nazw osobowych Scholwer, Schulwer ,te od średnioniemieckiego scholver, schulver ‘kormoran’ lub też od Salwier.

    Solwestruk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Sylwester, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego. Łacińskie imię Silvester utworzone zostalo od przymiotnika silvestris ‘leśny’.

    Solwicki - od łacińskiego salvus ‘zbawiony, ocalony’, późniejsze salwa ‘równoczesny wystrzał z kilku karabinów lub armat’, też od imienia Salwator.

    Solwin - od łacińskiego salvus ‘zbawiony, ocalony’, późniejsze salwa ‘równoczesny wystrzał z kilku karabinów lub armat’, też od imienia Salwator.

    Solwiński - od łacińskiego salvus ‘zbawiony, ocalony’, późniejsze salwa ‘równoczesny wystrzał z kilku karabinów lub armat’, też od imienia Salwator.

    Solwon - od łacińskiego salvus ‘zbawiony, ocalony’, późniejsze salwa ‘równoczesny wystrzał z kilku karabinów lub armat’, też od imienia Salwator.

    Solych - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soła - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’; od soła ‘słona woda’.

    Sołaj - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołajczyk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołak - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołaniewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołanko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołański - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołarz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołasiński - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołasz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołczak - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołczyk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołczykiewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołczyński - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołd - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołda - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdacik - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Sołdacki - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Sołdaczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdaczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdaj - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdak - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdan - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdański - od nazwy miejscowej Sołdany (suwalskie, gmina Giżycko).

    Sołdat - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Sołdatkowski - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Sołdatow - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Sołdatowski - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Sołdatów - od sołdat, soldat ‘żołnierz rosyjski’, pogardliwie ‘żołdak’.

    Sołdecki - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdek - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdon - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdoń - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdowski - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdra - od szołdra, sołodra ‘szynka wieprzowa, słonina; tyłek’, też ‘złodziej; Szwab’.

    Sołdrek - od szołdra, sołodra ‘szynka wieprzowa, słonina; tyłek’, też ‘złodziej; Szwab’.

    Sołdrowski - od szołdra, sołodra ‘szynka wieprzowa, słonina; tyłek’, też ‘złodziej; Szwab’.

    Sołdryk - od szołdra, sołodra ‘szynka wieprzowa, słonina; tyłek’, też ‘złodziej; Szwab’.

    Sołdrzycki - od szołdra, sołodra ‘szynka wieprzowa, słonina; tyłek’, też ‘złodziej; Szwab’.

    Sołdrzyński - od szołdra, sołodra ‘szynka wieprzowa, słonina; tyłek’, też ‘złodziej; Szwab’.

    Sołducha - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołducho - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołducki - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołduszkiewicz - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołdyga - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdyk - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołdyka - od niemieckiej nazwy osobowej Sold, ta od apelatywu Sold ‘płaca, żołd’.

    Sołecki - od nazwy miejscowej Solec, Solca (kilka wsi).

    Sołek - 1533 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołenczew - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołka - 1381 od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołkan - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołkiewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołkowicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołkowski - od nazw miejscowych typu Sułkowice, Sułków, Sułkowo.

    Sołłohub - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Sołogub, ta od sołogub ‘człowiek o tłustych ustach’.

    Sołoch - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołocha - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołochub - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Sołogub, ta od sołogub ‘człowiek o tłustych ustach’.

    Sołociewicz - (z fonetyką wschodnioslowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słota ‘plucha, długotrwały deszcz’.

    Sołociński - (z fonetyką wschodnioslowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słota ‘plucha, długotrwały deszcz’.

    Sołoczyński - (z fonetyką wschodnioslowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słota ‘plucha, długotrwały deszcz’.

    Sołodczuk - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodka - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodki - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodkiewicz - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodkij - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodkin - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodko - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodkowicz - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodkowski - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodowczuk - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodowczyk - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodowski - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołoduch - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołoduch - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołoducha - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołoducha - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołoduchin - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołoduchin - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołoduchno - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołoducho - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołoducho - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołoducki - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołoducki - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołoducko - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołoducko - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodujew - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołoduszka - 1662 (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołoduszkiewicz - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołoduszkiewicz - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodycha - od sołoducha ‘rodzaj słodkiej zupy’.

    Sołodycha - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodyna - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodyński - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodzień - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołodziński - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) (pod wpływem czeskim) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słod-, por. słodzić, słód ‘skiełkowane ziarno zbóż ,surowiec w piwowarstwie’, słodki.

    Sołogub - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Sołogub, ta od sołogub ‘człowiek o tłustych ustach’.

    Sołoguba - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Sołogub, ta od sołogub ‘człowiek o tłustych ustach’.

    Sołogubik - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Sołogub, ta od sołogub ‘człowiek o tłustych ustach’.

    Sołohub - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Sołogub, ta od sołogub ‘człowiek o tłustych ustach’.

    Sołohuba - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Sołogub, ta od sołogub ‘człowiek o tłustych ustach’.

    Sołohubiak - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Sołogub, ta od sołogub ‘człowiek o tłustych ustach’.

    Sołohubik - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Sołogub, ta od sołogub ‘człowiek o tłustych ustach’.

    Sołoma - XV w. (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomaniuk - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Sołomanow - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Sołomczak - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomczuk - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomiako - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Sołomianiuk - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomianko - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomiej - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomieniuk - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomiewicz - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomin - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomina - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołominko - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomiński - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomko - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołomonik - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Sołomoniuk - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Sołomonow - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Sołomonowicz - od imienia Salomon, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šelomoh ‘niosący spokój’. Obocznie w języku polskim występowały formy Salamon, Salmon, Salmen.

    Sołomowicz - (z fonetyką ukraińską) od słoma ‘wysuszone źdźbła zbóż’.

    Sołon - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołona - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonczak - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonczuk - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonecki - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonia - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonicki - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołoniej - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonienko - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołoniewicz - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonin - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołoninko - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołoniowski - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołoniuk - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonka - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonko - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonowicz - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołony - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonyka - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonyko - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonynka - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonynko - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołonyszyn - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołoń - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołończuk - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołończyk - (z fonetyką ukraińską) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy słon-, por. słonić ‘nachylać, pochylać’, zasłona, słoń, słony; od wschodniosłowiańskiego sołonyj ‘słony’.

    Sołop - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od słop ‘potrzask na zwierzęta’.

    Sołopa - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od słop ‘potrzask na zwierzęta’.

    Sołopatycz - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od słop ‘potrzask na zwierzęta’.

    Sołopienko - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od słop ‘potrzask na zwierzęta’.

    Sołoszek - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołoszenko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołota - (z fonetyką wschodnioslowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słota ‘plucha, długotrwały deszcz’.

    Sołotowski - (z fonetyką wschodnioslowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słota ‘plucha, długotrwały deszcz’.

    Sołotwa - od nazw miejscowych Słotwiny, Słotwina (kilka wsi).

    Sołotwiej - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołotwiński - od nazw miejscowych Słotwiny, Słotwina (kilka wsi).

    Sołowaniuk - od Słowianin.

    Sołowej - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowejko - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowian - od Słowianin.

    Sołowianin - od Słowianin.

    Sołowianiuk - od Słowianin.

    Sołowianowicz - od Słowianin.

    Sołowicki - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołowicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołowiej - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowiejaniuk - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowiejczyk - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowiejko - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowiew - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowij - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowiński - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowiow - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowiów - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowjan - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowjaniuk - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowjew - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowjow - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowjów - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowow - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowój - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołowski - od nazw miejscowych Sołowa, Solowicze, Solowie (KrW).

    Sołowyj - od wschodniosłowiańskiego Sołowiej, ta od sołowiej ‘słowik’.

    Sołpiniec - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od słop ‘potrzask na zwierzęta’.

    Sołtan - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtanik - 1565 od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtaniuk - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtanowicz - 1551 od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtanowski - 1560 od nazwy miejscowej Sołtany (suwalskie, gmina Kruklanki; Prostki), Sołtanów (KrW).

    Sołtarz - od niemieckiej nazwy osobowej Solter, ta od średnioniemieckiego solter ‘sprzedawca soli’.

    Sołtasiak - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtasik - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtasiński - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtek - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołten - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołton - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtonowicz - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtoń - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtowski - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtruk - od niemieckiej nazwy osobowej Solter, ta od średnioniemieckiego solter ‘sprzedawca soli’.

    Sołtrukowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Solter, ta od średnioniemieckiego solter ‘sprzedawca soli’.

    Sołtuk - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtun - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtuniak - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtusik - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtyc - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtycki - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtycz - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtyga - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtyk - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtyka - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtykiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtykow - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtykowski - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtyków - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtyk-Sołtycki - złożenia brak; Sołtyk od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz; Sołtycki od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sołtyn - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtyniak - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtynik - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtyń - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtyński - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sołtys - 1608 od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtysak - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtysek - 1616 od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtysiak - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtysiewicz - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtysik - 1604 od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtysikiewicz - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtysikowski - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtysiński - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtysiuk - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtyski - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtyskiewicz - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtys-Kulinicz - złożenia brak; Sołtys 1608 od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’; od niemieckich nazw osobowych Kohlmann, Kuhlmann, Kolm, Kulm, te od Kuhl.

    Sołtysów - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtysz - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtyszak - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtyszczak - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtyszewski - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtyś - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołtyśkiewicz - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sołub - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słup, od nazwy miejscowej Słubica, od ukraińskiego stołb.

    Sołuba - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słup, od nazwy miejscowej Słubica, od ukraińskiego stołb.

    Sołucki - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słuda ‘skała, zbocze’.

    Sołuda - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słuda ‘skała, zbocze’.

    Sołudczyk - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słuda ‘skała, zbocze’.

    Sołudniak - (z fonetyką wschodniosłowiańską) w grupie nazwisk pochodzących od słuda ‘skała, zbocze’.

    Soług - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Soługa - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołuk - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołup - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od słop ‘potrzask na zwierzęta’.

    Sołupiak - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od słop ‘potrzask na zwierzęta’.

    Sołuszka - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołuszko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołyga - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołygaj - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołygowski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołyń - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołypa - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od słop ‘potrzask na zwierzęta’.

    Sołys - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołysiak - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołysik - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sołyszko - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Som - 1414 od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somach - 1569 od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somak - 1464 od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somakowicz - 1464 od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somala - 1712 od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somaliszek - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somar - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somarczenko - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somarski - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somaruk - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somaszko - 1569 od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somaszkowicz - 1565 od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Sombar - od imienia złożonego Sambor, notowanego w źródłach od XII wieku; w nazwiskach pomieszane z niemiecką nazwą osobową Schamber.

    Somber - od imienia złożonego Sambor, notowanego w źródłach od XII wieku; w nazwiskach pomieszane z niemiecką nazwą osobową Schamber.

    Sombor - od imienia złożonego Sambor, notowanego w źródłach od XII wieku; w nazwiskach pomieszane z niemiecką nazwą osobową Schamber.

    Somborowski - od imienia złożonego Sambor, notowanego w źródłach od XII wieku; w nazwiskach pomieszane z niemiecką nazwą osobową Schamber.

    Somborski - od imienia złożonego Sambor, notowanego w źródłach od XII wieku; w nazwiskach pomieszane z niemiecką nazwą osobową Schamber.

    Sombrawski - od imienia złożonego Sambor, notowanego w źródłach od XII wieku; w nazwiskach pomieszane z niemiecką nazwą osobową Schamber.

    Sombrowski - od imienia złożonego Sambor, notowanego w źródłach od XII wieku; w nazwiskach pomieszane z niemiecką nazwą osobową Schamber.

    Somczak - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somczuk - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somczyk - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somczyński - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somecki - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Someczko - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somek - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somela - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somer - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somerbawer - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somerek - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somerfeld - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somerski - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somertag - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Someryło - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somiak - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somik - 1662 od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somka - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somko - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somkowicz - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somkowski - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somla - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somm - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Sommarfeld - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Sommer - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Sommerey - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Sommerfeld - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Sommerfeldt - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Sommerla - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Sommerschmied - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Sommertag - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Sommerteld - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somner - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somol - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somola - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somolewicz - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somolewski - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somoliński - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somolski - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somorowski - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somow - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somowicz - 1551 od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somól - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Sompel - od sęp ‘ptak drapieżny’, sępić ‘mroczyć, chmurzyć’.

    Sompławski - od sęp ‘ptak drapieżny’, sępić ‘mroczyć, chmurzyć’.

    Sompol - od sęp ‘ptak drapieżny’, sępić ‘mroczyć, chmurzyć’.

    Sompolewski - od nazwy miejscowej Sępole, dziś Sepółki (sieradzkie, gmina Poddębice).

    Sompoliński - od nazwy miasta Sępólno, dziś Sepolno (konińskie).

    Sompolski - od nazwy miejscowej Sępole, dziś Sepółki (sieradzkie, gmina Poddębice).

    Sompor - od staropolskiego sąpierz ‘pozwany’, sąprza ‘oskarżyciel’, od gwarowego sępor ‘odludek’.

    Somporowski - od staropolskiego sąpierz ‘pozwany’, sąprza ‘oskarżyciel’, od gwarowego sępor ‘odludek’.

    Sompur - od staropolskiego sąpierz ‘pozwany’, sąprza ‘oskarżyciel’, od gwarowego sępor ‘odludek’.

    Somrowski - od niemieckiej nazwy osobowej Sommer, ta od apelatywu Sommer ‘lato’.

    Somsiadek - od sąsiad ‘mieszkający obok’.

    Somsior - od gwarowego sosór ‘człowiek nieuprzejmy, naburmuszony’.

    Somszor - od gwarowego sosór ‘człowiek nieuprzejmy, naburmuszony’.

    Somula - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somulak - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somułka - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somyk - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Somysz - od staropolskiego som ‘ryba; sum’.

    Son - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sona - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonakowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonalski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonar - od niemieckiej nazwy osobowej Söhner.

    Sonarski - od niemieckiej nazwy osobowej Söhner.

    Sonat - od sonata ‘rodzaj utworu muzycznego’.

    Sonata - od sonata ‘rodzaj utworu muzycznego’.

    Sonczak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonczek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonczowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonczuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonczykowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonczyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonda - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondaj - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondej - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondejowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondel - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondelewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondelski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sonder - 1792 od imienia Aleksander. Imię pochodzenia greckiego, od alékso ‘bronię, wspomagam’ + aner, andros ‘mąż’, notowane w Polsce od XII wieku, także w formach obocznych Aleksandr, Aleksendr, Oleksander, Leksander.

    Sonder - od niemieckiej nazwy osobowej Sender, Sander , ta od imienia Aleksander lub od nazwy miejscowej Senden.

    Sonderek - od niemieckiej nazwy osobowej Sender, Sander , ta od imienia Aleksander lub od nazwy miejscowej Senden.

    Sondey - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondij - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondlewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondor - od niemieckiej nazwy osobowej Sender, Sander , ta od imienia Aleksander lub od nazwy miejscowej Senden.

    Sondos - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondór - od niemieckiej nazwy osobowej Sender, Sander , ta od imienia Aleksander lub od nazwy miejscowej Senden.

    Sondur - od niemieckiej nazwy osobowej Sender, Sander , ta od imienia Aleksander lub od nazwy miejscowej Senden.

    Sondy - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondych - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondyj - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sondyl - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sonej - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonelski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Songajłło - od sąg ‘stos drzewa’.

    Songajło - od sąg ‘stos drzewa’.

    Songala - od sąg ‘stos drzewa’.

    Songała - od sąg ‘stos drzewa’.

    Songan - od sąg ‘stos drzewa’.

    Songin - od sąg ‘stos drzewa’.

    Songowicz - od sąg ‘stos drzewa’.

    Soni - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonia - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Soniak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Soniec - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Soniecki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Soniewicki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Soniewiecki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Soniewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonik - 1662 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonikowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Soniński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Soniuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonkol - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonkowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonkól - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonkul - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonn - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonnack - (Pom) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonnak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonneck - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonnek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonniak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonoń - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonsala - od niemieckich nazw osobowych Sans, Sansel.

    Sonsalla - od niemieckich nazw osobowych Sans, Sansel.

    Sonsała - od niemieckich nazw osobowych Sans, Sansel.

    Sonsara - od gwarowego sosór ‘człowiek nieuprzejmy, naburmuszony’.

    Sonta - od niemieckiej nazwy osobowej Sent, ta od imion złożonych na Sand-, te od średnio-wysoko-niemieckiego sent ‘wzrok’ lub sente ‘święty’.

    Sontag - od niemieckiej nazwy osobowej Son (n)tag, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sunnetac ‘niedziela’.

    Sontala - od niemieckiej nazwy osobowej Sent, ta od imion złożonych na Sand-, te od średnio-wysoko-niemieckiego sent ‘wzrok’ lub sente ‘święty’.

    Sontka - od niemieckiej nazwy osobowej Sent, ta od imion złożonych na Sand-, te od średnio-wysoko-niemieckiego sent ‘wzrok’ lub sente ‘święty’.

    Sontkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Sent, ta od imion złożonych na Sand-, te od średnio-wysoko-niemieckiego sent ‘wzrok’ lub sente ‘święty’.

    Sontkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Sent, ta od imion złożonych na Sand-, te od średnio-wysoko-niemieckiego sent ‘wzrok’ lub sente ‘święty’.

    Sontopski - od nazwy miejscowej Sątopy (poznańskie, gmina nowy Tomyśl; olsztyńskie, gmina Bisztynek).

    Sontor - od niemieckich nazw osobowych Santer, Sander, te od imienia Alexander; może też od prasłowiańskiego soto??, rosyjskiego sutorit’ ‘pleść głupstwa’.

    Sontorek - od niemieckich nazw osobowych Santer, Sander, te od imienia Alexander; może też od prasłowiańskiego soto??, rosyjskiego sutorit’ ‘pleść głupstwa’.

    Sontowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Sent, ta od imion złożonych na Sand-, te od średnio-wysoko-niemieckiego sent ‘wzrok’ lub sente ‘święty’.

    Sontowski - od niemieckiej nazwy osobowej Sent, ta od imion złożonych na Sand-, te od średnio-wysoko-niemieckiego sent ‘wzrok’ lub sente ‘święty’.

    Sonul - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sonuła - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Soń - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sończuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sończyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sończykowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sońdka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sońdko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sond-, por. sonda ‘przyrząd do mierzenia głębokości; przyrząd lekarski’, niemiecka nazwa osobowa Sond lub od Sąd-.

    Sońka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sońko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Soński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy son-, por. niemiecka nazwa osobowa Sohn, Schon, wschodniosłowiańskie imię Sonia.

    Sońta - od niemieckich nazw osobowych Sant, Sand, te od imion złożonych na Sand- lub od sońta, suńta ‘gatunek mięty’.

    Sońtka - od niemieckich nazw osobowych Sant, Sand, te od imion złożonych na Sand- lub od sońta, suńta ‘gatunek mięty’.

    Sop - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopa - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopacz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopaczyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopala - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopalak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopalek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopalewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopaliński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopalla - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopalski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopański - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopcza - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopczak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopczuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopczyn - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopczyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopecki - od nazw miejscowych typu Szopy, Szopowe, Szopienice.

    Sopek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopel - 1637 od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopelak - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopelewski - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopeliński - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopella - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopeluk - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopeła - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopełka - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopełowski - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopiak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopiarz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopiasz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopicha - 1491 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopicki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopiech - od białoruskiego Sapega, ta od wschodniosłowiańskiego sopet’ ‘ciężko oddychać, sapać’.

    Sopiecha - od białoruskiego Sapega, ta od wschodniosłowiańskiego sopet’ ‘ciężko oddychać, sapać’.

    Sopieha - 1639 od białoruskiego Sapega, ta od wschodniosłowiańskiego sopet’ ‘ciężko oddychać, sapać’.

    Sopieja - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopiejewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopiejka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopiejko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopiel - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopiela - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopielewski - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopielnikow - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopielowicz - 1491 od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopieło - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopienko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopija - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopik - 1688 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopikowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopil - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopilniak - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopilnik - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopiło - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopiński - od nazw miejscowych typu Szopy, Szopowe, Szopienice.

    Sopioł - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopioło - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopk - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopke - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopkowiak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopkowski - od nazw miejscowych typu Szopy, Szopowe, Szopienice.

    Soplak - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Soplica - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Soplicki - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Soplin - 1532 od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopliński - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopliwko - (Śl) od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopociak - w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopocik - w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopociński - w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopocka - w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopocko - w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopoćko - w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopok - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopol - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopola - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopolak - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopolewski - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopoliński - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopolski - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopoła - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopołowski - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopon - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopoń - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopoński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopora - od saper ‘żołnierz wojsk inżynieryjnych’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schapper.

    Soporek - od saper ‘żołnierz wojsk inżynieryjnych’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schapper.

    Soporka - od saper ‘żołnierz wojsk inżynieryjnych’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schapper.

    Soporowski - od saper ‘żołnierz wojsk inżynieryjnych’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schapper.

    Soporski - od saper ‘żołnierz wojsk inżynieryjnych’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schapper.

    Sopot - w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopota - w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopoth - w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopotnicki - od nazwy miejscowej Sopotnia (bielskie, gmina Jeleśnia) lub Sopotnik (KrW).

    Sopotowicz - w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopott - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopotuch - w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopow - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopowiński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopór - od saper ‘żołnierz wojsk inżynieryjnych’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schapper.

    Sopów - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Soppa - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Soppoth - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od sopot ‘źródlo, wytrysk wody’; też od gwarowego sopić ‘obruszyć się, rzucać się’.

    Sopraniuk - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Soprek - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sopron - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Soproniuk - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Soproń - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Soprun - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Soprunowicz - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Soprych - od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sopryn - 1562 od imienia Sofron, Sofronij, Sopron, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego sopchrónios, od sodzo ‘zachować, ocalić’ i phren ‘myśl, umysł’. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich w formach: Sopron, Soprun, Suprom, Supron, Suprum, Suprun, Suprym.

    Sopuch - 1325 w grupie nazwisk pochodzących od sapać ‘dyszeć’, też od staropolskiego sap ‘syk’.

    Sopulak - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopulski - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopulski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopuł - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopuł - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopuła - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopur - od saper ‘żołnierz wojsk inżynieryjnych’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schapper.

    Sopuszyński - 1488 od nazwy miejscowej Sopuszyn (KrW).

    Sopycha - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopyko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sopylak - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopyła - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopyła - w grupie nazwisk pochodzących od sapać ‘dyszeć’, też od staropolskiego sap ‘syk’.

    Sopyłło - w grupie nazwisk pochodzących od sapać ‘dyszeć’, też od staropolskiego sap ‘syk’.

    Sopyło - od sopel ‘zwisający wydłużony kawałek zamarzniętej wody’, też od prasłowiańskiego sopel? ‘piszczałka’.

    Sopyło - w grupie nazwisk pochodzących od sapać ‘dyszeć’, też od staropolskiego sap ‘syk’.

    Sor - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sör - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sora - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorach - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Soraczak - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Soraczewski - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Soraczyński - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Soral - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Soralski - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorała - 1722 od szor ‘rodzaj uprzęży końskiej’.

    Sorba - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbaj - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbak - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbal - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorban - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbel - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbiak - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbian - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbiana - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbiarz - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbicki - od nazwy miejscowej Sarbice (kieleckie, gmina Łopuszno; konińskie, gmina Przykona), Sarbicko (konińskie, gmina Tuliszków).

    Sorbijan - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbin - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbion - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbjan - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbo - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorby - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorbyl - od Serb, ze staropolskiego też Sarb ‘mieszkaniec Serbii, też Łużyc’ lub od sarbać, serbić, sorbać ‘siorbać, chlipać’.

    Sorcz - od staropolskiego szorc ‘część zbroi’, od gwarowego szorc, sorc ‘fartuch, zapaska’.

    Sorczuk - od staropolskiego szorc ‘część zbroi’, od gwarowego szorc, sorc ‘fartuch, zapaska’.

    Sorczyca - od staropolskiego szorc ‘część zbroi’, od gwarowego szorc, sorc ‘fartuch, zapaska’.

    Sorczyk - 1663 w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorczyk - od staropolskiego szorc ‘część zbroi’, od gwarowego szorc, sorc ‘fartuch, zapaska’.

    Sorczyński - od staropolskiego szorc ‘część zbroi’, od gwarowego szorc, sorc ‘fartuch, zapaska’.

    Sordal - od dawnego siurdać, szurdać ‘dąsać się’, od łacińskiego surdus ‘głuchy’.

    Sordecki - od dawnego siurdać, szurdać ‘dąsać się’, od łacińskiego surdus ‘głuchy’.

    Sordel - od dawnego siurdać, szurdać ‘dąsać się’, od łacińskiego surdus ‘głuchy’.

    Sordon - od dawnego siurdać, szurdać ‘dąsać się’, od łacińskiego surdus ‘głuchy’.

    Sordoń - od dawnego siurdać, szurdać ‘dąsać się’, od łacińskiego surdus ‘głuchy’.

    Sordyk - od dawnego siurdać, szurdać ‘dąsać się’, od łacińskiego surdus ‘głuchy’.

    Sorecki - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorek - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Soremba - (Śl) od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Sorembik - (Śl) od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Sorembski - (Śl) od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Soremski - (Śl) od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Soreś - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorga - od niemieckiej nazwy osobowej Sorge, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sorgo ‘troska, niepokój, obawa’.

    Sorgacz - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Sorge, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sorgo ‘troska, niepokój, obawa’.

    Sorgała - od niemieckiej nazwy osobowej Sorge, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sorgo ‘troska, niepokój, obawa’.

    Sorgatz - od niemieckiej nazwy osobowej Sorge, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sorgo ‘troska, niepokój, obawa’.

    Sorge - od niemieckiej nazwy osobowej Sorge, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sorgo ‘troska, niepokój, obawa’.

    Sorger - od niemieckiej nazwy osobowej Sorge, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sorgo ‘troska, niepokój, obawa’.

    Sorgier - od niemieckiej nazwy osobowej Sorge, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sorgo ‘troska, niepokój, obawa’.

    Sorgowicki - od niemieckiej nazwy osobowej Sorge, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sorgo ‘troska, niepokój, obawa’.

    Sorich - (Śl) od staropolskiego narychtować ‘przygotować, nastawić’.

    Sorichta - (Śl) od staropolskiego narychtować ‘przygotować, nastawić’.

    Sorka - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorko - 1560 w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorkowski - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorma - od surma ‘dawny nstrument dęty’.

    Sormacz - od surma ‘dawny nstrument dęty’.

    Sorn - od sarna ‘ssak z rodziny jeleniowatych’.

    Sorna - od sarna ‘ssak z rodziny jeleniowatych’.

    Sornak - od sarna ‘ssak z rodziny jeleniowatych’.

    Sornat - od sarna ‘ssak z rodziny jeleniowatych’.

    Sornek - (Śl) od sarna ‘ssak z rodziny jeleniowatych’.

    Sornik - od sarna ‘ssak z rodziny jeleniowatych’.

    Sornot - od sarna ‘ssak z rodziny jeleniowatych’.

    Sornowski - od nazw miejscowych typu Sarnów, Sarny.

    Sorociński - od nazwy miejscowej Soroczyn (KrW).

    Sorocki - od nazw miejscowych Sorocko, Sorocze (KrW).

    Sorocyński - od nazwy miejscowej Soroczyn (KrW).

    Soroczak - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soroczan - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soroczek - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soroczko - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soroczuk - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soroczycz - 1366 (KrW) (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soroczyński - od nazwy miejscowej Soroczyn (KrW).

    Sorok - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soroka - 1417 (KrW) (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokanicz - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokanycz - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokata - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokaty - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokiewicz - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokin - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokina - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokiń - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soroko - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokoń - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokos - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokosz - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokosza - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokowik - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokowski - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soroków - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorokulski - (z fonetyką wschodnioslowiańską) od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sorol - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorola - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Soroła - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorołowicz - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Soron - od gwarowego soroń ‘prostacki człowiek’.

    Soronowicz - od gwarowego soroń ‘prostacki człowiek’.

    Soroń - od gwarowego soroń ‘prostacki człowiek’.

    Sorowa - (Śl) od surowy ‘pozostający w stanie naturalnym; poważny; oszczędny’.

    Sorowiak - od surowy ‘pozostający w stanie naturalnym; poważny; oszczędny’.

    Sorowiec - (Śl) od surowy ‘pozostający w stanie naturalnym; poważny; oszczędny’.

    Sorowiszczak - (Śl) od surowy ‘pozostający w stanie naturalnym; poważny; oszczędny’.

    Sorowka - (Śl) od surowy ‘pozostający w stanie naturalnym; poważny; oszczędny’.

    Sorowski - (Śl) od surowy ‘pozostający w stanie naturalnym; poważny; oszczędny’.

    Sorówka - (Śl) od surowy ‘pozostający w stanie naturalnym; poważny; oszczędny’.

    Sors - od niemieckiej nazwy osobowej Schorß, ta od Schorß ‘łyko drzewne’ lub od łużyckiego škorc ‘szpak’.

    Sorsa - od niemieckiej nazwy osobowej Schorß, ta od Schorß ‘łyko drzewne’ lub od łużyckiego škorc ‘szpak’.

    Sortiuk - w grupie nazwisk pochodzących od sort, sorta ‘gatunek’ lub od szort ‘spódnica’.

    Sortowicz - w grupie nazwisk pochodzących od sort, sorta ‘gatunek’ lub od szort ‘spódnica’.

    Sortyka - w grupie nazwisk pochodzących od sort, sorta ‘gatunek’ lub od szort ‘spódnica’.

    Sortysiak - w grupie nazwisk pochodzących od sort, sorta ‘gatunek’ lub od szort ‘spódnica’.

    Soruchta - (Śl) od staropolskiego narychtować ‘przygotować, nastawić’.

    Soruczuk - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorun - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Soruń - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorus - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorwa - od gwarowego szarwa ‘prosty wóz’ lub od litewskiej nazwy osobowej Sarvatius.

    Sorwek - od gwarowego szarwa ‘prosty wóz’ lub od litewskiej nazwy osobowej Sarvatius.

    Sorwin - od gwarowego szarwa ‘prosty wóz’ lub od litewskiej nazwy osobowej Sarvatius.

    Sorwiński - od gwarowego szarwa ‘prosty wóz’ lub od litewskiej nazwy osobowej Sarvatius.

    Sory - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorychta - (Śl) od staropolskiego narychtować ‘przygotować, nastawić’.

    Sorycz - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Soryl - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Soryła - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sorys - od niemieckiej nazwy osobowej Sorries, ta od imienia Sergius.

    Sorysiak - od niemieckiej nazwy osobowej Sorries, ta od imienia Sergius.

    Sorysz - od niemieckiej nazwy osobowej Sorries, ta od imienia Sergius.

    Sorzycki - w nazwiskach na Szar-, Sar- nastąpiło pomieszanie dwóch różnych podstaw: pochodzących od apelatywu szary ‘ciemnopopielaty’ i imienia Sara, notowanego w Pplsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Sarah ‘księżniczka, panująca’.

    Sorzyński - od nazwy miejscowej Szarzyn (słupskie, gmina Bytów), Szarzyn (płockie, gmina Staroźreby), Szarzyna (rzeszowskie, gmina Nowa Szarzyna).

    Sorżycki - w nazwiskach na Szar-, Sar- nastąpiło pomieszanie dwóch różnych podstaw: pochodzących od apelatywu szary ‘ciemnopopielaty’ i imienia Sara, notowanego w Pplsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Sarah ‘księżniczka, panująca’.

    Sos - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosa - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosada - (Śl) od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Sosade - (Śl) od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Sosadzin - (Śl) od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Sosak - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosanczyn - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosanka - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosanowski - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosch - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soschinka - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Soschiński - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Soschka - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soschniak - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosek - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosenka - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosenkiewicz - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosenko - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosenkowski - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Soseńko - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Soseński - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosgornik - (Śl) od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Sosgórniak - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Sosgórnik - (Śl) od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Sosiak - 1682 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosialuk - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosic - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosicki - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosiecki - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosiela - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosien - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosieniak - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosienka - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosienko - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosień - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosień - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosieński - 1471 od nazwy miejscowej Sosna (kilka wsi).

    Sosiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosik - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosim - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Sosimowicz - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Sosimowski - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Sosimski - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Sosin - od imienia Sasin, Sosin, Sasim, używanego w Kosciele prawosławnym, to od Sasonij, pochodzącego od hebrajskiego Šošannah ‘lilia’. Na Kresach Wschodnich notowane od XIV wieku.

    Sosin - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosina - od imienia Sasin, Sosin, Sasim, używanego w Kosciele prawosławnym, to od Sasonij, pochodzącego od hebrajskiego Šošannah ‘lilia’. Na Kresach Wschodnich notowane od XIV wieku.

    Sosina - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosinek - od imienia Sasin, Sosin, Sasim, używanego w Kosciele prawosławnym, to od Sasonij, pochodzącego od hebrajskiego Šošannah ‘lilia’. Na Kresach Wschodnich notowane od XIV wieku.

    Sosiniak - od imienia Sasin, Sosin, Sasim, używanego w Kosciele prawosławnym, to od Sasonij, pochodzącego od hebrajskiego Šošannah ‘lilia’. Na Kresach Wschodnich notowane od XIV wieku.

    Sosinka - od imienia Sasin, Sosin, Sasim, używanego w Kosciele prawosławnym, to od Sasonij, pochodzącego od hebrajskiego Šošannah ‘lilia’. Na Kresach Wschodnich notowane od XIV wieku.

    Sosinka - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosinko - od imienia Sasin, Sosin, Sasim, używanego w Kosciele prawosławnym, to od Sasonij, pochodzącego od hebrajskiego Šošannah ‘lilia’. Na Kresach Wschodnich notowane od XIV wieku.

    Sosinowicz - od imienia Sasin, Sosin, Sasim, używanego w Kosciele prawosławnym, to od Sasonij, pochodzącego od hebrajskiego Šošannah ‘lilia’. Na Kresach Wschodnich notowane od XIV wieku.

    Sosinowski - od imienia Sasin, Sosin, Sasim, używanego w Kosciele prawosławnym, to od Sasonij, pochodzącego od hebrajskiego Šošannah ‘lilia’. Na Kresach Wschodnich notowane od XIV wieku.

    Sosinowski - od nazwy miejscowej Sasiny (kilka wsi na Podlasiu).

    Sosiński - od nazwy miejscowej Sasiny (kilka wsi na Podlasiu).

    Sosiński - od nazwy miejscowej Sosna (kilka wsi).

    Sosiur - od gwarowego sosór ‘człowiek nieuprzejmy, naburmuszony’.

    Soska, m. - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosko - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soskow - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soskowiak - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosków - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosler - od niemieckiej nazwy osobowej Schößler, ta od wysokoniemieckiego schü??eler ‘ten, co wyrabia drewniane miski’.

    Sosna - 1386 od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnak - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnal - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnala - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnalski - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosna-Sarno - złożenia brak; Sosna 1386 od sosna ‘drzewo iglaste’; Sarno od sarna ‘ssak z rodziny jeleniowatych’.

    Sosnecki - od nazwy miejscowej Sosnka, dziś Sanka (krakowskie, gmina Krzeszowice).

    Sosniak - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnian - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnica - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnicki - od nazwy miejscowej Sośnica (kilka wsi).

    Sosnicz - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosniczka - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosniecki - od nazwy miejscowej Sosnka, dziś Sanka (krakowskie, gmina Krzeszowice).

    Sosnierz - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosniesz - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnik - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnin - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosniński - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosniok - (Śl) od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosniuk - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnkowski - 1478 od nazwy miejscowej Sosnkowo, dziś Sosenkowo (ciechanowskie, gmina Naruszewo).

    Sosno - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnora - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnorski - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnowa - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnowicki - od nazwy miejscowej Sosnowica (chełm., gmina Sosnowica).

    Sosnowicz - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnowiec - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnowiecki - od nazwy miejscowej Sosnowiec (kilka miejscowości).

    Sosnowik - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnowka - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnowski - 1396 od nazwy miejscowej Sosnowice, Sosnowo (kilka wsi).

    Sosnowski - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnowy - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnów - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosnówka - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosoł - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosonka - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosór - od gwarowego sosór ‘człowiek nieuprzejmy, naburmuszony’.

    Soss - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sossalla - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sossinka - od imienia Sasin, Sosin, Sasim, używanego w Kosciele prawosławnym, to od Sasonij, pochodzącego od hebrajskiego Šošannah ‘lilia’. Na Kresach Wschodnich notowane od XIV wieku.

    Sossiński - od nazwy miejscowej Sasiny (kilka wsi na Podlasiu).

    Sossna - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sossnkowski - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sossnowski - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sosso - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sostak - w grupie nazwisk pochodzących od szósty, też od szost ‘drąg’, szostać ‘szastać’.

    Sostakiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od szósty, też od szost ‘drąg’, szostać ‘szastać’.

    Sostar - od szuster ‘szewc (z niemieckiego)’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schuster.

    Sostaszko - w grupie nazwisk pochodzących od szósty, też od szost ‘drąg’, szostać ‘szastać’.

    Sostek - w grupie nazwisk pochodzących od szósty, też od szost ‘drąg’, szostać ‘szastać’.

    Sostok - w grupie nazwisk pochodzących od szósty, też od szost ‘drąg’, szostać ‘szastać’.

    Sostowski - w grupie nazwisk pochodzących od szósty, też od szost ‘drąg’, szostać ‘szastać’.

    Sosula - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosulski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sosur - od gwarowego sosór ‘człowiek nieuprzejmy, naburmuszony’.

    Sosz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soszalski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soszek - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soszka - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soszke - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soszko - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soszkowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soszler - od niemieckiej nazwy osobowej Schößler, ta od wysokoniemieckiego schü??eler ‘ten, co wyrabia drewniane miski’.

    Sosznik - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Soszniowski - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Soszycz - 1392 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soszyn - 1497 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Soszyna - od imienia Sasin, Sosin, Sasim, używanego w Kosciele prawosławnym, to od Sasonij, pochodzącego od hebrajskiego Šošannah ‘lilia’. Na Kresach Wschodnich notowane od XIV wieku.

    Soszyński - od nazwy miejscowej Sasiny (kilka wsi na Podlasiu).

    Soś - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sościowski - w grupie nazwisk pochodzących od szósty, też od szost ‘drąg’, szostać ‘szastać’.

    Sościółek - w grupie nazwisk pochodzących od szósty, też od szost ‘drąg’, szostać ‘szastać’.

    Sośka - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sośko - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sośków - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sośler - od niemieckiej nazwy osobowej Schößler, ta od wysokoniemieckiego schü??eler ‘ten, co wyrabia drewniane miski’.

    Sośmierz - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośmiesz - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośna - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośnia - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośniak - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośniarz - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośnica - 1467 od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośnicki - 1382 od nazwy miejscowej Sośnica (kilka wsi).

    Sośnicza - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośniecki - 1470-80 od nazwy miejscowej Sosnka, dziś Sanka (krakowskie, gmina Krzeszowice).

    Sośnierz - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośniesz - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośniewski - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośnik - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośnikowski - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośnin - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośniok - (Śl) od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośniowski - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośnirz - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sośniuk - od sosna ‘drzewo iglaste’.

    Sot - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sota - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotala - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotalski - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotała - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotański - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotara - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotarczyk - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotarz - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotek - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotel - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Soter - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Soterski - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotfin - od gwarowego sotwa ‘trudno, ciężko’ lub też od sotwina ‘kwaśne źródło’.

    Sothaj - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotirow - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotko - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotkowski - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotłowski - od nazwy miejscowej Sotowica (KrW).

    Sotnicki - od dawnego sotnik ‘dowódca sotni kozackiej’.

    Sotniczenko - od dawnego sotnik ‘dowódca sotni kozackiej’.

    Sotniczuk - od dawnego sotnik ‘dowódca sotni kozackiej’.

    Sotniczyk - od dawnego sotnik ‘dowódca sotni kozackiej’.

    Sotnik - od dawnego sotnik ‘dowódca sotni kozackiej’.

    Sotnikow - od dawnego sotnik ‘dowódca sotni kozackiej’.

    Soto - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotoła - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Soton - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotonynko - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotoń - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotor - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotora - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotorek - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotorski - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotoszek - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotowicz - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotowski - od nazwy miejscowej Sotowica (KrW).

    Sotowski - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotój - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotrowski - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sott - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sottan - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sottek - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sottor - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotuł - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotuła - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotur - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Soturczak - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Soturzyn - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotwin - od gwarowego sotwa ‘trudno, ciężko’ lub też od sotwina ‘kwaśne źródło’.

    Sotwinek - od gwarowego sotwa ‘trudno, ciężko’ lub też od sotwina ‘kwaśne źródło’.

    Sotwiński - od gwarowego sotwa ‘trudno, ciężko’ lub też od sotwina ‘kwaśne źródło’.

    Sotyka - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotyn - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotyń - w grupie nazwisk pochodzących od sotać ‘strzępić się’, socić ‘pchać, popychać’, też od gwarowego zot ‘żołądek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Sott, ta z dolnoniemieckiego sot ‘studnia, źródło’ lub od sot ‘zupa, rosół’ albo od średnioniemieckiego sote ‘słodki, miły, przyjemny’.

    Sotyrowski - od sotór ‘torba, sakwa ciesielska’, szotor, szótor ‘łachman, szmata’.

    Sotys - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sotysiak - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sotysik - (Śl) od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sotyszewski - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sova - od sowa ‘ptak’.

    Sowa - 1404 od sowa ‘ptak’.

    Sowacki - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Sowacz - od sowa ‘ptak’.

    Sowada - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Sowadski - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Sowadzki - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Sowak - 1478 od sowa ‘ptak’.

    Sowal - od sowa ‘ptak’.

    Sowala - od sowa ‘ptak’.

    Sowalewski - od sowa ‘ptak’.

    Sowalisz - od sowa ‘ptak’.

    Sowalski - od sowa ‘ptak’.

    Sowała - od sowa ‘ptak’.

    Sowałka - 1474 od sowa ‘ptak’.

    Sowaniec - od schować ‘ukryć’; od gwarowego sować ‘schować’, od staropolskiego schowaniec ‘sługa’.

    Sowaniewski - od schować ‘ukryć’; od gwarowego sować ‘schować’, od staropolskiego schowaniec ‘sługa’.

    Sowaniuk - od schować ‘ukryć’; od gwarowego sować ‘schować’, od staropolskiego schowaniec ‘sługa’.

    Sowański - od schować ‘ukryć’; od gwarowego sować ‘schować’, od staropolskiego schowaniec ‘sługa’.

    Sowastianik - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sowastjanow - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sowaściuk - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sowaśko - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sowczak - od sowa ‘ptak’.

    Sowczenko - od sowa ‘ptak’.

    Sowczuk - od sowa ‘ptak’.

    Sowczyk - od sowa ‘ptak’.

    Sowczyński - 1662 od nazwy miejscowej Sowczyn (KrW), Sufczyn (tarnowskie, gmina Dębno), Sufczyna (przemyskie, gmina Bircza).

    Sowecki - od nazwy miejscowej Sowczyce (częstochowskie, gmina Olesno) lub Sowice (katowickie, gmina Tarnowskie Góry).

    Sowejko - od sowa ‘ptak’.

    Sowek - od sowa ‘ptak’.

    Sowestjanow - od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sowiak - 1719 od sowa ‘ptak’.

    Sowiakowski - od sowa ‘ptak’.

    Sowiało - od sowa ‘ptak’.

    Sowian - od sowa ‘ptak’.

    Sowianka, m. - 1409 od sowa ‘ptak’.

    Sowianko - 1497 od sowa ‘ptak’.

    Sowic - 1406 od sowa ‘ptak’.

    Sowicki - od nazwy miejscowej Sowczyce (częstochowskie, gmina Olesno) lub Sowice (katowickie, gmina Tarnowskie Góry).

    Sowicz - od sowa ‘ptak’.

    Sowiczak - od sowa ‘ptak’.

    Sowidzki - od nazwy miejscowej Sowczyce (częstochowskie, gmina Olesno) lub Sowice (katowickie, gmina Tarnowskie Góry).

    Sowiec - 1398 od sowa ‘ptak’.

    Sowiecki - od nazwy miejscowej Sowczyce (częstochowskie, gmina Olesno) lub Sowice (katowickie, gmina Tarnowskie Góry).

    Sowiej - od imienia biblijnego Sawa, to od aramejskiego saba ‘starzec, dziadek’, przejete do greckiego jako Sabas lub Sabbas, do łacińskiego Sabas, wschodniosłowiańskiego Sawa. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Sowieja - od imienia biblijnego Sawa, to od aramejskiego saba ‘starzec, dziadek’, przejete do greckiego jako Sabas lub Sabbas, do łacińskiego Sabas, wschodniosłowiańskiego Sawa. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Sowielarski - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce od XII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowielew - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce od XII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowielski - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce odXII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowieński - 1786 od nazw miejscowych Sowin, Sowiny, Sowiniec (kilka wsi).

    Sowietzki - (Śl) od nazwy miejscowej Sowczyce (częstochowskie, gmina Olesno) lub Sowice (katowickie, gmina Tarnowskie Góry).

    Sowijak - od imienia biblijnego Sawa, to od aramejskiego saba ‘starzec, dziadek’, przejete do greckiego jako Sabas lub Sabbas, do łacińskiego Sabas, wschodniosłowiańskiego Sawa. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Sowik - 1738 od sowa ‘ptak’.

    Sowikowski - od sowa ‘ptak’.

    Sowilarski - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce od XII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowilo - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce od XII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowilski - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce od XII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowilski - od sowa ‘ptak’.

    Sowił - 1400 (KrW) od sowa ‘ptak’.

    Sowiło - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce od XII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowin - 1497 od sowa ‘ptak’.

    Sowina, m. - 1412 od sowa ‘ptak’.

    Sowino - 1445 od sowa ‘ptak’.

    Sowinzek - od zawiązały ‘krępy, przysadzisty’, zawiązać ‘zrobić supeł, węzeł; zorganizować, utworzyć; łączyć się w grupę’.

    Sowiński - 1432 od nazw miejscowych Sowin, Sowiny, Sowiniec (kilka wsi).

    Sowioł - od sowa ‘ptak’.

    Sowionsek - (Śl) od zawiązały ‘krępy, przysadzisty’, zawiązać ‘zrobić supeł, węzeł; zorganizować, utworzyć; łączyć się w grupę’.

    Sowionzek - (Śl) od zawiązały ‘krępy, przysadzisty’, zawiązać ‘zrobić supeł, węzeł; zorganizować, utworzyć; łączyć się w grupę’.

    Sowiralski - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce od XII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowirzdżał - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowirżał - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowiska - od sowa ‘ptak’.

    Sowisko - (Śl) od sowa ‘ptak’.

    Sowislo - (Śl) od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Sowislok - (Śl) od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Sowisł - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Sowisło - (Śl) od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Sowisłok - (Śl) od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Sowisz - od sowa ‘ptak’.

    Sowiszok - (Śl) od sowa ‘ptak’.

    Sowiślak - (Śl) od nazwy rzeki Wisła.

    Sowiślo - (Śl) od nazwy rzeki Wisła.

    Sowiślok - (Śl) od nazwy rzeki Wisła.

    Sowizdraniuk - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowizdrzał - 1613 od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowizdzał - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowizdział - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowizdżał - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowizrał - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowiźdrzał - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowiźrał - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowiżdrzał - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowiżdżał - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowiżrał - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.

    Sowjak - (Śl) od sowa ‘ptak’.

    Sowka - od sowa ‘ptak’.

    Sowko - od sowa ‘ptak’.

    Sowliński - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce od XII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowluk - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce od XII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowłaszkow - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce od XII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowłowiec - od imienia Szaweł, to od hebrajskiego ša’ul ‘uproszczony, pożądany’. Imię notowane w Polsce od XII wieku; forma spolonizowana Szaweł, spotykana w źródłach od XIII wieku.

    Sowo - od sowa ‘ptak’.

    Sowoda - od za wodą.

    Sowodnik - od za wodą.

    Sowon - 1545 od imienia biblijnego Sawa, to od aramejskiego saba ‘starzec, dziadek’, przejete do greckiego jako Sabas lub Sabbas, do łacińskiego Sabas, wschodniosłowiańskiego Sawa. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Sowonczyc - 1551 od imienia biblijnego Sawa, to od aramejskiego saba ‘starzec, dziadek’, przejete do greckiego jako Sabas lub Sabbas, do łacińskiego Sabas, wschodniosłowiańskiego Sawa. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Sowoniewicz - 1551 od imienia biblijnego Sawa, to od aramejskiego saba ‘starzec, dziadek’, przejete do greckiego jako Sabas lub Sabbas, do łacińskiego Sabas, wschodniosłowiańskiego Sawa. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Sowonik - 1662 od imienia biblijnego Sawa, to od aramejskiego saba ‘starzec, dziadek’, przejete do greckiego jako Sabas lub Sabbas, do łacińskiego Sabas, wschodniosłowiańskiego Sawa. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Sowonikowicz - 1560 od imienia biblijnego Sawa, to od aramejskiego saba ‘starzec, dziadek’, przejete do greckiego jako Sabas lub Sabbas, do łacińskiego Sabas, wschodniosłowiańskiego Sawa. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Sowoniuk - 1662 od imienia biblijnego Sawa, to od aramejskiego saba ‘starzec, dziadek’, przejete do greckiego jako Sabas lub Sabbas, do łacińskiego Sabas, wschodniosłowiańskiego Sawa. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Sowonkowicz - 1560 od imienia biblijnego Sawa, to od aramejskiego saba ‘starzec, dziadek’, przejete do greckiego jako Sabas lub Sabbas, do łacińskiego Sabas, wschodniosłowiańskiego Sawa. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Sowosta - od sowa ‘ptak’.

    Sowosz - od sowa ‘ptak’.

    Sowościanik - 1639 od imienia Sebastian, z greckiego Sebastianós, od sebastós ‘czcigodny, dostojny’; w Polsce znane od XII wieku, dawniej jako Sebastyjan, Sabestyjan, Sebestyjan i Bastyjan.

    Sowowski - od sowa ‘ptak’.

    Sowól - od sowa ‘ptak’.

    Sowół - od sowa ‘ptak’.

    Sowul - od sowa ‘ptak’.

    Sowula - 1492 od sowa ‘ptak’.

    Sowulak - 1796 od sowa ‘ptak’.

    Sowulewska - od sowa ‘ptak’.

    Sowulewski - od sowa ‘ptak’.

    Sowulski - od sowa ‘ptak’.

    Sowuła - od sowa ‘ptak’.

    Sowycz - od sowa ‘ptak’.

    Sowyczko - od sowa ‘ptak’.

    Soyk - (Pom) od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soyka - (Pom) od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soyke - (Pom) od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Soyta - od gwarowego sujta ‘roślina podobna do pokrzywy’.

    Soza - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozan - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozaniuk - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozanow - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozanowicz - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozański - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozi - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozniuk - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozon - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozoniuk - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozonowicz - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozonuk - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozoński - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozul - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozuniak - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozuniuk - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sozyko - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Soźnicki - od nazwy miejscowej Sośnica (kilka wsi).

    Sożański - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sożek - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sożeń - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sożko - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sożycki - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sożyński - od imienia Sozon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Sodzon ‘zbawiający’.

    Sófczyński - od nazwy miejscowej Sowczyn (KrW), Sufczyn (tarnowskie, gmina Dębno), Sufczyna (przemyskie, gmina Bircza).

    Sój - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sójak - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sójecki - 1664 od nazwy miejscowej Sójki (kilka miejscowości).

    Sójka - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sójko - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sójkowski - od soja, sojka, sójka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sójta - od gwarowego sujta ‘roślina podobna do pokrzywy’.

    Sól - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sólak - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sólecki - od nazwy miejscowej Solec, Solca (kilka wsi).

    Sólkowski - od nazw miejscowych typu Sułkowice, Sułków, Sułkowo.

    Sólnica - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sółek - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sółka - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sółkiewicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sółkowicz - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sółkowski - od nazw miejscowych typu Sułkowice, Sułków, Sułkowo.

    Sółkowski - od solić ‘posypywać solą’, sól ‘chlorek sodu’.

    Sółtan - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sółtanowski - od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca, panujący w krajach muzułmańskich’, od białoruskiego santon, sułtan.

    Sółtowski - od niemieckiej nazwy osobowej Scholte, ta od Scholz.

    Sółtys - od sołtys, dawniej też szołtys ‘zwierzchnik administracji wiejskiej’.

    Sópeła - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy sop-, por. skopać ‘tkać’, sopić się ‘obruszać się, rzucać się’, sopać ‘sapać’, wschodniosłowiańskie sop ‘mogiła’.

    Sóra - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sóras - w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego sor ‘kurz, brud, śmieci’, por. też gwarowe sora ‘cholewka buta’.

    Sórma - od surma ‘dawny nstrument dęty’.

    Sórówka - od surowy ‘pozostający w stanie naturalnym; poważny; oszczędny’.

    Sórówski - od surowy ‘pozostający w stanie naturalnym; poważny; oszczędny’.

    Sós - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sóska - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sószyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw sos-, szos-, por. sos ‘płynny dodatek do potraw; pęd rośliny’, soś, sośka ‘sosna’, szos dawniej ‘podatek miejski od domów i warsztatów rzemieślniczych’.

    Sówczyk - 1669 od sowa ‘ptak’.

    Sówiński - od nazwy miejscowej Suwin (ostrołęckie, gmina Somianka).

    Sówka - od sowa ‘ptak’.

    Sówka-Sowiński - złożenia brak; Sówka od sowa ‘ptak’; Sowiński 1432 od nazw miejscowych Sowin, Sowiny, Sowiniec (kilka wsi).

    Sówko - od sowa ‘ptak’.

    Spac - od niemieckiej nazwy osobowej Spatz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spatz, spatze ‘wróbel’, może też od szpak.

    Spacer - od niemieckiej nazwy osobowej Spazier, ta od Spa (t)zier (e) ‘spacerujący’.

    Spacewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Spatz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spatz, spatze ‘wróbel’, może też od szpak.

    Spach - od staropolskiego spachać ‘uczynić, zrobić’.

    Spachacz - od staropolskiego spachać ‘uczynić, zrobić’.

    Spacharz - od staropolskiego spachać ‘uczynić, zrobić’.

    Spachowski - od staropolskiego spachać ‘uczynić, zrobić’.

    Spacht - od niemieckiej nazwy osobowej Specht, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spaht ‘dzięcioł’, też od gwarowego szpecht, specht ‘dzięcioł’.

    Spacier - od niemieckiej nazwy osobowej Spazier, ta od Spa (t)zier (e) ‘spacerujący’.

    Spacir - od niemieckiej nazwy osobowej Spazier, ta od Spa (t)zier (e) ‘spacerujący’.

    Spacjer - od niemieckiej nazwy osobowej Spazier, ta od Spa (t)zier (e) ‘spacerujący’.

    Spaczek - od szpak ‘ptak’.

    Spaczewski - od szpak ‘ptak’.

    Spaczyński - od szpak ‘ptak’.

    Spadaj - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadała - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadek - 1598 od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadkiewicz - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadko - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadkowski - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadliński - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadła - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadło - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadły - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadniewski - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadzieński - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadzik - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spadziński - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spaier - od niemieckiej nazwy osobowej Speier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spire ‘jaskółka murówka; jerzyk’.

    Spaiser - od niemieckiej nazwy osobowej Speiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spisaere ‘podczaszy na dworach odpowiedzialny za przygotowanie posiłkow’.

    Spaizer - od niemieckiej nazwy osobowej Speiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spisaere ‘podczaszy na dworach odpowiedzialny za przygotowanie posiłkow’.

    Spaja - od spajać ‘łączyć’.

    Spajer - od niemieckiej nazwy osobowej Speier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spire ‘jaskółka murówka; jerzyk’.

    Spak - od szpak ‘ptak’.

    Spakowski - od nazwy miejscowej Szpakowo (białostockie, gmina Jaświły).

    Spala - 1512 od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spalak - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spalczyński - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spalek - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spaleniak - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spaleniec - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spalenik - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spaleny - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spalik - 1577 od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spaliniak - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spaliński - od nazwy miejscowej Spaliny (ostrołęckie, gmina Rozgor).

    Spalitabaka - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spallek - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spaller - od szpaler ‘tkanina dekoracyjna; dwa równoległe szeregi ustawione po obu stronach alei, ulicy’.

    Spalona - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spaloniak - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spalony - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spalski - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spaltabaka - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spaluch - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spała - 1577 od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spałak - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spała-Kaniewski - złożenia brak; Spała 1577 od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały; Kaniewski 1498 od nazwy miejscowej Kaniewo (włocławskie, gmina Lubraniec).

    Spaławski - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spałek - 1566 od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spałka - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spałkowski - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Span - 1243 od niemieckiej nazwy osobowej Span, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga’, przenośnie ‘mały człowiek’ lub od apelatywu typu spanie, spanować ‘opanować’.

    Spancerka - od spencer ‘kurtka, surdut’.

    Spancerski - od spencer ‘kurtka, surdut’.

    Spandek - od niemieckiej nazwy osobowej Spond, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sponde ‘łózko bez pościeli’, też od spąd.

    Spandel - od niemieckiej nazwy osobowej Spöndel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga ,wiór’.

    Spander - od szponder ‘mięso wołowe z grzbietu’.

    Spandlik - od niemieckiej nazwy osobowej Spöndel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga ,wiór’.

    Spandlowski - od niemieckiej nazwy osobowej Spöndel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga ,wiór’.

    Spandowski - od niemieckiej nazwy osobowej Spond, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sponde ‘łózko bez pościeli’, też od spąd.

    Spandrzyk - od szponder ‘mięso wołowe z grzbietu’.

    Spanek - od niemieckiej nazwy osobowej Span, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga’, przenośnie ‘mały człowiek’ lub od apelatywu typu spanie, spanować ‘opanować’.

    Spanel - od spaniel ‘pies myśliwski lub pokojowy’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spanel, , ta od średnio-wysoko-niemieckiego spaenelin, spaenel ‘kędzierzawienie włosów’.

    Spaner - od niemieckiej nazwy osobowej Spannera, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spanner ‘właściciel furmanki’ lub od niemieckiego Spanier ‘Hiszpan’.

    Spangehl - od niemieckiej nazwy osobowej Spengel, ta od spengel ‘gatunek sokoła’.

    Spanhel - od niemieckiej nazwy osobowej Spengel, ta od spengel ‘gatunek sokoła’.

    Spanialski - od wspaniały ‘znakomity, doskonały; bogaty, wystawny; łaskawy, hojny’.

    Spaniał - od wspaniały ‘znakomity, doskonały; bogaty, wystawny; łaskawy, hojny’.

    Spaniały - 1643 od wspaniały ‘znakomity, doskonały; bogaty, wystawny; łaskawy, hojny’.

    Spaniczok - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Span, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga’, przenośnie ‘mały człowiek’ lub od apelatywu typu spanie, spanować ‘opanować’.

    Spaniel - od spaniel ‘pies myśliwski lub pokojowy’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spanel, , ta od średnio-wysoko-niemieckiegospaenelin, spaenel ‘kędzierzawienie włosów’.

    Spanielewski - od spaniel ‘pies myśliwski lub pokojowy’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spanel, , ta od średnio-wysoko-niemieckiegospaenelin, spaenel ‘kędzierzawienie włosów’.

    Spanielski - od spaniel ‘pies myśliwski lub pokojowy’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spanel, , ta od średnio-wysoko-niemieckiegospaenelin, spaenel ‘kędzierzawienie włosów’.

    Spanier - od niemieckiej nazwy osobowej Spannera, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spanner ‘właściciel furmanki’ lub od niemieckiego Spanier ‘Hiszpan’.

    Spanili - od wspaniały ‘znakomity, doskonały; bogaty, wystawny; łaskawy, hojny’.

    Spanily - od wspaniały ‘znakomity, doskonały; bogaty, wystawny; łaskawy, hojny’.

    Spaniol - od wspaniały ‘znakomity, doskonały; bogaty, wystawny; łaskawy, hojny’.

    Spankiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Span, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga’, przenośnie ‘mały człowiek’ lub od apelatywu typu spanie, spanować ‘opanować’.

    Spankowski - od niemieckiej nazwy osobowej Span, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga’, przenośnie ‘mały człowiek’ lub od apelatywu typu spanie, spanować ‘opanować’.

    Spanner - od niemieckiej nazwy osobowej Spannera, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spanner ‘właściciel furmanki’ lub od niemieckiego Spanier ‘Hiszpan’.

    Spano - od niemieckiej nazwy osobowej Span, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga’, przenośnie ‘mały człowiek’ lub od apelatywu typu spanie, spanować ‘opanować’.

    Spanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Span, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga’, przenośnie ‘mały człowiek’ lub od apelatywu typu spanie, spanować ‘opanować’.

    Spanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Span, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga’, przenośnie ‘mały człowiek’ lub od apelatywu typu spanie, spanować ‘opanować’.

    Spańczak - od niemieckiej nazwy osobowej Span, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga’, przenośnie ‘mały człowiek’ lub od apelatywu typu spanie, spanować ‘opanować’.

    Spańczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Span, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga’, przenośnie ‘mały człowiek’ lub od apelatywu typu spanie, spanować ‘opanować’.

    Spański - od niemieckiej nazwy osobowej Span, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga’, przenośnie ‘mały człowiek’ lub od apelatywu typu spanie, spanować ‘opanować’.

    Sparda - od s + pardać ‘pierdzieć’.

    Sparna - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Sparniak - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Sparnik - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Sparniuk - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Sparny - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Sparta - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spartak - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spartek - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Sparty - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spartyński - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Sparzak - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Sparzyński - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spas - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasiak - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasibionek - od wschodniosłowiańskiego spasibo ‘dziękuję’; od rosyjskiej nazwy osobowej Spasibenok.

    Spasibowicz - od wschodniosłowiańskiego spasibo ‘dziękuję’.

    Spasiewicz - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasiewski - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasik - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasiński - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasiony - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasiuk - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasow - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasowicz - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasowski - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasówka - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spassówka - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spasuwka - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spaszak - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spaszewski - od spas ‘żart’, spasać ‘zużytkować jako paszę; tuczyć’’, od staropolskiego spas ‘zbawiciel’, spaś ‘wypasienie’.

    Spat - od szpat ‘narośl na stawie skokowym konia, łogawizna’.

    Spata - od szpat ‘narośl na stawie skokowym konia, łogawizna’.

    Spath - od szpat ‘narośl na stawie skokowym konia, łogawizna’.

    Späth - od szpat ‘narośl na stawie skokowym konia, łogawizna’.

    Spatkowski - od szpat ‘narośl na stawie skokowym konia, łogawizna’.

    Spatuszko - od szpat ‘narośl na stawie skokowym konia, łogawizna’.

    Spatuśko - od szpat ‘narośl na stawie skokowym konia, łogawizna’.

    Spatylak - od szpat ‘narośl na stawie skokowym konia, łogawizna’.

    Spatzier - (Pom) od niemieckiej nazwy osobowej Spazier, ta od Spa (t)zier (e) ‘spacerujący’.

    Spaulenok - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spaulonek - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spawlenok - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spawlonek - od spalić ‘poddać cos działaniu ognia, ciepła’, też od spać, ospały.

    Spayek - od spajać ‘łączyć’.

    Spąd - 1428 od spąd ‘staropolska jednostka miary’, spędzać ‘zganiać; zgromadzic; przebywać’.

    Spądek - 1343 od spąd ‘staropolska jednostka miary’, spędzać ‘zganiać; zgromadzic; przebywać’.

    Spądowski - 1411 od nazwy miejscowej Spądowo, dziś Szpondowo (ciechanowskie, gmina Płońsk).

    Spech - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spechalski - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spechciński - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Specht - od niemieckiej nazwy osobowej Specht, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spaht ‘dzięcioł’, też od gwarowego szpecht, specht ‘dzięcioł’.

    Special - od specjał ‘smakołyk, coś specjalnego’.

    Speciał - od specjał ‘smakołyk, coś specjalnego’.

    Specjal - od specjał ‘smakołyk, coś specjalnego’.

    Specjalna - od specjał ‘smakołyk, coś specjalnego’; od specjalny.

    Specjalny - od specjał ‘smakołyk, coś specjalnego’; od specjalny.

    Specjalski - od specjał ‘smakołyk, coś specjalnego’.

    Specjał - od specjał ‘smakołyk, coś specjalnego’.

    Specyalski - od specjał ‘smakołyk, coś specjalnego’.

    Specyał - od specjał ‘smakołyk, coś specjalnego’.

    Specyial - od specjał ‘smakołyk, coś specjalnego’.

    Specylak-Skrzypecki - złożenia brak; Specylak brak; Skrzypecki od skrzypieć ‘piszczeć, chrzęścić’, skrzyp ‘odgłos skrzypienia; roślina zielna’.

    Speda - od spąd ‘staropolska jednostka miary’, spędzać ‘zganiać; zgromadzic; przebywać’.

    Spedenkiewicz - od spąd ‘staropolska jednostka miary’, spędzać ‘zganiać; zgromadzic; przebywać’.

    Spedowski - od spąd ‘staropolska jednostka miary’, spędzać ‘zganiać; zgromadzic; przebywać’.

    Spedzia - od spąd ‘staropolska jednostka miary’, spędzać ‘zganiać; zgromadzic; przebywać’.

    Spedzik - od spąd ‘staropolska jednostka miary’, spędzać ‘zganiać; zgromadzic; przebywać’.

    Speicher - od niemieckiej nazwy osobowej Speicher, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spicher ‘miejsce składowania żyta, spichlerz’.

    Speichert - od niemieckiej nazwy osobowej Speicher, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spicher ‘miejsce składowania żyta, spichlerz’.

    Speichler - od niemieckiej nazwy osobowej Speicher, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spicher ‘miejsce składowania żyta, spichlerz’.

    Speidel - od niemieckiej nazwy osobowej Speidel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spidel ‘klin’, przenośnie ‘mocny, krzepki chłop’.

    Speier - od niemieckiej nazwy osobowej Speier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spire ‘jaskółka murówka; jerzyk’.

    Speir - od niemieckiej nazwy osobowej Speier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spire ‘jaskółka murówka; jerzyk’.

    Speiser - od niemieckiej nazwy osobowej Speiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spisaere ‘podczaszy na dworach odpowiedzialny za przygotowanie posiłkow’.

    Speizer - od niemieckiej nazwy osobowej Speiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spisaere ‘podczaszy na dworach odpowiedzialny za przygotowanie posiłkow’.

    Spejchert - od niemieckiej nazwy osobowej Speicher, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spicher ‘miejsce składowania żyta, spichlerz’.

    Spejdel - od niemieckiej nazwy osobowej Speidel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spidel ‘klin’, przenośnie ‘mocny, krzepki chłop’.

    Spejer - od niemieckiej nazwy osobowej Speier, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spire ‘jaskółka murówka; jerzyk’.

    Spek - od szpek ‘słonina’.

    Spelten - od niemieckiej nazwy osobowej Spelt, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spelte ‘kawałek czegoś odłubanego’.

    Spencer - od spencer ‘kurtka, surdut’.

    Spencerski - od spencer ‘kurtka, surdut’.

    Spendal - od niemieckiej nazwy osobowej Spöndel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga ,wiór’.

    Spende - od spąd ‘staropolska jednostka miary’, spędzać ‘zganiać; zgromadzic; przebywać’.

    Spendel - od niemieckiej nazwy osobowej Spöndel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spän ‘drzazga ,wiór’.

    Spender - od szponder ‘mięso wołowe z grzbietu’.

    Spendowski - od nazwy miejscowej Spądowo, dziś Szpondowo (ciechanowskie, gmina Płońsk).

    Spengel - od niemieckiej nazwy osobowej Spengel, ta od spengel ‘gatunek sokoła’.

    Spengiel - od niemieckiej nazwy osobowej Spengel, ta od spengel ‘gatunek sokoła’.

    Spentana - od spętany, spętać.

    Spentany - od spętany, spętać.

    Sper - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spera - 1676 od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Speraj - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Sperczak - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperczyński - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperka - 1601 od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperkiewicz - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperkowski - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperl - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperlak - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperlan - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperlen - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperlich - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperlik - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperling - od niemieckiej nazwy osobowej Sperling, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sperlinc ‘wróbel’.

    Spernoga - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spero - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperol - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperr - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperra - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperro - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperski - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Speruda - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperz - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Sperzyński - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spet - 1678 od zzpet, szpetny ‘człowiek brzydki’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Speth, ta od średnioniemieckiego spet ‘dzida’ lub od górniniemieckiego odpowiednika średnio-wysoko-niemieckiego spaete ‘późny’.

    Spetal - od zzpet, szpetny ‘człowiek brzydki’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Speth, ta od średnioniemieckiego spet ‘dzida’ lub od górniniemieckiego odpowiednika średnio-wysoko-niemieckiego spaete ‘późny’.

    Spete - od zzpet, szpetny ‘człowiek brzydki’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Speth, ta od średnioniemieckiego spet ‘dzida’ lub od górniniemieckiego odpowiednika średnio-wysoko-niemieckiego spaete ‘późny’.

    Speth - od zzpet, szpetny ‘człowiek brzydki’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Speth, ta od średnioniemieckiego spet ‘dzida’ lub od górniniemieckiego odpowiednika średnio-wysoko-niemieckiego spaete ‘późny’.

    Spetkowski - od zzpet, szpetny ‘człowiek brzydki’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Speth, ta od średnioniemieckiego spet ‘dzida’ lub od górniniemieckiego odpowiednika średnio-wysoko-niemieckiego spaete ‘późny’.

    Spett - od zzpet, szpetny ‘człowiek brzydki’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Speth, ta od średnioniemieckiego spet ‘dzida’ lub od górniniemieckiego odpowiednika średnio-wysoko-niemieckiego spaete ‘późny’.

    Spęcerski - od spencer ‘kurtka, surdut’.

    Spędowski - od nazwy miejscowej Spądowo, dziś Szpondowo (ciechanowskie, gmina Płońsk).

    Spędzia - od spąd ‘staropolska jednostka miary’, spędzać ‘zganiać; zgromadzic; przebywać’.

    Spędzik - od spąd ‘staropolska jednostka miary’, spędzać ‘zganiać; zgromadzic; przebywać’.

    Spędziński - od spąd ‘staropolska jednostka miary’, spędzać ‘zganiać; zgromadzic; przebywać’.

    Spętana - od spętany, spętać.

    Spętany - od spętany, spętać.

    Spętkowski - od spętany, spętać.

    Spiaczka - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’.

    Spiak - od gwarowego śpiak ‘śpioch’.

    Spiałek - od gwarowego śpiały ‘dojrzały’, śpiać ‘pospieszać; być wolnym’.

    Spiączka - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’.

    Spic - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spica - 1489 od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spicak - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spicer - od niemieckiej nazwy osobowej Spitzer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spitze ‘ostry koniec’, spitzer ‘robiący szpice’.

    Spicera - od niemieckiej nazwy osobowej Spitzer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spitze ‘ostry koniec’, spitzer ‘robiący szpice’.

    Spicewicz - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spich - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spicha - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spichaj - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spichal - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spichalski - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spichał - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spichała - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spicher - od niemieckiej nazwy osobowej Spicher, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spicher ‘spichlerz’.

    Spichowicz - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spicker - od niemieckiej nazwy osobowej Spiekker, Spiecker, te od średnio-wysoko-niemieckiego spiker ‘żelazny gwóźdź’ lub od średnioniemieckiego spiker ‘spirzch’.

    Spicki - 1711 od nazwy miejscowej Spiczki (białostockie, gmina Orla).

    Spicyn - od nazwy miejscowej Spiczyn (lubelskie, gmina Spiczyn).

    Spicyń - od nazwy miejscowej Spiczyn (lubelskie, gmina Spiczyn).

    Spicz - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spiczak - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spiczak-Brzeziński - złożenia brak; Spiczak od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’; Brzeziński od brzoza ‘gatunek drzewa’; od brzezina ‘las brzozowy’.

    Spiczakowski - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spiczek - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spiczka - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spiczko - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spicznik, ż. - 1436 od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spiczonek - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spiczyk - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spiczyn - od nazwy miejscowej Spiczyn (lubelskie, gmina Spiczyn).

    Spiczyński - 1390 od nazwy miejscowej Spiczyn (lubelskie, gmina Spiczyn).

    Spidz - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spiech - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Spiecha - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Spiecho - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Spiecholski - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Spiechow - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Spiechowicz - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Spiechowski - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Spieck - (Pom) od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Spieczek - 1614 od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Spieczna - od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Spieczny - od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Spieczonek - od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Spieczyk - 1610 od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Spieczyński - od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Spieć - od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Spieg - od szpieg, dawniej śpieg ‘agent tajnej policji; ten, co szpieguje.

    Spiegel - od gwarowego szpigiel ‘lustro’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Spiegel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spiegel ‘zwierciadło, wzór’.

    Spiegiel - od gwarowego szpigiel ‘lustro’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Spiegel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spiegel ‘zwierciadło, wzór’.

    Spiegiewicz - od szpieg, dawniej śpieg ‘agent tajnej policji; ten, co szpieguje.

    Spiegła - od gwarowego szpigiel ‘lustro’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Spiegel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spiegel ‘zwierciadło, wzór’.

    Spiegolski - od gwarowego szpigiel ‘lustro’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Spiegel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spiegel ‘zwierciadło, wzór’.

    Spiegowski - od szpieg, dawniej śpieg ‘agent tajnej policji; ten, co szpieguje.

    Spiek - 1411 od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Spiekalik - od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Spiel - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spielman - od niemieckiej nazwy osobowej Spielmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spilman ‘muzykant, kuglarz’, też od gwarowego szpilman ‘muzyk grający zawodowo’.

    Spielmann - od niemieckiej nazwy osobowej Spielmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spilman ‘muzykant, kuglarz’, też od gwarowego szpilman ‘muzyk grający zawodowo’.

    Spień - od gwarowego spień, szpień ‘iglica, szpilka’.

    Spieralski - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spierawka - od gwarowego spierewka ‘człowiek kłótliwy’.

    Spierawka - od gwarowego spierewka ‘człowiek kłótliwy’.

    Spierawski - od gwarowego spierewka ‘człowiek kłótliwy’.

    Spierawski - od gwarowego spierewka ‘człowiek kłótliwy’.

    Spierewka - od gwarowego spierewka ‘człowiek kłótliwy’.

    Spierewski - od gwarowego spierewka ‘człowiek kłótliwy’.

    Spierewski - od gwarowego spierewka ‘człowiek kłótliwy’.

    Spierz - 1466-73 od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spierzak - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spierzewski - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spies - od niemieckiej nazwy osobowej SpieB, ta z średnio-wysoko-niemieckiego spiez ‘włócznia’.

    Spieske - od niemieckiej nazwy osobowej SpieB, ta z średnio-wysoko-niemieckiego spiez ‘włócznia’.

    Spiesko - od niemieckiej nazwy osobowej SpieB, ta z średnio-wysoko-niemieckiego spiez ‘włócznia’.

    Spiesky - od niemieckiej nazwy osobowej SpieB, ta z średnio-wysoko-niemieckiego spiez ‘włócznia’.

    Spiess - od niemieckiej nazwy osobowej SpieB, ta z średnio-wysoko-niemieckiego spiez ‘włócznia’.

    Spiesz - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Spieszalski - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Spieszna - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Spieszny - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Spietz - (Śl) od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Spiewaczek - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiewak - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiewakiewicz - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiewakowski - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiewanek - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiewankiewicz - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiewanowski - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiewek - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiewiński - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiewka - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiewla - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiewok - (Śl) od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spież - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Spieżak - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Spigel - od gwarowego szpigiel ‘lustro’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Spiegel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spiegel ‘zwierciadło, wzór’.

    Spigiel - od gwarowego szpigiel ‘lustro’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Spiegel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spiegel ‘zwierciadło, wzór’.

    Spijołek - od spijać ‘dużo pić’.

    Spik - od szpik ‘substancja wypełniająca przestrzenie w kościach’, ze staropolskiego szpik, śpik ‘mózg koci używany jako środek nasenny’.

    Spika - od szpik ‘substancja wypełniająca przestrzenie w kościach’, ze staropolskiego szpik, śpik ‘mózg koci używany jako środek nasenny’.

    Spikarski - od szpik ‘substancja wypełniająca przestrzenie w kościach’, ze staropolskiego szpik, śpik ‘mózg koci używany jako środek nasenny’.

    Spiker - od niemieckiej nazwy osobowej Spiekker, Spiecker, te od średnio-wysoko-niemieckiego spiker ‘żelazny gwóźdź’ lub od średnioniemieckiego spiker ‘spirzch’.

    Spikier - od niemieckiej nazwy osobowej Spiekker, Spiecker, te od średnio-wysoko-niemieckiego spiker ‘żelazny gwóźdź’ lub od średnioniemieckiego spiker ‘spirzch’.

    Spikoński - od szpik ‘substancja wypełniająca przestrzenie w kościach’, ze staropolskiego szpik, śpik ‘mózg koci używany jako środek nasenny’.

    Spikowski - od szpik ‘substancja wypełniająca przestrzenie w kościach’, ze staropolskiego szpik, śpik ‘mózg koci używany jako środek nasenny’.

    Spikuła - od szpik ‘substancja wypełniająca przestrzenie w kościach’, ze staropolskiego szpik, śpik ‘mózg koci używany jako środek nasenny’.

    Spil - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spila - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spilaszek - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spiler - od niemieckiej nazwy osobowej Spiller, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spille ‘wrzeciono; wałek’, lub od Spieller, od średnio-wysoko-niemieckiego spilaere ‘grajek’.

    Spilis - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spiliszewski - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spilka - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spilkowski - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spill - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spilla - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spiller - od niemieckiej nazwy osobowej Spiller, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spille ‘wrzeciono; wałek’, lub od Spieller, od średnio-wysoko-niemieckiego spilaere ‘grajek’.

    Spillmann - od niemieckiej nazwy osobowej Spielmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spilman ‘muzykant, kuglarz’, też od gwarowego szpilman ‘muzyk grający zawodowo’.

    Spilman - od niemieckiej nazwy osobowej Spielmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spilman ‘muzykant, kuglarz’, też od gwarowego szpilman ‘muzyk grający zawodowo’.

    Spilnik - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spilnyk - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spilok - (Śl) od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spilszewski - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Spina - 1734 od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spinak - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spinalski - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spinarski - od niemieckiej nazwy osobowej Spinner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spinne ‘przędza’.

    Spinczek - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spinczyk - 1726 od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spinda - od gwarowego szpind ‘szafa’.

    Spindel - od gwarowego szpind ‘szafa’.

    Spindler - od gwarowego szpind ‘szafa’.

    Spinek - 1418 od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spiner - od niemieckiej nazwy osobowej Spinner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spinne ‘przędza’.

    Spineter - od szpinet, spinet ‘dawny instrument klawiszowy; rodzaj klawesynu’.

    Spink - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spinka - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spinkiewicz - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spinko - 1470-80 od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spinkowski - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spinner - od niemieckiej nazwy osobowej Spinner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spinne ‘przędza’.

    Spintzyk - (Śl) od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spińczek - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spińczyk - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spioch - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’.

    Spiolek - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’.

    Spiołek - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’.

    Spionek - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spionkowski - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Spira - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spiralewicz - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spiralski - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirała - 1435 od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirawka - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirczak - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirczyk - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirenko - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirenkow - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirewka - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirewski - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spiridon - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spiridonow - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spiridoński - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spiridowicz - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirin - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirina - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirka - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirke - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirkowicz - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spiro - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirowski - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spiruła - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirychowicz - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirydo - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydon - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydoniuk - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydonow - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydonowicz - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydonów - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydoń - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydoński - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydow - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydowicz - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydowski - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydów - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirydynow - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spiryn - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirynkow - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Spirytulski - od spirytus ‘wysokoprocentowy roztwór alkoholu etylowego’.

    Spirytus - od spirytus ‘wysokoprocentowy roztwór alkoholu etylowego’.

    Spirytuś - od spirytus ‘wysokoprocentowy roztwór alkoholu etylowego’.

    Spirz - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirzak - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirzewski - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spirzyk - od spierać ‘przeć, spychać; wspierać’, por. wspierać, wesprzeć’.

    Spis - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spisacki - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spisak - 1471 od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’ lub od nazwy regionu Spisz.

    Spisak-Spisacki - złożenia brak; Spisak 1471 od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’ lub od nazwy regionu Spisz; Spisacki od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spisala - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spisał - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spisała - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spisan - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spisek - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spisla - (Śl) od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spisła - (Śl) od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spiss - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spisz - 1431 (Wlkp, nowsze Śl) od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spiszak - 1546 od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spiszek - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spiszków - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spiszyk - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spiśla - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ulożyć tekst’, też od spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca; dzida’.

    Spit - 1664 od niemieckiej nazwy osobowej Spieth, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spuot ‘szybki, żwawy’.

    Spital - od szpital ‘zakład leczniczy’, dawniej też ‘przytułek’.

    Spitalna - od szpital ‘zakład leczniczy’, dawniej też ‘przytułek’.

    Spitalniak - od szpital ‘zakład leczniczy’, dawniej też ‘przytułek’.

    Spitalnik - od szpital ‘zakład leczniczy’, dawniej też ‘przytułek’.

    Spitalny - od szpital ‘zakład leczniczy’, dawniej też ‘przytułek’.

    Spitol - (Śl) od szpital ‘zakład leczniczy’, dawniej też ‘przytułek’.

    Spitoł - od szpital ‘zakład leczniczy’, dawniej też ‘przytułek’.

    Spittal - od szpital ‘zakład leczniczy’, dawniej też ‘przytułek’.

    Spitulski - od szpital ‘zakład leczniczy’, dawniej też ‘przytułek’.

    Spitz - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spitza - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spitzak - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spitzer - od niemieckiej nazwy osobowej Spitzer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spitze ‘ostry koniec’, spitzer ‘robiący szpice’.

    Spitzera - od niemieckiej nazwy osobowej Spitzer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spitze ‘ostry koniec’, spitzer ‘robiący szpice’.

    Spitziar - od niemieckiej nazwy osobowej Spitzer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spitze ‘ostry koniec’, spitzer ‘robiący szpice’.

    Spitzier - od niemieckiej nazwy osobowej Spitzer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spitze ‘ostry koniec’, spitzer ‘robiący szpice’.

    Spitzka - od szpic, szpica, ze staropolskiego spica‘’ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Spiwak - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiwczyk - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spiwek - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Spizak - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Spizarny - od spiżarnia ‘pomieszczenie domowe służące do przechowywania żywności; od przymiotnika spiżarny’.

    Spizewski - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Spiż - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Spiżak - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Spiżarna - od spiżarnia ‘pomieszczenie domowe służące do przechowywania żywności; od przymiotnika spiżarny’.

    Spiżarny - od spiżarnia ‘pomieszczenie domowe służące do przechowywania żywności; od przymiotnika spiżarny’.

    Spiżarski - od spiżarnia ‘pomieszczenie domowe służące do przechowywania żywności; od przymiotnika spiżarny’.

    Spiżek - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Spiżewski - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Spiżowski - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Spiżyk - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Splawski - od nazwy miejscowej Spławie (kilka wsi).

    Splecer - od niemieckiej nazwy osobowej Splett, ta ze średnioniemieckiego splete ‘drzazga, rysa, szczelina’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spletter, ta z dolnoniemieckiego splettere ‘drzazga, trzaska, szczapa’.

    Spleciniak - od gwarowego spleciniec, splecionek ‘płot pleciony z chrustu’.

    Splejsarz - od splejser, z gwarowego splejzerować ‘zranić’.

    Splejserczyk - 1635 od splejser, z gwarowego splejzerować ‘zranić’.

    Splejserz - 1633 od splejser, z gwarowego splejzerować ‘zranić’.

    Splesarz - 1609 od splejser, z gwarowego splejzerować ‘zranić’.

    Spleserz - 1609 od splejser, z gwarowego splejzerować ‘zranić’.

    Splesniak - od spleśnieć ‘okryć się pleśnią’, spleśniały.

    Splesniały - od spleśnieć ‘okryć się pleśnią’, spleśniały.

    Spleśniak - od spleśnieć ‘okryć się pleśnią’, spleśniały.

    Spleśniała - od spleśnieć ‘okryć się pleśnią’, spleśniały.

    Spleśniały - od spleśnieć ‘okryć się pleśnią’, spleśniały.

    Splet - od niemieckiej nazwy osobowej Splett, ta ze średnioniemieckiego splete ‘drzazga, rysa, szczelina’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spletter, ta z dolnoniemieckiego splettere ‘drzazga, trzaska, szczapa’.

    Spleter - od niemieckiej nazwy osobowej Splett, ta ze średnioniemieckiego splete ‘drzazga, rysa, szczelina’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spletter, ta z dolnoniemieckiego splettere ‘drzazga, trzaska, szczapa’.

    Splett - od niemieckiej nazwy osobowej Splett, ta ze średnioniemieckiego splete ‘drzazga, rysa, szczelina’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spletter, ta z dolnoniemieckiego splettere ‘drzazga, trzaska, szczapa’.

    Spletter - od niemieckiej nazwy osobowej Splett, ta ze średnioniemieckiego splete ‘drzazga, rysa, szczelina’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spletter, ta z dolnoniemieckiego splettere ‘drzazga, trzaska, szczapa’.

    Spletzer - od niemieckiej nazwy osobowej Splett, ta ze średnioniemieckiego splete ‘drzazga, rysa, szczelina’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spletter, ta z dolnoniemieckiego splettere ‘drzazga, trzaska, szczapa’.

    Splewiński - od nazwy miejscowej Plewnia (kaliskie, gmina Ceków-Kolonia).

    Split - od niemieckiej nazwy osobowej Splitt, ta z średnioniemieckiego splitten ‘dzielić na kawałki’.

    Spliter - od niemieckiej nazwy osobowej Splitt, ta z średnioniemieckiego splitten ‘dzielić na kawałki’.

    Splitt - od niemieckiej nazwy osobowej Splitt, ta z średnioniemieckiego splitten ‘dzielić na kawałki’.

    Splitter - od niemieckiej nazwy osobowej Splitt, ta z średnioniemieckiego splitten ‘dzielić na kawałki’.

    Spluwacz - od spluwacz ‘ten, co pluje’.

    Spława - od spławać, spławić.

    Spława-Neyman - złożenia brak; Spława od spławać, spławić; Neyman od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Spławiec - od spławać, spławić.

    Spławik - od spławać, spławić.

    Spławiński - od nazw miejscowych typu Pławin, Pławna, Pławno.

    Spławnik - od spławać, spławić.

    Spławski - 1387 od nazwy miejscowej Spławie (kilka wsi).

    Spłocharski - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Spłocherski - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Spłowiec - od spławać, spławić.

    Spłowiejko - od spławać, spławić.

    Spływacz - od spływacz ‘gatunek rośliny, łopian’, spływać.

    Spoch - od gwarowego spocha ‘metrowy kawałek drewna’, spochacz ‘pług’.

    Spochacz - od gwarowego spocha ‘metrowy kawałek drewna’, spochacz ‘pług’.

    Spochaczyk - od gwarowego spocha ‘metrowy kawałek drewna’, spochacz ‘pług’.

    Spociński - od nazwy miejscowej Spoczynek (włocławskie, gmina Koneck).

    Spoczek - od szpak ‘ptak’.

    Spoczyński - od nazwy miejscowej Spoczynek (włocławskie, gmina Koneck).

    Spod - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodalik - od spadać ‘opuszczać się na dół’; stawać się czyjąś własnością w drodze spadku’, spadły ‘otrzymany w spadku; ‘chudy (o zwierzynie łownej)’.

    Spodar - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodarczuk - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodarczyk - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodarec - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodarek - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodaryk - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodarzewski - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodek - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’; od spodek.

    Spodenkiewicz - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodenko - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodenkowicz - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodka - 1488 od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodło - od spodleć ‘stać się podłym’.

    Spodniewski - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodnik - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodoba - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodobalski - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodor - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodorczyk - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodorek - od ukraińskiego spodar ‘gospodarz’.

    Spodowicz - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodowski - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodynek - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodzieja - od spodziewać się ‘oczekiwać, przypuszczać’; od gwarowego spodziewać się, spodzieja ‘spodziewać się’.

    Spodziewała - od spodziewać się ‘oczekiwać, przypuszczać’.

    Spodziewański - od spodziewać się ‘oczekiwać, przypuszczać’.

    Spodziński - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodzisz - od spód, dawniej ‘pod spodem, z odwrotnej strony’, też ‘podstawa, dno’, por. spodni ‘leżący pod czymś; dolny, niższy’.

    Spodziwała - od spodziewać się ‘oczekiwać, przypuszczać’.

    Spohn - od szpon, szpona, dawniej spona ‘pazur’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spo (h)n, ta od średnioniemieckiego spön ‘drzazga, wiór’.

    Spohr - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spojanowski - od spoić ‘złączyć; zjednoczyć’, spojać, spójny ‘ściśle spojony, złączony, zwarty’.

    Spok - od szpak ‘ptak’.

    Spolak - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spolankiewicz - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spolik - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spoliniak - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spoliński - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spolna - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spolniewski - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spolnik - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spolny - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spolski - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Społa - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Społek - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Społka - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Społna - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Społnik - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Społny - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Społnycki - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Społowicz - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spon - od szpon, szpona, dawniej spona ‘pazur’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spo (h)n, ta od średnioniemieckiego spön ‘drzazga, wiór’.

    Spond - od niemieckiej nazwy osobowej Spond, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sponde ‘łózko bez pościeli’, też od spąd.

    Sponda - od niemieckiej nazwy osobowej Spond, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sponde ‘łózko bez pościeli’, też od spąd.

    Spondar - od szponder ‘mięso wołowe z grzbietu’.

    Sponder - od szponder ‘mięso wołowe z grzbietu’.

    Sponek - od szpon, szpona, dawniej spona ‘pazur’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spo (h)n, ta od średnioniemieckiego spön ‘drzazga, wiór’.

    Sponik - od szpon, szpona, dawniej spona ‘pazur’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spo (h)n, ta od średnioniemieckiego spön ‘drzazga, wiór’.

    Sponikowski - od szpon, szpona, dawniej spona ‘pazur’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spo (h)n, ta od średnioniemieckiego spön ‘drzazga, wiór’.

    Spontana - od spętany, spętać.

    Spontany - od spętany, spętać.

    Spor - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spora - 1388 od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporak - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporakowski - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporan - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporczyk - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporecki - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporek - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporelski - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spork - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporka - 1675 od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporn - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporna - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporniak - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporny - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporoń - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sport - od szportać ‘szperać, grzebać’.

    Sportek - od szportać ‘szperać, grzebać’.

    Sporych - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporycz - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporyn - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporyń - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporys - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporysek - od sporysz, dawniej sporzysz ‘grzyb pasożytujący na zbożu i trawach’.

    Sporysek - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporysiak - od sporysz, dawniej sporzysz ‘grzyb pasożytujący na zbożu i trawach’.

    Sporysz - od sporysz, dawniej sporzysz ‘grzyb pasożytujący na zbożu i trawach’.

    Sporysz - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporyszkiewicz - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporyszkiewicz - od sporysz, dawniej sporzysz ‘grzyb pasożytujący na zbożu i trawach’.

    Sporyszko - od sporysz, dawniej sporzysz ‘grzyb pasożytujący na zbożu i trawach’.

    Sporyszko - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporyszyk - 1662 od sporysz, dawniej sporzysz ‘grzyb pasożytujący na zbożu i trawach’.

    Sporyś - od sporysz, dawniej sporzysz ‘grzyb pasożytujący na zbożu i trawach’.

    Sporyś - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporz - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporzecki - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporzyński - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Sporzysz - 1368 od sporysz, dawniej sporzysz ‘grzyb pasożytujący na zbożu i trawach’.

    Sposob - od sposób w staropolszczyźnie ‘kształt’, sposobić ‘przygotowywać.

    Sposobin - od sposób w staropolszczyźnie ‘kształt’, sposobić ‘przygotowywać.

    Sposób - od sposób w staropolszczyźnie ‘kształt’, sposobić ‘przygotowywać.

    Sposzek - od szpos, szpas ‘żart ,figiel’.

    Spot - 1506 od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spotan - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spotański - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spotek - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spot-Gliszczyński - złożenia brak; Spot 1506 od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’; Gliszczyński 1550 od nazwy miejscowej Gliszcz (bydgoskie, gmina Sicienko).

    Spoth - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spotka - 1488 od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spotke - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spoton - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spotoń - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spotowski - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spott - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spottek - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spottke - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spotys - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spoździał - od gwarowego spoździć się ‘spóxnić się’.

    Spożdział - od gwarowego spoździć się ‘spóxnić się’.

    Spójnik - od spoić ‘złączyć; zjednoczyć’, spojać, spójny ‘ściśle spojony, złączony, zwarty’.

    Spólak - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spólna - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spólniak - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spólnicki - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spólniewski - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spólnik - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spólny - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spółczyński - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spółka - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spór - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spórek - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spórka - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spórna - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spórno - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spórnosz - 1669 od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spórny - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spót - od staropolskiego Szpot, spot ‘narośl kostna na nodze konia’; od niemieckiej nazwy osobowej Spott, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spot ‘drwina, figiel’.

    Spóździał - od gwarowego spoździć się ‘spóźnić się’.

    Sprach - od niemieckiej nazwy osobowej Sprach, ta od sprechen ‘mówić’.

    Spracha - od niemieckiej nazwy osobowej Sprach, ta od sprechen ‘mówić’.

    Spracher - od niemieckiej nazwy osobowej Sprach, ta od sprechen ‘mówić’.

    Sprałek - od sprać ‘wyprać; zbić’.

    Sprancel - od niemieckiej nazwy osobowej Sprentzel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sprenze, spranzel ‘fircyk, modniś’.

    Sprangel - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Spranger - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Spranzel - od niemieckiej nazwy osobowej Sprentzel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sprenze, spranzel ‘fircyk, modniś’.

    Spraski - od nazwy miejscowej Praga (część Warszawy, dzielnica Praga-Północ).

    Sprawa - 1593 od sprawa dawniej ‘kierowanie, umowa’.

    Sprawca - 1593 od sprawa dawniej ‘kierowanie, umowa’.

    Sprawka - od sprawa dawniej ‘kierowanie, umowa’.

    Sprawna - od sprawa dawniej ‘kierowanie, umowa’; od sprawny, w staropolszczyźnie ‘sprawiedliwy, uczciwy’.

    Sprawny - 1500 od sprawa dawniej ‘kierowanie, umowa’; od sprawny, w staropolszczyźnie ‘sprawiedliwy, uczciwy’.

    Sprawski - od sprawa dawniej ‘kierowanie, umowa’.

    Sprażyński - od sprężyna.

    Sprącel - od niemieckiej nazwy osobowej Sprentzel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sprenze, spranzel ‘fircyk, modniś’.

    Sprążyna - od sprężyna.

    Sprążyński - od sprężyna.

    Sprecel - od niemieckiej nazwy osobowej Sprentzel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sprenze, spranzel ‘fircyk, modniś’.

    Sprecher - od niemieckiej nazwy osobowej Sprach, ta od sprechen ‘mówić’.

    Spreda - od niemieckiej nazwy osobowej Spröde, ta od spröde ‘łamliwy, kruchy, słaby’.

    Sprei - – od niemieckiej nazwy osobowej Sprey, ta od nazwy miejscowej Sprey (Śląsk).

    Spreier - – od niemieckiej nazwy osobowej Sprey, ta od nazwy miejscowej Sprey (Śląsk).

    Sprej - – od niemieckiej nazwy osobowej Sprey, ta od nazwy miejscowej Sprey (Śląsk).

    Sprejer - – od niemieckiej nazwy osobowej Sprey, ta od nazwy miejscowej Sprey (Śląsk).

    Sprencel - od niemieckiej nazwy osobowej Sprentzel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sprenze, spranzel ‘fircyk, modniś’.

    Sprengel - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Sprenger - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Sprengiel - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Sprengler - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Sprenglewski - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Sprentzel - od niemieckiej nazwy osobowej Sprentzel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sprenze, spranzel ‘fircyk, modniś’.

    Sprenzel - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Sprentzel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sprenze, spranzel ‘fircyk, modniś’.

    Sprenżyna - od sprężyna.

    Spreżyna - od sprężyna.

    Spręgiel - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Spręglewski - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Spręngel - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Sprężyna - od sprężyna.

    Sprężyński - od sprężyna.

    Springel - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Springer - 1535 od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Springiel - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Springiel - od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Springier - 1565 od niemieckich nazw osobowych na Sprang-, Spreng-, Spring-.

    Sprisz - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Spriszyński - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Sproch - 1653 od szprochy, szpruchy, spróchy ‘dowcipy, gwary’.

    Sproszak - 1683 od szprochy, szpruchy, spróchy ‘dowcipy, gwary’.

    Sprot - od szprot ‘mała rybka śledziowata’.

    Sprotowski - od szprot ‘mała rybka śledziowata’.

    Sprott - od szprot ‘mała rybka śledziowata’.

    Spruch - 1683 od szprochy, szpruchy, spróchy ‘dowcipy, gwary’.

    Spruszczak - 1785 od szprochy, szpruchy, spróchy ‘dowcipy, gwary’.

    Sprut - od gwarowego szprut ‘ocet’.

    Spruta - od gwarowego szprut ‘ocet’.

    Sprutacz - od gwarowego szprut ‘ocet’.

    Sprutta - od gwarowego szprut ‘ocet’.

    Sprych - od szprycha, dawniej też szprych ‘pręt łączący piastę koła z jego obwodem’.

    Sprycha - od szprycha, dawniej też szprych ‘pręt łączący piastę koła z jego obwodem’.

    Sprychała - od szprycha, dawniej też szprych ‘pręt łączący piastę koła z jego obwodem’.

    Spryczak - od szpryca, spryca ‘strzykawka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spritz, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego spritz ‘drzazga, odprysk, wiór’.

    Sprys - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Sprysak - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Sprysek - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Sprysiak - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Sprysiński - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Sprysz - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Spryszak - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Spryszewski - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Spryszyński - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Spryś - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Spryt - od spryt ‘zręczność, przebiegłość’.

    Sprytny - od spryt ‘zręczność, przebiegłość’; od sprytny.

    Sprytula - od spryt ‘zręczność, przebiegłość’.

    Sprzaczka - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzaczkowski - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzączka - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzączko - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzączkowski - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzątczak - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzążak - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzążek - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzążka - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzęczak - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzęczka - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzęczkowski - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzęgalski - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzęgała - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzęgiewski - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzonczak - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzyczka - od sprzęgać ‘złączyć, skojarzyć; połączyć w zaprzęgu zwierzęta pociągowe’.

    Sprzyszak - od sprys ‘podpora z drzewa do umocnienia ścian; żerdź do podpierania łodzi’.

    Spuchała - od spuchać ‘spuchnąć’.

    Spudowski - od wschodniosłowiańskiego spud ‘pół korca’.

    Spudy - od wschodniosłowiańskiego spud ‘pół korca’.

    Spudych - od wschodniosłowiańskiego spud ‘pół korca’.

    Spudzisz - od wschodniosłowiańskiego spud ‘pół korca’.

    Spula - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spulak - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spulikowski - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spulna - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spulniak - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spulnik - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spulny - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spuła - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spułczyński - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spułek - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spuło - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spułowicz - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spułtowski - od podstaw spol-, społ-, por. staropolskie społu ‘razem z innymi’, spólny ‘wspólny’.

    Spunak - od szpon, szpona, dawniej spona ‘pazur’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Spo (h)n, ta od średnioniemieckiego spön ‘drzazga, wiór’.

    Spunda - od niemieckiej nazwy osobowej Spond, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sponde ‘łózko bez pościeli’, też od spąd.

    Spur - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spura - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spurak - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spurek - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spurka - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spurna - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spurniak - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spurny - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spurtacz - od s + purtać ‘pierdzieć, laksować’ .

    Spurzyński - od staropolskiego spora, spór ‘zatarg’, spory dawniej ‘prędki, chętny, wydajny’, też ‘dość duży’; od niemieckich nazw osobowych na Spor-, Sporn-.

    Spus - od spuszeć ‘spleśnieć, zatęchnąć’.

    Spusiak - od spuszeć ‘spleśnieć, zatęchnąć’.

    Spust - od spust ‘spuszczenie wody; odpływ, śluza; część broni palnej, cyngiel’, spuścić.

    Spustacz - od spust ‘spuszczenie wody; odpływ, śluza; część broni palnej, cyngiel’, spuścić.

    Spustak - od spust ‘spuszczenie wody; odpływ, śluza; część broni palnej, cyngiel’, spuścić.

    Spustek - od spust ‘spuszczenie wody; odpływ, śluza; część broni palnej, cyngiel’, spuścić.

    Spustka - od spust ‘spuszczenie wody; odpływ, śluza; część broni palnej, cyngiel’, spuścić.

    Spustowski - od spust ‘spuszczenie wody; odpływ, śluza; część broni palnej, cyngiel’, spuścić.

    Spustych - od spust ‘spuszczenie wody; odpływ, śluza; część broni palnej, cyngiel’, spuścić.

    Spuszewski - od spuszeć ‘spleśnieć, zatęchnąć’.

    Spuszka - od spuszeć ‘spleśnieć, zatęchnąć’.

    Spuś - od spuszeć ‘spleśnieć, zatęchnąć’.

    Spuścizna - od spust ‘spuszczenie wody; odpływ, śluza; część broni palnej, cyngiel’, spuścić; od spuścizna ‘spadek, dziedzictwo’.

    Spuz-Szpos - złożenia brak; Spuz brak; Szpos od szpos, szpas ‘żart ,figiel’.

    Spych - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spycha - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychaj - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychala - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychalla - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychalski - 1724 od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychał - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychała - 1677 od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychało - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychałowicz - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychański - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychara - od niemieckiej nazwy osobowej Spicher, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spicher ‘spichlerz’.

    Spychara - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spycharz - od niemieckiej nazwy osobowej Spicher, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spicher ‘spichlerz’.

    Spycharz - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychawski - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychel - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spycher - od niemieckiej nazwy osobowej Spicher, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spicher ‘spichlerz’.

    Spychła - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychniak - od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychowicz - 1736 od spychać, też od imion na Spy-, typu Spycigniew.

    Spychowski - od nazwy miejscowej Spychowo (olsztyńskie, gmina Świętajno) lub od nazwy osobowej Spych.

    Spycialski - od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Spyciesz - 1393 od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Spycisz - 1296 od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Spyczyński - od nazwy miejscowej Spiczyn (lubelskie, gmina Spiczyn).

    Spyker - od niemieckiej nazwy osobowej Spiekker, Spiecker, te od średnio-wysoko-niemieckiego spiker ‘żelazny gwóźdź’ lub od średnioniemieckiego spiker ‘spirzch’.

    Spylczyn - od spylić dawniej ‘zetrzeć na pył; zburzyć; zbić z tropu, zakłopotać’.

    Spylnyk - (Śl) od spylić dawniej ‘zetrzeć na pył; zburzyć; zbić z tropu, zakłopotać’.

    Spylok - (Śl) od spylić dawniej ‘zetrzeć na pył; zburzyć; zbić z tropu, zakłopotać’.

    Spyła - od spylić dawniej ‘zetrzeć na pył; zburzyć; zbić z tropu, zakłopotać’.

    Spyłek - od spylić dawniej ‘zetrzeć na pył; zburzyć; zbić z tropu, zakłopotać’.

    Spyr - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyra - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrała - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrczak - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrczek - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrczyński - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrek - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrka - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrko - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrko-Śmietanko - złożenia brak; Spyrko od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’; Śmietanko od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Spyrła - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrłak - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrtek - od gwarowego spytać ‘spychać; zbierać’.

    Spyrz - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrzewski - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyrzyński - od szperać ‘szukać, gmerać, zgłębiać, badać coś’, por. też staropolskie i gwarowe szpera, spera ‘napiwek dla dozorcy’, szperka, sperka, spyrka ‘słonina’.

    Spyska - od imion złożonych typu Spycigniew.

    Spysz - od imion złożonych typu Spycigniew.

    Spyszkiewicz - od imion złożonych typu Spycigniew.

    Spyt - 1497 od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Spyta - od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Spytak - 1384 od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Spytek - 1396 od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Spytel - 1437 od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Spyth - od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Spytka - od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Spytko - 1319 od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Spytkow - 1427 od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.


    Spytkowski - 1663 od nazwy miejscowej Spytkowice (kilka wsi).

    " Jego zaś córka Jadwiga, dziedziczka wsi Zyelancze była za Mikołajem Skowrodyńskim , i ona to właśnie w roku 1529 i dalszych, dowodziła swych praw wła-
    sności do wsi Wróblowiec, które odziedziczyła po ojcu Marcinie i po Dorocie, córce Dymitra Kierdeja, jej dziada. Owej zaś Dorocie, po mężu Spytkowskiej, Dymitr Kierdej zapisał był posagu 50 kóp groszy polskich
    .\"(s.179)SZKICE I POSZUKIWANIA HISTORYCZNE SERYA TRZECIA Henryk Cieśliński Poznań Spółka Wydawnicza Polska w Krakowie 
    Tekst ten dowodzi istnienia nazwiska Spytkowski przed rokiem 1663.
    inf. Marcin Sekala


    Spytuła - od imion złożonych typu Spycigniew, Spycimir.

    Srach - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sracherski - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Srachowicz - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sracz - 1489 w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sraczek - 1512 w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sraczyk - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sraga - od gwarowego szragi, srogi ‘nogi stołowe’, sraga, szraga ‘biegun u kołyski lub fotela bujanego’, od staropolskiego szraga ‘mary; rodzaj wieszadła’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schrage.

    Sragowicz - od gwarowego szragi, srogi ‘nogi stołowe’, sraga, szraga ‘biegun u kołyski lub fotela bujanego’, od staropolskiego szraga ‘mary; rodzaj wieszadła’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schrage.

    Srajek - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Srajer - od niemieckiej nazwy osobowej Schrei, ta stanowi synonim nazwy osobowej Schreier, od średnio-wysoko-niemieckiego schrier ‘herold, obwoływacz publiczny’.

    Srak - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sraka - 1500 w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Srakulski - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Srakuła - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sral - 1628 w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Srala - 1594 w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sralica - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sralik - 1665 w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sralka - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sram - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’; też od niemieckiej nazwy osobowej Schram (m).

    Srama - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’; też od niemieckiej nazwy osobowej Schram (m).

    Sramkiewicz - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’; też od niemieckiej nazwy osobowej Schram (m).

    Sramkowski - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’; też od niemieckiej nazwy osobowej Schram (m).

    Sramowski - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’; też od niemieckiej nazwy osobowej Schram (m).

    Sramski - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’; też od niemieckiej nazwy osobowej Schram (m).

    Sramula - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’; też od niemieckiej nazwy osobowej Schram (m).

    Sranek - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Srankiewicz - od staropolskiego szrank ‘ogrodzenie; granica; krata’.

    Sranosz - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Srańczak - od staropolskiego szrank ‘ogrodzenie; granica; krata’.

    Srańczyk - od staropolskiego szrank ‘ogrodzenie; granica; krata’.

    Srąbacz - od zrąbać, zrąbać ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Srączek - od staropolskiego zręczyć, zrękować ‘zaręczyć, odbyć zrękowiny’.

    Srączewski - od staropolskiego zręczyć, zrękować ‘zaręczyć, odbyć zrękowiny’.

    Srączyński - od staropolskiego zręczyć, zrękować ‘zaręczyć, odbyć zrękowiny’.

    Srąk - od staropolskiego zręczyć, zrękować ‘zaręczyć, odbyć zrękowiny’.

    Srebak - od źrebię, ze staropolskiego źrzebię, źrzebiec, także źróbek ‘młode zwierząt jednokopytnych’.

    Sreber - od niemieckiej nazwy osobowej Schreib.

    Sreberski - od niemieckiej nazwy osobowej Schreib.

    Srebna - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebniak - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebnica - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebnicki - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebnik - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebny - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebr - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebra - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebrakowski - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebranowski - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebrna - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebrniak - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebrnicki - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebrnik - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’; od srebrnik ‘dawny pieniądz srebrny’.

    Srebrniuk - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srebrny - 1539 od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’; od przymiotnika srebrny.

    Srebro - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Sredniak - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sredniawa - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sredniawski - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srednicki - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sredniewski - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sredura - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sredzewski - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sredzieński - od nazwy miejscowej Śrędziny (tarnowskie, gmina Skrzyszów; białostockie, gmina Suraż), Średnia (kilka miejscowości).

    Sredzieński - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sredziński - od nazwy miejscowej Śrędziny (tarnowskie, gmina Skrzyszów; białostockie, gmina Suraż), Średnia (kilka miejscowości).

    Sredziński - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sredzki - od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srega - od niemieckiej nazwy osobowej Schrage, Schreger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego schrage ‘płot, skrzyżowane pale’.

    Sregar - od niemieckiej nazwy osobowej Schrage, Schreger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego schrage ‘płot, skrzyżowane pale’.

    Sregorczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Schrage, Schreger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego schrage ‘płot, skrzyżowane pale’.

    Srek - od niemieckiej nazwy osobowej Schreck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego schrëcke ‘strach’; por. też gwarowe szrek ‘skośnie’.

    Srekowski - od niemieckiej nazwy osobowej Schreck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego schrëcke ‘strach’; por. też gwarowe szrek ‘skośnie’.

    Sremba - od zrąbać, zrąbać ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Srembowata - od zrąbać, zrąbać ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Srembowski - od zrąbać, zrąbać ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Sremski - od nazwy miasta Śrem (poznańskie).

    Sreniawa - od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Sreniawski - od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Sręba - od zrąbać, zrąbać ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Srębacz - od zrąbać, zrąbać ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Srębowata - od zrąbać, zrąbać ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Srębowaty - od zrąbać, zrąbać ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Sręk - od staropolskiego zręczyć, zrękować ‘zaręczyć, odbyć zrękowiny’.

    Sribna - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Sribniak - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Sribrna - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Srobak - od zrobek ‘bydlę niezdolne do pracy po przemęczeniu’.

    Srobczak - od zrobek ‘bydlę niezdolne do pracy po przemęczeniu’.

    Srobka - od zrobek ‘bydlę niezdolne do pracy po przemęczeniu’.

    Srobosz - od zrobek ‘bydlę niezdolne do pracy po przemęczeniu’.

    Srobowski - od zrobek ‘bydlę niezdolne do pracy po przemęczeniu’.

    Sroch - od gwarowego sroch ‘dziecko’.

    Srochalski - od gwarowego sroch ‘dziecko’.

    Srock - od nazwy miejscowej Srock (piotrkowskie, gmina Moszczenica), Srocko (kilka wsi).

    Srocki - od nazwy miejscowej Srock (piotrkowskie, gmina Moszczenica), Srocko (kilka wsi).

    Sroczak - 1608 od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sroczek - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sroczka - 1397 od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sroczko - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sroczkowski - 1469 od nazwy miejscowej Sroczków (kieleckie, gmina Oleśnica).

    Sroczyk - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sroczyński - 1397 od nazwy miejscowej Sroczyn (poznańskie, gmina Kiszkowo).

    Sroczyska - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srod - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sroda - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srodecki - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srodek - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srodka - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srodkowski - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srodon - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srodoń - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srodowski - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srodula - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srodulski - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srodziewicz - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srodziński - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sroga, m. - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Srogasz - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Srogi - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Srogoń - 1660 od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Srogorz - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Srogosz - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Srogowicz - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Srogowski - 1469 od nazwy miejscowej Srogów (krośnieńskie, gmina Sanok).

    Srok - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sroka - 1395 od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokacz - 1617 od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokaczewski - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokal - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sroka-Lewosz - złożenia brak; Sroka 1395 od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’; Lewosz 1238 od lewy, w pochodnych też od imion Leon i od hebrajskiego Levi lub od niemieckiej nazwy osobowej Levin.

    Srokalski - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokasz - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokata - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokaty - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Sroko - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokocz - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokol - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokos - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokosch - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokosz - 1414 od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokoszewski - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srokoszyk - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Srol - od niemieckiej nazwy osobowej Schroll, ta od średnio-wysoko-niemieckiego Schrolle ‘gruda, bryła ziemi, rola’.

    Srolik - od niemieckiej nazwy osobowej Schroll, ta od średnio-wysoko-niemieckiego Schrolle ‘gruda, bryła ziemi, rola’.

    Sroll - od niemieckiej nazwy osobowej Schroll, ta od średnio-wysoko-niemieckiego Schrolle ‘gruda, bryła ziemi, rola’.

    Sroma - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromak - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromaka - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromala - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromalla - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromała - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromczyk - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromczyński - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromecki - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromek - 1597 od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromicki - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromik - 1787 od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromka - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromoła - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sromoski - 1770 od nazwy miejscowej Sromowce (nowosądeckie, gmina Czorsztyn).

    Sromowaty - 1628 od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’; od staropolskiego sromowaty ‘wstydliwy’.

    Sromowski - 1588 od nazwy miejscowej Sromowce (nowosądeckie, gmina Czorsztyn).

    Sromski - od staropolskiego srom ‘wstyd’, sromać ‘wstydzić się’.

    Sron - od szron, ze staropolskiego śron ‘osad lodowy’.

    Sronek - od szron, ze staropolskiego śron ‘osad lodowy’.

    Sroniak - od szron, ze staropolskiego śron ‘osad lodowy’.

    Sronkowski - od szron, ze staropolskiego śron ‘osad lodowy’.

    Sroń - od szron, ze staropolskiego śron ‘osad lodowy’.

    Sroński - od szron, ze staropolskiego śron ‘osad lodowy’.

    Sropa - od staropolskiego szropa ‘zgrzebło’.

    Sropiński - od staropolskiego szropa ‘zgrzebło’.

    Sroslak - od zrost ‘zrośnięcie się’, zróść.

    Sroszlak - od zrost ‘zrośnięcie się’, zróść.

    Sroślak - od zrost ‘zrośnięcie się’, zróść.

    Srot - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Sroter - od niemieckiej nazwy osobowej Schrëter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego schröder, schräder ‘woźnica’.

    Srożak - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Srożek - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Sróbka - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Sróda - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sródecki - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sródka - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sródkowski - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sródowski - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Sródziński - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srójek - w grupie nazwisk pochodzących od srać ‘wyprózniać się’, sracz ‘ustęp’, sral ‘pierdoła’, sraka ‘pośladki’.

    Sról - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Schrull, do tej nazwy osobowej por. z jidysz Srul, Srol, od Israel.

    Srólik - od niemieckiej nazwy osobowej Schrull, do tej nazwy osobowej por. z jidysz Srul, Srol, od Israel.

    Srót - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Srótkowski - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Srótowski - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Srótwa - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Sróżak - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Sróżyk - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Sróżyński - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Sruba - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Srubarczyk - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Srubarz - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Srubas - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Srubicki - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Srubieniec - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Srubka - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Srubkowski - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Srubo - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Sruborz - (Śl) od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Srudka - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srudkowski - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srudo - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srudziński - w grupie nazwisk pochodzących od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Srul - od niemieckiej nazwy osobowej Schrull, do tej nazwy osobowej por. z jidysz Srul, Srol, od Israel.

    Srulek - od niemieckiej nazwy osobowej Schrull, do tej nazwy osobowej por. z jidysz Srul, Srol, od Israel.

    Srupka - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Srusz - od zruszyć ‘poruszyć’.

    Sruś - od zruszyć ‘poruszyć’.

    Srut - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Sruta - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Srutek - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Srutka - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Srutkowski - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Srutowski - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Srutt - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Srutwa - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Srutyński - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Srzednicki - od nazwy miejscowej Średnica (łomżyńskie, gmina Szepietowo-Stacja).

    Srzedziński - od nazwy miejscowej Śrędziny (tarnowskie, gmina Skrzyszów; białostockie, gmina Suraż), Średnia (kilka miejscowości).








    wrzesień 2008 r. - 27 kwiecień 2011 r.

    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005