<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Rd - Ró



    pozostałe w kolejnym rozdziale - wybór na dole strony


    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997








    Rdes - od rdest, rdes ‘roślina zielna’.

    Rdesiński - od rdest, rdes ‘roślina zielna’.

    Rdest - od rdest, rdes ‘roślina zielna’.

    Rdestowicz - od rdest, rdes ‘roślina zielna’.

    Rduch - od rdza ‘porowata warstwa na metalach tworząca się pod wpływem wilgoci’.

    Rdych - od rdza ‘porowata warstwa na metalach tworząca się pod wpływem wilgoci’.

    Rdyl - od rdza ‘porowata warstwa na metalach tworząca się pod wpływem wilgoci’.

    Rdzak - 1412 od rdza ‘porowata warstwa na metalach tworząca się pod wpływem wilgoci’.

    Rdzana - od rdza ‘porowata warstwa na metalach tworząca się pod wpływem wilgoci’.

    Rdzanek - od rdza ‘porowata warstwa na metalach tworząca się pod wpływem wilgoci’.

    Rdzanek - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdzankowski - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdzanowski - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdzany - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdzawski - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdzawy - 1412 od rdza ‘porowata warstwa na metalach tworząca się pod wpływem wilgoci’; od przymiotnika rdzawy.

    Rdzek - 1136 od rdza ‘porowata warstwa na metalach tworząca się pod wpływem wilgoci’.

    Rdzen - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdzenek - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdzeniewski - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdzeń - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdzonek - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdzonkowski - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdzyń - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdżanek - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Rdżeński - od rdzeń, dawniej drzeń ‘tkanka wypełniająca łodygę (też pień drzewa) i korzeń rośliny’.

    Reba - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Reba - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebacz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebaczenko - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebak - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebakowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebalka - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebalski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebała - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebarczyk - od ryba.

    Rebarz - od ryba.

    Rebas - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebasow - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebe - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebech - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebeczka - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebeczko - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebeć - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebejko - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebek - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebeko - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebel - od rebel ‘duży drąg’.

    Rebela - od rebel ‘duży drąg’.

    Rebelak - od rebel ‘duży drąg’.

    Rebeliński - od rebel ‘duży drąg’ lub od rebelin ‘powstaniec, rebeliant’.

    Rebelka - od rebel ‘duży drąg’.

    Rebell - od rebel ‘duży drąg’.

    Rebella - od rebel ‘duży drąg’.

    Rebello - od rebel ‘duży drąg’.

    Rebelowski - od rebel ‘duży drąg’.

    Rebelski - od rebel ‘duży drąg’.

    Reben - od niemieckiej nazwy osobowej Rebben, ta z Rebhulm, od średniowysokoniemieckiego rephuon ‘kuropoatwa’.

    Rebenak - od niemieckiej nazwy osobowej Rebben, ta z Rebhulm, od średniowysokoniemieckiego rephuon ‘kuropoatwa’.

    Rebeniak - od niemieckiej nazwy osobowej Rebben, ta z Rebhulm, od średniowysokoniemieckiego rephuon ‘kuropoatwa’.

    Rebenko - od niemieckiej nazwy osobowej Rebben, ta z Rebhulm, od średniowysokoniemieckiego rephuon ‘kuropoatwa’.

    Rebeńczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Rebben, ta z Rebhulm, od średniowysokoniemieckiego rephuon ‘kuropoatwa’.

    Rebes - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebesz - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebesza - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebeszko - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebeś - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebeśko - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebich - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebicki - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebiega - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebielak - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebielewski - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebieliński - od niemieckiej nazwy osobowej Rebe, ta od średniowysokoniemieckiego rëbe ‘winna latorośl’; może też od podstawy Rab .

    Rebień - od niemieckiej nazwy osobowej Rebben, ta z Rebhulm, od średniowysokoniemieckiego rephuon ‘kuropoatwa’.

    Rebilas - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebin - od rabin ‘duchowny żydowski’.

    Rebinowski - od rabin ‘duchowny żydowski’.

    Rebiński - od rabin ‘duchowny żydowski’.

    Rebion - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebionek - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebis - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebischke - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebisz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebiszka - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebiszke - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebiś - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rebka - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebke - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebkowiec - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebkowski - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Reblosz - od rebel ‘duży drąg’.

    Rebol - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebolski - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebosz - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebot - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert; od robotnik.

    Rebow - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebs - od niemieckiej nazwy osobowej Rabs, ta os nazwy osobowej Rabe.

    Rebski - od nazwy miejscowej Raba (nowosądeckie, gmina Mszana Dolna, Raba Wyżna).

    Rebucha - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebuga - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebus - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebusiński - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebuszko - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebuszyński - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebuś - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rebziak - od niemieckiej nazwy osobowej Rabs, ta os nazwy osobowej Rabe.

    Rec - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław lub od niemieckiej nazwy osobowej Retz.

    Reca - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław lub od niemieckiej nazwy osobowej Retz.

    Recek - 1769 od reczek, recek ‘mała myszka podobna do kreta’; niekiedy też od rak.

    Recek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław lub od niemieckiej nazwy osobowej Retz.

    Recel - 1366 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław lub od niemieckiej nazwy osobowej Retz.

    Recer - od niemieckiej nazwy osobowej Retzer, ta od średniowysokoniemieckiego ratzen ‘krakać; szczekać; turkotać’.

    Rech - 1396 (Wlkp) od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Recha - 1389 od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechaluk - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechałkiewicz - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechałów - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechanik - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechań - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechciak - od niemieckiej nazwy osobowej Recht, ta od średniowysokoniemieckiego rëht ‘prawy człowiek’.

    Rechciński - od niemieckiej nazwy osobowej Recht, ta od średniowysokoniemieckiego rëht ‘prawy człowiek’.

    Rechcygiel - od niemieckiej nazwy osobowej Rechtszugel, ta od niemieckiego złożenia przezwiskowego recht ‘na prawo’ + Zugel ‘cugle, lejce’.

    Rechcygier - od niemieckiej nazwy osobowej Rechtszugel, ta od niemieckiego złożenia przezwiskowego recht ‘na prawo’ + Zugel ‘cugle, lejce’.

    Rechczak - od niemieckiej nazwy osobowej Recht, ta od średniowysokoniemieckiego rëht ‘prawy człowiek’.

    Rechel - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechelak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechenek - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechentiuk - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Recheń - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechla - 1491 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechlak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechlecki - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechlewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechlewski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechlich - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechlicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechlik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechliński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechłowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechmal - od niemieckiej nazwy osobowej Rachmel’, ta od średniowysokoniemieckiego rach ‘szorstki’ + mël ‘mąka’.

    Rechman - od niemieckiej nazwy osobowej Rachmann, ta od średniowysokoniemieckiego rach ‘szorstki, sztywny’ + mann, lub od białoruskiego rachmanyj ‘człowiek spokojny, cichy’.

    Rechna - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechni - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechnia - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechnic - 1400 (Wlkp) od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechniewicz - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechniewski - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechnio - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechniowski - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechoń - 1265 od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechowicz - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechowski - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Recht - od niemieckiej nazwy osobowej Recht, ta od średniowysokoniemieckiego rëht ‘prawy człowiek’.

    Rechta - od niemieckiej nazwy osobowej Recht, ta od średniowysokoniemieckiego rëht ‘prawy człowiek’.

    Rechtanek - od niemieckiej nazwy osobowej Recht, ta od średniowysokoniemieckiego rëht ‘prawy człowiek’.

    Rechton - od niemieckiej nazwy osobowej Recht, ta od średniowysokoniemieckiego rëht ‘prawy człowiek’.

    Rechtoń - od niemieckiej nazwy osobowej Recht, ta od średniowysokoniemieckiego rëht ‘prawy człowiek’.

    Rechtorek - od rektor, z łacińskiego rector ‘przełożony szkoły wyższej; ksiądz rezydujący przy kosciele nieparafialnym’.

    Rechtoris - od rektor, z łacińskiego rector ‘przełożony szkoły wyższej; ksiądz rezydujący przy kosciele nieparafialnym’.

    Rechul - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechulicz - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechut - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechuta - od imion na Ra , typu Racibor, Radosław, Rachwał (= Rafael).

    Rechwal - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechwalik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechwał - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rechziegel - od niemieckiej nazwy osobowej Rechtszugel, ta od niemieckiego złożenia przezwiskowego recht ‘na prawo’ + Zugel ‘cugle, lejce’.

    Reciak - od podstawy raci , ta od form typu Racibor, Racisław, lub od racica ‘zrogowacenie trzeciego i czwartego palca niektórych ssaków’.

    Reciborski - 1445 od nazw miejscowych typu Racibórz, Raciborzyce.

    Recica - od podstawy raci , ta od form typu Racibor, Racisław, lub od racica ‘zrogowacenie trzeciego i czwartego palca niektórych ssaków’.

    Recich - od podstawy raci , ta od form typu Racibor, Racisław, lub od racica ‘zrogowacenie trzeciego i czwartego palca niektórych ssaków’.

    Reciek - od podstawy raci , ta od form typu Racibor, Racisław, lub od racica ‘zrogowacenie trzeciego i czwartego palca niektórych ssaków’.

    Recielski - od podstawy raci , ta od form typu Racibor, Racisław, lub od racica ‘zrogowacenie trzeciego i czwartego palca niektórych ssaków’.

    Reciszka - od podstawy raci , ta od form typu Racibor, Racisław, lub od racica ‘zrogowacenie trzeciego i czwartego palca niektórych ssaków’.

    Reck - 1136 (Wlkp) w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław lub od niemieckiej nazwy osobowej Retz.

    Reck - od rak lub od niemieckiej nazwy osobowej Reck.

    Recke - od rak lub od niemieckiej nazwy osobowej Reck.

    Recker - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Recki - od nazw miejscowych typu Raczki, Rak, Raki lub od racki ‘radny miejski’.

    Recknitz - Zinke złożenia brak; Recknitz brak; Zinke od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Zin, ta od Zenon, Zinovij, Zinajda.

    Recko - od reczek, recek ‘mała myszka podobna do kreta’; niekiedy też od rak.

    Reckowicz - od reczek, recek ‘mała myszka podobna do kreta’; niekiedy też od rak.

    Reckowski - od reczek, recek ‘mała myszka podobna do kreta’; niekiedy też od rak.

    Recksiegel - od niemieckiej nazwy osobowej Rechtszugel, ta od niemieckiego złożenia przezwiskowego recht ‘na prawo’ + Zugel ‘cugle, lejce’.

    Recksiegeł - od niemieckiej nazwy osobowej Rechtszugel, ta od niemieckiego złożenia przezwiskowego recht ‘na prawo’ + Zugel ‘cugle, lejce’.

    Reckzegel - od niemieckiej nazwy osobowej Rechtszugel, ta od niemieckiego złożenia przezwiskowego recht ‘na prawo’ + Zugel ‘cugle, lejce’.

    Reckziegel - od niemieckiej nazwy osobowej Rechtszugel, ta od niemieckiego złożenia przezwiskowego recht ‘na prawo’ + Zugel ‘cugle, lejce’.

    Reclaf - (Pom) od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Reclaff - (Pom) od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Reclaw - od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Reclik - od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Recłaf - od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Recław - od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Recławowicz - od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Recławski - od nazwy miejscowej Racławice (kilka wsi).

    Recman - od ratman ‘radny, rajca’, to od średniowysokoniemieckiego rätman ‘doradca, rozjemca’.

    Recmaniak - od ratman ‘radny, rajca’, to od średniowysokoniemieckiego rätman ‘doradca, rozjemca’.

    Recmanik - od ratman ‘radny, rajca’, to od średniowysokoniemieckiego rätman ‘doradca, rozjemca’.

    Recmaniok - (Śl) od ratman ‘radny, rajca’, to od średniowysokoniemieckiego rätman ‘doradca, rozjemca’.

    Recmann - od ratman ‘radny, rajca’, to od średniowysokoniemieckiego rätman ‘doradca, rozjemca’.

    Recuch - od racuch ‘rodzaj ciasta smażonego’.

    Recych - od racuch ‘rodzaj ciasta smażonego’.

    Recz - 1337 (Śl) od raczyć lub od rak.

    Reczak - od raczyć lub od rak.

    Reczaniuk - od raczyć lub od rak.

    Reczczyk - 1757 od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Reczek - 1573 od reczek, recek ‘mała myszka podobna do kreta’; niekiedy też od rak.

    Reczek - od raczyć lub od rak.

    Reczel - od raczyć lub od rak.

    Reczewicz - 1474 od raczyć lub od rak.

    Reczka - od raczyć lub od rak.

    Reczkiewicz - od raczyć lub od rak.

    Reczkin - od raczyć lub od rak.

    Reczko - od raczyć lub od rak.

    Reczko - 1547 od reczek, recek ‘mała myszka podobna do kreta’; niekiedy też od rak.

    Reczkowicz - od raczyć lub od rak.

    Reczkowięta - 1484 (Maz) od raczyć lub od rak.

    Reczkowski - 1393 od nazw miejscowych Raczkowo, Raczki, Raczkowice (kilka wsi).

    Reczkowski - 1764 (Pom) od raczyć lub od rak.

    Reczków - od raczyć lub od rak.

    Reczuch - od racuch ‘rodzaj ciasta smażonego’.

    Reczuga - od raczyć lub od rak.

    Reczuk - od racuch ‘rodzaj ciasta smażonego’.

    Reczul - od raczyć lub od rak.

    Reczulski - od raczyć lub od rak.

    Reczyc - od raczyć lub od rak.

    Reczydło - od raczyć lub od rak.

    Reczyk - od raczyć lub od rak.

    Reczyński - od nazwy miejscowej Raczyn (sieradzkie, gmina Czarnożyły).

    Reć - od raczyć lub od rak.

    Rećko - od raczyć lub od rak.

    Rećko - od reczek, recek ‘mała myszka podobna do kreta’; niekiedy też od rak.

    Rećkowski - od nazw miejscowych Raczkowo, Raczki, Raczkowice (kilka wsi).

    Rećkunow - od reczek, recek ‘mała myszka podobna do kreta’; niekiedy też od rak.

    Reda - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redacki - od nazwy miejscowej Redaki (elbląskie, gmina Susz).

    Redak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redanz - od niemieckiej nazwy osobowej Redantz, ta z Regendanz lub Regedans ‘zachęć do tańca’.

    Redas - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redasz - 1219 (Pom) w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redaszka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redczak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redczyc - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redecki - 1464 od nazwy miejscowej Radecz, dziś Redecz (włocławskie, gmina Lubraniec) i Recz (bydgoskie, gmina Rogowo).

    Redek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redel - od niemieckiej nazwy osobowej Redel, ta od imion złożonych na Rat .

    Redelczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Redel, ta od imion złożonych na Rat .

    Redelczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Redel, ta od imion złożonych na Rat .

    Redelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Redel, ta od imion złożonych na Rat .

    Redelski - od niemieckiej nazwy osobowej Redel, ta od imion złożonych na Rat .

    Redeł - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redełek - od niemieckiej nazwy osobowej Redel, ta od imion złożonych na Rat .

    Redełkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Redel, ta od imion złożonych na Rat .

    Redełko - od niemieckiej nazwy osobowej Redel, ta od imion złożonych na Rat .

    Redełowski - od niemieckiej nazwy osobowej Redel, ta od imion złożonych na Rat .

    Redenko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redens - od niemieckiej nazwy osobowej Redantz, ta z Regendanz lub Regedans ‘zachęć do tańca’.

    Redenz - od niemieckiej nazwy osobowej Redantz, ta z Regendanz lub Regedans ‘zachęć do tańca’.

    Reder - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Rederko - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Rederowicz - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Rederski - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Redes - od rdest, rdes ‘roślina zielna’.

    Redesiuk - od rdest, rdes ‘roślina zielna’.

    Redger - 1288 od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Redgos - zapewne od nazwy miejscowej Redgoszcz (pilskie, gmina Wągrowiec), Radgoszcz (gorzowskie, gmina Międzychód).

    Redgosz - zapewne od nazwy miejscowej Redgoszcz (pilskie, gmina Wągrowiec), Radgoszcz (gorzowskie, gmina Międzychód).

    Redgoszcz - zapewne od nazwy miejscowej Redgoszcz (pilskie, gmina Wągrowiec), Radgoszcz (gorzowskie, gmina Międzychód).

    Redgowski - od nazwy miejscowej Radogoszcz (ostrołęckie, gmina Troszyn).

    Redig - od niemieckiej nazwy osobowej Riedig, ta od staro wysokoniemieckiego Hruod ichi, od imienia złożonego na Hroud ; od redyk ‘wypędzanie owiec na górskie pastwiska’.

    Rediger - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Redik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Reding - od niemieckiej nazwy osobowej Rieding, ta od nazwy miejscowej Rieding, to od Rede ‘fachowiec’.

    Redis - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redisz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redke - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redkie - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redkin - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redkowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redkowski - 1497 od nazw miejscowych typu Radków, Radkowice, Radkowo.

    Redków - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redlak - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redlarski - od niemieckiej nazwy osobowej Redler, ta od rëden ‘przesiewać mąkę przez sito’.

    Redler - od niemieckiej nazwy osobowej Redler, ta od rëden ‘przesiewać mąkę przez sito’.

    Redlewski - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redlic - 1408 od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redlica - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redlich - 1585 od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redlich - od niemieckiej nazwy osobowej Redlich, ta od redlich ‘uczciwy, rzetelny’.

    Redlichowski - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redlicki - od nazwy miejscowej Radlicze (kaliskie, gmina Szczytniki).

    Redlicz - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redlik - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redlikowski - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redlin - 1672 od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redlina - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redliński - od nazwy miejscowej Radlin (lubelskie, gmina Chodel), Redlin (radomskie, gmina Wyśmierzyce).

    Redlisiak - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redliszko - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redloch - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redłow - od radło ‘dawne narzędzie rolnicze’.

    Redłowski - 1734 od nazw miejscowych typu Radłowo, Radłowice.

    Redman - od niemieckiej nazwy osobowej Radmann, ta od imienia złożonego na Rad .

    Redmann - od niemieckiej nazwy osobowej Radmann, ta od imienia złożonego na Rad .

    Redmań - od niemieckiej nazwy osobowej Radmann, ta od imienia złożonego na Rad .

    Redmar - od niemieckiej nazwy osobowej Radmer, ta od imienia złożonego Ratmări.

    Redmarski - od niemieckiej nazwy osobowej Radmer, ta od imienia złożonego Ratmări.

    Redmer - od niemieckiej nazwy osobowej Radmer, ta od imienia złożonego Ratmări.

    Redmerski - od niemieckiej nazwy osobowej Radmer, ta od imienia złożonego Ratmări.

    Redmierski - od niemieckiej nazwy osobowej Radmer, ta od imienia złożonego Ratmări.

    Redna - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Rednarek - od niemieckiej nazwy osobowej Radmer, ta od imienia złożonego Ratmări.

    Rednarski - od niemieckiej nazwy osobowej Radmer, ta od imienia złożonego Ratmări.

    Redner - od niemieckiej nazwy osobowej Radmer, ta od imienia złożonego Ratmări.

    Redniak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Rednich - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Rednicki - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redniejewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Rednowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redo - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redocha - 1440 od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Redok - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redor - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Redorowicz - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Redos - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redosz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redow - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redr - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Redrich - od niemieckiej nazwy osobowej Riedrich, ta od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruodrich.

    Redrowicz - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Redrycz - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Redrycz - od niemieckiej nazwy osobowej Riedrich, ta od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruodrich.

    Redtka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Reduch - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Reducha - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Reduchowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Reduński - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redustowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Reduta - od reduta ‘umocnienie obronne’.

    Redutko - od reduta ‘umocnienie obronne’.

    Reduto - od reduta ‘umocnienie obronne’.

    Redwan - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić; od nazwy herbu Radwan.

    Redwana - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić; od nazwy herbu Radwan.

    Redwanc - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić; od nazwy herbu Radwan.

    Redwanowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić; od nazwy herbu Radwan.

    Redwansz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić; od nazwy herbu Radwan.

    Redwanz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić; od nazwy herbu Radwan.

    Redwański - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić; od nazwy herbu Radwan.

    Redygier - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Redyk - od niemieckiej nazwy osobowej Riedig, ta od staro wysokoniemieckiego Hruod ichi, od imienia złożonego na Hroud ; od redyk ‘wypędzanie owiec na górskie pastwiska’.

    Redykiert - od niemieckiej nazwy osobowej Riedig, ta od staro wysokoniemieckiego Hruod ichi, od imienia złożonego na Hroud ; od redyk ‘wypędzanie owiec na górskie pastwiska’.

    Redyng - od niemieckiej nazwy osobowej Rieding, ta od nazwy miejscowej Rieding, to od Rede ‘fachowiec’.

    Redynk - od niemieckiej nazwy osobowej Rieding, ta od nazwy miejscowej Rieding, to od Rede ‘fachowiec’.

    Redys - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzej - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzel - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzeń - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzia - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redziak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzich - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzicki - 1402 od nazwy miejscowej Radzicz (bydgoskie, gmina Sadki).

    Redzicki - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzikowski - od nazw miejscowych Radzików, Radziki (kilka wsi).

    Redzimiński - 1478 od nazwy miejscowej Radzimino (wieś zagrodowa, ciechanowskie).

    Redzimski - od nazwy miejscowej Radzim (poznańskie, gmina Oborniki).

    Redziński - od nazwy miejscowej Radzyny (poznańskie, gmina Kaźmierz).

    Redzio - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzioch - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzis - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzisz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzke - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzy - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzyna - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzynia - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzyniak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redzyński - od nazwy miejscowej Radzyny (poznańskie, gmina Kaźmierz).

    Redźko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Redżko - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Radosław, Radomir, też od rady ‘zadowolony’, rada, radzić.

    Refalik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Refermat - od refornat, refernat ‘zakonnik św. Franciszka reguły ściślejszej’.

    Refermet - od refornat, refernat ‘zakonnik św. Franciszka reguły ściślejszej’.

    Referowicz - może od niemieckiej nazwy osobowej Repfer, ze staro szwabskiego repfen ‘szarpać, targać’.

    Referowski - może od niemieckiej nazwy osobowej Repfer, ze staro szwabskiego repfen ‘szarpać, targać’.

    Referski - może od niemieckiej nazwy osobowej Repfer, ze staro szwabskiego repfen ‘szarpać, targać’.

    Reformat - od refornat, refernat ‘zakonnik św. Franciszka reguły ściślejszej’.

    Reg - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Rega - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regajło - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regal - od regal ‘przywilej królewski’.

    Regala - od regal ‘przywilej królewski’.

    Regalewicz - od regal ‘przywilej królewski’.

    Regaliński - od regal ‘przywilej królewski’.

    Regalski - 1625 od regal ‘przywilej królewski’.

    Regała - od regal ‘przywilej królewski’.

    Regałka - od regal ‘przywilej królewski’.

    Regało - od regal ‘przywilej królewski’.

    Regaś - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Rege - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regec - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regel - 1397 od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regelewski - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regelski - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regenciak - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Regenczuk - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Regent - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Regentowski - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Regeńczuk - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Regeńczyk - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Regewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Reggel - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regiec - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regieć - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regiel - 1482 od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regielewicz - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regieli - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regielli - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regielski - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regienczuk - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Regieniec - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Regieńczuk - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Regiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regilewicz - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regimentarz - 1637 od regimentarz ‘w dawnym wojsku polskim zastępca hetmana’.

    Regin - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Regina - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Reginczuk - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Reginek - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Regini - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Reginia - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Reginiak - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Reginiec - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Reginiewicz - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Reginio - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Reginis - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Reginka - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Regino - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Reginowicz - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Regińczak - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Regińczuk - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Regiński - od imienia Regina, to od łacińskiego regina ‘królowa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ragin.

    Reglewski - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Reglin - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regliński - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Regmund - od germańskiego imienia złożonego Raginmund.

    Regmunt - od germańskiego imienia złożonego Raginmund.

    Regmunt - Sobieszczański złożenia brak; Regmunt od germańskiego imienia złożonego Raginmund; Sobieszczański od nazwy miejscowej Sobieszczany (lubelskie, gmina Niedrzwica Duża).

    Regnowski - 1655 od nazwy miejscowej Regnów (skierniewickie, gmina Cielądz).

    Regolo - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Regolski - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Regoń - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regorz - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regosz - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regota - od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’.

    Rególa - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Rególski - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Regóła - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Regucki - od nazwy miejscowej Regut (warszawskie, gmina Celestynów).

    Regula - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Reguleński - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Regulewski - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Regulicki - od nazwy miejscowej Regulice (krakowskie, gmina Alwernia).

    Regulicz - 1430 od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Reguliński - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Regulka - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Regulla - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Regulski - 1497 od nazwy miejscowej Regulice (krakowskie, gmina Alwernia).

    Reguła - 1411 od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Regułka - 1470 80 od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’; od regułka.

    Regus - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Reguski - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regusz - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Reguszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga .

    Regut - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga ; od niemieckiej nazwy osobowej Reguth.

    Reguta - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga ; od niemieckiej nazwy osobowej Reguth.

    Regutko - od niemieckiej nazwy osobowej Reg, ta od imion na Ragin ; może też od podstawy Raga ; od niemieckiej nazwy osobowej Reguth.

    Rehmisch - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Rehmisek - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Rehmisz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Rehmus - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Reich - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Reichal - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Reichan - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Reichart - 1385 od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Reiche - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Reichel - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Reicheld - od niemieckiej nazwy osobowej Reicheld, ta od imienia złożonego Riewaldan.

    Reichelt - od niemieckiej nazwy osobowej Reicheld, ta od imienia złożonego Riewaldan.

    Reichenbach - od niemieckiej nazwy osobowej Reichenbach, ta od nazwy miejscowej Reichenbach.

    Reicher - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Reicherd - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Reichert - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Reichhart - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Reichl - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Reichlik - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Reichman - od niemieckiej nazwy osobowej Reichmann, ta od imienia złożonego Richman lub od reich ‘bogaty’.

    Reichmann - od niemieckiej nazwy osobowej Reichmann, ta od imienia złożonego Richman lub od reich ‘bogaty’.

    Reid - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Reida - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Reidel - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Reides - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Reidych - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Reidzek - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Reif - od niemieckiej nazwy osobowej Reif, ta od średniowysokoniemieckiego reif ‘obręcz koła’.

    Reiff - od niemieckiej nazwy osobowej Reif, ta od średniowysokoniemieckiego reif ‘obręcz koła’.

    Reifur - od dawnego raffura, rajfura, rajfur ‘stręczyciel, plotkarz’.

    Reihard - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Reihardt - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Reihert - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Reihs - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reikowski - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Reim - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Reiman - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Reimann - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Reimanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Reimen - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Reimer - od niemieckiej nazwy osobowej Reimer, ta od imienia złożonego Ragi mari.

    Reimers - od niemieckiej nazwy osobowej Reimer, ta od imienia złożonego Ragi mari.

    Reimert - od niemieckiej nazwy osobowej Reimer, ta od imienia złożonego Ragi mari.

    Reimisch - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Reimisz - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Reimud - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Reimus - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rein - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinczak - od niemieckiej nazwy osobowej Reintz, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinek - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reiner - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Reiners - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Reinert - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Reinfus - od niemieckiej nazwy osobowej Reinfuss, ta od rein ‘czysty’ + fuß ‘noga’.

    Reinfuss - od niemieckiej nazwy osobowej Reinfuss, ta od rein ‘czysty’ + fuß ‘noga’.

    Reinfusz - od niemieckiej nazwy osobowej Reinfuss, ta od rein ‘czysty’ + fuß ‘noga’.

    Reinhard - od niemieckiej nazwy osobowej Reinhard, ta od imienia złożonego Raginhart.

    Reinhardt - od niemieckiej nazwy osobowej Reinhard, ta od imienia złożonego Raginhart.

    Reinholc - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinhold - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinholdt - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinholz - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reiniak - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinich - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinik - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinisch - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinisz - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinka - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinke - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinkie - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinko - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reinsz - od niemieckiej nazwy osobowej Reins, ta od imion złożonych na Regin .

    Reipert - od niemieckich nazw osobowych Reiperth, Reiprecht, te od imienia złożonego Ragin berht.

    Reipold - od niemieckiej nazwy osobowej Reipold, ta od imienia złożonego Ragin bald.

    Reis - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reisch - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reise - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reiser - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Reisert - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Reisewicz - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reish - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reisig - od niemieckich nazw osobowych Reißing, Reißig, te od nazw miejscowych Reising, Reisinger lub od średniowysokoniemieckiego reising ‘wojownik’; por. od średniowysokoniemieckiego reisec ‘wyposażony na wojnę’, później ‘uzbrojony; wysoko urodzony’.

    Reising - od niemieckich nazw osobowych Reißing, Reißig, te od nazw miejscowych Reising, Reisinger lub od średniowysokoniemieckiego reising ‘wojownik’.

    Reiske - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reiski - od nazw miejscowych Rajsko, Raj (kilka wsi).

    Reisky - od nazw miejscowych Rajsko, Raj (kilka wsi).

    Reisner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Reiss - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reisse - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reissner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Reisz - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reiszel - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reit - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Reiter - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Reith - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Reiwa - od niemieckiej nazwy osobowej Reiwa, ta od imienia złożonego Rith walt.

    Reiwer - od niemieckiej nazwy osobowej Reiwehr, ta od imienia złożonego Rith war.

    Reizar - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Reizer - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Reizerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Reizewicz - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reizner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rej - 1377 od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Reja - od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejak - 1764 od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejba - od rajbować, rejbować ‘szorować, trzeć’.

    Rejbicz - od rajbować, rejbować ‘szorować, trzeć’.

    Rejbo - od rajbować, rejbować ‘szorować, trzeć’.

    Rejbowski - od rajbować, rejbować ‘szorować, trzeć’.

    Rejc - od radca, też radźca, rajca ‘człowiek udzielający rad, doradca; członek rady miejskiej’.

    Rejch - 1470 od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rejchan - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rejchart - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rejchel - 1396 od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rejchenbach - od niemieckiej nazwy osobowej Reichenbach, ta od nazwy miejscowej Reichenbach.

    Rejcher - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rejchert - 1494 od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rejchinbach - od niemieckiej nazwy osobowej Reichenbach, ta od nazwy miejscowej Reichenbach.

    Rejchman - 1496 od niemieckiej nazwy osobowej Reichmann, ta od imienia złożonego Richman lub od reich ‘bogaty’.

    Rejchmann - od niemieckiej nazwy osobowej Reichmann, ta od imienia złożonego Richman lub od reich ‘bogaty’.

    Rejczak - 1677 od radca, też radźca, rajca ‘człowiek udzielający rad, doradca; członek rady miejskiej’.

    Rejczak - od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejczakiewicz - 1742 od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejczakiewicz - 1742 od radca, też radźca, rajca ‘człowiek udzielający rad, doradca; członek rady miejskiej’.

    Rejczakowicz - 1725 od radca, też radźca, rajca ‘człowiek udzielający rad, doradca; członek rady miejskiej’.

    Rejczakowicz - 1725 od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejczakowski - od radca, też radźca, rajca ‘człowiek udzielający rad, doradca; członek rady miejskiej’.

    Rejczewski - od radca, też radźca, rajca ‘człowiek udzielający rad, doradca; członek rady miejskiej’.

    Rejczyk - od radca, też radźca, rajca ‘człowiek udzielający rad, doradca; członek rady miejskiej’.

    Rejd - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejda - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejdak - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejdaszek - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejdaszko - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejdosz - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejduch - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejduchowski - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejdukowski - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejdych - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejdyk - 1644 w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejdziński - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rejecki - od nazwy miejscowej Rajec (radomskie, gmina Jedlnia Letnisko).

    Rejek - 1469 od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejen - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Rejenciak - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Rejencik - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Rejeniak - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Rejenkiewicz - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Rejenko - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Rejent - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Rejenta - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Rejentanowicz - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Rejentiuk - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Rejentowicz - od rejent ‘urzędnik sądowy’.

    Rejer - od niemieckiej nazwy osobowej Reier, ta od Reiher, z średniowysokoniemieckiego reiger, reigel ‘czapla’.

    Rejert - od niemieckiej nazwy osobowej Reier, ta od Reiher, z średniowysokoniemieckiego reiger, reigel ‘czapla’.

    Rejewicz - od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejewski - (Pom) od nazwy miejscowej Raj (kilka miejscowości).

    Rejf - od niemieckiej nazwy osobowej Reif, ta od średniowysokoniemieckiego reif ‘obręcz koła’.

    Rejfert - od niemieckiej nazwy osobowej Reifer (t), ta od górnoniemieckiego Reifer ‘ten, co odmierza płótno’.

    Rejfur - od dawnego raffura, rajfura, rajfur ‘stręczyciel, plotkarz’.

    Rejher - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rejhert - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rejk - (Pom) od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejka - od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejkałło - od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejkiewicz - od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejko - od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejkowicz - 1720 od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejkowski - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejm - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejmak - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejman - 1414 od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmanak - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmanciak - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmanczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmandowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmanek - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmaniak - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmann - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmant - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmantowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmańczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmański - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmar - 1332 od niemieckiej nazwy osobowej Reimer, ta od imienia złożonego Ragi mari.

    Rejmarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Reimer, ta od imienia złożonego Ragi mari.

    Rejmatowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmątowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmen - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmenciak - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmendowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejment - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmentowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmentowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmer - od niemieckiej nazwy osobowej Reimer, ta od imienia złożonego Ragi mari.

    Rejmers - od niemieckiej nazwy osobowej Reimer, ta od imienia złożonego Ragi mari.

    Rejmert - od niemieckiej nazwy osobowej Reimer, ta od imienia złożonego Ragi mari.

    Rejmiak - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejmicz - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejmin - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejminiak - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmis - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejmisz - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejmiś - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejmo - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejmola - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejmon - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmonciak - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmoncik - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmonczak - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmonczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmondczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmondowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmoniak - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rejmont - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmontowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmontowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmończyk - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmowicz - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejmund - 1344 od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmuntowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rejmus - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejmuza - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Rejn - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnald - 1250 od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnar - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Rejnard - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Rejnarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Rejnart - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Rejnat - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Rejnc - 1360 od niemieckiej nazwy osobowej Reintz, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejncer - od niemieckiej nazwy osobowej Reintz, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejncz - 1370 od niemieckiej nazwy osobowej Reintz, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnczko - 1361 od niemieckiej nazwy osobowej Reintz, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnek - 1246 od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejner - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Rejnhard - od niemieckiej nazwy osobowej Reinhard, ta od imienia złożonego Raginhart.

    Rejnhardt - od niemieckiej nazwy osobowej Reinhard, ta od imienia złożonego Raginhart.

    Rejnhart - od niemieckiej nazwy osobowej Reinhard, ta od imienia złożonego Raginhart.

    Rejniak - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnich - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejniewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnik - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnin - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnis - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnisz - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejniszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejno - 1343 od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnoga - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnold - 1226 od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnołt - 1363 od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnos - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnów - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnsz - od niemieckiej nazwy osobowej Reins, ta od imion złożonych na Regin .

    Rejnszko - 1292 od niemieckiej nazwy osobowej Reins, ta od imion złożonych na Regin .

    Rejnus - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnusz - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnuś - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejnyś - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rejńsz - od niemieckiej nazwy osobowej Reins, ta od imion złożonych na Regin .

    Rejonko - od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejonowicz - od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejowicz - 1376 od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejowski - 1699 od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejpert - od niemieckich nazw osobowych Reiperth, Reiprecht, te od imienia złożonego Ragin berht.

    Rejpold - od niemieckiej nazwy osobowej Reipold, ta od imienia złożonego Ragin bald.

    Rejs - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejse - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejsel - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejser - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Rejsiel - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejski - 1399 od nazw miejscowych Rajsko, Raj (kilka wsi).

    Rejsner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rejss - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejsz - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejszczak - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejszek - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejszel - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejś - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejt - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Rejtan - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Rejtanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Rejtar - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Rejtarowski - 1494 od nazwy miejscowej Rajtarowice, później Rytarowce (KrW).

    Rejtarski - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Rejtczak - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Rejter - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Rejterowski - od nazwy miejscowej Rajtarowice, później Rytarowce (KrW).

    Rejthar - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Rejtniak - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Rejtor - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Rejtow - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Rejtuk - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Rejtus - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Rejus - od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Rejwa - od niemieckiej nazwy osobowej Reiwa, ta od imienia złożonego Rith walt.

    Rejwach - od niemieckiej nazwy osobowej Reiwa, ta od imienia złożonego Rith walt.

    Rejwak - od niemieckiej nazwy osobowej Reiwa, ta od imienia złożonego Rith walt.

    Rejwer - od niemieckiej nazwy osobowej Reiwehr, ta od imienia złożonego Rith war.

    Rejwerski - od niemieckiej nazwy osobowej Reiwehr, ta od imienia złożonego Rith war.

    Rejza - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejze - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejzel - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejzer - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Rejzerewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Rejzerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Rejzerowska - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Rejzowicz - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejzynger - od niemieckiej nazwy osobowej Reißinger, ta od nazwy miejscowej Reißing.

    Rejzyngier - od niemieckiej nazwy osobowej Reißinger, ta od nazwy miejscowej Reißing.

    Rejża - 1711 od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rejżerewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Rejżerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reiser, ta od średniowysokoniemieckiego reisaere, reiser ‘ten, co wyprawia się na wojnę’.

    Rejżowicz - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Rek - 1436 (Maz) od rak.

    Reka - od rak.

    Rekas - od rak.

    Rekasz - od rak.

    Rekawek - od ręka, rękaw.

    Rekawiczna - od ręka, rękaw.

    Rekawiecki - od ręka, rękaw.

    Rekawik - od ręka, rękaw.

    Rekawka - od ręka, rękaw.

    Rekcyn - od rak.

    Rekczyński - od rak.

    Reke - od rak.

    Rekeć - od rak.

    Rekel - od rak.

    Reker - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rekert - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rekieć - od rak.

    Rekiel - 1385 od rak.

    Rekień - od rak.

    Rekiert - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rekies - od rak.

    Rekiesz - od rak.

    Rekieś - od rak.

    Rekieta - od rakieta ‘raca’, też molże od litewskich nazw osobowych Reketys, Raketys, te od litewskiego reketis, reketys ‘ nieruchawy, ociężały’.

    Rekiewicz - od rak.

    Rekil - 1375 od rak.

    Rekis - od rak.

    Rekisz - od rak.

    Rekita - od rakieta ‘raca’, też molże od litewskich nazw osobowych Reketys, Raketys, te od litewskiego reketis, reketys ‘ nieruchawy, ociężały’.

    Rekitnicki - od nazwy miejscowej Rokitnica (kilka wsi).

    Reklewski - od nazwy miejscowej Rekle (białostockie, gmina Krypno; piotrkowskie, gmina Rząśnia).

    Reklin - od nazwy miejscowej Reklin (zielonogórskie, gmina Siedlec).

    Rekliński - od nazwy miejscowej Reklin (zielonogórskie, gmina Siedlec).

    Rekman - od niemieckiej nazwy osobowej Reckmann, ta od imion złożonych na Ragin lub od recke ‘mocny chłop’.

    Rekmann - od niemieckiej nazwy osobowej Reckmann, ta od imion złożonych na Ragin lub od recke ‘mocny chłop’.

    Rekon - od rak.

    Rekoń - od rak.

    Rekos - od rak.

    Rekosz - od rak.

    Rekoszk - (Maz) od rak.

    Rekoszyn - od rak.

    Rekoś - od rak.

    Rekowicz - 1435 (Maz) od rak.

    Rekowski - 1458 od nazw miejscowych Rakowice, Raków, Reków (częste).

    Rekret - od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’; od rekut ‘rekrut’.

    Rekruciak - od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’.

    Rekrucik - od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’.

    Rekrucki - 1792 od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’.

    Rekrut - od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’.

    Rekrutiak - od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’.

    Reks - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Reksa - 1301 od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Reksaluk - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Reksiak - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Reksiewicz - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Reksin - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Reksiński - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Reksulak - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Reksuł - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Reksyn - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Reksza - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Rekszyn - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Rekszyński - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Rekść - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Rekść - Raubo złożenia brak; Rekść od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’; Raubo od niemieckiej nazwy osobowej raub, ta od średniowysoko niemieckiego roup ‘zdobycz’, Raub ‘łup, grabież’ lub też od litewskiej nazwy osobowej Rauba.

    Rekśniewicz - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Rektor - 1509 od rektor, z łacińskiego rector ‘przełożony szkoły wyższej; ksiądz rezydujący przy kosciele nieparafialnym’.

    Rektorek - od rektor, z łacińskiego rector ‘przełożony szkoły wyższej; ksiądz rezydujący przy kosciele nieparafialnym’.

    Rektorek - Rak złożenia brak; Rektorek od rektor, z łacińskiego rector ‘przełożony szkoły wyższej; ksiądz rezydujący przy kosciele nieparafialnym’; Rak 1125 od rak.

    Rektorek - Tęcza złożenia brak; Rektorek od rektor, z łacińskiego rector ‘przełożony szkoły wyższej; ksiądz rezydujący przy kosciele nieparafialnym’; Tęcza 1339 od tęcza ‘zjawisko świetlne w postaci barwnego łuku na niebie’.

    Rektur - od rektor, z łacińskiego rector ‘przełożony szkoły wyższej; ksiądz rezydujący przy kosciele nieparafialnym’.

    Rekuciewicz - od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’; od rekut ‘rekrut’.

    Rekucki - od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’; od rekut ‘rekrut’.

    Rekuć - od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’; od rekut ‘rekrut’.

    Rekulski - od rak.

    Rekuła - od rak.

    Rekun - od rak.

    Rekuń - od rak.

    Rekus - od nazwy Rakusy ‘Austria’, Rakuszanin ‘Austriak.

    Rekusz - od nazwy Rakusy ‘Austria’, Rakuszanin ‘Austriak.

    Rekuszewski - 1765 od nazwy Rakusy ‘Austria’, Rakuszanin ‘Austriak.

    Rekuś - od nazwy Rakusy ‘Austria’, Rakuszanin ‘Austriak.

    Rekut - od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’; od rekut ‘rekrut’.

    Rekuta - od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’; od rekut ‘rekrut’.

    Rekutowski - od rekrut ‘żołnierz nowo wcielony do wojska’; od rekut ‘rekrut’.

    Rekuz - od nazwy Rakusy ‘Austria’, Rakuszanin ‘Austriak.

    Rekwierowicz - od rekwirować ‘zabierać coś z nakazu władzy’.

    Rekwirewicz - od rekwirować ‘zabierać coś z nakazu władzy’.

    Rekwirowicz - od rekwirować ‘zabierać coś z nakazu władzy’.

    Rekza - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Rel - 1800 od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Rela - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relak - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Rele - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Reli - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relich - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relichowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relidziński - od gwarowego religa ‘stary koń; niezgrabny człowiek’.

    Relidzyński - od gwarowego religa ‘stary koń; niezgrabny człowiek’.

    Religa - 1434 od gwarowego religa ‘stary koń; niezgrabny człowiek’.

    Religo - od gwarowego religa ‘stary koń; niezgrabny człowiek’.

    Relik - 1796 od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Reliński - od nazwy miejscowej Relin (siedleckie, gmina Łochów).

    Relis - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relisiak - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Reliszka - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Reliszkis - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Reliszko - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relka - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relke - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Rell - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relle - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Relowski - 1705 od nazwy miejscowej Relów (Spisz).

    Relowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Reluch - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Reluga - od gwarowego religa ‘stary koń; niezgrabny człowiek’.

    Reluk - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Reluz - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Reł - XVIi w. od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rełek - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Rełka - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Rełko - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Rełkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Rełowicz - 1443 (KrW) od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Rełowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Rełowski - XVII w. od nazwy miejscowej Ryłowice (tarnobrzeskie, gmina Samborzec).

    Rełyński - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Rełyński - od nazwy miejscowej Relin (siedleckie, gmina Łochów).

    Rem - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Reman - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remane - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remani - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remaniuk - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remanowicz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remanów - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remańczyk - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remańczykowski - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remański - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remarczuk - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Remarczyk - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Remarz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Remasik - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remasik - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Remba - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembacki - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembacz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembak - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembalski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembał - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembała - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembarz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembas - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembasz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembaś - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembecha - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembecki - od nazwy miejscowej Rąbczyn (pilskie, gmina Wągrowiec).

    Rembek - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembel - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembelak - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembeliński - od nazwy miejscowej Rembelin (część Łomży).

    Rembeliński - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembelski - od nazwy miejscowej Rembelin (część Łomży).

    Rembelski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Remberg - od niemieckiej nazwy osobowej Remberg, ta od nazwy miejscowej Remberg.

    Remberger - od niemieckiej nazwy osobowej Remberg, ta od nazwy miejscowej Remberg.

    Remberk - od niemieckiej nazwy osobowej Remberg, ta od nazwy miejscowej Remberg.

    Remberski - od niemieckiej nazwy osobowej Rembart, ta od imienia złożonego Raginbert.

    Rembertowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rembart, ta od imienia złożonego Raginbert.

    Rembertowski - od nazwy miejscowej Rembertów (część Warszawy, dziś Praga Południe; warszawskie, gmina Tarczyn).

    Rembiak - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembialski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiałkowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiałowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembian - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiarz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembias - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiasz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembicki - od nazw miejscowych typu Rębiska, Rębisze.

    Rembicz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiech - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiecha - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiecki - 1684 od nazw miejscowych typu Rębiska, Rębisze.

    Rembieda - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembielak - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembielewski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembieliński - od nazwy miejscowej Rembielin (płockie, gmina Brudzeń Duży).

    Rembielski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiert - od niemieckiej nazwy osobowej Rembart, ta od imienia złożonego Raginbert.

    Rembierz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiesa - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembieski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiesz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembieszka - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembikowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembilas - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiłowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembin - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiński - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiok - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiołkowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembis - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembisz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiszewski - 1569 od nazw miejscowych Rembisze, Rębisze, Rębiszów, Rębiszewo (kilka wsi).

    Rembiszewski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembiś - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembkowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Remblewicz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Remblewski - od nazwy miejscowej Rąblów (lubelskie, gmina Wąwolnica).

    Rembliński - od nazwy miejscowej Rąblów (lubelskie, gmina Wąwolnica).

    Rembłowski - od nazwy miejscowej Rąblów (lubelskie, gmina Wąwolnica).

    Remboch - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembocha - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembolski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Remboła - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembos - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembosz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembowicz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rembowiecki - od nazw miejscowych Rembów, Rębowo (kilka wsi).

    Rembowski - 1722 od nazw miejscowych Rembów, Rębowo (kilka wsi).

    Remec - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remelka - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remelski - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remen - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remenciuk - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remeniak - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remeniuk - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remeńczuk - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remer - 1729 od niemieckich nazw osobowych Remer, Rehmer, Ramer, te od imienia złożonego Raginmar.

    Remerski - od niemieckich nazw osobowych Remer, Rehmer, Ramer, te od imienia złożonego Raginmar.

    Remert - od niemieckich nazw osobowych Remer, Rehmer, Ramer, te od imienia złożonego Raginmar.

    Remertowski - od niemieckich nazw osobowych Remer, Rehmer, Ramer, te od imienia złożonego Raginmar.

    Remerz - od niemieckich nazw osobowych Remer, Rehmer, Ramer, te od imienia złożonego Raginmar.

    Remes - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remesz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remeszko - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remeszyło - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remez - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remez - od niemieckiej nazwy osobowej Remes, ta od imienia Remigius.

    Remi - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remian - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiarz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiarz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Remiasik - 1699 od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiasz - 1699 od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiaszka - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remic - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remicz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiec - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiel - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remien - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remienica - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remieniewicz - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remieniuk - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remień - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remieńczyk - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remierz - od niemieckich nazw osobowych Remer, Rehmer, Ramer, te od imienia złożonego Raginmar.

    Remiesiewicz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiesz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remieszek - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remieszko - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remieśnik - od rzemieślnik.

    Remiewicz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiezowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Remes, ta od imienia Remigius.

    Remież - od niemieckiej nazwy osobowej Remes, ta od imienia Remigius.

    Remigiusz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remijan - 1644 od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remijasz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remik - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remin - 1661 od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remin - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Reminek - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Reminiewicz - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remiń - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remiński - 1690 od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remion - z fonetyką ukraińską od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Remiorz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Remiosz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiórz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Remis - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remisch - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remisewicz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remisiewicz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remisko - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remisz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiszak - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiszek - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiszewski - 1662 od nazwy miejscowej Remiszew (siedleckie, gmina Repki).

    Remiszka - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiszke - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiszko - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiszyn - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiś - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiśko - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiuszek - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remiz - od remiz ‘ptak z rodziny sikor’.

    Remizow - od remiz ‘ptak z rodziny sikor’.

    Remizowicz - od remiz ‘ptak z rodziny sikor’.

    Remizowski - od remiz ‘ptak z rodziny sikor’.

    Remiżowski - od remiz ‘ptak z rodziny sikor’.

    Remjasz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remkewicz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remkiewitz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remkowicz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remkowski - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Reml - od niemieckiej nazwy osobowej Remlein, Ra od imion złożonych na Ragin .

    Remlain - od niemieckiej nazwy osobowej Remlein, Ra od imion złożonych na Ragin .

    Remlajn - od niemieckiej nazwy osobowej Remlein, Ra od imion złożonych na Ragin .

    Remlan - od niemieckiej nazwy osobowej Remlein, Ra od imion złożonych na Ragin .

    Remlein - od niemieckiej nazwy osobowej Remlein, Ra od imion złożonych na Ragin .

    Remlejn - od niemieckiej nazwy osobowej Remlein, Ra od imion złożonych na Ragin .

    Remlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Remlein, Ra od imion złożonych na Ragin .

    Remnik - od podstawy ram , por. rama, ramię, od niemieckiej nazwy osobowej Ram.

    Remon - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remont - od remont dawniej ‘zakup koni dla wojska’.

    Remontowski - od remont dawniej ‘zakup koni dla wojska’.

    Remorz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Remotowski - od remont dawniej ‘zakup koni dla wojska’.

    Remp - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rempa - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rempalski - od niemieckich nazw osobowych Rampo, Ramp, te od imion złozonych typu Raginbald.

    Rempała - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rempel - 1387 od niemieckich nazw osobowych Rampo, Ramp, te od imion złozonych typu Raginbald.

    Rempiel - od niemieckich nazw osobowych Rampo, Ramp, te od imion złozonych typu Raginbald.

    Rempil - 1362 od niemieckich nazw osobowych Rampo, Ramp, te od imion złozonych typu Raginbald.

    Rempiński - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Remplewicz - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Remplewski - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rempoła - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rempulski - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rempuszewski - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rems - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remsak - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remsicki - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remski - od nazwy miejscowej Remki (płockie, gmina Pacyna).

    Remsz - 1440 od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remsza - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remszak - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remszel - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remszyl - 1420 od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remszylin - 1411 od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remund - 1245 od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Remus - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Remusiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Remuss - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Remusz - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Remuszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Remuszka - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Remuszko - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Remut - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Remy - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remz - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remza - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remzak - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remża - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remżak - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Remżyk - od niemieckich nazw osobowych Rams, Rems (e), te od nazwy miejscowej Rems.

    Ren - 1459 od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Rena - 1398 od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renachowski - od nazwy miejscowej Ranachów (kieleckie, gmina Kazanów).

    Renak - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renała - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renans - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renard - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Renarda - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Renart - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Renarzewski - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Renas - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renasiewicz - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renasik - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renasz - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renbowicz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Renc - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Renca - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rencarz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rencek - 1356 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rencewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Renciewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rencik - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Renck - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rencławowicz - zapewne od imienia złożonego Racław, to od Radosław.

    Rencz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Renczajski - od rączy, ze staropolskiego też rącz ‘szybki, prędki’.

    Renczek - 1356 (Śl) od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renczek - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Renczelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Renczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Renczkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Renczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Renczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Renczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rend - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Renda - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendak - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendalski - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendasek - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendaszek - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendaszka - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendaszko - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendek - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendel - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendflajsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rendfleisz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rendflejsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rendla - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendlich - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendo - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendowicz - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendowski - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendycz - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendza - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendzi - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendzia - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendziak - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendziewicz - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendzikowski - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendziniak - od nazw miejscowych Rędzina, Rędziny (liczne).

    Rendziński - od nazw miejscowych Rędzina, Rędziny (liczne).

    Rendzio - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendzioch - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendzionek - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rendzionek - od rędzina ‘rodzaj gleby’.

    Rendzyniak - od nazw miejscowych Rędzina, Rędziny (liczne).

    Renek - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Rener - od niemieckiej nazwy osobowej Rehnert, ta od imienia złożonego Raginhart.

    Renerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rehnert, ta od imienia złożonego Raginhart.

    Renert - od niemieckiej nazwy osobowej Rehnert, ta od imienia złożonego Raginhart.

    Renfleisz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Renflejsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Renflewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Reng - od niemieckich nazw osobowych Rang, Reng, te od imion złożonych na Rang .

    Rengel - od niemieckich nazw osobowych Rang, Reng, te od imion złożonych na Rang .

    Rengert - od niemieckiej nazwy osobowej Rengert, ta od Ragingart.

    Rengiel - od niemieckich nazw osobowych Rang, Reng, te od imion złożonych na Rang .

    Rengiert - od niemieckiej nazwy osobowej Rengert, ta od Ragingart.

    Renglewski - od niemieckich nazw osobowych Rang, Reng, te od imion złożonych na Rang .

    Rengol - od niemieckich nazw osobowych Rang, Reng, te od imion złożonych na Rang .

    Rengwaldzki - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Rengwalski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Rengwelski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Reniak - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniakiewicz - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniaszak - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renich - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renicki - od nazwy miejscowej Renice (gorzowskie, gmina Myślibórz).

    Reniec - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniecki - od nazwy miejscowej Renice (gorzowskie, gmina Myślibórz).

    Reniewicki - od nazwy miejscowej Raniewo (elbląskie, gmina Prabuty).

    Reniewicz - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniewiecki - od nazwy miejscowej Raniewo (elbląskie, gmina Prabuty).

    Reniewski - od nazwy miejscowej Raniewo (elbląskie, gmina Prabuty).

    Renik - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renikowski - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniowski - od nazwy miejscowej Raniewo (elbląskie, gmina Prabuty).

    Renis - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renisz - 1402 od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renisza - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniszak - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniszek - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniszel - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniszewski - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniszyn - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniś - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniuk - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reniuszek - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renk - od ręka.

    Renk - (Pom) od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renka - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renka - od ręka.

    Renkal - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renkala - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renkas - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renkas - od ręka.

    Renkaw - od ręka, rękaw.

    Renkawek - od ręka, rękaw.

    Renkawica - od ręka.

    Renkawiecki - od ręka.

    Renkawik - od ręka, rękaw.

    Renke - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renkel - od niemieckiej nazwy osobowej Renkel, ta od imion złożonych na Ragin .

    Renkel - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renkiel - od niemieckiej nazwy osobowej Renkel, ta od imion złożonych na Ragin .

    Renkielski - od niemieckiej nazwy osobowej Renkel, ta od imion złożonych na Ragin .

    Renkiewicz - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renkiewicz - od ręka.

    Renko - 1255 od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renkorajski - od nazwy miejscowej Rękoraj (piotrkowskie, gmina Moszczenica).

    Renkowicz - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renkowski - od nazwy miejscowej Rękowice (radomskie, gmina Magnuszew).

    Renków - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renkus - od ręka.

    Renkusz - od ręka.

    Renn - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renna - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Rennack - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Rennak - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renner - od niemieckiej nazwy osobowej Rehnert, ta od imienia złożonego Raginhart.

    Rennert - od niemieckiej nazwy osobowej Rehnert, ta od imienia złożonego Raginhart.

    Reno - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renold - 1260 od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Renosik - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renowicki - od nazwy miejscowej Raniewo (elbląskie, gmina Prabuty).

    Renowicz - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renowiecki - od nazwy miejscowej Raniewo (elbląskie, gmina Prabuty).

    Renowski - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renrowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rehnert, ta od imienia złożonego Raginhart.

    Rens - od niemieckich nazw osobowych Rans, Rens.

    Rensz - od niemieckich nazw osobowych Rans, Rens.

    Renszek - od niemieckich nazw osobowych Rans, Rens.

    Rent - od niemieckich nazw osobowych Rand, Rant, te od starowysokoniemieckiego rant ‘brzeg tarczy’.

    Rentala - od niemieckich nazw osobowych Rand, Rant, te od starowysokoniemieckiego rant ‘brzeg tarczy’.

    Renteflejsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rentel - od niemieckich nazw osobowych Rand, Rant, te od starowysokoniemieckiego rant ‘brzeg tarczy’.

    Rentelejsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rentfejsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rentflajsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rentfleisz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rentflejsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rentflesz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rentka - od niemieckich nazw osobowych Rand, Rant, te od starowysokoniemieckiego rant ‘brzeg tarczy’.

    Rentkiewicz - od niemieckich nazw osobowych Rand, Rant, te od starowysokoniemieckiego rant ‘brzeg tarczy’.

    Rentkowski - od niemieckich nazw osobowych Rand, Rant, te od starowysokoniemieckiego rant ‘brzeg tarczy’.

    Rentok - (Śl) od niemieckich nazw osobowych Rand, Rant, te od starowysokoniemieckiego rant ‘brzeg tarczy’.

    Rentowicz - od niemieckich nazw osobowych Rand, Rant, te od starowysokoniemieckiego rant ‘brzeg tarczy’.

    Rentowski - od niemieckich nazw osobowych Rand, Rant, te od starowysokoniemieckiego rant ‘brzeg tarczy’.

    Rentsch - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rentt - od niemieckich nazw osobowych Rand, Rant, te od starowysokoniemieckiego rant ‘brzeg tarczy’.

    Rentz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Renuć - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renusz - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renyk - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Renz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Reńca - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Reńcza - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Reńdak - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Reńdo - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Reńdzio - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Reńkas - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reńkiewicz - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reńko - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reńkowski - od nazwy miejscowej Rękowice (radomskie, gmina Magnuszew).

    Reński - od nazwy miejscowej Ryń (przemyskie, gmina Radymno), Ryńsk (toruńskie, gmina Wąbrzeźno) lub od reński, ryński ‘ (złoty) reński, jednostka monetarna w krajach niemieckich i Austrii’.

    Reński - (Pom) od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Reńsz - od niemieckich nazw osobowych Rans, Rens.

    Rep - od rzepa.

    Repa - 1655 od rzepa; od repa ‘rzepa’.

    Repacz - od rzepa.

    Repak - od rzepa.

    Repakowski - od rzepa.

    Repalski - od rzepa.

    Repała - od rzepa.

    Repanow - od rzepa.

    Repanowicz - od rzepa.

    Repanów - od rzepa.

    Repata - 1450 (Maz) od ropotać ‘tłuc się, stukać’.

    Repatyński - od ropotać ‘tłuc się, stukać’.

    Repczak - od rzepa.

    Repczański - od rzepa.

    Repczuk - od rzepa.

    Repczyc - od rzepa.

    Repczyk - od rzepa.

    Repczyn - w grupie nazwisk pochodzących od rap, rapa ‘koń ciemnej maści’, niektóre formy też od imienia Raphael, od niemieckiej nazwy osobowej Rap.

    Repczyn - od rzepa.

    Repczyński - w grupie nazwisk pochodzących od rap, rapa ‘koń ciemnej maści’, niektóre formy też od imienia Raphael, od niemieckiej nazwy osobowej Rap.

    Repczyński - od rzepa.

    Repec - od rzepa.

    Repech - od rzepa.

    Repecki - od nazwy miejscowej Repki (ostrołęckie, gmina Troszyn; siedleckie, gmina Repki).

    Repeczko - od rzepa.

    Repeć - od rzepa.

    Repei - od rzepa.

    Repel - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Repela - od rzepa.

    Repelewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Repelewicz - od rzepa.

    Repelewski - 1553 od rzepa.

    Repelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Repelowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Repelowski - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Repelski - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Repeła - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Repeła - od rzepa.

    Rependa - od rzepa.

    Reper - od niemieckiej nazwy osobowej Röper, ta od Hrobert.

    Reperecki - od niemieckiej nazwy osobowej Röper, ta od Hrobert.

    Reperowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Röper, ta od Hrobert.

    Reperowski - od niemieckiej nazwy osobowej Röper, ta od Hrobert.

    Repert - od niemieckiej nazwy osobowej Röper, ta od Hrobert.

    Repeta - od repeta ‘dodatkowa porcja potrawy’, repet ‘kłopot’.

    Repetiuk - od repeta ‘dodatkowa porcja potrawy’, repet ‘kłopot’.

    Repetnik - od repeta ‘dodatkowa porcja potrawy’, repet ‘kłopot’.

    Repetowicz - od repeta ‘dodatkowa porcja potrawy’, repet ‘kłopot’.

    Repetowski - od repeta ‘dodatkowa porcja potrawy’, repet ‘kłopot’.

    Repetski - od repeta ‘dodatkowa porcja potrawy’, repet ‘kłopot’.

    Repetto - od repeta ‘dodatkowa porcja potrawy’, repet ‘kłopot’.

    Repetucha - od repeta ‘dodatkowa porcja potrawy’, repet ‘kłopot’.

    Repetyło - od repeta ‘dodatkowa porcja potrawy’, repet ‘kłopot’.

    Repetyński - od repeta ‘dodatkowa porcja potrawy’, repet ‘kłopot’.

    Repęga - od rzepa.

    Repiak - 1713 od rzepa.

    Repich - od rzepa.

    Repichowski - od rzepa.

    Repieczko - od rzepa.

    Repiejko - od rzepa.

    Repik - od rzepa.

    Repin - od rzepa.

    Repina - od rzepa.

    Repiński - od nazwy miejscowej Rapy (zamojskie, gmina Biłgoraj).

    Repiński - od rzepa.

    Repka - od rzepa.

    Repke - od rzepa.

    Repkiewicz - od rzepa.

    Repko - od rzepa.

    Repkowski - od rzepa.

    Repla - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Replewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Replewicz - od rzepa.

    Replich - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Replisz - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Repnak - w grupie nazwisk pochodzących od rap, rapa ‘koń ciemnej maści’, niektóre formy też od imienia Raphael, od niemieckiej nazwy osobowej Rap.

    Repnicki - w grupie nazwisk pochodzących od rap, rapa ‘koń ciemnej maści’, niektóre formy też od imienia Raphael, od niemieckiej nazwy osobowej Rap.

    Repnik - w grupie nazwisk pochodzących od rap, rapa ‘koń ciemnej maści’, niektóre formy też od imienia Raphael, od niemieckiej nazwy osobowej Rap.

    Repnik - od rzepa.

    Repnikowicz - 1468 od rzepa.

    Repond - od rzepa.

    Repondek - od rzepa.

    Repota - od ropotać ‘tłuc się, stukać’.

    Repow - od rzepa.

    Repp - od rzepa.

    Reppa - od rzepa.

    Reppel - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Reps - od niemieckiej nazwy osobowej Raps, ta od imion złożonych na Hraban .

    Repsch - od niemieckiej nazwy osobowej Raps, ta od imion złożonych na Hraban .

    Repsz - od niemieckiej nazwy osobowej Raps, ta od imion złożonych na Hraban .

    Repta - 1407 od staropolskiego reptać ‘szemrać, mruczeć’ lub od nazwy miejscowej Repty (katowickie, gmina Tarnowskie Góry).

    Reptak - od staropolskiego reptać ‘szemrać, mruczeć’ lub od nazwy miejscowej Repty (katowickie, gmina Tarnowskie Góry).

    Reptka - od staropolskiego reptać ‘szemrać, mruczeć’ lub od nazwy miejscowej Repty (katowickie, gmina Tarnowskie Góry).

    Reptowski - od staropolskiego reptać ‘szemrać, mruczeć’ lub od nazwy miejscowej Repty (katowickie, gmina Tarnowskie Góry).

    Reptula - od staropolskiego reptać ‘szemrać, mruczeć’ lub od nazwy miejscowej Repty (katowickie, gmina Tarnowskie Góry).

    Reptyński - od staropolskiego reptać ‘szemrać, mruczeć’ lub od nazwy miejscowej Repty (katowickie, gmina Tarnowskie Góry).

    Repucha - od ropucha ‘płaz bezogoniasty’.

    Repucho - od ropucha ‘płaz bezogoniasty’.

    Repulak - od rzepa.

    Repulewicz - od rzepa.

    Repulski - od rzepa.

    Repuła - od rzepa.

    Repusiak - od rzepa.

    Repuszewski - od rzepa.

    Reputa - od reputacja ‘opinia, dobre imię; rozgłos, sława’, reputowany ‘sławny, cieszący się dobrą reputacją’.

    Reputakowski - od reputacja ‘opinia, dobre imię; rozgłos, sława’, reputowany ‘sławny, cieszący się dobrą reputacją’.

    Reputała - od reputacja ‘opinia, dobre imię; rozgłos, sława’, reputowany ‘sławny, cieszący się dobrą reputacją’.

    Reputowski - od reputacja ‘opinia, dobre imię; rozgłos, sława’, reputowany ‘sławny, cieszący się dobrą reputacją’.

    Rer - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rera - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rerag - od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rerak - od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rerek - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rereszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rerich - od niemieckiej nazwy osobowej Röhrich.

    Rerke - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rerko - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Reron - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Reroń - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rerowicz - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Reróg - od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Reruch - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rerus - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rerutka - od gwarowego rerotać ‘rzegotać’.

    Rerutkiewicz - od gwarowego rerotać ‘rzegotać’.

    Rerutko - od gwarowego rerotać ‘rzegotać’.

    Rerutkowicz - od gwarowego rerotać ‘rzegotać’.

    Rerych - od niemieckiej nazwy osobowej Röhrich.

    Reryk - od niemieckiej nazwy osobowej Röhrich.

    Rerz - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rerzulski - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Rerzyna - w grupie nazwisk pochodzących od rar ‘wrzask’, od raróg ‘ptak z rodziny sokołów’.

    Res - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resa - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resak - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resakowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resch - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reschel - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Reschka - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reschke - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reschkowski - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Resczak - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resel - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Reselewski - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Reselski - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Resiak - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resiał - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resiała - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resik - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resil - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Resiński - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resiukiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resiuła - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Reske - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’; od niemieckiej nazwy osobowej Reske.

    Reski - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resko - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Reskuł - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resl - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Resler - 1386 od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Reslerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Reslewski - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Resliński - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Resman - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Resmann - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Resmarowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Resmer - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Resmerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Resner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Resól - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Respa - od respa ‘belka służąca za podporę’.

    Respała - od respa ‘belka służąca za podporę’.

    Respekt - od respekt ‘poważanie, szacunek’.

    Respekta - od respekt ‘poważanie, szacunek’.

    Respenda - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Respendowicz - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Respetka - od respekt ‘poważanie, szacunek’.

    Respond - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Respondek - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Respondel - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Respondk - (Maz) od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Respondowicz - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Respondowski - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Responek - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Respońdek - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Respundek - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Ress - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Ressan - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resse - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Ressel - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Ressmer - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Ressner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rest - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Resta - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Restal - od niemieckiej nazwy osobowej Röstel, ta od staro wysokoniemieckiej nazwy osobowej rüsten, rusten ‘szykować się, wyposażać, zbroić’.

    Restecki - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Restel - od niemieckiej nazwy osobowej Röstel, ta od staro wysokoniemieckiej nazwy osobowej rüsten, rusten ‘szykować się, wyposażać, zbroić’.

    Rester - od gwarowego rester ‘gatunek drzewa, wiąz’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Röster, ta od średniowysokoniemieckiego rüster ‘ten, co się przygotowuje’.

    Resterna - od gwarowego rester ‘gatunek drzewa, wiąz’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Röster, ta od średniowysokoniemieckiego rüster ‘ten, co się przygotowuje’.

    Resterniak - od gwarowego rester ‘gatunek drzewa, wiąz’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Röster, ta od średniowysokoniemieckiego rüster ‘ten, co się przygotowuje’.

    Resterny - od gwarowego rester ‘gatunek drzewa, wiąz’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Röster, ta od średniowysokoniemieckiego rüster ‘ten, co się przygotowuje’.

    Restkowski - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Restow - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Resulski - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resuła - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resz - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszak - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszcz - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Reszczak - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Reszczuk - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Reszczyk - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Reszec - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszeć - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszel - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Reszela - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Reszelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Reszelski - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Reszet - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszeta - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszetar - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszetarski - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszeter - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszetko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszetniak - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszetnik - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszetnikow - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszetor - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszetow - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszetyło - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszewicz - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszewski - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszka - 1491 (Pom) od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszke - (Pom) od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszkie - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszkiewicz - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszko - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszkowski - 1448 od nazwy miejscowej Raszków (kilka wsi).

    Reszków - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złozonych na Rat .

    Reszot - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszota - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszotański - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszotarski - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszotek - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszotko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszotnik - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszotorski - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszowski - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszótko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszpan - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Reszpand - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Reszpant - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Reszpądek - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Reszpondek - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Reszpondik - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Reszpont - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Reszta - od reszta ‘ostatek, koniec’.

    Resztak - od reszta ‘ostatek, koniec’.

    Resztanik - od reszta ‘ostatek, koniec’.

    Resztar - od gwarowego rester ‘gatunek drzewa, wiąz’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Röster, ta od średniowysokoniemieckiego rüster ‘ten, co się przygotowuje’.

    Resztik - od reszta ‘ostatek, koniec’.

    Resztonik - od reszta ‘ostatek, koniec’.

    Resztor - od gwarowego rester ‘gatunek drzewa, wiąz’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Röster, ta od średniowysokoniemieckiego rüster ‘ten, co się przygotowuje’.

    Resztuk - od reszta ‘ostatek, koniec’.

    Resztyło - od reszta ‘ostatek, koniec’.

    Reszut - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszuta - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.
    Reszuta nie od rzeszota, a z lit. riešuta - orzech laskowy, 
    łotew. rieksts. Litewscy Riešuta, cyrylicą Решута, a po polsku Reszuta. 
    Pisze Bruckner: orzech, orzeszek ; u wszystkich Słowian z o-, na Litwie 
    bez niego.
    Dziękuję,
    inf. B. Reszuta 2.07.2012 

    Reszutarz - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszutek - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszutka - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszutko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszuto - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszyc - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszyć - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszyński - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reszyta - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszytarski - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Reszytyło - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reś - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reściak - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Reścizna - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Reśka - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reśke - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reśkiewicz - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reśko - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reśliński - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Reśnik - od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Reta - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retajczyk - od rataj ‘folwarczny pracownik najemny, parpbek’.

    Retajski - od rataj ‘folwarczny pracownik najemny, parpbek’.

    Retak - 1682 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retakowic - 1689 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retan - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retecki - od nazwy miejscowej Retki, dawniej Ratki (skierniewickie, gmina Zduny).

    Retejczyk - od rataj ‘folwarczny pracownik najemny, parpbek’.

    Retek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retel - 1570 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retel - od niemieckiej nazwy osobowej Räthel, ta od imion złożonych na Rät .

    Retel - od niemieckiej nazwy osobowej Retel, ta od imion złożonych na Rat .

    Retelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Räthel, ta od imion złożonych na Rät .

    Retelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Retel, ta od imion złożonych na Rat .

    Retelowski - od niemieckiej nazwy osobowej Räthel, ta od imion złożonych na Rät .

    Retelowski - od niemieckiej nazwy osobowej Retel, ta od imion złożonych na Rat .

    Retelski - od niemieckiej nazwy osobowej Räthel, ta od imion złożonych na Rät .

    Retelski - od niemieckiej nazwy osobowej Retel, ta od imion złożonych na Rat .

    Reter - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Reterski - od nazwy miejscowej Rytro, dawniej Ryter (nowosądeckie, gmina Piwniczna).

    Reteruk - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Retes - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retesz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retfiński - od nazwy miejscowej Retwica, dziś Rewica (skierniewickie, gmina Jeżów).

    Retflejsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Reth - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Rethenów - od niemieckiej nazwy osobowej Rathenau, ta od nazwy miejscowej Rathenow.

    Rether - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Retig - od niemieckiej nazwy osobowej Rettich.

    Retka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retke - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retkie - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retkin - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retkiniak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retko - 1392 (Wlkp) w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retkowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retkowski - od nazwy miejscowej Retki, dawniej Ratki (skierniewickie, gmina Zduny).

    Retkus - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retlewski - 1766 od niemieckiej nazwy osobowej Räthel, ta od imion złożonych na Rät .

    Retlewski - 1766 od niemieckiej nazwy osobowej Retel, ta od imion złożonych na Rat .

    Retman - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Retmanczyk - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Retmaniak - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Retmann - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Retmańczuk - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Retmańczyk - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Retmański - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Retnicki - 1441 od nazwy miejscowej Ratnica, dziś Retnice (sieradzkie, gmina Warta).

    Retor - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’ lub od retor ‘krasomówca’.

    Retorski - od nazwy miejscowej Rytro, dawniej Ryter (nowosądeckie, gmina Piwniczna).

    Retoruk - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Retowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retowski - od nazwy miejscowej Ratowice (leszczyńskie, gmina Lipno), Ratowo (ciechanowskie, gmina Radzanów).

    Retrus - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Retruszka - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Rett - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retta - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Rettek - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Retterman - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Retterski - od nazwy miejscowej Rytro, dawniej Ryter (nowosądeckie, gmina Piwniczna).

    Rettich - od niemieckiej nazwy osobowej Rettich.

    Rettig - od niemieckiej nazwy osobowej Rettich.

    Rettka - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Rettke - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław.

    Rettmann - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rettmański - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rettych - od niemieckiej nazwy osobowej Rettich.

    Retur - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Retuski - od ratusz, dawniej też ratuz ‘budynek będacy siedzibą władz miejskich’.

    Retuszek - od ratusz, dawniej też ratuz ‘budynek będacy siedzibą władz miejskich’.

    Retuszko - od ratusz, dawniej też ratuz ‘budynek będacy siedzibą władz miejskich’.

    Retuszny - od ratusz, dawniej też ratuz ‘budynek będacy siedzibą władz miejskich’.

    Retwiński - 1792 od nazwy miejscowej Retwica, dziś Rewica (skierniewickie, gmina Jeżów).

    Retych - od niemieckiej nazwy osobowej Rettich.

    Retyk - od niemieckiej nazwy osobowej Rettich.

    Retz - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław lub od niemieckiej nazwy osobowej Retz.

    Retza - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław lub od niemieckiej nazwy osobowej Retz.

    Retzer - od niemieckiej nazwy osobowej Retzer, ta od średniowysokoniemieckiego ratzen ‘krakać; szczekać; turkotać’.

    Retzl - od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Retzlaf - od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Retzlaff - od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Retzlaw - od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Retzlik - od imienia złożonego Radosław, w pochodnych też Racisław lub od nazwy miejscowej Racław (Pomorze).

    Retzlik - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław lub od niemieckiej nazwy osobowej Retz.

    Reuchfleisch - od niemieckiej nazwy osobowej Rauchfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego Rauchfleisch ‘mięso wędzone’.

    Reul - od imienia Raul, ze starofrancuskiego Raoul, to z niemieckiego Rudolf. Imię to było przejmowane w staropolszczyźnie jako Rawuł, Rawol, Rawel, znane w Polsce od XIII wieku.

    Reurowicz - (Maz) od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Reus - od niemieckich nazw osobowych Raus, Rausch, te od średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowność, porywczość’.

    Reusch - od niemieckich nazw osobowych Raus, Rausch, te od średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowność, porywczość’.

    Reuscher - od niemieckich nazw osobowych Rauscher, Reuscher, te od średniowysokoniemieckiego ruschen ‘zachowywać się w sposób gwałtowny i z szumem’.

    Reuss - od niemieckich nazw osobowych Raus, Rausch, te od średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowność, porywczość’.

    Reusse - od niemieckich nazw osobowych Raus, Rausch, te od średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowność, porywczość’.

    Reut - od niemieckich nazw osobowych Raut, Reut, te od średniowysoko niemieckiego riute ‘miejsce wykarczowane, zamienione na uprawne’.

    Reutowicz - od niemieckich nazw osobowych Raut, Reut, te od średniowysoko niemieckiego riute ‘miejsce wykarczowane, zamienione na uprawne’.

    Reutt - od niemieckich nazw osobowych Raut, Reut, te od średniowysoko niemieckiego riute ‘miejsce wykarczowane, zamienione na uprawne’.

    Reutyński - od niemieckich nazw osobowych Raut, Reut, te od średniowysoko niemieckiego riute ‘miejsce wykarczowane, zamienione na uprawne’.

    Rewa - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewaj - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewak - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewako - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewakowicz - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewald - od niemieckiej nazwy osobowej Riewald, ta od imienia złożonego Rich walt.

    Rewał - od niemieckiej nazwy osobowej Riewald, ta od imienia złożonego Rich walt.

    Rewan - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewas - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewasiewicz - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewcio - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewczuk - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewczyk - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewecki - od nazwy miejscowej Rawka (kieleckie, gmina Słupia), Rawki (ostrołęckie, gmina Chorzele).

    Rewecki - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Reweda - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewek - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewel - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewelski - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewenko - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Reweńko - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewer - od niemieckiej nazwy osobowej Röver, ta od dolnoniemieckiego röver ‘rabuś, zbój’.

    Rewer - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewera - od niemieckiej nazwy osobowej Röver, ta od dolnoniemieckiego röver ‘rabuś, zbój’.

    Rewera - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewers - od rewers ‘kwit zastawny; pdwrptna strona monety, medalu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Rövers.

    Rewersiak - od rewers ‘kwit zastawny; pdwrptna strona monety, medalu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Rövers.

    Rewerski - od niemieckiej nazwy osobowej Röver, ta od dolnoniemieckiego röver ‘rabuś, zbój’.

    Rewerś - od rewers ‘kwit zastawny; pdwrptna strona monety, medalu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Rövers.

    Rewes - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa; od rewes ‘rewers’.

    Reweziński - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Reweżak - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewiako - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewicki - od nazwy miejscowej Retwica, dziś Rewica (skierniewickie, gmina Jeżów).

    Rewicz - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewienko - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewieński - od nazw miejscowych Równa, Rówień (kilka wsi).

    Rewig - (Śl) od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewilak - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewilek - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewinkowski - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewinowicz - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewiński - od nazw miejscowych Równa, Rówień (kilka wsi).

    Rewis - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewiś - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewiuk - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewizor - od rewizor ‘kontroler’.

    Rewizorski - od rewizor ‘kontroler’.

    Rewjuk - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewkacz - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewkiewicz - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewko - 1551 od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewkowicz - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewkowski - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewluk - od imienia Raul, ze starofrancuskiego Raoul, to z niemieckiego Rudolf. Imię to było przejmowane w staropolszczyźnie jako Rawuł, Rawol, Rawel, znane w Polsce od XIII wieku.

    Rewłow - od imienia Raul, ze starofrancuskiego Raoul, to z niemieckiego Rudolf. Imię to było przejmowane w staropolszczyźnie jako Rawuł, Rawol, Rawel, znane w Polsce od XIII wieku.

    Rewniak - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rewnik - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rewniuk - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rewny - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rewo - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewski - od nazwy miasta Rawa Mazowiecka (skierniewickie).

    Rewszer - od niemieckich nazw osobowych Rauscher, Reuscher, te od średniowysokoniemieckiego ruschen ‘zachowywać się w sposób gwałtowny i z szumem’.

    Rewt - od niemieckich nazw osobowych Raut, Reut, te od średniowysoko niemieckiego riute ‘miejsce wykarczowane, zamienione na uprawne’.

    Rewtow - od niemieckich nazw osobowych Raut, Reut, te od średniowysoko niemieckiego riute ‘miejsce wykarczowane, zamienione na uprawne’.

    Rewtowicz - od niemieckich nazw osobowych Raut, Reut, te od średniowysoko niemieckiego riute ‘miejsce wykarczowane, zamienione na uprawne’.

    Rewuch - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewucha - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewus - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewuś - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rewut - od rewać ‘drzeć się, krzyczeć’, też od Rawa.

    Rex - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Rexin - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Rexon - od niemieckich nazw osobowych Raks, Reks, te od imion złożonych na Ragin ; od średniowysokoniemieckiego recke, reke ‘wygnaniec, prześladowany’.

    Rey - od raj ‘biblijny ogród Adama i Ewy; miejsce szczęśliwe; niebo; też od raić’; od rej ‘yaniec; szereg; sznur; przywódca’.

    Reych - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Reychman - od niemieckiej nazwy osobowej Reichmann, ta od imienia złożonego Richman lub od reich ‘bogaty’.

    Reychył - 1381 od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Reydych - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Reyer - od niemieckiej nazwy osobowej Reier, ta od Reiher, z średniowysokoniemieckiego reiger, reigel ‘czapla’.

    Reykowski - od nazwy miejscowej Rajkowy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Reyman - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Reymann - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Reyment - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Reymon - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Reymond - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Reymont - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Reymus - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Reyner - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Reyniak - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reynowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Reynsz - od niemieckiej nazwy osobowej Reins, ta od imion złożonych na Regin .

    Reysner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Reysowski - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reyss - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reyzz - od niemieckich nazw osobowych Reis, Reise, te od imion złożonych na Ragin .

    Reza - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezacz - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezać - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezakiewicz - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezaniuk - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezanko - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezanow - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezanowicz - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezek - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezel - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Rezik - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezinek - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezio - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Reziuk - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezka - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezlar - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Rezler - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Rezlerski - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Rezlewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Rezmar - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rezmarowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rezmer - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rezmerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rezmerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rezmerski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Reznar - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rezner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Reznerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Reznerski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Reznik - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Reznikowski - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rezny - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rezon - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezonek - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezpendowski - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Rezpondek - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Rezpondowski - od respondować ‘odpowiadać na pytania’.

    Rezuk - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezulak - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezulski - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezun - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezunienko - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezunow - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Rezuś - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Reźka - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Reźko - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Reż - 1377 od staropolskiego reż ‘żyto’.

    Reża - 1416 od staropolskiego reż ‘żyto’.

    Reżek - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Reżka - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Reżko - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Reżna - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Reżniczek - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Reżnikow - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Reżny - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Reżyc - 1417 od staropolskiego reż ‘żyto’.

    Reżyk - od rezać ‘rżnąć, ciąć powoli’ też od ryza.

    Ręb - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Ręba - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębach - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębacki - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębacz - 1388 od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’; od rębacz ‘drwal’.

    Rębak - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębaliński - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębalski - 1753 od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębała - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębarz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębas - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębasz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębaszkiewicz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębaś - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębecki - od nazwy miejscowej Rąbczyn (pilskie, gmina Wągrowiec).

    Rębek - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębel - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębelak - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębeliński - od nazwy miejscowej Rembelin (część Łomży).

    Rębeliński - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębelski - od nazwy miejscowej Rembelin (część Łomży).

    Rębelski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębenista - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Ręberski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiak - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiałkowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiałowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiarz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębias - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiasz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiasza - 1483 od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębicki - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębicz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiecha - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębieda - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiejewski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębielak - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębielewski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębielik - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębieliński - 1414 od nazwy miejscowej Rembielin (płockie, gmina Brudzeń Duży).

    Rębieliński - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębielowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębielski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębień - 1729 od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębierz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiesa - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębieszewski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębieszka - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiewski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębilas - 1561 od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiński - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębis - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębisz - 1406 od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiszewski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębiszowski - 1575 od nazw miejscowych Rembisze, Rębisze, Rębiszów, Rębiszewo (kilka wsi).

    Rębiś - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębka - 1763 od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębkowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Ręboch - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębocz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębolski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębosz - 1678 od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Ręboszek - 1647 od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębowicz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębowiecki - od nazw miejscowych Rembów, Rębowo (kilka wsi).

    Rębowski - 1565 od nazw miejscowych Rembów, Rębowo (kilka wsi).

    Rębski - 1684 od nazwy miejscowej Ręby (częstochowskie, gmina Włodowice; katowickie, gmina Zawiercie).

    Rębulski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rębyś - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Ręc - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręcak - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręcarz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręcewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręciek - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręciewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręcikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręckowski - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręclik - zapewne od imienia złożonego Racław, to od Radosław.

    Ręcławicz - zapewne od imienia złożonego Racław, to od Radosław.

    Ręcławowicz - zapewne od imienia złożonego Racław, to od Radosław.

    Ręcz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręczajski - od rączy, ze staropolskiego też rącz ‘szybki, prędki’.

    Ręczak - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręczarski - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręczek - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręczer - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręczewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręczka - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręczkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręczko - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręczkowiak - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręczkowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ręczkowski - od nazwy miejscowej Raczki (kilka wsi), Rączkowa (nowosądeckie, gmina Jordanów).

    Ręcznikowski - od ręka, ręcznik.

    Ręczy - od rączy, ze staropolskiego też rącz ‘szybki, prędki’.

    Ręczyn - od rączy, ze staropolskiego też rącz ‘szybki, prędki’.

    Ręczyński - od rączy, ze staropolskiego też rącz ‘szybki, prędki’.

    Ręćkowski - od nazwy miejscowej Raczki (kilka wsi), Rączkowa (nowosądeckie, gmina Jordanów).

    Ręda - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędak - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędalski - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędas - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędaszek - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędaszka - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędaszko - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędka - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędkowski - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędoch - 1451 od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędołka - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędosz - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędowicz - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Ręduś - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędzi - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędzia - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędziak - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędział - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędzian - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędziej - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędziejewski - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędziejowski - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędzik - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędzikowski - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędzin - od rędzina ‘rodzaj gleby’.

    Rędzina - od rędzina ‘rodzaj gleby’.

    Rędziniak - od nazw miejscowych Rędzina, Rędziny (liczne).

    Rędziński - 1373 od nazw miejscowych Rędzina, Rędziny (liczne).

    Rędzio - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędzioch - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędziora - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędzisz - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędzko - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędzkowski - od podstawy ręd , por. rędzina ‘ziemia ruda’; od rdzenia rud , por. rudy.

    Rędzniak - od nazw miejscowych Rędzina, Rędziny (liczne).

    Rędzynia - od rędzina ‘rodzaj gleby’.

    Rędzyński - od nazw miejscowych Rędzina, Rędziny (liczne).

    Ręg - od niemieckich nazw osobowych Rang, Reng, te od imion złożonych na Rang .

    Ręg - od rągać ‘krzyczeć, kłocić się’.

    Ręgałek - od rągać ‘krzyczeć, kłocić się’.

    Ręgel - od niemieckich nazw osobowych Rang, Reng, te od imion złożonych na Rang .

    Ręgiel - od niemieckich nazw osobowych Rang, Reng, te od imion złożonych na Rang .

    Ręglewski - od niemieckich nazw osobowych Rang, Reng, te od imion złożonych na Rang .

    Ręgliński - od niemieckich nazw osobowych Rang, Reng, te od imion złożonych na Rang .

    Ręgorowicz - od rągać ‘krzyczeć, kłocić się’.

    Ręgowicz - od rągać ‘krzyczeć, kłocić się’.

    Ręgowski - od rągać ‘krzyczeć, kłocić się’.

    Ręgwelski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Ręk - od ręka.

    Ręka - 1393 od ręka.

    Rękacz - 1417 od ręka.

    Rękaczewski - od ręka.

    Rękal - od ręka.

    Rękala - od ręka.

    Rękar - od ręka.

    Rękarek - od ręka.

    Rękas - od ręka.

    Rękasiewicz - od ręka.

    Rękasowski - od ręka.

    Rękasz - od ręka.

    Rękaś - od ręka.

    Rękaw - od ręka; rękaw.

    Rękawa - od ręka; rękaw.

    Rękawecki - od ręka; rękaw.

    Rękawek - od ręka; rękaw.

    Rękawic - od ręka, rękawica.

    Rękawica - od ręka, rękawica.

    Rękawicki - od ręka, rękawica.

    Rękawiczna - od ręka, rękawica.

    Rękawicznik - 1471 od ręka; od staropolskiego rękawicznik ‘rzemieślnik wyrabiający rękawice’.

    Rękawiczny - od ręka, rękawica.

    Rękawiecki - od ręka, rękawica.

    Rękawik - od ręka; rękaw.

    Rękawka - 1065 od ręka; rękaw; od staropolskiego rekawka ‘gatunek rośliny’.

    Rękawnik - od ręka; rękaw.

    Rękawski - od ręka; rękaw.

    Rękiel - od niemieckiej nazwy osobowej Renkel, ta od imion złożonych na Ragin .

    Rękiewicz - od ręka.

    Rękiś - od ręka.

    Ręklewski - od niemieckiej nazwy osobowej Renkel, ta od imion złożonych na Ragin .

    Rękojarski - od nazwy miejscowej Rękoraj (piotrkowskie, gmina Moszczenica).

    Rękorajski - od nazwy miejscowej Rękoraj (piotrkowskie, gmina Moszczenica).

    Rękos - od ręka.

    Rękosiak - od ręka.

    Rękosiewicz - od ręka.

    Rękosik - od ręka.

    Rękosz - od ręka.

    Rękoś - od ręka.

    Rękowicz - 1416 od ręka.

    Rękowiecki - od ręka.

    Rękowik - od ręka.

    Rękowski - 1707 od nazwy miejscowej Rękowice (radomskie, gmina Magnuszew).

    Ręksa - od ręka.

    Rękuś - od ręka.

    Ręnkojarski - od nazwy miejscowej Rękoraj (piotrkowskie, gmina Moszczenica).

    Rępa - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rępalski - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rępała - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rępałak - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rępczyński - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rępel - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rępiński - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rępkowska - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Ręplewicz - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rępuszewski - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Ręspis - od niemieckich nazw osobowych Rans, Rens.

    Ręszak - od niemieckich nazw osobowych Rans, Rens.

    Ręś - od niemieckich nazw osobowych Rans, Rens.

    Riabcew - od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’.

    Riabczenko - od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’.

    Riabczuk - od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’.

    Riabczyk - od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’.

    Riabczykow - od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’.

    Riabinin - od rosyjskiego rjabina ‘jarzębina’.

    Riabinow - od rosyjskiego rjabina ‘jarzębina’.

    Riabinowski - od rosyjskiego rjabina ‘jarzębina’.

    Riabis - od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’.

    Riabkow - od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’.

    Riabow - od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’.

    Riabow - Dutkiewicz złożenia brak; od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’; Dutkiewicz 1594 od niemieckiej nazwy osobowej Dut (t), ta od imion na Theud ; też od dudek; lub od dutka ‘torebka’.

    Riabowski - od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’.

    Riba - od ryba.

    Ribakowski - od ryba.

    Ribarzyk - od ryba.

    Ribicki - od nazwy miejscowej Rybice, dziś Rybitwy (płockie, gmina Witonia).

    Ric - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Ricer - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Richa - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Richalski - 1701 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Richan - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Richard - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Richardt - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Richart - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Richarz - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Richel - 1384 od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Richer - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Richert - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Richertowski - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Richl - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Richlewski - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Richlicki - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Richlowski - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Richly - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Richort - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Richta - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Richtar - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Richtarski - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Richter - 1638 od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’; od niemieckiej nazwy osobowej Richter.

    Richtert - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rickowski - od nazwy miejscowej Ryków (płockie, gmina Kutno).

    Riczanek - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Riczek - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Riczel - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Riczka - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Riczonek - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Rida - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Ridan - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Ridel - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Ridger - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Ridiel - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Ridiger - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Ridka - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Ridl - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Ridlewski - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Ridosz - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Ridzak - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Ridziński - od nazwy miasta Rydzyna (leszczyńskie).

    Ridzyński - od nazwy miasta Rydzyna (leszczyńskie).

    Ried - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Riedel - 1733 od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rieder - od niemieckiej nazwy osobowej Rieder, ta od nazwy miejscowej Ried.

    Riediger - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Riedrich - od niemieckiej nazwy osobowej Riedrich, ta od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruodrich.

    Rief - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Rieff - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Riege - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Riegel - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Riegelski - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Rieger - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rieger - Hofman złożenia brak; Rieger od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger; Hofman od niemieckich nazw osobowych Hofman, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘ dworzanin’.

    Riegert - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Riegiel - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Riegielski - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Riegier - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rieman - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Riemann - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Riemen - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Riemer - od niemieckiej nazwy osobowej Reimer, ta od imienia złożonego Ragi mari.

    Riemier - od niemieckiej nazwy osobowej Reimer, ta od imienia złożonego Ragi mari.

    Rien - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rienan - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rienke - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rienkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Ries - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Riesch - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Riese - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Rieska - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Rieske - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Riesko - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Riesner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Riess - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Riga - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rigal - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rigalik - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rigall - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Riger - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rigert - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rigga - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rigiewicz - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rigol - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rigoll - (Śl) od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rigul - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rigwalski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Rihter - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rij - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Rijek - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Rijk - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Rijke - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Rijko - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Rik - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rika - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rikall - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rikiel - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rikowski - od nazwy miejscowej Ryków (płockie, gmina Kutno).

    Riks - od niemieckiej nazwy osobowej Rix, ta od starowysokoniemieckiego Ricso, od imion złożonych na Rich , Ric .

    Riksa - od niemieckiej nazwy osobowej Rix, ta od starowysokoniemieckiego Ricso, od imion złożonych na Rich , Ric .

    Ril - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rilak - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rilka - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rilke - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rill - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rilo - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Riluk - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rim - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Riman - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rimański - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rimel - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rimer - od niemieckiej nazwy osobowej Reimer, ta od imienia złożonego Ragi mari.

    Rimiec - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rimk - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rimka - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rimke - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rinas - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rinc - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rinca - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rind - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Rindak - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Rindejko - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Rindflajsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rindfleisch - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rindfleisz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rindflejsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rindt - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ring - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ringel - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ringer - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ringert - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ringiel - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ringl - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ringowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ringwalski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Ringwelski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Rink - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rinka - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rinke - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rinkel - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rinkiewicz - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rinkowski - od nazwy miejscowej Rynkowo (część Bydgoszczy).

    Rinn - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rinow - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rinowelski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Rinski - od nazwy miejscowej Ryń (przemyskie, gmina Radymno), Ryńsk (toruńskie, gmina Wąbrzeźno) lub od reński, ryński ‘ (złoty) reński, jednostka monetarna w krajach niemieckich i Austrii’.

    Rintfleisch - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rinwelski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Rinz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Riński - od nazwy miejscowej Ryń (przemyskie, gmina Radymno), Ryńsk (toruńskie, gmina Wąbrzeźno) lub od reński, ryński ‘ (złoty) reński, jednostka monetarna w krajach niemieckich i Austrii’.

    Ripa - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ripak - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ripel - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ripel - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ripiński - od nazwy miasta Rypin (włocławskie).

    Ripka - (Pom) od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ripke - (Pom) od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ripl - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ripll - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rippa - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rippe - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rippel - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rippl - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ris - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Risa - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Risak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Risakowski - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Risan - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Risch - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rische - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rischka - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rischke - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rischkowski - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Risek - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Risiak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Risin - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Risinkiewicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Riska - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Riske - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Risko - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Risman - od niemieckiej nazwy osobowej Rissmann, ta od riss ‘bagno’.

    Rismann - od niemieckiej nazwy osobowej Rissmann, ta od riss ‘bagno’.

    Risner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Riss - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rissman - od niemieckiej nazwy osobowej Rissmann, ta od riss ‘bagno’.

    Rissmann - od niemieckiej nazwy osobowej Rissmann, ta od riss ‘bagno’.

    Rist - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ristak - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ristan - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ristek - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rister - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ristok - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ristow - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ristowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Risz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Riszczyk - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Riszka - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Riszke - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Riszkiewicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Riszko - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Riszkowski - od nazwy miejscowej Ryszki (radomskie, gmina Jasieniec).

    Risztel - od niemieckiej nazwy osobowej Ristel.

    Riśka - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rit - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rita - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ritak - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ritał - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ritau - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ritel - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Riter - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Ritler - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Ritlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Ritman - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Ritmann - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Ritner - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttner, wysokoneimeickiego Reutner, od nazwy miejscowej Reutin, z riute ‘miejsce wykarczowane’.

    Ritt - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ritta - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rittak - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rittel - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Ritter - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Rittermann - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Rittler - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rittman - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rittmann - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rittner - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttner, wysokoneimeickiego Reutner, od nazwy miejscowej Reutin, z riute ‘miejsce wykarczowane’.

    Ritwiński - od nazwy miejscowej Rytwiany (tarnobrzeskie, gmina Rytwiany).

    Ritz - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Ritzka - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Ritzke - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Riwoń - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rizan - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Rizk - (Śl) od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Rizke - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Rizlak - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Rizler - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Rizner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rizniczak - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rizniczuk - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Riznik - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Riznyk - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rizow - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Riźnik - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Riżnik - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Riżnyk - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rjabis - od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’.

    Rjabow - od rosyjskiego rjabyj ‘pstry’.

    Roatyński - 1499 od nazwy miejscowej Rohatyn (KrW).

    Rob - 1444 od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Roba - 1494 od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robach - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robacha - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robacki - od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robaczek - od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’; od robaczek.

    Robaczenko - od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robaczewski - 1399 od nazwy miejscowej Robaczewo (olsztyńskie, gmina Nidzica).

    Robaczkiewicz - od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robaczkowski - od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robaczowski - od nazwy miejscowej Robaczewo (olsztyńskie, gmina Nidzica).

    Robaczuk - od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robaczyk - 1713 od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robaczyński - 1393 od nazwy miejscowej Robaczyn (leszczyńskie, gmina Śmigiel).

    Robajczyk - od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robak - 1340 od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robakiewicz - od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robakowicz - 1736 od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robakowski - 1457 od nazwy miejscowej Robakowo, Robaków (kilka wsi).

    Robal - od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’; od robal ‘robak’.

    Robal - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robalczyk - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robalewski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robalski - od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robał - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robałek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Roban - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robanek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robań - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robarz - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robasiewicz - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robasik - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robasikiewicz - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robasiński - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robaszek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robaszewski - od nazwy miejscowej Robaszew (sieradzkie, gmina Złoczew).

    Robaszkiewicz - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robaszko - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robaszyński - od nazwy miejscowej Robaczyn (leszczyńskie, gmina Śmigiel).

    Robatycki - od nazwy miejscowej Rybotycze (przemyskie, gmina Fredropol).

    Robbe - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robczak - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robczewski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robczon - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robczuk - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robczycki - 1553 od nazwy miejscowej Ropczyce, dawniej Robczyce, Ropszyce (rzeszowskie).

    Robczyk - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robczyński - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robecki - od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robejko - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robel - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robelek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robelka - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robełek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robełko - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robenda - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robenek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robenko - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Rober - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Roberek - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Roberski - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Robert - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Roberth - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Robertowski - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Roberts - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Robeszko - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robet - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Robi - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robiak - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robianek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robiasz - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robiej - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robiejewski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robieniek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robij - (= iej) od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robiłko - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robin - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robinek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robiński - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robionek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robis - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robisz - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robka - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robke - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robkiewicz - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robko - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robkowski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robl - od neimeickiej nazwy osobowej Rob (e)l, ta od słowiańskiego wróbl, wróbel lub od nazwy miejscowej Röbel.

    Robleski - od neimeickiej nazwy osobowej Rob (e)l, ta od słowiańskiego wróbl, wróbel lub od nazwy miejscowej Röbel.

    Robleski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Roblewski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robliczek - od neimeickiej nazwy osobowej Rob (e)l, ta od słowiańskiego wróbl, wróbel lub od nazwy miejscowej Röbel.

    Robliczek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robnik - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Roboch - 1497 od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robocic - 1470 80 od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robocień - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robociński - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Roboczyński - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robojdek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robojek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robok - (Śl) od robak, też chrobak ‘drobne zwierzę bezkręgowe o wydłużonym kształcie ciała’, potocznie ‘owad’.

    Robol - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robolczyk - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robolewski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robolski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robołek - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Roboński - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Roborowicz - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Roborzyński - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robosz - 1412 od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robot - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robota - 1421 od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robotecki - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robotka - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robotnicki - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert; od robotnik.

    Robotnik - 1497 od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert; od robotnik.

    Robotnikowic - 1444 od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert; od robotnik.

    Robotnikowski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert; od robotnik.

    Robotowski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robotycki - od nazwy miejscowej Rybotycze (przemyskie, gmina Fredropol).

    Robowicz - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robowski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robół - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robótka - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robótko - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robulicz - 1545 od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robuła - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robura - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Roburski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robusiewicz - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robusiński - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robuszewski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robuszyński - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robut - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robuta - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robutka - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Robylski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Roc - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Roca - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Rocajło - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Rocal - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Rocalski - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Rocek - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Roceń - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Roch - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rocha - 1665 od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochacewicz - od rochaty ‘rozczochrany’.

    Rochacki - od rochaty ‘rozczochrany’.

    Rochacz - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochaczek - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochaczewski - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochaczyński - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochal - 1607 17 od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochala - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochalewski - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochalski - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochała - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochan - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochanek - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochaniak - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochanowski - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochań - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochański - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rocharski - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochatka - od rochaty ‘rozczochrany’.

    Rochatko - od rochaty ‘rozczochrany’.

    Rochatyński - od nazwy miejscowej Rohatyn (KrW).

    Rochawczyk - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochawiak - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochcic - 1423 od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochcicki - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Roche - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochecki - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rocheć - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochel - 1797 od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochen - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochenek - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochenko - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochetka - od rochaty ‘rozczochrany’.

    Rochewicz - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochimiński - od nazwy miejscowej Rochnia (ciechanowskie, gmina Szreńsk).

    Rochlich - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochlicki - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochlicz - 1414 od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochliński - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochmalski - od niemieckiej nazwy osobowej Rochmann, Ro (h)mann, te od imienia złożonego Hrodman.

    Rochman - od niemieckiej nazwy osobowej Rochmann, Ro (h)mann, te od imienia złożonego Hrodman.

    Rochmankowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rochmann, Ro (h)mann, te od imienia złożonego Hrodman.

    Rochmann - od niemieckiej nazwy osobowej Rochmann, Ro (h)mann, te od imienia złożonego Hrodman.

    Rochmański - od niemieckiej nazwy osobowej Rochmann, Ro (h)mann, te od imienia złożonego Hrodman.

    Rochmiński - od nazwy miejscowej Rochnia (ciechanowskie, gmina Szreńsk).

    Rochn - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochna, m. - 1497 od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochner - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochnia - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochniak - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochnic - 1419 od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochnicki - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochniński - od nazwy miejscowej Rochnia (ciechanowskie, gmina Szreńsk).

    Rochno - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochnowicz - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochnowski - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rocho - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochocki - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochoczek - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rocholec - 1464 od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rocholl - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochon - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochonowski - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochoń - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochotka - od rochaty ‘rozczochrany’.

    Rochotko - od rochaty ‘rozczochrany’.

    Rochotyński - od nazwy miejscowej Rohatyn (KrW).

    Rochow - 1312 od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochowczyk - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochowiak - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochowicz - 1473 od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochowiec - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochowiecki - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochowski - od nazwy miejscowej Rochów, Rochy (kilka miejscowości).

    Rochowy - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochoziński - od nazw miejscowych Rogoźno, Rogóźno, Rohoźno (kilka wsi).

    Rochów - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochówniak - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochucki - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochul - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochulko - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochulski - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochuła - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochun - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochuń - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochuński - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochut - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochwalik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rochwalski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rochwał - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rochwiak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rochwicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rochwiński - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał; lub od imienia żeńskiego Rachel.

    Rochyl - 1219 od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochynek - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochyński - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rocich - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Rociek - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Rociel - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Rociński - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Rockiewicz - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Rocko - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Rocławski - od nazwy miejscowej Racławki (bydgoskie, gmina Chojnice).

    Rocłowski - od nazwy miejscowej Racławki (bydgoskie, gmina Chojnice).

    Rocol - od nazw osobowych na Ro , typu Rościsław, Robert.

    Rocz - od rok.

    Roczak - od rok.

    Roczalski - od rok.

    Roczan - od rok.

    Roczaniak - od rok.

    Roczek - 1424 od rok.

    Roczen - od rok.

    Roczeń - 1419 od rok; od roczeń ‘zwierzę roczne’.

    Roczew - od rok.

    Roczka - 1447 od rok.

    Roczkalski - od rok.

    Roczkin - od rok.

    Roczko - od rok.

    Roczkowski - 1537 od rok.

    Roczków - od rok.

    Roczniacki - od rok.

    Roczniak - od rok; od roczniak ‘ten, kto ma rok życia’.

    Roczniewski - od rok.

    Rocznik - od rok.

    Rocznikowski - od rok.

    Roczniok - (Śl) od rok.

    Roczniowski - od rok.

    Roczniuk - od rok.

    Roczon - od rok.

    Roczoń - od rok.

    Roczula - od rok.

    Roczy - od rok.

    Roczyk - od rok.

    Roczyn - od rok.

    Roczyna - od rok; od roczyny ‘rocznica’.

    Roczyniewski - od rok.

    Roczyński - od nazwy miejscowej Roczyny (bielskie, gmina Andrychów).

    Roć - od rok.

    Roćko - od rok.

    Rod - 1399 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Roda - 1477 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodacha - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodacki - od nazwy miejscowej Rodaki (katowickie, gmina Klucze).

    Rodacz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodaczek - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodajewski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodak - 1403 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił; od rodak.

    Rodakiewicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił; od rodak.

    Rodakowski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił; od rodak.

    Rodal - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodalewski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodaliński - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodalski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodał - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodała - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodanowicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodański - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodas - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodasik - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodaszewski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodaszyński - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodawski - 1696 od nazwy miejscowej Rodowo (elbląskie, gmina Braniewo, Prabuty).

    Rodczyn - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rode - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodeger - 1243 od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rodej - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodejko - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodek - 1498 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodel - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodelczuk - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodelczuk - od podstawy rodl , por. dawne rodliwy ‘rodny, rodzący’, rodło z gwarowego ‘radło’, też ‘nazwa znaku Związku Polaków w Niemczech przed 1939 r.’

    Roden - od niemieckiej nazwy osobowej Roden, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rodenko - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodeńko - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Roder - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Röder - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Rodes - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodestowicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodger - 1218 od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rodinow - od imienia Rodion, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego rodon ‘róża’.

    Rodionow - od imienia Rodion, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego rodon ‘róża’.

    Rodionow - od imienia Rodion, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego rodon ‘róża’.

    Rodionowa - od imienia Rodion, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego rodon ‘róża’.

    Rodka - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodkiewicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodkin - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodko - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodkowski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodlak - od podstawy rodl , por. dawne rodliwy ‘rodny, rodzący’, rodło z gwarowego ‘radło’, też ‘nazwa znaku Związku Polaków w Niemczech przed 1939 r.’

    Rodlewicz - od podstawy rodl , por. dawne rodliwy ‘rodny, rodzący’, rodło z gwarowego ‘radło’, też ‘nazwa znaku Związku Polaków w Niemczech przed 1939 r.’

    Rodlicki - od podstawy rodl , por. dawne rodliwy ‘rodny, rodzący’, rodło z gwarowego ‘radło’, też ‘nazwa znaku Związku Polaków w Niemczech przed 1939 r.’

    Rodliński - od podstawy rodl , por. dawne rodliwy ‘rodny, rodzący’, rodło z gwarowego ‘radło’, też ‘nazwa znaku Związku Polaków w Niemczech przed 1939 r.’

    Rodło - od podstawy rodl , por. dawne rodliwy ‘rodny, rodzący’, rodło z gwarowego ‘radło’, też ‘nazwa znaku Związku Polaków w Niemczech przed 1939 r.’

    Rodman - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rodna - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodner - od niemieckiej nazwy osobowej Radmer, ta od imienia złożonego Ratmări.

    Rödner - od niemieckiej nazwy osobowej Radmer, ta od imienia złożonego Ratmări.

    Rodniak - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodnicki - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodniewicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodnik - 1424 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodo - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodol - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodolak - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodolf - 1265 od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rodoliński - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodolski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodoła - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodon - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodon - od imienia Rodion, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego rodon ‘róża’.

    Rodoniewicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodoniewicz - od imienia Rodion, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego rodon ‘róża’.

    Rodoniewicz - od imienia Rodion, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego rodon ‘róża’.

    Rodoń - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodoń - od imienia Rodion, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego rodon ‘róża’.

    Rodos - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodosiewicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodosz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodoś - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodow - 1392 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodowicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodowski - 1679 od nazwy miejscowej Rodowo (elbląskie, gmina Braniewo, Prabuty).

    Rodoż - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Roduch - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Roducha - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Roducki - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodulf - XII w. od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Roduła - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Roduński - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Roduszczak - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodych - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodycz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodykow - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodyków - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodys - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodyszyn - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodyś - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodza - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzach - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzaj - 1417 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił; od staropolskiego rodzaj ‘rodzina, ród; gatunek’.

    Rodzajewski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzak - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzałowski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzanek - 1470 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzanowski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzaś - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzech - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzen - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzenkiewicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzenko - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzeń - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzeński - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzewicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziachowski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziak - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzialik - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzianiec - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzianin - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzianko - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzianowski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziański - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzic - 1383 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzica - 1594 od staropolskiego Bogurodzica, Bogorodzica ‘Matka Bosta’, też ‘nazwa pieśni’.

    Rodzicki - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziczka - 1601 od staropolskiego Bogurodzica, Bogorodzica ‘Matka Bosta’, też ‘nazwa pieśni’.

    Rodziec - 1416 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziej - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziejak - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziejczak - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziejewicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziejewski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziel - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzielski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzień - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzieński - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziewicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziewicz - Bielewicz złożenia brak; Rodziewicz od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił; Bielewicz 1556 w grupie nazwisk pochodzących od biały, biel, bielić.

    Rodziewicz - Glebo złożenia brak; Rodziewicz od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił; Glebo od imienia Gleb. Imię występuje w Kościele wschodnim, jest prawdopodobnie pochodzenia normańskiego. W Polsce wschodniej imię notowane od XIV wieku jako Gleb, Hleb, Hlib, Lib.

    Rodzięta - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzik - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzikowski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzim - od imienia złożonego Rodzimir.

    Rodzimierski - od imienia złożonego Rodzimir.

    Rodzimir - od imienia złożonego Rodzimir.

    Rodzimirski - od imienia złożonego Rodzimir.

    Rodzimowski - od imienia złożonego Rodzimir.

    Rodzimski - od imienia złożonego Rodzimir.

    Rodzin - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzina - 1409 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił; od rodzina ‘osoby związane pokrewieństwem’.

    Rodzinek - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzinka - 1402 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił; od rodzinka.

    Rodziński - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzioch - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzis - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzisz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziszewski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziuk - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodziukiewicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzki - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzko - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzkowski - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzoch - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzon - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzonek - 1424 od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił; od rodzony ‘krewny w linii prostej’.

    Rodzoniak - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzonowski - od nazwy miejscowej Rodzone (toruńskie, gmina Radomin).

    Rodzoń - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzos - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzoś - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzych - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzycz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodzym - od imienia złożonego Rodzimir.

    Rodzynek - 1494 od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rodzynia - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rodzynka - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rodzynko - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rodzyń - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rodzyński - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rodź - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodźko - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodż - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodżen - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodżeń - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodżko - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Rodżoń - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Roechrich - od niemieckiej nazwy osobowej Röhrich.

    Roedel - od niemieckiej nazwy osobowej Redel, ta od imion złożonych na Rat ; od niemieckiej nazwy osobowej Rödel.

    Roeder - od niemieckich nazw osobowych Reder, Räder, te od redaere ‘rzecznik, adwokat’ lub od nazwy miejscowej Rheder.

    Roehrich - od niemieckiej nazwy osobowej Röhrich.

    Roehrych - od niemieckiej nazwy osobowej Röhrich.

    Roemer - od niemieckich nazw osobowych Remer, Rehmer, Ramer, te od imienia złożonego Raginmar.

    Roemert - od niemieckich nazw osobowych Remer, Rehmer, Ramer, te od imienia złożonego Raginmar.

    Roemisch - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Roemisz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Roenig - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Roenik - od podstawy ran , por. rana, ranić, rano, od nazwy osobowej Ranimir, od niemieckich nazw osobowych Ran, Ren, Rank, Renk.

    Roeper - od niemieckiej nazwy osobowej Röper, ta od Hrobert.

    Roerich - od niemieckiej nazwy osobowej Röhrich.

    Roerych - od niemieckiej nazwy osobowej Röhrich.

    Roes - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Roeska - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Roeske - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego rae?e ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Roesler - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Roesner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Roessler - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Roest - od gwarowego rest, resta ‘reszta’.

    Roester - od gwarowego rester ‘gatunek drzewa, wiąz’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Röster, ta od średniowysokoniemieckiego rüster ‘ten, co się przygotowuje’.

    Roethel - od niemieckiej nazwy osobowej Räthel, ta od imion złożonych na Rät .

    Roethel - od niemieckiej nazwy osobowej Retel, ta od imion złożonych na Rat .

    Roezner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rofa - od niemieckiej nazwy osobowej Roff, ta od imienia złożonego Hrodfrid.

    Rofalski - od niemieckiej nazwy osobowej Roff, ta od imienia złożonego Hrodfrid.

    Roff - od niemieckiej nazwy osobowej Roff, ta od imienia złożonego Hrodfrid.

    Rofiński - od niemieckiej nazwy osobowej Roff, ta od imienia złożonego Hrodfrid.

    Rofka - od niemieckiej nazwy osobowej Roff, ta od imienia złożonego Hrodfrid.

    Rofkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Roff, ta od imienia złożonego Hrodfrid.

    Rog - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roga - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogacewicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogach - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogacień - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogacin - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogaciński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogacki - od nazw miejscowych Rogaczewo, Rogacze (kilka wsi).

    Rogacz - 1399 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogacz ‘samiec jelenia’, potocznie ‘zdradzany mąż’.

    Rogaczek - 1422 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogacz ‘samiec jelenia’, potocznie ‘zdradzany mąż’.

    Rogaczewicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogacz ‘samiec jelenia’, potocznie ‘zdradzany mąż’.

    Rogaczewski - 1391 od nazw miejscowych Rogaczewo, Rogacze (kilka wsi).

    Rogaczow - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogacz ‘samiec jelenia’, potocznie ‘zdradzany mąż’.

    Rogaczowic - 1420 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogacz ‘samiec jelenia’, potocznie ‘zdradzany mąż’.

    Rogaczowski - 1397 od nazw miejscowych Rogaczewo, Rogacze (kilka wsi).

    Rogaczyk - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogacz ‘samiec jelenia’, potocznie ‘zdradzany mąż’.

    Rogaczyński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogacz ‘samiec jelenia’, potocznie ‘zdradzany mąż’.

    Rogajewski - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogajło - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogajno - 1494 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogajsza - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogal - 1409 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’.

    Rogala - Zawadzki złożenia brak; Rogala 1382 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’; Zawadzki 1382 od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Rogala - 1382 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’.

    Rogala - Lewicki złożenia brak; Rogala 1382 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’; Lewicki 1659 od lewy, w pochodnych też od imion Leon i od hebrajskiego Levi.

    Rogala - Rogalski złożenia brak; Rogala 1382 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’; Rogalski 1616 od nazwy miejscowej Rogalin (kilka wsi).

    Rogalak - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’.

    Rogalczuk - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’.

    Rogalczyk - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’.

    Rogalec - 1402 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’.

    Rogalecki - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’.

    Rogalewicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’.

    Rogalewski - od nazw miejscowych Rogal, Rogale, Rogalów (kilka wsi).

    Rogalewski - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’.

    Rogalicki - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’.

    Rogalicz - 1578 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’.

    Rogalik - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’; od rogalik.

    Rogaliński - 1387 od nazwy miejscowej Rogalin (kilka wsi).

    Rogalka - 1477 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’; od rogalik.

    Rogalko - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’; od rogalik.

    Rogall - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’; od rogalik.

    Rogalla - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’; od rogalik.

    Rogalna - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’; od rogalik.

    Rogalny - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’; od rogalik.

    Rogalowski - 1463 od nazw miejscowych Rogal, Rogale, Rogalów (kilka wsi).

    Rogalski - 1616 od nazwy miejscowej Rogalin (kilka wsi).

    Rogaluk - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rogala ‘zwierzę rogate’, Rogala ‘nazwa herbu’; od rogalik.

    Rogał - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogała - 1711 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogało - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogan - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogankiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roganowicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roganowski - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogańczyk - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogański - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogarczyk - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogas - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogasch - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogaschewski - od nazwy miejscowej Rogaszyn (płockie, gmina Piątek).

    Rogasik - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogasiński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogaski - 1387 od nazwy miejscowej Rogaszyn (płockie, gmina Piątek).

    Rogaski - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogasz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogaszewski - od nazwy miejscowej Rogaszyn (płockie, gmina Piątek).

    Rogaś - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogat - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogata - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogatka - 1279 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogatko - 1551 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogatta - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od przymiotnika rogaty ‘o zwierzęciu mającym rogi’, przenośnie ‘hardy, krnąbrny’.

    Rogatti - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od przymiotnika rogaty ‘o zwierzęciu mającym rogi’, przenośnie ‘hardy, krnąbrny’.

    Rogatty - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od przymiotnika rogaty ‘o zwierzęciu mającym rogi’, przenośnie ‘hardy, krnąbrny’.

    Rogaty - 1482 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od przymiotnika rogaty ‘o zwierzęciu mającym rogi’, przenośnie ‘hardy, krnąbrny’.

    Rogawski - od nazw miejscowych typu Rogowo, Rogów.

    Rogaz - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogaza - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogaziewicz - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogazik - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogaziński - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogaża - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogażyński - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogen - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Rogenbruk - od niemieckiej nazwy osobowej Roggenbauch, ta od rogge (n)büch ‘żołądek pełen żyta’.

    Rogenbuch - od niemieckiej nazwy osobowej Roggenbauch, ta od rogge (n)büch ‘żołądek pełen żyta’.

    Rogenbuk - od niemieckiej nazwy osobowej Roggenbauch, ta od rogge (n)büch ‘żołądek pełen żyta’.

    Rogeń - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Rogeński - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Roger - od niemieckiej nazwy osobowej Röger, ta od imienia złożonego Hrodgër lub od średniowysokoniemieckeigo rogge ‘żyto’.

    Roggen - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Roggenbruk - od niemieckiej nazwy osobowej Roggenbauch, ta od rogge (n)büch ‘żołądek pełen żyta’.

    Roggenbuch - od niemieckiej nazwy osobowej Roggenbauch, ta od rogge (n)büch ‘żołądek pełen żyta’.

    Roggenbuk - od niemieckiej nazwy osobowej Roggenbauch, ta od rogge (n)büch ‘żołądek pełen żyta’.

    Rogien - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Rogień - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Rogieński - od nazwy miejscowej Rogienice, dawniej Roginice (kieleckie, gmina Włoszczowa).

    Rogier - od niemieckiej nazwy osobowej Röger, ta od imienia złożonego Hrodgër lub od średniowysokoniemieckeigo rogge ‘żyto’.

    Rogiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogin - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Roginela - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Roginella - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Roginiak - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Roginicki - 1470 od nazwy miejscowej Rogienice, dawniej Roginice (kieleckie, gmina Włoszczowa).

    Roginiela - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Roginiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Roggen, ta od średniowysokoniemieckiego rogge ‘żyto’.

    Roginiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogiński - 1388 od nazwy miejscowej Rogienice, dawniej Roginice (kieleckie, gmina Włoszczowa).

    Rogiński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogisz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogo - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoc - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogociński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogocki - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogocz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoczewski - od nazw miejscowych Rogaczewo, Rogacze (kilka wsi).

    Rogoda - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogodziński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogojosz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogojs - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogojski - 1735 od nazw miejscowych typu Rogozie, Rogoźnik.

    Rogojsz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogojsza - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogojś - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogol - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogola - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogolik - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoliński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoll - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoł - 1633 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogon - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogonicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogonik - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoń - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogor - od niemieckiej nazwy osobowej Röger, ta od imienia złożonego Hrodgër lub od średniowysokoniemieckeigo rogge ‘żyto’.

    Rogorz - od niemieckiej nazwy osobowej Röger, ta od imienia złożonego Hrodgër lub od średniowysokoniemieckeigo rogge ‘żyto’.

    Rogorza - od niemieckiej nazwy osobowej Röger, ta od imienia złożonego Hrodgër lub od średniowysokoniemieckeigo rogge ‘żyto’ lub od rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogorzelski - od niemieckiej nazwy osobowej Röger, ta od imienia złożonego Hrodgër lub od średniowysokoniemieckeigo rogge ‘żyto’ lub od rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogorzewski - od niemieckiej nazwy osobowej Röger, ta od imienia złożonego Hrodgër lub od średniowysokoniemieckeigo rogge ‘żyto’ lub od rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogorzyński - od niemieckiej nazwy osobowej Röger, ta od imienia złożonego Hrodgër lub od średniowysokoniemieckeigo rogge ‘żyto’ lub od rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogos - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogosch - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogosek - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogosiak - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogosiński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoski - 1452 od nazw miejscowych typu Rogozie, Rogoźnik.

    Rogoski - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogost - 1403 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogosz - 1382 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoszczak - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoszczyński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoszek - 1494 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoszewski - od nazwy miejscowej Rogaszyn (płockie, gmina Piątek).

    Rogoszka - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoszko - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoszyński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoś - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogotowicz - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogotski - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogotz - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogotzki - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogow - 1313 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogowa - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogowacki - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogowczenko - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogowicki - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogowicz - 1410 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogowiec - 1662 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogowiecki - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogowienko - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogowski - 1385 od nazw miejscowych typu Rogowo, Rogów.

    Rogowy - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogoyski - od nazw miejscowych typu Rogozie, Rogoźnik.

    Rogoz - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogoza - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogozia - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogoziecki - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogozieński - 1388 od nazw miejscowych Rogoźno, Rogóźno, Rohoźno (kilka wsi).

    Rogoziewicz - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogozik - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogozin - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogozinski - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogoziński - 1393 od nazw miejscowych Rogoźno, Rogóźno, Rohoźno (kilka wsi).

    Rogoziński - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogoznicki - od nazw miejscowych Rogoźnica, Rogoźnik (kilka wsi).

    Rogoznik - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogozo - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogozyński - od nazw miejscowych Rogoźno, Rogóźno, Rohoźno (kilka wsi).

    Rogoź - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogoźna - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogoźnicki - 1662 od nazw miejscowych Rogoźnica, Rogoźnik (kilka wsi).

    Rogoźniczan - od nazw miejscowych Rogoźnica, Rogoźnik (kilka wsi).

    Rogoźnik - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogoźny - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogoż - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogoża - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogożeński - od nazw miejscowych Rogoźno, Rogóźno, Rohoźno (kilka wsi).

    Rogożewski - 1399 od nazw miejscowych Rogożewo (leszczyńskie, gmina Jutrosin), Rogożew (płockie, gmina Gostynin).

    Rogożkin - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogożnicki - od nazw miejscowych Rogoźnica, Rogoźnik (kilka wsi).

    Rogożnik - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogożno - 1617 od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogożny - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogożowski - 1459 od nazw miejscowych Rogożewo (leszczyńskie, gmina Jutrosin), Rogożew (płockie, gmina Gostynin).

    Rogożyński - od nazw miejscowych Rogoźno, Rogóźno, Rohoźno (kilka wsi).

    Rogójna - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogól - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogóla - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogólski - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogór - od niemieckiej nazwy osobowej Röger, ta od imienia złożonego Hrodgër lub od średniowysokoniemieckeigo rogge ‘żyto’.

    Rogórz - od niemieckiej nazwy osobowej Röger, ta od imienia złożonego Hrodgër lub od średniowysokoniemieckeigo rogge ‘żyto’.

    Rogós - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogóski - od nazw miejscowych typu Rogozie, Rogoźnik.

    Rogósz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogóś - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogóyski - od nazw miejscowych typu Rogozie, Rogoźnik.

    Rogóz - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogóziński - od nazw miejscowych Rogoźno, Rogóźno, Rohoźno (kilka wsi).

    Rogóź - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogóźka - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogóż - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogóża - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogóżnicki - od nazw miejscowych Rogoźnica, Rogoźnik (kilka wsi).

    Rogsch - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogucki - 1565 od nazwy miejscowej Rogusko (poznańskie, gmina Nowe Miasto nad Wartą), Roguszyn (płockie, gmina Czerwińsk nad Wisłą).

    Rogujski - od nazw miejscowych typu Rogozie, Rogoźnik.

    Rogul - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogula - 1470 80 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogulec - 1372 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguleński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogulewicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogulewski - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogulka - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogulko - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogulla - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogulski - 1386 od nazwy miejscowej Rogulice (płockie, gmina Góra Świętej Małgorzaty).

    Roguł - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguła - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogułowicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogunka - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogunow - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguń - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogurz - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogurzczak - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogus - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguschka - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogusiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogusiński - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguski - 1424 od nazwy miejscowej Rogusko (poznańskie, gmina Nowe Miasto nad Wartą), Roguszyn (płockie, gmina Czerwińsk nad Wisłą).

    Rogusz - 1374 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguszczak - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguszczek - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguszewski - od nazwy miejscowej Rogaszyn (płockie, gmina Piątek).

    Roguszka - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguszke - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguszko - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguszna - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguszny - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguszyn - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguszyna - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roguś - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogut - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rogutski - od nazwy miejscowej Rogusko (poznańskie, gmina Nowe Miasto nad Wartą), Roguszyn (płockie, gmina Czerwińsk nad Wisłą).

    Roguz - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Roguza - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Roguziak - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Roguziński - od nazw miejscowych Rogoźno, Rogóźno, Rohoźno (kilka wsi).

    Roguź - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Roguż - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogużka - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rogużyński - od nazw miejscowych Rogoźno, Rogóźno, Rohoźno (kilka wsi).

    Rohacewicz - z fonetyką ukraińską w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rohacz - z fonetyką ukraińską w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rohan - z fonetyką ukraińską w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rohatyn - od nazwy miejscowej Rohatyn (KrW).

    Rohatyński - 1442 od nazwy miejscowej Rohatyn (KrW).

    Rohm - od niemieckiej nazwy osobowej Rochmann, Ro (h)mann, te od imienia złożonego Hrodman.

    Röhm - od niemieckiej nazwy osobowej Rochmann, Ro (h)mann, te od imienia złożonego Hrodman.

    Rohman - od niemieckiej nazwy osobowej Rochmann, Ro (h)mann, te od imienia złożonego Hrodman.

    Rohmann - od niemieckiej nazwy osobowej Rochmann, Ro (h)mann, te od imienia złożonego Hrodman.

    Rohn - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rohnka - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rohoń - 1477 (KrW) z fonetyką ukraińską w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rohowski - od nazw miejscowych typu Rogowo, Rogów.

    Rohowy - z fonetyką ukraińską w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rohowyj - z fonetyką ukraińską w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rohoza - z fonetyką ukraińską od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rohozan - z fonetyką ukraińską od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rohozieński - 1437 (KrW) od nazw miejscowych Rogoźno, Rogóźno, Rohoźno (kilka wsi).

    Rohoziński - od nazw miejscowych Rogoźno, Rogóźno, Rohoźno (kilka wsi).

    Rohoża - 1468 70 (KrW) z fonetyką ukraińską od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rohożka - 1379 (KrW) z fonetyką ukraińską od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rohów - z fonetyką ukraińską w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rohula - 1489 (KrW) z fonetyką ukraińską w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rohulko - z fonetyką ukraińską w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rohun - z fonetyką ukraińską w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rohuń - z fonetyką ukraińską w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Roicki - od nazwy miejscowej Rojca (część Bytomia; katowickie), Roje (olsztyńskie, gmina Miłakowo).

    Roik - 1469 w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się, od roik.

    Roikowski - 1607 od nazwy miejscowej Rojków (kilka miejscowości).

    Roina - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; od rojny ‘ruchliwy’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Roiszczak - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Roiszczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Roj - 1348 w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Roj - Rajewski złożenia brak; Roj 1348 w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; Rajewski od nazwy miejscowej Raj (kilka miejscowości).

    Roja - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojaczuk - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojahn - (Pom) w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojak - 1662 w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojan - 1380 w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojanczyk - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojanek - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojankiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojanowski - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojarek - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojas - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojaszek - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojca - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojcewicz - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojciak - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojcz - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojczak - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojczakowski - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojczuk - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojczyk - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojczykowska - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojda - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt; też od rojda ‘choroba koni’.

    Rojdak - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rojdka - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Rojecki - 1761 od nazwy miejscowej Rojca (część Bytomia; katowickie), Roje (olsztyńskie, gmina Miłakowo).

    Rojek - 1405 w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojek - Borowski złożenia brak; Rojek 1405 w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; Borowski w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Borzysław, Borzymir lub od apelatywu bór.; może mieć charakter odmiejscowy.

    Rojek - Sobótka złożenia brak; Rojek 1405 w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; Sobótka 1623 od sobota.

    Rojeski - od nazwy miejscowej Rojów (katowickie, gmina Ostrzeszów), Rojewo, Rojewice (kilka wsi).

    Rojewicz - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojewska - od nazwy miejscowej Rojów (katowickie, gmina Ostrzeszów), Rojewo, Rojewice (kilka wsi).

    Rojewski - od nazwy miejscowej Rojów (katowickie, gmina Ostrzeszów), Rojewo, Rojewice (kilka wsi).

    Rojka - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojko - 1391 w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojkowski - 1773 od nazwy miejscowej Rojków (kilka miejscowości).

    Rojmaniak - od niemieckiej nazwy osobowej Rochmann, Ro (h)mann, te od imienia złożonego Hrodman.

    Rojn - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; od rojny ‘ruchliwy’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rojna - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; od rojny ‘ruchliwy’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rojnak - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; od rojny ‘ruchliwy’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rojne - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; od rojny ‘ruchliwy’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rojniak - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; od rojny ‘ruchliwy’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rojnikowski - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; od rojny ‘ruchliwy’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rojno - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; od rojny ‘ruchliwy’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rojnowski - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; od rojny ‘ruchliwy’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rojny - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się; od rojny ‘ruchliwy’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rojowicz - 1450 w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojowiec - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojowski - 1432 od nazwy miejscowej Rojów (katowickie, gmina Ostrzeszów), Rojewo, Rojewice (kilka wsi).

    Rojs - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Rojsman - od niemieckiej nazwy osobowej Reußmann.

    Rojsza - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Rojsza - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojszczak - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Rojszczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Rojszuk - 1639 w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojszyk - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Rojszyk - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rojt - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Rojtek - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Rojter - od staropolskiego rajtar, ratar ‘żołnierz konny’.

    Rojze - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Rojzeman - od niemieckiej nazwy osobowej Reußmann.

    Rojzen - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Rojzman - od niemieckiej nazwy osobowej Reußmann.

    Rojżman - od niemieckiej nazwy osobowej Reußmann.

    Rok - 1415 od rok.

    Rokacz - od rok.

    Rokaczewski - od rok.

    Rokal - od rok.

    Rokarski - od rok.

    Rokasiewicz - od rok.

    Rokasz - od rok.

    Rokaszewicz - od rok.

    Rokaszewski - od rok.

    Rokaszkiewicz - od rok.

    Rokica - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokiciak - 1797 od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokician - 1478 od nazw miejscowych Rokicina, Rokiciny (kilka wsi).

    Rokiciański - od nazw miejscowych Rokicina, Rokiciny (kilka wsi).

    Rokicieński - 1450 od nazw miejscowych Rokicina, Rokiciny (kilka wsi).

    Rokiciniak - od nazw miejscowych Rokicina, Rokiciny (kilka wsi).

    Rokiciński - 1632 od nazw miejscowych Rokicina, Rokiciny (kilka wsi).

    Rokicki - 1471 od nazw miejscowych Rokicie, Rokity (kilka wsi).

    Rokiczan - od nazw miejscowych Rokicie, Rokity (kilka wsi).

    Rokiczana - od nazw miejscowych Rokicie, Rokity (kilka wsi).

    Rokiczniak - od nazw miejscowych Rokicie, Rokity (kilka wsi).

    Rokiel - od rok.

    Rokieta - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokietnicki - od nazwy miejscowej Rokitnica (kilka wsi).

    Rokiety - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokiewicz - od rok.

    Rokit - 1446 od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokita - 1369 od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokitek - 1472 od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokitka - 1304 od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokitko - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokitnica - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokitnicki - 1486 od nazwy miejscowej Rokitnica (kilka wsi).

    Rokitnowicz - 1416 od rokita ‘gatunek wierzby’; od staropolskiego rokitno ‘zarośla rokity’.

    Rokitny - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokito - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokitowski - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokitta - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokityniec - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Roko - 1408 od rok.

    Rokociński - od nazwy miejscowej Rokocin (gdańskie, gmina Starogard Gdański), Rokocina (płockie, gmina Iłów).

    Rokocki - od nazwy miejscowej Rokocin (gdańskie, gmina Starogard Gdański), Rokocina (płockie, gmina Iłów).

    Rokocki - od węgierskiej nazwy osobowej Rakóczi.

    Rokocy - od węgierskiej nazwy osobowej Rakóczi.

    Rokocz - 1488 od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokocz - od węgierskiej nazwy osobowej Rakóczi.

    Rokoczy - od węgierskiej nazwy osobowej Rakóczi.

    Rokojza - od litewskich nazw osobwych Rokuiza, Rokiuža.

    Rokojzo - od litewskich nazw osobwych Rokuiza, Rokiuža.

    Rokojżo - od litewskich nazw osobwych Rokuiza, Rokiuža.

    Rokos - 1382 od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokosa - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokosek - 1450 od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokosiewicz - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokosik - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokosiński - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokoss - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokossa - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokossowski - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokosz - 1488 od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokosza - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokoszak - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokoszczyc - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokoszek - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokoszewicz - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokoszewski - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokoszka - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokoszna - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokoszny - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokoszowski - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokoszyński - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokośna - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokośny - od rokosz pierwotnie ‘zjazd szlachty’, później ‘bunt, powstanie’, w pochodnych niekiedy też od rok.

    Rokota - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokotna - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokotny - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokowicz - od rok.

    Rokowski - od nazwy miejscowej Roków (bielskie, gmina Wadowice).

    Roks - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Roksa - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Roksal - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Roksala - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Roksch - (Pom) od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Roksek - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Roksela - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Roksicz - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Roksisz - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Rokstajn - od niemieckiej nazwy osobowej Rokstein, ta od imion złożonych na Roggen .

    Rokstein - od niemieckiej nazwy osobowej Rokstein, ta od imion złożonych na Roggen .

    Roksz - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Rokszawski - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Rokszewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Roksztajn - od niemieckiej nazwy osobowej Rokstein, ta od imion złożonych na Roggen .

    Roksztein - od niemieckiej nazwy osobowej Rokstein, ta od imion złożonych na Roggen .

    Roksztyński - od niemieckiej nazwy osobowej Rokstein, ta od imion złożonych na Roggen .

    Rokszyc - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Rokszycki - od nazwy miejscowej Rokszyce (kilka wsi).

    Rokszys - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Rokś - od niemieckiej nazwy osobowej Roks, ta od Rock, pochodne od imion złożonych na Hrok ; może też od rok.

    Rokściński - od niemieckiej nazwy osobowej Rokstein, ta od imion złożonych na Roggen .

    Rokuciński - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokucki - od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokujzo - od litewskich nazw osobwych Rokuiza, Rokiuža.

    Rokujżo - od litewskich nazw osobwych Rokuiza, Rokiuža.

    Rokulski - od rok.

    Rokuła - od rok.

    Rokun - od rok.

    Rokuń - od rok.

    Rokus - od rok.

    Rokusz - 1426 od rok.

    Rokuszewski - od rok.

    Rokuszka - od rok.

    Rokuś - od rok.

    Rokut - 1427 od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokuta - 1484 od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokutowicz - 1413 od rokita ‘gatunek wierzby’.

    Rokwisz - od rokwa ‘rosocha, rogi’.

    Rol - 1310 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rola - 1350 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rola - Borucki złożenia brak; Rola 1350 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; Borucki 1409 od nazw miejscowych Borucin, Borucino (kilka wsi).

    Rola - Janicki złożenia brak; Rola 1350 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; Janicki 1576 od nazwy miejscowej Janice (płockie, gmina Daszyna).

    Rola - Podczaski złożenia brak; Rola 1350 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; Podczaski 1386 od nazwy miejscowej Podczachy (płockie, gmina Pacyna).

    Rola - Wawrzecki złożenia brak; Rola 1350 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; Wawrzecki od nazwy miejscowej Wawrowice (kieleckie, gmina Wiślica).

    Rolach - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolaff - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rolak - 1788 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolalewicz - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Roland - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rolando - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rolanowski - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolant - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rolanta - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rolanty - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rolański - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolbecki - od dawnego nazwiska Rolbeck, to od niemieckiej nazwy osobowej Rolbeck.

    Rolbetzki - od dawnego nazwiska Rolbeck, to od niemieckiej nazwy osobowej Rolbeck.

    Rolbicki - od dawnego nazwiska Rolbeck, to od niemieckiej nazwy osobowej Rolbeck.

    Rolbiecki - 1768 od dawnego nazwiska Rolbeck, to od niemieckiej nazwy osobowej Rolbeck.

    Rolc - od niemieckiej nazwy osobowej Rölz, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rolcewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rölz, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rolczak - od niemieckiej nazwy osobowej Rölz, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rolczyk - 1601 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Rölz, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rolczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Rölz, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rolecha - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolecki - 1576 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Roleczek - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolek - 1478 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolerad - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolerat - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Roles - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolesiński - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolest - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolesza - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Roleśnik - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolew - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolewicz - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolewski - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolibiecki - od dawnego nazwiska Rolbeck, to od niemieckiej nazwy osobowej Rolbeck.

    Rolic - 1387 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolicki - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolicz - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Roliga - 1422 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolik - 1418 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolikowski - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolinowicz - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Roliński - od nazw miejscowych Rola, Role (liczne).

    Roliński - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Roliow - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rolirad - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolirat - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolis - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolka - 1333 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola lub od rolka ‘zwój’.

    Rolke - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola lub od rolka ‘zwój’.

    Rolkiewicz - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola lub od rolka ‘zwój’.

    Rolko - 1259 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola lub od rolka ‘zwój’.

    Rolkowski - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola lub od rolka ‘zwój’.

    Roll - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolla - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolland - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rolle - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolleczek - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rollof - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rolna - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; od przymiotnika rolny.

    Rolniak - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; od przymiotnika rolny.

    Rolnich - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; od przymiotnika rolny.

    Rolnicki - od nazw miejscowych Rola, Role (liczne).

    Rolniczak - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; od rolnik ‘uprawiający rolę’.

    Rolniczek - 1737 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; od rolnik ‘uprawiający rolę’.

    Rolniewicz - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; od przymiotnika rolny.

    Rolnik - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; od rolnik ‘uprawiający rolę’.

    Rolnikowski - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; od rolnik ‘uprawiający rolę’.

    Rolny - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola; od przymiotnika rolny.

    Rolof - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Roloff - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rolow - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rolowicz - 1444 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolów - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rolski - 1699 od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola lub od nazwy miejscowej Role.

    Roluch - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Roluk - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Roluta - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rolutka - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Roł - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rołka - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rołof - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rołow - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rołutowicz - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rom - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Roma - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romac - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romach - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romachow - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romachowicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romachowski - 1697 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romachów - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaciów - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romacki - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romacz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaczewski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaczów - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaczuk - 1662 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaczyk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romać - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romahn - (Pom) od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romak - 1402 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romakiewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romakowicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romal - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romala - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romalczuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romalczyk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romalewski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romalski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romała - 1748 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romałowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Roman - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanas - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romancewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romancio - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romancow - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanczak - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanczenko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanczewski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanczuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanczukiewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanczyk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanczykowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanec - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaneczko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanek - 1424 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaneńko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaneszyn - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romani - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniak - 1654 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanica - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanich - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanicki - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniczuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniczyk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniczyn - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniec - 1338 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniecki - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniejko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanienko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniewski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanik - 1662 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanin - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanis - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniszczyn - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniszek - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniszyn - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniuk - 1662 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaniuk - Romański złożenia brak; Romaniuk 1662 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman; Romański 1651 od nazwy miejscowej Romany (kilka wsi).

    Romanka - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romankiewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanko - 1451 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romankow - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romankowicz - 1445 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romankowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanków - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romann - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romannik - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romano - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanojko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanok - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanow - 1558 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanowicz - 1472 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanowicz - od romotać, rumotać ‘stukać, hałasować’.

    Romanowicz - Ledóchowski złożenia brak; Romanowicz 1472 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman; Ledóchowski od nazwy miejscowej Leduchów (KrW).

    Romanowski - 1439 od nazwy miejscowej Romanów (zamojskie, gmina Izbica).

    Romanów - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romans - od romans ‘gatunek epiki przedpowieściowej; miłostka, flirt’.

    Romansewicz - od romans ‘gatunek epiki przedpowieściowej; miłostka, flirt’.

    Romanszyn - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romantkiewicz - od romantyk ‘przedstawiciel romantyzmu; idealista, marzyciel’.

    Romantowicz - od romantyk ‘przedstawiciel romantyzmu; idealista, marzyciel’.

    Romantowski - od romantyk ‘przedstawiciel romantyzmu; idealista, marzyciel’.

    Romantuk - od romantyk ‘przedstawiciel romantyzmu; idealista, marzyciel’.

    Romantyk - od romantyk ‘przedstawiciel romantyzmu; idealista, marzyciel’.

    Romanuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanus - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanuszko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanyk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanyna - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romanyszyn - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romań - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romańciuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romańcyk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romańczak - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romańczenko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romańczuk - Fiedorowicz złożenia brak; Romańczuk od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman; Fiedorowicz 1443 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theodoros, to od theos 'Bóg' + doron 'dar'. W okresie staropolskim adaptowane też jako Czader, Czedor, na Kresach wschodnich występowały natomiast formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor.

    Romańczuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romańczukiewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romańczyc - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romańczyk - 1599 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romańczykiewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romańko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romański - 1651 od nazwy miejscowej Romany (kilka wsi).

    Romańszczyn - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romańszuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romar - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romarczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romarynowski - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romarz - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romarzewski - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romas - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romasiew - 1578 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romasiewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romasiuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romasz - 1344 83 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaszek - 1494 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaszewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaszkan - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaszkiewicz - 1558 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaszkin - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaszko - 1453 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaszkowicz - 1551 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaszków - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaszuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaszyn - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romaś - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romat - 1474 od romotać, rumotać ‘stukać, hałasować’.

    Romatowic - 1476 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romatowicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romatowski - od romotać, rumotać ‘stukać, hałasować’.

    Romaz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romazewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romb - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Romba - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombach - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombaj - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombak - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombalski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombała - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombca - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombczyk - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombek - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombel - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombelski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombiel - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombieliński - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombiewski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rombkowski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Romblewski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Romcio - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romciów - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romciw - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romcy - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romczak - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romczyk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romczykowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romec - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romecz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romedza - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romej - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romejka - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romejko - Hurko złożenia brak; Romejko od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman; Hurko 1429 od staropolskiego gwarowego hurkać ‘huczeć, stukać’. Może też od imienia Huryj.

    Romejko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romejkow - 1558 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romek - 1627 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romel - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Romel - Czarnowski złożenia brak; Romel od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’; Czarnowski 1410 od nazw miejscowych Czarnów, Czarnowo (częste).

    Romelczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Romelczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Romell - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Romenc - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romeniuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romenko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romenowicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romeńczuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romeński - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romer - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Römer - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romero - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romerz - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romeszko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rometcz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rometsch - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romey - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romeyko - Hurko złożenia brak; Romeyko od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman; Hurko 1429 od staropolskiego gwarowego hurkać ‘huczeć, stukać’. Może też od imienia Huryj.

    Romeyko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romiak - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romian - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romianek - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romianiak - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romianik - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romianowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romiański - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romiarek - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romiarz - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romiarz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romiasz - Staniak złożenia brak; Romiasz od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman; Staniak 1447 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.

    Romiasz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romich - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romicki - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romić - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romiej - 1265 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romieja - 1416 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romien - 1399 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romieniecki - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romier - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romierz - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Romiesz - 1468 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romik - 1489 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romikowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romiłowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romin - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rominiak - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rominiecki - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rominkiewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rominowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romińczak - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romiński - od nazwy miejscowej Rominek (wieś zagrodowa, Maz).

    Romion - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romionek - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Römisch - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Römisz - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Romiuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romka - 1292 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romke - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romkiewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romkowicz - 1446 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romkowski - 1769 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romla - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Romlau - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Romlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Romlik - 1362 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romlik - 1376 od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Romloff - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Rommel - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Rommel - Czarnowski złożenia brak; Rommel od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’; Czarnowski 1410 od nazw miejscowych Czarnów, Czarnowo (częste).

    Rommer - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Rommlau - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Romnuch - 1510 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romociński - od nazwy miejscowej Romoty (suwalskie, gmina Kalinowo).

    Romocki - 1691 od nazwy miejscowej Romoty (suwalskie, gmina Kalinowo).

    Romol - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romola - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romolla - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romolski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romon - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romonek - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romoniuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romonowicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romonowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romontowski - od romotać, rumotać ‘stukać, hałasować’.

    Romończuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romosin - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romosz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romoszyński - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romot - od romotać, rumotać ‘stukać, hałasować’.

    Romota - od romotać, rumotać ‘stukać, hałasować’.

    Romoth - od romotać, rumotać ‘stukać, hałasować’.

    Romotowski - od romotać, rumotać ‘stukać, hałasować’.

    Romowicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rompa - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompalski - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompała - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompało - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompca - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompczik - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompczuk - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompczyk - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompeć - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompel - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompkowski - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompski - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompusz - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rompuszewski - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Roms - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Romsak - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Romschik - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Romsicki - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Romski - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Romszak - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Romszycki - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Romuald - od imienia Romuald, to od imienia złożonego Hrömwald; w Polsce późno notowane.

    Romualdowski - od imienia Romuald, to od imienia złożonego Hrömwald; w Polsce późno notowane lub od nazwy miejscowej Romualdów (radomskie, gmina Wieniawa).

    Romuc - 1662 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romuk - Wodoracki złożenia brak; Romuk od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman; Wodoracki w grupie nazwisk pochodzących od woda, może od Hodor.

    Romuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romul - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romula - 1688 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romulewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romulski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romun - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romuniak - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romuniuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romunowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romuński - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romus - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romusewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romusiak - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romusiewicz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romuszewski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romuszko - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romuszyński - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romuś - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romut - od romotać, rumotać ‘stukać, hałasować’.

    Romutkowski - od romotać, rumotać ‘stukać, hałasować’.

    Romysz - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Romza - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Romziuk - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Ron - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rona - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronach - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronachowski - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronak - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronald - od szkockiej nazwy osobowej Ronald, zapożyczonej z norweskiej Röngvaldr.

    Ronaldowski - od szkockiej nazwy osobowej Ronald, zapożyczonej z norweskiej Röngvaldr.

    Ronat - od szkockiej nazwy osobowej Ronald, zapożyczonej z norweskiej Röngvaldr.

    Ronatowicz - od szkockiej nazwy osobowej Ronald, zapożyczonej z norweskiej Röngvaldr.

    Ronatowski - od szkockiej nazwy osobowej Ronald, zapożyczonej z norweskiej Röngvaldr.

    Ronc - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronca - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Roncel - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Roncewicz - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz

    Ronckiewicz - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Roncossek - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Roncoszek - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczak - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczaszek - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczek - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczewski - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczka - od rączy, ze staropolskiego też rącz ‘szybki, prędki’.

    Ronczko - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczkowiak - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczkowski - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczoszek - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczuk - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczy - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczyk - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczyn - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronczyński - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Rond - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Ronda - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondak - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondalski - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Ronde - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondejko - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondkowski - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondo - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondos - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondoś - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondtke - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondz - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondzicki - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondziński - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondzio - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondzista - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rondzisty - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Ronec - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronejko - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronek - 1470 od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronewicz - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rong - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Ronga - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Ronge - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Rongel - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Rongers - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Rongiers - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Roni - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronicki - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Roniec - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Roniecki - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Roniek - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Roniel - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Roniewicz - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Roniewski - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronij - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronik - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Roniker - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronikier - Dolański złożenia brak; Ronikier od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn; Dolański 1456 od nazwy miejscowej Dolany (częste).

    Ronikier - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronin - Walknowski złożenia brak; Ronin od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn; Walknowski 1487 od nazwy miejscowej Walichnowy, dawniej Walknow (kaliskie, gmina Sokolniki).

    Ronisz - 1427 od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Roniszewski - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Roniś - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Roniuk - 1662 od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronka - od ręka.

    Ronke - od ręka.

    Ronkiewicz - od ręka.

    Ronkowski - od ręka.

    Ronn - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rono - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronoszek - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronowicki - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronowicz - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronowiecki - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronowski - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rontz - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Ronus - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Ronusz - 1456 od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Rońca - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Rończkowski - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Rończyk - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Rończyński - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Rońda - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rońdo - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Roński - od nazwy miejscowej Rońsko (chełmińskie, gmina Krasnystaw).

    Rop - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropa - 1795 od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropacki - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropacz - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropak - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropala - 1633 od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropalewski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropalla - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropalski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropcia - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropczuk - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropczycki - 1480 od nazwy miejscowej Ropczyce, dawniej Robczyce, Ropszyce (rzeszowskie).

    Ropczyk - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropczyński - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropec - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropeć - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropega - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropejko - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropek - 1482 od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropel - 1497 od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropel - 1553 od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Ropela - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Ropela - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropelewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Ropelewicz - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropelewski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropell - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Ropella - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Ropelowski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropelski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropeła - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Ropenga - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropęga - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropęgo - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropiac - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropiak - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropiako - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropian - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropicki - od nazwy miejscowej Ropica (nowosądeckie, gmina Gorlice).

    Ropiecki - od nazwy miejscowej Ropica (nowosądeckie, gmina Gorlice).

    Ropiej - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropiejko - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropiek - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropiel - XVI w. od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropielewski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropielik - 1654 od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropiella - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropielski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropij - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropik - 1662 od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropiński - od nazwy miejscowej Ropienka (krośnieńskie, gmina Olszanica).

    Ropka - 1519 od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropke - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropkiewicz - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropkowski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropków - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropociński - od ropotać ‘tłuc się, stukać’.

    Ropocz - od ropotać ‘tłuc się, stukać’.

    Ropola - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropolewski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropoll - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropolski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropot - 1429 od ropotać ‘tłuc się, stukać’.

    Ropowski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropp - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Roppel - od niemieckiej nazwy osobowej Röppel, ta od Hrodbald lub Hrodbert.

    Ropski - od nazwy miejscowej Ropa (nowosądeckie, gmina Gorlice).

    Ropszycki - 1463 od nazwy miejscowej Ropczyce, dawniej Robczyce, Ropszyce (rzeszowskie).

    Ropuch - XIV XV w. od ropucha ‘płaz bezogoniasty’.

    Ropucha - 1395 od ropucha ‘płaz bezogoniasty’.

    Ropuchowicz - od ropucha ‘płaz bezogoniasty’.

    Ropuciński - od ropotać ‘tłuc się, stukać’.

    Ropulewski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropulski - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropuszyński - od nazwy miejscowej Ropuchy (gdańskie, gmina Pelplin).

    Roputa - od ropotać ‘tłuc się, stukać’.

    Ropycz - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropyk - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ropyl - 1484 od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Ror - 1469 od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rora - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rorak - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Roral - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rorala - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Roralka - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rorand - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rorant - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rorański - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rorat - od rorat, roraty ‘pierwsza msza przed świtem w adwencie’.

    Rorata - od rorat, roraty ‘pierwsza msza przed świtem w adwencie’.

    Roratowski - od rorat, roraty ‘pierwsza msza przed świtem w adwencie’.

    Rorawski - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rorbach - 1424 od niemieckiej nazwy osobowej Rorbach, ta od nazwy miejscowej Rohrbach.

    Rorbek - od niemieckiej nazwy osobowej Rorbach, ta od nazwy miejscowej Rohrbach.

    Rorczak - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rorenda - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rorich - od niemieckiej nazwy osobowej Röhrich.

    Rorka - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Roroń - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rorot - od rorat, roraty ‘pierwsza msza przed świtem w adwencie’.

    Rorowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Roróg - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Roruch - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rorzyczka - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rorzyk - od niemieckiej nazwy osobowej Röhrich.

    Ros - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosa - 1592 od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosacha - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosacki - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosacz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosaczewski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosada - od rozsada, rosada ‘wyhodowane młode rośliny przeznaczone do zasadzenia’.

    Rosadka - od rozsada, rosada ‘wyhodowane młode rośliny przeznaczone do zasadzenia’.

    Rosadowski - od rozsada, rosada ‘wyhodowane młode rośliny przeznaczone do zasadzenia’.

    Rosadziński - od rozsada, rosada ‘wyhodowane młode rośliny przeznaczone do zasadzenia’.

    Rosajczyk - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosak - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosak - Matuszewski złożenia brak; Rosak od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß; Matuszewski w grupie nazwisk pochodzących od imienia Maciej, pochodzenia hebrajskiego ( dwa warianty Mattithejah (u) i Mattaneah (u)) 'dar Jahwe', przejęte do greckiego jako Matthias, Matthauos, a do łaciny jako Mattias i Mattaeus. Z form łacińskich w języku polskim powstały trzy imiona: Maciej, Matyjasz i Mateusz. W Kościele prawosławnym od form greckich utworzone zostało imię Matwiej, wtórnie Matfiej.

    Rosakowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosal - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosala - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosalak - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosalek - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosalewski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosalik - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosaliński - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosalowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosalski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosał - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosała - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosałowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosan - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosaniec - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosanik - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosaniuk - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosanka - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosankiewicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosankowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosanowicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosanowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosch - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roschak - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roschek - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roschke - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roschmann - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Rosczyk - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Rosczypała - od rozszczypać ‘rozdzielić’.

    Rosdoł - (Śl) od rozdół ‘wąwóz, jar’.

    Rose - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Roseda - od rozsada, rosada ‘wyhodowane młode rośliny przeznaczone do zasadzenia’.

    Rosegnal - od rozegnać ‘rozpędzic, rozproszyć’.

    Rosegnał - od rozegnać ‘rozpędzic, rozproszyć’.

    Rosel - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosell - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Roselski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Roseł - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Roseman - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Rosemann - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Rosen - od niemieckiej nazwy osobowej Rosen, ta od nazwy miejscowej Rosen lub od średniowysokoniemieckiego röse ‘róża’.

    Rosener - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rosenke - od niemieckiej nazwy osobowej Rosen, ta od nazwy miejscowej Rosen lub od średniowysokoniemieckiego röse ‘róża’.

    Rosenkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rosen, ta od nazwy miejscowej Rosen lub od średniowysokoniemieckiego röse ‘róża’.

    Rosenowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rosen, ta od nazwy miejscowej Rosen lub od średniowysokoniemieckiego röse ‘róża’.

    Rosental - od niemieckiej nazwy osobowej Rosenthal, ta od nazwy miejscowej Rosental.

    Rosentalski - od niemieckiej nazwy osobowej Rosenthal, ta od nazwy miejscowej Rosental.

    Rosenthal - od niemieckiej nazwy osobowej Rosenthal, ta od nazwy miejscowej Rosental.

    Roseń - od niemieckiej nazwy osobowej Rosen, ta od nazwy miejscowej Rosen lub od średniowysokoniemieckiego röse ‘róża’.

    Roseński - 1696 od niemieckiej nazwy osobowej Rosen, ta od nazwy miejscowej Rosen lub od średniowysokoniemieckiego röse ‘róża’.

    Rosewicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosga - (Śl) od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Rosiak - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiakowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosianek - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosianiec - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiankowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosianowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosic - 1452 od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiczka - 1560 od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiej - 1386 od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiejak - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiejek - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiejewski - od nazwy miejscowej Rosiejów (kieleckie, gmina Skalbmierz).

    Rosiejewski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiejka - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiejko - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiejowski - 1383 od nazwy miejscowej Rosiejów (kieleckie, gmina Skalbmierz).

    Rosiejski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiek - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosielewski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosielski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosienik - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosieniuk - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosienka - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosienke - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosienkiewicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiennik - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosień - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosieński - od nazwy miejscowej Rosin (zielonogórskie, gmina Świebodzin), Rosiny (szczecińskie, gmina Przelewice).

    Rosiewicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosignal - (Śl) od rozegnać ‘rozpędzic, rozproszyć’.

    Rosik - 1585 od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosik - Rosiński złożenia brak; Rosik 1585 od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß; Rosiński 1788 od nazwy miejscowej Rosin (zielonogórskie, gmina Świebodzin), Rosiny (szczecińskie, gmina Przelewice).

    Rosikiewicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosikon - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosikonia - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosikoń - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosikowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosin - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosina - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosinczuk - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosinek - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiniak - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosinka - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosinke - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosinkiewicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosinko - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosinkowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosinowicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosinski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosiński - 1788 od nazwy miejscowej Rosin (zielonogórskie, gmina Świebodzin), Rosiny (szczecińskie, gmina Przelewice).

    Roske - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Roski - 1465 od nazwy miejscowej Róża (kilka wsi).

    Roskida - od rozkidać ‘rozrzucić, roztłuc’.

    Roskiewicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosko - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Roskoniec - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Roskorz - (Śl) od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Roskos - (Śl) od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Roskosch - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Roskosz - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Roskoszek - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Roskoszna - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Roskoszny - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Roskoszyński - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Roskowicz - 1592 od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Roskowiec - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Roskowski - od nazw miejscowych Roszków, Roszkowice, Roszki (kilka wsi).

    Roskwitalski - od rozkwitać ‘okryć się kwiatami’.

    Roslan - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosleń - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosleń - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosler - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Rösler - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Roslik - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Roslików - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Roslo - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosła - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosłak - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosłan - 1569 od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłana - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłanek - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłaniak - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłanica - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłaniec - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłaniuk - 1662 od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłankiewicz - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłanowski - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłań - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłański - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosław - od imienia Rosław, notowanego od XIII wieku, to od imienia złożonego Rościsław.

    Rosławiak - od imienia Rosław, notowanego od XIII wieku, to od imienia złożonego Rościsław.

    Rosławic - 1398 od imienia Rosław, notowanego od XIII wieku, to od imienia złożonego Rościsław.

    Rosławicki - od imienia Rosław, notowanego od XIII wieku, to od imienia złożonego Rościsław.

    Rosławiec - od imienia Rosław, notowanego od XIII wieku, to od imienia złożonego Rościsław.

    Rosławiecki - od imienia Rosław, notowanego od XIII wieku, to od imienia złożonego Rościsław.

    Rosławiński - od imienia Rosław, notowanego od XIII wieku, to od imienia złożonego Rościsław.

    Rosławski - 1383 od nazwy miejscowej Rosław (wieś zagrodowa, powiat pilzneński, parafia Jurków).

    Rosłek - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosłon - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłonek - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłoniak - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłoniec - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłoniewski - 1771 od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłonkiewicz - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłonowski - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłoń - 1626 od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłoński - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rosłosz - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosłow - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosłowicz - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosłowiec - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosłowski - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosły - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosły Groch - 1424 od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rosman - 1733 od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Rosmanek - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Rosmanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Rosmań - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Rosmański - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Rosmawitti - (Pom) od rozmaity ‘rózniący się kształtem i postacią’.

    Rosnej - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosner - 1724 od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rösner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rosniak - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosnowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosoch - od rosocha ‘pień drzewa z rozgałęzieniami’.

    Rosocha - 1416 od rosocha ‘pień drzewa z rozgałęzieniami’.

    Rosochacki - 1454 od nazwy miejscowej Rosochate (łomżyńskie, gmina Czyżew Osada).

    Rosochacz - 1412 od rosocha ‘pień drzewa z rozgałęzieniami’.

    Rosochadzki - od nazwy miejscowej Rosochate (łomżyńskie, gmina Czyżew Osada).

    Rosochocki - od nazwy miejscowej Rosochate (łomżyńskie, gmina Czyżew Osada).

    Rosochowata - od rosocha ‘pień drzewa z rozgałęzieniami’.

    Rosochowaty - od rosocha ‘pień drzewa z rozgałęzieniami’.

    Rosochowicz - od rosocha ‘pień drzewa z rozgałęzieniami’.

    Rosochowski - 1454 od nazwy miejscowej Rosochów (radomskie, gmina Belsk Duży).

    Rosocki - od nazwy miejscowej Rossoczyca (sieradzkie, gmina Warta).

    Rosog - od staropolskiego rozoki ‘zezowaty, jednooki’.

    Rosol - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosola - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosolak - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosolczyk - 1727 od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosolecki - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosolik - 1638 od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosoliński - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosolski - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosoł - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosołaniec - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosołek1478 - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosołow - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosołowicz - 1624 od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosołowski - 1724 od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosołów - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosomacha - od rosomak ‘ssak drapieżny z rodziny łasicowatych’.

    Rosomacki - od rosomak ‘ssak drapieżny z rodziny łasicowatych’.

    Rosomocha - od rosomak ‘ssak drapieżny z rodziny łasicowatych’.

    Roson - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosonkiewicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosoń - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosoński - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rososiński - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rososki - 1412 od nazwy miejscowej Rossoczyca (sieradzkie, gmina Warta).

    Rososz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rososzczuk - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rososzczyk - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rososzko - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosow - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosowicz - 1593 od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosowiec - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosowiecki - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosól - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosół - 1445 od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosów - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rospała - od rospa, rozspa ‘rozsypka, rozsypanie’.

    Rospar - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rospara - 1491 od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rosparka - 1539 od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rospądek - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospek - od rozpęk ‘rozdarcie, szczelina’.

    Rospenda - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospendek - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospendowicz - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospendowski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospenk - od rozpęk ‘rozdarcie, szczelina’.

    Rosper - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rospera - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rosperski - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rospęcki - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospęda - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospędek - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospędowski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospędzikowski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospęk - od rozpęk ‘rozdarcie, szczelina’.

    Rospiarski - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rospierski - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rospiórski - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rospirski - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rosplescz - od rozpleść ‘rozwinąć coś splecionego’ lub rozpleskać ‘roztopić, rozlać’.

    Rospleszcz - od rozpleść ‘rozwinąć coś splecionego’ lub rozpleskać ‘roztopić, rozlać’.

    Rosploch - od rozpłoch ‘rodzaj paproci’.

    Rospłoch - od rozpłoch ‘rodzaj paproci’.

    Rospłochowski - od rozpłoch ‘rodzaj paproci’.

    Rospond - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospondek - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospończyk - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospora - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rosporek - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rosproch - od rozproch ‘rozproszenie, rozsypka’.

    Rosprzak - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Rosputniak - od rozputny ‘rozpustny’.

    Ross - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossa - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossada - od rozsada, rosada ‘wyhodowane młode rośliny przeznaczone do zasadzenia’.

    Rossak - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossakiewicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossal - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossalski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossan - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosse - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossek - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossel - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossi - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossian - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossielewicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossien - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossienik - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossin - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossiński - od nazwy miejscowej Rosin (zielonogórskie, gmina Świebodzin), Rosiny (szczecińskie, gmina Przelewice).

    Rossman - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Rossmann - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Rossner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rosso - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossochacki - od nazwy miejscowej Rosochate (łomżyńskie, gmina Czyżew Osada).

    Rossol - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossow - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossowicz - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossowiecki - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossów - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rossypał - od rozsypać.

    Rost - 1410 od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rosta - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostajewski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostak - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostakowski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostal - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostalski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostan - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostaniec - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostaniuk - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostankowski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostanowski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostański - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostasz - 1414 od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostawicki - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostawski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostecki - od nazwy miejscowej Rostki (kilka wsi).

    Rostejko - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostek - 1226 od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rosteński - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostkiewicz - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostko - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostkowicz - 1471 od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostkowski - 1424 od nazwy miejscowej Rostkowo (ciechanowskie, gmina Czernice Borowe).

    Rostocil - od roztoczyć.

    Rostocki - 1551 od nazwy miejscowej Roztoka, Roztoki (częste).

    Rostoczil - od roztoczyć.

    Rostoczyński - od nazwy miejscowej Roztoka (kilka wsi).

    Rostojewski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roston - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostonek - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostoń - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostoński - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostowski - 1388 od nazwy miejscowej Rostow, dziś Rustów (płockie, gmina Krzyżanów).

    Rostropiński - od nazwy miejscowej Roztropna (skierniewickie, gmina Nowa Sucha).

    Rostropowicz - od roztropny.

    Rostrzypała - od rozszczypać ‘rozdzielić’.

    Rostucharz - 1455 od staropolskiego rostucharz ‘handlarz końmi’.

    Rostuszer - 1373 od staropolskiego rostucharz ‘handlarz końmi’.

    Rostwo - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostworowski - od nazwy miejscowej Rostworowo (poznańskie, gmina Rokietnica).

    Rosumek - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rosumkiewicz - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Roswadowski - od nazwy miejscowej Rozwadów (białostockie, gmina Sarnaki, Ułan Majorat).

    Roswag - od rozwaga ‘skłonność do namysłu’, rozważać ‘rozmyślać’.

    Roswora - od rozwora ‘drążek łączący tylną część wozu z przednią’.

    Rosyk - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Rosyn - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosynek - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rosyp - od rozsypać.

    Rosypał - od rozsypać.

    Rosypski - od rozsypać.

    Rosz - 1427 od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszak - 1496 od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszak - Kasza złożenia brak; Roszak 1496 od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch; Kasza 1419 od kasza.

    Roszakowski - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszał - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszałek - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszan - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszaniec - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszanowski - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszcz - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczak - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczakowski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczał - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczanko - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczenda - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczenka - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczenko - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczewski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczęda - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczka - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczuk - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczyc - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczycki - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczyk - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczyn - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczyna - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczynala - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczynalski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczynała - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczynialla - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczynialski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczyniała - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczynielski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczyniuk - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczynko - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczyński - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszczypała - od rozszczypać ‘rozdzielić’.

    Roszczyszyn - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roszek - 1498 od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszel - 1397 od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszelewski - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszewicz - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszewski - od nazwy miejscowej Roszowice (opolskie, gmina Cisek).

    Roszk - (Pom) od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszka - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszkie - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszkiewicz - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszko - 1621 od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszko - Augustynowicz złożenia brak; Roszko 1621 od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch; Augustynowicz 1437 od imienia Augustyn, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię łacińskie Augustinus pochodzi od Augustus.

    Roszkoń - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszkosz - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Roszkowiak - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszkowicz - 1637 od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszkowiec - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszkowna - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszkowny - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszkowski - 1384 od nazw miejscowych Roszków, Roszkowice, Roszki (kilka wsi).

    Roszkulec - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszlak - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Roszman - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Roszmann - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Roszna, ż. - 1389 od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Rosznic - 1412 od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszowski - 1497 od nazwy miejscowej Roszowice (opolskie, gmina Cisek).

    Roszów - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszpara - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Roszpary - od rospar ‘paprotnik’, rozprać ‘rozpruwać’.

    Roszpondek - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rosztowski - od nazwy miejscowej Rostow, dziś Rustów (płockie, gmina Krzyżanów).

    Roszuk - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszulec - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszycki - 1759 od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszyk - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszykiewicz - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszyniała - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszyniec - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszynkiewicz - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roszyński - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Roś - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Rościak - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rościcki - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rościecha - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rościeszewski - od nazwy miejscowej Rościszewo (płockie, gmina Rościszewo).

    Rościk - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rościnalski - od rozcinać ‘tnąc rozdzielać na części’.

    Rościnowski - od rozcinać ‘tnąc rozdzielać na części’.

    Rościński - od nazwy miejscowej Rościn (gorzowskie, gmina Myślibórz), Rościnno (poznańskie, gmina Skoki).

    Rościszewski - 1479 od nazwy miejscowej Rościszewo (płockie, gmina Rościszewo).

    Rościszowski - 1497 od nazwy miejscowej Rościszewo (płockie, gmina Rościszewo).

    Rościuk - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rośczak - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rośczyk - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rość - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rośka - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Rośkiewicz - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Rośko - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Rośkoń - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Rośkowicz - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Rośkowski - od nazw miejscowych Roszków, Roszkowice, Roszki (kilka wsi).

    Roślacz - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Roślak - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Roślakowski - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rośleń - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Roślewicz - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Roślewski - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Roślik - od rosły ‘wysoki, wyniosły’, w staropolszczyźnie też ‘dorosły’.

    Rośmiarek - od rozmiar ‘wielkość, wymiar czegoś’.

    Rośniak - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rośnicki - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rośniewski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rośnik - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rot - 1376 od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rota - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotak - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotan - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotanowicz - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotański - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotarski - od niemieckich nazw osobowych Rotter, Rother, te z średniowysokoniemieckiego rottaere ‘harfiarz’.

    Rotasiewicz - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotasiuk - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotaszyński - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotawicz - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotczak - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotczyk - 1690 od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rote - 1384 od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotecki - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotek - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotel - 1535 od niemieckiej nazwy osobowej Rottel, ta od średniowysokoniemieckiego rot ‘czerwony, rudy’.

    Rotella - od niemieckiej nazwy osobowej Rottel, ta od średniowysokoniemieckiego rot ‘czerwony, rudy’.

    Roteńko - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Roter - od niemieckich nazw osobowych Rotter, Rother, te z średniowysokoniemieckiego rottaere ‘harfiarz’.

    Roterman - od niemieckich nazw osobowych Rotter, Rother, te z średniowysokoniemieckiego rottaere ‘harfiarz’.

    Rotert - od niemieckich nazw osobowych Rotter, Rother, te z średniowysokoniemieckiego rottaere ‘harfiarz’.

    Roth - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Röth - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotha - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rothar - od niemieckich nazw osobowych Rotter, Rother, te z średniowysokoniemieckiego rottaere ‘harfiarz’.

    Rothe - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Röthel - od niemieckiej nazwy osobowej Räthel, ta od imion złożonych na Rät .

    Röthel - od niemieckiej nazwy osobowej Retel, ta od imion złożonych na Rat .

    Rother - 1407 od niemieckich nazw osobowych Rotter, Rother, te z średniowysokoniemieckiego rottaere ‘harfiarz’.

    Rothert - od niemieckich nazw osobowych Rotter, Rother, te z średniowysokoniemieckiego rottaere ‘harfiarz’.

    Rothman - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rothmann - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rotk - (Maz) od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotka - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotkarz - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotke - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotkiewicz - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotko - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotkowicz - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotkowski - od nazwy miejscowej Rotki (białostockie, gmina Drohiczyn).

    Rotman - 1380 od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rotmann - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rotmański - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rotmistrz - 1659 od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e); od rotmistrz ‘dowódca roty’.

    Rotnicki - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotny - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotoniec - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotoń - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotor - od niemieckich nazw osobowych Rotter, Rother, te z średniowysokoniemieckiego rottaere ‘harfiarz’.

    Rotowicz - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotowiecki - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotowski - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotszejn - od niemieckiej nazwy osobowej Rothstein, ta od nazwy miejscowej Rothstein.

    Rotsztajn - od niemieckiej nazwy osobowej Rothstein, ta od nazwy miejscowej Rothstein.

    Rotsztejn - od niemieckiej nazwy osobowej Rothstein, ta od nazwy miejscowej Rothstein.

    Rotsztyn - od niemieckiej nazwy osobowej Rothstein, ta od nazwy miejscowej Rothstein.

    Rott - Żebrowski złożenia brak; Rott od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e); Żebrowski 1485 od nazwy miejscowej Żebry, dawniej Rzebry (częste, Maz).

    Rott - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotta - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotte - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotter - od niemieckich nazw osobowych Rotter, Rother, te z średniowysokoniemieckiego rottaere ‘harfiarz’.

    Rotterman - od niemieckich nazw osobowych Rotter, Rother, te z średniowysokoniemieckiego rottaere ‘harfiarz’.

    Rotther - od niemieckich nazw osobowych Rotter, Rother, te z średniowysokoniemieckiego rottaere ‘harfiarz’.

    Rottke - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rottman - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rottmann - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rotucha - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotulski - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotułowicz - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rotus - od ratusz, dawniej też ratuz ‘budynek będacy siedzibą władz miejskich’.

    Rotuski - od ratusz, dawniej też ratuz ‘budynek będacy siedzibą władz miejskich’.

    Rotuszny - od ratusz, dawniej też ratuz ‘budynek będacy siedzibą władz miejskich’.

    Rotuśny - od ratusz, dawniej też ratuz ‘budynek będacy siedzibą władz miejskich’.

    Rouba - od niemieckiej nazwy osobowej raub, ta od średniowysoko niemieckiego roup ‘zdobycz’, Raub ‘łup, grabież’ lub też od litewskiej nazwy osobowej Rauba.

    Roubo - od niemieckiej nazwy osobowej raub, ta od średniowysoko niemieckiego roup ‘zdobycz’, Raub ‘łup, grabież’ lub też od litewskiej nazwy osobowej Rauba.

    Rowa - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowba - od niemieckiej nazwy osobowej raub, ta od średniowysoko niemieckiego roup ‘zdobycz’, Raub ‘łup, grabież’ lub też od litewskiej nazwy osobowej Rauba.

    Rowbich - od niemieckiej nazwy osobowej raub, ta od średniowysoko niemieckiego roup ‘zdobycz’, Raub ‘łup, grabież’ lub też od litewskiej nazwy osobowej Rauba.

    Rowbiel - od niemieckiej nazwy osobowej raub, ta od średniowysoko niemieckiego roup ‘zdobycz’, Raub ‘łup, grabież’ lub też od litewskiej nazwy osobowej Rauba.

    Rowbo - od niemieckiej nazwy osobowej raub, ta od średniowysoko niemieckiego roup ‘zdobycz’, Raub ‘łup, grabież’ lub też od litewskiej nazwy osobowej Rauba.

    Rowbuć - od niemieckiej nazwy osobowej raub, ta od średniowysoko niemieckiego roup ‘zdobycz’, Raub ‘łup, grabież’ lub też od litewskiej nazwy osobowej Rauba.

    Rowbuś - od niemieckiej nazwy osobowej raub, ta od średniowysoko niemieckiego roup ‘zdobycz’, Raub ‘łup, grabież’ lub też od litewskiej nazwy osobowej Rauba.

    Rowda - od niemieckiej nazwy osobowej Raud , lub od litewskiej nazwy osobowej Rauda, ta od litewskiego rauda ‘płacz, lament’, raudá ‘czerwony barwnik’.

    Rowdal - od niemieckiej nazwy osobowej Raud , lub od litewskiej nazwy osobowej Rauda, ta od litewskiego rauda ‘płacz, lament’, raudá ‘czerwony barwnik’.

    Rowdanik - od niemieckiej nazwy osobowej Raud , lub od litewskiej nazwy osobowej Rauda, ta od litewskiego rauda ‘płacz, lament’, raudá ‘czerwony barwnik’.

    Rowdanis - od niemieckiej nazwy osobowej Raud , lub od litewskiej nazwy osobowej Rauda, ta od litewskiego rauda ‘płacz, lament’, raudá ‘czerwony barwnik’.

    Rowdel - od niemieckiej nazwy osobowej Raud , lub od litewskiej nazwy osobowej Rauda, ta od litewskiego rauda ‘płacz, lament’, raudá ‘czerwony barwnik’.

    Rowdo - od niemieckiej nazwy osobowej Raud , lub od litewskiej nazwy osobowej Rauda, ta od litewskiego rauda ‘płacz, lament’, raudá ‘czerwony barwnik’.

    Rowdycz - od niemieckiej nazwy osobowej Raud , lub od litewskiej nazwy osobowej Rauda, ta od litewskiego rauda ‘płacz, lament’, raudá ‘czerwony barwnik’.

    Rowecki - od nazwy miejscowej Rówce (siedleckie, gmina Zbuczyn Poduchowny).

    Roweda - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowek - 1417 od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowenczyn - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowenda - od podstawy row , por. rów, równy.

    Roweński - od nazw miejscowych Równa, Rówień (kilka wsi).

    Rowiak - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowicki - 1659 od podstawy row , por. rów, równy lub od nazwy miejscowej Rowy (sieradzkie, gmina Wróblew).

    Rowicki - od nazwy miejscowej Rówce (siedleckie, gmina Zbuczyn Poduchowny).

    Rowiecki - od nazwy miejscowej Rówce (siedleckie, gmina Zbuczyn Poduchowny).

    Rowien - 1493 od podstawy row , por. rów, równy; od rowień ‘równy komuś’.

    Rowieniasz - 1638 od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowienko - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowieński - 1449 od nazw miejscowych Równa, Rówień (kilka wsi).

    Rowinka - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowinkowski - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowiński - 1497 od nazw miejscowych Równa, Rówień (kilka wsi).

    Rowka - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowko - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowniak - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rownic - 1423 od podstawy row , por. rów, równy.

    Rownicki - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowno - 1414 od podstawy row , por. rów, równy.

    Rowski - 1401 od nazw miejscowych Równo, Równia, Rowy (kilka wsi).

    Roy - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Roycewicz - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Royda - w grupie nazwisk pochodzących od rajdać ‘brzydko chodzić’, rejdować ‘grzebać w czymś z hałasem’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Reidt.

    Royk - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Roykiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Roys - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Roz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Roza - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozaczuk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozajczak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozajek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozakiewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozakowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozal - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozala - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalach - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalak - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalczak - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalczyk - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalew - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalewicz - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalewski - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalia - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalic - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalicz - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalik - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalkiewicz - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalko - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalowski - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozalski - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozała - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozałowski - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rozan - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozanek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozanka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozankiewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozanko - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozanków - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozanow - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozanowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozanowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozanów - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozanski - od nazw miejscowych typu Różan, Różany, Różanka, Różanna lub od różany.

    Rozańczuk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozańczyk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozański - od nazw miejscowych typu Różan, Różany, Różanka, Różanna lub od różany.

    Rozbacki - od nazwy miejscowej Drużbaki (na Spiszu).

    Rozbicki - 1408 od nazwy miejscowej Rozbitek (poznańskie, gmina Kwilicz).

    Rozbidzki - od nazwy miejscowej Rozbitek (poznańskie, gmina Kwilicz).

    Rozbiecki - od nazwy miejscowej Rozbitek (poznańskie, gmina Kwilicz).

    Rozbiega - od rozbiegać się ‘rozproszyć się, rozpędzić się’, rozbiegały ‘rozhukany’.

    Rozbiegalski - od rozbiegać się ‘rozproszyć się, rozpędzić się’, rozbiegały ‘rozhukany’.

    Rozbiegała - od rozbiegać się ‘rozproszyć się, rozpędzić się’, rozbiegały ‘rozhukany’.

    Rozboj - od rozbój ‘napaść zbrojna’.

    Rozborowski - od nazwy miejscowej Rozbórz (przemyskie, gmina Przeworsk, Pruchnik).

    Rozborski - 1467 od nazwy miejscowej Rozbórz (przemyskie, gmina Przeworsk, Pruchnik).

    Rozbój - 1425 od rozbój ‘napaść zbrojna’.

    Rozbórski - od nazwy miejscowej Rozbórz (przemyskie, gmina Przeworsk, Pruchnik).

    Rozbrój - od rozbrój ‘bijatyka, zaburzenie’.

    Rozbruj - od rozbrój ‘bijatyka, zaburzenie’.

    Rozburski - od nazwy miejscowej Rozbórz (przemyskie, gmina Przeworsk, Pruchnik).

    Rozciecha - od rozciachać ‘rozciąć, rozrąbać, skaleczyć’.

    Rozcinalski - od rozcinać ‘tnąc rozdzielać na części’.

    Rozciszewski - od nazwy miejscowej Rościszewo (płockie, gmina Rościszewo).

    Rozczyn - od rozczynić ‘rpzrpbić, zamieszać ciasto’, rozczyn ‘rozrobione drożdże’.

    Rozczynialski - od rozczynić ‘rpzrpbić, zamieszać ciasto’, rozczyn ‘rozrobione drożdże’.

    Rozczyniała - od rozczynić ‘rpzrpbić, zamieszać ciasto’, rozczyn ‘rozrobione drożdże’.

    Rozczynka - od rozczynić ‘rpzrpbić, zamieszać ciasto’, rozczyn ‘rozrobione drożdże’.

    Rozczypała - od rozszczypać ‘rozdzielić’.

    Rozdaj - od rozdać ‘obdzielić czymś kilka osób’.

    Rozdajbieda - od rozdać ‘obdzielić czymś kilka osób’; od rozdajbieda ‘człowiek biedny’.

    Rozdajczer - od rozdać ‘obdzielić czymś kilka osób’.

    Rozdal - od rozdać ‘obdzielić czymś kilka osób’.

    Rozdał - 1212 od rozdać ‘obdzielić czymś kilka osób’.

    Rozdarło - 1461– od rozdarły ‘rozdarty’, rozedrzeć, rozdrzeć.

    Rozdeiczer - od rozdać ‘obdzielić czymś kilka osób’.

    Rozdeiczer - Kryszkowski złożenia brak; Rozdeiczer od rozdać ‘obdzielić czymś kilka osób’; Kryszkowski w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Krzysztof, Krysztof, Kryspin, Krystyn, też od krysa.

    Rozdejczer - od rozdać ‘obdzielić czymś kilka osób’.

    Rozdoba - od gwarowego rozdoba ‘okolica’.

    Rozdol - od rozdół ‘wąwóz, jar’.

    Rozdolko - od rozdół ‘wąwóz, jar’.

    Rozdolski - od rozdół ‘wąwóz, jar’.

    Rozdół - od rozdół ‘wąwóz, jar’.

    Rozdrach - od staropolskiego rozdrać ‘rozerwać’.

    Rozdrażewski - 1444 od nazwy miejscowej Rozdrażew (kaliskie, gmina Rozdrażew).

    Rozdrażowski - 1394 od nazwy miejscowej Rozdrażew (kaliskie, gmina Rozdrażew).

    Rozdroń - od staropolskiego rozdrać ‘rozerwać’.

    Rozdrzan - od staropolskiego rozdrać ‘rozerwać’.

    Rozdrzyński - od staropolskiego rozdrać ‘rozerwać’.

    Rozdymała - 1624 od rozdymać ‘rozepchnąć’.

    Rozdyra - od staropolskiego rozdrać ‘rozerwać’.

    Rozdzialik - od rozdział ‘podział’.

    Rozdzialnik - od rozdział ‘podział’; od rozdzialnik dawniej ‘rozjemca’.

    Rozdział - 1268 od rozdział ‘podział’.

    Rozdziałowski - od rozdział ‘podział’.

    Rozdzielewicz - od rozdział ‘podział’.

    Rozdzielski - 1591 od nazwy miejscowej Rozdziele (kilka wsi).

    Rozdzielski - od rozdział ‘podział’.

    Rozdziński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Rozdzyński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Rozdżeński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Roze - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozegnał - od rozegnać ‘rozpędzic, rozproszyć’.

    Rozek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozel - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozelewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozelski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozeluk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozeman - od niemieckiej nazwy osobowej Rößmann, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od Rößmann ‘ten, co się zajmował lub handlował końmi’.

    Rozen - od niemieckiej nazwy osobowej Rosen, ta od nazwy miejscowej Rosen lub od średniowysokoniemieckiego röse ‘róża’.

    Rozenek - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rozenka - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rozenke - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rozenkiewicz - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rozenko - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rozenkowski - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rozenowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rosen, ta od nazwy miejscowej Rosen lub od średniowysokoniemieckiego röse ‘róża’.

    Rozent - od niemieckiej nazwy osobowej Rosenthal, ta od nazwy miejscowej Rosental.

    Rozental - od niemieckiej nazwy osobowej Rosenthal, ta od nazwy miejscowej Rosental.

    Rozentalski - od niemieckiej nazwy osobowej Rosenthal, ta od nazwy miejscowej Rosental.

    Rozentchal - od niemieckiej nazwy osobowej Rosenthal, ta od nazwy miejscowej Rosental.

    Rozentel - od niemieckiej nazwy osobowej Rosenthal, ta od nazwy miejscowej Rosental.

    Rozenthal - od niemieckiej nazwy osobowej Rosenthal, ta od nazwy miejscowej Rosental.

    Rozeń - od niemieckiej nazwy osobowej Rosen, ta od nazwy miejscowej Rosen lub od średniowysokoniemieckiego röse ‘róża’.

    Rozesłaniec - od rozesłaniec dawniej ‘posłaniec, poseł’.

    Rozesłański - od rozesłaniec dawniej ‘posłaniec, poseł’.

    Rozewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozewski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozga - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Rozgajło - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Rozgała - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Rozgon - od rozgon ‘rozproszenie, rozpędzenie’, rozgonić.

    Rozgonów - od rozgon ‘rozproszenie, rozpędzenie’, rozgonić.

    Rozgoński - od rozgon ‘rozproszenie, rozpędzenie’, rozgonić.

    Rozgowski - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Rozgoza - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rozgoziński - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Rozgoża - od rogoza, ze staropolskiego rogoż, rogoża ‘roślina nadwodna, pałka szerokolistna’.

    Roziak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Roziec - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Roziecki - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Roziel - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozielski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozieł - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozieniuk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Roziew - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Roziewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Roziewski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozik - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozin - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozinka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozinke - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozinkiewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozinko - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozinkowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozinowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Roziński - od nazwy miejscowej Rożenna, dziś Rożanna (bydgoskie, gmina Bukowiec).

    Roziński - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozio - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozkida - od rozkidać ‘rozrzucić, roztłuc’.

    Rozkidała - 1520 od rozkidać ‘rozrzucić, roztłuc’.

    Rozkiewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozkładaj - od rozkładać ‘rozpostrzeć; podzielić na części’.

    Rozko - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozkoch - od staropolskiego rozkochać ‘rozweselić’.

    Rozkocha - od staropolskiego rozkochać ‘rozweselić’.

    Rozkorz - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’; od przymiotnika rozkoszny’.

    Rozkosicz - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’; od przymiotnika rozkoszny’.

    Rozkosz - 1726 od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Rozkoszek - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Rozkoszka, m. - 1470 od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Rozkoszna - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’; od przymiotnika rozkoszny’.

    Rozkosznica, m. - 1624 od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’; od przymiotnika rozkoszny.

    Rozkoszny - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’; od przymiotnika rozkoszny’.

    Rozkoszyński - od rozkosz ‘przyjemność, zadowolenie’.

    Rozkowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozkowiński - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozkowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozkuszka - od rozkruszyć ‘podrobić, zmiażdżyć’, rozkruszek ‘pasożyt żerujący na żywności’.

    Rozkuszko - od rozkruszyć ‘podrobić, zmiażdżyć’, rozkruszek ‘pasożyt żerujący na żywności’.

    Rozkwas - od rozkwasić ‘rozrobić, rozmoczyć’.

    Rozkwitalski - od rozkwitać ‘okryć się kwiatami’.

    Rozlach - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozlachowski - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozlaczak - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozlak - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozlał - 1727 od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozlało - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozlan - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozlazła - od rozlazły ‘rozpływający się; ślamazarny, nieporadny’.

    Rozlazło - od rozlazły ‘rozpływający się; ślamazarny, nieporadny’.

    Rozlazły - od rozlazły ‘rozpływający się; ślamazarny, nieporadny’.

    Rozlepiło - od rozlepić ‘umieścić coś przylepiając; rozłączyć to, co sklejone’.

    Rozler - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Rozlerski - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Rozłach - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozłacz - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozłaczyński - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozłakowski - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozłan - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozłon - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozłoniak - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozłonkowski - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozłonowski - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozłoń - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Rozmait - od rozmaity ‘rózniący się kształtem i postacią’.

    Rozmaita - od rozmaity ‘rózniący się kształtem i postacią’.

    Rozmaity - od rozmaity ‘rózniący się kształtem i postacią’.

    Rozmajta - od rozmaity ‘rózniący się kształtem i postacią’.

    Rozmajty - od rozmaity ‘rózniący się kształtem i postacią’.

    Rozmarek - od rozmaryn ‘wiecznie zielony krzew’.

    Rozmarinowski - od rozmaryn ‘wiecznie zielony krzew’.

    Rozmarniewicz - od rozmaryn ‘wiecznie zielony krzew’.

    Rozmarnowski - od rozmaryn ‘wiecznie zielony krzew’.

    Rozmaryn - 1735 od rozmaryn ‘wiecznie zielony krzew’.

    Rozmaryniewicz - od rozmaryn ‘wiecznie zielony krzew’.

    Rozmarynkiewicz - od rozmaryn ‘wiecznie zielony krzew’.

    Rozmarynowicz - od rozmaryn ‘wiecznie zielony krzew’.

    Rozmarynowski - od rozmaryn ‘wiecznie zielony krzew’.

    Rozmawitta - (Pom) od rozmaity ‘rózniący się kształtem i postacią’.

    Rozmawitti - (Pom) od rozmaity ‘rózniący się kształtem i postacią’.

    Rozmej - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rozmer - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rozmerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rozmerski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rozmiarek - od rozmiar ‘wielkość, wymiar czegoś’.

    Rozmiarkowski - od rozmiar ‘wielkość, wymiar czegoś’.

    Rozmierek - od rozmiar ‘wielkość, wymiar czegoś’.

    Rozmierski - od rozmiar ‘wielkość, wymiar czegoś’.

    Rozmilewicz - od rozmiłować ‘wzbudzić miłość’, rozmiły ‘bardzo miły, najmilszy’.

    Rozmiłowicz - od rozmiłować ‘wzbudzić miłość’, rozmiły ‘bardzo miły, najmilszy’.

    Rozmiłowski - od rozmiłować ‘wzbudzić miłość’, rozmiły ‘bardzo miły, najmilszy’.

    Rozmir - od rozmiar ‘wielkość, wymiar czegoś’.

    Rozmowa - 1698 od rozmowa ‘wymiana myśli za pomocą słów’.

    Rozmowski - od rozmowa ‘wymiana myśli za pomocą słów’.

    Rozmus - 1786 od imienia Erazm. Imię notowane w Polsce od XIV wieku pochodzi od greckiego Erasmos, Erasmios’, od erasmios ‘godny miłości, miłowany’.

    Rozmuski - od imienia Erazm. Imię notowane w Polsce od XIV wieku pochodzi od greckiego Erasmos, Erasmios’, od erasmios ‘godny miłości, miłowany’.

    Rozmusz - od imienia Erazm. Imię notowane w Polsce od XIV wieku pochodzi od greckiego Erasmos, Erasmios’, od erasmios ‘godny miłości, miłowany’.

    Rozmuszcz - od imienia Erazm. Imię notowane w Polsce od XIV wieku pochodzi od greckiego Erasmos, Erasmios’, od erasmios ‘godny miłości, miłowany’.

    Rozmuszyński - od imienia Erazm. Imię notowane w Polsce od XIV wieku pochodzi od greckiego Erasmos, Erasmios’, od erasmios ‘godny miłości, miłowany’.

    Rozmuś - od imienia Erazm. Imię notowane w Polsce od XIV wieku pochodzi od greckiego Erasmos, Erasmios’, od erasmios ‘godny miłości, miłowany’.

    Rozmuz - od imienia Erazm. Imię notowane w Polsce od XIV wieku pochodzi od greckiego Erasmos, Erasmios’, od erasmios ‘godny miłości, miłowany’.

    Rozmuzga - od imienia Erazm. Imię notowane w Polsce od XIV wieku pochodzi od greckiego Erasmos, Erasmios’, od erasmios ‘godny miłości, miłowany’.

    Rozmys - od imienia Erazm. Imię notowane w Polsce od XIV wieku pochodzi od greckiego Erasmos, Erasmios’, od erasmios ‘godny miłości, miłowany’.

    Rozmysiak - od imienia Erazm. Imię notowane w Polsce od XIV wieku pochodzi od greckiego Erasmos, Erasmios’, od erasmios ‘godny miłości, miłowany’.

    Rozmyslak - od rozmysł ‘namysł, mądra rada’, rozmyślać.

    Rozmyslewicz - od rozmysł ‘namysł, mądra rada’, rozmyślać.

    Rozmysł - 1437 od rozmysł ‘namysł, mądra rada’, rozmyślać.

    Rozmysławski - od rozmysł ‘namysł, mądra rada’, rozmyślać.

    Rozmysło - od rozmysł ‘namysł, mądra rada’, rozmyślać.

    Rozmysłowicz - od rozmysł ‘namysł, mądra rada’, rozmyślać.

    Rozmysłowski - od rozmysł ‘namysł, mądra rada’, rozmyślać.

    Rozmyślak - od rozmysł ‘namysł, mądra rada’, rozmyślać.

    Rozmyślewicz - od rozmysł ‘namysł, mądra rada’, rozmyślać.

    Roznar - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Roznarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Roznarski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rozner - 1762 od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Roznerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Roznerski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rozniak - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rozniakowski - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rozniat - 1207 od rozniecić ‘rozpalić’.

    Rozniata - 1392 od rozniecić ‘rozpalić’.

    Rozniatowski - 1469 od nazwy miejscowych Rożniatowice (piotrkowskie, gmina Drużbice), Rożniatów, dawniej Rozniatowice, Rozniatów (konińskie, gmina Uniejów).

    Rozniczak - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rozniewicz - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roznoch - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roznowicz - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roznowiec - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roznowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rozocki - od staropolskiego rozoki ‘zezowaty, jednooki’.

    Rozok - 1447 od staropolskiego rozoki ‘zezowaty, jednooki’.

    Rozom - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozomejko - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozon - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozonek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozonka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozonow - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozoński - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozota - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozow - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozóg - od staropolskiego rozoki ‘zezowaty, jednooki’.

    Rozów - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozpandowski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpara - od rozparzyć ‘rozgrzać’, rozpar ‘wyziew, wydech’.

    Rozparka - od rozparzyć ‘rozgrzać’, rozpar ‘wyziew, wydech’.

    Rozparzeński - od rozparzyć ‘rozgrzać’, rozpar ‘wyziew, wydech’.

    Rozparzyński - od rozparzyć ‘rozgrzać’, rozpar ‘wyziew, wydech’.

    Rozpąd - 1265 od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpądek - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpedek - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpedowski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpedski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpedzik - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpenda - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpendek - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpendkowski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpendowski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozperski - od nazwy miasta Rozprza (piotrkowskie).

    Rozpęda - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpędek - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpędkowski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpędowski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpędski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpędzik - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpędzki - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpęk - od rozpęk ‘rozdarcie, szczelina’.

    Rozpękowski - od rozpęk ‘rozdarcie, szczelina’.

    Rozpętkowski - od rozpętać ‘uwolnić z pęt; rozwikłać, rozwinąć’.

    Rozpętowski - od rozpętać ‘uwolnić z pęt; rozwikłać, rozwinąć’.

    Rozpierski - 1388 od nazwy miasta Rozprza (piotrkowskie).

    Rozpiętkowski - od rozpętać ‘uwolnić z pęt; rozwikłać, rozwinąć’.

    Rozpiętowski - od rozpętać ‘uwolnić z pęt; rozwikłać, rozwinąć’.

    Rozpiorski - od nazwy miasta Rozprza (piotrkowskie).

    Rozpiórski - od nazwy miasta Rozprza (piotrkowskie).

    Rozpirski - od nazwy miasta Rozprza (piotrkowskie).

    Rozplesch - od rozpleść ‘rozwinąć coś splecionego’ lub rozpleskać ‘roztopić, rozlać’.

    Rozpleszcz - od rozpleść ‘rozwinąć coś splecionego’ lub rozpleskać ‘roztopić, rozlać’.

    Rozpłachowski - od rozpłoch ‘rodzaj paproci’.

    Rozpłoch - od rozpłoch ‘rodzaj paproci’.

    Rozpłochowski - od rozpłoch ‘rodzaj paproci’.

    Rozpoch - od rozpłoch ‘rodzaj paproci’.

    Rozpond - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpondek - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozponder - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpondowski - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpończyk - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpora - od rozpora ‘spór, kłótnia’, rozpór ‘rozdarcie’.

    Rozporek - od rozpora ‘spór, kłótnia’, rozpór ‘rozdarcie’.

    Rozporski - od rozpora ‘spór, kłótnia’, rozpór ‘rozdarcie’.

    Rozprzak - od nazwy miasta Rozprza (piotrkowskie).

    Rozputniak - od rozputny ‘rozpustny’.

    Rozputyński - od rozputny ‘rozpustny’.

    Rozrarzewski - 1792 od nazwy miejscowej Rozrarzew, dziś Zarzew (część Łodzi, dzielnica Widzew).

    Rozrażewski - 1498 od nazwy miejscowej Rozdrażew (kaliskie, gmina Rozdrażew).

    Rozrażowski - 1497 od nazwy miejscowej Rozdrażew (kaliskie, gmina Rozdrażew).

    Rozrożewski - od nazwy miejscowej Rozdrażew (kaliskie, gmina Rozdrażew).

    Rozsada - od rozsada, rosada ‘wyhodowane młode rośliny przeznaczone do zasadzenia’.

    Rozsłaniec - od rozesłaniec dawniej ‘posłaniec, poseł’.

    Rozsłankiewicz - od rozesłaniec dawniej ‘posłaniec, poseł’.

    Rozstalski - od rozstać się.

    Rozstrzembowski - XVIII w. od nazwy miejscowej Roztrzębowo (bydgoskie, gmina Kcynia).

    Rozsypal - od rozsypać.

    Rozsypał - od rozsypać.

    Rozsypoł - (Śl) od rozsypać.

    Rozszczynialski - od rozczynić ‘rpzrpbić, zamieszać ciasto’, rozczyn ‘rozrobione drożdże’.

    Rozszczypała - od rozszczypać ‘rozdzielić’.

    Roztajewski - od rozstać się.

    Roztalski - od rozstać się.

    Roztecki - od nazwy miejscowej Rostki (kilka wsi).

    Roztkowski - od nazwy miejscowej Rostkowo (ciechanowskie, gmina Czernice Borowe).

    Roztocki - od nazwy miejscowej Roztoka, Roztoki (częste).

    Roztoczański - od nazwy miejscowej Roztoka (kilka wsi).

    Roztoczil - od roztoczyć.

    Roztoczyl - od roztoczyć.

    Roztoczył - od roztoczyć.

    Roztoczyński - od nazwy miejscowej Roztoka (kilka wsi).

    Roztoll - (Pom) od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Roztowski - od nazwy miejscowej Rostow, dziś Rustów (płockie, gmina Krzyżanów).

    Roztrębowski - 1394 od nazwy miejscowej Roztrzębowo (bydgoskie, gmina Kcynia).

    Roztropiński - od nazwy miejscowej Roztropna (skierniewickie, gmina Nowa Sucha).

    Roztropowicz - od roztropny.

    Roztrzepała - od rozszczypać ‘rozdzielić’.

    Roztwarowski - 1403 od nazwy miejscowej Rozwarowo, dziś Rostworowo (poznańskie, gmina Rokietnica).

    Roztworowski - od nazwy miejscowej Rostworowo (poznańskie, gmina Rokietnica).

    Rozuk - od staropolskiego rozoki ‘zezowaty, jednooki’.

    Rozula - 1517 od rozzuć ‘zdjąć obuwie’ lub od Rozalia.

    Rozulak - od rozzuć ‘zdjąć obuwie’ lub od Rozalia.

    Rozulski - od rozzuć ‘zdjąć obuwie’ lub od Rozalia.

    Rozuła - od rozzuć ‘zdjąć obuwie’ lub od Rozalia.

    Rozum - 1398 od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumczyk - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumecki - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumejko - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumek - 1426 od rozum ‘mądrość, rozwaga’ lub od rozumek.

    Rozumiak - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumic - 1498 od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumiecki - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumiejew - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumiejko - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumienko - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumijko - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumiło - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumiłowicz - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumiłowski - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumiszewski - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumkiewicz - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumko - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumna - 1466 od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumniewicz - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumnik - 1439 od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumny - od rozum ‘mądrość, rozwaga’; od rozumny.

    Rozumowicz - 1392 od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumowski - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumpolski - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumski - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozumyło - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Rozwad - 1155 od staropolskiego rozwadzić ‘rozdzielić; pogodzić’.

    Rozwada - 1551 od staropolskiego rozwadzić ‘rozdzielić; pogodzić’.

    Rozwadowicz - 1545 od staropolskiego rozwadzić ‘rozdzielić; pogodzić’.

    Rozwadowski - 1520 od nazwy miejscowej Rozwadów (białostockie, gmina Sarnaki, Ułan Majorat).

    Rozwag - od rozwaga ‘skłonność do namysłu’, rozważać ‘rozmyślać’.

    Rozwak - od rozwaga ‘skłonność do namysłu’, rozważać ‘rozmyślać’.

    Rozwala - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rozwalak - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rozwalek - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rozwalka - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rozwalko - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rozwał - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rozwała - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rozwałdowski - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rozwałek - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rozwałka - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rozwałko - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rozwar - 1222 od staropolskiego rozwarzyć ‘rozgotować’.

    Rozwara - od staropolskiego rozwarzyć ‘rozgotować’.

    Rozwarowic - 1235 od staropolskiego rozwarzyć ‘rozgotować’.

    Rozwarowski - 1391 od nazwy miejscowej Rozwarowo, dziś Rostworowo (poznańskie, gmina Rokietnica).

    Rozwarowski - od staropolskiego rozwarzyć ‘rozgotować’.

    Rozwarski - od staropolskiego rozwarzyć ‘rozgotować’.

    Rozwarzewski - od staropolskiego rozwarzyć ‘rozgotować’.

    Rozwenc - od roz + węszyć ‘wąchać’.

    Rozwens - od roz + węszyć ‘wąchać’.

    Rozwenś - od roz + węszyć ‘wąchać’.

    Rozwera - od staropolskiego rozwarzyć ‘rozgotować’.

    Rozwerski - od staropolskiego rozwarzyć ‘rozgotować’.

    Rozwęs - od roz + węszyć ‘wąchać’.

    Rozwęski - 1652 od roz + węszyć ‘wąchać’.

    Rozwęsz - 1647 od roz + węszyć ‘wąchać’.

    Rozwęż - od roz + węszyć ‘wąchać’.

    Rozwialicz - od rozwiać ‘rozdmuchać, rozproszyć; rozwichrzyć’.

    Rozwiedziony - od rozwodzić ‘dzielic; odchodzić’; od rozwiedziony.

    Rozwiej - 1528 od rozwiać ‘rozdmuchać, rozproszyć; rozwichrzyć’; od rozwiej ‘rzecz rozwiana’.

    Rozwod - od rozwodzić ‘dzielic; odchodzić’.

    Rozwoda - od rozwodzić ‘dzielic; odchodzić’.

    Rozwodna, ż. - 1471 od rozwodzić ‘dzielic; odchodzić’.

    Rozwodowski - od rozwodzić ‘dzielic; odchodzić’.

    Rozwodzin - 1381 od rozwodzić ‘dzielic; odchodzić’.

    Rozwora - 1388 od rozwora ‘drążek łączący tylną część wozu z przednią’.

    Rozworczak - 1695 od rozwora ‘drążek łączący tylną część wozu z przednią’.

    Rozworowski - od rozwora ‘drążek łączący tylną część wozu z przednią’.

    Rozworski - od rozwora ‘drążek łączący tylną część wozu z przednią’.

    Rozworzyc - 1393 od rozwora ‘drążek łączący tylną część wozu z przednią’.

    Rozwód - od rozwodzić ‘dzielic; odchodzić’.

    Rozy - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozyla - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rozyn - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rozynek - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rozyniec - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rozynko - 1497 od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rozynkowski - 1495 od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rozyński - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Roźbicki - od nazwy miejscowej Rozbitek (poznańskie, gmina Kwilicz).

    Roździelski - od rozdział ‘podział’.

    Roździeński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Roździński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Roźdzyński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Roźdźyński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Roźdżyński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Roźlach - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Roźlak - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Roźlewicz - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Roźlik - od rozlać ‘wylać szeroko’.

    Roźmiarek - od rozmiar ‘wielkość, wymiar czegoś’.

    Roźmiej - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roźnawski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roźniak - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roźniakowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roźniał - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roźniałowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roźniata - od rozniecić ‘rozpalić’.

    Roźniatowski - od nazwy miejscowych Rożniatowice (piotrkowskie, gmina Drużbice), Rożniatów, dawniej Rozniatowice, Rozniatów (konińskie, gmina Uniejów).

    Roźniewicz - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roźnik - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Roż - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Roża - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożak - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożakowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożalski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożałowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożałów - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożana - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożanczuk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożanek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożaniecki - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożanka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożankiewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożankowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożanow - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożanowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożanowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożanów - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożanski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożański - od nazw miejscowych typu Różan, Różany, Różanka, Różanna lub od różany.

    Rożbicki - od nazwy miejscowej Rozbitek (poznańskie, gmina Kwilicz).

    Rożczenko - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożczka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożczyniała - od rozczynić ‘rpzrpbić, zamieszać ciasto’, rozczyn ‘rozrobione drożdże’.

    Rożdrzyński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Rożdzeński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Rożdziński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Rożdzyński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Rożdżeński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Rożdżyc - 1497 od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Rożdżyński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Rożec - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożej - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożejewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożejewski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożejowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożek - 1231 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; od rożek.

    Rożel - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożelski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożeluk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożen - 1607 od rożen ‘spiczasty pręt metalowy do pieczenia mięsa’.

    Rożen - XIII w. od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża lub od róg, rożen.

    Rożenaj - od rożen ‘spiczasty pręt metalowy do pieczenia mięsa’.

    Rożenej - od rożen ‘spiczasty pręt metalowy do pieczenia mięsa’.

    Rożenek - 1401 od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożenek - od rożen ‘spiczasty pręt metalowy do pieczenia mięsa’.

    Rożenko - od rożen ‘spiczasty pręt metalowy do pieczenia mięsa’.

    Rożenkowski - od rożen ‘spiczasty pręt metalowy do pieczenia mięsa’.

    Rożenowicz - od rożen ‘spiczasty pręt metalowy do pieczenia mięsa’.

    Rożent - od niemieckiej nazwy osobowej Rosenthal, ta od nazwy miejscowej Rosental.

    Rożentalski - od niemieckiej nazwy osobowej Rosenthal, ta od nazwy miejscowej Rosental.

    Rożeń - od rożen ‘spiczasty pręt metalowy do pieczenia mięsa’.

    Rożeń - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożeński - 1396 od nazwy miejscowej Rożenna, dziś Rożanna (bydgoskie, gmina Bukowiec).

    Rożesłaniec - od rozesłaniec dawniej ‘posłaniec, poseł’.

    Rożesz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożew - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożewski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożka - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożke - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożki - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożko - 1284 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożkow - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożkowiak - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożkowicz - 1603 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożkowski - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożków - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożmiej - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożmiłowski - od rozmiłować ‘wzbudzić miłość’, rozmiły ‘bardzo miły, najmilszy’.

    Rożnata - od rozniecić ‘rozpalić’.

    Rożnek - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożniak - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożniakowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożniał - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożniałowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożniata - od rozniecić ‘rozpalić’.

    Rożniatowski - od nazwy miejscowych Rożniatowice (piotrkowskie, gmina Drużbice), Rożniatów, dawniej Rozniatowice, Rozniatów (konińskie, gmina Uniejów).

    Rożnicki - 1442 od nazwy miejscowych Rożnica (kieleckie, gmina Słupia).

    Rożniecki - 1421 od nazwy miejscowej Rożniewice (wieś zagrodowa, powiat przedecki).

    Rożniej - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożnieta - od rozniecić ‘rozpalić’.

    Rożniewicz - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożniewski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożnik - 1439 od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożnikiewicz - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożnikowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożnoch - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożnowicz - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rożnowski - 1387 od nazw miejscowych Rożnowo (poznańskie, gmina Oborniki), Rożnów (nowosądeckie, gmina Gródek nad Dunajcem).

    Rożok - od staropolskiego rozoki ‘zezowaty, jednooki’.

    Rożowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożuk - od staropolskiego rozoki ‘zezowaty, jednooki’.

    Rożumek - od rozum ‘mądrość, rozwaga’.

    Roży - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożyc - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożycki - od nazw miejscowych Różyce (łódzkie, gmina Parzęczew), Różyca (piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Rożycz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożyczka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożyczko - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożyk - 1645 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rożylak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożyła - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożyło - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rożyn - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rożynek - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rożyński - 1396 od nazwy miejscowej Rożenna, dziś Rożanna (bydgoskie, gmina Bukowiec).

    Rożyński - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rób - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Róbel - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Róbkowski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Róblewski - od robić ‘czynić, pracować’, też od imienia Robert.

    Róchniewicz - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Ród - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Róda - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Ródek - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Ródziewicz - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Ródź - od podstawy rod , por. rodzić, ród, rodzina, od imion złożonych typu Rodomił.

    Róg - 1423 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Róg - Malinowski złożenia brak; Róg 1423 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; Malinowski 1442 od nazw miejscowych Malinów ( kilka wsi), Malinówka (krośnieńskie, gmina Haczów).

    Róg - Wiostek złożenia brak; Róg 1423 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’; Wiostek od wieść ‘wiadomość, nowina’, dawniej ‘podanie, legenda’.

    Róga - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rógolski - w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rój - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rójczak - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Rójszczak - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Rójszczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Reuse, ta z średniowysokoniemieckiego riu?e ‘szewc, łaciarz’, Reusch, ta ta z średniowysokoniemieckiego rüsch ‘gwałtowny, szybki ruch’.

    Ról - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Róla - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rólak - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rólczak - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rólczko - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rólikowski - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rólka - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rólkiewicz - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rólko - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rólski - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rółka - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rółkowski - od rola ‘ziemia uprawna’; może też od nazwy herbu Rola.

    Rómianek - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rómianowski - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rómiński - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rómmel - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Róney - od podstawy ron , por. ronić, uronić ‘upuściś, tracić, gubić; rodzić przedwcześnie’, od niemieckiej nazwy osobowej Rohn.

    Róp - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Rópiński - od nazwy miejscowej Ropienka (krośnieńskie, gmina Olszanica).

    Rópiński - od ropa ‘ciekły surowiec kopalny; wydzielina z wrzodów, ran będąca skutkiem procesów zapalnych’, też od niemieckiego imienia Ropert.

    Róral - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rórka - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rórkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rórzycki - od nazw miejscowych Różyce (łódzkie, gmina Parzęczew), Różyca (piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Rórzyło - od niemieckiej nazwy osobowej Rohr, ta od średniowysokoniemieckiego rör ‘trzcina’, może też od Rorand, Roland.

    Rós - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rósak - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rósek - od rosa ‘kropelki wody osadzające się na ziemie, roślinach itp., też od niemieckiej nazwy osobowej Roß.

    Rósner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Róstalski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Róstkowski - od nazwy miejscowej Rostkowo (ciechanowskie, gmina Czernice Borowe).

    Rószak - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Rószczak - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rószczka - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rószczyk - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rószkiewicz - od imion na Ro , typu Rościsław, Robert, Roch.

    Rószkowski - od nazw miejscowych Roszków, Roszkowice, Roszki (kilka wsi).

    Rót - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rótkiewicz - od podstawy rot , por. rota ‘jednostka wojskowa w dawnej Polsce; ustalony tekst przysięgi’, od niemieckiej nazwy osobowej Roth (e).

    Rówienicz - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rówieniec - od podstawy row , por. rów, równy.

    Rówieński - od nazw miejscowych Równa, Rówień (kilka wsi).

    Rówiński - od nazw miejscowych Równa, Rówień (kilka wsi).

    Rówka - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równa - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równanek - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równanik - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równanyk - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równiak - od podstawy row , por. rów, równy; od równiak ‘równy wzrostem’.

    Równianik - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równicki - od nazwy miejscowej Równica (kilka miejscowości).

    Równiejka - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równiejko - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równieniec - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równiewicz - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równiewski - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równik - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równiński - od podstawy row , por. rów, równy.

    Równiowski - od nazwy miejscowej Rówień (nowosądeckie, gmina Czorsztyn).

    Równy - 1402 od podstawy row , por. rów, równy.

    Róy - w grupie nazwisk pochodzących od roj, rój 'pszczoły z jednego gniazda', roić się 'ruszać się, kręcić się.

    Róz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Róza - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózalski - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Rózałowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózanczuk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózanecki - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózanek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózanowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózanowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózański - od nazw miejscowych typu Różan, Różany, Różanka, Różanna lub od różany.

    Rózbicki - od nazwy miejscowej Rozbitek (poznańskie, gmina Kwilicz).

    Rózczak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózczka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózga - 1484 od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Rózgiewicz - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Rózgowski - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Róziak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózic - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózicki - od nazw miejscowych Różyce (łódzkie, gmina Parzęczew), Różyca (piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Róziczka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Róziewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózik - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózio - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Rózniak - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rózniakowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Róznicki - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rózniewicz - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rózniewski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Róznowicz - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Róznowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rózowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózwałka - od rozwalić ‘rozbić, zburzyć’.

    Rózyc - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózycki - od nazw miejscowych Różyce (łódzkie, gmina Parzęczew), Różyca (piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Rózyczka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózyło - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rózyński - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Róźbicki - od nazwy miejscowej Rozbitek (poznańskie, gmina Kwilicz).

    Róźdźyński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Róźga - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Róźmiej - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Róźniak - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Róźniakowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Róźniata - od rozniecić ‘rozpalić’.

    Róźnicki - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Róźniecki - od nazwy miejscowych Rożniewice (wieś zagrodowa, powiat przedecki).

    Róźniecki - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Róźnierski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Róźnowicz - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Róż - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Róża - 1465 od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różacki - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różagórski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różak - 1665 od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różakolski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różakowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różalczyk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różalewicz - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Różalski - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Różałow - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Różałowski - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Różałów - od imienia żeńskiego Rozalia. Imię pochodzenia romańskiego, por. włoskie Rosalia, Rosa, od rosa ‘róża’, w Polsce późno notowane.

    Różan - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różana - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różanecki - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różanek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różaniak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różanicki - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różaniec - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różaniecki - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różaniek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różaniewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różanka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różankiewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różanko - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różankowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różanow - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różanowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różanowski - 1489 od nazwy miejscowej Różanów (kilka wsi).

    Różanowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różanów - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różany - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różany - kwiat od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różań - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różańczuk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różańkowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różański - 1489 od nazw miejscowych typu Różan, Różany, Różanka, Różanna lub od różany.

    Różarski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różbicki - od nazwy miejscowej Rozbitek (poznańskie, gmina Kwilicz).

    Różczak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różczka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różczyk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różdzyński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Różdżka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różdżyński - od nazwy miejscowej Rozdzień (cz. Katowic), Roździn (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Różec - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różecki - 1493 od nazwy miejscowej Rożce (radomskie, gmina Belsk Duży).

    Różej - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różejewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różejowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różenek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różenko - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różeń - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różeński - od nazw miejscowych typu Różan, Różany, Różanka, Różanna lub od różany.

    Różeński - od nazw miejscowych typu Różan, Różany, Różanka, Różanna lub od różany.

    Różewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różewski - od nazw miejscowych Różew (pilskie, gmina Wałcz), Różowa (białostockie, gmina Łosice).

    Różga - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Różgowski - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Różka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różkiewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różko - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różkowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różkowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różna - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Różnakowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Różnerski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Różniak - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Różniakowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Różniata - od rozniecić ‘rozpalić’.

    Różniatowski - od nazwy miejscowych Rożniatowice (piotrkowskie, gmina Drużbice), Rożniatów, dawniej Rozniatowice, Rozniatów (konińskie, gmina Uniejów).

    Różnicki - od nazwy miejscowych Rożnica (kieleckie, gmina Słupia).

    Różniecki - od nazwy miejscowych Rożniewice (wieś zagrodowa, powiat przedecki).

    Różniej - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Różniewski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Różnik - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Różnow - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Różnowicz - 1498 od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Różnowski - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Różny - 1496 od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Różok - od staropolskiego rozoki ‘zezowaty, jednooki’.

    Różowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różowiec - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różowski - od nazw miejscowych Różew (pilskie, gmina Wałcz), Różowa (białostockie, gmina Łosice).

    Róższczka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Róży - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyc - 1689 od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyca - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różycak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różycki - 1420 od nazw miejscowych Różyce (łódzkie, gmina Parzęczew), Różyca (piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Różyczek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyczenko - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyczka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyczko - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyła - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyłło - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyło - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyłowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyłów - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różynek - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Różyniewicz - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Różynko - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Różyński - 1703 od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Różyński - 1746 od nazwy miejscowej Rużyńsk (suwalskie, gmina Ełk, Prostki).

    Różyński - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.










    wrzesień 2008 r. - 2 lipiec 2012 r.


    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005