<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Me - Mi


    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch

    pozostałe w kolejnych rozdziałach

    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997

    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997








    Meb - od niemieckiej nazwy osobowej Meb, ta od imienia Bartholomaeus.

    Mebel - od niemieckiej nazwy osobowej Meb, ta od imienia Bartholomaeus; od niemieckiego Mebel.

    Mebius - od niemieckiej nazwy osobowej Meb, ta od imienia Bartholomaeus.

    Mec - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Meca - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Mecała - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Mecan - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Mecek - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Mecener - 136 1 od niemieckich nazw osobowych Metzner, Matzner ‘rzeźnik’, te od średniowysokoniemieckiego metzjen ‘dokonywać uboju’.

    Mecewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Mech - 14 15 od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mecha - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechacki - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechaczek - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechal - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechaliński - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechalski - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechał - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechała - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechanicki - od mechanik.

    Mechanik - od mechanik.

    Mechanisz - od mechanik.

    Mechaniszyn - od mechanik.

    Mecheda - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechedin - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechedo - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechedyn - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechedynek - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechel - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechela - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechelak - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechelewski - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mecheliński - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechelis - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mecher - od niemieckiej nazwy osobowej Mecher, ta od Macker ‘działacz, pośrednik; pyszałek’.

    Mecherski - od niemieckiej nazwy osobowej Mecher, ta od Macker ‘działacz, pośrednik; pyszałek’.

    Mechier - od niemieckiej nazwy osobowej Mecher, ta od Macker ‘działacz, pośrednik; pyszałek’.

    Mechl - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechla - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechlewicz - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechlewski - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechlich - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechlik - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechlin - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechliński - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechliński - od nazwy miejscowej Mechlin (poznańskie, gmina Śrem; radomskie, gmina Gielniów).

    Mechło - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechłow - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechna - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechnaty - 1204 od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechniaty - 1797 od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechnik - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechnowicz - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechocki - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechowicki - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechowicz - 1406 od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechowski - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechowski - 1669 od nazwy miejscowej Mechów (kilka wsi).

    Mecht - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Macht, ta od Macht ‘siła, potęga’.

    Mechta - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Macht, ta od Macht ‘siła, potęga’.

    Mechtyl - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Macht, ta od Macht ‘siła, potęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mächtel.

    Mechulski - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechuła - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mechut - od mech ‘roślina zarodnikowa z klasy o tej samej nazwie’.

    Mecich - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Mecik - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Mecnarowski - od niemieckich nazw osobowych Metzner, Matzner ‘rzeźnik’, te od średniowysokoniemieckiego metzjen ‘dokonywać uboju’.

    Mecner - od niemieckich nazw osobowych Metzner, Matzner ‘rzeźnik’, te od średniowysokoniemieckiego metzjen ‘dokonywać uboju’.

    Mecnerowski - od niemieckich nazw osobowych Metzner, Matzner ‘rzeźnik’, te od średniowysokoniemieckiego metzjen ‘dokonywać uboju’.

    Meconek - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Mecuk - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Mecych - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Mecyszyn - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Meczaj - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Meczew - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Meczke - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Meczko - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Meć - od niemieckiej nazwy osobowej Metz, ta od imienia Mathias, lub od nazwy miejscowej Metz.

    Med - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Meda - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medaj - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Amadeusz, przejmowanego w języku polskim jako Amadaj, Amadej, Hamadej, Hamadziej (imię pochodzenia łacińskiego, od amare ‘kochać’ + deus ‘Bóg’), też od Matej.

    Medajczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Amadeusz, przejmowanego w języku polskim jako Amadaj, Amadej, Hamadej, Hamadziej (imię pochodzenia łacińskiego, od amare ‘kochać’ + deus ‘Bóg’), też od Matej.

    Medak - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medakiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medala - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medalski - od niemieckiej nazwy osobowej Medel, ta od imion na Med.-.

    Medar - od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Medarowski - od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Medej - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Amadeusz, przejmowanego w języku polskim jako Amadaj, Amadej, Hamadej, Hamadziej (imię pochodzenia łacińskiego, od amare ‘kochać’ + deus ‘Bóg’), też od Matej.

    Medejczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Amadeusz, przejmowanego w języku polskim jako Amadaj, Amadej, Hamadej, Hamadziej (imię pochodzenia łacińskiego, od amare ‘kochać’ + deus ‘Bóg’), też od Matej.

    Medejski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Amadeusz, przejmowanego w języku polskim jako Amadaj, Amadej, Hamadej, Hamadziej (imię pochodzenia łacińskiego, od amare ‘kochać’ + deus ‘Bóg’), też od Matej.

    Medek - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medeksa - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medel - od niemieckiej nazwy osobowej Medel, ta od imion na Med.-.

    Medela - 1789 od niemieckiej nazwy osobowej Medel, ta od imion na Med.-.

    Medelczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Medel, ta od imion na Med.-.

    Medelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Medel, ta od imion na Med.-.

    Meder - 14 12 od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Medera - od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Mederak - od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Mederowicz - 16 15 od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Mederowski - od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Mederski - od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Medina-Bravo - złożenia brak; Medina- brak; Bravo brak.

    Mediuch - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Mediuk - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medko - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medla - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medlak - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medlnik - 1445 od mydło.

    Mednik - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medoch - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medon - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medoń - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medowski - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medów - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medra - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medrak - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medrala - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medraszek - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medrek - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medrela - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medroń - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medruń - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medry - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medrygał - 1652 od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Medrygała - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Medryk - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medrykiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medrykowski - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Medrys - w grupie nazwisk pochodzących od mader ‘kiepski rzemieślnik wiejski’, madera ‘gatunek wina portugalskiego’, maderować ‘majstrować, naprawiać coś nieudolnie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Mader, ta od średniowysokoniemieckiego madaere ‘żniwiarz’.

    Meduch - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Meduna - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medunecki - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Meduniecki - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Meduski - 1435 od nazwy miejscowej Meducha (KrW).

    Medwedczuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwedecki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwedew - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwediuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwedowski - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwedyński - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwedź - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwej - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwicki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwicz - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwid - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwiduk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwieczuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwied - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwiedieff - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwiediuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwiedziew - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwiedziuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwiel - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwin - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medwit - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medycha - od medyk ‘lekarz’.

    Medychowski - od medyk ‘lekarz’.

    Medycki - od nazwy miejscowej Medyka (przemyskie, gmina Medyka).

    Medyczuk - od medyk ‘lekarz’.

    Medygal - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Medygrał - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Medygram - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Medyk - 1438 od medyk ‘lekarz’.

    Medyka - od medyk ‘lekarz’.

    Medykiewicz - od medyk ‘lekarz’.

    Medykowski - od medyk ‘lekarz’.

    Medyło - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medyn - od nazwy miejscowej Medynia (KrW).

    Medyna - od nazwy miejscowej Medynia (KrW).

    Medyński - 1438 od nazwy miejscowej Medynia (KrW).

    Medysiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medzech - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medziak - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medziałek - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medzuch - od niemieckiej nazwy osobowej Med lub od wschodniosłowiańskiego med. ‘miód’.

    Medzwiedziuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medzwiedzki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medźwiedziuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Medźwiedź - 1 125 od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Meesyasz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Meg - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Mega - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Megas - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Megel - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-; od niemieckiej nazwy osobowej Meegel.

    Meger - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-; od niemieckiej nazwy osobowej Meeger.

    Megger - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Megiel - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-; od niemieckiej nazwy osobowej Meegel.

    Megier - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Megierecki - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Megierski - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Meglawski - 1443 od nazwy miejscowej Mełgiew, dawniej Meglew (lubelskie, gmina Mełgiew).

    Meglewski - 1452 od nazwy miejscowej Mełgiew, dawniej Meglew (lubelskie, gmina Mełgiew).

    Meglica - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Meglich - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Meglicz - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Meglin - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Megrowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Megg, ta od imion na Magan-.

    Meider - 1422 od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Meidir - 14 10 od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Meier - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Meierowski - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Mein - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Meina - 1624 od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Meiner - od niemieckiej nazwy osobowej Meiner, ta od imienia Meinhardt.

    Meinert - od niemieckiej nazwy osobowej Meiner, ta od imienia Meinhardt.

    Meinke - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Meinowski - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Meinusch - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Meinusz - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Meirowski - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Meisner - 1609 od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Meisnerowicz - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Meisnerowski - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Meissner - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Meister - od majster.

    Meizner - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Mej - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Meja - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Mejak - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Mejcher - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Mejchrzak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Mejda - w grupie nazwisk pochodzących od majdać, majtać ‘kiwać, merdać’, majda ‘mańkut’.

    Mejdak - w grupie nazwisk pochodzących od majdać, majtać ‘kiwać, merdać’, majda ‘mańkut’.

    Mejdar - od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Mejdas - w grupie nazwisk pochodzących od majdać, majtać ‘kiwać, merdać’, majda ‘mańkut’.

    Mejder - od niemieckiego imienia Medard, to od staro saskiego meda, starowysokoniemieckiego meta ‘zapłata, zysk’ + starowysokoniemieckiego hart ‘mocny, dzielny’.

    Mejduł - w grupie nazwisk pochodzących od majdać, majtać ‘kiwać, merdać’, majda ‘mańkut’.

    Mejdus - w grupie nazwisk pochodzących od majdać, majtać ‘kiwać, merdać’, majda ‘mańkut’.

    Mejer - 138 1 od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Mejerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Mejerowski - 1749 od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Mejger - od niemieckiej nazwy osobowej Meiger, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Mejgier - od niemieckiej nazwy osobowej Meiger, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Mejk - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Mejka - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Mejkalski - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Mejke - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Mejko - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Mejkowski - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Mejkun - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Mejna - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Mejnarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Meiner, ta od imienia Meinhardt.

    Mejnartowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Meiner, ta od imienia Meinhardt.

    Mejnas - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Mejner - od niemieckiej nazwy osobowej Meiner, ta od imienia Meinhardt.

    Mejnert - od niemieckiej nazwy osobowej Meiner, ta od imienia Meinhardt.

    Mejniak - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Mejno - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Mejnorowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Meiner, ta od imienia Meinhardt.

    Mejnowski - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Mejnusch - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Mejnusz - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Mejor - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Mejorczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Mejowic - 1384 od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Mejran - od majeran, majoran, dziś majeranek ‘roślina zielna’.

    Mejranowski - od majeran, majoran, dziś majeranek ‘roślina zielna’.

    Mejrań - od majeran, majoran, dziś majeranek ‘roślina zielna’.

    Mejro - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Mejrowski - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Mejs - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mejsak - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mejsik - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mejsiuk - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mejsner - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Mejsnerowski - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Mejssner - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Mejster - od majster.

    Mejsyk - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mejszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mejza - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mejziński - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mejzner - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Mejża - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mejżyk - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mejżykiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mejżyński - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mek - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Meka - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Mekal - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Mekała - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Mekanik - od mechanik.

    Mekas - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Mekin - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Mekina - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Mekiński - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Mekowski - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Meks - od niemieckiej nazwy osobowej Mecks, ta od Meck.

    Meksa - od niemieckiej nazwy osobowej Mecks, ta od Meck.

    Meksel - od niemieckiej nazwy osobowej Mecks, ta od Meck.

    Meksi - od niemieckiej nazwy osobowej Mecks, ta od Meck.

    Meksiak - od niemieckiej nazwy osobowej Mecks, ta od Meck.

    Meksis - od niemieckiej nazwy osobowej Mecks, ta od Meck.

    Meksuła - od niemieckiej nazwy osobowej Mecks, ta od Meck.

    Meksz - od niemieckiej nazwy osobowej Mecks, ta od Meck.

    Mekuch - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Mekulski - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Mekus - od niemieckiej nazwy osobowej Meck, ta od imion germańskich na Megan-.

    Mekwa - od gwarowego mokwa ‘dżdżysta pogoda’.

    Mekwiński - od gwarowego mokwa ‘dżdżysta pogoda’.

    Mel - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Mela - 1469 w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melach - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melachowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melak - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melan - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melanczuk - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Meland - od niemieckiej nazwy osobowej Mahland, ta od Mahlland ‘miejsce o dużej liczbie młynów’.

    Melandowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Mahland, ta od Mahlland ‘miejsce o dużej liczbie młynów’.

    Melandowski - od niemieckiej nazwy osobowej Mahland, ta od Mahlland ‘miejsce o dużej liczbie młynów’.

    Melania - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melaniec - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melanik - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melaniuch - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melaniuk - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melanko - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melanowicz - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melanowicz - 1727 w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian).

    Melanowski - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melańczuk - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melańczyk - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melar - od malarz.

    Melarczyk - od malarz.

    Melarowski - od malarz.

    Melarski - od malarz.

    Melarz - od malarz.

    Melas - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Melasa - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Melasik - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Melasiński - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Melaszek - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Melcarek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Melcarski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Melcarz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Melcer - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Melcher - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melcherek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melcherowicz - 1556 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melcherowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melcherski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melchert - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melchier - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melchinkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melchinkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melchińkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melchior - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melchiorek - 1622 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki’or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku, wykazywało różnorodne wahania fonetyczne: Melchior, Malchior, Melchier, Malchier, Melchiar, Malchar, Malchier, Marchel, Merchar, Malchar, Marchał, Melchar, Malchiel.

    Melczarek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Melczer - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Melec - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melech - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melecha - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melechowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melej - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melek - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melen - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melenczuk - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Meleniak - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Melenik - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Meleniuk - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Meleń - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Meleńczak - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Meleńczuk - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Meler - od malarz.

    Melerowicz - od malarz.

    Melerowski - od malarz.

    Melers - od malarz.

    Melerski - od malarz.

    Melesa - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Meleska - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Meleskiewicz - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Melesz - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Meleszczak - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Meleszczuk - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Meleszczyk - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Meleszewski - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Meleszka - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Meleszkiewicz - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Meleszko - od melasa ‘wyrób uboczny przy produkcji cukru’.

    Melibroda - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melibruda - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melibrudzki - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melica - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melich - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melichowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melida - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melijan - 1439 w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian).

    Melik - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melion - w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian).

    Meliosz - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melis - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl lub od melis ‘gatunek cukru.

    Melisa - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl lub od melis ‘gatunek cukru.

    Melisas - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl lub od melis ‘gatunek cukru.

    Melisiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl lub od melis ‘gatunek cukru.

    Melissa - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl lub od melis ‘gatunek cukru.

    Melisz - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl lub od melis ‘gatunek cukru.

    Meliszek - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl lub od melis ‘gatunek cukru.

    Meliszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl lub od melis ‘gatunek cukru.

    Meliszowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl lub od melis ‘gatunek cukru.

    Meljan - w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian).

    Meljon - w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian).

    Meljon-Pilawa - złożenia brak; Meljon brak; Pilawa 1397 od nazwy miejscowej Pilawa (kilka wsi) i od nazwy herbu Pilawa.

    Melka, m. - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melko - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melkos - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Meller - od malarz.

    Mellerowicz - od malarz.

    Mellerowski - od malarz.

    Melloch - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Mellorowicz - od malarz.

    Melnar - 1386 od niemieckiej nazwy osobowej Mülner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego molner, mülner ‘młynarz’.

    Melnarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Mülner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego molner, mülner ‘młynarz’.

    Melnarzyk - od niemieckiej nazwy osobowej Mülner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego molner, mülner ‘młynarz’.

    Melner - 1469 od niemieckiej nazwy osobowej Mülner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego molner, mülner ‘młynarz’.

    Melnerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Mülner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego molner, mülner ‘młynarz’.

    Melniak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melniczak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melniczek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melniczenko - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melniczok - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melniczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melniczuk-Gżegolec - złożenia brak; Melniczuk w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos; Gżegolec od staropolskiego gżegżółka, gżegżółka ‘kukułka’.

    Melnik - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnikow - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnikowicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melniuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melny - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnych - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnyczak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnyczek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnyczenko - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnyczok - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnyczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnykiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melnykowicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Melo - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Meloch - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melocha - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melon - w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian).

    Melonczyk - w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian).

    Melonek - w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian).

    Melonik - w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian).

    Melonowicz - w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian).

    Melon-Walczak - złożenia brak; Melon w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian); Walczak 1767 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Meloń - w grupie nazwisk pochodzących od melon ‘roślina dyniowata’, także od imienia Omieljan (= Emilian).

    Melosik - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melszteński - 1424 od nazwy miejscowej Melsztyn (tarnowskie, gmina Zakliczyn).

    Melsztyński - 1438 od nazwy miejscowej Melsztyn (tarnowskie, gmina Zakliczyn).

    Meluch - w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Melchior, Melania lub od niemieckiej nazwy osobowej Mehl.

    Melwin - od malwa ‘roślina zielna z rodziny ślazowatych’.

    Melwiński - od malwa ‘roślina zielna z rodziny ślazowatych’.

    Melzacki - 1757 od nazwy miejscowej Melzak, dziś miasto Pieniężno (elbląskie).

    Melzak - 1377 od nazwy miejscowej Melzak, dziś miasto Pieniężno (elbląskie).

    Mełcicz - 1424 od omleć ‘zemleć’.

    Mełczuk - od omleć ‘zemleć’.

    Mełczyński - od omleć ‘zemleć’.

    Mełdziński - 1485 od nazwy miejscowej Mełdno, dziś Mełno (toruńskie, gmina Gruta).

    Mełdzyński - od nazwy miejscowej Mełdno, dziś Mełno (toruńskie, gmina Gruta).

    Mełec - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełech - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełen - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Mełenczuk - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Mełeniuk - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Mełeń - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Mełeńczuk - od imienia Melania, to od greckiego Melane, od melas ‘czarny’, melanoma ‘czarne piętno’.

    Mełeszczak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełeszka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełeszko - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełgiewski - 1669 od nazwy miejscowej Mełgiew, dawniej Meglew (lubelskie, gmina Mełgiew).

    Mełgwa - od nazwy miejscowej Mełgiew, dawniej Meglew (lubelskie, gmina Mełgiew).

    Mełgwiński - 1473 od nazwy miejscowej Mełgiew, dawniej Meglew (lubelskie, gmina Mełgiew).

    Mełka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełnicki - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełnik - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełnyczajko - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełnyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełus - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełuś - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mełwa - od malwa ‘roślina zielna z rodziny ślazowatych’.

    Mełwa - od nazwy miejscowej Mełgiew, dawniej Meglew (lubelskie, gmina Mełgiew).

    Mełwicki - od nazwy miejscowej Mełgiew, dawniej Meglew (lubelskie, gmina Mełgiew).

    Mełwin - od malwa ‘roślina zielna z rodziny ślazowatych’.

    Mełwiński - od malwa ‘roślina zielna z rodziny ślazowatych’.

    Mełwiński - 1782 od nazwy miejscowej Mełgiew, dawniej Meglew (lubelskie, gmina Mełgiew).

    Mełych - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Memel - od niemieckiej nazwy osobowej Mammel, ta od imion na Mag- lub też od mamlać ‘żuć leniwie’.

    Memełko - od niemieckiej nazwy osobowej Mammel, ta od imion na Mag- lub też od mamlać ‘żuć leniwie’.

    Memła - od niemieckiej nazwy osobowej Mammel, ta od imion na Mag- lub też od mamlać ‘żuć leniwie’.

    Memmel - od niemieckiej nazwy osobowej Mammel, ta od imion na Mag- lub też od mamlać ‘żuć leniwie’.

    Menard - od niemieckiej nazwy osobowej Menard, ta od Maginhard.

    Menarek - od niemieckiej nazwy osobowej Menard, ta od Maginhard.

    Menarski - od niemieckiej nazwy osobowej Menard, ta od Maginhard.

    Menart - od niemieckiej nazwy osobowej Menard, ta od Maginhard.

    Menartowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Menard, ta od Maginhard.

    Menas - od niemieckiej nazwy osobowej Mannes, ta od średnio-wysoko-niemieckiego mane33er ‘ten, co lubi jeść mak’ lub od imienia żydowskiego Man (n)es, to od Menasseh.

    Menasiak - od niemieckiej nazwy osobowej Mannes, ta od średnio-wysoko-niemieckiego mane33er ‘ten, co lubi jeść mak’ lub od imienia żydowskiego Man (n)es, to od Menasseh.

    Menasik - od niemieckiej nazwy osobowej Mannes, ta od średnio-wysoko-niemieckiego mane33er ‘ten, co lubi jeść mak’ lub od imienia żydowskiego Man (n)es, to od Menasseh.

    Menaszek - od niemieckiej nazwy osobowej Mannes, ta od średnio-wysoko-niemieckiego mane33er ‘ten, co lubi jeść mak’ lub od imienia żydowskiego Man (n)es, to od Menasseh.

    Menc - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Menca - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Mencała - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Mencel - 1390 od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mencelewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mencer - od staropolskiego mincarz ‘bijący pieniądze, wymieniający pieniądze’.

    Mencerowski - od staropolskiego mincarz ‘bijący pieniądze, wymieniający pieniądze’.

    Mencewicz - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Menciak - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Mencik - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Mencikowski - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Mencina - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Menciński - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Menciuk - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Mencl - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mencler - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Menclewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Menclewski - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Menclikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mencnarowski - od niemieckiej nazwy osobowej Menzner, Mentzner.

    Mencner - od niemieckiej nazwy osobowej Menzner, Mentzner.

    Mencnerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Menzner, Mentzner.

    Mencyl - 1349 od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mencyna - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Mencz - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Menczak - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Menczel - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Menczewicz - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Menczik - (Śl) od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Menczyk - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Menczykowski - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Menczyński - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Mend - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Menda - 1488 w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendak - 1549 w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’; od gwarowego mendak ‘byk, buhaj’.

    Mendakiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendakowski - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendal - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendala - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendala - 1657 od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendalewski - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendalka - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendalko - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendalski - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendalski - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendaluk - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendała - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendas - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendasik - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendek - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendel - 1740 od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendela - 1408 od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendelak - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendelawski - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendeliński - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendelowski - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendelski - 1636 od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendeluk - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendeła - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mender - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendera - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Menderak - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Menderecki - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Menderek - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Menderer - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Menderewicz - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Menderowicz - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Menderski - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendewicz - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendke - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendla - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendlak - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendlewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendlicki - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendlik - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendlikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendlowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendlowski - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendluk - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mendocha - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendolak - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendon - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendoń - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendorek - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendoszewski - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendowicz - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendowski - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendra - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrak - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendral - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrala - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendralla - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendraszek - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrek - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrela - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrella - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendroch - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrok - (Śl) od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrol - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendroń - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrowski - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendruch - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendruń - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendry - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendryca - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrych - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrychowski - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrygal - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendrygala - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendrygalla - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendrygał - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendrygał - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendrygała - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendrygała - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendrygałła - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendrygałła - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendrygrał - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendrygrała - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendryk - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendryka - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrykiewicz - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrykowski - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendryla - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendryn - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendryna - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendryń - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrys - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrysz - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrysza - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendryś - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrzak - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrzycki - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendrzyk - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mendus - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Menduś - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendygraf - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendygral - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendygrał - 1625 od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendygram - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendyk - od staropolskiego mendyk ‘żebrak, dziad’.

    Mendyka - od staropolskiego mendyk ‘żebrak, dziad’.

    Mendykowski - od staropolskiego mendyk ‘żebrak, dziad’.

    Mendyl - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendys - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendyszewski - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendza - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzak - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzel - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzel - 168 1 od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mendzela - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mendzela - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mendzelewski - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzelowski - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mendzelowski - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzia - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendziak - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendziara - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzicz - 1487 w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzigal - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendzigall - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mendzik - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzikowski - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzin - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzina - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendziorz - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzios - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendziuk - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzla - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mendzlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mendzlik - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mendzoch - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Mendzuk - w grupie nazwisk pochodzących od Mend, Mand, te od germańskich imion na Mand-, też od męda, menda ‘gatunek wszy’.

    Menel - od niemieckiej nazwy osobowej Mannel, ta od Mann ‘mężczyzna’.

    Menelek - od niemieckiej nazwy osobowej Mannel, ta od Mann ‘mężczyzna’.

    Menelski - od niemieckiej nazwy osobowej Mannel, ta od Mann ‘mężczyzna’.

    Menelyk - od niemieckiej nazwy osobowej Mannel, ta od Mann ‘mężczyzna’.

    Mener - od niemieckiej nazwy osobowej Menard, ta od Maginhard.

    Menert - od niemieckiej nazwy osobowej Menard, ta od Maginhard.

    Menes - od niemieckiej nazwy osobowej Mannes, ta od średnio-wysoko-niemieckiego mane33er ‘ten, co lubi jeść mak’ lub od imienia żydowskiego Man (n)es, to od Menasseh.

    Menesiak - od niemieckiej nazwy osobowej Mannes, ta od średnio-wysoko-niemieckiego mane33er ‘ten, co lubi jeść mak’ lub od imienia żydowskiego Man (n)es, to od Menasseh.

    Menesik - od niemieckiej nazwy osobowej Mannes, ta od średnio-wysoko-niemieckiego mane33er ‘ten, co lubi jeść mak’ lub od imienia żydowskiego Man (n)es, to od Menasseh.

    Meneś - od niemieckiej nazwy osobowej Mannes, ta od średnio-wysoko-niemieckiego mane33er ‘ten, co lubi jeść mak’ lub od imienia żydowskiego Man (n)es, to od Menasseh.

    Menich - od niemieckiej nazwy osobowej Menig, Menik.

    Meniczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Menig, Menik.

    Meniel - od niemieckiej nazwy osobowej Mannel, ta od Mann ‘mężczyzna’.

    Menik - 1734 od niemieckiej nazwy osobowej Menig, Menik.

    Menikas - od niemieckiej nazwy osobowej Menig, Menik.

    Menikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Menig, Menik.

    Menka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menkal - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menkala - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menkalski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menkała - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menke - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menkie - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menkina - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menkinia - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menkus - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od męka lub od niemieckich nazw osobowych na Men-.

    Menl - od niemieckiej nazwy osobowej Mannel, ta od Mann ‘mężczyzna’.

    Menlich - od niemieckiej nazwy osobowej Mannel, ta od Mann ‘mężczyzna’.

    Mens - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Mensak - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Mensch - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Mensiak - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Mensik - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Menski - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mensyk - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Mensz - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Menszek - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Menszyk - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Menszyński - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Menś - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Ment - od niemieckich nazw osobowych Mant, Ment, te od nazw osobowych na Mand-, por. staro-wysoko-niemieckie mandjan ‘cieszyć się’.

    Menta - od niemieckich nazw osobowych Mant, Ment, te od nazw osobowych na Mand-, por. staro-wysoko-niemieckie mandjan ‘cieszyć się’.

    Mentak - od niemieckich nazw osobowych Mant, Ment, te od nazw osobowych na Mand-, por. staro-wysoko-niemieckie mandjan ‘cieszyć się’.

    Mental - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentalis - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentalski - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentecki - od niemieckich nazw osobowych Mant, Ment, te od nazw osobowych na Mand-, por. staro-wysoko-niemieckie mandjan ‘cieszyć się’.

    Mentek - od niemieckich nazw osobowych Mant, Ment, te od nazw osobowych na Mand-, por. staro-wysoko-niemieckie mandjan ‘cieszyć się’.

    Mentel - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentelewicz - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentelewski - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentelis - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentelowski - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentelski - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentka - od niemieckich nazw osobowych Mant, Ment, te od nazw osobowych na Mand-, por. staro-wysoko-niemieckie mandjan ‘cieszyć się’.

    Mentkowski - od niemieckich nazw osobowych Mant, Ment, te od nazw osobowych na Mand-, por. staro-wysoko-niemieckie mandjan ‘cieszyć się’.

    Mentlak - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentlewiak - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentlewicz - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentlewski - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentol - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentolski - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentrak - od niemieckiej nazwy osobowej Manter, ta od imion germańskich na Mand-.

    Mentrycki - od niemieckiej nazwy osobowej Manter, ta od imion germańskich na Mand-.

    Mentryka - od metryka ‘akt urodzenia; dawniej księga zawierająca dokumenty publiczne’.

    Mentryka - od niemieckiej nazwy osobowej Manter, ta od imion germańskich na Mand-.

    Mentuch - od niemieckich nazw osobowych Mant, Ment, te od nazw osobowych na Mand-, por. staro-wysoko-niemieckie mandjan ‘cieszyć się’.

    Mentus - od niemieckich nazw osobowych Mant, Ment, te od nazw osobowych na Mand-, por. staro-wysoko-niemieckie mandjan ‘cieszyć się’.

    Mentyl - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentylewicz - od niemieckich nazw osobowych Mantel, Mentel, lub od mantel, mentel, manta ‘płaszcz’.

    Mentz - od niemieckich nazw osobowych Mentz, Mens, Manz, te od Maginhard.

    Mentzel - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Mentzner - od niemieckiej nazwy osobowej Menzner, Mentzner.

    Menzel - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Menzla - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Menzner - od niemieckiej nazwy osobowej Menzner, Mentzner.

    Menżyk - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Menżykowski - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Menżyński - od nazwy miejscowej Mężenin (łomżyńskie, gmina Śniadowo).

    Mer - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Mera - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merai - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merajka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Meran - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Meras - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merasiński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Meraszyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merc - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Mercak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Mercalo - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Mercałło - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Mercało - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Mercek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Mercelak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Merch - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Mercha - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Merchalski - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Merchel - od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-.

    Merchel - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Merchelek - od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-.

    Merchelek - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Merchelski - od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-.

    Merchelski - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Merchlewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-.

    Merchlewicz - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Merchlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-.

    Merchlewski - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Merchlowski - od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-.

    Merchlowski - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Merchuł - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Merchut - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Merchwa - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Mercik - 1730 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Merciniak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do boga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku. Obok formy Macin spotyka się w średniowieczu Mercin, Morcin, Martyn.

    Mercińczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do boga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku. Obok formy Macin spotyka się w średniowieczu Mercin, Morcin, Martyn.

    Mercisz - 14 1 1 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Mercuło - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Mercuń - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Mercz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Merczak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Merczel - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Merczenko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Merczuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Merczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Merczykowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Merczyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marc-, por. imiona Marcin, Marek, marzec, staropolskie marczeć ‘słabnąć, chudnąć’; od marzec ‘trzeci miesiąc roku’.

    Merda - 1648 od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdacz - 1676 od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdak - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdalski - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdał - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdała - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdało - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdas - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdasiński - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdek - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdel - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdelski - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merder - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdi - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdka - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdo - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdofel - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdowski - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdrala - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merduch - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merduła - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdyk - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdylak - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdzak - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdzik - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merdziński - od merdać, myrdać, mardać ‘machać, poruszać’, od gwarowego myrda ‘oprawca’.

    Merek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merena - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego maryna ‘ryba, brzana’.

    Merenda - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego maryna ‘ryba, brzana’.

    Merendowski - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego maryna ‘ryba, brzana’.

    Merendziak - w grupie nazwisk pochodzących od gwarowego maryna ‘ryba, brzana’.

    Meres - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Mar-, por. imiona Marcin, Maria, Marek lub od mara, marzyć.

    Meresiński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Mar-, por. imiona Marcin, Maria, Marek lub od mara, marzyć.

    Meresta - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Mar-, por. imiona Marcin, Maria, Marek lub od mara, marzyć.

    Mereszczak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Mar-, por. imiona Marcin, Maria, Marek lub od mara, marzyć.

    Mereszczowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Mar-, por. imiona Marcin, Maria, Marek lub od mara, marzyć.

    Mereszka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Mar-, por. imiona Marcin, Maria, Marek lub od mara, marzyć.

    Mereszko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Mar-, por. imiona Marcin, Maria, Marek lub od mara, marzyć.

    Mereś - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Mar-, por. imiona Marcin, Maria, Marek lub od mara, marzyć.

    Merg - od staropolskiego margać ‘machać ogonem (o zwierzęciu)’ lub od imienia Małgorzata.

    Mergalski - od staropolskiego margać ‘machać ogonem (o zwierzęciu)’ lub od imienia Małgorzata.

    Merge - od staropolskiego margać ‘machać ogonem (o zwierzęciu)’ lub od imienia Małgorzata.

    Mergel - od staropolskiego margać ‘machać ogonem (o zwierzęciu)’ lub od imienia Małgorzata.

    Mergelski - od staropolskiego margać ‘machać ogonem (o zwierzęciu)’ lub od imienia Małgorzata.

    Merges - od staropolskiego margać ‘machać ogonem (o zwierzęciu)’ lub od imienia Małgorzata.

    Mergiel - od staropolskiego margać ‘machać ogonem (o zwierzęciu)’ lub od imienia Małgorzata.

    Mergies - od staropolskiego margać ‘machać ogonem (o zwierzęciu)’ lub od imienia Małgorzata.

    Mergilewicz - od staropolskiego margać ‘machać ogonem (o zwierzęciu)’ lub od imienia Małgorzata.

    Mergo - od staropolskiego margać ‘machać ogonem (o zwierzęciu)’ lub od imienia Małgorzata.

    Mergol - od staropolskiego margać ‘machać ogonem (o zwierzęciu)’ lub od imienia Małgorzata.

    Merha - od staropolskiego marcha ‘trup ludzki lub zwierzęcy’.

    Merhel - od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-.

    Merk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkator - 1622 od łacińskiego mercator ‘kupiec’.

    Merke - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkel - od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-.

    Merkel-Wielozierski - złożenia brak; Merkel od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-; Wielozierski brak;

    Merkiel - 1390 od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-.

    Merkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkil - 1389 od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-.

    Merkis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkisz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkla - od niemieckiej nazwy osobowej Markel, ta od podstawy Mark-, por. imiona germańskie na Mark-.

    Merko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merks - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkuda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkuła - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkułow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkułowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkułów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkun - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkur - od Merkury ‘nazwa planety’, to od nazwy boga rzymskiego Merkurius.

    Merkura - od Merkury ‘nazwa planety’, to od nazwy boga rzymskiego Merkurius.

    Merkury - od Merkury ‘nazwa planety’, to od nazwy boga rzymskiego Merkurius.

    Merkus - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkusz - 1427 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek. Imię pochodzenia łacińskiego, od Marcus, genetycznie związane z bogiem Marsem. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Merkwa - od marchew, też marchiew, markiew, marekwia.

    Merkwiczko - od marchew, też marchiew, markiew, marekwia.

    Merla - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merlak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merlański - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merle - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merlewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merlich - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merliński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merlowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merluk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merła - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merłak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merło - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merłowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy marl-, marł-, por. z-marły, marlić się ‘dostawać zmarszczek’.

    Merman - od niemieckiej nazwy osobowej Meermann, ta od apelatywu Meermann ‘człowiek nieforemny, monstrum’.

    Mermaniuk - od niemieckiej nazwy osobowej Meermann, ta od apelatywu Meermann ‘człowiek nieforemny, monstrum’.

    Mermanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Meermann, ta od apelatywu Meermann ‘człowiek nieforemny, monstrum’.

    Mermanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Meermann, ta od apelatywu Meermann ‘człowiek nieforemny, monstrum’.

    Mermański - od niemieckiej nazwy osobowej Meermann, ta od apelatywu Meermann ‘człowiek nieforemny, monstrum’.

    Mermon - od niemieckiej nazwy osobowej Meermann, ta od apelatywu Meermann ‘człowiek nieforemny, monstrum’.

    Mermoń - od niemieckiej nazwy osobowej Meermann, ta od apelatywu Meermann ‘człowiek nieforemny, monstrum’.

    Meron - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meronek - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meronicki - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meroniecki - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meronik - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meroniuk - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meronk - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meronka - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meronke - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meronko - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meronow - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meronowicz - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meronów - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meroń - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Merończyk - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Meroński - w grupie nazwisk pochodzących od marona ‘żółty kwiat, rodzaj rumianku’, też od imion na Mar- lub od niemieckiej nazwy osobowej Meron.

    Mers - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Mar-, typu Marcin, Marek.

    Mersa - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Mar-, typu Marcin, Marek.

    Mersich - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Mar-, typu Marcin, Marek.

    Mersz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Mar-, typu Marcin, Marek.

    Merszak - od dawnego myrcha ‘klacz’.

    Merszel - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Mar-, typu Marcin, Marek.

    Merszyński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Mar-, typu Marcin, Marek.

    Mert - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Merta - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertek - 16 16 w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertin - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do boga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku. Obok formy Macin spotyka się w średniowieczu Mercin, Morcin, Martyn.

    Mertins - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do boga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku. Obok formy Macin spotyka się w średniowieczu Mercin, Morcin, Martyn.

    Mertka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertke - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertus - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertuszka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertyka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do boga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku. Obok formy Macin spotyka się w średniowieczu Mercin, Morcin, Martyn.

    Mertyna - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do boga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku. Obok formy Macin spotyka się w średniowieczu Mercin, Morcin, Martyn.

    Mertyńczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do boga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku. Obok formy Macin spotyka się w średniowieczu Mercin, Morcin, Martyn.

    Mertyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Mertys - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Marta, także od Marcin. Imię Marta, znane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia aramejskiego, od marta ‘pani’.

    Meruk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Meruszok - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Meruszyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merwa - od gwarowego marwa ‘rodzaj gryki; okruchy’.

    Merwald - od niemieckiej nazwy osobowej Markwart, ta od staro-wysoko-niemieckiego mark-wart ‘granica + strażnik’

    Merwałd - od niemieckiej nazwy osobowej Markwart, ta od staro-wysoko-niemieckiego mark-wart ‘granica + strażnik’

    Merwant - od niemieckiej nazwy osobowej Markwart, ta od staro-wysoko-niemieckiego mark-wart ‘granica + strażnik’

    Merward - od niemieckiej nazwy osobowej Markwart, ta od staro-wysoko-niemieckiego mark-wart ‘granica + strażnik’

    Merwart - od niemieckiej nazwy osobowej Markwart, ta od staro-wysoko-niemieckiego mark-wart ‘granica + strażnik’

    Merwat - od niemieckiej nazwy osobowej Markwart, ta od staro-wysoko-niemieckiego mark-wart ‘granica + strażnik’

    Merwicki - od gwarowego marwa ‘rodzaj gryki; okruchy’.

    Merwid - od gwarowego marwa ‘rodzaj gryki; okruchy’.

    Merwin - od gwarowego marwa ‘rodzaj gryki; okruchy’.

    Merwiński - od gwarowego marwa ‘rodzaj gryki; okruchy’.

    Meryk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Meryło - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Meryn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Maryna. Imię, notowane w Polsce od XV wieku, od łacińskiego Marinus, to od przymiotnika marinus ‘morski’.

    Merynowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Maryna. Imię, notowane w Polsce od XV wieku, od łacińskiego Marinus, to od przymiotnika marinus ‘morski’.

    Merynowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Maryna. Imię, notowane w Polsce od XV wieku, od łacińskiego Marinus, to od przymiotnika marinus ‘morski’.

    Meryś - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merza - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merzola - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merzowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merzwa - od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Merzyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Merzyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mer-, por. mer ‘burmistrz’, niemieckie nazwy osobowej na Mer-, Mar-, polskie nazwy osobowe na Mar- z przejściem ar- w er-.

    Mes - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesa - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesek - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesiak - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesiarz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Mesiasz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Mesic - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesiołek - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesior - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesjarz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Mesjasz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Meslik - od mesel, meseł ‘dłuto’.

    Meslo - od mesel, meseł ‘dłuto’.

    Mesła - od mesel, meseł ‘dłuto’.

    Mesłek - od mesel, meseł ‘dłuto’.

    Mesłocha - od mesel, meseł ‘dłuto’.

    Mesner - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Mesnerowicz - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Mess - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Messal - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Messek - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Messjasz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Messner - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Messyarz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Messyasz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Messyjasz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Mesta - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mestek - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mestył - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mesyasz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Mesyjasz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Mesyk - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesz - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesza - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meszak - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meszczyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meszek - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’; od meszek ‘drobny mech’.

    Meszel - 142 1 w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meszeński - 1472 od nazwy miejscowej Meszna (tarnowskie, gmina Tuchów).

    Meszka - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meszke - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meszko - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meszkowski - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesznic - 1435 w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Mesznik - 1495 w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meszuk - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meszyasz - od mesjasz ‘zbawiciel’.

    Meszyński - od nazwy miejscowej Meszna (tarnowskie, gmina Tuchów).

    Meś - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meśko - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Meß, Mesch, te od średnio-wysoko-niemieckiego meß, messe ‘mosiądz’.

    Meślak - od mesel, meseł ‘dłuto’.

    Meślin - od mesel, meseł ‘dłuto’.

    Met - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metak - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metal - od metal.

    Metalewicz - od metal.

    Metalewski - od metal.

    Metalica - od metal.

    Metaliński - od metal.

    Metalowski - od metal.

    Metalski - od metal.

    Metara - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Metel - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metela - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metelański - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metelica - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metelicki - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metelka - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metelkin - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metella - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metello - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metelowski - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metelski - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Meteluch - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metełka - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metenka - 1662 od ukraińskiego metaty ‘rzucać’.

    Meteńka - od ukraińskiego metaty ‘rzucać’.

    Meteńko - od ukraińskiego metaty ‘rzucać’.

    Meter - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Metera - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Meterka - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Meterko - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Meterowicz - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Meterski - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Meterz - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Meterzyński - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Metiuk - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metka - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metko - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metkowski - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metlak - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metlewiak - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metlewicz - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metlewski - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metlica - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metlicki - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metlo - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metloch - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metluk - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Metła - od wschodniosłowiańskiego metel ‘zamieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Metel.

    Meto - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metodiew - od imienia Metody, z greckiego Methodios, wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, polskiego Metody.

    Metow - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metr - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Metra - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Metrak - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Metras - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Metraszek - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Metrika - od metryka ‘akt urodzenia; dawniej księga zawierająca dokumenty publiczne’.

    Metrowski - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Metruszka - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Metrycki - od metryka ‘akt urodzenia; dawniej księga zawierająca dokumenty publiczne’.

    Metryk - od metryka ‘akt urodzenia; dawniej księga zawierająca dokumenty publiczne’.

    Metryka - od metryka ‘akt urodzenia; dawniej księga zawierająca dokumenty publiczne’.

    Metrykowski - od metryka ‘akt urodzenia; dawniej księga zawierająca dokumenty publiczne’.

    Metryszyn - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Metrzak - od dawnego metr ‘mistrz, nauczyciel’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meter.

    Mett - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metta - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metto - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metusewicz - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metuszek - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metych - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metyk - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metykiewicz - od niemieckich nazw osobowych Met, Mett, te od imion germańskich na Med.-.

    Metys - od Metys ‘mieszaniec dwóch różnych ras’.

    Metysewicz - od Metys ‘mieszaniec dwóch różnych ras’.

    Metyś - od Metys ‘mieszaniec dwóch różnych ras’.

    Metzner - od niemieckich nazw osobowych Metzner, Matzner ‘rzeźnik’, te od średniowysokoniemieckiego metzjen ‘dokonywać uboju’.

    Metznery - od niemieckich nazw osobowych Metzner, Matzner ‘rzeźnik’, te od średniowysokoniemieckiego metzjen ‘dokonywać uboju’.

    Meus - od łacińskiego meus ‘mój’ lub od meus ‘emaus’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meuß, ta od imienia Bartholomeus.

    Meusek - od łacińskiego meus ‘mój’ lub od meus ‘emaus’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meuß, ta od imienia Bartholomeus.

    Meusel - od łacińskiego meus ‘mój’ lub od meus ‘emaus’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meuß, ta od imienia Bartholomeus.

    Meusiak - od łacińskiego meus ‘mój’ lub od meus ‘emaus’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meuß, ta od imienia Bartholomeus.

    Meusik - od łacińskiego meus ‘mój’ lub od meus ‘emaus’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meuß, ta od imienia Bartholomeus.

    Meuss - od łacińskiego meus ‘mój’ lub od meus ‘emaus’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meuß, ta od imienia Bartholomeus.

    Meusz - od łacińskiego meus ‘mój’ lub od meus ‘emaus’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meuß, ta od imienia Bartholomeus.

    Meuszyński - od łacińskiego meus ‘mój’ lub od meus ‘emaus’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meuß, ta od imienia Bartholomeus.

    Meuś - od łacińskiego meus ‘mój’ lub od meus ‘emaus’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Meuß, ta od imienia Bartholomeus.

    Mewa - od mewa ‘gatunek ptaka’.

    Mewak - od mewa ‘gatunek ptaka’.

    Mewałko - od mewa ‘gatunek ptaka’.

    Mey - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Meya - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Meyer - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Meyerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Meyk - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Meyka - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Meyke - od maj ‘nazwa miesiąca’ maić.

    Meyna - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Meynas - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Meyńczak - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Meyńczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Meine, od Magino, to od imienia Maginhart, Maginrich.

    Meyr - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Meyro - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Meyrowski - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Meyse - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Meysyk - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Meysztowicz-Dudziak - złożenia brak; Meysztowicz- brak; Dudziak 1644 od duda, dziś dudy ‘instrument muzyczny; lichy grajek’.

    Meyza - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Meyze - od niemieckiej nazwy osobowej Meise, ta od Meise ‘sikorka’.

    Mezakowski - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mezal - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mezei - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mezek - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mezela - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mezencow - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mezner - od niemieckich nazw osobowych Meisner, MeiBner, te od nazwy miejscowej MeiBen (= Miśnia).

    Mezyk - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mezyński - od nazwy miejscowej Mężenin (łomżyńskie, gmina Śniadowo).

    Meżyk - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Meżykiewicz - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Meżykowski - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Meżyński - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Meżyński - od nazwy miejscowej Mężenin (łomżyńskie, gmina Śniadowo).

    Męc - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcała - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcarski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męcek - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcel - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Męch - od nazw osobowych na Mą-, Mę-, typu Mękarz.

    Męcharowski - od macharz ‘pęcherz’, możliwe też od imienia Makary; od męcherz ‘pęcherz’.

    Męcherzyński - od macharz ‘pęcherz’, możliwe też od imienia Makary; od męcherz ‘pęcherz’.

    Męciak - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcicki - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcik - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcikalski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcikowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcina - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcina-Krzesz - złożenia brak; Męcina w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław; Krzesz 1380 od imion na Krze-, typu Krzesimir.

    Męciński - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męciński - 1462 od nazwy miejscowej Męcina (nowosądeckie, gmina Sękowa).

    Męcipiwko - 1555 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcipiwo - 15 17 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcipiwowicz - 1552 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męciwoda - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcka - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męckiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męckowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męclewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Męclewski - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Męcykalski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męcz - 13 18 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męczarski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męczekalski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męczekelski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męczel - od niemieckiej nazwy osobowej Menzel, ta od germańskich imion na Mand-.

    Męczka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męczko - 1426 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męczkowski - od nazwy miejscowej Męczko (łomżyńskie, gmina Wizna).

    Męczków - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męcznik - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męczuga - 1386 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męczużyc - 1388 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męczykiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męczykowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Męczyński - 1583 od nazwy miejscowej Męczyn (siedleckie, gmina Mokobody), Mączniki (kaliskie, gmina Nowe Skalmierzyce).

    Męczywor - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Męczywór - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Męć - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męćkowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męda - 1394 od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędaczek - 1536 od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędak - 1394– od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędakiewicz - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędakowski - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędala - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędalka - 1489 od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędalski - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędała - 1445 od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędasik - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędawa, m. - 1434 od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędel - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędela - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędelak - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędelski - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Męder - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mędera - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Męderak - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Męderek - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Męderk - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Męderowicz - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Męderski - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mędkiewicz - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędkowski - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędla - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędlak - 179 1 od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędlar - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędlarski - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędlarz - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędlewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędluk - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędon - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędoń - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędor - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mędorowicz - od niemieckich nazw osobowych Mender, Mander, może też od mądry.

    Mędosik - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędowicz - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędowski - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędra - od mądry.

    Mędrachowski - od mądry.

    Mędracki - od mądry.

    Mędrak - od mądry.

    Mędrakiewicz - od mądry.

    Mędrala - od mądry.

    Mędrala-Grabiec - złożenia brak; Mędrala od mądry; Grabiec 139 1 od grab ‘drzewo liściaste, też od grabić ‘rabować’, grabie.

    Mędrasik - od mądry.

    Mędrasz - od mądry.

    Mędraszek - od mądry.

    Mędraszewski - od mądry.

    Mędraś - od mądry.

    Mędrawski - od mądry.

    Mędrecki - od mądry.

    Mędrecki - od nazwy miejscowej Mędrzyce (toruńskie, gmina Świecie nad Osą).

    Mędrek - od mądry.

    Mędrela - od mądry.

    Mędrkiewicz - od mądry.

    Mędrkowicz - 1557 od mądry.

    Mędrkowski - od mądry.

    Mędro - od mądry.

    Mędroch - od mądry.

    Mędrocki - od mądry.

    Mędrola - od mądry.

    Mędron - od mądry.

    Mędroń - od mądry.

    Mędrowicz - od mądry.

    Mędrowski - od mądry.

    Mędry - od mądry.

    Mędrych - od mądry.

    Mędrychowski - od mądry.

    Mędrycki - od mądry.

    Mędrycki - od nazwy miejscowej Mędrzyce (toruńskie, gmina Świecie nad Osą).

    Mędrygal - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mędrygał - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mędrygrał - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Mędryk - od mądry.

    Mędrykiewicz - od mądry.

    Mędrykowski - od mądry.

    Mędryla - od mądry.

    Mędryń - od mądry.

    Mędrys - od mądry.

    Mędrysa - od mądry.

    Mędrysz - od mądry.

    Mędrzak - od mądry.

    Mędrzał - od mądry.

    Mędrzechowski - od mądry.

    Mędrzecki - od mądry.

    Mędrzecki - 1788 od nazwy miejscowej Mędrzyce (toruńskie, gmina Świecie nad Osą).

    Mędrzejewski - od mądry.

    Mędrzek - od mądry.

    Mędrzelewski - od mądry.

    Mędrzycha - od mądry.

    Mędrzychowski - od mądry.

    Mędrzycki - od mądry.

    Mędrzycki - od nazwy miejscowej Mędrzyce (toruńskie, gmina Świecie nad Osą).

    Mędrzyk - 14 16 od mądry.

    Mędrzykowski - od mądry.

    Mędrzyński - od mądry.

    Mędrzywołek - od mądry.

    Męducki - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Męduła - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędura - 1566 od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Męduś - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędyk - od staropolskiego mendyk ‘żebrak, dziad’.

    Mędyka - od staropolskiego mendyk ‘żebrak, dziad’.

    Mędykowski - od staropolskiego mendyk ‘żebrak, dziad’.

    Mędyków - od staropolskiego mendyk ‘żebrak, dziad’.

    Mędza - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzek - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzela - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzelek - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzia - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędziak - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzibuła - 1483 od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędziel - od niemieckiej nazwy osobowej Mendel, Mandel lub od mendel ‘piętnaście sztuk’.

    Mędziga - 1389 od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzigał - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzik - 1432 od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzikowski - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędziło - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzin - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędziński - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzka - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzkiewicz - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzlak - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Mędzlewski - od męda, menda ‘gatunek wszy, mendoweszka’ lub do staropolskiego mądo ‘jądro’.

    Męka - 1250 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękada - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękaj - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękal - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć, lub od mękal ‘nudziarz, mieszczuch’.

    Mękalski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękała - 1489 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękarski - 16 13 od nazwy miejscowej Mękarzowice (kieleckie, gmina Czarnocin).

    Mękarz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Mękarzec - 1408 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć; od mączka.

    Mękarzewski - 1470 od nazwy miejscowej Mękarzowice (kieleckie, gmina Czarnocin).

    Mękarzowski - od nazwy miejscowej Mękarzowice (kieleckie, gmina Czarnocin).

    Mękas - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękina - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękinia - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękla - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękol - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękola - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękolski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękosa - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękosz - 1300 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękosza - 1 136 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękoszko - 1409 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękoszyc - 1305 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Mękowski - od nazwy miejscowej Mąkoszyn (bydgoskie, gmina Szubin).

    Mękus - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mąk-// męk-, por. mąka, męka, męczyć.

    Męs - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Męsik - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Męsikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Mens, ta od imienoa Meinhard, też od Mensch ‘mężczyzna’.

    Męsior - od dawnego mosor ‘naczynie wydłubane z drzewa, czerpak’.

    Męski - 1446 od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’; od przymiotnika męski.

    Męta - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętal - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętala - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętalewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętek - 1396 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętel - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętelski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętka - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętkowic - 12 16 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętkowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętlak - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętlek - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętlewiak - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętlewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętlewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętlicki - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętła - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętłak - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętny - 1398 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Męto - 1426 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętol - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętowski - 1733 od nazwy miejscowej Mątowy (elbląskie, gmina Miłoradz).

    Mętula - 153 1 w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mąt-, męt-, por. mącić, dawniej męcić, imiona złozone Męcimir, Męcisław.

    Mętwicki - od nazwy miejscowej Mątwica (łomżyńskie, gmina Nowogród).

    Męzia - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Męzik - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Męziński - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Męzydło - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Męzyk - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężak - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężalik - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężał - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężałka - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężatka - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężczyzna - 1400 od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężek - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężeński - 1465 od nazwy miejscowej Mężenin (łomżyńskie, gmina Śniadowo).

    Mężeński - 1465 od nazwy miejscowej Mężenin (łomżyńskie, gmina Śniadowo).

    Mężko - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężkowski - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężla - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężnicki - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężno - 1488 od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężny - 1453 od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’; od mężny ‘odważny’.

    Mężochowic - 140 1 od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężowski - 1446 od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’; od przymiotnika mężowski.

    Mężyc - 1253 od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężycki - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężydło - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężyk - 1397 od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’ lub od staropolskiego mężyk ‘nazwa rośliny, mandragora’, też ‘mały człowiek; źrenica’.

    Mężykiewicz - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężykowski - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężyk-Sikorski - złożenia brak; Mężyk 1397 od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’ lub od staropolskiego mężyk ‘nazwa rośliny, mandragora’, też ‘mały człowiek; źrenica’; Sikorski 1444 od nazw miejscowych typu Sikorzyce, Sikorzyn, Sikory.

    Mężyl - od mąż ‘mężczyzna; człowiek odważny, dostojny; małżonek’.

    Mężyński - 1689 od nazwy miejscowej Mężenin (łomżyńskie, gmina Śniadowo).

    Mężyński - 1689 od nazwy miejscowej Mężenin (łomżyńskie, gmina Śniadowo).

    Mgeładze-Arciuch - złożenia brak; Mgeładze brak; Arciuch od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Mgiełka - od mgła.

    Mglej - od mgła.

    Mgła - 1497 od mgła.

    Mgłej - od mgła.

    Mgłosiek - od mgła.

    Mgłosik - od mgła.

    Mgłoszek - od mgła.

    Mgłowski - od mgła.

    Mgowski - 1476 od nazwy miejscowej Mgowo (toruńskie, gmina Płużnica).

    Mhlec - (pod wpływem czeskim) od mgła.

    Mhlicki - (pod wpływem czeskim) od mgła.

    Miac - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miach - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miachalak - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miachałek - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miachałowski - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miachczyłowicz-Wolski - złożenia brak; Miachczyłowicz brak; Wolski 138 1 od nazwy miejscowej Wola (częste).

    Miaciaszek - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miacieszyn - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miaczkowski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miaczyn - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miaczyński - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miać - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miaćkowski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miadełko - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miadkowski - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miadoński - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miadowczak - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miadowicz - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miadziałka - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miadziałko - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miadziec - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miadzielec - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miadzielski - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miadziołko - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miadziółko - (pod wpływem białoruskim) od miód.

    Miahki - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miaka - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakczyło - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakienko - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakienkow - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakienow - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakieńkij - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakinik - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakinin - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakinko - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakinkow - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakinków - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakinnik - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakiński - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakisz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakos - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakota - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakoto - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakowski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miakszyk - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mialcarek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mialik - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Mialski - 1765 od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Mialuk - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miał - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałaj - 1432 od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałczygrosz - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałczyk - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałek - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałk - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałka - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałkas - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałkaś - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałki - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałkos - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałkosz - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałkoś - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałkowski - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałkowski - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałkus - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miałszygrosz - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Mian - 1460 od dawnego mian (y) ‘posiadany’, mieć.

    Mianecki - od nazwy miejscowej Mianocice (kieleckie, gmina Książ Wielki).

    Mianiecki - od nazwy miejscowej Mianocice (kieleckie, gmina Książ Wielki).

    Miannik - od dawnego mian (y) ‘posiadany’, mieć.

    Miano - od dawnego mian (y) ‘posiadany’, mieć.

    Mianocki - 1439 od nazwy miejscowej Mianocice (kieleckie, gmina Książ Wielki).

    Mianowana - od dawnego mian (y) ‘posiadany’, mieć.

    Mianowany - od dawnego mian (y) ‘posiadany’, mieć.

    Mianowicz - od dawnego mian (y) ‘posiadany’, mieć.

    Mianowski - 1394 od nazwy miejscowej Mianów, Mianowo (kilka wsi).

    Miańko - od dawnego mian (y) ‘posiadany’, mieć.

    Miar - od miara, mierzyć.

    Miara - 1494 od miara, mierzyć.

    Miarczyk - 168 1 od miara, mierzyć.

    Miarczyński - od miara, mierzyć.

    Miarecki - od miara, mierzyć.

    Miareczka - od miara, mierzyć.

    Miareczko - od miara, mierzyć.

    Miarka - 1437 od miara, mierzyć.

    Miarkiewicz - od miara, mierzyć.

    Miarko - od miara, mierzyć.

    Miarkowicz - od miara, mierzyć.

    Miarkowski - od miara, mierzyć.

    Miarnik - od miara, mierzyć.

    Miarnowski - od miara, mierzyć.

    Miarowski - od miara, mierzyć.

    Miarski - od miara, mierzyć.

    Miarzyński - od miara, mierzyć.

    Mias - od mięso.

    Miasek - od mięso.

    Miasiak - od mięso.

    Miasiarz - od dawnego misiarz ‘człowiek kastrujący zwierzęta’.

    Miasik - od mięso.

    Miaskiewicz - od mięso.

    Miasko - od mięso.

    Miaskowski - od mięso.

    Miaskowski - 139 1 od nazwy miejscowej Miaskowo, dziś Miąskowo (leszczyńskie, gmina Osieczna).

    Miaso - od mięso.

    Miasojed - od mięso.

    Miasojedonow - od mięso.

    Miasojedow - od mięso.

    Miasopust - od mięso; mięsopust ‘ostatki, zapusty; uczta’.

    Miast - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Miastkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Miastkowski - 1544 od nazwy miejscowej Miastków (siedleckie, gmina Miastków Kościelny).

    Miastowski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Miastowski - 1500 od nazwy miejscowej Miastowice (bydgoskie, gmina Kcynia).

    Miaszała - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Miaszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Miaszko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Miaszygrosz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Miaśkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Miaśnik - od mięso.

    Miaśnikiewicz - od mięso.

    Miaśnikow - od mięso.

    Miatka - od mięta.

    Miatkowski - od mięta.

    Miaz - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miazak - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miazdalski - od miazda, miazdra ‘błonka, naskórek’.

    Miazdzyk - od miazda, miazdra ‘błonka, naskórek’.

    Miazek - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miazga - 1399 od miazga ‘miękka część drzewa; karma dla psów’.

    Miazgiewicz - 1779 od miazga ‘miękka część drzewa; karma dla psów’.

    Miazgowicz - 1489 od miazga ‘miękka część drzewa; karma dla psów’.

    Miazgowski - od miazga ‘miękka część drzewa; karma dla psów’.

    Miazgul - od miazga ‘miękka część drzewa; karma dla psów’.

    Miazin - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miaziniak - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miazio - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miazon - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miaż - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miażdzyk - od miazda, miazdra ‘błonka, naskórek’.

    Miażdżyk - od miazda, miazdra ‘błonka, naskórek’.

    Miażek - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miażkiewicz - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miąc - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miącek - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miącka - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miącz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miączewski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miączkowski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miączyński - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miączyski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miąć - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miąda - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miądlicki - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miądlikowski - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miądowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miądzel - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miądziel - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miągała - XVI w. od gwarowego miągać, mięgolić ‘pomiałkiwać’.

    Miągowski - od gwarowego miągać, mięgolić ‘pomiałkiwać’.

    Miąkisz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miąkota - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miąsa - od mięso.

    Miąsak - od mięso.

    Miąsek - 1423 od mięso.

    Miąsik - od mięso.

    Miąska - od mięso.

    Miąskiewicz - od mięso.

    Miąsko - 142 1 od mięso.

    Miąskowiak - od mięso.

    Miąskowski - od nazwy miejscowej Miąskowo (leszczyńskie, gmina Osieczna; poznańskie, gmina Krzykosy).

    Miąso - od mięso.

    Miąsopust - od mięso; mięsopust ‘ostatki, zapusty; uczta’.

    Miąsowski - 1447 od nazwy miejscowej Miąsowa (kieleckie, gmima Sobków).

    Miąszeszydło - 1530 od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od miąszy + szydło.

    Miąszkiewicz - od mięso.

    Miąśkiewicz - od mięso.

    Miąśkowiak - od mięso.

    Miąśkowski - od mięso.

    Miąta - 1638 od mięta.

    Miątek - od mięta.

    Miątka - od mięta.

    Miątkiewicz - od mięta.

    Miątkowicz - od mięta.

    Miątkowski - od mięta.

    Miąza - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miązak - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miązek - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miązel - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miązik - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miązka - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miązkiewicz - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miązko - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miązkowski - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miąż - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miążek - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miążela - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miążkiewicz - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miążko - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Miąższa Noga - 1485 od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Miąższy - 14 18 od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’.

    Mic - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mica - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micach - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mical - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micalak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micalczyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micalik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micalski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micał - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micała - 1668 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micałek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micałowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micar - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micarek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micelski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micer - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micerak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micerski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miceusz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micewa - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mich - 1 125 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micha - 1685 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michacewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michacik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michacz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaczewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michać - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michael - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaeli - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaelis - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaelsen - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaelus - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michail - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michailiuk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michailow - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michailów - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaiłow - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaj - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajak - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajczyk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajel - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajewicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajkow - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajków - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlak - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlec - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlenko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlew - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajliczenko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlik - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlina - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlis - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajliszyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajliw - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlo - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlow - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlów - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajluk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlun - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajluniów - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajlyszyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajło - 1437 (KrW) od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajłow - 1487 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajłowa - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajłowicz - 1483 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajłowski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajłów - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajłuk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajłuszkin - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajłuszko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michajłyszyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michakiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michal - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michala - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalac - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalach - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalak - 1683 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalak-Michalewski - złożenia brak; Michalak 1683 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał. Imię biblijne, od hebrajskiego mika’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku; Michalewski w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał. Imię biblijne, od hebrajskiego mika’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku.

    Michalak-Nowak - złożenia brak; Michalak 1683 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał. Imię biblijne, od hebrajskiego mika’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’.

    Michalar - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalarz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalas - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalaszek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalcewicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalcula - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalculin - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczak - 1663

    Michalczek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczenia - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczenko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczewski - 1603 od nazwy miejscowej Michalczowa (nowosądeckei, gmina Łososina Dolna).

    Michalczik - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczok - (Śl) od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczonek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczowicz - 1794 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczowski - 1400 od nazwy miejscowej Michalczowa (nowosądeckei, gmina Łososina Dolna).

    Michalczuk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczyc - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczyc - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczycz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczyk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczyk - 1605 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczyński - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalczyszyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalda - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaldo - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michale - (= ę) od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalec - 14 10 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalecki - 1389 od nazwy miejscowej Michalcza (poznańskie, gmina Kłecko).

    Michaleczko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaleczny - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalejko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalenc - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalenć - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalenia - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalenicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalenik - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalenko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaleńć - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaleńko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaleszczuk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalew - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalewicz - 1500 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalewski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michali - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaliak - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalic - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalica - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalicha - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalichyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalicki - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaliczek - 1790 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaliczenko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaliczko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaliczuk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaliczyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalik - 1398 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalik-Lipka - złożenia brak; Michalik 1398 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał. Imię biblijne, od hebrajskiego mika’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku; Lipka 1396 od lipka.

    Michalikowic - 1487 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalikowski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalin - 1386 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalina - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalini - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalinko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaliński - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalis - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaliszczyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaliszyk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaliszyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaliuk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalka - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalke - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalkiewicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalla - (Śl) od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michallak - (Śl) od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michallek - (Śl) od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michallik - (Śl) od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalok - (Śl) od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalonek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalowa - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalowek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalowski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalski - XV w. od nazwy miejscowej Michałowice, Michałów (liczne).

    Michalszczak - od nazwy miejscowej Michałowice, Michałów (liczne).

    Michalszczyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalszczyszyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaluk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalunia - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalunio - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michalus - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaluś - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michaluta - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michał - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michała - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałaciuk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałaczuk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałajko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałak - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałcewicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałczak - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałczenko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałczenkow - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałczenow - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałczewski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałczuk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałczyk - 1652 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałczyszyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałec - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałecki - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałeczko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałejko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałek - 1393 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałeńko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałewicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałewycz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałka,M. - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałkiewicz - 1774 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałko - 1350 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałkow - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałkowicz - 143 1 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałkowski - 1728 od nazw miejscowych typu Michałko, Michałkowa, Michałkowice.

    Michałków - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałła - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michało - 1437 (KrW) od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałojć - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałojko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałonka - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałoski - od nazw miejscowych Michałowice, Michałów (częste).

    Michałoś - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałow - 1447 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałowicz - 1325 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałowski - 1392 od nazw miejscowych Michałowice, Michałów (częste).

    Michałowy - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałowycz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałów - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałunek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałus - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałuszek - 148 1 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałuszka - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałuszko - 1442 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałuś - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michałyk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michan - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michana - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michancio - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michanczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaniak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaniec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaniewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaniów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaniuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michankow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michanol - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michanowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michanowiec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michanowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michań - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michańcio - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michańczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michańczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michańków - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michański - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michar - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micharczk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micharczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micharek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micharewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micharowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micharski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michasiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michasik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michasionek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michasiów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michasiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaskowic - 1605 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michasow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michasz - 1399 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaszczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaszczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaśków - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michata - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michatczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michatek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michaus - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michawczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michawicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michcik - 1599 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michciński - 1682 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michczyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michej - 1433 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michejda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michejew - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michejów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michel - 13 10 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michelas - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michelik - 1470-80 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michelis - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micheliś - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michelius - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michelke - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michella - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michels - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michelski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michelson - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michelus - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micheł - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michen - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michenka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michenko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micheń - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micheńko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micheński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micher - 1204 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj luib od niemieckiej nazwy osobowej Micher, ta od imienia Michael.

    Michera - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micherczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micherda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micherdziński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micherdzyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micherek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micherewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micherowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micherski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michew - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michicz - 1443 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michiej - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michiejew - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michiejewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michielewicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michielus - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michilewicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michilowic - 1393 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michina - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michinkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michl - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michl - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michla - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michla - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michlaczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michlado - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlak - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlec - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlewicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michlewski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michlic - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlicki - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlik - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlina - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlinek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michliński - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michliszyn - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlkiewicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlok - (Śl) od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlowicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlowski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlów - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michlski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michluk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michła - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michłaek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michłanowicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michłek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michłowicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michłowski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michna, m. - 1392 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnacki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnal - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnar - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michne - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnej - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michner - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michni - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnia - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniacki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniadowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniak - 1786 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnic - 1494 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnicki - 1636 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniczek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniecki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniej - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnienko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniewski - od nazwy miejscowej Michniów (kieleckie, gmina Suchedniów).

    Michnik - 14 15 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnikow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnikowicz - 1452 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnikowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnio - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniok - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnionek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniowski - od nazwy miejscowej Michniów (kieleckie, gmina Suchedniów).

    Michniuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michniukiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michno - 1387 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnol - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnolski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnowicz - 144 1 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnowiec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michnowski - 1630 od nazwy miejscowej Michniów (kieleckie, gmina Suchedniów).

    Micho - 1386 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michociak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michocki - 1608 od nazwy miejscowej Michocin (wieś zagrodowa, krakowskie).

    Michol - 1459 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michola - 14 13 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholak - 1403 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholcz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholczewski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholczuk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholczyk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholec - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholecki - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholewicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholik - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholok - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholowicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholski - 1476 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Micholt - 1402 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michoł - 1459 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michoła - 14 13 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michołek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michołko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michołow - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michołowicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michołowski - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michołów - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michołuszek - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michołuszko - 148 1 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michołyk - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michon - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michonka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michonowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michoń - 1399 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michończyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michońko - 1494 (KrW) w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michoński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michor - 1604 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michorczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michorecki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michorek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michorowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michorowski - 1526 od nazwy miejscowej Michorowo (elbląskie, gmina Sztum).

    Michorski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michorzewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michorzowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michos - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michosiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michoś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michota - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michotek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michotka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michotowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michowicki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michowicz - 1474 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michowiecki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michowik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michowski - 1446 od nazw miejscowych Michowice, Michów (kilka wsi).

    Michół - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michółka - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michón - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michór - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michórski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michówka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michra - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michrowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michsza - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michta - 158 1 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michtak - 1684 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michtalewicz - XVI w. w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michtas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michtyl - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michul - 1478 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michulak - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michulec - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michulic - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michulik - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michulski - 1794 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michuł - 1459 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michuła - 1743 od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michułka - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michułko - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michułowicz - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Michun - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michuniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michunowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michuń - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michur - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michura - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michurski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michusik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michuta - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michutka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michwa - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michwiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Michwo - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Milosław, Mirosław, Mikołaj.

    Micia - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciach - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciaczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciałkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciałkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciałowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micianiec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciarz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciaszek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciejczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciejewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciejko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micielewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micielica - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micieliński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micielnica - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micielnik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micielowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micielski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micien - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micieński - 16 18 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micieszek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micikowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micin - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micinda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciniak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciniowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micinkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micinowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciński - 1660 od nazwy miejscowej Micin (płockie, gmina Krzyżanów).

    Micio - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce odXII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciochowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciołek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciołkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micior - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciorek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micióła - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciór - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciucewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciucha - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciuda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciukiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciul - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciula - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciulewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciulewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciuł - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciuła - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micium - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciun - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciuń - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciuński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciur - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciura - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciurz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciuta - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciuto - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciwiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miciwski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mick - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickalak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickalski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickan - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickaniec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickaniewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickanis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickarek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micke - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micker - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickerski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickie - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickielewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickiewicz-Rękawek - złożenia brak; Mickiewicz w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203); Rękawek od ręka; rękaw.

    Mickis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickonis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickorek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickos - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickoś - – w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micków - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micksch - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickun - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickunas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickuń - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickura - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickurz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickus - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mickuś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micnar - 1497 od niemieckich nazw osobowych Metzner, Matzner ‘rzeźnik’, te od średniowysokoniemieckiego metzjen ‘dokonywać uboju’.

    Micner - od niemieckich nazw osobowych Metzner, Matzner ‘rzeźnik’, te od średniowysokoniemieckiego metzjen ‘dokonywać uboju’.

    Micnik - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Micołek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micon - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micoń - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micor - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micorek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micoś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micot - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micota - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micór - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micuda - 1626 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micuga - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micukiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micuł - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micuła - 1789 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micun - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micuniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micuń - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micuński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micur - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micurz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micut - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micuta - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micy - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micył - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micyusz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micz - 1389 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micza - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczaja - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczajka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczal - 1628 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczalczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczalec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczalewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczalski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczał - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczałek - 1486 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczałkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczałowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczan - 1434 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczanowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczarek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczarski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczejko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczek - 1373 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczel - 1392 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczga - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczka, m. - 1470-80 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczke - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczko - 1332 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczkowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczkuła - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micznicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Micznik - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Micznikowski - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miczno - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczołek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczorek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczorowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczos - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczuga - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczulas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczulis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczulski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczun - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczuń - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczur - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczura - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczurski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczyk - 1372 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczyński - 16 10 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miczyporuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Mić - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mićka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mićkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mićko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mićkow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mićkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mićków - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mićkuś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mida - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midak - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midalski - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midałek - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midar - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midek - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midel - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Middel, ta od średnioniemieckiego Middle ‘środek, pośrednictwo; układ’.

    Mider - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midera - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Miderski - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midgal - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Midgalski - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Midgał - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Mido - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midon - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midoniek - 1577 w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midoń - 1588 w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midończyk - 16 14 w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midoński - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midor - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midos - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midowicz - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midowski - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midra - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midrasiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midriuk - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midro - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midrzak - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Miduch - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Miduchowski - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Miduńczyk - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midur - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midura - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Miduszewski - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midyk - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midysiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midzalak - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midzalski - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midzek - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midzel - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midzel - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Middel, ta od średnioniemieckiego Middle ‘środek, pośrednictwo; układ’.

    Midzelewski - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Middel, ta od średnioniemieckiego Middle ‘środek, pośrednictwo; układ’.

    Midzelski - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Middel, ta od średnioniemieckiego Middle ‘środek, pośrednictwo; układ’.

    Midzia - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midziak - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midzialski - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midziałek - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midziar - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midziarek - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midzierski - w grupie nazwisk pochodzących od dawnego midera ‘ruina, upadek’.

    Midzik - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midzio - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midziocha - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Midziołek - w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Midde, ta od średnioniemieckiego middle ‘ pośrednik, pojednawca’; czasem też od miód.

    Miecach - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecał - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecała - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecanowski - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecarek - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miecarek - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecarz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miecek - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miech - 1473 w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechaczek - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechaj - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechajłów - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechciał - od nie chcieć.

    Miechkot - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miechkota - (Śl) od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miechna - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechniak - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechnicki - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechnicz - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechnik - 143 1 w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechnikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechno - 1443 w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechoń - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechorczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechorek - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechorski - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechota - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechotek - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechow - 1372 od nazwy miasta Miechów (kaliskie).

    Miechowiak - od nazwy miasta Miechów (kaliskie).

    Miechowian - od nazwy miasta Miechów (kaliskie).

    Miechowicki - 1733 od nazwy miejscowej Miechowice (kilka wsi).

    Miechowicz - 16 13 w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechowiecki - od nazwy miejscowej Miechowice (kilka wsi).

    Miechowita - 1500 od nazwy miasta Miechów (kaliskie).

    Miechowski - 1396 od nazwy miasta Miechów (kaliskie).

    Miechór - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechówka - od nazwy miasta Miechów (kaliskie).

    Miechur - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechura - 1737 w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechurski - w grupie nazwisk pochodzących od miech ‘worek, sakwa’, też od imion na Mie-, typu Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miechwiedż - (Pom) od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miechwiejczyk - od nie chwiać, dawniej też chwiejać.

    Mieciak - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciakiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciarz - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecicki - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciecki - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecieczko - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciek - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciel - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecielec - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecielewski - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecielica - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecielski - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecieniec - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecierz - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciesz - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecik - 1469 w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecikowski - 170 1 w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciński - 1552 od nazwy miejscowej Mieczyn (kieleckie, gmina Krasocin).

    Miecirz - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecisz - 1405 w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciuła - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciułka - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciuń - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciuś - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieciuta - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecki - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecko - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieckowski - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieckula - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecz - 140 1 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczaj - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczajko - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczak - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczakowski - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczal - 1680 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczałowski - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczan - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczaniec - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczarek - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczarski - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczarz - 14 14 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław; od staropolskiego mleczarz ‘wyrabiający miecze’.

    Mieczay - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczejko - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczek - 1395 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczewski - 1387 od nazwy miejscowej Mieczewo (poznańskie, gmina Mosina).

    Mieczko - 1386 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczkoński - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczkowic - 1352 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczkowski - 1490 od nazw miejscowych Mieczków, Mieczki (kilka wsi).

    Mieczlik - 1755 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczławski - od imienia złożonego Mieczysław, dawniej Miecisław, notowanego od X wieku.

    Miecznicki - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczniczek - 1620 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecznik - 1327 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław; od miecznik ‘rzemieślnik wyrabiający miecze; dawny urzędnik dworski, także ziemski’.

    Miecznikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miecznikowski - 1622 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczorek - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczorkowski - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczowski - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczuł - 1520 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczur - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczwa - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczwiak - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczychowski - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczyk - 1492 w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczykowski - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieczykowski - 1584 od nazwy miejscowej Mieczyki, później Mieczki (Maz).

    Mieczyński - 1470 od nazwy miejscowej Mieczyn (kieleckie, gmina Krasocin).

    Mieczysław - od imienia złożonego Mieczysław, dawniej Miecisław, notowanego od X wieku.

    Mieczysławski - od imienia złożonego Mieczysław, dawniej Miecisław, notowanego od X wieku.

    Mieć - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miećko - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miećkowski - w grupie nazwisk pochodzących od miecz ‘broń sieczna’, też od Miecisław, dziś Mieczysław.

    Miedas - od miód.

    Miedbała - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Miedek - od miód.

    Miedlar - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miedlarz - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miedlich - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miedlicki - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miedła - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miedło - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miedniak - od miód.

    Miednik - od miód.

    Miedników - od miód.

    Miedniok - od miód.

    Miedonicki - od miód.

    Miedoniecki - od miód.

    Miedoński - od miód.

    Miedowski - od miód.

    Mieduniecki - od miód.

    Mieduszewski - od miód.

    Miedwiecki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedwiecki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Miedwied - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedwiedczuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedwiediew - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedwiednik - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedwiedziew - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedwiedź - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedwieżenko - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedza - 1447 w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzak - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staro– w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.polskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzeń - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzga - 1399 w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’; od miazga.

    Miedzia - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziak - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedział - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedziałek - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedziałek - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziałko - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedziałkowski - od nazwy miejscowej Niedziałki (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Miedziało - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedziałowski - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedzian - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziana - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzianczyc - 14 18 w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzianek - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzianik - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzianka - 1423– w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzianko - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziankowski - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzianow - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzianowicz - 1774 w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzianowski - 167 1 od nazwy miejscowej Miedzianów (kaliskie, gmina Nowe Skalmierzyce).

    Miedzianowski - 1777 w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziany - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziański - 167 1 od nazwy miejscowej typu Miedziana Góra.

    Miedziarczak - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziarczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziarek - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziarski - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziaszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzica - 1243 w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzichowski - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziechowski - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziejewski - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziejko - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziejowski - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziel - 1743 w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziela - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziela - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedzielak - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedzielec - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedzielski - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedzierski - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzigórski - od nazwy miasta Międzygórze, dawniej Miedzygórze (kilka wsi).

    Miedzik - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzin - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzinkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziński - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziocha - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziok - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziołek - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedziołko - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedziółka - od nie działać ‘ nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Miedziszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziszewski - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziuch - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziucho - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziun - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedziuto - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzowski - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzwiecki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedzwiedz - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedzwiedziew - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedzwiedzik - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedzwiedziuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedzwiedzki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Miedzwiedzki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedzwiedź - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedzybłocki - od nazwy miejscowej Międzybłocie (kilka wsi).

    Miedzybłodzki - od nazwy miejscowej Międzybłocie (kilka wsi).

    Miedzyborski - 1397 od nazwy miejscowej Mędzybórz, dawniej Międzyborze (poznańskie, gmina Książ Wielkopolski).

    Miedzybrocki - od nazwy miejscowej Międzybrodzie (kilka miejscowości).

    Miedzybrodzki - od nazwy miejscowej Międzybrodzie (kilka miejscowości).

    Miedzychowski - od nazwy miasta Międzychód, dawniej Miedzychód (gorzowskie).

    Miedzygorski - 1447 od nazwy miasta Międzygórze, dawniej Miedzygórze (kilka wsi).

    Miedzynoga - 1279 w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miedzyrzecki - 1390 od nazwy miasta Międzyrzecz, dawniej Miedzyrzecz (gorzowskie).

    Miedzyrzeski - 1399 od nazwy miasta Międzyrzecz, dawniej Miedzyrzecz (gorzowskie).

    Miedźwiadek - 1494 od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedźwiecki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Miedźwiecki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedźwiedziew - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedźwiedziew - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedźwiedzik - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedźwiedzik - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedźwiedzin - 1372 od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedźwiedzina, m. - 1454 od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedźwiedziowic - 1446 od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedźwiedziuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedźwiedzki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Miedźwiedzki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedźwiedź - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miedżwiedzik - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Miegoć - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Miegon - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Miegoń - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Mieguć - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Miegulewicz - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Mieier - od niemieckiej nazwy osobowej Maier, ta od Meier ‘dzierżawca’.

    Miejak - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Miejas - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Miejasz - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Miejski - od przymiotnika miejski, dawniej mieski.

    Miejszczak - od przymiotnika miejski, dawniej mieski.

    Miek - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekalak - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekalczyk - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekalik - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekalski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekaniec - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekczyński - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekin - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekina - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekisiak - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekisz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekiszak - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekoś - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekota - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekowski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mieksz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekuła - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekurzak - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekus - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miekusz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miel - 1445 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Miela - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielach - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielak - 1405 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielan - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielanczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielanczyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielaniak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielaniec - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielanik - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielaniuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielanko - 1496 (KrW) w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielanowicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielańczak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielańczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielańczyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielański - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielarczyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielarek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielarski - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielarz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielarzewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielarzowicz - 1446 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielas - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielaszek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielaszko - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielawczyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielcak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielcan - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielcar - 1388 od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielcarak - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielcarczyk - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielcarek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielcarkiewicz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielcarski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielcarz - 1494 od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielcarzewicz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielcarzewski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielcarzyk - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielcasz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielcek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielcer - 1347 od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielcerek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielcerzewicz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielcon - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielcorek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielcorz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielcuch - od staropolskiego mielcuch ‘browar, słodownia’.

    Mielcuszek - od staropolskiego mielcuch ‘browar, słodownia’.

    Mielcuszka - od staropolskiego mielcuch ‘browar, słodownia’.

    Mielcuszna - od staropolskiego mielcuch ‘browar, słodownia’.

    Mielcuszny - od staropolskiego mielcuch ‘browar, słodownia’.

    Mielcuszyn - od staropolskiego mielcuch ‘browar, słodownia’.

    Mielcyr - 1424 od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielczak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielczakowski - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielczanowski - od nazwy miejscowej Milczany (tarnobrzeskie, gmina Samborzec).

    Mielczarczek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielczarczyk - 1570 od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielczarek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielczarkiewicz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielczarkowicz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielczarkowski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielczarowski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielczarski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielczarz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielczarzewicz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielczarzewski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielczarzyk - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’.

    Mielczek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielczerek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielczewczyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielczewski - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielczowski - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielczuch - od staropolskiego mielcuch ‘browar, słodownia’.

    Mielczuch - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielczuk - od staropolskiego mielcuch ‘browar, słodownia’.

    Mielczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielczusny - od staropolskiego mielcuch ‘browar, słodownia’.

    Mielczuszek - od staropolskiego mielcuch ‘browar, słodownia’.

    Mielczuszny - od staropolskiego mielcuch ‘browar, słodownia’.

    Mielczyk - 1692 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielczyński - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielczyrczyk - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielczyrek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Mielec - 1625 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielech - 1457 (KrW) w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielechiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielechowicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielechowiec - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielechowski - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielecki - 1459 od nazwy miasta Mielec (rzeszowskie).

    Mielek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielemączka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielemąka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielen - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielenczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielenek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleniak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleniczek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleniczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleniec - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleniewski - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielenka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielenkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielenko - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleń - 1454 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleńczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleńczyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleński - 140 1 od nazwy miejscowej Mielino, dziś Mylin (poznańskie, gmina Chrzypsko Wielkie).

    Mieler - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Mielerowicz - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Mielert - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Mielesiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielesta - 1420 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielesz - 14 14 (KrW) w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielesza - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleszczenko - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleszczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleszczyna - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleszka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleszko - 1440 (KrW) w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleszuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieleszyński - od nazwy miejscowej Mieleszyn, dawniej Mieleszyno (poznańskie, gmina Mieleszyn).

    Mielewczyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielewski - 1595 od nazwy miejscowej Mielewo (KrW).

    Mielewszczyk - od nazwy miejscowej Mielewo (KrW).

    Mieleżyński - od nazwy miejscowej Mielżyn (konińskie, gmina Witkowo).

    Mielęcki - 1578 od nazwy miejscowej Mielęcin (kaliskie, gmina Bralin).

    Mielęt - 1467 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielibruda - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielibrudzki - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielic - 1492 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielich - 1473 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielichiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieliczek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieliczenko - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieliczko - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielik - 1477 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielimaka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielimączka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielimąka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielimonka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielin - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielincki - 1592 od nazw miejscowych Mielnica, Mielnik, Mielniki (kilka wsi).

    Mielinik - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieliński - 1393 od nazwy miejscowej Mielino, dziś Mylin (poznańskie, gmina Chrzypsko Wielkie).

    Mieliszek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieliszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieliszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieliszko - 1477 (KrW) w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieliwek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielke - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielkie - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielko - 1469 (KrW) w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielkus - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieller - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Mielmąka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielmonka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielniak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielniczak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielniczek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielniczenko - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielniczny - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielniczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielniczyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielniczyn - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielnik - 1369 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos; od staropolskiego mielnik ‘młynarz’.

    Mielnikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielnik-Kośmiderski - złożenia brak; Mielnik 1369 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos; od staropolskiego mielnik ‘młynarz’; Kośmiderski od gwarowego kośmider ‘czlowiek roztargniony’, to od niemieckiego Koschmieder.

    Mielnikow - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielnikowicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielnikowski - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielników - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielniszuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielniszyn - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielniuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielnyczok - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielnyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielobroda - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieloch - 1482 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielon - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielonek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielony - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielosik - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieloski - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielosz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieloszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieloszek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieloszyk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieloszyński - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielowski - od nazwy miejscowej Mielewo (KrW).

    Mielsztyński - 1424 od nazwy miejscowej Melsztyn (tarnowskie, gmina Zakliczyn).

    Mieluch - 1788 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieluk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielunik - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielus - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielusek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielusz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieluszek - 1774 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieluszno - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieluś - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielziuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mielżeński - 1396 od nazwy miejscowej Mielżyn (konińskie, gmina Witkowo).

    Mielżyński - 1388 od nazwy miejscowej Mielżyn (konińskie, gmina Witkowo).

    Miełk - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miełka - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miełkacz - 1477 od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miełkas - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miełko - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miełkowski - 1588 od nazw miejscowych Miłków, Miłkowice (kilka wsi).

    Miełoch - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Miełocki - 167 1 od nazwy miejscowej Miłotki (ciechanowskie, gmina Szreńsk).

    Miełucha - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Miełusz - 164 1 w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Miemczok - (Śl) od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Miemczuk - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Miemczycki - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Miemczyk - 1559 od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Miemczyński - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Miemiec - 1762 od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Miemietz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Mienciel - od mięta.

    Mienciuk - od mięta.

    Mienckiewicz - od mięta.

    Mienda - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Miendak - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Miendlar - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miendlarz - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miendlarzewski - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miendler - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Miendła - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Mieniak - 1496-97 w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mienicki - w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieniczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieniek - w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieniewski - w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mienik - w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieniok - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieniuk - w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mienius - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mienki - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienkiewicz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienkina - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienkinia - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienkisiak - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienkisz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienko - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienkos - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienkota - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienkotta - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienkowski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienkus - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mienkusiak - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miensak - od mięso.

    Miensok - (Śl) od mięso.

    Miensopust - od mięso; mięsopust ‘ostatki, zapusty; uczta’.

    Mienta - od mięta.

    Mientek - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mientek - od mięta.

    Mientke - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mientke - od mięta.

    Mientki - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mientki - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mientki - od mięta.

    Mientkiewicz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mientkiewicz - od mięta.

    Mientkowski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mientkowski - od mięta.

    Mienturka - od mięta.

    Mienturko - od mięta.

    Mientus - od mięta.

    Mientusiewicz - od mięta.

    Mientusz - od mięta.

    Mientuś - od mięta.

    Mientys - od mięta.

    Mień - 1428-69 (KrW) w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieńciuk - od mięta.

    Mieńcuk - od mięta.

    Mieńczuk - od mięta.

    Mieńczyk - od mięta.

    Mieńczykow - od mięta.

    Mieńczyków - od mięta.

    Mieńkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieńko - 1439 w grupie nazwisk pochodzących od mienić ‘zmieniać’,na Kresach Wschodnich też Mień od Melentij, z greckiego Meletios lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Mieńkowski - 1386 od nazwy miejscowej Mienkowo, dziś Minikowo (bydgoskie, gmina Nakło nad Notecią).

    Mieński - 1648 od nazwy miasta Mińsk Mazowiecki (siedleckie), od nazwy miejscowej Mień (białostockie, gmina Brańsk).

    Mier - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Miera - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierada - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Mieradka - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Mieradko - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Mieradziński - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Mierak - 1788 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mieran - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mieraszko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierawa - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierczak - od miara, mierzyć.

    Mierczak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierczuk - od miara, mierzyć.

    Mierczyk - od miara, mierzyć.

    Mierczyński - od miara, mierzyć.

    Mierdzioła - 1655 od gwarowego mirgać ‘merdać, migać’.

    Mierdziota - 1655 od gwarowego mirgać ‘merdać, migać’.

    Mierecki - od nazwy miejscowej Mircze (zamojskie, gmina Mircze).

    Miereczko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierek - 1585 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Miereń - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierk - od miara, mierzyć.

    Mierka - 1436 od miara, mierzyć.

    Mierkała - od miara, mierzyć.

    Mierkiewicz - od miara, mierzyć.

    Mierko - od miara, mierzyć.

    Mierkowicz - 1423 od miara, mierzyć.

    Mierkowski - 16 16 od miara, mierzyć.

    Mierkuła - od miara, mierzyć.

    Mierkułow - od miara, mierzyć.

    Mierkułów - od miara, mierzyć.

    Mierkus - od miara, mierzyć.

    Mierlak - od podstawy mierl-, por. gwarowe merla, myrla ‘komar’, myrlica, mierławy ‘mdły’, mierlak , ‘źrebak’.

    Mierlica - 1524 od podstawy mierl-, por. gwarowe merla, myrla ‘komar’, myrlica, mierławy ‘mdły’, mierlak , ‘źrebak’.

    Mierlut - od podstawy mierl-, por. gwarowe merla, myrla ‘komar’, myrlica, mierławy ‘mdły’, mierlak , ‘źrebak’.

    Mierna - od miara, mierzyć.

    Miernecki - od miara, mierzyć.

    Miernia - od miara, mierzyć.

    Mierniak - od miara, mierzyć.

    Miernicki - 1788 od miara, mierzyć.

    Mierniczak - 1697 od miara, mierzyć.

    Mierniczek - od miara, mierzyć.

    Mierniewicz - od miara, mierzyć.

    Mierniewski - od miara, mierzyć.

    Miernik - od miara, mierzyć.

    Miernikiewicz - od miara, mierzyć.

    Miernikowski - od miara, mierzyć.

    Miernik-Zdanowicz - złożenia brak; Miernik od miara, mierzyć; Zdanowicz 1460 od imion złożonych typu Zdamir lub od zdan to od ‘zdać’.

    Miernow - od miara, mierzyć.

    Miernowski - od miara, mierzyć.

    Mierny - od miara, mierzyć.

    Miero - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierocha - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierociuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierodka - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Mierodziński - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Mieron - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mieronek - 16 15 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mieroniuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mieronowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mieroń - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierończuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mieroński - 1699 od nazwy miejscowej Mieronice, dawniej Mironice (kieleckie, gmina Wodzisław).

    Mieros - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierosławski - od nazwy miejscowej Mirosławice (płockie, gmina Bedlno), Mirosław (kilka wsi).

    Mieroszak - 1442 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mieroszczak - 1772 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mieroszczak - 1772 od nazw miejscowych Mierowice, Mierów (kilka wsi).

    Mieroszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierosznik - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierota - 1603 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierowski - od nazw miejscowych Mierowice, Mierów (kilka wsi).

    Mierswa - od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Miersz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierta - od mirt ‘gatunek krzewu’.

    Miertkowski - od mirt ‘gatunek krzewu’.

    Miertuszka - od mirt ‘gatunek krzewu’.

    Mierucki - 1697 od nazwy miejscowej Mierucin (bydgoskie, gmina Mierucin (bydgoskie, gmina Dąbrowa, Sośno).

    Mierula - 14 15 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mieruński - od nazwy miejscowej Mieronice, dawniej Mironice (kieleckie, gmina Wodzisław).

    Mierwa - 1788 od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Mierwiak - od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Mierwiński - od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Mierys - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierza - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzalski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzał - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzałek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzan - 1344 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzanek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzaniec - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzawa - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzchala - od mierzchać ‘ciemnić się’.

    Mierzchalski - od mierzchać ‘ciemnić się’.

    Mierzchała - od mierzchać ‘ciemnić się’.

    Mierzchowiak - od mierzchać ‘ciemnić się’.

    Mierzchowski - od mierzchać ‘ciemnić się’.

    Mierzeja - od mierzeja ‘wąski pas lądu dzielący zatokę od morza’.

    Mierzejak - od mierzeja ‘wąski pas lądu dzielący zatokę od morza’.

    Mierzejek - od mierzeja ‘wąski pas lądu dzielący zatokę od morza’.

    Mierzejewski - 1767 od nazwy miejscowej Mierzejewo (ostrołęckie, gmina Rzekuń).

    Mierzejowski - od nazwy miejscowej Mierzejewo (ostrołęckie, gmina Rzekuń).

    Mierziączka - 1473 od mierzić ‘brzydzić’, od staropolskiego mierziączka ‘obelga’.

    Mierzionka - 1354 od mierzić ‘brzydzić’, od staropolskiego mierziączka ‘obelga’.

    Mierznik - 1555 od miara, mierzyć.

    Mierzuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzwa - 1572 od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Mierzwak - od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Mierzwiak - od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Mierzwicki - od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Mierzwiczak - od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Mierzwieński - od nazwy miejscowej Mierzwin (białostockie, gmina Wyszki; kieleckie, gmina Imielno).

    Mierzwiński - 1530 od nazwy miejscowej Mierzwin (białostockie, gmina Wyszki; kieleckie, gmina Imielno).

    Mierzwitzka - od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Mierzwo - od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Mierzwowicz - od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.

    Mierzycki - 1463 od nazwy miejscowej Mierzyce (sieradzkie, gmina Wierzchlas).

    Mierzyczka, m. - 1459 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzyk - 1459 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzykowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Mierzynek - 1 193 od miara, mierzyć.

    Mierzyński - 1767 od miara, mierzyć.

    Mierżoła - 1626 od gwarowego mirgać ‘merdać, migać’.

    Mierżyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy mir ‘pokój’, od imion złożonych typu Mirosław.

    Miesak - od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Miesała - od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Miesiac - od miesiąc ’30 dni; księżyc’.

    Miesiaczek - od miesiąc ’30 dni; księżyc’.

    Miesiaczyk - od miesiąc ’30 dni; księżyc’.

    Miesiaczyński - od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Miesiak - od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Miesiar - 1786 od mięso.

    Miesiarczyk - od mięso.

    Miesiąc - od miesiąc ’30 dni; księżyc’.

    Miesiączek - od miesiąc ’30 dni; księżyc’.

    Miesiejczuk - od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Miesiejuk - od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Miesienko - od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Miesieńko - od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Miesiewicz - od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Miesik - od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Miesikowski - od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Mieski - od przymiotnika miejski, dawniej mieski.

    Mieso - od mięso.

    Miesojada - od mięso.

    Miesojed - od mięso.

    Miesok - od mięso.

    Miesok - (Śl) od miesić ‘mieszać ugniatając’.

    Miesowski - od mięso.

    Miestek - 1324 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Miestkowic - 1334 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Miestow - 1494 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Miestowski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Miestycz - 1432 (KrW) w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Miesz - 14 15 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszacz - 1609 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszadło - 1664 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszak - 1466 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszaka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszakowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszalski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszał - 1664 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszała - 1498 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszałek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszałko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszałkowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszało - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszałowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszanek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszaniec - 16 18 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław; od mieszaniec ‘człowiek pochodzący od rodziców róznych narodowości; szlachcic tylko po matce’.

    Mieszanowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszańczyk - 1708 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszawski - od nazwy miejscowej Nieszawa, dawniej Nieszowa (lubelskie, gmina Józefów).

    Mieszchalski - od mierzchać ‘ciemnić się’.

    Mieszchała - od mierzchać ‘ciemnić się’.

    Mieszczak - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczakowski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczan - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczanczuk - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczanczyk - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczanek - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczanik - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczanin - 1608 od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczankin - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczankowski - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczanowicz - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczanowski - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczańczuk - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczańczyk - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczański - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’ lub od przymiotnika mieszczański.

    Mieszczek - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczenia - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczenko - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’.

    Mieszczęta - 12 18 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczoch - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczok - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczowski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczuch - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczuk - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczycha - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczykowski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszczyński - od mieszczanin ‘mieszkaniec miasta’ lub od przymiotnika mieszczański.

    Mieszczyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego město ‘miejsce’, też od imion złożonych typu Mścisław.

    Mieszec - 1425 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszek - 1 136 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław lub od mieszek.

    Mieszeń - 1466 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszkalski - od mieszkać.

    Mieszkała - od mieszkać.

    Mieszkało - od mieszkać.

    Mieszkan - od mieszkać.

    Mieszkiewicz - od mieszkać.

    Mieszkow - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszkowicz - 1229 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszkowicz-Adamowicz - złożenia brak; Mieszkowicz 1229 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław; Adamowicz 1405 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada-mu ‘mój ojciec’.

    Mieszkowski - 1397 od nazw miejscowych Mieszkow, Mieszki, Mieszkowo (kilka wsi).

    Mieszków - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszkuc - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszkuć - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszkuć-Mieszkowski - złożenia brak; Mieszkuć w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław; Mieszkowski 1397 od nazw miejscowych Mieszkow, Mieszki, Mieszkowo (kilka wsi).

    Mieszkuniec - od mieszkać.

    Mieszkurski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszło - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszok - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszoła - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszołowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Miesztal - od niemieckich nazw osobowych Mistal, Mistel, te z średnio-wysoko-niemieckiego mistel ‘jemioła’.

    Miesztalski - od niemieckich nazw osobowych Mistal, Mistel, te z średnio-wysoko-niemieckiego mistel ‘jemioła’.

    Miesztela - od niemieckich nazw osobowych Mistal, Mistel, te z średnio-wysoko-niemieckiego mistel ‘jemioła’.

    Mieszuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieszyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław.

    Mieściński - od nazwy miejscowej Mieścin (gdańskie, gmina Tczew).

    Mieścior - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Mieśniak - od mięso.

    Mieśniakiewicz - od mięso.

    Mieśniakowicz - od mięso.

    Mieśnik - od mięso.

    Mieśnikiewicz - od mięso.

    Mieśnikowicz - od mięso.

    Mietalak - 1777 w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietalnikow - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietalski - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietała - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietecki - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieteczko - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietek - 163 1 w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietelica - od miotła, mietlica ‘roślina z rodziny traw’.

    Mietelica - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietelski - 1564 w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietełka - od miotła.

    Mietełka - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietełko - od miotła.

    Mietełko - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieteń - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieteńko - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietielica - 1759 od miotła, mietlica ‘roślina z rodziny traw’.

    Mietieliczyn - od miotła, mietlica ‘roślina z rodziny traw’.

    Mietiołka - od miotła.

    Mietiółka - od miotła.

    Mietiułka - od miotła.

    Mietka - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietke - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietki - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietkie - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietkiewski - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietkiński - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietko - 1468 w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietkowski - 1764 w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietla - od miotła.

    Mietla - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietlak - od miotła.

    Mietlak - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietlarek - od miotła.

    Mietleński - od miotła.

    Mietlewicz - od miotła.

    Mietlewski - od miotła.

    Mietlicki - od miotła, mietlica ‘roślina z rodziny traw’.

    Mietlowski - od miotła.

    Mietluk - od miotła.

    Mietła - 1420 od miotła.

    Mietłakow - od miotła.

    Mietłaków - od miotła.

    Mietławski - od miotła.

    Mietło - od miotła.

    Mietłowski - od miotła.

    Mietnik - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietnikowski - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietniowski - 1424 od nazwy miejscowej Mietniów (krakowskie, gmina Wieliczka).

    Mietno - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietur - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mieturko - w grupie nazwisk pochodzących od miotać lub od imienia Miecisław, dziś Mieczysław.

    Mietus - od mięta.

    Mietusiewicz - od mięta.

    Miezga - od miazga ‘miękka część drzewa; karma dla psów’.

    Miezgiel - od miazga ‘miękka część drzewa; karma dla psów’.

    Miezgowski - od miazga ‘miękka część drzewa; karma dla psów’.

    Miezguła - 1595 od mizgać, umizgać się ‘zalecać się’.

    Miezian - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Miezianko - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Miezien - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieziencew - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Miezień - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Miezieńcew - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieziewski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Miezin - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieziński - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Miezio - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Miezkowski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Miezło - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Miezowski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżal - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżalik - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżał - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżaniec - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżdżęta - 140 1 od miazga ‘miękka część drzewa; karma dla psów’.

    Mieżdżyk - od miazda, miazdra ‘błonka, naskórek’.

    Mieżeń - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżeń - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżowiec - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżuch - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżuk - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżuła - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżyk - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mieżykowski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego měžiti ‘dźwigać, zmieszać’.

    Mięciel - od mięta.

    Mięcikiewicz - od mięta.

    Mięcikowski - od mięta.

    Mięcina - od mięta.

    Mięckiewicz - od imienia Mięcsław, notowanego od XV wieku, to od Mięcisław.

    Mięcko - od imienia Mięcsław, notowanego od XV wieku, to od Mięcisław.

    Mięckowski - od imienia Mięcsław, notowanego od XV wieku, to od Mięcisław.

    Mięcław - od imienia Mięcsław, notowanego od XV wieku, to od Mięcisław.

    Mięcz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mięczak - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mięczakowski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mięczewski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mięczkowski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mięcznik - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mięczyński - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Międa - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międak - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międlak - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Międlar - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Międlarz - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Międler - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Międlicki - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Międła - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Międło - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Międowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międrak - od mądry.

    Międrkiewicz - od mądry.

    Międygrał - od madrygał ‘utwór poetycki lub muzyczny’.

    Międza - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międzak - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międzel - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międziak - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międziar - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międzidło - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międzik - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międziocha - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międzkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Międzobrodzki - od nazwy miejscowej Międzybrodzie (kilka miejscowości).

    Międzyblocki - od nazwy miejscowej Międzybłocie (kilka wsi).

    Międzybłocki - od nazwy miejscowej Międzybłocie (kilka wsi).

    Międzyborski - od nazwy miejscowej Mędzybórz, dawniej Międzyborze (poznańskie, gmina Książ Wielkopolski).

    Międzybrocki - od nazwy miejscowej Międzybrodzie (kilka miejscowości).

    Międzybrodzki - 1782 od nazwy miejscowej Międzybrodzie (kilka miejscowości).

    Międzychocki - od nazwy miasta Międzychód, dawniej Miedzychód (gorzowskie).

    Międzychowski - od nazwy miasta Międzychód, dawniej Miedzychód (gorzowskie).

    Międzygórski - 1487 od nazwy miasta Międzygórze, dawniej Miedzygórze (kilka wsi).

    Międzyrzecki - od nazwy miasta Międzyrzecz, dawniej Miedzyrzecz (gorzowskie).

    Międzyżecki - od nazwy miasta Międzyrzecz, dawniej Miedzyrzecz (gorzowskie).

    Mięgoc - od gwarowego miągać, mięgolić ‘pomiałkiwać’.

    Mięgoć - od gwarowego miągać, mięgolić ‘pomiałkiwać’.

    Mięgoń - od gwarowego miągać, mięgolić ‘pomiałkiwać’.

    Mięgoś - od gwarowego miągać, mięgolić ‘pomiałkiwać’.

    Mięka - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękała - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękczyło - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękczyński - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mięki - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękicki - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękicki - od nazwy miejscowej Miękisz (przemyskie, gmina Laszki).

    Miękieński - 1785 od nazwy miejscowej Miękinia (krakowskie, gmina Krzeszowice).

    Miękiewicz - 1705 od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękina - 1400 od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękinia - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękiński - 17 18 od nazwy miejscowej Miękinia (krakowskie, gmina Krzeszowice).

    Miękisiak - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękisiewicz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękiski - 149 1 od nazwy miejscowej Miękisz (przemyskie, gmina Laszki).

    Miękisz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękisza - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękiszak - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękiszek - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękiszewski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękka - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękki - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękno - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękoś - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękota - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękowicz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękowski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękós - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mięksiak - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miększyło - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miększyński - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękus - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękusz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękuszek - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękuszewski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękuś - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miękwicz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mięsa - od mięso.

    Mięsak - od mięso.

    Mięsarz - 1342 od mięso.

    Mięsek - od mięso.

    Mięsewicz - od mięso.

    Mięsiak - od mięso.

    Mięsiarczyk - od mięso.

    Mięsik - od mięso.

    Mięsikowski - od mięso.

    Mięsiok - (Śl) od mięso.

    Mięska, m. - od mięso.

    Mięskiewicz - od mięso.

    Mięsko - od mięso.

    Mięso - 1376 od mięso.

    Mięsojed - 1494 od mięso; mięsojad ‘mięsożerca’.

    Mięsok - (Śl) od mięso.

    Mięsopust - 1557 od mięso; mięsopust ‘ostatki, zapusty; uczta’.

    Mięsowicz - od mięso.

    Mięsowski - od mięso.

    Mięszak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław; od staropolskiego, gwarowego mięszać.

    Mięszała - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław; od staropolskiego, gwarowego mięszać.

    Mięszało - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław; od staropolskiego, gwarowego mięszać.

    Mięszanek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław; od staropolskiego, gwarowego mięszać.

    Mięszania - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy miesz-, por. mieszać, mieszek, imiona złożone typu Miecisław; od staropolskiego, gwarowego mięszać.

    Mięścier - od mięso.

    Mięśniak - od mięso.

    Mięśnik - od mięso.

    Mięta - 1465 od mięta.

    Miętak - od mięta.

    Miętasiewicz - od mięta.

    Miętek - od mięta.

    Miętel - od mięta.

    Miętelski - od mięta.

    Miętka - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miętka - 1500 od mięta, miętka.

    Miętke - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miętki - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miętkiewicz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miętkiewicz - od mięta.

    Miętkiewski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miętko - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miętkowski - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miętlewski - od mięta.

    Miętnik - od mięta.

    Miętniowski - od mięta.

    Miętos - od mięta.

    Miętowski - od mięta.

    Miętta - od mięta.

    Mięturka - od mięta.

    Mięturko - od mięta.

    Miętus - 1580 od mięta, miętus ‘gatunek ryby’.

    Miętusiewicz - od mięta.

    Miętusik - 1646 od mięta.

    Miętusowicz - 16 18 od mięta.

    Miętuszewski - 1706 od mięta.

    Miętuszowski - 1706 od mięta.

    Miętuś - od mięta.

    Mięza - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Mięzak - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Mięzalik - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Mięzał - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Mięzik - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Miężak - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Miężalik - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Miężalski - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Miężał - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Miężała - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Miężkiewicz - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Miężko - od miąż, miąższ ‘masa, materia’, od dawnego miąższy, miąszy ‘gruby, mięsisty’; od mięż ‘miąższ’.

    Miga - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migacki - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migacz - 1393 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’ lub od migacz ‘mrugający oczyma’.

    Migaczew - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migaczewski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migaczyk - 1627 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migaj - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migajło - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migal - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migala - 1623 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migaleń - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migalewicz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migalski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migał - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migała - 1750 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migałka - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migałło - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migałowski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miganowicz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miganowski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migarski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migarz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migarzewski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migas - 1643 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migasiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migasik - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migasiński - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migasiuk - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migaś - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migatulski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migawa - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migawski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migda - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migdacz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migdak - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migdal - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdalczak - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdalczyk - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdalek - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdalewicz - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdalski - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdał - 1443 od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdała - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdałek - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdałło - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdałowicz - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdałowski - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdan - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migdański - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migdar - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migdas - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migdol - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdoll - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdoł - od migdał ‘owoc migdałowca, też gatunek byliny o jadalnych owocach, cibora’.

    Migdoń - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migdowicz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migduła - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migdziński - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migdzioł - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miggel - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migiel - 1630 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migielicz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migielski - 1774 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migiełek - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migiłek - 1 136 od mogiła ‘grób, wzgórek’, też od nazwy miejscowej Mogiła (część Nowej Huty, Kraków).

    Miglan - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miglas - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miglicki - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miglin - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miglus - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miglusz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migluś - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migłan - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migło - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migłowiec - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migo - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migoc - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migocha - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migocki - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migocz - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migoć - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migoda - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migodziński - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migola - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migoła - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migon - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migonis - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migoń - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migora - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migorski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migos - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migosz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migoś - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migot - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migota - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migotz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migowicz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migowski - od nazwy miejscowej Migowo (część Gdańska).

    Migóra - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migórski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migów - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migra - od migrować ‘zmieniać miejsce pobytu’, migracja.

    Migrala - 1546 od migrować ‘zmieniać miejsce pobytu’, migracja.

    Migrała - od migrować ‘zmieniać miejsce pobytu’, migracja.

    Migrella - od migrować ‘zmieniać miejsce pobytu’, migracja.

    Migrewicz - od migrować ‘zmieniać miejsce pobytu’, migracja.

    Migros - od migrować ‘zmieniać miejsce pobytu’, migracja.

    Migucki - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migul - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migula - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migulec - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miguletz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migulski - 1744 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miguł - 1478 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miguła - 1634 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miguło - 1478 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migun - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miguń - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migura - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migurski - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migus - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migusiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miguś - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migut - 1478 w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Migza - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Mih - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Miha - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Mihaj - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Mihaj - w grupie nazwisk pochodzących od migać ‘szybko poruszać oczami’.

    Mihal - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Mija - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijac - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijacz - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijaczewski - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijak - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijakowski - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijakowski - 1579 od nazwy miejscowej Mijakowo (plockie, gmina Bobrowiczki).

    Mijal - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijalczewski - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijalna - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijalnicki - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijalny - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijalski - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijał - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijała - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijałkowski - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijanowski - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijas - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijaś - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijecki - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijewski - od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mijomski - 153 1 od nazwy miejscowej Mijomice (wieś zagrodowa, sieradzkie).

    Mijowski - 1537 od mijać ‘przechodzić obok, przemijać’.

    Mik - 1443 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mika - 1392 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikadon - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Mikajewski - od nazw miejscowych typu Mikołajów, Mikołajewice.

    Mikal - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikalski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikała - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikaniec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikanik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikaniuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikanowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikanowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikanyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikański - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikar - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikara - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikarej - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikary - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikaryjczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikarz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikasiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikasiński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikaszek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikaszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikaś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikcej - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikciak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikciński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikciuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikczyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mike - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikecki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikelczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikelionis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikels - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikelski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikerski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikert - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikesa - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikeska - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikesky - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikesz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miketa - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Miketiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Miketko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Miketta - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Miketuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miketyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikianiec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikians - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikicej - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiciak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiciak-Mikita - złożenia brak; Mikiciak w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203); Mikita w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikicicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikicicz - 1439 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikiciej - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikiciej - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikicię - 1493 (KrW) w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikicik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikicik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikicin - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikicin - 1439 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikiciński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikicionek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikicionek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiciuch - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikiciuch - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiciuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikicki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikicki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikiczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikiczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiecik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikieciuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikieko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiel - 1376 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiela - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielanis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielin - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielinas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikieliś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielita - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiels - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikielson - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikienik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikieniuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikienko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikieński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikier - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiera - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikierczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikierysz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiesiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiet - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikieta - 1700 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietenko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietiński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietnik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikietyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikilewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikilis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikill - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikilski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiluk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikilyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiła - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiłajczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiłajczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiłajek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiłajko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikina - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikinia - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikinik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikinka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikinko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikinnik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiola - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiprowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Mikis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikisiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikisz - 14 14 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikisza - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiszew - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiszka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikiszko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikita - 1422 (KrW) w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikiteszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitin - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitka - 1498 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitnik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitno - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikito - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitorowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Mikitow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitowicz - 1439 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikituk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikituła - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikityn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikitynowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikityński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikityszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikita, Nikita używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formacjach pochodnych mieszane z imieniem Mikołaj.

    Mikiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikla, m. - 14 18 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklaj - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklajewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklan - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklaniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklaniewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklar - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklarz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklas - 1788 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklasiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklasiński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklasz - 140 1 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklaszański - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklaszek - 1490 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklaszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklaszewski - 16 12 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklaś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikle - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklec - 1439 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklej - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklejewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklejn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklen - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikleński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikler - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikles - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikleszka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikleś - 1788 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklic - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklica - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklicki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikliel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklik - 1577 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklikowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklin - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikliniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklinowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikliński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklisz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikliszański - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikliś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklitz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklo - 1370 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikloch - 1457 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklon - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklos - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklosik - 16 12 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklosina - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklosz - 1346 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklowicz - 1438 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikluch - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklukiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklulewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklus - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklusiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikluska - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miklusz - 1379 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikluszew - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikluszka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikluszowic - 1457 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikła - 1742 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłasewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłasiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłasz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłaszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłaszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłaś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikło - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłos - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłosewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłosiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłosik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłosz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłoszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłoszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłoś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłuch - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłucha - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłus - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłusiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłusz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłuszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłuszka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłuszko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikłuszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikno - 1403 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miko - 1384 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikocewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikocik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikociński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikociuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikocki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoczyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoć - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoda - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Mikodem - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Mikodemski - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Mikodon - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Mikol - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolajczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolajczewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolajczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolajec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolajek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolajetz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolajewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolajko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolan - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolanis - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolarz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolasch - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolasek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolasz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolaszek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolcz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoleit - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolesin - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolicz - 1438 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoliński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoliszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolon - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikolski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoluk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoł - 13 17 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoła - 1372 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołacz - 1369 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołaczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołaczka - 1465 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołaczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołaj - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajcyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajczak - 1742 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajczek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajczewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajczik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajczy - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajczyk - 1588 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajczykiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajczyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajec - 1450 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajek - 130 1 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajenko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajeski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajew - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajewicz - 1437 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajewski - 1388 od nazw miejscowych typu Mikołajów, Mikołajewice.

    Mikołajka - 14 15 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajko - 1398 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajkow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajków - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajon - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajonek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajowski - 1390 od nazw miejscowych typu Mikołajów, Mikołajewice.

    Mikołajów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajski - 1704 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajszyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajtis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajtys - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajun - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajunas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajurz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołajusz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołak - 1375 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołaniec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołanis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołańczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołańczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołap - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołasek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołasiek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołaski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołasz - 14 10 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołaszczek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołaszec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołaszek - 1448 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołaszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołejek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołejko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołek - 1402 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołka - 1402 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołojuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołoszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołowski - 1747 od nazwy miasta Mikołów (krakowskie).

    Mikołów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołuc - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołuć - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołuszko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołyjko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikołyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikon - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikonowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoń - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoranda - 1425 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoreda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikorenda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoręda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikorindo - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikorowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikorski - 1450 od nazwy miejscowej Mikorzyce (piotrkowskie, gmina Bełchatów).

    Mikorynda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikorz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikorzewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikos - 162 1 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikosa - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikosch - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoschek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikosek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikosiak - 1643 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikosik - 1640 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikosiński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikosiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoska - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikossek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikost - 1444 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikosta - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikosz - 1342 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikosza - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoszek - 1340 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoszewski - 1388 od nazwy miejscowej Mikuszewie, dziś Mikuszyn (poznańskie, gmina Kostrzyn).

    Mikoś - 1598 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikościk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikot - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikota - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikoteit - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikotowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikow - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikowicz - 1424 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikowiec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikowski - od nazw miejscowych Mików, Mikowa (kilka wsi).

    Mikowski-Feret - złożenia brak; Mikowski od nazw miejscowych Mików, Mikowa (kilka wsi); Feret brak;

    Mikóda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikólski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikóła - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikółka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikółko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikra - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrasiewicz - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrasz - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikraszewicz - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikro - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikroda - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikros - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikroś - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrot - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrotowicz - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrowicz - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrót - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrud - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikruda - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikruj - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrul - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikruł - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrus - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikruszewski - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrut - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikruta - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrza - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrzak - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrzec - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrzewski - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrzycki - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Mikrzyński - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.

    Miks - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miksa - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miksala - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miksch - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikschik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miksiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miksik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miksiński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miksiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikstein - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Miksz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miksza - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszal - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszan - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszaniec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszkiel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszo - 1390 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszon - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszonis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszt - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Mikszta - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Miksztacki - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Miksztajn - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Miksztajtis - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Miksztal - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Miksztein - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Miksztejn - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Mikszto - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Miksztorowicz - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Miksztowicz - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Miksztuta - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miksztyn - od nazwy miejscowej Miksztal, dawniej Miksztajn (płockie, gmina Nowe Ostrowy).

    Mikszuta - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszyc - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikszyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miktas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miktasz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miktaszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miktaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miktos - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miktoś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miktura - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miktus - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miktusiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miktuszka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Miktuś - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuc - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikucewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuch - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikucha - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuciński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuciuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikucki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuczeński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuczewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuczonis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuczyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuć - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuda - 1767 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikudziak - 1727 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikul - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikula - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulaniec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulanis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulanka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikularz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulaski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulasz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulaścik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulce - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulcewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulcz - (Pom) w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulczewic - 1490 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulczyc - 1434 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulczyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulec - 1387 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulecki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuleć - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulewski - 1395 od nazwy miejscowej Mikołowice (tarnobrzeskie, gmina Wojciechowice; piotrkowskie, gmina Mniszków).

    Mikuli - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulicki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulicz - 1438 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulin - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulinas - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuliński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulisz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuliszak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuliszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulla - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulonek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikulski - 1620 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuł - 1220 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuła - 1392 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikułajek - 1442 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikułajowski - 1453 od nazw miejscowych typu Mikołajów, Mikołajewice.

    Mikułak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikułan - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikułaniec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikułasz - 1427 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikułka - 14 1 1 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikułko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuło - 14 1 1 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikułowicz - 1376 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikułowski - 1395 od nazwy miejscowej Mikołowice (tarnobrzeskie, gmina Wojciechowice; piotrkowskie, gmina Mniszków).

    Mikułów - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikułycz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikunajtis - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikunda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikunicki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikunowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikura - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikurda - 1453 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikurenda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuręda - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuro - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikurski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikurzak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikurzewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikus - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikusch - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikusek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikusewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikusiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikusiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikusik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikusiński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuskiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikusz - 1369 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuszek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuszelski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuszewski - 1400 od nazwy miejscowej Mikuszewie, dziś Mikuszyn (poznańskie, gmina Kostrzyn).

    Mikuszewski - 1400 od nazwy miejscowej Mikuszewice, dziś Mikuszyn (poznańskie, gmina Kostrzyn).

    Mikuszka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuszkina - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuszyński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuś - 1580 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuśkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikut - 1487 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikuta - 147 1 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikutan - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikutaniec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikutaniec-Lipniewicz - złożenia brak; Mikutaniec w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203); Lipniewicz od lipa.

    Mikutel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikutelin - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikutka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikutko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikutowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikutowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mikyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).

    Mil - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mila, m. - 1478 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milach - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milachowski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milacz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milak - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milakowski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milan - 14 16 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milancew - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milancewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milanczuk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milanczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milanek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milaniak - 1648 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milanicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milanik - 1638 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milaniszyn - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milaniuk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milankiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milankowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milano - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milanowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milanowski - 1425 od nazw miejscowych Milanowo, Milanów (kilka wsi).

    Milańczuk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milańczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milański - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milar - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milarczyk - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milarek - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milarski - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milart - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milarz - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milarzewski - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milas - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milasiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milaska - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milast - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milasta - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milasz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milaszczuk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milaszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milaszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milaś - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milat - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milata - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milato - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milatos - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milatycki - 1478 od nazwy miejscowej Milatycze (KrW).

    Milatyński - 1454 od nazwy miejscowej Milatyn (KrW).

    Milbradt - od nazw miejscowych Milbrand, Mildbrand, te od staro-wysoko-niemieckiego imienai złożonego Mild ‘szczodry, dobry, łaskawy’ + brand ‘miecz’.

    Milbrand - od nazw miejscowych Milbrand, Mildbrand, te od staro-wysoko-niemieckiego imienai złożonego Mild ‘szczodry, dobry, łaskawy’ + brand ‘miecz’.

    Milbrandt - od nazw miejscowych Milbrand, Mildbrand, te od staro-wysoko-niemieckiego imienai złożonego Mild ‘szczodry, dobry, łaskawy’ + brand ‘miecz’.

    Milbrandt - od nazw miejscowych Milbrand, Mildbrand, te od staro-wysoko-niemieckiego imienai złożonego Mild ‘szczodry, dobry, łaskawy’ + brand ‘miecz’.

    Milbrant - od nazw miejscowych Milbrand, Mildbrand, te od staro-wysoko-niemieckiego imienai złożonego Mild ‘szczodry, dobry, łaskawy’ + brand ‘miecz’.

    Milbrat - od nazw miejscowych Milbrand, Mildbrand, te od staro-wysoko-niemieckiego imienai złożonego Mild ‘szczodry, dobry, łaskawy’ + brand ‘miecz’.

    Milbrod - od nazw miejscowych Milbrand, Mildbrand, te od staro-wysoko-niemieckiego imienai złożonego Mild ‘szczodry, dobry, łaskawy’ + brand ‘miecz’.

    Milbrodt - od nazw miejscowych Milbrand, Mildbrand, te od staro-wysoko-niemieckiego imienai złożonego Mild ‘szczodry, dobry, łaskawy’ + brand ‘miecz’.

    Milbrot - od nazw miejscowych Milbrand, Mildbrand, te od staro-wysoko-niemieckiego imienai złożonego Mild ‘szczodry, dobry, łaskawy’ + brand ‘miecz’.

    Milc - od milczeć.

    Milcan - od milczeć.

    Milcarczyk - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milcarek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milcarski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milcarz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milcarza - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milcarzewicz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milcer - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milcerz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milcewicz - od milczeć.

    Milch - od niemieckiej nazwy osobowej Milch.

    Milchar - od niemieckiej nazwy osobowej Milch.

    Milcher - 1398 od niemieckiej nazwy osobowej Milch; od średnio-wysoko-niemieckiego milcher ‘mleczarz’.

    Milchert - od niemieckiej nazwy osobowej Milch.

    Milcin - od milczeć.

    Milcuć - od milczeć.

    Milcuszek - od milczeć.

    Milcz - od milczeć.

    Milczach - od milczeć.

    Milczak - 1652 od milczeć.

    Milczakiewicz - od milczeć.

    Milczakowski - od milczeć.

    Milczanek - od milczeć.

    Milczanowski - od milczeć.

    Milczanowski - od nazwy miejscowej Milczany (tarnobrzeskie, gmina Samborzec).

    Milczanowski - od nazwy miejscowej Milczany (tarnobrzeskie, gmina Samborzec).

    Milczanus - od milczeć.

    Milczarczyk - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczarek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczarkiewicz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczarkowski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczarowski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczarski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczaruk - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczarz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczarzewicz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczasz - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczaunaś - od milczeć.

    Milczący - 1396 od milczeć, milczący.

    Milczejko - od milczeć.

    Milczek - 1478 od milczeć, milczek ‘człowiek mało mówiący’.

    Milczenko - od milczeć.

    Milczeński - 1709 od nazwy miejscowej Milczany (tarnobrzeskie, gmina Samborzec).

    Milczeński - 1709 od nazwy miejscowej Milczany (tarnobrzeskie, gmina Samborzec).

    Milczerek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczerski - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczewicz - 1558 od milczeć.

    Milczewski - 1765 od nazwy miejscowej Milcz (pilskie, gmina Chodzież), Milcza (krośnieńskie, gmina Rymanów).

    Milczko - od milczeć.

    Milczkowski - od milczeć.

    Milczonek - od milczeć.

    Milczorek - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milczuch - od milczeć.

    Milczuk - od milczeć.

    Milczuszek - od milczeć.

    Milczyk - od milczeć.

    Milczyński - od milczeć.

    Milczyrczyk - od staropolskiego mielcarz ‘słodownik, piwowar’; od staropolskiego mielcarczyk ‘czeladnik lub uczeń browarniczy’.

    Milda - od niemieckiej nazwy osobowej Mild, ta od średniowysoko-niemieckiego milte, milde ‘przyjazny, szczodry, hojny’.

    Mildanis - od niemieckiej nazwy osobowej Mild, ta od średniowysoko-niemieckiego milte, milde ‘przyjazny, szczodry, hojny’.

    Mildasiński - od niemieckiej nazwy osobowej Mild, ta od średniowysoko-niemieckiego milte, milde ‘przyjazny, szczodry, hojny’.

    Milde - od niemieckiej nazwy osobowej Mild, ta od średniowysoko-niemieckiego milte, milde ‘przyjazny, szczodry, hojny’.

    Milder - od niemieckiej nazwy osobowej Mild, ta od średniowysoko-niemieckiego milte, milde ‘przyjazny, szczodry, hojny’.

    Mildner - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Mildo - od niemieckiej nazwy osobowej Mild, ta od średniowysoko-niemieckiego milte, milde ‘przyjazny, szczodry, hojny’.

    Mildyn - od niemieckiej nazwy osobowej Mild, ta od średniowysoko-niemieckiego milte, milde ‘przyjazny, szczodry, hojny’.

    Milec - 1398 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milech - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milecki - 170 1 od nazwy miejscowej Milcz (pilskie, gmina Chodzież), Milcza (krośnieńskie, gmina Rymanów).

    Milej - 1 136 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milejczak - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milejczuk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milejczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milejewski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milejko - 1428 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milejkowski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milejski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milejsza - XII w. w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milejszo - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milejszy - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milen - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milencki - od nazwy miejscowej Milęcin (warszawskie, gmina Brwinów).

    Milenda - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milendo - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milenia - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileniak - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileniczek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileniczuk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileniewski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milenik - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milenikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileniuk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milenka - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milenkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milenko - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milenkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milenowski - 1443 od nazw miejscowych Milanowo, Milanów (kilka wsi).

    Milenuszkin - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileń - 1443 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileńka - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileńkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileńko - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileński - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miler - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milera - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milerczyk - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milerowicz - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milerowski - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milerski - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milert - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Milerz - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Miles - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milesiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileski - 145 1 od nazwy miejscowej Mieleszyn, dawniej Mieleszyno (poznańskie, gmina Mieleszyn).

    Mileszczak - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileszczuk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileszka - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileszko - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileszyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mileuszek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milew - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milewczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milewicz - 1468 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milewski - 1462 od nazwy miejscowej Milewo (kilka wsi, Maz).

    Milewszczyk - od nazwy miejscowej Milewo (kilka wsi, Maz).

    Milewszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milęcki - 1497 od nazwy miejscowej Milęcin (warszawskie, gmina Brwinów).

    Milęda - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milian - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Milianiak - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Milianiec - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Milianowicz - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Milianowski - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Milic - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milich - 1 136 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milichewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milichiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milichniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milichowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milicki - 1478 od nazwy miejscowej Milik (nowosądeckie, gmina Muszyna).

    Milicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliczek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliczenko - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliczeńko - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliczkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milić - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miligłówka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milik - 1 136 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milikowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milikowski - 1457 od nazwy miejscowej Milikowo (elbląskie, gmina Stary Dzierzgoń).

    Milimąka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milimonka - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milin - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milina - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milinek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliniewski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliniuk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milinkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milinowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milinowski - od nazwy miejscowej Milinów (konińskie, gmina Władysławów).

    Miliński - 1403 od nazwy miejscowej Mielino, dziś Mylin (poznańskie, gmina Chrzypsko Wielkie).

    Miliński - 1608 od nazwy miejscowej Milin (konińskie, gmina Kramsk).

    Milion - od milion.

    Milios - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milioszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milisiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milisiewski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliskiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milisz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milisza - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliszak - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliszewski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miliszowski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miljan - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Miljanowicz - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Miljon - od milion.

    Miljoniz - od milion.

    Miljonowicz - od milion.

    Milk - od milczeć.

    Milka - od milczeć.

    Milkas - od milczeć.

    Milkau - od milczeć.

    Milke - od milczeć.

    Milkie - od milczeć.

    Milkiewicz - 1558 od milczeć.

    Milko - od milczeć.

    Milkosz - od milczeć.

    Milkowicz - 1548 od milczeć.

    Milkusiak - od milczeć.

    Mill - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milla - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Millaczek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Millak - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Millan - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Millar - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Miller - 16 17 od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Millerowicz - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Millerowski - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Millert - od niemieckich nazw osobowych Miller, Müller, te od Müller ‘młynarz’.

    Million - od milion.

    Millner - od niemieckiej nazwy osobowej Mülner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego molner, mülner ‘młynarz’.

    Milluch - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Millus - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milluszek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milnar - 1478 od niemieckiej nazwy osobowej Mülner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego molner, mülner ‘młynarz’.

    Milner - 1548 od niemieckiej nazwy osobowej Mülner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego molner, mülner ‘młynarz’.

    Milnerowicz - 1576 od niemieckiej nazwy osobowej Mülner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego molner, mülner ‘młynarz’.

    Milnicki - od nazw miejscowych Mielnica, Mielnik, Mielniki (kilka wsi).

    Milniczak - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milniczek - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milniczenko - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milniczuk - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milniczyn - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milnik - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milnikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milnikow - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milnikowicz - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milnikowski - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milniszyn - w grupie nazwisk pochodzących od mleć, mielę, na Kresach Wschodnich od imienia Melentyj, z greckiego Meletios, lub od Melijan, z greckiego Aimilianos.

    Milo - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milobrat - 1204 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miloch - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milon - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milona - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milonas - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milonczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milonkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milonowski - 1425 od nazw miejscowych Milanowo, Milanów (kilka wsi).

    Miloń - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milończyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miloński - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milos - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milosch - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milosek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milosik - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milosny - 1440 od miłosny, ze staropolskiego miłostny ‘ukochany’, miłość.

    Milosz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miloszek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miloszyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miloś - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milota - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milotta - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milotyński - 1469 od nazwy miejscowej Miłotna (KrW).

    Milotzki - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milouszek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milowski - 1579 od nazwy miejscowej Milowice (część Sosnowca, katowickie).

    Milówka - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milsza - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milt - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Milta - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Miltak - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Miltas - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Miltko - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Milto - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Miltowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Miltowski - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Miltus - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Miltyk - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Miluc - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluch - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluczenko - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluć - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milukiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milukowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluła - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milun - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milunas - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluniec - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluń - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milus - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milusiński - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milusz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluszek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluszewski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluszniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluś - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluśka - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluśki - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miluta - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milutka - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Milwicz-Delach - złożenia brak; Milwicz- brak; Delach od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

    Milwiw-Baron - złożenia brak; Milwiw brak; Baron 1440 od baron ‘wyższy dostojnik państwowy, senator’.

    Milżyński - od nazwy miejscowej Mielżyn (konińskie, gmina Witkowo).

    Miła - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłach - 1265 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłachowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłachowski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłacz - 1342 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłaczewski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłaj - 14 12 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłajko - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłak - 1452 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłakowski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłakowski - 1657 od nazw miejscowych Miłakowo, Miłaki (kilka wsi).

    Miłan - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłancz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłanowski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłański - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłas - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłasiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłasz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłaszczuk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłaszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłaszewski - od nazwy miejscowej Miłoszowice (tarnobrzeskie, gmina Bogoria).

    Miłaszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłaszko - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłaszuk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłat - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłata - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłczak - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłczewski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłecki - od nazwy miejscowej Miłki (suwalskie, gmina Miłki).

    Miłejko - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłejszo - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłek - 1204 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłeta - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłka, m. - 1437 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłko - 1389 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłkos - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłkosz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłkoś - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłkow - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłkowski - 1443 od nazw miejscowych Miłków, Miłkowice (kilka wsi).

    Miłków - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłkusiak - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłłek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miło - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłobęcki - od nazwy miejscowej Miłobędzyn (płockie, gmina Sierpc).

    Miłobędzki - 1526 od nazwy miejscowej Miłobędzyn (płockie, gmina Sierpc).

    Miłobog - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłobok - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłobóg - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłobór - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłoch - 1 136 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłocha - 1389 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłochowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłociński - od nazwy miejscowej Miłocin (kilka wsi).

    Miłocki - 1482 od nazwy miejscowej Miłotki (ciechanowskie, gmina Szreńsk).

    Miłodziad - 1 135 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłon - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłoń - 1065 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłończyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłoński - 1440 od nazwy miejscowej Miłonice (płockie, gmina Krośniewice).

    Miłos - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłosek - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłosierna - od miłosierny ‘litościwy’.

    Miłosiernak - od miłosierny ‘litościwy’.

    Miłosierny - od miłosierny ‘litościwy’.

    Miłosiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłosiewski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłosiński - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłoska - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłosławski - 1399 od nazwy miasta Miłosław (poznańskie).

    Miłosna - od miłosny, ze staropolskiego miłostny ‘ukochany’, miłość.

    Miłosnicki - od miłosny, ze staropolskiego miłostny ‘ukochany’, miłość.

    Miłosta - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłostan - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłostka - 1400 od miłosny, ze staropolskiego miłostny ‘ukochany’, miłość; od miłostka.

    Miłostki - 1444 od miłosny, ze staropolskiego miłostny ‘ukochany’, miłość; od miłostka.

    Miłostnik - 1432 od miłosny, ze staropolskiego miłostny ‘ukochany’, miłość; od staropolskiego miłostnik ‘ukochany’.

    Miłostny - 143 1 od miłosny, ze staropolskiego miłostny ‘ukochany’, miłość.

    Miłostryj - 1204 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłosz - 1 136 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłoszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłoszek - 1495 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłoszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłoszewski - od nazwy miejscowej Miłoszowice (tarnobrzeskie, gmina Bogoria).

    Miłoszowski - 1436 od nazwy miejscowej Miłoszowice (tarnobrzeskie, gmina Bogoria).

    Miłoszyk - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłoś - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłościech - 1265 od miłosny, ze staropolskiego miłostny ‘ukochany’, miłość.

    Miłościej - 1336 od miłosny, ze staropolskiego miłostny ‘ukochany’, miłość.

    Miłośnicki - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłot - 1305 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłota - 1204 14 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłotta - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłow - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłowanow - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłowański - 1438 od nazwy miejscowej Miłowanie (KrW).

    Miłowicki - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłowidow - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłowiecki - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłowieński - 1463 od nazwy miejscowej Miłowanie (KrW).

    Miłowski - 1440 od nazwy miejscowej Miłowanie (KrW).

    Miłowuj - 1 136 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłta - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Miłto - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Miłtych - od niemieckiej nazwy osobowej Milt, ta od Mild-.

    Miłuch - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłula - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłułka - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłun - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłuński - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłusiński - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłusz - 1396 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłuszewski - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłuszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłuś - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miłuśki - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Miły - 14 14- 17 w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.

    Mima - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Mimaś - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Mimczak - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Mimczuk - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Mimczyk - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Mimer - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Mimiec - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Mimier - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Mimierski - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Mimietz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Mimiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Mimiewski - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Mimik - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Mimisz - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Mimoński - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Mimowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Mimus - od niemieckiej nazwy osobowej Mim, ta od imienia germańskiego Mime lub Mimus, to od Maximus.

    Min - 1438 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mina - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minakow - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minakowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minaków - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minal - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minałko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minar - 1400 od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Minard.

    Minarcik - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Minard.

    Minarczuk - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Minard.

    Minarczyk - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Minard.

    Minarek - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Minard.

    Minarik - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Minard.

    Minarowski - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Minard.

    Minarski - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Minard.

    Minartowicz - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Minard.

    Minarzyk - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Minard.

    Minas - 1672 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew lub pochodzenia ormiańskiego).

    Minasiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew lub pochodzenia ormiańskiego).

    Minasowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew lub pochodzenia ormiańskiego).

    Minasz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew lub pochodzenia ormiańskiego).

    Minaszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew lub pochodzenia ormiańskiego).

    Minc - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minca - 148 1 od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Mincarz - 1530 od staropolskiego mincarz ‘bijący pieniądze, wymieniający pieniądze’.

    Mincel - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Mincer - od staropolskiego mincarz ‘bijący pieniądze, wymieniający pieniądze’.

    Mincerski - od staropolskiego mincarz ‘bijący pieniądze, wymieniający pieniądze’.

    Mincewicz - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minch - od niemieckiej nazwy osobowej Münch, ta od Münch ‘zakonnik’.

    Mincha - od niemieckiej nazwy osobowej Münch, ta od Münch ‘zakonnik’.

    Minciel - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Mincikiewicz - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Mincikowski - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minciuk - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minciukiewicz - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minciukowski - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minciun - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minculewicz - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczak - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczakiewicz - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczakowski - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczan - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczanowski - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczarek - od staropolskiego mincarz ‘bijący pieniądze, wymieniający pieniądze’.

    Minczekowski - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczenko - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczenok - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczer - 1654 od staropolskiego mincarz ‘bijący pieniądze, wymieniający pieniądze’.

    Minczerski - od staropolskiego mincarz ‘bijący pieniądze, wymieniający pieniądze’.

    Minczew - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczewski - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczonek - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczuk - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczyc - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczyk - 1430 od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczykiewicz - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczykow - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczykowski - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minczyński - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Minć - od staropolskiego minca, mynca ‘moneta’.

    Mind - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Minda - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindacki - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindak - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindakiewicz - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Minde - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindel - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Minder - od minda ‘moneta, pieniądz’; od niemieckiej nazwy osobowej Minder.

    Mindera - od minda ‘moneta, pieniądz’; od niemieckiej nazwy osobowej Minder.

    Minderman - od minda ‘moneta, pieniądz’; od niemieckiej nazwy osobowej Minder.

    Mindermann - od minda ‘moneta, pieniądz’; od niemieckiej nazwy osobowej Minder.

    Minderski - od minda ‘moneta, pieniądz’; od niemieckiej nazwy osobowej Minder.

    Mindewicz - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindik - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindla - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Mindlak - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Mindler - w grupie nazwisk pochodzących od międlić ‘czesać len; mówić niewyraźnie’.

    Mindor - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindowicz - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindra - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindrow - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindrycki - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindryk - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindryn - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindur - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindura - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindurski - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindykowski - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindza - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindziak - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindzio - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindziuk - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindziukiewicz - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mindziul - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Minecha - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minecki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minejko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minek - 1469 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miner - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Minerczyk - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Minerowicz - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Minerski - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Mineruk - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Ming - 1435 od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Minga - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Mingajło - od litewskiego Mingaila, to od litewskiego minti ‘pamietać’ i gailius ‘cierpki, gorzki’, gallas ‘żal’.

    Mingałło - od litewskiego Mingaila, to od litewskiego minti ‘pamietać’ i gailius ‘cierpki, gorzki’, gallas ‘żal’.

    Minge - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Mingelewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Mingielewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Mingielowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Mingiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Mingilewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Mingin - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Minginowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Mingiowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Minglewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Mingo - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Mingoć - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Mingowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Minguć - od niemieckiej nazwy osobowej Ming (e), ta od imienia germańskiego Magin-hard.

    Minia - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniach - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniacha - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniajew - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniajluk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniajło - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniakowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniaków - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minialuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniałko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniarczyk - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Miniarski - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Miniarz - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Minias - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniasiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minich - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minichowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minichowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minicki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniczenko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniczewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniec - 1425 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniecki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniejko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minier - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Minierowicz - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Minierski - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Miniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minigniew - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minik - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minikin - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Minikin - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minikina - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Minikina - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minikowicz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Minikowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minikowski - od nazwy miejscowej Minikowo (bydgoskie, gmina Lubiewo; Nakło nad Notecią; część Poznania).

    Minikowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minio - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minior - od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Miniorczyk - od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Miniorski - od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Minioski - 1400 od nazwy miejscowej Minoga, dawniej też Minioga (krakowskie, gmina Skała).

    Miniow - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniowski - 1470-80 od nazwy miejscowej Minoga, dawniej też Minioga (krakowskie, gmina Skała).

    Miniór - od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Miniór - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniów - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniszak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniszewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minita - od mięta.

    Miniuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miniur - od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Miniuszko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mink - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkacz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minke - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkin - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkina - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkinia - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Minkinia - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkiński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkisiak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkisiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkiszak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minko - 1437 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkos - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkota - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkow - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkowa - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkowicz - 1443 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkowski - od nazwy miejscowej Minkowice (kilka wsi).

    Minkowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkus - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Minkus - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkusiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkusz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Minkusz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minkuszek - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Minkuszek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minnier - od miner ‘specjalista od materiałów wybuchowych’, dawniej ‘górnik’.

    Minocki - od nazwy miejscowej Minoga, dawniej też Minioga (krakowskie, gmina Skała).

    Minodzki - od nazwy miejscowej Minoga, dawniej też Minioga (krakowskie, gmina Skała).

    Minoga - od nazwy miejscowej Minoga, dawniej też Minioga (krakowskie, gmina Skała).

    Minol - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minola - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minoł - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minor - 14 15-26 od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Minorczuk - od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Minorczyk - od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Minorek - 1475 od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Minorowicz - od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Minorowski - od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Minorski - od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Minos - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minoski - 1497 od nazwy miejscowej Minoga, dawniej też Minioga (krakowskie, gmina Skała).

    Minot - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minota - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minotowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minow - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minowicz - 1438 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minowski - od nazwy miejscowej Minoga, dawniej też Minioga (krakowskie, gmina Skała).

    Minszczak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minta - od mięta.

    Mintak - od mięta.

    Mintal - od mięta.

    Mintalewicz - od mięta.

    Mintało - od mięta.

    Mintałto - od mięta.

    Mintautas - od mięta.

    Mintek - od mięta.

    Mintel - od mięta.

    Mintkiewicz - od mięta.

    Mintkiewski - od mięta.

    Mintol - od mięta.

    Mintus - od mięta.

    Minuch - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minuczyc - od minuta.

    Minula - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minulla - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minurski - od łacińskiego minor ‘mniejszy’.

    Minurski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Minut - od minuta.

    Minuta - od minuta.

    Minuth - od minuta.

    Miń - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińcikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińciukiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińczak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińczenko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińczewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińczuk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińczykow - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińczykowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińczyków - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińdur - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mińdziak - od minda ‘moneta, pieniądz’.

    Mińka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińkowski - od nazwy miejscowej Minkowice (kilka wsi).

    Mińkus - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Mińkuszek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy min-, por. minąć, mina, imię złożone Minigniew.

    Miński - 1560 od nazwy miasta Mińsk Mazowiecki (siedleckie), od nazwy miejscowej Mień (białostockie, gmina Brańsk).

    Mińszczak - od nazwy miasta Mińsk Mazowiecki (siedleckie), od nazwy miejscowej Mień (białostockie, gmina Brańsk).

    Miodana - od miód.

    Miodański - od miód.

    Miodecki - od miód.

    Miodek - 1392 od miód.

    Miodeński - od miód.

    Mioder - od miód.

    Miodeuszewski - 1640 od nazwy miejscowej Miodusy (płockie, gmina Gozdowo).

    Miodkowski - od miód.

    Miodon - od miód.

    Miodona - od miód.

    Miodonka - od miód.

    Miodoń - od miód.

    Miodoński - od miód.

    Miodor - od miód.

    Miodorski - od miód.

    Miodoszewski - od miód.

    Miodowarzec - 1477– od miód.

    Miodowicz - od miód.

    Miodownik - od miód.

    Miodowski - od miód.

    Miodtke - (Pom) od miód.

    Mioduch - od miód.

    Mioduchowski - od miód.

    Mioducki - od miód.

    Miodulski - od miód.

    Miodun - od miód.

    Mioduna - od miód.

    Mioduniecki - od miód.

    Miodunka - od miód.

    Miodunko - od miód.

    Mioduń - od miód.

    Mioduńka - od miód.

    Mioduński - od miód.

    Miodus - od miód.

    Mioduski - 1363 od nazwy miejscowej Miodusy (płockie, gmina Gozdowo).

    Mioduski - 1363 od nazwy miejscowej Miodusy (płockie, gmina Gozdowo).

    Mioduszewski - 1640 od nazwy miejscowej Miodusy (płockie, gmina Gozdowo).

    Mioduszowski - od nazwy miejscowej Miodusy (płockie, gmina Gozdowo).

    Mioduszowski - od nazwy miejscowej Miodusy (płockie, gmina Gozdowo).

    Mioduszyński - od miód.

    Miodyński - 1748 od miód.

    Miodyszewski - od miód.

    Miodziałek - od miód.

    Miodzianowski - od miód.

    Miodzianowski - 1776 w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miodzicki - od miód.

    Miodziński - od miód.

    Miodzioch - od miód.

    Miołk - (Pom) od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Miołka - od miałki ‘sypki, drobny’, w staropolszczyźnie miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Mionc - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mioncz - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Mionczyński - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Miondel - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miondowicz - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Miondzel - w grupie nazwisk pochodzących od miedza ‘pas niezaoranej ziemi między polami; granica’, także od między, ze staropolskiego miedzy, miedź ‘metal’.

    Mionek - od dawnego mian (y) ‘posiadany’, mieć.

    Mionka - od dawnego mian (y) ‘posiadany’, mieć.

    Mionkowski - od dawnego mian (y) ‘posiadany’, mieć.

    Mionsek - od mięso.

    Mionska - od mięso.

    Mionsko - od mięso.

    Mionskowski - od mięso.

    Miończak