<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Pą - Pi

    pozostałe w kolejnych rozdziałach na dole listy rozdziałów



    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997




    Pącak - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pąch - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pąchalski - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pąchała - 1608 od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pąchałka - 1628 od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pąchciarz - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pącherek - 1550 od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pącherski - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pącholak - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pąciak - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pącichowicz - 1519 od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pącisz - 1501 od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pąckowicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pącz - 1376 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączak - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączalski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączek - 1691 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączeka - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączesny - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Pącześniak - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Pączewski - 1649 od nazwy miejscowej Pączewo (gdańskie, gmina Skórcz).

    Pączka - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączkiewicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączkiewski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączko - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączkowiak - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączkowski - 1461 od nazwy miejscowej Pączkowo (ciechanowskie, gmina Szreńsk).

    Pączków - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączoch - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączos - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Pączuła - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pączyński - 1566 od nazwy miejscowej Pęczyny (tarnobrzeskie, gmina Obrazów).

    Pądek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądel - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pąder - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądka - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądło - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądowski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądziach - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądzibek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądzich - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądzicki - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądzik - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądziński - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądzisz - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pądziwiatr - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pąga - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pągiel - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pągielski - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pągowski - 1462 od nazw miejscowych Pągów, Pęgów (kilka wsi).

    Pąk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąka - 1524 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkacki - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkacz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkala - 1490 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkalak - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkalicz - 1512 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkalowicz - 1532 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkalski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkała - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkciński - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkczyński - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąklak - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkłak - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkosz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkow - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkowski - od nazwy miejscowej Pękowice, Pękowo (kilak wsi).

    Pąks - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąksa - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąksyk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąkul - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąłtorak - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pąpa - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pąpacz - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pąpała - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pąperski - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pąpira - 1520 od gwarowego pamper ‘wół gruby i mały’.

    Pąpirka - 1519 od gwarowego pamper ‘wół gruby i mały’.

    Pąpirkowicz - 1521 od gwarowego pamper ‘wół gruby i mały’.

    Pąpka - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pąpkiewicz - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pąprowicz - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pąs - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pąsewicz - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pąsiak - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pąsiek - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pąsiek - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pąsieka - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pąsik - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pąsko - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pąszkiel - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pąśka - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pąśko - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pątek - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pątka - 1425 od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pątkiewicz - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pątko - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pątkowski - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pątnicki - od pątny ‘podróżny, pielgrzym’ lub od nazwy miejscowej Pątniki (KrW).

    Pątyk - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pązik - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pąziński - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pca - XVI wiek od staropolskiego pca ‘skorupa, pokrywa’.

    Pcak - od staropolskiego pca ‘skorupa, pokrywa’.

    Pcan - od staropolskiego pca ‘skorupa, pokrywa’.

    Pchajda - od pchać.

    Pchajek - od pchać.

    Pchalek - od pchać.

    Pchalski - od pchać.

    Pchała - od pchać.

    Pchałek - od pchać.

    Pchełka - od pchła, ze staropolskiego błecha.

    Pchełko - od pchła, ze staropolskiego błecha.

    Pchliński - od pchła, ze staropolskiego błecha.

    Pchła - od pchła, ze staropolskiego błecha.

    Pchman - od pchać.

    Pchuta - od pchać.

    Pciachowski - od staropolskiego pca ‘skorupa, pokrywa’.

    Pciak - od staropolskiego pca ‘skorupa, pokrywa’.

    Pcian - od staropolskiego pca ‘skorupa, pokrywa’.

    Pcik - od staropolskiego pca ‘skorupa, pokrywa’.

    Pcion - od staropolskiego pca ‘skorupa, pokrywa’.

    Pcionek - od staropolskiego pca ‘skorupa, pokrywa’.

    Pciorek - od staropolskiego pca ‘skorupa, pokrywa’.

    Pciun - od staropolskiego pca ‘skorupa, pokrywa’.

    Pczał - 1599 od pczyć się ‘pstrzyć’.

    Pczała - od pczyć się ‘pstrzyć’.

    Pczelar - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pczelincew - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pczeła - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pczełko - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pczołka - 1394 od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pczonek - 1434 od pczony ‘jasny’, pczyć ‘pstrzyć’.

    Pczółko - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pczółkowicz - 1727 od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pczycki - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pec - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peca - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecak - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecal - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pecald - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pecała - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz lub od pecała ‘troska, boleść’.

    Pecan - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecański - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecarz - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pece - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecek - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecel - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecela - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peceld - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pecella - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecelt - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Peceniak - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecenik - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peceniuk - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecewicz - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecewski - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pech - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pecha - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechacz - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechaczek - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechal - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechan - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechański - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pecharczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Pechart - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Pechciarek - od gwarowego pechta, pachta ‘dzierżawa’.

    Pechcin - od gwarowego pechta, pachta ‘dzierżawa’.

    Pechciń - od gwarowego pechta, pachta ‘dzierżawa’.

    Pechciński - od gwarowego pechta, pachta ‘dzierżawa’.

    Peche - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechel - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pecherczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Pecherek - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Pecherkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Pecherski - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Pecherz - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Pecherzewski - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Pechiel - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechiński - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechla - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechliński - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechman - od niemieckiej nazwy osobowej Pechmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego bëch, pëch ‘smoła’.

    Pechmann - od niemieckiej nazwy osobowej Pechmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego bëch, pëch ‘smoła’.

    Pechner - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechnik - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechnyk - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pecho - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechocki - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechol - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pecholczyk - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechoniak - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechorski - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Pechowicz - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechowski - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechra - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Pechrat - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Pecht - od gwarowego pechta, pachta ‘dzierżawa’.

    Pechta - od gwarowego pechta, pachta ‘dzierżawa’.

    Pechtel - od gwarowego pechta, pachta ‘dzierżawa’.

    Pechter - od gwarowego pechta, pachta ‘dzierżawa’.

    Pechuń - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechyciak - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechyński - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pechytiak - od pech ‘nieszczęście, fatum’, dawniej też ‘twarda smoła’.

    Pecia - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peciak - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peciakowski - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecialik - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecican - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecicki - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecierski - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecikiewicz - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecina - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecinis - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peciński - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecio - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecis - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peciuch - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peciuk - 1662 od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peciukonis - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peciulewicz - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peciułko - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peciura - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peciw - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peciwa - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peck - (Pom) od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pecke - (Śl) od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pecki - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peckiel - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peckiewicz - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecko - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peckowski - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peckrun - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecl - od niemieckiej nazwy osobowej Petzl, ta od imienia Petrus.

    Peclig - od niemieckiej nazwy osobowej Petzl, ta od imienia Petrus.

    Peclik - od niemieckiej nazwy osobowej Petzl, ta od imienia Petrus.

    Peclow - od niemieckiej nazwy osobowej Petzl, ta od imienia Petrus.

    Peclowski - od niemieckiej nazwy osobowej Petzl, ta od imienia Petrus.

    Pecław - od niemieckiej nazwy osobowej Petzl, ta od imienia Petrus lub od Pęcisław.

    Pecok - (Śl) od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecolak - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pecold - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pecolt - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pecuch - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecujko - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecul - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecuła - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecura - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecuras - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecuszek - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecuszok - (Śl) od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecyk - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecylak - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecyna - 1388 od staropolskiego pecyna ‘odłamek gliny wypalanej w piecu, grudka soli’, z gwarowego też pecyna ‘odrobina’.

    Pecynka - 1592 od staropolskiego pecyna ‘odłamek gliny wypalanej w piecu, grudka soli’, z gwarowego też pecyna ‘odrobina’.

    Pecyński - od nazwy miejscowej Peczyny (tarnowskie, gmina Obrazów).

    Pecyński - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecz - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecza - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczak - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczalka - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczalski - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczar - od pieczara ‘jaskinia’.

    Peczarko - od pieczara ‘jaskinia’.

    Peczarski - od pieczara ‘jaskinia’.

    Peczek - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczela - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczelski - 1621 od nazwy miejscowej Pęczelice (kieleckie, gmina Busko Zdrój).

    Peczenenko - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczeniak - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczenik - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczeniuk - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczenyj - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczer - od pieczara ‘jaskinia’.

    Peczerek - od pieczara ‘jaskinia’.

    Peczerski - od pieczara ‘jaskinia’.

    Peczeryk - od pieczara ‘jaskinia’.

    Peczinka - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczinko - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczka - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczke - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczko - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczkowicz - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczkowski - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczlewicz - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pecznik - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczny - 1622 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Peczołt - 1290 od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Peczonik - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczot - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Peczul - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczulis - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczunko - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczuski - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczyk - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczykowski - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peczynka - od staropolskiego pecyna ‘odłamek gliny wypalanej w piecu, grudka soli’, z gwarowego też pecyna ‘odrobina’.

    Peczynko - od staropolskiego pecyna ‘odłamek gliny wypalanej w piecu, grudka soli’, z gwarowego też pecyna ‘odrobina’.

    Peczynowski - 1411 od nazwy miejscowej Paczynowice, dziś Pacanowice (kaliskie, gmina Pleszew).

    Peczyński - od nazwy miejscowej Peczyny (tarnowskie, gmina Obrazów).

    Peczyrak - od pieczara ‘jaskinia’.

    Peć - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pećka - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Pećko - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peda - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedagowski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedak - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedbiera - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedda - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedde - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Peddie - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Peddzi - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pede - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedejko - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedek - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedel - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pederkiewicz - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pederowicz - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pederski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pediak - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedina - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedinkowski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedio - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pediuk - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedko - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedkowicz - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedkowski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedlak - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedlewski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedliński - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedlowski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedo - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedoń - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedowicz - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedowski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedra - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedracki - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedrak - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedrakowski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedras - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedrasik - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedraszek - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedraszewski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedraś - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedrek - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedroch - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedrucz - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedryc - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedrych - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedrycz - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedryk - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedrys - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedrysz - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedryszyn - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedrzyński - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Peduch - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedus - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedy - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedycz - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedyk - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedyła - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedyna - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedynkowski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedynowski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedyńkowski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedyński - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedziach - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedziak - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedziałek - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedzich - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedziejewski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedzierski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pedzieszczak - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedzik - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedzikowski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedzimaż - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pedzimąż - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pedziński - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedzisz - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedziszewski - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedziuk - od gwarowego pedać ‘mówić’, peda ‘noga’, może też od pęd-.

    Pedziwiatr - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pedziwilk - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Peg - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pega - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pegan - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Peganowicz - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pegaza - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pegel - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pegen - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pegere - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pegiel - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pegier - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pegowski - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pegza - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’.

    Peicha - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Peichacki - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Peichał - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Peichert - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Peick - od pejcz ‘krótki bicz z rączką’.

    Peić - od pejcz ‘krótki bicz z rączką’.

    Peiek - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Peik - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Peiker - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Peikert - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Peikow - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Peikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Peil - od niemieckiej nazwy osobowej Peil, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pil ‘strzała’.

    Peiner - od nazwy osobowej Peiner, ta od nazwy miejscowej Peinert.

    Peinert - od nazwy osobowej Peiner, ta od nazwy miejscowej Peinert.

    Peis - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Peiser - od niemieckiej nazwy osobowej Peiser, ta od nazwy miejscowej Peise.

    Peisert - od niemieckiej nazwy osobowej Peiser, ta od nazwy miejscowej Peise.

    Peisker - od niemieckiej nazwy osobowej Peisker, ta może od piskorz.

    Peisz - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Peitsch - (Pom) od pejcz ‘krótki bicz z rączką’.

    Peitz - (Pom) od pejcz ‘krótki bicz z rączką’.

    Peizer - od niemieckiej nazwy osobowej Peiser, ta od nazwy miejscowej Peise.

    Peja - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pejakowicz - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pejakowski - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pejas - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pejasz - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pejaś - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pejcha - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pejchel - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pejcher - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Pejchert - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Pejcho - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pejcz - od pejcz ‘krótki bicz z rączką’.

    Pejczar - od pejcz ‘krótki bicz z rączką’.

    Pejer - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pejerski - 1761 od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pejga - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pejganowicz - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pejka - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pejke - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pejko - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pejkow - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pejkowicz - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pejkowski - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pejlak - od niemieckiej nazwy osobowej Peil, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pil ‘strzała’.

    Pejlo - od niemieckiej nazwy osobowej Peil, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pil ‘strzała’.

    Pejłachowski - od niemieckiej nazwy osobowej Peil, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pil ‘strzała’.

    Pejnar - od nazwy osobowej Peiner, ta od nazwy miejscowej Peinert.

    Pejnarzowski - od nazwy osobowej Peiner, ta od nazwy miejscowej Peinert.

    Pejnas - od nazwy osobowej Peiner, ta od nazwy miejscowej Peinert.

    Pejne - od nazwy osobowej Peiner, ta od nazwy miejscowej Peinert.

    Pejner - od nazwy osobowej Peiner, ta od nazwy miejscowej Peinert.

    Pejo - od łacińskiego peior ‘gorszy’.

    Pejor - 1494 od łacińskiego peior ‘gorszy’.

    Pejorek - 1611 od łacińskiego peior ‘gorszy’.

    Pejos - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pejs - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Pejsa - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Pejsach - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Pejsak - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Pejsiak - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Pejsik - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Pejski - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Pejss - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Pejsz - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Pejś - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Pejta - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’.

    Pek - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Peka - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekacki - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekacz - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekal - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekala - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekaliński - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekalnicki - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekalski - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekaluk - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekała - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekałowski - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekan - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekaniec - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekar - od piec, piekę.

    Pekara - od piec, piekę.

    Pekarek - od piec, piekę.

    Pekarnik - od piec, piekę.

    Pekarski - od piec, piekę.

    Pekaruk - od piec, piekę.

    Pekarzyk - od piec, piekę.

    Pekasa - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekasiewicz - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekel - od piekło lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöckl.

    Pekelny - od piekło lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöckl.

    Pekelski - od piekło lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöckl.

    Pekera - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekeron - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekerun - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekiert - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekka - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekla - od piekło lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöckl.

    Peklak - od piekło lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöckl.

    Peklarz - od piekło lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöckl.

    Peklicz - od piekło lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöckl.

    Peklo - od piekło lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöckl.

    Peknik - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekol - od piekło lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöckl.

    Pekolski - od piekło lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöckl.

    Pekora - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekorski - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekos - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekowicz - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekowski - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekóra - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekórka - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekrol - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekron - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekrój - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekról - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekról - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekrul - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekrun - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Peksa - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Peksiński - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Peksyk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Peksza - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pekula - 1739 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pekuła - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pekura - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pekus - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Pel - 1588 od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pela - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelacz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelaczyk - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelagia - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelak - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelakowicz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelakowski - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelala - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelalski - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelan - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelan - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pelankiewicz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelankiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pelanowski - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pelant - od palant ‘rodzaj gry zespołowej’, palantować ‘bić kijam’.

    Pelanz - od palant ‘rodzaj gry zespołowej’, palantować ‘bić kijam’.

    Pelar - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pelarczyk - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pelarski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pelarz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pelasz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelc - 1401 od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelcak - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelcar - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelcel - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelcer - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelchen - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelcher - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelckowski - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelcman - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelcner - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczak - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczar - 1401 od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczarek - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczarski - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczek - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczer - 1395 od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczerski - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczor - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczyn - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelć - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelda - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Peldius - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Peldzicz - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Peldzius - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pele - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelec - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelec - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelech - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelecha - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelechacz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelechata - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelechaty - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelechoński - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelechowicz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peleciczuk - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peleck - (Śl) od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peledys - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados

    Peleger - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pelegrin - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pelegrini - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pelegrym - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pelegryni - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Peleja - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelek - od imion Feliks, Felicjan, od gwarowego fela ‘wada, brak’, też ‘deska’.

    Peleksy - od imion Feliks, Felicjan, od gwarowego fela ‘wada, brak’, też ‘deska’.

    Pelela - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelelski - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peleman - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelenczuk - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelenda - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peler - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pelerz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pelesz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peleszak - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peleszczak - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peleszek - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peleszyk - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peleta - od niemieckiej nazwy osobowej Pelit, ta od imienia Hippolytus.

    Peletek - od niemieckiej nazwy osobowej Pelit, ta od imienia Hippolytus.

    Pelewicz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelewski - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peliak - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pelian - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Peliga - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelijak - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pelijan - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pelik - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelika - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelikan - 1445 od pelikan ‘gatunek ptaka’.

    Pelikanowicz - od pelikan ‘gatunek ptaka’.

    Pelikanowski - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelikanowski - od pelikan ‘gatunek ptaka’.

    Pelikant - od pelikan ‘gatunek ptaka’.

    Pelikań - od pelikan ‘gatunek ptaka’.

    Pelikański - od pelikan ‘gatunek ptaka’.

    Pelikawski - od pelikan ‘gatunek ptaka’.

    Pelinka - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelinko - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelinkow - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelinowski - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peliński - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelis - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelisiak - od imion Feliks, Felicjan, od gwarowego fela ‘wada, brak’, też ‘deska’.

    Pelisz - 1607 od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peliszak - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peliszek - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peliszko - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-

    Pelit - od niemieckiej nazwy osobowej Pelit, ta od imienia Hippolytus.

    Pelitowski - od niemieckiej nazwy osobowej Pelit, ta od imienia Hippolytus.

    Peljak - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Peljan - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pelk - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pelka - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pelkan - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pelkanowski - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pelke - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pelko - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pelkowski - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pell - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pella - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pellan - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pellant - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pellar - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pelle - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pellech - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pellechacz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pellegrinelli - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pellegrini - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pellegrino - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Peller - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pellich - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pello - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pello - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pellon - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pellowski - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelna - od pełny ‘całkowity’.

    Pelny - od pełny ‘całkowity’.

    Pelo - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelon - od niemieckiej nazwy osobowej Pelianis, ta z łacińskiego pellio ‘kuśnierz’.

    Pelor - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pelpiński - od nazwy miasta Pelplin (gdańskie).

    Pelpliński - 1748 od nazwy miasta Pelplin (gdańskie).

    Pels - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelsiński - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelski - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelson - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelszyk - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelszyński - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelt - od niemieckiej nazwy osobowej Pölt, ta od imion złożonych na Bald-.

    Pelta - od niemieckiej nazwy osobowej Pölt, ta od imion złożonych na Bald-.

    Peltekis - od niemieckiej nazwy osobowej Pölt, ta od imion złożonych na Bald-.

    Peltola - od niemieckiej nazwy osobowej Pölt, ta od imion złożonych na Bald-.

    Peltonen - od niemieckiej nazwy osobowej Pölt, ta od imion złożonych na Bald-.

    Peltyn - od niemieckiej nazwy osobowej Pölt, ta od imion złożonych na Bald-.

    Peltz - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Peluch - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelucha - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peluk - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelus - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelusiak - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peluszczak - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Peluszek - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelutis - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelutys - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelużek - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelwecki - od nazwy miejscowej Pelwia (Sanockie).

    Pelwelski - 1552 od nazwy miejscowej Pelwia (Sanockie).

    Pelwiński - od nazwy miejscowej Pelwia (Sanockie).

    Pelz - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelzer - (Pom) od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’

    Pelzig - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pelzner - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pelżer - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Peła - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełachaty - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełachowski - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełc - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pełcek - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pełch - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełchacz - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełcharzewski - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełchata - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełchaty - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełchowski - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełcz - 1470-80 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełczak - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełczar - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pełczarski - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pełczer - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pełczka - 1271 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełczko - 1283 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełczyc - 1359 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełczycki - 1470-80 od nazwy miejscowej Pełczyn (lubelskie, gmina Trawniki; poznańskie, gmina Śrem).

    Pełczyk - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełczyński - 1606 od nazwy miejscowej Pełczyska (sieradzkie, gmina Wartkowice).

    Pełda - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pełdiak - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pełdjak - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pełdyak - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pełdyjak - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pełdziak - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pełech - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełecha - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełechacz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełechała - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełechan - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełecharz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełechata - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełechatka - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełechaty - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełechmata - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełechmaty - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełechowicz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełechowycz - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełechta - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełechty - od pełechaty ‘kudłaty’.

    Pełek - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełelski - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełenyk - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełeń - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełeński - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełesz - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełeszak - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełeszczak - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełeszczyk - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełeszek - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełeszok - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełeszók - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełeszuk - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełeszyk - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełetko - od niemieckiej nazwy osobowej Pelit, ta od imienia Hippolytus.

    Pełk - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełka - 1275 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełkiewicz - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełkin - 1662 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełko - 1278 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełkosz - 1439 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełkota - 1294 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełkowski - od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Pełna - od pełny ‘całkowity’.

    Pełnia - od pełny ‘całkowity’.

    Pełniak - od pełny ‘całkowity’.

    Pełnikowski - od pełny ‘całkowity’.

    Pełny - od pełny ‘całkowity’.

    Pełpiński - od nazwy miasta Pelplin (gdańskie).

    Pełszyński - od nazwy miejscowej Pełczyska (sieradzkie, gmina Wartkowice).

    Pełta - od niemieckiej nazwy osobowej Pölt, ta od imion złożonych na Bald-.

    Pełtak - od niemieckiej nazwy osobowej Pölt, ta od imion złożonych na Bald-.

    Pełtyszyn - od niemieckiej nazwy osobowej Pölt, ta od imion złożonych na Bald-.

    Pełyk - od imienia Pelagia, od niemieckiej nazwy osobowej Pell, od słowiańskiego piel-.

    Pełza - 1548 od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Pełzak - od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Pełzakowski - od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Pełzanowski - od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Pełzik - 1630 od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Pełzo - 1606 od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Pełzowicz - 1638 od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Pełzowski - 1750 od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Pełzun - od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Pema - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pemach - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pemak - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pemeranc - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pemerańcz - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pemko - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pempczak - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pempek - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pempel - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pempera - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pempiak - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pempira - 1488 od gwarowego pamper ‘wół gruby i mały’.

    Pempko - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pempkowiak - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pempkowski - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pempus - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pempuś - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pempyś - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pen - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Pena - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Penafial - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Penafiel - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Penar - od niemieckiej nazwy osobowej Penner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego panne ‘patelnia’.

    Penarski - od niemieckiej nazwy osobowej Penner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego panne ‘patelnia’.

    Penasiuk - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Penc - od niemieckiej nazwy osobowej Pentz, ta od imion Berchtold lub Bernhard.

    Penca - od niemieckiej nazwy osobowej Pentz, ta od imion Berchtold lub Bernhard.

    Pencak - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pencak - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pencakowski - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pencarski - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Pencek - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pencera - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Pencerski - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Pencerzyński - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Pencher - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pencherkiewicz - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pencherski - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pencherz - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pencherzewski - od nazwy miejscowej Pęcherzew, dawniej Pęchorzewo (konińskie, gmina Turek).

    Pencherzewski - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Penchra - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Penciak - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Penciarski - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Penciekiewicz - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pencierzyński - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Pencikiewicz - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław

    Pencina - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Penciorak - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Pencko - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Penconek - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pencoszek - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pencuła - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pencz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczak - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczanek - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczar - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Penczek - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczerzyński - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczew - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczkiewicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczkowski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczok - (Śl) od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczonek - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczyk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczyłło - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczyło - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczyna - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penczyński - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penda - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendak - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendała - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendasiuk - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pende - (Pom) od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendecki - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendel - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendelski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pender - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendera - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Penderak - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Penderecki - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Penderenda - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Penderowski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Penderyk - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendias - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendiuk - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendl - od pendel ‘wisiorek’.

    Pendlak - od pendel ‘wisiorek’.

    Pendlewski - od pendel ‘wisiorek’.

    Pendlowski - od pendel ‘wisiorek’.

    Pendo - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendolski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendoła - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendor - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendowski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendra - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendracki - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendrak - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendrakowski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendras - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendrasik - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendraszewski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendraś - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendro - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendrowski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendrycz - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendryk - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pendrys - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Penduch - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendulak - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendur - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendura - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendyas - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendycki - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendyk - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendykowski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendys - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzalek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzałek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzej - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzel - od pędzel, dawniej pendzel, penzel.

    Pendzelski - od pędzel, dawniej pendzel, penzel.

    Pendziak - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendziaków - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzialek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendziałek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzich - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzicki - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendziej - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzierszczyk - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzieszczak - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzik - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzikowski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzimąż - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendziński - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzioch - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendziola - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendziolek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzioł - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzioła - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendziołek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzior - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendziwiat - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendziwiater - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendziwiatr - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pendzyk - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Penecko - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Peneczko - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Penek - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Pener - od niemieckiej nazwy osobowej Penner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego panne ‘patelnia’.

    Penerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Penner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego panne ‘patelnia’.

    Pengiel - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pengielski - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pengowski - od nazw miejscowych Pągów, Pęgów (kilka wsi).

    Pengryn - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Penherski - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Peniak - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Peniążek - od pieniądz, pieniążek.

    Penier - od niemieckiej nazwy osobowej Penner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego panne ‘patelnia’.

    Penieszkiewicz - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Penina - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Peniński - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Penior - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Peniowicz - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Penis - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Penisek - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Penisiuk - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Peniuk - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Peniuta - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Peniuta - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Peniutowski - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Penk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penka - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkacik - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkacz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkajło - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkal - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkala - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkalla - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkalski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkała - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkałła - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkata - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkaty - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penke - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkert - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penki - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkiewicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkin - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penko - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkosławski - od nazwy miejscowej Pękosław, dziś Pękosławice (kieleckie, gmina Waśniów).

    Penkowski - od nazwy miejscowej Pękowice, Pękowo (kilak wsi).

    Penksa - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penksik - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penksyk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkszyk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkul - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Penkula - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pennar - od niemieckiej nazwy osobowej Penner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego panne ‘patelnia’.

    Penner - od niemieckiej nazwy osobowej Penner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego panne ‘patelnia’.

    Pennerup - od niemieckiej nazwy osobowej Penner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego panne ‘patelnia’.

    Pennig - od niemieckiej nazwy osobowej Penner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego panne ‘patelnia’.

    Penning - od niemieckiej nazwy osobowej Penner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego panne ‘patelnia’.

    Penno - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Peno - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Penor - od niemieckiej nazwy osobowej Penner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego panne ‘patelnia’.

    Penowski - od pena ‘kara pieniężna’, to z łacińskiego poena ‘kara’.

    Penpicki - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pensiak - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pensiek - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pensik - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pensiński - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Penski - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pensko - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Penszkal - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Penszko - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Penszor - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Penszowski - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Penszyński - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Penśko - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Penta - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pentak - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pental - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pentala - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław

    Pentalej - 1488 od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pentalski - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pentek - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pentel - od pętla, dawniej petla.

    Pentela - od pętla, dawniej petla.

    Pentelik - od pętla, dawniej petla.

    Pentelski - od pętla, dawniej petla.

    Penter - od niemieckiej nazwy osobowej Penter, ta od wysoko-niemieckiego bünd ‘wydzielona część wsi’.

    Penterman - od niemieckiej nazwy osobowej Penter, ta od wysoko-niemieckiego bünd ‘wydzielona część wsi’.

    Penther - od niemieckiej nazwy osobowej Penter, ta od wysoko-niemieckiego bünd ‘wydzielona część wsi’.

    Pentidis - od niemieckiej nazwy osobowej Penter, ta od wysoko-niemieckiego bünd ‘wydzielona część wsi’.

    Pentkowski - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pentla - od pętla, dawniej petla.

    Pentlak - od pętla, dawniej petla.

    Pentlicki - od pętla, dawniej petla.

    Pentlikowski - od pętla, dawniej petla.

    Pentlimowski - od pętla, dawniej petla.

    Pentlinowski - od pętla, dawniej petla.

    Pentyka - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pentynka - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pentz - od niemieckiej nazwy osobowej Pentz, ta od imion Berchtold lub Bernhard.

    Pentziok - od niemieckiej nazwy osobowej Pentz, ta od imion Berchtold lub Bernhard.

    Penza - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Penzik - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Penzioł - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Penzior - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Penziół - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Penzo - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Penzor - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Penzowski - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Peńca - od niemieckiej nazwy osobowej Pentz, ta od imion Berchtold lub Bernhard.

    Peńczak - od niemieckiej nazwy osobowej Pentz, ta od imion Berchtold lub Bernhard.

    Peńczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Pentz, ta od imion Berchtold lub Bernhard.

    Peńko - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Peńkowski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Peńkul - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Peńkus - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pepa - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepas - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepasiński - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepaś - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepcak - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepczak - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepczyński - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepek - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepel - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Pepeł - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Peper - od niemieckiej nazwy osobowej Peper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego peper ‘pieprz’.

    Pepera - od niemieckiej nazwy osobowej Peper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego peper ‘pieprz’.

    Peperowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Peper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego peper ‘pieprz’.

    Pepiak - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepicz - 1406 od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pepicz - 1662 od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepiela - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepik - 1662 od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepiliński - od nazwy miasta Pelplin (gdańskie).

    Pepin - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepina - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepiński - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepiórka - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Pepka - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepke - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepkiewicz - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepko - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepkowski - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepla - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Peplak - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Peplan - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Peplau - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Pepler - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Peplew - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Peplinski - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Pepliński - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Peploch - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Peplon - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Pepluch - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Pepławski - od nazwy miejscowej Pepłowo (płockie, gmina Bodzanów).

    Pepłoński - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Pepłowicz - od peplać, pepłać ‘pluskać, paplać’.

    Pepłowski - 1467 od nazwy miejscowej Pepłowo (płockie, gmina Bodzanów).

    Pepol - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepolis - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepoń - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepoś - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Peprak - 1607 od niemieckiej nazwy osobowej Peper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego peper ‘pieprz’.

    Pepryk - od niemieckiej nazwy osobowej Peper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego peper ‘pieprz’.

    Peprzowski - od niemieckiej nazwy osobowej Peper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego peper ‘pieprz’.

    Peptuła - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef’.

    Pepus - od pepać ‘paplać’, pepa ‘wargi; gaduła’, też od czeskiego Pepa, Pepi, Pepik ‘zdrobnienia od Józef

    Per - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Pera - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Pera - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Peraj - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perajski - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perak - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Peranek - od perać ‘perorować’, peranie ‘gadanie’.

    Peranowski - od perać ‘perorować’, peranie ‘gadanie’.

    Perasz - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Peraszek - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perc - od perć ‘ścieżka w górach’.

    Percak - od perć ‘ścieżka w górach’.

    Percanowski - od perć ‘ścieżka w górach’.

    Percewicz - od perć ‘ścieżka w górach’.

    Perch - 1750 od gwarowego prychać ‘prychać, podskakiwać’.

    Perch - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Percha - 1683 od gwarowego prychać ‘prychać, podskakiwać’.

    Percha - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchacz - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchajło - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchak - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchal - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchalec - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchalicki - - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchalik - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchalt - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchaluk - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchał - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchała - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchel - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchelicki - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Percheniak - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Percheta - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchiniak - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchla - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchlak - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchlicki - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchman - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchoł - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchon - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchoń - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchorowicz - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchowski - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchuc - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchuć - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchuda - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perchun - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Perciak - od perć ‘ścieżka w górach’.

    Percik - od perć ‘ścieżka w górach’.

    Perciński - zapewne od nazwy miejscowej Perczyna (Wileńszczyzna).

    Percowicz - od perć ‘ścieżka w górach’.

    Percula - od perć ‘ścieżka w górach’.

    Percuła - od perć ‘ścieżka w górach’.

    Percz - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perczak - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perczek - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perczew - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perczewski - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perczuk - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perczyk - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perczyński - zapewne od nazwy miejscowej Perczyna (Wileńszczyzna).

    Perczyszyn - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perczyśka - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perć - 1645 od perć ‘ścieżka w górach’.

    Perda - 1751 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdach - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdak - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdal - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdał - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdała - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdas - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdaszek - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdek - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’; od pierdek ‘malec’.

    Perdela - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdelwitz - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdenia - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdeus - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdeusz - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdian - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdion - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdiona - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdiuk - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdjan - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdjon - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdko - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdoch - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdoł - 1590 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdon - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdoń - 1698 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdor - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdosz - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdów - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perduk - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdula - 1627 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’; od perdula ‘stara, gadatliwa baba’.

    Perdulka - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’; od perdula ‘stara, gadatliwa baba’.

    Perduła - 1627 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’; od perdula ‘stara, gadatliwa baba’.

    Perdun - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perduta - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdyan - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdycz - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdyjon - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdyka - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdykowski - 1549 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdyla - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdyła - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdyn - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdyński - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdyon - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdyta - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdziak - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdzik - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdziński - 1725 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perdzyński - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Perebendowski - od nazwy miejscowej Przebędowo (poznańskie, gmina Murowana Goślina; słupskie, gmina Główczyce).

    Perec - od gwarowego perec ‘pieprz’.

    Perech - od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Perechiniak - od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Perechiniec - od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Perechocki - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Perechoda - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Perechodzko - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Perechodźko - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Perechowski - od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Perechubka - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Perechubko - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Perechuć - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Perechuda - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Perecik - od gwarowego perec ‘pieprz’.

    Perecki - od gwarowego perec ‘pieprz’.

    Perecuda - od gwarowego perec ‘pieprz’.

    Pereczkowski - od nazwy miejscowej Przeczki (łomżyńskie, gmina Mały Płock).

    Pereczyński - od gwarowego perec ‘pieprz’.

    Pereć - od gwarowego perec ‘pieprz’.

    Pered - od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Pereda - od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Peredak - od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Peredko - od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Peredun - od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Pereduń - od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Peredyk - od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Peredys - od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Peredzis - od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Peredzyński - od nazwy miejscowej Przedzino, dziś Przedzeń (kaliskie, gmina Ceków- Kolonia).

    Peregrym - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Peregryn - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Peregud - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Pereguda - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Peregudowski - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Peregudów - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Peregud-Pogorzelski - złożenia brak; Peregud od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’; Pogorzelski 1562 od nazwy miejscowej Pogorzel (kilka wsi).

    Perehiniec - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od przeginać.

    Perehińczuk - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od przeginać.

    Perehlak - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od przeginać.

    Perehlicki - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od przeginać.

    Perek - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perek - 1440-50 od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pereka - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perekarz - może od perkoz ‘ptak wodny’.

    Perekasz - może od perkoz ‘ptak wodny’.

    Perekasza - może od perkoz ‘ptak wodny’.

    Perekidko - od ukraińskiego perekidati ‘przerzucać’, od gwarowego perekita ‘sprzeniewierzenie się, niewierność’.

    Perekiełka - od ukraińskiego perekidati ‘przerzucać’, od gwarowego perekita ‘sprzeniewierzenie się, niewierność’.

    Perekiełko - od ukraińskiego perekidati ‘przerzucać’, od gwarowego perekita ‘sprzeniewierzenie się, niewierność’.

    Perekietka - od ukraińskiego perekidati ‘przerzucać’, od gwarowego perekita ‘sprzeniewierzenie się, niewierność’.

    Perekietko - od ukraińskiego perekidati ‘przerzucać’, od gwarowego perekita ‘sprzeniewierzenie się, niewierność’.

    Perekiłko - od ukraińskiego perekidati ‘przerzucać’, od gwarowego perekita ‘sprzeniewierzenie się, niewierność’.

    Perekinczuk - od ukraińskiego perekidati ‘przerzucać’, od gwarowego perekita ‘sprzeniewierzenie się, niewierność’.

    Perekińczuk - od ukraińskiego perekidati ‘przerzucać’, od gwarowego perekita ‘sprzeniewierzenie się, niewierność’.

    Perekitka - od ukraińskiego perekidati ‘przerzucać’, od gwarowego perekita ‘sprzeniewierzenie się, niewierność’.

    Perekitko - od ukraińskiego perekidati ‘przerzucać’, od gwarowego perekita ‘sprzeniewierzenie się, niewierność’.

    Perel - od perła.

    Perela - od perła.

    Perelczyc - od perła.

    Perelis - od perła.

    Perelkiewicz - od perła.

    Perelkowicz - od perła.

    Perełka - od perła.

    Perełkiewicz - od perła.

    Perełko - od perła.

    Perełkowicz - od perła.

    Perełom - od przełomie, przełom (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Perenc - od węgierskiego imienia Ferenc.

    Perepecza - od białoruskiego gwarowego perepečka ‘wypiek z ciasta chlebowego, ziemniaków, tłuszczonego konopnego siemienia’.

    Perepeczka - od białoruskiego gwarowego perepečka ‘wypiek z ciasta chlebowego, ziemniaków, tłuszczonego konopnego siemienia’.

    Perepeczko - od białoruskiego gwarowego perepečka ‘wypiek z ciasta chlebowego, ziemniaków, tłuszczonego konopnego siemienia’.

    Perepeczny - od białoruskiego gwarowego perepečka ‘wypiek z ciasta chlebowego, ziemniaków, tłuszczonego konopnego siemienia’.

    Perepeczo - od białoruskiego gwarowego perepečka ‘wypiek z ciasta chlebowego, ziemniaków, tłuszczonego konopnego siemienia’.

    Perepiczka - od białoruskiego gwarowego perepečka ‘wypiek z ciasta chlebowego, ziemniaków, tłuszczonego konopnego siemienia’.

    Perepiczko - od białoruskiego gwarowego perepečka ‘wypiek z ciasta chlebowego, ziemniaków, tłuszczonego konopnego siemienia’.

    Perepienko - od białoruskiego gwarowego perepečka ‘wypiek z ciasta chlebowego, ziemniaków, tłuszczonego konopnego siemienia’.

    Peresada - od przesadzić ‘przenieść w inne miejsce’, przesada ‘zbytek, nienaturalność’; od przysadzić ‘osadzic, osiedlić’ (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Pereslucha - od wschodniosłowiańskiego peresluga, ukraińskiego gwarowego sl(i)uga ‘słota’.

    Peresłucha - od wschodniosłowiańskiego peresluga, ukraińskiego gwarowego sl(i)uga ‘słota’.

    Perestaj - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’ (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Pereswiet-Sołtan - złożenia brak; Pereswiet brak; Sołtan od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca panujący w krajach muzułmańskich’.

    Pereszlucha - od wschodniosłowiańskiego peresluga, ukraińskiego gwarowego sl(i)uga ‘słota’.

    Pereszluga - od wschodniosłowiańskiego peresluga, ukraińskiego gwarowego sl(i)uga ‘słota’.

    Pereszluha - od wschodniosłowiańskiego peresluga, ukraińskiego gwarowego sl(i)uga ‘słota’.

    Pereśluch - od wschodniosłowiańskiego peresluga, ukraińskiego gwarowego sl(i)uga ‘słota’.

    Pereślucha - od wschodniosłowiańskiego peresluga, ukraińskiego gwarowego sl(i)uga ‘słota’.

    Pereśluga - od wschodniosłowiańskiego peresluga, ukraińskiego gwarowego sl(i)uga ‘słota’.

    Pereświet-Sołtan - złożenia brak; Pereświet brak; Sołtan od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca panujący w krajach muzułmańskich’.

    Pereświt-Sołtan - złożenia brak; Pereświt brak; Sołtan od sułtan, ze staropolskiego sołtan ‘władca panujący w krajach muzułmańskich’.

    Perewizny - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Perewiznyk - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Perewoznyk - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Perewoźnyk - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Perfeniak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfeniuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfenow - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfieńczyk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfikowski - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfiłow - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfiłów - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfiński - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfisz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfon - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfoński - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfun - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfunowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfunowski - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perfuński - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Perga - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergal - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergał - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergała - 1564 od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergałowski - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergas - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergel - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Perges - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergiel - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergies - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergios - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergoda - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergol - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergoła - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergołowski - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergół - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergulak - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Pergulski - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Perguł - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Perhulak - od pergać ‘rzucać, kopać’.

    Perk - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perka - 1493 od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkacz - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkal - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkaluk - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perke - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkiel - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkielewicz - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkietko - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkiewicz - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkij - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkiniak - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkins - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkis - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkitna - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkitny - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkman - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perko - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkołup - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkos - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’ lub od perkoz ‘ptak wodny’.

    Perkosz - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkot - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkowicz - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkowski - 1663 od nazwy miejscowej Perki (łomżyńskie, gmina Sokoły; płockie, gmina Mała Wieś).

    Perkowski - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkól - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perksa - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkuć - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkul - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkun - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkura - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perkusz - 1424 od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Perkuszewski - od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Perl - od perła.

    Perla - od perła.

    Perlach - od perła.

    Perlak - od perła.

    Perlakowski - od perła.

    Perlan - od perła.

    Perlański - od perła.

    Perlecki - od perła.

    Perlega - od perła.

    Perlejewski - od perła.

    Perlewicz - od perła.

    Perlewski - od perła.

    Perlian - od perła.

    Perlic - od perła.

    Perlica - od perła lub od perlica ‘gatunek ptaka’.

    Perliceusz - od perła.

    Perlich - od perła.

    Perlicjan - od perła.

    Perlicjant - od perła.

    Perlicki - od perła.

    Perlijan - od perła.

    Perlik - 1392 od perła.

    Perlikiewicz - od perła.

    Perlikowski - 1390 od perła.

    Perlin - od perła.

    Perlinski - od perła.

    Perliński - od perła.

    Perlis - od perła.

    Perliski - od perła.

    Perlisz - od perła.

    Perlitius - od perła.

    Perljan - od perła.

    Perlok - od perła.

    Perła - 1389 od perła.

    Perłak - od perła.

    Perłakowski - od perła.

    Perławski - od perła.

    Perło - od perła.

    Perłow - od perła.

    Perłowicz - od perła.

    Perłowski - od perła.

    Perłów - od perła.

    Perłys - od perła.

    Perna - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernach - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernack - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernaczyński - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernak - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernal - od pierny ze staropolskiego ‘przyprawiny pieprzem’, także ‘komornik dworu królewskiego’, może też od pierdnąć.

    Pernal - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-; od gwarowego pernal.

    Pernala - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernalak - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernalski - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernas - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernaz - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernej - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernek - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernel - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernenis - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Perner - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernerowski - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernes - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernet - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Perniak - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernicki - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernikoza - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Perniok - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Perniuk - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Perno - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernoch - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernoga - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernol - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernus - 1394 od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Pernys - od podstawy pern-, od perna ‘gatunek małży’, od niemieckiej nazwy osobowej Pern-.

    Peron - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Perona - 1615 od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Peronczyk - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Peronka - 1616 od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Peronowicz - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Perontka - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Peroń - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Perończuk - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Perończyk - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Peroński - 1703 od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Peroszek - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perow - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perowicz - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perowitz - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perowski - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Pers - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persa - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persak - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persanowski - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persaud - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persch - (Pom) od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perschke - (Pom) od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perschon - (Pom) od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perschun - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Persel - 1753 od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Persiak - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persianow - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persich - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persicki - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persiek - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persik - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persina - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persiński - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persjanow - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persjanów - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Perskała - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Perskawiec - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Perske - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Perski - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Perskiewicz - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Perskowiec - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Person - od persona ‘osoba, człowiek’.

    Persona - od persona ‘osoba, człowiek’.

    Personke - (Pom) od persona ‘osoba, człowiek’.

    Personna - od persona ‘osoba, człowiek’.

    Personowski - od persona ‘osoba, człowiek’.

    Persowski - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persson - od persona ‘osoba, człowiek’.

    Persyk - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Persyna - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Persz - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszak - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszczuk - od Pers ‘mieszkaniec Persji’.

    Perszel - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszewski - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszke - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszkiewicz - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszko - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszon - od persona ‘osoba, człowiek’.

    Perszow - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszowicz - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszowski - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszunowicz - od persona ‘osoba, człowiek’.

    Perszyk - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszyna - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Perszyński - od wschodniosłowiańskiego peršy ‘pierwszy’.

    Pert - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Perta - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertacz - 1728 od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertak - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertakiewicz - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertakowski - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertek - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Perteńczuk - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Perter - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertich - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertika - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertka - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertkiewicz - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertko - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertkowski - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertlik - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertman - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertow - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertowski - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertów - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertuk - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertulewicz - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertus - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertyczyński - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertyk - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Pertyka - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Pertykiewicz - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Pertykowski - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Pertykuła - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Pertyla - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertyniak - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pertyński - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Peruga - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Peruga - od peruka.

    Perugewicz - od peruka.

    Perugiewicz - od peruka.

    Peruk - od peruka.

    Perukowski - od peruka.

    Perul - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perulski - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perun - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Peruna - 1627 od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Peruń - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Peruński - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Perus - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perusiński - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Peruszewski - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Peruś - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Peruta - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Peruzak - od peruka.

    Peruziński - od peruka.

    Perużański - od peruka.

    Perużyński - od peruka.

    Perwal - może od wschodniosłowiańskiego perwy ‘pierwszy’.

    Perwejnis - może od wschodniosłowiańskiego perwy ‘pierwszy’.

    Perwel - może od wschodniosłowiańskiego perwy ‘pierwszy’.

    Perwelik - może od wschodniosłowiańskiego perwy ‘pierwszy’.

    Perwenis - od litewskiej nazwy osobowej Pervenis.

    Perwieniec - od litewskiej nazwy osobowej Pervenis.

    Perwiński - od litewskiej nazwy osobowej Pervenis.

    Pery - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Peryc - od gwarowego perec ‘pieprz’.

    Perych - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perychowski - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perycki - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perycz - od gwarowego perec ‘pieprz’.

    Perycz - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perycz-Szczepański - złożenia brak; Perycz od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus; Szczepański 1607 od nazw miejscowych Szczepanów, Szczepanowice (częste).

    Peryczyk - od gwarowego perec ‘pieprz’.

    Peryć - od gwarowego perec ‘pieprz’.

    Peryfeniuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Peryga - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Peryga - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Perykasa - może od perkoz ‘ptak wodny’.

    Perykasz - może od perkoz ‘ptak wodny’.

    Perykasza - może od perkoz ‘ptak wodny’.

    Perykosza - może od perkoz ‘ptak wodny’.

    Perykowski - może od perkoz ‘ptak wodny’.

    Peryksza - może od perkoz ‘ptak wodny’.

    Peryksza - może od perkoz ‘ptak wodny’.

    Peryniak - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perynowski - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Perys - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.

    Peryt - od łacińskiego peritus ‘doświadczony, biegły, rzeczoznawca’.

    Perz - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzak - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzakowski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzalski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzałka - 1559 od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzan - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzankowski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzanowski - 1674 od nazwy miejscowej Perzanowo (ostrołęckie, gmina Czerwonka).

    Perzenowski - od nazwy miejscowej Perzanowo (ostrołęckie, gmina Czerwonka).

    Perzesty - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’; od perzesty ‘pokryty perzem’.

    Perzewski - 1677 od nazwy miejscowej Perzów (kaliskie, gmina Perzów).

    Perzewski - 1763 od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzgalski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzkalski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzkała - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzna - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzon - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzonka - 1415 od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzowicz - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzowski - od nazwy miejscowej Perzów (kaliskie, gmina Perzów).

    Perzula - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzych - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzychowski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzycki - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzydło - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzyk - 1389 od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzykowski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzyła - 1740 od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzyło - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzyna - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzynowski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perzyński - 1617 od nazwy miejscowej Perzyny, dawniej Pyrzyny (kilka wsi).

    Perż - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perżan - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perżanowski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perżydło - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Perżyło - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pesa - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesakiewicz - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesalla - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesalski - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesała - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesar - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peschak - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peschek - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peschel - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peschka - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peschke - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peschla - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peschła - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pescht - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pesek - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesel - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peseł - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peser - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesera - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesiak - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesiek - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesiewicz - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesik - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesina - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesiok - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peska - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Peski - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pesko - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peskowski - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesla - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peslak - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peslar - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesler - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr); od niemieckich nazw osobowych Pessel, Pesler, te od Petrus.

    Pessel - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pest - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pesta - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pesta-Dynda - złożenia brak; Pesta od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’; Dynda 1491 od dyndać ‘kołysać się’, dynda ‘rzecz kołysząca się’.

    Pestaka - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestarkiewicz - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Peste - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestek - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pester - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pesterny - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestewicz - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestewski - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pesticz - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestikuz - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestka - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’ lub od pestka ‘twarda skorupa w owocu; nasienie’.

    Pestke - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’ lub od pestka ‘twarda skorupa w owocu; nasienie’.

    Pestko - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’ lub od pestka ‘twarda skorupa w owocu; nasienie’.

    Pestkowski - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’ lub od pestka ‘twarda skorupa w owocu; nasienie’.

    Pestok - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestorowicz - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestowski - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestrak - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’ lub od pstry.

    Pestrakiewicz - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestraniewicz - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestrowicz - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestrycowski - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestyk - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pestylenc - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pesyk - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesyna - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesyniak - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesz - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Pesza - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszak - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszar - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszat - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszcz - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Peszczański - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Peszczyński - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Peszek - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszel - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszew - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszewski - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszka - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszke - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszki - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszkin - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszko - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszkowicz - 1558 od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszkowski - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszl - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszla - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszła - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszła - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszot - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszow - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszt - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Peszuk - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszyk - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszyna - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peszyński - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peś - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peściński - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Peśko - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peśl - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peśla - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peślak - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peśluk - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peśniak - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peśniakiewicz - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peśnik - od niemieckich nazw osobowych Pesch-, Pes-, te od imienia Petrus; wschodniosłowiańskich i czeskich na Peś- (od Piotr).

    Peśta - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pet - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Peta - 1772 od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petak - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petakiewicz - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petala - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petalas - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petański - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petarała - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petarz - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petas - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petasz - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petaszko - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petaś - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petcelt - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Petczke - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Pete - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petech - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petechata - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Peteciński - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petecki - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Peteczyk - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petej - 1593 od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Peteja - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petejczuk - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petejka - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petejko - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petek - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petekiewicz - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petel - od pętla, dawniej petla.

    Petela - od pętla, dawniej petla.

    Petelak - od pętla, dawniej petla.

    Petelczuk - od pętla, dawniej petla.

    Petelczyc - 1657 od pętla, dawniej petla.

    Petelczyk - od pętla, dawniej petla.

    Petelczyk - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petelenz-Łukasiewicz - złożenia brak; Petelenz brak; Łukasiewicz od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Petelewicz - od pętla, dawniej petla.

    Petelicki - od pętla, dawniej petla.

    Petelin - od pętla, dawniej petla.

    Petelka - od pętla, dawniej petla.

    Petelkiewicz - od pętla, dawniej petla.

    Petelnik - od pętla, dawniej petla.

    Petelski - 1724 od pętla, dawniej petla.

    Peteluk - od pętla, dawniej petla.

    Peter - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petera - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peteralski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peteras - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterecki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petereit - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterejt - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterk - (Maz) od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterkau - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterkowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterla - 1536 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterlajter - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterleitner - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterlejtner - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterlewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterlicz - 1403 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterlik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterman - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petermann - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peternek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peternoga - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterol - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peters - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petersburski - od nazwy miasta Petersburg (Rosja).

    Peterski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Peterson - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petersson - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petersz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petesch - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Peteszczak - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Peteszuk - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Peth - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petha - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Pethe - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Pethes - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petiak - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petik - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petin - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petioch - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petion - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petiuk - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petjach - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petk - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petka - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petke - (Pom) od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petkie - (Pom) od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petkiewicz - 1503 od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petko - 1610 od imion na Piet-, typu Pietr.

    Petko - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petkon - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Petkow - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petkowicz - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petkowski - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petkun - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petla - od pętla, dawniej petla.

    Petlak - od pętla, dawniej petla.

    Petlakowski - od pętla, dawniej petla.

    Petlarski - od pętla, dawniej petla.

    Petlenko - od pętla, dawniej petla.

    Petlewicz - od pętla, dawniej petla.

    Petlewski - od pętla, dawniej petla.

    Petlic - od pętla, dawniej petla.

    Petlica - od pętla, dawniej petla.

    Petlicki - od pętla, dawniej petla.

    Petliczka - od pętla, dawniej petla.

    Petlik - od pętla, dawniej petla.

    Petlikowicz - 1630 od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Petlikowski - od pętla, dawniej petla.

    Petliński - od pętla, dawniej petla.

    Petluch - od pętla, dawniej petla.

    Petluk - od pętla, dawniej petla.

    Petlun - od pętla, dawniej petla.

    Petluszewski - od pętla, dawniej petla.

    Petłak - od pętla, dawniej petla.

    Petłasiński - od pętla, dawniej petla.

    Petnal - od pątny ‘podróżny, pielgrzym’.

    Petniak - od pątny ‘podróżny, pielgrzym’.

    Petniakowski - od pątny ‘podróżny, pielgrzym’.

    Petnis - od pątny ‘podróżny, pielgrzym’.

    Petno - od pątny ‘podróżny, pielgrzym’.

    Peto - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petociński - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petolec - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petowicz - 1764 od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petowski - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petr - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrach - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petraczynik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petragowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrajczyk - od litewskiej nazwy osobowej Petrátis, ta od imienia Petrus.

    Petrajtis - od litewskiej nazwy osobowej Petrátis, ta od imienia Petrus.

    Petrajtys - od litewskiej nazwy osobowej Petrátis, ta od imienia Petrus.

    Petrak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petraka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrakowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petral - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petralski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petramiuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petran - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petraniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petranik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petranis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petraniszyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petraniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petranowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrańczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrański - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petras - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrasek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrasiak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrasiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrasik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrasz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petraszczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petraszek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petraszkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petraszko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petraś - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrat - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petraus - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrawiak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrawicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrecki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petreczko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrejko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrelewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrellewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrelli - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrelo - 1596 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petren - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petreny - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petreń - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petreńczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petreńko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petres - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petreski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petresko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petreszyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petreus - 1640 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petri - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petric - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petricek - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrich - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petricki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petriczek - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petriczko - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petriczuk - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrikow - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrikowski - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrików - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrilak - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrina - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petriński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petriolis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petris - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petriuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petriw - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrjach - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrjek - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrkowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petro - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od D9431XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petroczko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrof - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petroff - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrol - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrolewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petroll - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petron - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petronas - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petronecki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petronek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petronella - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petroniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petroniewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petronik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petroniszyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petroniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petroniw - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petronko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrończak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrończuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrończyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petroński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petroski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrović - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrowin - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrowina - 1719 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrowski - od nazw miejscowych typu Piotrowice, Piotrów, też od imienia Piotr.

    Petrów - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrreka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petru - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruc - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruch - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petrucha - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruchowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrucki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruczanis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruczenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruczeńko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruczko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrucznik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruczynik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruczynnik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrukamiec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrukaniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrukoski - 1487 od nazwy miejscowej Potrukozy, dziś Petrukozy (piotrkowskie, gmina Białaczów), Potrykozy, dziś Petrykozy (ciechanowskie, gmina Działdowo; płockie, gmina Zawidz).

    Petrula - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrulewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrulis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrulowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrulski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrułan - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrun - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrunio - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruniów - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrunka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruńka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruńko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruńków - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrus - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruschka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrusewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrusiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrusiński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrusio - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruska - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrusowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrusów - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrusz - 1548 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruszczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruszeńko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruszewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruszewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruszinow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruszka, m. - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruszkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruszko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruszyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruszyński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruś - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petruzela - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petry - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter

    Petryach - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petryc - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petryca - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrych - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrychowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrycia - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrycki - 1645 od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrycowski - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrycy - 1734 od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrycyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrycz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryczek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryczenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryczewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryczka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryczkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryczko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryczunik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryga - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryka - 1620 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrykanin - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrykat - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrykiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrykow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrykowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrykowski - 1763 od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Petrykowski - od nazwy miejscowej Petrykozy (kilka wsi).

    Petryków - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrykus - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryla - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrylak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryła - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryłka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryło - 1494 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrymow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryna - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryniewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrynik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrynka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrynko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrynowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrys - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryszak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryszcze - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryszek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryszen - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryszeń - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryszka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryszkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryszuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryszyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryszyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryś - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petryw - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrywski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrzak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrzakowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrzelis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrzik - (Śl) od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrzuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrzycki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrzyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrzykowski - 1623 od nazwy miejscowej Petrykozy (kilka wsi).

    Petrzylis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrzyłek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petrzyński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petsch - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petschka - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petschke - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petschl - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petschnik - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petta - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petter - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petters - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pettersen - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petterson - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pettersson - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petterz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pettesch - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Pettesch - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pettka - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Pettke - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Pettkowski - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Pettych - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Pettyn - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petuch - od gwaroweg o peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petuchów - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petuczka - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petulski - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petuła - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus.

    Petunia - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus lub od petunia ‘roślina ozdobna’.

    Petuniak - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus lub od petunia ‘roślina ozdobna’.

    Petuński - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-), od niemieckich nazw osobowych na Pet-, np. Petrus lub od petunia ‘roślina ozdobna’.

    Petyk - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petyka - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petykiewicz - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petyl - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petyn - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petynia - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petyniak - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petynis - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petynka - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petyńka - od gwarowego peta ‘łapa’, wschodniosłowiańskiego pet- (= piet-, pięt-).

    Petyra - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Petz - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petza - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petzak - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petzel - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Petzel - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petzeld - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Petzelt - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Petzka - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petzke - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petzko - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Petzl - od niemieckiej nazwy osobowej Petzl, ta od imienia Petrus.

    Petzlik - od niemieckiej nazwy osobowej Petzl, ta od imienia Petrus.

    Petzold - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Petzolt - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Petzuch - od pec, peć ‘penis’, od imienia Petrus lub od niemieckiej nazwy osobowej Petz.

    Peucker - od niemieckiej nazwy osobowej Peuker(t), ta od średnio-wysoko-niemieckiego pukaere ‘dobosz’.

    Peuker - od niemieckiej nazwy osobowej Peuker(t), ta od średnio-wysoko-niemieckiego pukaere ‘dobosz’.

    Peukert - od niemieckiej nazwy osobowej Peuker(t), ta od średnio-wysoko-niemieckiego pukaere ‘dobosz’.

    Peukier - od niemieckiej nazwy osobowej Peuker(t), ta od średnio-wysoko-niemieckiego pukaere ‘dobosz’.

    Peu-Peowski - brak.

    Pew - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Pewca - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’; od piewca ‘śpiewak, pieśniarz’.

    Pewicki - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Pewiński - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Pewna - od pewny ‘określony, mocny, dobry’.

    Pewniacz - 1560 od pewny ‘określony, mocny, dobry’.

    Pewniak - 1436 od pewny ‘określony, mocny, dobry’.

    Pewnicki - od pewny ‘określony, mocny, dobry’.

    Pewno - 1560 od pewny ‘określony, mocny, dobry’.

    Pewny - 1558 od pewny ‘określony, mocny, dobry’.

    Pexa - od podstawy pek-, od pek ‘pika’, od piek-, pęk-, pąk- lub od niemieckiej nazwy osobowej Peck.

    Peylo - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Peysa - od pejs ‘długie pasmo włosów na skroniach noszone przez ortodyksyjnych Żydów’.

    Peza - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezacki - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezak - 1636 od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezala - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezalski - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezała - 1771 od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezan - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezara - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezarski - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezda - 1621 od pizda ‘vuvlva’.

    Pezdan - od pizda ‘vuvlva’.

    Pezdek - od pizda ‘vuvlva’.

    Pezder - od pizda ‘vuvlva’.

    Pezdka - 1699 od pizda ‘vuvlva’.

    Pezdra - od pizda ‘vuvlva’.

    Pezena - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezenka - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Peziak - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezik - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Peziński - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezioł - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezo - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pezowicz - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Peżan - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’; od perz ‘chwast pospolity’.

    Peżarski - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Peżda - od pizda ‘vuvlva’.

    Peżdan - od pizda ‘vuvlva’.

    Peżdek - od pizda ‘vuvlva’.

    Peżewski - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Peżowicz - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Peżycki - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Peżyk - od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Peżyna - od perz ‘ rodzaj chwastu’.

    Peżyna - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Peżyński - od nazwy miejscowej Perzyny, dawniej Pyrzyny (kilka wsi).

    Peżyński - od nazwy miejscowej Perzyny, dawniej Pyrzyny (kilka wsi).

    Pęc - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcak - 1698 od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcakowski - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcarski - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Pęcek - 1404 od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęchalski - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pęchała - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pęcharczyk - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcharski - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcharzewski - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcher - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcherczyk - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcherecki - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcherek - 1589 od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcherkiewicz - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcherowski - od nazwy miejscowej Pęcherzew, dawniej Pęchorzewo (konińskie, gmina Turek).

    Pęcherski - 1566 od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcherz - 1474 od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcherzewski - od nazwy miejscowej Pęcherzew, dawniej Pęchorzewo (konińskie, gmina Turek).

    Pęcherzyk - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcherzykowski - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęcheżewski - od nazwy miejscowej Pęcherzew, dawniej Pęchorzewo (konińskie, gmina Turek).

    Pęchorek - 1620 od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęchorski - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęchorzewski - 1497 od nazwy miejscowej Pęcherzew, dawniej Pęchorzewo (konińskie, gmina Turek).

    Pęchowski - 1433 od nazwy miejscowej Pęchowo, dziś Pąchów (konińskie, gmina Kramsk).

    Pęchożewski - od nazwy miejscowej Pęcherzew, dawniej Pęchorzewo (konińskie, gmina Turek).

    Pęchra - 1377 od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęchyrer - 1548 od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęchyrz - 1324 od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęchyrzewski - od nazwy miejscowej Pęcherzew, dawniej Pęchorzewo (konińskie, gmina Turek).

    Pęchyrzowic - 1482 od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęchyrzyna - 1414 od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pęciak - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęciakowski - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcicki - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcieka - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcien - 1136 od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcierzyński - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcik - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcikiewicz - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcikowski - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęciłło - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęciło - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcina, m. - XV wiek od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pęciński - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęciński - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pęciorek - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcisz - 1136 od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcka - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęckarczyk - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęckiewicz - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcko - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęckowicz - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęckowski - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęclik - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcok - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęconek - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęcuła - od pęca ‘rzemyki na nogach sokoła łownego’, pęcak ‘kasza jęcznienna’, też od staropolskiego imienia Pęcisław.

    Pęczak - 1434 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław; od pęczak, pęcak ‘otłuczony jęczmień’.

    Pęczakowski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczala - 1326 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczalski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczar - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Pęczarski - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Pęczatka - 1382 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczca - 1431 od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pęczek - 1279 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczel - 1434 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczela - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczelski - 1660 od nazwy miejscowej Pęczelice (kieleckie, gmina Busko Zdrój).

    Pęczeniuk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczerczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Pęczerzewski - od niemieckiej nazwy osobowej Penzer, ta od nazwy miejscowej Pentz.

    Pęczka - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczkiewicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczko - 1389 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczkowic - 1392 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczkowicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczkowski - 1626 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęcznik - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczonek - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczuk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczuła - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczycz - 1416 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczyk - 1443 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczykowski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęczyłło - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pęczyło - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pęczyna - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pęczyński - 1632 od nazwy miejscowej Peczyny (tarnowskie, gmina Obrazów).

    Pęczyński - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pęćkiewicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęćko - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęda - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędała - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędczak - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędel - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędelski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pęder - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pęderski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędich - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędisz - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędiwiatr - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędkiewicz - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędkowski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędlewski - od pendel ‘wisiorek’.

    Pędlowski - od pendel ‘wisiorek’.

    Pędo - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędolski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędoła - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędowski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędracki - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędrak - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędrakowski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędras - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędrasiak - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędrasik - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędraszewski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędraś - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędrisz - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędrukowski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędrycz - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędrys - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędrysiak - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędryś - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędy - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędycki - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędyczak - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędyk - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędys - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzak - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzeikiewicz - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzel - od pędzel, dawniej pendzel, penzel.

    Pędzelewski - od pędzel, dawniej pendzel, penzel.

    Pędzelski - od pędzel, dawniej pendzel, penzel.

    Pędzia - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziach - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziak - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziałek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziasz - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziaszczak - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziaszczyk - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzibek - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzibyk - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzich - 1488 od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzicki - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziech - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziecki - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziejewski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzierski - od pędrak ‘larwa chrząszcza; malec’.

    Pędzieszczak - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzieszczyk - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzijski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzik - 1393 od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzikiewicz - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzikowski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzimaż - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzimąz - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzimąż - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzimiąż - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzin - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzinowski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziński - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzioch - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziola - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzioł - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzior - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziorowski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziowski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziór - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędzisz - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziszczak - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziszek - 1605 od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziszewski - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziwiater - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziwiatr - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziwilk - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pędziwol - od pędzić ‘szybko biec’, pęd; od pędziwoł ‘poganiający woły’.

    Pędziwoł - od pędzić ‘szybko biec’, pęd; od pędziwoł ‘poganiający woły’.

    Pędzyński - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.

    Pęga - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pęgak - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pęgal - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pęgala - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pęger - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pęgiel - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pęgielski - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pęgieł - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pęgowski - od nazw miejscowych Pągów, Pęgów (kilka wsi).

    Pęk - 1405 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękacik - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękacki - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękacz - 1410 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękajło - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękal - 1798 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękala - 1371 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękalak - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękalczyk - 1570 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękalic - 1427 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękaliński - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękaliski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękalla - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękalski - 1602 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękał - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękała - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękało - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękałowski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękaniec - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękarski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękas - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękasa - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękasiewicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękasiński - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękata - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękatowicz - 1494 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękaty - 1494 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękiel - XVII wiek od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękiewicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękla - 1442 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęklak - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękniewski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęknik - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękocik - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękocki - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękol - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękola - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękorz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękos - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękosławski - 1470-80 od nazwy miejscowej Pękosław, dziś Pękosławice (kieleckie, gmina Waśniów).

    Pękosz - 1390 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękosza - XIII wiek od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękoszka - 1247 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękoś - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękowa, m. - 1423 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękowicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękowski - 1399 od nazwy miejscowej Pękowice, Pękowo (kilak wsi).

    Pękól - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękrzyk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęksa - 1688 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław; od pęksa ‘dziewczyna tęga’.

    Pęksiak - 1738 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęksiński - 1789 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęksyk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pększa - 1483 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pększyc - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pększyk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękucki - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękul - 1539 od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pękulski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pęp - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępa - 1424 od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępak - 1385 od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępalski - 1724 od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępaś - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępczak - 1710 od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępczyk - 1651 od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępczyński - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępek1332 - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępel - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępen - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępiak - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępicki - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępka - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępkiewicz - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępko - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępkowski - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępłowski - od nazwy miejscowej Pepłowo (płockie, gmina Bodzanów).

    Pępniak - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępol - 1585 od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępow - 1434 od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępowski - 1504 od nazwy miejscowej Pępowo (gdańskie, gmina Żukowo; leszczyńskie, gmina Pępowo).

    Pępuch - 1489 od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępusz - XIII wiek od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępuś - od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pępyra - 1488 od pępek, pępel ‘bąbel’.

    Pęsa - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęsiak - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęsiek - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęsik - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęski - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęskiewicz - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęsko - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęsyk - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęsza - 1204 od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęszel - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęszka - 1399 od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęszkal - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęszko - 1390 od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęszor - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęszyk - 1494 od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęszyński - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęszyra - 1494 od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęszysz - 1412 od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęś - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęśka - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęśkiewicz - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęśko - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Pęta - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętacki - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętak - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętal - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętala - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętalski - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętecki - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętek - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętel - od pętla, dawniej petla.

    Pętela - od pętla, dawniej petla.

    Pętelka - od pętla, dawniej petla.

    Pętelski - 1723 od pętla, dawniej petla.

    Pętka - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętkiewicz - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętkowski - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętla - od pętla, dawniej petla.

    Pętlak - od pętla, dawniej petla.

    Pętlewski - od pętla, dawniej petla.

    Pętlicki - od pętla, dawniej petla.

    Pętlik - od pętla, dawniej petla.

    Pętlinowski - od pętla, dawniej petla.

    Pętlowski - od pętla, dawniej petla.

    Pętniak - od pątny ‘podróżny, pielgrzym’.

    Pętniewicz - od pątny ‘podróżny, pielgrzym’.

    Pęto - 1393 od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętosz - 1411 od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętoś - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pętowic - 1452 od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pęza - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pęzak - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pęziak - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pęzik - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pęzimski - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pęziński - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pęzioł - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pęzior - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pęzowicz - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pęża - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pężko - od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pężycha - 1324 od staropolskiego pęga, pąga ‘łydka; kulka ołowiana na rzemieniu do biczowania’.

    Pfabe - może od imienia Fabjan.

    Pfaf - 1437 do niemieckiej nazwy osobowej Pfaffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phaffe ‘duchowny, kapłan’.

    Pfaff - do niemieckiej nazwy osobowej Pfaffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phaffe ‘duchowny, kapłan’.

    Pfaffenberger - do niemieckiej nazwy osobowej Pfaffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phaffe ‘duchowny, kapłan’.

    Pfaffenhausen - do niemieckiej nazwy osobowej Pfaffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phaffe ‘duchowny, kapłan’.

    Pfaffla - do niemieckiej nazwy osobowej Pfaffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phaffe ‘duchowny, kapłan’.

    Pfan - 1369 do niemieckiej nazwy osobowej Pfan.

    Pfanahauser - do niemieckiej nazwy osobowej Pfan.

    Pfanhauser - do niemieckiej nazwy osobowej Pfan.

    Pfann - do niemieckiej nazwy osobowej Pfan.

    Pfanty - do niemieckiej nazwy osobowej Pfan.

    Pfeffer - do niemieckiej nazwy osobowej Pfaffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phaffe ‘duchowny, kapłan’.

    Pfefferkörn - do niemieckiej nazwy osobowej Pfaffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phaffe ‘duchowny, kapłan’.

    Pfichta - 1429 od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Philip - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Philipczyk - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Philipiak - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Philipowski - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Philipp - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Philippczyk - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Philipps - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Philippski - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Philips - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Philipzyk - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Phillips - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Piacecki - zapewne od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Pjac, ta od imienia Petrus.

    Piacek - zapewne od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Pjac, ta od imienia Petrus.

    Piach - od piach ‘piasek’.

    Piacko - zapewne od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Pjac, ta od imienia Petrus.

    Piackus - zapewne od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Pjac, ta od imienia Petrus.

    Piacz - zapewne od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Pjac, ta od imienia Petrus.

    Piaczewski - zapewne od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Pjac, ta od imienia Petrus.

    Piaczony - 1452 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piaczyński - zapewne od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Pjac, ta od imienia Petrus.

    Piadek - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piadłowski - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piaduk - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piadyk - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piadzewicz - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piadziewicz - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piajda - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piak - od piec, piekę.

    Piakała - od piec, piekę.

    Piakar - od piec, piekę.

    Piakarczyk - od piec, piekę.

    Piakarski - od piec, piekę.

    Piakart - od niemieckiej nazwy osobowej Pekart, ta od imienia złożonego Bighart.

    Piakas - od piec, piekę.

    Pialik - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Pialski - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piała - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piałek - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piałka - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piałkowski - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piałtowicz - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piałucha - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piałucki - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piana - od piana, pianka.

    Piandel - od pinda ‘pogardliwie o kobiecie’; od gwarowego pindel ‘tłumok, tobół’; od pindrzyć się ‘umizgiwać się, stroić się’.

    Pianka - 1494 od piana, pianka.

    Piankiewicz - od piana, pianka.

    Pianko - od piana, pianka.

    Piankowski - od nazwy miejscowej Pianki (kilka wsi).

    Piankowski - od piana, pianka.

    Piano - od piana, pianka.

    Pianowski - 1566 od nazwy miejscowej Pianowo (ciechanowskie, gmina Nasielsk; leszczyńskie, gmina Kościan).

    Piany - od piana, pianka.

    Piańczeń - od piana, pianka.

    Piańczuk - od piana, pianka.

    Piańkowski - od piana, pianka.

    Piar - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Piarczyk - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Piarczyk - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Piarda - od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Piarecki - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Piarowski - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Piaróg - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Piarz - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pias - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piascik - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piascinski - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piasczyk - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piasczyński - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piasecki - 1469 od nazw miejscowych Piasek, Piaski (częste).

    Piaseczna - od piasek.

    Piasecznik - od piasek.

    Piaseczny - od piasek.

    Piasek - 1469 od piasek.

    Piasiak - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piasiakowski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piasieczniak - od piasek.

    Piasieczny - od piasek.

    Piasik - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piasiński - od piasek.

    Piask - (Pom) od piasek.

    Piaska - od piasek.

    Piaskiewicz - od piasek.

    Piasko - 1464 od piasek.

    Piaskor - od piasek.

    Piaskorski - od piasek.

    Piaskota - od piasek.

    Piaskow - od piasek.

    Piaskowa - od piasek.

    Piaskowiak - od piasek.

    Piaskowiec - od piasek.

    Piaskowiecki - od piasek.

    Piaskowik - od piasek.

    Piaskowski - 1390 od nazw miejscowych Piasek, Piaski (częste).

    Piaskowski - od piasek.

    Piaskowy - od piasek.

    Piasków - od piasek.

    Piaskula - od piasek.

    Piaskulak - od piasek.

    Piasna - od piasek.

    Piasnik - od piasek.

    Piasnko - od piasek.

    Piasno - od piasek.

    Piasny - od piasek.

    Piast - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piasta - 1447 od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastanowicz - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastka - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastkowski - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piasto - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastoń - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastoński - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastowiak - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastowicz - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastowski - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’ lub od nazwy miejscowej Piastowo (kilka wsi).

    Piast-Szlubowski - złożenia brak; Piast od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’; Szlubowski od nazw miejscowych Ślubów, Ślubowo (kilka wsi).

    Piastuch - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastucha - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastucki - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastuczyński - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastun - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastunowicz - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastuń - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastuszkiewicz - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piastyka - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piaszak - od piasek.

    Piaszczak - od piasek.

    Piaszczanka - od piasek.

    Piaszczek - 1786 od piasek.

    Piaszczeński - od piasek.

    Piaszczuk - od piasek.

    Piaszczyc - od piasek.

    Piaszczycki - 1470-80 od nazw miejscowych Piasek, Piaski (częste).

    Piaszczyk - od piasek.

    Piaszczyński - 1579 od nazwy miejscowej Piaszczyce (piotrkowskie, gmina Gomunice).

    Piaszek - od piach ‘piasek’.

    Piaszkis - od piasek.

    Piaszowski - od piach ‘piasek’.

    Piaszyk - od piach ‘piasek’.

    Piaś - od piach ‘piasek’.

    Piaściak - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piaściański - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piaścik - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piaściński - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piaściuk - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piaśnik - od piasek.

    Piaśny - od piasek.

    Piat - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatak - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatakiewicz - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatczak - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatczuk - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatczyc - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatecki - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatenko - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatikow - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatka - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatkiewicz - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatko - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatkowski - od nazw miejscowych Piątek, Piątkowa, Piątkowo (kilka miejscowości).

    Piatnica - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatnicki - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatniczka - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatnikow - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatnoczka - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatnyczuk - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piato - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatosa - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatras - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Piatrasiak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Piatrasik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Piatraszek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Piatrowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Piatruszka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Piatruszyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Piatrzak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Piatrzyc - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Piatrzyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Piatt - od piąty, pięć.

    Piaty - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatygorec - od piąty, pięć.

    Piatyn - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatyn - od piąty, pięć.

    Piatynko - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatynko - od piąty, pięć.

    Piatyńko - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatyńko - od piąty, pięć.

    Piatyszek - od piąty, pięć (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Piatyszek - od piąty, pięć.

    Piayda - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piazda - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’; od gwarowego piazda ‘piasta’.

    Piazdecki - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’; od gwarowego piazda ‘piasta’.

    Piazik - od pierze ‘pióra’.

    Piazór - od pierze ‘pióra’.

    Piazza - od pierze ‘pióra’.

    Piącek - od piąty, pięć; od piątek.

    Piąciak - od piąty, pięć.

    Piącik - od piąty, pięć.

    Piączka - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piączkowski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piączykowski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piączyński - od pięta ‘tylna część stopy’.Piączyński 1552 od nazwy miejscowej Piączyn (płockie, gmina Staroźreby).

    Piądel - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piąder - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piądkowski - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piądło - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piądłowski - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piąkny - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piąkowski - od piąty, pięć.

    Piąntek - od piąty, pięć.

    Piąsna - od piasek.

    Piąsny - od piasek.

    Piąsta - od pięść, piąstka.

    Piąstka - 1477 od pięść, piąstka.

    Piąścik - od pięść, piąstka.

    Piąśnik - od pięść, piąstka.

    Piąta - od piąty, pięć.

    Piątak - 1369 od piąty, pięć.

    Piątakiewicz - od piąty, pięć.

    Piątal - od piąty, pięć.

    Piątas - od piąty, pięć.

    Piątasik - od piąty, pięć.

    Piątaszewski - od piąty, pięć.

    Piątaś - od piąty, pięć.

    Piątczak - od piąty, pięć.

    Piątczyc - od piąty, pięć.

    Piątecki - od piąty, pięć.

    Piątej - od piąty, pięć.

    Piątek - 1385 od piąty, pięć; od piątek.

    Piątek - od piąty, pięć.

    Piątela - od piąty, pięć.

    Piątelak - od piąty, pięć.

    Piątew - od piąty, pięć.

    Piątk - (Śl) od piąty, pięć.

    Piątka - od piąty, pięć.

    Piątke - (Pom) od piąty, pięć.

    Piątkiewicz - 1780 od piąty, pięć.

    Piątko - 1423 od piąty, pięć.

    Piątkowiak - od piąty, pięć.

    Piątkowic - (Śl) od piąty, pięć.

    Piątkowicz - 1429 od piąty, pięć.

    Piątkowiec - od piąty, pięć.

    Piątkowski - 1382 od nazw miejscowych Piątek, Piątkowa, Piątkowo (kilka miejscowości).

    Piątków - od piąty, pięć.

    Piątnica - od piąty, pięć.

    Piątnicki - od piąty, pięć.

    Piątniczka - od piąty, pięć.

    Piątnik - od piąty, pięć.

    Piątoń - od piąty, pięć.

    Piątos - od piąty, pięć.

    Piątosa - od piąty, pięć.

    Piątoszek - 1483 od piąty, pięć.

    Piątowski - od piąty, pięć.

    Piątuch - od piąty, pięć.

    Piąty - 1483 od piąty, pięć.

    Piątys - od piąty, pięć.

    Piątyszak - od piąty, pięć.

    Piątyszek - od piąty, pięć.

    Pic - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pica - 1529 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picak - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picarczyk - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picarski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picek - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piceluk - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picewicz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pich - od pichać ‘pchać’.

    Picha - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichacz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichaczek - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichal - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichala - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichalak - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichali - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichalski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichał - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichała - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichałacz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichan - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichański - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picharczyk - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picharski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picharz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichaszczyk - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichata - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichciński - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piche - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichel - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichell - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichelski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichen - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picheń - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picher - od niemieckiej nazwy osobowej Picher, ta od imienia złożonego Bighari lub Bighard.

    Picherowski - od niemieckiej nazwy osobowej Picher, ta od imienia złożonego Bighari lub Bighard.

    Picherski - od niemieckiej nazwy osobowej Picher, ta od imienia złożonego Bighari lub Bighard.

    Pichert - 1635 od niemieckiej nazwy osobowej Picher, ta od imienia złożonego Bighari lub Bighard.

    Picherz - od niemieckiej nazwy osobowej Picher, ta od imienia złożonego Bighari lub Bighard.

    Pichet - 1650 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picheta - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichetius - 1701 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichiewicz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichin - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichiń - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichiński - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichit - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichita - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichitko - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichl - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichla - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichlacz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichlak - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichlarz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichler - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichlewski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichlik - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichliński - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pich-Lipiński - złożenia brak; Pich od pichać ‘pchać’; Lipiński 1400 od nazw miejscowych typu Lipno, Lipiny.

    Pichlo - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichlowic - 1447 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichluk - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichłacz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichna - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichnar - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichnarczyk - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichnasta - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichnej - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichner - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichnia - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichniak - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichniarczyk - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichnicki - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichnik - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichniuta - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichnor - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichnowski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picho - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichociński - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichocki - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichol - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichola - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picholski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichoń - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichor - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichorowski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichorski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichorz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichos - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichosz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichota - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichotyński - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichowiak - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichowicz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichowski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichór - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichórz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichówka - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picht - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichta - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichtacz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichtel - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichter - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichto - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichuj - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichul - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichula - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichulek - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichulik - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichulski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichuła - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichun - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichur - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichura - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichurko - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichurski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichurz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichut - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichuta - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichutka - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichutko - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichutowski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pichy - 1716 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piciak - od pita ‘vulva’, pitak ‘pica ‘grdyka’, od gwarowego pit ‘penis’.

    Picielewicz - od pita ‘vulva’, pitak ‘pica ‘grdyka’, od gwarowego pit ‘penis’.

    Piciński - od pita ‘vulva’, pitak ‘pica ‘grdyka’, od gwarowego pit ‘penis’.

    Piciński - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picior - od pita ‘vulva’, pitak ‘pica ‘grdyka’, od gwarowego pit ‘penis’.

    Piciów - od pita ‘vulva’, pitak ‘pica ‘grdyka’, od gwarowego pit ‘penis’.

    Piciulewicz - od pita ‘vulva’, pitak ‘pica ‘grdyka’, od gwarowego pit ‘penis’.

    Piciulewicz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piciura - od pita ‘vulva’, pitak ‘pica ‘grdyka’, od gwarowego pit ‘penis’.

    Piciurak - od pita ‘vulva’, pitak ‘pica ‘grdyka’, od gwarowego pit ‘penis’.

    Piciurek - od pita ‘vulva’, pitak ‘pica ‘grdyka’, od gwarowego pit ‘penis’.

    Piciw - od pita ‘vulva’, pitak ‘pica ‘grdyka’, od gwarowego pit ‘penis’.

    Picla - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piclak - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picnak - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picner - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picnik - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picoń - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picot - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picór - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picuch - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picukiewicz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piculak - 1759 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picuła - 1759 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picułka - 1759 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picur - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picura - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picychna - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picyk - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picyszyn - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picz - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Picza - 1385 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczajka - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczajko - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczak - 1490 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczała - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczczyk - 1629 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczek - 1398 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczen - 1395 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczer - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczew - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczewski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczka - 1393 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’; lub od piczka.

    Piczko - 1399 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’; lub od piczka.

    Piczkowicz - 1428 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’; lub od piczka.

    Piczkowski - 1624 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’; lub od piczka.

    Piczman - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczna - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczniak - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczor - 1613 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczora - 1788 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczoruszew - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczóra - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczuk - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczul - 1564 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczula - 1791 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczulak - 1692 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczulski - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczuła - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczura - 1786 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczurczyk - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczyk - 1453 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczyn - 1370 od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczyński - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczys - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Piczyś - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pić - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pićków - od staropolskiego pica ‘pokarm; rodzaj daniny’, też ‘vulva’.

    Pid - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidakiewicz - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidanta - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidanty - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidde - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidek - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidelski - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pidenko - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidgórski - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Pidhajna - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Pidhajny - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Pidhirna - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Pidhirny - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Pidhorodecki - od nazwy miejscowej Podhorce (KrW).

    Pidkowicz - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pido - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidoń - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidorenko - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidos - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidsiadła - od podsiąść, podsiadać.

    Pidsiadły - od podsiąść, podsiadać.

    Pidsudko - od podsiąść, podsiadać.

    Pidsutko - od podsiąść, podsiadać.

    Piduch - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piduk - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidyk - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidyn - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidziewicz - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidzik - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Pidziński - (z fonetyką ukraińską) od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piec - 1568 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr.

    Pieca - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr.

    Piecaba - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr.

    Piecaczek - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr.

    Piecak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecał - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecanik - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecaszek - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecek - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecer - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecewski - 1527 od nazwy miejscowej Piecewo (toruńskie, gmina Jabłonowo).

    Piech - 1382 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piecha - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechacek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechacki - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechacz - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechaczek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechaczyk - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechal - 1777 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechala - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechalak - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechalczek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechalski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechał - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechała - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechana - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechanek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechanow - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechanowski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechański - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechar - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piecharczyk - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piecharek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piecharków - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piecharski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piecharzek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechata - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechatzek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechciak - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechcin - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechel - 1382 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechelski - 1789 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechen - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechert - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Piechet - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Piecheta - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Piechetta - od niemieckiej nazwy osobowej Pecher, ta od wysoko-niemieckiego Becher, od średnio- wysoko-niemieckiego becher ‘puchar, kielich’.

    Piechewski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechiński - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechl - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechla - 1745 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechlak - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechlewicz - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechliński - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechła - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechmik - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechna - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechnal - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechniak - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechniak-Buczkowski - złożenia brak; Piechniak od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr; Buczkowski od buczeć ‘ryczeć, brzęczeć; głośno płakać’, też od buk.

    Piechniarczyk - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechniat - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechnicki - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechniczek - (Śl) od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechniewski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechnik - 1393 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechnikowicz - 1678 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechnio - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechno - 1381 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechnow - 1417 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechnowicz - 1411 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechny - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piecho - 1370 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechoci - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechociak - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechocik - 1719 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechociński - od nazwy miejscowej Piechoty (tarnobrzeskie, gmina Padew Narodowa).

    Piechociuk - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechocki - 1705 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechocki - od nazwy miejscowej Piechoty (tarnobrzeskie, gmina Padew Narodowa).

    Piechoczek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechoczyk - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechodzki - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechodzki - od nazwy miejscowej Piechoty (tarnobrzeskie, gmina Padew Narodowa).

    Piechol - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechola - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piecholiński - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piecholl - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piecholski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechoła - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechołowski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechonek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechoniak - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechonicz - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechoniek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechonka - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechoń - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechoński - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechor - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur

    Piechorowski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechorski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechoski - od imion na Pie-, typu od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur. Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechoszek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechota - 1385 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr; od piechota ‘rodzaj wojsk’.

    Piechotka - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr; od piechota ‘rodzaj wojsk’.

    Piechotko - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr; od piechota ‘rodzaj wojsk’.

    Piechotowski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr; od piechota ‘rodzaj wojsk’.

    Piechotta - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr; od piechota ‘rodzaj wojsk’.

    Piechow - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechowak - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechowicz - 1657 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechowiec - 1469 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechowik - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechowka - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechowski - 1613 od nazwy miejscowej Piechowice (gdańskie, gmina Dziemiany-Lipusz), Piechów (sieradzkie, gmina Wierzchlas).

    Piechód - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechór - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechórowski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechórski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechórz - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechrza - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechrzała - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechta - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechtow - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechucki - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechul - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechula - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechulek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechulik - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechulla - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechullek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechullik - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechulski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechuła - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechułek - 1687 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechułła - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechur - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur

    Piechura - 1579 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechurczyc - 1411 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechurka - 1419 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechurko - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechurowicz - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechurowski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechurski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr lub od piechur.

    Piechut - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechuta - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechutek - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechutka - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechutko - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechutkowski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechuto - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechutowski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Piechutta - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

    Pieciak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecich - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecielski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecikowski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecił - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecin - 1709 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecina - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecinkiewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciński - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciorak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciorek - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciółko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciuch - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciucha - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciuk - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciukanis - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciukiewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciukonis - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciul - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciula - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciulewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciulko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciułko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciun - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciunkiewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciuń - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciurak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciurek - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciusz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieciutkiewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieck - (Maz) od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecka - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieckard - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieckas - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecki - od nazwy miejscowej Piecki (kilka miejscowości).

    Pieckiel - od niemieckiej nazwy osobowej Peckel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego beckel ‘coś w formie kotła’.

    Pieckielon - od niemieckiej nazwy osobowej Peckel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego beckel ‘coś w formie kotła’.

    Pieckielun - od niemieckiej nazwy osobowej Peckel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego beckel ‘coś w formie kotła’.

    Pieckieluń - od niemieckiej nazwy osobowej Peckel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego beckel ‘coś w formie kotła’.

    Pieckiezun - od niemieckiej nazwy osobowej Peckel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego beckel ‘coś w formie kotła’.

    Piecko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieckowiak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieckowicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieckowski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieclocki - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecocha - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieconkowski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecowski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecowy - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecuch - 1599 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecucha - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecul - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecula - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieculewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieculik - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecuła - 1755 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecun - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecunko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecuń - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecuńko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecusiak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecuski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecuszak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecuszek - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecuszok - (Śl) od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecycha - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecychna, m. - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecychno - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecyk - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecyna - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecyrak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecyszyn - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecywko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecz - 1352 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr.

    Piecza - 1454 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczaba - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczaczek - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczajka - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczajko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczalski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczan - 1448 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczaniak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczanka - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczar - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczara - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczarak - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczarek - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczarka - 1381 od pieczara ‘jaskinia’ lub od peczarka ‘gatunek grzyba’.

    Pieczarki - od pieczara ‘jaskinia’ lub od peczarka ‘gatunek grzyba’.

    Pieczarko - od pieczara ‘jaskinia’ lub od peczarka ‘gatunek grzyba’.

    Pieczarkowski - od pieczara ‘jaskinia’ lub od peczarka ‘gatunek grzyba’.

    Pieczarowski - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczarski - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczarta - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczatka - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczatkiewicz - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczatkowski - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczatowski - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczączyk - od pieczątka, pieczęć.

    Piecząka - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczątka - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczątkiewicz - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczątkowicz - 1650 od pieczątka, pieczęć.

    Pieczątkowski - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczchała - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczechowic - 1388 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczek - 1438 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczel - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczelski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczenia - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczeniak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczeniewski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczeniok - (Śl) od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczeniuch - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczeniuk - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczenkiewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczenko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczeń - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczeńczyk - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczeńko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczerak - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczerski - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczetowski - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczewski - od nazwy miejscowej Piecewo (toruńskie, gmina Jabłonowo) lub od nazwy miejscowej Pieczew (konińskie, gmina Grabów).

    Pieczęczyk - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczętkiewicz - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczętkowicz - 1650 od pieczątka, pieczęć.

    Pieczgroch - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczinka - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczka - 1390 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczkan - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczke - (Pom) od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczkiewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczkin - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczko - 1327 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczkolan - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczkonka - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczkowicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczkowski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczlewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczman - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczniak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piecznik - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczo - 1399 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczona - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczonak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczonczyk - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczonka - 1397 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczonko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczonkowicz - 1452 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczonkowski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczontka - od pieczątka, pieczęć.

    Pieczony - 1441 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczończyk - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczor - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczora - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczorka - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczoro - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczorowski - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczowicz - 1408 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczowka - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczór - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczór - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczuch - 1430 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczuk - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczukiewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczul - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczula - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczulanis - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczulewicz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczulis - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczuliś - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczulski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczuła - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczułajtis - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczunka - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczunko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczur - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczura - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczurczyk - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczurewicz - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczurkin - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczurko - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczuro - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczurowski - od pieczara ‘jaskinia’.

    Pieczych - 1425 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczychleba - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczychlebek - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczychna - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczychnowski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczychowski - 1551 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczydupka - 1556 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczyk - 1409 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczykolan - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczykolana - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczykolanko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczykolano - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczykolarz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczykowski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczykura - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczylek - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczylis - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczyn - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczyna - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczynak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczynek - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczynia - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczynica - 1439 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczynin - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczynka - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczynko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczyński - 1601 od nazwy miejscowej Pieczyn (pol., gmina Złotów).

    Pieczyrak - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczyróg - 1476 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczyski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczysta - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczysty - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczysz - 1445 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczyszyn - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczywek - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczywoda - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczywok - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieczyżyd - 1521 od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieć - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piećka - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piećkan - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piećko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pieda - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedaszkiewicz - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedech - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedel - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedenko - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piediuk - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedka - 1483 od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedko - 1490 od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedo - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedos - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedra - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedrasz - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedros - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedrzyk - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedz - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedzia - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedziak - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedziewicz - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedziński - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedzio - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedzioch - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedziuk - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedziuszewicz - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedzowiak - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piedź - od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theódoros, to od theós ‘Bóg’ + doron ‘dar’. W okresie staropolskim byłow też adaptowane jako Czader, Czador. Na Kresach Wschodnich używane były też formy wschodniosłowiańskie tego imienia Chodor, Fiedor, mołdawski Todor, Tader.

    Piefka - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piega - 1616 od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegal - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegał - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegas - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegat - 1497 od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegatowski - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegawka - 1492 od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegdon - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegdoń - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegiel - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegła - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegłowski - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegoł - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegoń - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegoński - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegoszewski - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegot - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegotowski - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegow - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegowski - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegra - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’.

    Piegrza - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’ (= ża)

    Piegrzalski - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’.

    Piegrzik - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’ (= ża)

    Piegrzyk - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’ (= ża)

    Piegrzymek - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Piegsa - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’.

    Piegulak - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegus - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’; od piegus ‘człowiek piegowaty’.

    Pieguszewski - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegut - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegutkowski - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegutowski - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Piegza - 1317 od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’.

    Piegzała - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’.

    Piegzik - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’.

    Piegzo - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’.

    Piegża - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’.

    Pieh - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’ (z fonetyką czeską).

    Pieh-Jankowski - złożenia brak; Pieh od staropolskiego piega ‘plama na skórze’ (z fonetyką czeską); Jankowski 1388 od nazw miejscowych Jankowo, Jankowice, Jankówki (częste).

    Piehl - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’ (z fonetyką czeską).

    Piehlas - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’ (z fonetyką czeską).

    Piej - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Pieja - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejak - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejas - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejaś - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejczyk - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejdak - od piać, pieję ‘o głosie koguta’; od gwarowego piejdać ‘piać’.

    Piejek - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejewski - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejgan - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejganowicz - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejka - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejko - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejrzak - od piać, pieję ‘o głosie koguta’ (= szak).

    Piejs - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piejś - od piać, pieję ‘o głosie koguta’.

    Piek - od piec, piekę.

    Pieka - 1443 od piec, piekę.

    Piekac - od piec, piekę.

    Piekach - od piec, piekę.

    Piekacz - od piec, piekę.

    Piekacz-Góra - złożenai brak; Piekacz od piec, piekę; Góra od góra.

    Piekaj - od piec, piekę.

    Piekala - od piec, piekę.

    Piekalik - od piec, piekę.

    Piekalna - od piec, piekę.

    Piekalny - od piec, piekę.

    Piekalski - od piec, piekę.

    Piekała - od piec, piekę.

    Piekałkiewicz - od piec, piekę.

    Piekania - od piec, piekę.

    Piekaniec - od piec, piekę.

    Piekanus - od piec, piekę.

    Piekański - od piec, piekę.

    Piekar - od piec, piekę.

    Piekara - od piec, piekę.

    Piekarczak - 1659 od piec, piekę.

    Piekarczewski - od piec, piekę.

    Piekarczuk - od piec, piekę.

    Piekarczyk - 1614 od piec, piekę lub piekarczyk ‘chłopiec z piekarni’.

    Piekard - od niemieckiej nazwy osobowej Pekart, ta od imienia złożonego Bighart.

    Piekarec - od piec, piekę.

    Piekarek - 1744 od piec, piekę.

    Piekarewicz - od piec, piekę.

    Piekarniak - od piec, piekę; od piekarnia.

    Piekarniczyk - od piec, piekę; od piekarnia.

    Piekarnik - od piec, piekę; od piekarnia.

    Piekaroś - od piec, piekę.

    Piekarowicz - od piec, piekę.

    Piekarski - 1392 od piec, piekę; od przymiotnika piekarski lub od nazwy miejscowej Piekary (kilka wsi).

    Piekart - od niemieckiej nazwy osobowej Pekart, ta od imienia złożonego Bighart.

    Piekart - od piec, piekę.

    Piekaruk - od piec, piekę.

    Piekarus - od piec, piekę.

    Piekaruś - od piec, piekę.

    Piekary - od piec, piekę.

    Piekaryczyk - od piec, piekę.

    Piekarz - 1441 od piec, piekę; od piekarz.

    Piekarzec - 1529 od piec, piekę; od piekarz.

    Piekarzewicz - 1471 od piec, piekę; od piekarz.

    Piekarzewski - od nazwy miejscowej Piekarzew (kaliskie, gmina Pleszew).

    Piekarzowicz - 1668 od piec, piekę; od piekarz.

    Piekarzowski - od nazwy miejscowej Piekarzew (kaliskie, gmina Pleszew).

    Piekarzów - od piec, piekę.

    Piekarzyk - 1393 od piec, piekę.

    Piekarzyński - od piec, piekę.

    Piekas - od piec, piekę.

    Piekasz - od piec, piekę.

    Piekasza - od piec, piekę.

    Piekaszewicz - od piec, piekę.

    Piekaszewski - od piec, piekę.

    Piekaszowski - od piec, piekę.

    Piekaś - od piec, piekę.

    Piekat - od piec, piekę.

    Piekatkiewicz - od piec, piekę.

    Piekatniak - od piec, piekę.

    Piekatr - od piec, piekę.

    Piekatz - (Śl) od piec, piekę.

    Piekcz - od piec, piekę.

    Piekelniak - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekełek - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekerski - od piec, piekę.

    Piekiel - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekielna - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekielniak - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekielnicki - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekielnik - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekielny - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekielski - 1560 od piekło, ze staropolskiego pkieł lub od nazwy miejscowej Piekło (liczne).

    Piekieł - 1447 od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekiełek - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekiełkiewicz - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekiełko - 1471 od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekiełno - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekla - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pieklak - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pieklarz - od piekło, ze staropolskiego pkieł lub od pieklarz ‘awanturnik, niegodziwiec’.

    Pieklicz - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pieklik - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pieklikiewicz - 1721 od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pieklikowski - 1497 od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pieklin - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pieklo - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pieklok - (Śl) od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pieklus - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekła - 1372 od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekło - 1369 od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekłowicz - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekłowski - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekłus - 1753 od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Piekna - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piekniak - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pieknicki - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piekniewski - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pieknik - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pieknioczka - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piekny - 1498 od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pieko - (Śl) od piec, piekę.

    Piekociński - od piec, piekę.

    Piekocz - od piec, piekę.

    Piekok - (Śl) od piec, piekę.

    Piekola - XVII wiek od piec, piekę.

    Piekonko - od piec, piekę.

    Piekora - od piec, piekę.

    Piekorczyk - od piec, piekę.

    Piekorowski - od piec, piekę.

    Piekorz - (Śl) od piec, piekę.

    Piekorzewicz - od piec, piekę.

    Piekorzewski - od piec, piekę.

    Piekorzowski - od piec, piekę.

    Piekos - od piec, piekę.

    Piekosiewicz - od piec, piekę.

    Piekosiński - od piec, piekę.

    Piekosz - 1424 od piec, piekę.

    Piekoszek - 1598 od piec, piekę.

    Piekoszewski - od piec, piekę.

    Piekoszowski - od piec, piekę.

    Piekoś - od piec, piekę.

    Piekot - od piec, piekę.

    Piekota - od piec, piekę.

    Piekowski - od piec, piekę.

    Piekozub - od piec, piekę.

    Piekós - od piec, piekę.

    Piekraczyk - od piec, piekę.

    Piekraski - od piec, piekę.

    Piekrniak - od piec, piekę.

    Piekrosek - od piec, piekę.

    Piekrski - od piec, piekę.

    Piekrul - od piec, piekę.

    Piekrza - od piec, piekę.

    Piekrzewski - od piec, piekę.

    Piekrzykowski - od piec, piekę.

    Pieksa - od piec, piekę.

    Pieksza - od piec, piekę.

    Piekt - od piec, piekę.

    Piekta - 1325-27 od piec, piekę.

    Piekuciński - od piec, piekę.

    Piekuć - od piec, piekę.

    Piekula - 1564 od piec, piekę.

    Piekularz - od piec, piekę.

    Piekulin - 1751 od piec, piekę.

    Piekulla - od piec, piekę.

    Piekulski - od piec, piekę.

    Piekuła - od piec, piekę.

    Piekułowski - od piec, piekę.

    Piekun - od piec, piekę.

    Piekunko - od piec, piekę.

    Piekuń - od piec, piekę.

    Piekuński - od piec, piekę.

    Piekur - od piec, piekę.

    Piekurski - od piec, piekę.

    Piekurz - od piec, piekę.

    Piekus - od piec, piekę.

    Piekusz - od piec, piekę.

    Piekuszewski - od piec, piekę.

    Piekuś - od piec, piekę.

    Piekut - 1425 od piec, piekę; od staropolskiego piekut ‘bekas; kogut’.

    Piekuta - od piec, piekę; od staropolskiego piekut ‘bekas; kogut’.

    Piekutek - 1491 od piec, piekę; od staropolskiego piekut ‘bekas; kogut’.

    Piekuth - od piec, piekę; od staropolskiego piekut ‘bekas; kogut’.

    Piekutien - od piec, piekę; od staropolskiego piekut ‘bekas; kogut’.

    Piekutiew - od piec, piekę; od staropolskiego piekut ‘bekas; kogut’.

    Piekutin - od piec, piekę; od staropolskiego piekut ‘bekas; kogut’.

    Piekutkowski - od piec, piekę; od staropolskiego piekut ‘bekas; kogut’.

    Piekuto - od piec, piekę.

    Piekutowski - od piec, piekę.

    Piekuty - od piec, piekę.

    Piel - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piela - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielach - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielacha - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielachowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielaciński - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielacki - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielacz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielaczyk - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielak - 1446 od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielakowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielar - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pielarz ‘ten, co piele’.

    Pielarczyk - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pielarz ‘ten, co piele’.

    Pielarski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pielarz ‘ten, co piele’.

    Pielarz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pielarz ‘ten, co piele’.

    Pielarzewski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pielarz ‘ten, co piele’.

    Pielas - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielasa - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielasek - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielasiak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielasik - 1694 od pilić ‘ponaglać, popędzać’, pilny, piła.

    Pielasiński - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielaski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielasz - 1447 od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielasz - 1734 od pilić ‘ponaglać, popędzać’, pilny, piła.

    Pielaszak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielaszczak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielaszczyk - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielaszek - 1566 od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielaszewski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielaszka - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielaszkiewicz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielaszyk - 1689 od pilić ‘ponaglać, popędzać’, pilny, piła.

    Pielaś - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielat - 1588 od niemieckiej nazwy osobowej Pilath, ta od imienia złożonego Bilihart lub od Piłat.

    Pielat - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielatowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielawa - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielawski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielc - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pielc - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielch - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielciński - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielczar - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pielczarski - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Pielczuk - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielczyk - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piele - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielec - 1498 od pilić ‘ponaglać, popędzać’, pilny, piła.

    Pielech - 1542 od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielecha - 1683 od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielechata - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielechaty - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielechiewicz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielechowicz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielechowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieleciński - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielecki - 1492 od nazwy miasta Pilca, dziś Pilica (katowickie).

    Pielecki - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieleczek - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielek - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielen - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielenc - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielenga - (= ęga) od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielenko - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieleń - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieler - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieles - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pielesa - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pielesiak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pielesiek - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pielesik - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pielesiński - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pielesków - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pielesz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pieleszak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pieleszczak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pieleszek - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pieleszkiewicz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pieleszko - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pieleszuk - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pieleszyk - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pieleś - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pieleśnierowicz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieles ‘legowisko’.

    Pielet - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieletzki - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielewski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielgrzym - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pielgrzymow - 1429 od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pielgrzymowic - 1293 od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pielgrzymowicz - 1393 od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pielgrzymowski - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pielgrzynowski - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Pielica - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielich - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielicha - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielichata - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielichaty - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielichiewicz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielichota - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielichowicz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielichowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielicki - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieliczak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielikowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielin - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieliniak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieliński - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielis - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieliszko - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielka - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielkiewicz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielnia - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielniak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielnicki - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielnik - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielniok - (Śl) od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielo - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieloch - 1483 od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielocha - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielodz - od litewskiej nazwy osobowej Peludaitis, ta od pelugi, peludis ‘miejsce, gdzie sypią się plewy; sito do przesiewania plew’.

    Pielok - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielonek - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielorz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielosiak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielosz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieloszczyk - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielot - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieloth - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielsiak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielsiek - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielsz - 1400 od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielszek - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielszyk - 1389 od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieluch - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieluch ‘plotkarz’.

    Pielucha - 1379 od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieluch ‘plotkarz’ lub od pielucha.

    Pieluchnik - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieluch ‘plotkarz’.

    Pieluchowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieluch ‘plotkarz’ lub od pielucha.

    Pielucki - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieluch ‘plotkarz’ lub od pielucha.

    Pieluczenko - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym; od pieluch ‘plotkarz’ lub od pielucha.

    Pieluk - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielusiński - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielusz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieluszczak - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieluszek - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieluszewski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieluszkowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieluszyński - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieluś - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielut - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieluzek - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielużek - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pielwa - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pieła - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełach - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełachowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełarczyk - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełas - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełat - od nazwy osobowej Piłat, znanej z Nowego Testamentu, przenośnie ‘niesprawiedliwy sędzia; człowiek, który nie chce brać odpowiedzialności’.

    Piełka - 1679 od piła, pilić.

    Piełka - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełko - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełkosz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełot - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełuć - od litewskiej nazwy osobowej Peludaitis, ta od pelugi, peludis ‘miejsce, gdzie sypią się plewy; sito do przesiewania plew’.

    Piełuć - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełudz - od litewskiej nazwy osobowej Peludaitis, ta od pelugi, peludis ‘miejsce, gdzie sypią się plewy; sito do przesiewania plew’.

    Piełudź - od litewskiej nazwy osobowej Peludaitis, ta od pelugi, peludis ‘miejsce, gdzie sypią się plewy; sito do przesiewania plew’.

    Piełunowicz - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Piełutowski - od staropolskiego pielać ‘spieszyć’, gwarowego pielić, pleść, od imienia Pielgrzym.

    Pienak - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienążek - 1279 od pieniążek ‘drobny pieniądz’.

    Pienc - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piencek - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pienciak - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piencikiewicz - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pienczak - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienczakowski - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienczek - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienczewski - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienczk - (Pom) od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienczke - (Pom) od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienczkowski - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienczuk - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienczyk - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienczykowski - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienczyn - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienda - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piendak - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piendel - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piendel - od pinda ‘pogardliwie o kobiecie’; od gwarowego pindel ‘tłumok, tobół’; od pindrzyć się ‘umizgiwać się, stroić się’.

    Piendor - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piendras - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piendraszak - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piendyk - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piendziak - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piendzioch - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Pienga - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Pienia - 1645 od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniaca - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniach - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniacha - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniacki - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniacy - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniaha - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniajew - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniak - 1365 od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniaka - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniakiewicz - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniakowski - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pienia ‘pieniactwo’.

    Pieniał - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieniałek - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieniarski - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienias - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieniaszek - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieniaszk - (Śl) od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieniaszko - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieniaż - od pieniądz.

    Pieniażak - od pieniądz.

    Pieniażek - od pieniądz.

    Pieniażkiewicz - od pieniądz.

    Pieniażkowski - od pieniądz.

    Pieniąca - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieniący - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pieniący.

    Pieniący-Pieniążek - złożenia brak; Pieniący od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’; od pieniący; Pieniążek 1279 od pieniądz, pieniążek ‘drobny pieniądz’.

    Pieniądz - od pieniądz.

    Pieniądzok - (Śl) od pieniądz.

    Pieniądź - od pieniądz.

    Pieniąrz - od pieniądz.

    Pieniąs - od pieniądz.

    Pieniąszczak - od pieniądz.

    Pieniąszczuk - od pieniądz.

    Pieniązek - od pieniądz.

    Pieniązkiewicz - od pieniądz.

    Pieniążak - od pieniądz.

    Pieniążczak - od pieniądz.

    Pieniążczuk - od pieniądz.

    Pieniążek - 1279 od pieniądz, pieniążek ‘drobny pieniądz’.

    Pieniążek-Odrowąż - złożenia brak; Pieniążek 1279 od pieniądz, pieniążek ‘drobny pieniądz’; Odrowąż 1400 od nazwy miejscowej Odrowąż (kilka wsi).

    Pieniążk - (Pom) od pieniądz.

    Pieniążka - od pieniądz.

    Pieniążki - od pieniądz.

    Pieniążkiewicz - od pieniądz.

    Pieniążko - 1387 od pieniądz.

    Pieniążkowski - 1608 od nazwy miejscowej Pieniążkowice (nowosądeckie, gmina Czarny Dunajec).

    Pieniążkowski - 1698 od pieniądz.

    Pieniążna - od pieniądz.

    Pienic - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienicki - 1626 od nazwy miejscowej Pienice (ostrołęckie, gmina Krasnosielc)

    Pieniecki - od nazwy miejscowej Pienice (ostrołęckie, gmina Krasnosielc)

    Pieniek - 1449 od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienierski - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieniewski - od nazwy miejscowej Pień (kilka wsi).

    Pienieżna - od pieniądz.

    Pienieżniak - od pieniądz.

    Pienieżnik - od pieniądz.

    Pienieżny - od pieniądz.

    Pieniężak - od pieniądz.

    Pieniężek - od pieniądz.

    Pieniężkowski - od pieniądz.

    Pieniężna - od pieniądz.

    Pieniężnik - 1494 od pieniądz; pieniężnik ‘człowiek trudniący się wyrobem pieniędzy’.

    Pieniężny - 1488 od pieniądz (od przymiotnika pieniężny).

    Pienig - (Pom) od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienik - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienikarczyk - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienikarski - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienikiewicz - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienikosz - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieninka - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienińdz - od pieniądz.

    Pieniński - od nazwy pasma górskiego Pieniny.

    Pienio - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieniok - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienionske - od pieniądz.

    Pienionzek - (Pom) od pieniądz.

    Pienionżek - (Pom) od pieniądz.

    Pieniowski - od nazwy miejscowej Pień (kilka wsi).

    Pienióżek - od pieniądz.

    Pieniuk - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieniuta - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pienkes - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienkiewicz - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienko - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienkos - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienkosz - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienkoś - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienkowicz - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienkowski - od nazw miejscowych Pieńko, Pieńkowo (kilka wsi).

    Pienkus - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienschke - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienszka - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pienszke - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pient - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pienta - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientak - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piental - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientara - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientarski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientek - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientel - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientera - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientka - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientko - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientkowski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientnik - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientok - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientos - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pientosa - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pień - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńciak - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pieńcioszko - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pieńczak - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńczakowski - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńczewski - od nazwy miasta Pińczów, dawniej Pędziców (kieleckie).

    Pieńczuk - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńczykowski - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńczyn - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńczyński - od od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńdak - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Pieńdyk - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Pieńdzia - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Pieńdziak - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Pieńkawa - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńkiewicz - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńkny - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pieńko - 1446 od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńkos - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńkosz - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńkoś - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńkow - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńkowicz - 1304 od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńkowski - 1398 od nazw miejscowych Pieńko, Pieńkowo (kilka wsi).

    Pieńkus - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieńkusz - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pieński - 1697 od nazwy miejscowej Pień (kilka wsi).

    Pieńtoń - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pieper - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Piepier - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Piepiera - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Piepierenko - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Piepiora - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Piepiorka - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Piepióra - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Piepiórka - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Piepiórkowski - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Piepiórski - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Piepiórzyński - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Piepruczuk - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Piepryk - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprz - 1400 od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzak - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzan - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzca - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzk - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzka - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzko - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzkowski - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzna - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprznik - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzny - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzowski - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzyca - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzycki - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzyk - (Wlkp) od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzykowski - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzyna - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzyny - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzyński - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pieprzytza - (Pom) od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Piepszka - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Piepsznik - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Piepszyca - od pieprz ‘gatunek rośliny, przyprawa.

    Pier - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Piera - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierach - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieracki - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieradzki - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieran - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieranek - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieranowicz - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierań - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierańczyk - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierański - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierarczyk - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierard - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierarski - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieras - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierasiewicz - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierasik - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieraska - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieraszewski - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierc - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierca - 1615 od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Piercewicz - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Piercha - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierchala - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierchalla - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierchalski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierchaluk - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierchała - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierchałka - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierchaty - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierchlak - 1792 od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierchoła - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierchorowicz - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierchurowicz - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Piercy - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierczak - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierczatko - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierczek - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierczewski - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierczyk - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierczyński - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierdak - 1414 od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdała - 1564 od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdas - od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdek - 1489 od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’; od pierdek ‘smarkacz, śmierdziel’.

    Pierdel - od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdola - od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdolla - od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdoła - 1618 od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdoń - 1497 od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdos - od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdzanek - 1595 od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdziak - 1620 od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdziakowic - 1496-97 od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdziączka - 1443 od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdzioch - 1479 od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdzioł - od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdziwoł - od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierdziwół - XVII w. od pierdzieć, ze staropolskiego pirdzieć, gwarowego pardać ‘oddawać gazy’.

    Pierechała - 1429 od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierechałka - 1748 od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierechod - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Pierechód - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Pierednia - od przedni ‘stojący na czele’.

    Pierednik - od przedni ‘stojący na czele’.

    Pieregończuk - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od przegonić, przegon ‘przepędzanie bydła’.

    Pieregończyk - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od przegonić, przegon ‘przepędzanie bydła’.

    Pieregorólka - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Piereguda - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Pieregut - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Pierek - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Piereński - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierewicz - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierewoś - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Pierewoz - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Pierewoźniak - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Pierewóz - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Pierga - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Piergalski - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Piergas - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Piergies - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Piergieś - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Piergół - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Pierguda - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Pierka - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierkiel - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierkielewicz - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierko - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierkos - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierkoś - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierkowski - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierków - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierlak - od perła, od gwarowego pierła ‘perła’.

    Pierlejewski - od perła, od gwarowego pierła ‘perła’.

    Pierlijewski - od perła, od gwarowego pierła ‘perła’.

    Pierlik - od perła, od gwarowego pierła ‘perła’.

    Pierlikiewicz - od perła, od gwarowego pierła ‘perła’.

    Pierlok - od perła, od gwarowego pierła ‘perła’.

    Pierlot - od pierłat ‘piernat’, od gwarowego pierłacina ‘stara pierzyna’.

    Pierłach - od perła, od gwarowego pierła ‘perła’.

    Pierłat - od pierłat ‘piernat’, od gwarowego pierłacina ‘stara pierzyna’.

    Piermanicki - od piernacz ‘buława oficerów kozackiech’.

    Piernac - od piernacz ‘buława oficerów kozackiech’.

    Piernacki - od piernacz ‘buława oficerów kozackiech’.

    Piernacz - od piernacz ‘buława oficerów kozackiech’.

    Piernaczyk - od piernacz ‘buława oficerów kozackiech’.

    Piernać - od piernacz ‘buława oficerów kozackiech’.

    Piernak - 1432 od pierny ze staropolskiego ‘przyprawiny pieprzem’, także ‘komornik dworu królewskiego’, może też od pierdnąć.

    Piernak - od piernacz ‘buława oficerów kozackiech’.

    Piernała - od pierny ze staropolskiego ‘przyprawiny pieprzem’, także ‘komornik dworu królewskiego’, może też od pierdnąć.

    Piernarczyk - od piernacz ‘buława oficerów kozackiech’.

    Piernasz - 1461 od pierny ze staropolskiego ‘przyprawiny pieprzem’, także ‘komornik dworu królewskiego’, może też od pierdnąć.

    Pierniak - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Pierniakarski - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernicki - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Pierniczek - 1640 od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Pierniczyk - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernik - 1644 od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernikacz - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernikarczy - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernikarczyk - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernikarski - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernikarz - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernikiewicz - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernikorczyk - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernikorz - (Śl) od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernikosz - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernikowski - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernitzki - od piernik ‘rodzaj ciasta’.

    Piernoł - od pierny ze staropolskiego ‘przyprawiny pieprzem’, także ‘komornik dworu królewskiego’, może też od pierdnąć.

    Pierny - 1483 od pierny ze staropolskiego ‘przyprawiny pieprzem’, także ‘komornik dworu królewskiego’, może też od pierdnąć.

    Pierog - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pieroga - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierogończuk - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierogow - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierogowicz - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierogowski - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pieron - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pieronczyk - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pieronek - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pieroniek - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pieroniewicz - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pieronik - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pieronkiewicz - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pieronowski - od nazwy miejscowej Piorunów (kilka wsi).

    Pieroń - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pierończyk - 1774 od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pieroński - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pieros - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierosz - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieroszczuk - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieroszek - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieroszewski - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieroszkiewicz - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieroszków - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieroś - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierośkiewicz - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierow - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierowek - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierowicz - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierowkiewicz - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierowski - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierożak - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierożek - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierożkiewicz - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierożko - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierożyński - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pieróg - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierógowski - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Piers - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Piersa - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Pierschalik - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierschalski - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierschkalla - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierscicha - od pierścień, pierścionek.

    Pierscieniak - od pierścień, pierścionek.

    Pierscieniewicz - od pierścień, pierścionek.

    Piersciński - od pierścień, pierścionek.

    Pierscionek - od pierścień, pierścionek.

    Piersia - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Piersiak - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Piersiala - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Piersiała - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Piersicki - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Piersiecki - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Piersinka - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Piersiński - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Piersionowski - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Pierska - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierskala - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierskalla - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierskała - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierskła - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierskoła - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierso - od piersi ‘przednia górna część tułowia’.

    Piersza - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Piersza - od pierszeć ‘prószyć’.

    Pierszak - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierszalik - 1569 od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierszalik - od pierszeć ‘prószyć’.

    Pierszalski - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierszalski - od pierszeć ‘prószyć’.

    Pierszał - 1542 od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierszała - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierszała - od pierszeć ‘prószyć’.

    Pierszałka - 1566 od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierszało - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierszało - od pierszeć ‘prószyć’.

    Pierszałowicz - 1676 od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierszanka - od pierszeć ‘prószyć’.

    Pierszanko - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierszchalski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierszchała - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierszczyński - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierszewski - od pierszeć ‘prószyć’.

    Pierszkala - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierszkalski - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierszkała - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierszke - (Śl) od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Pierszkiewicz - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Piersztal - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierszukiewicz - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Pierścianiak - od pierścień, pierścionek.

    Pierścianowski - od pierścień, pierścionek.

    Pierściański - od pierścień, pierścionek.

    Pierściecki - od pierścień, pierścionek.

    Pierściemiak - od pierścień, pierścionek.

    Pierściemienko - od pierścień, pierścionek.

    Pierścieniak - od pierścień, pierścionek.

    Pierścienicki - od pierścień, pierścionek.

    Pierścienienko - od pierścień, pierścionek.

    Pierścieniewicz - od pierścień, pierścionek.

    Pierścieniewski - od pierścień, pierścionek.

    Pierścień - od pierścień, pierścionek.

    Pierścieński - od pierścień, pierścionek.

    Pierściewski - od pierścień, pierścionek.

    Pierścinek - od pierścień, pierścionek.

    Pierściniak - od pierścień, pierścionek.

    Pierściński - od pierścień, pierścionek.

    Pierścionek - od pierścień, pierścionek.

    Pierścionko - od pierścień, pierścionek.

    Pierścionkowski - od pierścień, pierścionek.

    Pierścionowski - od pierścień, pierścionek.

    Piert - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertak - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertakowski - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’

    Piertalski - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertas - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertasiak - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertasik - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertasiński - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertaszek - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertaszewski - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertaszkiewicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertaszko - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertaś - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertkiewicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertona - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertoń - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertow - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertowicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertrzak - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertrzykowski - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertucha - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertulewicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertus - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertusiak - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertusiewicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertuszewicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertuszewski - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertuszka - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertuszkiewicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertuszko - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertuszyński - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertych - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Piertyga - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Pieruch - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierucha - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierucki - 1568 od nazwy miejscowej Pieruty (KrW).

    Pierucki - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieruczuk - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieruć - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierudzki - od nazwy miejscowej Pieruty (KrW).

    Pierug - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierun - 1443 od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pierunak - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pierunek - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pierunkiewicz - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pierunow - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pierunowicz - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pierunowski - od nazwy miejscowej Piorunów (kilka wsi).

    Pieruń - od piorun, także pierun ‘wyładowanie atmosferyczne; diabeł’.

    Pieruński - 1616 od nazwy miejscowej Piorunka (nowosądeckie, gmina Krynica).

    Pieruschka - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieruszczak - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieruszek - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieruszewski - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieruszka - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieruszkaniec - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieruszyńska - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieruś - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieruta - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierutowski - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierużek - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierużka - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierużyński - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pierwakow - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwanicki - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwazow - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierweła - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierweniecki - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwicki - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwienia - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwieniec - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwieniecki - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwienienko - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwienis - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwiniecki - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwinienko - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwiński - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwoch - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwocha - 1789 od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwocki - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwoła - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwonicki - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwoszkiewicz - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwota - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwszka - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwszy - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pierwuszow - od staropolskiego pierwy ‘pierwotny, pierwszy, stojący na czele’.

    Pieryczuk - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieryka - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieryni - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pieryszcz - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierz - 1793 od pierze ‘pióra’.

    Pierza - od pierze ‘pióra’.

    Pierzacki - od pierze ‘pióra’.

    Pierzak - od pierze ‘pióra’.

    Pierzakowski - od pierze ‘pióra’.

    Pierzalski - od pierze ‘pióra’.

    Pierzała - od pierze ‘pióra’.

    Pierzan - od pierze ‘pióra’.

    Pierzanka - od pierze ‘pióra’.

    Pierzankowski - od pierze ‘pióra’.

    Pierzanowski - od pierze ‘pióra’.

    Pierzański - od pierze ‘pióra’.

    Pierzca - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierzcała - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierzcha - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchajło - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchala - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchalewski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchalski - 1778 od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchał - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchała - 1429 od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchałka - 1748 od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchałko - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchało - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchałowski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchały - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchanka - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchanowski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchat - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchata - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchatka - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchawka - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchawski - 1559 od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchlewicz - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchlewski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchliński - 1579 od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchła - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchniak - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchnica - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchnicki - 1539 od nazwy miejscowej Pierzchnica (kilka wsi).

    Pierzchnicki - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzcholski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchoła - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchot - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchowka - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzchowski - od nazwy miejscowej Pierzchowice (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Pierzchowski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzcieniewski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’.

    Pierzciński - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierzczała - od staropolskiego pierca ‘rzecznik, zastępca procesowy’.

    Pierzecki - od pierze ‘pióra’.

    Pierzegalski - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Pierzewski - od pierze ‘pióra’.

    Pierzga - 1698 od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Pierzgalski - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Pierzgała - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Pierzina - (Śl) od pierze ‘pióra’.

    Pierzkalski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’

    Pierzkała - od pierzchać ‘uciekać, znikać’

    Pierzkiewicz - od pierze ‘pióra’.

    Pierzko - od pierze ‘pióra’.

    Pierzkowski - od pierze ‘pióra’.

    Pierzniak - od pierny ze staropolskiego ‘przyprawiny pieprzem’, także ‘komornik dworu królewskiego’, może też od pierdnąć.

    Pierznik - od pierny ze staropolskiego ‘przyprawiny pieprzem’, także ‘komornik dworu królewskiego’, może też od pierdnąć.

    Pierzonka - 1415 od pierze ‘pióra’.

    Pierzowicz - od pierze ‘pióra’.

    Pierzowski - od pierze ‘pióra’.

    Pierzyca - od pierze ‘pióra’.

    Pierzycki - od pierze ‘pióra’.

    Pierzyk - od pierze ‘pióra’.

    Pierzykoszula - od podstawy pier-, pir, np. napierać, zapierać.

    Pierzykowski - od pierze ‘pióra’.

    Pierzyło - od pierze ‘pióra’.

    Pierzyna - 1454 od pierze ‘pióra’; od pierzyna ‘wsyp wypełniony pierzem służący do przykrywania się’.

    Pierzyniak - od pierze ‘pióra’.

    Pierzynka - 1474 od pierze ‘pióra’; od pierzynka.

    Pierzynkowski - od pierze ‘pióra’.

    Pierzynowski - od pierze ‘pióra’.

    Pierzyński - od pierze ‘pióra’.

    Pierzyrak - od pierze ‘pióra’.

    Pierżak - od pierze ‘pióra’.

    Pierżyło - od pierze ‘pióra’.

    Pies - 1409 od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesak - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesakowski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesch - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pieschalski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’

    Pieschek - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pieschel - od pierzchać ‘uciekać, znikać’

    Pieschkalla - od pierzchać ‘uciekać, znikać’

    Piescik - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piescikowski - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piesciński - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piescioch - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piesciuk - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piesczek - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesczyński - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesecki - od nazw miejscowych Piasek, Piaski (częste).

    Piesek - 1476 od pies, od nazwy osobowej Piesz; od piesek.

    Piesewicz - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiada - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiak - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiakowski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiaków - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiałek - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiecki - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiek - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesielski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiewicz - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesik - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesikowski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiński - od nazwy miejscowej Piesienica, dawniej Piseinica (gdańskie, gmina Zblewo).

    Piesiński - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesio - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesior - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiuk - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiuł - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiur - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesiura - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pieskacz - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pieskaczuk - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pieske - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pieskiewicz - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesko - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pieskot - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pieskow - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pieskowicz - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pieskowski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pieskuł - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Piesla - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Piesla - od pieślak ‘stary grzyb’.

    Pieslak - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieslak - od pieślak ‘stary grzyb’.

    Piesniakiewicz - od pieśnik ‘pieśniarz’.

    Piesniewski - od pieśnik ‘pieśniarz’.

    Piesocki - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Piesowicz - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Piesta - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piestak - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piestek - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piesto - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piestra - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrak - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrakiewicz - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrakow - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestriakow - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestricow - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestroch - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestroń - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestroszewicz - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrucha - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrycowski - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrzak - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrzanek - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’; od piestrzanek ‘pierścionek’.

    Piestrzeniewicz - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrzeniewski - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrzewicz - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrzewski - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrzonek - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’; od piestrzanek ‘pierścionek’.

    Piestrzych - 1435 od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrzyk - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrzykowski - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrzyniewicz - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrzynkiewicz - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piestrzyński - od piestrak, piestrzak, piestrzenica ‘grzyb trujący’.

    Piesturek - od piasta ‘część koła u wozu’, od piastować ‘opiekować się’, od mitologicznej postaci Piasta’.

    Piesunek - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesunicz - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesyk - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Piesz - 1365 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Piesza - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszak - 1394 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszakowski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszaków - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszal - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszalka - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszalski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszała - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszałka - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszanowski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszański - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszawski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszchalski - od pierzchać ‘uciekać, znikać’

    Pieszchała - od pierzchać ‘uciekać, znikać’

    Pieszchawka - od pierzchać ‘uciekać, znikać’

    Pieszcz - 1425 od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczachowicz - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczak - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczako - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczalski - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczałka - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczaniuk - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczański - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczatowski - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczek - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczeminko - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczenienko - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczeniewski - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczenik - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczewski - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczoch - 1400 od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczochowicz - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczok - (Śl) od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczoła - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczot - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczota - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczowski - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczuch - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczuk - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczurykow - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczyk - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczykowski - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszczyński - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieszek - 1400 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszel - 1404 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszewicz - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszewski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszka - 1494 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszkala - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszkalla - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszkalski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszkała - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszke - (Pom) od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszkin - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszko - 1316 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszkow - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszkowiak - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszkowski - od nazwy miejscowej Pieszkowo (olsztyńskie, gmina Górowo Iławeckie).

    Pieszkór - od białoruskiego pieškor ‘piechur’.

    Pieszkur - od białoruskiego pieškor ‘piechur’.

    Pieszkura - od białoruskiego pieškor ‘piechur’.

    Pieszlewicz - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszowicz - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszur - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszura - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszy - 1407 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszyca - 1369 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszych - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszyk - 1388 od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszyniak - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieszyński - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieś - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieściak - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieścich - 1444 od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieścicha - 1397 od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieścicki - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieściemienko - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieścik - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieścikowski - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieścimienko - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieściński - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieścio - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieścioch - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieściuk - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieścka - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieśczuk - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieśćkiewicz - od pieścić ‘okazywać komuś czułość’.

    Pieśkiewicz - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieśko - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieśkow - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieśkowski - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym, w pochodnych też od pieszy’.

    Pieśla - od pieślak ‘stary grzyb’.

    Pieślak - od pieślak ‘stary grzyb’.

    Pieśle - od pieślak ‘stary grzyb’.

    Pieślewicz - od pieślak ‘stary grzyb’.

    Pieślewski - od pieślak ‘stary grzyb’.

    Pieśluk - od pieślak ‘stary grzyb’.

    Pieśniak - od pieśnik ‘pieśniarz’.

    Pieśniakiewicz - od pieśnik ‘pieśniarz’.

    Pieśniakowski - od pieśnik ‘pieśniarz’.

    Pieśniarski - od pieśnik ‘pieśniarz’.

    Pieśnierowicz - od pieśnik ‘pieśniarz’.

    Pieśniewski - od pieśnik ‘pieśniarz’.

    Pieśnik - 1560 od pieśnik ‘pieśniarz’.

    Pieśnikowski - od pieśnik ‘pieśniarz’.

    Pieśnin - od pieśnik ‘pieśniarz’.

    Piet - 1443 od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pieta - 1443 od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietach - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietak - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietakiewicz - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietakowicz - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietal - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietala - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietanek - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietar - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietarek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietars - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietarszek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietarszewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietarzak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietas - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietasik - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietaszewski - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietaś - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietcold - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pietcyk - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietczak - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietczyc - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietczyk - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietek - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pieter - 1589 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietera - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pieterak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pieterczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pieterczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pieterek - 1514 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pieterk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pieterk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pieterka - 1401 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pieterkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pieterwas - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pieterwaś - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pieteszko - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietetrzak - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Piethe - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietielski - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietierczuk - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietka - 1393 od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietke - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietkiel - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietkiewicz - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietkiewicz-Bregy - złożenia brak; Pietkiewicz od imion na Piet-, typu Pietr; Bregy od brzeg.

    Pietkin - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietko - 1593 od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietkoń - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietkowicz - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietkowski - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietków - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietkum - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietkun - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietkuń - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietkus - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietlas - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietlicki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietluch - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietlukiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietluszenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietłun - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietna - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnaczko - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnaszewski - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietneczko - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietneczuk - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietniak - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietniakowski - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnica - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnicki - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietniczenko - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietniczka - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietniczuk - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietniewicz - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnik - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnocki - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnoczka - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnoczko - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnok - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnoń - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnowski - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pietnusewicz - od piętno ‘znamię’, od nazwy osobowej Piet.

    Pieto - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietocha - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pieton - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietoń - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietor - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietorz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietosa - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietowski - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietr - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietra - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrach - 1396 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietracha - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietracho - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrachowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrachowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietracki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietracz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraczek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraczenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraczko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraczyc - 1399 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraga - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrago - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraho - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraj - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrajczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrajczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrajewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrajtis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrajtys - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrak - 1375 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraka - 1396-97 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrakiejew - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrakiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrakow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrakowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrakuniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietral - 1789 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrala - 1743 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietralczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietralic - XV w. od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietralik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietralla - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietralski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrała - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrałaj - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietran - 1437 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietranczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietranek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrangeli - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietranies - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietranik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietranis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraniś - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietranowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrań - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrańczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrański - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrarczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrarka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrarzek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietras - 1714 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasch - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasiak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasiak-Olszewski - złożenia brak; Pietrasiak od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter; Olszewski od nazw miejscowych Olszowa, Olszewo (częste).

    Pietrasieński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasiewicz - 1787 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasina - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasiński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasiowicz - 1725 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasiuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrass - (Śl) od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrasz - 1319 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszczew - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszek - 1396-97 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszewski - od nazwy miejscowej Piotraszówka, dziś Boguchwała (rzeszowskie, gmina Boguchwała).

    Pietraszka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszko - 1446 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszkowicz - 1499 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszowicz - 1395 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszowski - 1431 od nazwy miejscowej Piotraszówka, dziś Boguchwała (rzeszowskie, gmina Boguchwała).

    Pietraszuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszun - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszunas - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraszyński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraś - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraśkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietratzki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraus - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrauszka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrawski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietraz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrazka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrażycki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrągowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrecki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreczek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreczko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrej - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrek - XV w. od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreń - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreńczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreńko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreszczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreszewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietreszko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrich - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrikowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietriman - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrin - (Śl) od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrisiak - (Śl) od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietriszcze - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckichtakże Peter, Petir, Piter.

    Pietrko - 1282 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrkowicz - 1450 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrkowski - 1395 od nazwy miejscowej Piotraszówka, dziś Boguchwała (rzeszowskie, gmina Boguchwała).

    Pietrkowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietro - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroch - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrochowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroczek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroczenik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroczenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroczuk-Sajewicz - złożenia brak; Pietroczuk od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter; Sajewicz od podstaw Saj-, Szaj-, od imienia Isaj w dawnej Polsce wschodniej, od dawnego saja ‘mańkut’, saja, szaja ‘tkanina jedwabna’, od niemieckich nazw osobowych na Schei-.

    Pietroczyniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroć - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrojczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrojć - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrok - (Śl) od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrokaj - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrokaniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrolewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrolewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrolik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroliński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroła - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrołaj - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrołowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietron - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrona - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietronczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietronek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroniewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietronik - 1705 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietronkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietronowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroń - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrończuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrończyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietros - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrosek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrosewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrosiak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrosian - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrosiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrosik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrosiński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrosiów - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrosiuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrosz - 1398 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroszak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroszczenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroszek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroszewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroszka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroszkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroszko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroszuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroszyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroszyński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietroś - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrowcew - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrowcow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrowiak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrowicz - 1412 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrowiec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrowski - 1391 od nazw miejscowych typu Piotrowice, Piotrów, też od imienia Piotr.

    Pietrozela - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrożyński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrósiak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrószewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrószka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrów - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrs - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrtzych - 1175 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruc - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrucenis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrucewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruch - 1599 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrucha - 1614 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruchin - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruchow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruchowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruchowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruciak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrucianis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrucień - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrucik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrucin - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrucki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrucyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczanis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczenia - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczenik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczeniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczna - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrucznik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczny - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczynik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruczyniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruć - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruga - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruha - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruka - 1402-03 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrukaniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrukiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrukojc - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrukojć - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrukowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrukowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrul - 1416 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrula - 1792 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrulacz - 1792 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrulanis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrulczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrulewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrulewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrulicki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruliński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrulla - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrulyński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruła - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrułan - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrułowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrun - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruna - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrunas - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrunek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruniewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrunik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruniów - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrunkaniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrunko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrunowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruń - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruńko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrus - 1644 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusa - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruschiński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruschka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusiak - 1655 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusik - 1600 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusikiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusin - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusiński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusiów - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusiuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruskiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusowicz - 1686 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusz - 1314 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrusza - 1598 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszajtis - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszajtys - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszak - 1786 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszczak - 1687 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszczenik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszczenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszczyk - 1704 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszczyński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszecki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszek - 1452 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszeński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszewicz - 1605 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszka - 1398 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszkow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszków - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszok - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszonek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszowicz - 1607 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszowski - 1731 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszów - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszun - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruszyński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietruś - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrużek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrużyński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrwalski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryas - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryasz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryca - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrych - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrycha - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrychowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrycki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryczek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryczenko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryczka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryczkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryczko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryczuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryć - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryga - 1418 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrygała - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryja - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryjas - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryjasz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrykiejew - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrykiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrykow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrykowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrykowski - od nazw miejscowych Pietrzykowice, Pietrzykowo (kilka wsi).

    Pietryków - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryła - 1635 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryłka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryło - XVI w. od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryłowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryman - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrymek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrymowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryna - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrynczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrynek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryni - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrynicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryniecz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrynik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrynka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrynko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrynowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryńczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryńczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryńko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryra - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrys - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrysiak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrysiński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryska - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrysko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrysz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszcz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszcze - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszczew - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszczow - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszew - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszo - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryszyński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietryś - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrza - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzacki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzak - 1639 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzakiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzakowicz - 1761 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzakowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzal - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzala - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzał - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzała - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzałek - 1507 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzałkowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzałowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzan - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzaniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzaniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzanik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzanko - 1444 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzański - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzaszek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzaszewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzaszkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzec - 1391 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzech1250 - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzej - 1204 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzejewicz - 1444 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzek - 1449 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzeka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzekiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzel - 1465 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzela - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzelin - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzeniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzeniec - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzeniewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzeniuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzeń - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzeński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzesz - 1415 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzewski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzę - 1375 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzk - (Pom) od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzkała - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzko - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzkowicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzkowski - od nazwy miejscowej Piotraszówka, dziś Boguchwała (rzeszowskie, gmina Boguchwała).

    Pietrzniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrznik - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzok - (Śl) od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzonka - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzuczak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzuk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzukowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyba - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyca - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzycha - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzycki - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyczka, m. - 1465 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyczyc - 1418 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyczyn - 1455 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyga - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyk - XII w. od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyka - 1307 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzykąt - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzykiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzykolan - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzykolon - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzykoski - od nazw miejscowych Pietrzykowice, Pietrzykowo (kilka wsi).

    Pietrzykowicz - 1223 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzykowiwiec - 1450 od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzykowski - 1437 od nazw miejscowych Pietrzykowice, Pietrzykowo (kilka wsi).

    Pietrzyków - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyna - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyniak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzynowski - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyński - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyrak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietrzyszyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietsch - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietschman - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietschmann - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietsek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietsz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietszak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietszczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietszkiewicz - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietszman - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Piettrzak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietuc - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuch - 1399 od imion na Piet-, typu Pietr; od staroposkiego pietuch ‘kogut’.

    Pietucha - 1438 od imion na Piet-, typu Pietr; od staroposkiego pietuch ‘kogut’.

    Pietuchow - od imion na Piet-, typu Pietr; od staroposkiego pietuch ‘kogut’.

    Pietuchowski - od imion na Piet-, typu Pietr; od staroposkiego pietuch ‘kogut’.

    Pietulewicz - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuła - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietun - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuniak - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietunin - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietunow - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietunów - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietura - 1796 od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietus - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietusewicz - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietusz - 1384 od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuszak - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuszek - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuszenko - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuszewski - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuszka - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuszkiewicz - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuszko - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuszok - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuszyński - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietuś - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietwalski - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietyna - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietyr - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pietyra - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietysz - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietyszuk - od imion na Piet-, typu Pietr.

    Pietz - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pietzel - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pietzka - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pietzke - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pietzko - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pietzkowski - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pietzner - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr Pietzonka

    Pietzuch - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Pietżonka - od piec ‘poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury; urządzenie grzewcze’, piekę, piecza ‘opieka’, od imion na Pie-, typu Pietr

    Piewa - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewak - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewarski - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewca - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’; od piewca ‘śpiewak, pieśniarz’.

    Piewcewicz - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’; od piewca ‘śpiewak, pieśniarz’.

    Piewczew - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’; od piewca ‘śpiewak, pieśniarz’.

    Piewczyński - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’; od piewca ‘śpiewak, pieśniarz’.

    Piewecki - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewek - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewiacki - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewiak - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewiaszko - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewicki - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewiec - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewiek - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewień - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewieszkis - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewik - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewiszkis - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewiszkisz - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewiszko - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewka - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewko - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewniak - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewniok - (Śl) od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piewszko - od piewać ‘śpiewać’, piew ‘pianie’.

    Piez - od pierze ‘pióra’.

    Pieza - od pierze ‘pióra’.

    Piezak - od pierze ‘pióra’.

    Piezchała - od pierzchać ‘uciekać, znikać’

    Piezga - (Śl) od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Piezgów - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Pieziak - od pierze ‘pióra’.

    Piezikowski - od pierze ‘pióra’.

    Piezkowski - od pierze ‘pióra’.

    Pież - od pierze ‘pióra’.

    Pieżak - od pierze ‘pióra’.

    Pieżel - od pierze ‘pióra’.

    Pieżga - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Pieżgalski - od pierzga ‘pyłek kwiatowy zebrany przez pszczoły i zlepiony miodem’, pirzgać ‘uciekać’.

    Pieżyński - od pierze ‘pióra’.

    Pięcała - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięcek - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięch - od pięta, pięść.

    Pięcha - od pięta, pięść.

    Pięchnik - od pięta, pięść.

    Pięciak - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięcikiewicz - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięcikowski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięcił - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięciński - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięciorak - od pięcioraki ‘pięć razy większy, składający się z pięciu części’.

    Pięciorek - od pięcioraki ‘pięć razy większy, składający się z pięciu części’.

    Pięcioszko - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięciórek - od pięcioraki ‘pięć razy większy, składający się z pięciu części’.

    Pięciul - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięciurek - od pięcioraki ‘pięć razy większy, składający się z pięciu części’.

    Pięckiewicz - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięczak - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięczek - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięczk - (Pom) od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięczka - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięczkowski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięczykowski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięćkolan - 1793 od pięćkolan ‘gatunek rośliny pastewnej’.

    Pięda - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędak - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędal - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędel - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędel - od pinda ‘pogardliwie o kobiecie’; od gwarowego pindel ‘tłumok, tobół’.

    Piędka - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędłowski - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędras - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędyk - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędzia - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędziak - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędzicki - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędzicowski - 1470-80 od nazwy miasta Pińczów, dawniej Pędziców (kieleckie).

    Piędziejewski - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędzik - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędzio - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędzioch - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędziok - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędziołek - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędziór - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piędzoch - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Pięgot - od staropolskiego piega ‘plama na skórze’.

    Pięk - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękal - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękaniak - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękeś - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękiewicz - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękna - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękniak - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękniewski - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pięknik - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pięknikowicz - 1644 od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pięknoś - 1601 od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pięknowski - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękny - 1602 od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękos - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękostka - 1415 od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękosz - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękoszewski - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękoś - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękość - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękowski - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękrzyc - 1491 od staropolskiego piękrać ‘upiększać’.

    Piękus - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Piękuś - od piękny ‘ładny, śliczny’.

    Pięndel - od pinda ‘pogardliwie o kobiecie’; od gwarowego pindel ‘tłumok, tobół’.

    Pięnta - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięntka - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięńdziak - od piądź, piędź ‘odległość kciuka od palca środkowego dłoni, dawna jednostka miary’.

    Piępiora - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Pięstka - od pięść, piąstka.

    Pięścik - 1685 od pięść, piąstka.

    Pięt - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięta - 1352 od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętach - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętacha - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętaj - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętak - 1729 od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętakiewicz - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętal - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętala - 1778 od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętalski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętara - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętarski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętas - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętasik - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętasz - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętaszewski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętaszkiewicz - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętczak - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętczyc - 1606 od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętek - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętelski - od pętla, dawniej petla.

    Pięteń - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętera - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięterek - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięterwas - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętk - 1570 (Wlkp) od piąty, pięć.

    Piętka - 1389 od pięta ‘tylna część stopy’ lub od piętka.

    Piętkiewicz - od pięta ‘tylna część stopy’ lub od piętka.

    Piętko - od pięta ‘tylna część stopy’ lub od piętka.

    Piętkowiak - od pięta ‘tylna część stopy’ lub od piętka.

    Piętkowicz - 1636 od pięta ‘tylna część stopy’ lub od piętka.

    Piętkowiec - 1640 od pięta ‘tylna część stopy’ lub od piętka.

    Piętkowski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętlak - od pętla, dawniej petla.

    Piętlicki - od pętla, dawniej petla.

    Piętluch - od pętla, dawniej petla.

    Piętła - od pętla, dawniej petla.

    Piętnicki - od piętno, dawniej piątno ‘znamię, znak.

    Piętniewicz - od piętno, dawniej piątno ‘znamię, znak.

    Piętnik - od piętno, dawniej piątno ‘znamię, znak’; od piątnik ‘młoda ryba’.

    Piętnowski - od piętno, dawniej piątno ‘znamię, znak.

    Piętoch - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętocha - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętocki - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętok - (Śl) od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pięton - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętoń - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętos - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętosa - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętosza - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętoszek - 1582 od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętoś - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętowski - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętów - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętra - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętrak - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętras - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętrasik - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętrasz - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętraszuk - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętrowicz - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętrowski - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętrusiak - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętryni - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętrzak - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętrzeniuk - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętrzyk - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętrzyński - od piętro ‘górna część budynku, galeria’; może też od imienia Piotr.

    Piętuch - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętuszko - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Piętyszek - od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pifan - od gwarowego pif, por. wyrażenie pif-paf ‘naśladowanie odgłosu wystrzału’, też od niemieckiej nazwy osobowej Piff-, Pief-.

    Pifczyk - od gwarowego pif, por. wyrażenie pif-paf ‘naśladowanie odgłosu wystrzału’, też od niemieckiej nazwy osobowej Piff-, Pief-.

    Pifer - od gwarowego pif, por. wyrażenie pif-paf ‘naśladowanie odgłosu wystrzału’, też od niemieckiej nazwy osobowej Piff-, Pief-; od niemieckiej nazwy osobowej Pifer.

    Piffczyk - od gwarowego pif, por. wyrażenie pif-paf ‘naśladowanie odgłosu wystrzału’, też od niemieckiej nazwy osobowej Piff-, Pief-.

    Piffer - od gwarowego pif, por. wyrażenie pif-paf ‘naśladowanie odgłosu wystrzału’, też od niemieckiej nazwy osobowej Piff-, Pief-; od niemieckiej nazwy osobowej Pifer.

    Pifke - od gwarowego pif, por. wyrażenie pif-paf ‘naśladowanie odgłosu wystrzału’, też od niemieckiej nazwy osobowej Piff-, Pief-.

    Pifko - od gwarowego pif, por. wyrażenie pif-paf ‘naśladowanie odgłosu wystrzału’, też od niemieckiej nazwy osobowej Piff-, Pief-.

    Piga - od pigwa, piguła.

    Pigal - od pigwa, piguła.

    Pigalow - od pigwa, piguła.

    Pigalski - od pigwa, piguła.

    Pigała - od pigwa, piguła.

    Pigan - od pigwa, piguła.

    Pigań - od pigwa, piguła.

    Pigas - od pigwa, piguła.

    Pigaszewski - od pigwa, piguła.

    Pigdanowicz - od pigwa, piguła.

    Pigdoń - od pigwa, piguła.

    Pigiel - 1600 od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Pigielski - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Pigla - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Piglak - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Piglas - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Piglo - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Pigła - 1444 od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Pigłas - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Pigło - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Pigłos - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Pigłosiewicz - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Pigłowski - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Pignia - od pigwa, piguła.

    Pigocki - od pigwa, piguła.

    Pigom - od pigwa, piguła.

    Pigon - od pigwa, piguła.

    Pigonia - od pigwa, piguła.

    Pigoniewicz - od pigwa, piguła.

    Pigoń - od pigwa, piguła.

    Pigoński - od pigwa, piguła.

    Pigora - od pigwa, piguła.

    Pigorowicz - od pigwa, piguła.

    Pigorzewski - od pigwa, piguła.

    Pigowicz - od pigwa, piguła.

    Pigowski - od pigwa, piguła.

    Pigólak - od pigwa, piguła.

    Pigólski - od pigwa, piguła.

    Pigóła - od pigwa, piguła.

    Pigóra - od pigwa, piguła.

    Pigul - od piguła ‘kula ulepiona z czegoś; lek w postaci kulki’.

    Pigula - od piguła ‘kula ulepiona z czegoś; lek w postaci kulki’.

    Pigulak - od piguła ‘kula ulepiona z czegoś; lek w postaci kulki’.

    Pigulewski - od piguła ‘kula ulepiona z czegoś; lek w postaci kulki’.

    Pigulla - od piguła ‘kula ulepiona z czegoś; lek w postaci kulki’.

    Pigulski - od piguła ‘kula ulepiona z czegoś; lek w postaci kulki’.

    Piguł - od piguła ‘kula ulepiona z czegoś; lek w postaci kulki’.

    Piguła - od piguła ‘kula ulepiona z czegoś; lek w postaci kulki’.

    Pigułeczka - od piguła ‘kula ulepiona z czegoś; lek w postaci kulki’.

    Pigułowski - od piguła ‘kula ulepiona z czegoś; lek w postaci kulki’.

    Pigura - od pigwa, piguła.

    Pigut - od pigwa, piguła.

    Piguta - od pigwa, piguła.

    Pigwara - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Pigwarski - od staropolskiego pigła ‘pigwa’.

    Pigza - 1675 od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’.

    Pigzik - od piegza, piegża ‘gatunek ptaka’.

    Pihan - od pigwa, piguła.

    Pihon - od pigwa, piguła.

    Pihor - od pigwa, piguła.

    Pihowicz - od pigwa, piguła.

    Pihulak - od pigwa, piguła.

    Pihur - od pigwa, piguła.

    Pihut - od pigwa, piguła.

    Pij - od pić, pijak.

    Pijacki - od pić, pijak.

    Pijaczewski - od pić, pijak.

    Pijaczyk - od pić, pijak.

    Pijaczyński - od pić, pijak.

    Pijadło - 1452 od pić, pijak.

    Pijaj - od pić, pijak.

    Pijajko - od pić, pijak.

    Pijak - 1452 od pić, pijak.

    Pijako - od pić, pijak.

    Pijakowski - od pić, pijak.

    Pijalczyk - od pić, pijak.

    Pijałkowski - od pić, pijak.

    Pijan - 1204 od pić, pijak; od staropolskiego pijan ‘pijany’.

    Pijanka - od pić, pijak.

    Pijanko - od pić, pijak.

    Pijankowski - od pić, pijak.

    Pijanowski - 1404 od nazw miejscowych Pijanowice (Leszczyńskie, gmina Krobia), Pijanów (kieleckie, gmina Łopuszno).

    Pijanowski - od pić, pijak.

    Pijańczyk - od pić, pijak.

    Pijański - od pić, pijak.

    Pijar - od pijar ‘członek zakonu pijarów’.

    Pijarczyk - od pijar ‘członek zakonu pijarów’.

    Pijarek - od pijar ‘członek zakonu pijarów’.

    Pijarowski - od pijar ‘członek zakonu pijarów’.

    Pijarski - od pijar ‘członek zakonu pijarów’.

    Pijas - od pić, pijak.

    Pijasiuk - od pić, pijak

    Pijaski - od pić, pijak.

    Pijaszczyński - od pić, pijak.

    Pijawczyński - od pić, pijak.

    Pijawka - 1614 od pić, pijak; od pijawka, ze staropolskiego pijawica ‘robak żywiący się krwią, stosowany dawniej w lecznictwie’.

    Pijawski - 1656 od pić, pijak.

    Pijecki - od pić, pijak.

    Pijek - od pić, pijak.

    Pijet - od pić, pijak.

    Pijewski - od pić, pijak.

    Pijka - od pić, pijak.

    Pijko - od pić, pijak.

    Pijocha - od pić, pijak.

    Pijok - od pić, pijak.

    Pijonczyk - od pić, pijak.

    Pijonka - od pić, pijak.

    Pijonowski - od nazw miejscowych Pijanowice (Leszczyńskie, gmina Krobia), Pijanów (kieleckie, gmina Łopuszno).

    Pijor - od pić, pijak.

    Pijor - od pijar ‘członek zakonu pijarów’.

    Pijorek - od pić, pijak.

    Pijorek - od pijar ‘członek zakonu pijarów’.

    Pijoska - (Śl) od pić, pijak.

    Pijowczyk - (Śl) od pić, pijak.

    Pijowski - od pić, pijak.

    Pijór - od pijar ‘członek zakonu pijarów’.

    Pijski - od pić, pijak.

    Pijur - od pijar ‘członek zakonu pijarów’.

    Pijus - od pić, pijak; lub od imienia Pius.

    Pijusz - od pić, pijak.

    Pik - 1387 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pika - 1346 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikac - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikacz - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikala - 1542 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikalski - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikała - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikałło - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikało - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikan - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikania - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikanowski - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikanus - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikar - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikara - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikarczyk - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikard - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikarek - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikarniak - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikarski - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikaruś - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikarz - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikarzewski - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikas - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikasz - 1463 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikat - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikatowicz - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikaus - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikawa - 1453 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikciun - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikciunas - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikć - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Piker - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikes - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikiel - 1712 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikielniak - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pikielny - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pikielski - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pikiełek - od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Pikierski - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikies - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikiewicz - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikiła - od gwarowego pikło ‘coś’, pikiel ‘wrzód’, od niemieckiej nazwy osobowej Pickl.

    Pikiła - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikiński - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikiołek - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikis - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Piklak - od gwarowego pikło ‘coś’, pikiel ‘wrzód’, od niemieckiej nazwy osobowej Pickl.

    Piklas - od gwarowego pikło ‘coś’, pikiel ‘wrzód’, od niemieckiej nazwy osobowej Pickl.

    Piklikiewicz - od gwarowego pikło ‘coś’, pikiel ‘wrzód’, od niemieckiej nazwy osobowej Pickl.

    Pikliński - od gwarowego pikło ‘coś’, pikiel ‘wrzód’, od niemieckiej nazwy osobowej Pickl.

    Piklus - od gwarowego pikło ‘coś’, pikiel ‘wrzód’, od niemieckiej nazwy osobowej Pickl.

    Pikła - od gwarowego pikło ‘coś’, pikiel ‘wrzód’, od niemieckiej nazwy osobowej Pickl.

    Pikłas - od gwarowego pikło ‘coś’, pikiel ‘wrzód’, od niemieckiej nazwy osobowej Pickl.

    Pikłos - od gwarowego pikło ‘coś’, pikiel ‘wrzód’, od niemieckiej nazwy osobowej Pickl.

    Pikłowski - od gwarowego pikło ‘coś’, pikiel ‘wrzód’, od niemieckiej nazwy osobowej Pickl.

    Pikman - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikniczka - od piknik ‘zabawa na świeżym powietrzu’.

    Pikniewicz - od piknik ‘zabawa na świeżym powietrzu’.

    Piknik - od piknik ‘zabawa na świeżym powietrzu’.

    Piko - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikol - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikole - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikolik - 1485 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’; lub od pikolić ‘rżnąć tępym nożem’.

    Pikoluk - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’; lub od pikolić ‘rżnąć tępym nożem’.

    Pikolycky - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’; lub od pitolić ‘rżnąć tępym nożem’.

    Pikoła - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikołek - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikołowski - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikon - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikoń - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikor - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikora - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikorski - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikorz - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikos - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikosiński - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikosz - 1424 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikoszewski - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikoś - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikota - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikotek - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikowski - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikól - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikólski - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikóła - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikór - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikóra - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Piksa - 1698 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’; od Piksa ‘tabakierka’.

    Piksiński - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Piksza - 1466 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikta - od gwarowego piktować ‘malować’.

    Piktas - od gwarowego piktować ‘malować’.

    Pikte - od gwarowego piktować ‘malować’.

    Piktel - od gwarowego piktować ‘malować’.

    Piktol - od gwarowego piktować ‘malować’.

    Piktus - od gwarowego piktować ‘malować’.

    Piktuś - od gwarowego piktować ‘malować’.

    Pikuciński - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikuć - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikul - 1799 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikula - 1786 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’; od pikula ‘błahostka’.

    Pikulak - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikulecki - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikulicki - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikulik - 1564 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’ lub od pikulik ‘karzeł’.

    Pikulim - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikulin - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikuliński - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikulla - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikullik - (Śl) od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikulnik - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikulski - 1626 od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też ‘uderzać’, pika ‘broń o długim drzewcu’.

    Pikuluk - od staropolskiego pikać ‘oddawać mocz’, też R