<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Wa - Wą


    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    pozostałe w kolejnych rozdziałach na dole listy rozdziałów


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997




    Wabel - od wabić ‘nęcić’.

    Waberski - od niemieckich nazw osobowych Weber, Wöber, Wäber, te od średniowysokoniemieckiego wëber ‘tkacz’.

    Waberzek - od niemieckich nazw osobowych Weber, Wöber, Wäber, te od średniowysokoniemieckiego wëber ‘tkacz’.

    Wabia - od wabić ‘nęcić’.

    Wabiak - od wabić ‘nęcić’.

    Wabich - od wabić ‘nęcić’.

    Wabicki - od wabić ‘nęcić’.

    Wabicz - od wabić ‘nęcić’.

    Wabik - od wabić ‘nęcić’; od wabik ‘przynęta’.

    Wabilski - od wabić ‘nęcić’.

    Wabin - od wabić ‘nęcić’.

    Wabiński - od wabić ‘nęcić’.

    Wabisiak - od wabić ‘nęcić’.

    Wabisiewicz - od wabić ‘nęcić’.

    Wabiszak - od wabić ‘nęcić’.

    Wabiszczewicz - od wabić ‘nęcić’.

    Wabiszczewski - od wabić ‘nęcić’.

    Wabiszczyński - od wabić ‘nęcić’.

    Wabiszewicz - od wabić ‘nęcić’.

    Wabiszewski - od wabić ‘nęcić’.

    Wabniak - od wabić ‘nęcić’; od wabny ‘ponętny’.

    Wabnic - 1487 od wabić ‘nęcić’.

    Wabnica - od wabić ‘nęcić’.

    Wabnicz - od wabić ‘nęcić’.

    Wabniec - od wabić ‘nęcić’.

    Wabnik - od wabić ‘nęcić’.

    Wabnitz - (Śl) od wabić ‘nęcić’.

    Wabno - od wabić ‘nęcić’.

    Wabnycz - od wabić ‘nęcić’.

    Wabolewicz - od wabić ‘nęcić’.

    Waboł - od wabić ‘nęcić’.

    Waboniewicz - od wabić ‘nęcić’.

    Waborski - od niemieckich nazw osobowych Weber, Wöber, Wäber, te od średniowysokoniemieckiego wëber ‘tkacz’.

    Wabowski - od wabić ‘nęcić’.

    Wabrzaszak - od niemieckich nazw osobowych Weber, Wöber, Wäber, te od średniowysokoniemieckiego wëber ‘tkacz’.

    Wabrzaszek - od niemieckich nazw osobowych Weber, Wöber, Wäber, te od średniowysokoniemieckiego wëber ‘tkacz’.

    Wabrzek - od niemieckich nazw osobowych Weber, Wöber, Wäber, te od średniowysokoniemieckiego wëber ‘tkacz’.

    Wabrzyc - od niemieckich nazw osobowych Weber, Wöber, Wäber, te od średniowysokoniemieckiego wëber ‘tkacz’.

    Wabrzycki - od niemieckich nazw osobowych Weber, Wöber, Wäber, te od średniowysokoniemieckiego wëber ‘tkacz’.

    Wabrzyk - od niemieckich nazw osobowych Weber, Wöber, Wäber, te od średniowysokoniemieckiego wëber ‘tkacz’.

    Wabulis - od wabić ‘nęcić’.

    Wabur - od wabić ‘nęcić’.

    Wabus - od wabić ‘nęcić’.

    Wac - 1405 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waca - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacach - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacan - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacarz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacas - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacech - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacek - 1476 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacel - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacera - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacerka - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacerzak - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacewicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wach - 1407 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wacha - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachacki - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachacz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachaczewski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachaczyk - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachadło - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachak - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachakowicz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachal - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachala - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachalik - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachalski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachaluk - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachał - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachała - 1620 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachałek - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachałowicz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachałowski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachan - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachanowicz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachański - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachciński - od wachta dawniej ‘straż, warta’.

    Wachczyk - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wache - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachecki - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachek - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachel - 1534 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachela - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachelka - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachelko - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachelski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wacheł - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachełka - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachełko - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachenek - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wacheńko - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachewiak - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachewicz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachiel - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachik - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachilewicz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachiński - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachira - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachiuk - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachiwicz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachla - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachlak - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głusca lub cietrzewia’.

    Wachlar - 1457 od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’ lub od niemieckich nazw osobowych Wachler, Fachler.

    Wachlarz - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachler - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachlewicz - 1407 od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachlewski - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachlik - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachlin - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachling - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachliński - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachlka - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachloc - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachlowski - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachła - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachłaczenko - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głusca lub cietrzewia’.

    Wachłowski - od wachla, dawniej ‘pochodnia’, też wachlarz ‘przedmiot używany do chłodzenia się; ogon głuszca lub cietrzewia’.

    Wachmistrowicz - od wachmistrz ‘podoficer kawalerii; komendant posterunku żandarmerii’.

    Wachmistrz - 16 1 1 od wachmistrz ‘podoficer kawalerii; komendant posterunku żandarmerii’.

    Wachna - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnia - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachniak - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnianin - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnianyn - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnicki - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnienko - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachniew - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachniewicz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachniewski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnik - 14 14 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnikowic - 14 19 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnikowski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnio - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachniuk - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachno - 1368 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnolz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnowicz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachnowski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachobow - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachocki - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachocz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachol - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wacholc - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachole - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wacholec - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wacholik - 1576 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wacholiński - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wacholski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wacholuk - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wacholz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachoł - 1588 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachołek - 16 17 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachomin - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachon - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachoniak - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachonin - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachoń - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachoński - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachorski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachoski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachota - 1398 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachotko - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachowczyk - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachowiacz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachowiak - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachowicz - 1469 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachowiec - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachowniak - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachowski - 1629 od nazwy miejscowej Wachów (częstochowskie, gmina Olesno).

    Wachółka - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wacht - od wachta dawniej ‘straż, warta’.

    Wachta - od wachta dawniej ‘straż, warta’.

    Wachtarczyk - od wachta dawniej ‘straż, warta’; od dawnego wachlarz ‘strażnik’.

    Wachtel - od wachtel ‘przepiórka’.

    Wachter - 1739 od wachta dawniej ‘straż, warta’; od dawnego wachlarz ‘strażnik’; od niemieckiej nazwy osobowej Wachter.

    Wachterowicz - od wachta dawniej ‘straż, warta’; od dawnego wachlarz ‘strażnik’; od niemieckiej nazwy osobowej Wachter.

    Wachterski - od wachta dawniej ‘straż, warta’; od dawnego wachlarz ‘strażnik’; od niemieckiej nazwy osobowej Wachter.

    Wachtl - od wachtel ‘przepiórka’.

    Wachtor - od wachta dawniej ‘straż, warta’.

    Wachtryk - od wachta dawniej ‘straż, warta’.

    Wachucik - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachuda - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachul - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachula - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachulak - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachulec - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachulecki - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachulewicz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachulik - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachulski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachuła - 1593 od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachułak - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachułka - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachułko - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachułowski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachura - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachusz - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachuta - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachutski - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachy - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wachyń - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Waciak - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciakowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacial - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciał - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacianiec - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciąga - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciega - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciel - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacienko - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacięga - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacik - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacikiewicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacikowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacinkiewicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacinowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciński - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacioł - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciołek - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacior - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacios - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciór - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciórski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacisz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciuk - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciuła - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waciuta - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wacka, m. - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wackan - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacke - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacker - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wackiel - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wackier - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wackiewicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacko - 1445 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wackoni - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Wackowiak - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego

    Wackowicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wackowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wackulec - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waclau - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waclav - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waclaw - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waclawczyk - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waclawek - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waclawiak - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waclawski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waclik - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacław - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławczyk - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławek - 1457 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławiak - 1663 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławiec - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławik - 163 1 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławinek - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławinnek - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławko - 1457 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławkowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławnik - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławowicz - 1598 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacławski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacniak - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacnik - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacoń - 1772 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacowiak - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacowicz - 1446 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waculik - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacura - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacuta - 1498 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wac-Włodarczyk - złożenia brak; Wac 1405 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec); Włodarczyk 1527 (z fonetyką ukraińską) od podstawy włod-, por. staropolskie włodać, imiona złożone typu Wlodzisław, Wlodzimir. Pod wpływem czeskim nastąpiła zmiana ło- w ła-, stąd dziś władać ‘sprawować władzę; być właścicielem czegoś’, władza ‘prawo rządzenia; zdolność panowania nad ciałem; moc, siła’; Władysław.

    Wacyk - 1405 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacykiewicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wacyra - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczak - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczakowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczek - 1604 od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczerek - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waczew - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego (od imion Wacław, Wasyl, Wawrzyniec).

    Waczko - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczkow - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczkowiak - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczkowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczków - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczór - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczuk - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczur - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waczyński - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wać - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waćkiewicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waćko - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waćkowiak - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waćkowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wada - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadach - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadacz - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadalewski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadalski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadała - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadałek - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadałowski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadarz - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadas - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadasek - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadasik - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadaszko - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadaszyk - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadaś - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadawiec - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadawski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Waddeli - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadecki - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadejko - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadejsza - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadek - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadel - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadelik - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadelski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadeł - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadełek - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadełło - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadeń - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wader - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Wadera - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-; też od dawnego wadera ‘wilczyca’.

    Waderek - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Wadermański - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-; od niemieckiego Wadermann.

    Waderna - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Waderski - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Wades - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadi - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadiak - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadicki - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadielac - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadiuk - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadjak - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadkiewicz - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadkowiak - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadkowski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadlerski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadlewicz - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadlewski - od nazwy miejscowej Wadlew (piotrkowskie, gmina Drużbice).

    Wadłowski - od nazwy miejscowej Wadlew (piotrkowskie, gmina Drużbice).

    Wadniak - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadnicki - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadnik - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wado - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadoch - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadok - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadolna - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wadolny - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wadolski - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wadołek - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wadołkowski - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wadołowski - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wadomski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadon - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadoń - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wados - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadoszewski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadowiak - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadowiarz - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadowicki - 1549 od nazwy miasta Wadowice (bielskie).

    Wadowicz - 1629 od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadowiczan - 1666 od nazwy miasta Wadowice (bielskie).

    Wadowiec - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadowski - 1445 od nazwy miasta Wadowice (bielskie).

    Wadówka - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadra - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Wadrański - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Wadras - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Wadrenga - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Wadręcki - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Wadręszkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Wadryński - od nazwy miejscowej Wędrzyn (gorzowskie, gmina Sulęcin).

    Wadrzko - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Wadrzyk - od niemieckiej nazwy osobowej Wäder, ta od imion złożonych na Wad-.

    Wadrzyński - od nazwy miejscowej Wędrzyn (gorzowskie, gmina Sulęcin).

    Wadsenko - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadula - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Waduliński - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadulla - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadulna - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadulski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Waduła - 17 17 od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadwicz - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadych - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadycki - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadyk - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadykowski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadyl - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadyniuk - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadyński - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadzel - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadzewicz - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadziak - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadzicki - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadzidis - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadzielski - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadziński - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadzisz - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadziuk - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Wadzyński - od wada ‘przywara, usterka’, wadzić (się) ‘przeszkadzać, kłócić się’.

    Waf - 1765 (Młp) od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Wafa - od imion na Wa-, typu Wacław, Wawrzyniec.

    Waga - 1460 od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagachiewicz - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagacz - 1405 od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagaj - 1406 od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagal - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagan - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Waganiak - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Waganow - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Waganowicz - 145 1 od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Waganowski - od nazwy miejscowej Waganowice (krakowskie, gmina Słomniki).

    Wagasewicz - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagasiewicz - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagel - 16 12 od górnoniemieckiej nazwy osobowej Wegel(e), ta od Wagner ‘stelmach, kołodziej’.

    Wagelis - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Wegel(e), ta od Wagner ‘stelmach, kołodziej’.

    Wagels - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Wegel(e), ta od Wagner ‘stelmach, kołodziej’.

    Wageman - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Wegel(e), ta od Wagner ‘stelmach, kołodziej’.

    Wagemann - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Wegel(e), ta od Wagner ‘stelmach, kołodziej’.

    Wagenfeil - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Wegel(e), ta od Wagner ‘stelmach, kołodziej’.

    Wagenheim - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Wegel(e), ta od Wagner ‘stelmach, kołodziej’.

    Wagenhejm - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Wegel(e), ta od Wagner ‘stelmach, kołodziej’.

    Wagenplac - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Wegel(e), ta od Wagner ‘stelmach, kołodziej’.

    Wager - od niemieckiej nazwy osobowej Wäger, ta od średniowysokoniemieckiego waeger ‘zaprzysiężony wagowy miejski’ lub od wager ‘śmiałek’.

    Wagerman - od niemieckiej nazwy osobowej Wäger, ta od średniowysokoniemieckiego waeger ‘zaprzysiężony wagowy miejski’ lub od wager ‘śmiałek’.

    Wagga - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Wegel(e), ta od Wagner ‘stelmach, kołodziej’.

    Wagiel - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wagiełnicki - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wagiera - od niemieckiej nazwy osobowej Wäger, ta od średniowysokoniemieckiego waeger ‘zaprzysiężony wagowy miejski’ lub od wager ‘śmiałek’.

    Wagierski - od niemieckiej nazwy osobowej Wäger, ta od średniowysokoniemieckiego waeger ‘zaprzysiężony wagowy miejski’ lub od wager ‘śmiałek’.

    Wagil - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagilewicz - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagiła - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagin - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagiński - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Waglewski - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Waglorz - (Śl) od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Waglowski - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wagner - 1664 od nazwy osobowej Wägner, ta od średniowysokoniemieckiego wagener, niemieckiego Wagner ‘kołodziej, stelmach’.

    Wagnerowicz - od nazwy osobowej Wägner, ta od średniowysokoniemieckiego wagener, niemieckiego Wagner ‘kołodziej, stelmach’.

    Wagnerowski - od nazwy osobowej Wägner, ta od średniowysokoniemieckiego wagener, niemieckiego Wagner ‘kołodziej, stelmach’.

    Wagnesz - (= erz) od nazwy osobowej Wägner, ta od średniowysokoniemieckiego wagener, niemieckiego Wagner ‘kołodziej, stelmach’.

    Wagon - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagoniak - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagonowski - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagosz - 17 10 od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagowski - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagórek - od węgorz ‘ryba o wężowatym ciele’.

    Wagórka - od węgorz ‘ryba o wężowatym ciele’.

    Wagrocki - od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wagroda - od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wagrodny - od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wagrodzki - od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Waguca - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Waguła - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagura - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wagus - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’ lub od dawnego wagus ‘włóczęga’.

    Wagusewicz - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’ lub od dawnego wagus ‘włóczęga’.

    Waguś - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’ lub od dawnego wagus ‘włóczęga’.

    Wahała - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Waiczyk - od niemieckich nazw osobowych Wey, Weyh, te od Wiggo, Wego, a te z kolei od imion złożonych na Wig-; możliwe też od imion na Wa-, typu Wawrzyniec.

    Waida - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waidaugusek - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waidebach - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waideman - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waidemann - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waidler - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waido - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waidyk - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waidzik - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wain - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wainberg - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wainberger - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wainc - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wais - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Waisbek - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Waisenfeld - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Waiser - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Waisman - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Waiss - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Waissberg - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Waissmann - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Waiszczak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waiz - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Waizer - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Waja - od niemieckich nazw osobowych Wey, Weyh, te od Wiggo, Wego, a te z kolei od imion złożonych na Wig-; możliwe też od imion na Wa-, typu Wawrzyniec.

    Wajan - od niemieckich nazw osobowych Wey, Weyh, te od Wiggo, Wego, a te z kolei od imion złożonych na Wig-; możliwe też od imion na Wa-, typu Wawrzyniec.

    Wajand - od niemieckich nazw osobowych Wey, Weyh, te od Wiggo, Wego, a te z kolei od imion złożonych na Wig-; możliwe też od imion na Wa-, typu Wawrzyniec.

    Wajanowski - od niemieckich nazw osobowych Wey, Weyh, te od Wiggo, Wego, a te z kolei od imion złożonych na Wig-; możliwe też od imion na Wa-, typu Wawrzyniec.

    Wajant - od niemieckich nazw osobowych Wey, Weyh, te od Wiggo, Wego, a te z kolei od imion złożonych na Wig-; możliwe też od imion na Wa-, typu Wawrzyniec.

    Wajas - od niemieckich nazw osobowych Wey, Weyh, te od Wiggo, Wego, a te z kolei od imion złożonych na Wig-; możliwe też od imion na Wa-, typu Wawrzyniec.

    Wajaszczyk - od niemieckich nazw osobowych Wey, Weyh, te od Wiggo, Wego, a te z kolei od imion złożonych na Wig-; możliwe też od imion na Wa-, typu Wawrzyniec.

    Wajc - od niemieckiej nazwy osobowej Waltz, ta od zgermanizowanego łużyckiego vajco ‘jajko’ lub od nazwy osobowej Weiz od średniowysokoniemieckiego weitze ‘pszenica’.

    Wajcen - od niemieckiej nazwy osobowej Waltz, ta od zgermanizowanego łużyckiego vajco ‘jajko’ lub od nazwy osobowej Weiz od średniowysokoniemieckiego weitze ‘pszenica’.

    Wajcher - od niemieckiej nazwy osobowej Weicher, ta od imion złożonych Wig-heri lub Wig-hari.

    Wajchrowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Weicher, ta od imion złożonych Wig-heri lub Wig-hari.

    Wajchrzak - od niemieckiej nazwy osobowej Weicher, ta od imion złożonych Wig-heri lub Wig-hari.

    Wajcowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Waltz, ta od zgermanizowanego łużyckiego vajco ‘jajko’ lub od nazwy osobowej Weiz od średniowysokoniemieckiego weitze ‘pszenica’.

    Wajcz - od niemieckiej nazwy osobowej Waltz, ta od zgermanizowanego łużyckiego vajco ‘jajko’ lub od nazwy osobowej Weiz od średniowysokoniemieckiego weitze ‘pszenica’.

    Wajczak - od niemieckiej nazwy osobowej Waltz, ta od zgermanizowanego łużyckiego vajco ‘jajko’ lub od nazwy osobowej Weiz od średniowysokoniemieckiego weitze ‘pszenica’.

    Wajczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Waltz, ta od zgermanizowanego łużyckiego vajco ‘jajko’ lub od nazwy osobowej Weiz od średniowysokoniemieckiego weitze ‘pszenica’.

    Wajd - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajda - 1553 od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdak - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdala - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdaliński - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdała - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdałowicz - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdas - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdasz - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdat - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajde - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdebach - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide

    Wajdecki - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdeczko - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdeczkula - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdel - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide

    Wajdeł - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide

    Wajden - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide

    Wajder - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide

    Wajdera - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide

    Wajdon - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdowicz - 16 1 1 od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdowski - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajduch - 1489 od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajduga - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajduk - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdukiewicz - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdycz - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdyga - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdyk - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdyła - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdyło - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdziak - 1793 od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdziaż - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide

    Wajdzik - 1743 od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajdziński - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wajer - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajerak - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajerczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajerski - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajert - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajewicz - od niemieckich nazw osobowych Wey, Weyh, te od Wiggo, Wego, a te z kolei od imion złożonych na Wig-; możliwe też od imion na Wa-, typu Wawrzyniec.

    Wajewski - od niemieckich nazw osobowych Wey, Weyh, te od Wiggo, Wego, a te z kolei od imion złożonych na Wig-; możliwe też od imion na Wa-, typu Wawrzyniec.

    Wajg - od niemieckich nazw osobowych Wewig, Weik, te od imion złożonych na Wig-.

    Wajgel - 1680 od niemieckiej nazwy osobowej Weigel, ta od imion na Wig-.

    Wajgelt - od niemieckiej nazwy osobowej Weigel, ta od imion na Wig-.

    Wajgerd - od niemieckich nazw osobowych Wewig, Weik, te od imion złożonych na Wig- lub od Wig-hart.

    Wajgert - od niemieckich nazw osobowych Wewig, Weik, te od imion złożonych na Wig-; od niemieckich imion Weigert, Weiekart.

    Wajk - od niemieckich nazw osobowych Wewig, Weik, te od imion złożonych na Wig-.

    Wajka - od niemieckich nazw osobowych Wey, Weyh, te od Wiggo, Wego, a te z kolei od imion złożonych na Wig-; możliwe też od imion na Wa-, typu Wawrzyniec.

    Wajkert - od niemieckich nazw osobowych Wewig, Weik, te od imion złożonych na Wig-.

    Wajkiert - od niemieckich nazw osobowych Wewig, Weik, te od imion złożonych na Wig-.

    Wajkowski - od niemieckich nazw osobowych Wewig, Weik, te od imion złożonych na Wig-.

    Wajkt - od niemieckich nazw osobowych Wewig, Weik, te od imion złożonych na Wig-.

    Wajktus - od niemieckich nazw osobowych Wewig, Weik, te od imion złożonych na Wig-.

    Wajkut - od niemieckich nazw osobowych Wewig, Weik, te od imion złożonych na Wig-.

    Wajn - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajnach - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajnar - od niemieckiej nazwy osobowej Weiner, ta od Wagner lub Wein-.

    Wajnar - 14 13 od niemieckiej nazwy osobowej Woiner, ta od Wagner.

    Wajnarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Weiner, ta od Wagner lub Wein-.

    Wajnarowski - od niemieckiej nazwy osobowej Weiner, ta od Wagner lub Wein-.

    Wajnas - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajnat - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajnberg - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajnberger - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajnbergier - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajnblom - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajnbrener - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajnburg - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajncetel - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajncettel - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajncfeld - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajndich - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajndok - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajndych - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajner - od niemieckiej nazwy osobowej Weiner, ta od Wagner lub Wein-.

    Wajner - 1380 od niemieckiej nazwy osobowej Woiner, ta od Wagner.

    Wajnerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Weiner, ta od Wagner lub Wein-.

    Wajnert - od niemieckiej nazwy osobowej Weiner, ta od Wagner lub Wein-.

    Wajnoch - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajnor - od niemieckiej nazwy osobowej Weiner, ta od Wagner lub Wein-.

    Wajnowski - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wajrach - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajrak - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajran - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajrauch - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajrich - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajroch - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajrot - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajruch - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajrych - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Wajs - 1466 od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsa - 1665 od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsak - 1743 od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsbard - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsbart - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsbek - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsberg - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsberger - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsbergier - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsen - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajser - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsiak - 1787 od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsiel - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsik - 1656 od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsil - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajske - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajskop - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajskopf - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsler - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsman - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsmark - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsnis - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsowicz - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsowski - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsprach - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajsprych - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajss - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajst - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajstak - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajstok - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajstuch - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajswaser - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajszczak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan); może od wojski.

    Wajszczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wajszczyk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wajszczykowski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wajszczyn - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wajszel - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajszewski - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajszko - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajszla - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajszle - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajszys - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajze - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajzek - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajzer - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajzerski - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajzner - od niemieckiej nazwy osobowej Weisner, ta od nazwy miejscowej Weißen lub od średniowysokoniemieckiego wi?er ‘tynkarz’.

    Wajzyk - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajżer - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wajżyk - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wak - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakalis - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakalski - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakaluk - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakało - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakan - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakar - od niemieckiej nazwy osobowej Wäcker, ta od średniowysokoniemieckiego wacker ‘dzielny, mężny’.

    Wakarecy - od niemieckiej nazwy osobowej Wäcker, ta od średniowysokoniemieckiego wacker ‘dzielny, mężny’.
    Moje nazwisko wywodzi się z Włoch.
    Vaccarecci - tak brzmi jego włoski odpowiednik.
    Źródłem jest \'vacca\', czyli krowa :). Przodkowie prawdopodobnie w XVIII wieku przybyli do Polski.
    Paweł Wakarecy 11.02.2012


    Wakarelski - od niemieckiej nazwy osobowej Wäcker, ta od średniowysokoniemieckiego wacker ‘dzielny, mężny’.

    Wakaruk - od niemieckiej nazwy osobowej Wäcker, ta od średniowysokoniemieckiego wacker ‘dzielny, mężny’.

    Wakasz - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Waker - od niemieckiej nazwy osobowej Wäcker, ta od średniowysokoniemieckiego wacker ‘dzielny, mężny’.

    Wakie - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakiec - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakieć - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakienas - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakier - od niemieckiej nazwy osobowej Wäcker, ta od średniowysokoniemieckiego wacker ‘dzielny, mężny’.

    Wakierak - od niemieckiej nazwy osobowej Wäcker, ta od średniowysokoniemieckiego wacker ‘dzielny, mężny’.

    Wakieriak - od niemieckiej nazwy osobowej Wäcker, ta od średniowysokoniemieckiego wacker ‘dzielny, mężny’.

    Wakoń - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakor - od niemieckiej nazwy osobowej Wäcker, ta od średniowysokoniemieckiego wacker ‘dzielny, mężny’.

    Wakowiak - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakowicz - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakowski - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakółowski - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Waków - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakracy - od niemieckiej nazwy osobowej Wäcker, ta od średniowysokoniemieckiego wacker ‘dzielny, mężny’.

    Wakrzyński - od niemieckiej nazwy osobowej Wäcker, ta od średniowysokoniemieckiego wacker ‘dzielny, mężny’.

    Waksamundzki - od nazwy miejscowej Waksmund (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Waksmącki - 1604 od nazwy miejscowej Waksmund (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Waksmądzki - 1602 od nazwy miejscowej Waksmund (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Waksmudzki - od nazwy miejscowej Waksmund (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Waksmund - od nazwy miejscowej Waksmund (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Waksmundzki - 1726 od nazwy miejscowej Waksmund (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Waksuncki - 1608 od nazwy miejscowej Waksmund (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Wakula - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulak - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulczak - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulczuk - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulczyk - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulczyński - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulenko - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulewicz - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulewski - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulicz - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulik - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulin - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakuliński - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakulski - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakuluk - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakuł - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakuła - 1489 od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakułowicz - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakułowski - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakun - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakunik - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakunowicz - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakusch - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakuś - od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wakut - 1446 od wakować ‘być nieobsadzonym, wolnym’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wack.

    Wal - 1369 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wala - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walac - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walach - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Walachnia - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Walachniak - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Walachniewicz - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Walachos - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Walachowicz - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Walachowski - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Walaciak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walacik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walaciński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walacy - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walacz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walaczak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walaczek - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walaczko - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walaczyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walaczyński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walada - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waladziński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walak - 1482 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walalis - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walan - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walancik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walanczewski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walanczyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waland - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walanda - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walandyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walanek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walango - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walania - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walanin - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walankiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walanko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walano - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walanowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walanszkowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walant - 147 1 od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walantowicz - 15 17 od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walantrzak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walantus - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walantyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walantynowicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walanus - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walańczyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walańkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walański - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walarczyk - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walarek - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walarowski - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walarski - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walarus - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walary - 1394 od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walarz - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walarzak - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walas - 1784 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasa - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasaczyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaschewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasczyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasek - 1604 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasiak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasiek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasik - 1702 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasikowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasiński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasiuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaskowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasow - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walasz - 1686 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszczak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszczuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszczyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszczyński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszek - 1645 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszka - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszkowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszycz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaszyński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaś - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walaśkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walat - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walata - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walatek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walawicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walawiec - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walawka - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walawko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walawski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walazek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walazewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walazik - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walądek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walądziak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waląg - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waląs - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waląszek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waląszko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walbach - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walc - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Waltz.

    Walcak - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcel - 1464 od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcendorf - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcer - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcerczak - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcerowicz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcerz - 1388 od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcerzak - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcerzowski - 1454 od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walch - od niemieckiej nazwy osobowej Walch, ta od imion na Walch-.

    Walcha - od niemieckiej nazwy osobowej Walch, ta od imion na Walch-.

    Walcharz - od niemieckiej nazwy osobowej Walch, ta od imion na Walch-.

    Walcher - od niemieckiej nazwy osobowej Walch, ta od imion na Walch-; od niemieckiego Walcher.

    Walchniewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Walch, ta od imion na Walch-.

    Walchnowski - od nazwy miejscowej Walichnowy, dawniej Walknow (katowickie, gmina Sokolniki).

    Walchowski - od niemieckiej nazwy osobowej Walch, ta od imion na Walch-.

    Walciarek - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walciszek - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walciszewski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcok - (Śl) od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcuch - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcyrz - 148 1 od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’ lub od dawnego walczerz ‘’walczący, bojownik’, lub od niemieckiej nazwy osobowej Waltzer.

    Walcz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walcza - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczak - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczak - 1767 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczakiewicz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczak-Karaś - złożenia brak; Walczak 1767 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Karaś 140 1 od karaś ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Walczakowski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczakowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczak-Ślusarczyk - złożenia brak; Walczak 1767 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Ślusarczyk 1653 od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Walczak-Wójciak - złożenia brak; Walczak 1767 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Wójciak 1644 od imienia Wojciech, także od wójt.

    Walczański - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczar - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczas - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczek - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczel - 1464 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczenko - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczerz - 1488 od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’ lub od dawnego walczerz ‘’walczący, bojownik’, lub od niemieckiej nazwy osobowej Waltzer.

    Walczewski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczewski - 1755 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczkiewicz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczkowski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczok - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczowski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczowski - 1749 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczuca - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczuch - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczuk - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczuk - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczukiewicz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczuk-Wałczuk - złożenia brak; Walczuk od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’; Wałczuk od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczy - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczybok - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczych - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczycki - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczyk - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczyk - 1603 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczykiewicz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczykiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczykowski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczykowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczyna - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczyński - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczyński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walczyska - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczysko - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczyszewski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczyszyn - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walczyszyn - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wald - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Walda - 1449 od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldach - 14 19 od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldan - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldański - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldau - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldburg - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Walde - 1442 od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldech - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldeck - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldecki - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldek - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldeker - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldemajer - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldeman - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldemar - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Walden - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-

    Waldko - 1328 od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldmanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldo - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldoch - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldon - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldonek - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldoń - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldorf - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldorff - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldosz - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldow - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldrowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldun - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldyn - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldyniec - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldyra - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Waldzieński - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-

    Waldziński - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wale - Xander

    Walec - 1470 od walec ‘wał’, dawniej też ‘kłoda’, może też od imienia Walenty.

    Walecha - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walechiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleciak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walecik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleciuk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walecke - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walecki - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walecko - od walec ‘wał’, dawniej też ‘kłoda’, może też od imienia Walenty.

    Walecz - od walec ‘wał’, dawniej też ‘kłoda’, może też od imienia Walenty.

    Waleczak - od walec ‘wał’, dawniej też ‘kłoda’, może też od imienia Walenty.

    Waleczek - od walec ‘wał’, dawniej też ‘kłoda’, może też od imienia Walenty.

    Waleczka - od walec ‘wał’, dawniej też ‘kłoda’, może też od imienia Walenty.

    Waleczko - od walec ‘wał’, dawniej też ‘kłoda’, może też od imienia Walenty.

    Waleczko - 1737 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleczkowski - od walec ‘wał’, dawniej też ‘kłoda’, może też od imienia Walenty.

    Walecz-Majewski - złożenia brak; Walecz od walec ‘wał’, dawniej też ‘kłoda’, może też od imienia Walenty; Majewski 1759 od nazwy miejscowej Majewo (kilka wsi) lub od maj.

    Waleczna - od walka ‘bitwa, potyczka; rywalizacja’; od przymiotnika waleczny.

    Waleczny - od walka ‘bitwa, potyczka; rywalizacja’; od przymiotnika waleczny.

    Waleczyszyn - od walec ‘wał’, dawniej też ‘kłoda’, może też od imienia Walenty.

    Waleda - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waledziak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waledziewski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waledzik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waledziński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waledziuk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waledzki - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waledzko - od walec ‘wał’, dawniej też ‘kłoda’, może też od imienia Walenty.

    Walega - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walejcio - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walejewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walejko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walejowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walejsza - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walejuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walek - 1204 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenc - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walencewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenci - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenciak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenciej - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenciejczyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walencik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walencikiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walencikowski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walencinowicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenciuk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenciukiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walencki - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walencow - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenców - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walencukiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenczak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenczewski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenczikowski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenczko - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenczuk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenczyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenczykiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenczykowski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenda - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walender - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendiak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendowicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendowski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendowski - od nazwy miejscowej Walendów (warszawskie, gmina Nadarzyn).

    Walendukanis - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendy - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendykiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendzak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendzewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendziak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendziewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendziewski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendzik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendziński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendzis - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendziuk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walendzki - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenga - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenia - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleniak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenicki - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleniewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenik - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenis - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenista - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleniuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleniukiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenko - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenkowicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenkowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenowicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walenowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walens - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walensa - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walensi - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walensiak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walensiński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenszczak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walent - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenta - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentarski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentas - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentczak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentejczyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentek - 1632 od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentiak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentin - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentinowa - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentkiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentkowski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walento - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentonowicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentow - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentowicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentowski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentowski - od nazw miejscowych Walentów, Walentowo (kilka wsi).

    Walentów - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentrzak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentukanis - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentukiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenty - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentykiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentyn - 162 1 od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentynowicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walentyński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenza - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenzik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenzyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walenżyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleń - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleńciak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńciejczyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńcik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńcikiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńciuk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńciukiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńcow - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńców - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńczak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńczewski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńczuk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńczyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńczykiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńczykowski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńdziak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńdziewski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńdzik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńdziński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleńko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleńszczak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waler - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walera - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerak - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerczak - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerczuk - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerczyk - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerek - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerian - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerianczyk - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerianowicz - 16 14 od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleriańczyk - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleriański - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerias - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerich - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerjan - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerjanczyk - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerjanowicz - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerjańczuk - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerjańczyk - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerjański - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleron - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleronicz - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerowicz - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerowski - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerski - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walert - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleruk - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerus - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleruś - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walery - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleryan - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleryański - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerych - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleryczak - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleryjańczyk - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleryk - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleryn - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleryński - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerys - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerysek - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerysiak - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleryszak - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleryszek - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waleryś - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerz - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walerzak - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Wales - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesa - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesiak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesic - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesiek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesieniuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesik - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesiński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesiuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleski - od nazw miejscowych Walew, Walewice, Walowice (kilka wsi).

    Waleskiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walessa - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walesz - 1365 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszczak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszczuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszczyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszczyński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszkowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszyn - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleszyński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleś - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleśkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waleśko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walet - od walet ‘figura w kartach’, dawniej ‘służący, lokaj’, od dawnego waleta ‘pożegnanie’.

    Waleta - od walet ‘figura w kartach’, dawniej ‘służący, lokaj’, od dawnego waleta ‘pożegnanie’.

    Waletka - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waletka - od walet ‘figura w kartach’, dawniej ‘służący, lokaj’, od dawnego waleta ‘pożegnanie’.

    Waletko - od walet ‘figura w kartach’, dawniej ‘służący, lokaj’, od dawnego waleta ‘pożegnanie’.

    Waletrzak - od walet ‘figura w kartach’, dawniej ‘służący, lokaj’, od dawnego waleta ‘pożegnanie’.

    Waletzke - od walet ‘figura w kartach’, dawniej ‘służący, lokaj’, od dawnego waleta ‘pożegnanie’.

    Waletzki - od walet ‘figura w kartach’, dawniej ‘służący, lokaj’, od dawnego waleta ‘pożegnanie’.

    Waletzko - od walet ‘figura w kartach’, dawniej ‘służący, lokaj’, od dawnego waleta ‘pożegnanie’.

    Walewacz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walewicz - 163 1 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walewicz-Antonowicz - złożenia brak; Walewicz 163 1 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Antonowicz 1433 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Walewski - 1386 od nazw miejscowych Walew, Walewice, Walowice (kilka wsi).

    Waleza - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walezak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waleziński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walezowski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walezy - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walezyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walezyński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Wależak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęciak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęciej - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęcik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęcikiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęcikowski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęciuk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęcki - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęczak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęczewski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęczkiewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęczyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęda - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walędzewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walędziak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walędziewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walędziewski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walędzik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walędziński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walędziuk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walędzki - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęsa - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Walęsiak - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Walętek - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walętkowski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walętowski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walętrzak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walętynowicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęza - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęzak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walęziak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walężak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walgóra - 1479 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walgórski - 1678 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walica - 1766 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walich - 1484 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walicha - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walichiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walichniewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walichnowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walichnowski - od nazwy miejscowej Walichnowy, dawniej Walknow (katowickie, gmina Sokolniki).

    Walichrad - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walicki - 1766 od nazwy miejscowej Waliska (siedleckie, gmina Latowicz).

    Walickiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliczak - 1635 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliczek - 1632 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliczenka - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliczenko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliczewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliczko - 1645 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliczok - (Śl) od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walida - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliduda - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walidura - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walidzewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waligora - 1479 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waligorski - 1678 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waligóra - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waligóra-Hańca - złożenia brak; Waligóra od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Hańca od niemieckich nazw osobowych Hanz, Hans, te od imion Johann, Johannes.

    Waligórna - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waligórski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waligroch - 1589 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waligrodzki - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waligura - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waligurski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walijewski - od nazw miejscowych Walew, Walewice, Walowice (kilka wsi).

    Walik - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walika - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walikiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walikło - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliknowski - od nazwy miejscowej Walichnowy, dawniej Walknow (katowickie, gmina Sokolniki).

    Walikowiak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walikowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliła - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliłko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliło - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walimowicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walin - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walinak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walinciak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walincki - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walinczak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walinczewski - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walinczyk - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walinek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliniak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliniowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walinoga - 1488 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walinowicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walinowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walińciak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walińczak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waliński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walio - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walioszczyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walis - 17 13 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walisch - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walisiak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walisiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walisiński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walisiuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walisko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walisowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walista - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walis-Walisiak - złożenia brak; Walis 17 13 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Walisiak od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walisz - 1229 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliszak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliszczak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliszczuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliszczyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliszek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliszewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliszewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliszewski - 1397 od nazw miejscowych Waliszew, Waliszewo (kilka wsi).

    Waliszka - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliszkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliszko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliszowski - od nazw miejscowych Waliszew, Waliszewo (kilka wsi).

    Waliś - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliśkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waliśko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walitko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walitów - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walityńska - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walk - od walka ‘bitwa, potyczka; rywalizacja’.

    Walka - od walka ‘bitwa, potyczka; rywalizacja’.

    Walkan - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkaniak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkarz - od niemieckiej nazwy osobowej Walker, ta od Walch-heri.

    Walke - od walka ‘bitwa, potyczka; rywalizacja’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Walke.

    Walker - od niemieckiej nazwy osobowej Walker, ta od Walch-heri.

    Walkert - od niemieckiej nazwy osobowej Walker, ta od Walch-heri.

    Walkewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkier - od niemieckiej nazwy osobowej Walker, ta od Walch-heri.

    Walkierz - od niemieckiej nazwy osobowej Walker, ta od Walch-heri.

    Walkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walknowski - 1487 od nazwy miejscowej Walichnowy, dawniej Walknow (katowickie, gmina Sokolniki).

    Walko - 1362 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkosiak - 166 1 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkosik - 1665 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkoski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkosz - 1683 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkoszak - 169 1 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkosz-Berda - złożenia brak; 1683 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Berda 1447 od barda ‘topór’, od staropolskiego bardo ‘grzebień tkacki’, bard ‘poeta’, od gwarowego bardo ‘wzgórze’.

    Walkosz-Biskup - złożenia brak; 1683 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Biskup 137 1 od biskup.

    Walkosz-Jambor - złożenia brak; 1683 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Jambor od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Walkosz-Kleta - złożenia brak; 1683 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Kleta 1748 od kleta ‘klita’.

    Walkosz-Koślawy - złożenia brak; 1683 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Koślawy od gwarowego kośla, koślak ‘człowiek koślawy; mający krzywe nogi’.

    Walkosz-Strzelec - złożenia brak; 1683 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Strzelec 1397 od strzelec ‘potrafiący strzelać; żołnierz piechoty lekkiej’, dawniej też ‘myśliwy’.

    Walkosz-Zmarzły - złożenia brak; 1683 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’; Zmarzły 1683 od zmarznąć ‘ściąć się, skrzepnąć od mrozu; odczuwać zimno (o istotach żywych), zmarzły ‘zmarznięty’.

    Walkoś - 1666 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkow - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkowc - (Pom) od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkowiak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkowicz - 1522 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkowiec - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkownik - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkowski - 14 1 1 od nazwy miejscowej Walków (sieradzkie, gmina Osjaków).

    Walków - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkówka - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkus - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkusch - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkusz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walkuszewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wall - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walla - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wallach - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wallaczewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wallas - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wallaszewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walle - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wallek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wallentowicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Wallerin - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Wallerowicz - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Wallis - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wallisch - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wallman - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Wallmann - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Wallo - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walloch - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wallocha - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wallon - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walloń - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walloszek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wallus - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Wallusz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walluszkowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walma - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Walman - 1579 od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Walmczykiewicz - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Walmian - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Walmiński - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Walmont - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Walmosz - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Walmot - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Walmowicz - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Walmund - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Walmus - od niemieckich nazw osobowych Wollmann, Walimann, te od średniowysokoniemieckiego wolle ‘wełna’.

    Walna - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walnak - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walnarek - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walnecki - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walner - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walniak - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walniakowski - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walnicki - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walniczak - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walniczek - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walniewicz - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walniewski - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walnik - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walnikowski - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walnisz - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walniuk - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walnowicki - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walnowska - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walny - 1464 od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walnycki - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walnyckyj - od walny ‘dzielny; gwałtowny; ważny; ogólny’.

    Walo - 1788 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloch - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walocha - 1770 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walochnik - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloczek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walon - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walona - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walonczewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walondzik - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Waloniak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walonik - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walonis - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walontek - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walontowicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Walony - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloń - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walończyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walor - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walorczak - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walorczuk - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walorczyk - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walorek - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walorna - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walorny - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walorski - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walory - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walorych - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walorysiak - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waloryszak - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Waloryszek - od imienia Walery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Walos - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walosczyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walosek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walosik - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walosiński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walosz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszczak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszczyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszczyński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszik - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszka - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszke - (Śl) od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszkowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloszyński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloś - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walot - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walota - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walotek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waloti - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walotka - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walotko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walotys - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walowicz - 1558 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walowik - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walowski - 16 12 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walowski - 139 1 od nazw miejscowych Walew, Walewice, Walowice (kilka wsi).

    Walowy - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Walów - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wals - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walsas - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walschek - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walser - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walsh - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walsiewicz - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walsik - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walski - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walsz - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walszak - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walszczak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walszczak - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walszczuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walszczuk - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walszczyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walszczyk - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walszczyński - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walszek - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walszewski - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walszkowski - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walszon - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walsztyniak - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walszyna - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walszyński - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walt - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walta - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltalski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltański - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltar - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltarz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltaś - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltek - 1439 od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walter - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walterbach - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walter-Croneck - złożenia brak; od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’; Croneck brak.

    Walterejt - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walterowicz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walterowski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walters - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walterski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walther - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltko - 13 16 od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltkowic - 1385 od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walton - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltor - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltorek - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltorowski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltos - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltosz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltoś - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltrand - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltrant - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltratus - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltrowski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltuch - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltus - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltynowski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltyr - 1436 od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Waltzer - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Walucewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluch - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluchniewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluchowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walud - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluda - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waludko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluga - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walugo - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walukiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walukowicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walulewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walulik - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walulis - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walułkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walunkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walunszek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluntkowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walura - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluriewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walus - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walusch - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walusek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walusiak - 179 1 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walusiek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walusiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walusiński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walusiuk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluskiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walusz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walusza - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluszczak - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluszczyk - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluszczyński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluszek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluszewski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluszkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluszko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluszkowski - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluszyński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluś - 1636 od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluśkiewicz - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waluta - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walutek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walutys - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walużyniec - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walużyński - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Waly - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walyga - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walytek - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walytko - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

    Walz - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walzak - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walź - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Walżyński - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Wał - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wała - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałach - 1385 od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałachanowicz - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałachiewicz - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałachnia - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałachowicz - 1486 od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałachowski - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałas - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałasek - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałasiewicz - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałasik - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałasiński - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałasiuk - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałaski - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałasz - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszczak - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszczk - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszczuk - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszczyk - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszek - 1394 od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszeński - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszewski - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszkiewicz - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszkowski - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałasztyn - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszuk - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszyk - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaszyn - 1440 od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’; od nazwy etnicznej Wałaszyn.

    Wałaszyński - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’; od nazwy etnicznej Wałaszyn.

    Wałaś - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałaśkiewicz - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałączek - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’; od wałąkać się ‘wałęsać się’.

    Wałąg - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’; od wałęgać się ‘wałęsać się’.

    Wałąga - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’; od wałęgać się ‘wałęsać się’.

    Wałągiewicz - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’; od wałęgać się ‘wałęsać się’.

    Wałąkiewicz - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’; od wałęgać się ‘wałęsać się’.

    Wałąko - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’; od wałęgać się ‘wałęsać się’.

    Wałąsa - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałąsewicz - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałąska - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałc - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałcarz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałcas - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałcerz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałcyrz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałcz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczacki - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczak - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczański - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczecki - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczek - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczek - 1390 od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałczerski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczew - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczewski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczowski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczuk - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczy - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałczyk - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałczyna - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałczyński - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałczyszewski - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałczyszyn - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałda - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wałdach - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wałdacz - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wałdczak - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wałdoch - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wałdon - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wałdoń - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wałdowski - 1390 od nazwy miejscowej Wałdowo (bydgoskie, gmina Sępólno Krajeńskie).

    Wałdych - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wałdyk - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wałdykowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wałdziński - od niemieckiej nazwy osobowej Wald, ta od apelatywu Wald ‘las’ lub od imion złozonych na Wald-.

    Wałecak - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałecki - od nazwy miejscowej Wałki (białostockie, gmina Milejczyce).

    Wałeczak - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałeczek - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałega - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’; od wałęgać się ‘wałęsać się’.

    Wałejko - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałejnia - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałek - 1636 od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałeka - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałensiński - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałesa - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałesewicz - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałesiak - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałesiński - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałeski - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałeszczuk - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałeszczyńska - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałeza - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęcak - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Wałęcewicz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Wałęcki - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Wałęcz - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Wałędziński - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Wałędzki - od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego valens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn.

    Wałęga - 1398 od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’; od wałęgać się ‘wałęsać się’.

    Wałęka - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’; od wałąkać się ‘wałęsać się’.

    Wałęko - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’; od wałąkać się ‘wałęsać się’.

    Wałęndzis - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęsa - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęsek - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęsewicz - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęsiak - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęsik - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęsiński - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęski - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęsz - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęz - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęza - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęziak - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęzka - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałęża - od wałęsać się ‘włóczyć się, tułać’.

    Wałk - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałka - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkacz - 1385 od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkanis - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkanow - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkarz - 1536 od wałkarz ‘pilśniarz; bielący płótno’.

    Wałkiewicz - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałko - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkonis - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkonowski - 1495 od nazwy miejscowej Wałkonowy (częstochowskie, gmina Secemin).

    Wałkow - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkowiak - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkowicz - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkowiecki - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkowiński - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkownik - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkowski - 1499 od nazwy miejscowej Wałki (białostockie, gmina Milejczyce).

    Wałkówski - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkucki - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkulski - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkusa - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkuski - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałkuśka - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałłach - od nazwy etnicznej Wałach ‘pochodzący z Wołoszczyzny’, może też od apelatywu wałach ‘kastrowany samiec konia’.

    Wałłaczewski - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałłosz - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałłowicz - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoch - 1389 od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałocha - 1422 od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałochnia - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoczyk - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałor - od imieniaWalery, dość późno notowanego w Polsce, pochodzącego od łacińskiego Valerius. Oznaczało pierwotnie ‘człowieka z rodu Valeria’. Obocznie występuje postać Walerian (z łacińskiego Valerianus).

    Wałos - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałosek - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałosiak - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałosiewicz - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoski - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałosz - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoszański - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoszczyk - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoszek - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoszewski - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoszka - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoszkiewicz - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoszyk - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoszyn - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałoszyński - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałota - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałow - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałowa - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałowiak - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałowicz - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałowiec - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałowik - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałowski - od nazw miejscowych Wałowice, Wały (kilka wsi).

    Wałowy - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałów - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałsa - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Wałsowicz - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Wałszewski - od niemieckich nazw osobowych Wals, Walz, te od nazwy miejscowej Wals lub od Walse, od imion złożonych na Walch-.

    Wałtosz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałtuch - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałucha - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wałucha - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałuda - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Waługa - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałujewicz - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałuka - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałukiewicz - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałusza - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałuszczyk - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałuszka - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałuszko - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałuta - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałuto - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wałyga - od podstawy wał-, por. wał ‘podłuzne usypisko z ziemi, nasyp, szaniec’, od imion na Wal-.

    Wampach - od niemieckiej nazwy osobowej Wamp, ta od gockiego wampa ‘wielki brzuch’.

    Wampel - od niemieckiej nazwy osobowej Wamp, ta od gockiego wampa ‘wielki brzuch’.

    Wamposzczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Wamp, ta od gockiego wampa ‘wielki brzuch’.

    Wamposzek - od niemieckiej nazwy osobowej Wamp, ta od gockiego wampa ‘wielki brzuch’.

    Wamposzyc - od niemieckiej nazwy osobowej Wamp, ta od gockiego wampa ‘wielki brzuch’.

    Wamtuch - od staropolskiego gwarowego wańtuch, wantuch ‘grube płótno’, też ‘duży brzuch’.

    Wan - 1430 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wanacki - od gwarowego wanat ‘próżniak’, wanata ‘gatunek jabłek’.

    Wanad - od gwarowego wanat ‘próżniak’, wanata ‘gatunek jabłek’.

    Wanadt - od gwarowego wanat ‘próżniak’, wanata ‘gatunek jabłek’.

    Wanakowic - 1405 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wanal - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanał - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanała - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanało - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanas - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanasik - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanasz - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanaszko - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanat - 1625 od gwarowego wanat ‘próżniak’, wanata ‘gatunek jabłek’.

    Wanatko - od gwarowego wanat ‘próżniak’, wanata ‘gatunek jabłek’.

    Wanatowicz - od gwarowego wanat ‘próżniak’, wanata ‘gatunek jabłek’.

    Wanatowski - od gwarowego wanat ‘próżniak’, wanata ‘gatunek jabłek’.

    Wanatuch - od gwarowego wanat ‘próżniak’, wanata ‘gatunek jabłek’.

    Wanca - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancecki - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancek - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancel - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz; niemieckiej nazwy osobowej Wanzel.

    Wancers - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wancerski - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wancerz - 1392 od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wancetel - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancewicz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanciak - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanciarz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancicki - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancienko - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancik - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancikowski - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancio - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancisiewicz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancisz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanciszek - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanciszewicz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanciura - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanciuszewicz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancka - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancke - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancky - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanclewski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wanclik - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wancław - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wancorski - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancowicz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancura - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wancyrz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wanczarek - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wanczaruk - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wanczasz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanczewski - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanczko - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanczowski - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanczuk - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanczur - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanczura - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanczycki - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanczyk - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwyosobowej Wanz.

    Wanczyński - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wanczyszewicz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wand - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wanda - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandach - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandachowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandachowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandacz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandakiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandal - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka; też od wandal ‘barbarzyńca’.

    Wandalak - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka; też od wandal ‘barbarzyńca’.

    Wandali - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka; też od wandal ‘barbarzyńca’.

    Wandalli - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka; też od wandal ‘barbarzyńca’.

    Wandalski - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka; też od wandal ‘barbarzyńca’.

    Wandałowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka; też od wandal ‘barbarzyńca’.

    Wandałowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka; też od wandal ‘barbarzyńca’.

    Wandas - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandasiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandasz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandat - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandatowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandechowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandecki - 1757 od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandek - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandeker - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandekier - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandel - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka; lub od wandel ‘grzywna, kara pieniężna’.

    Wandela - 1793 od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka; lub od wandel ‘grzywna, kara pieniężna’.

    Wandelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka; lub od wandel ‘grzywna, kara pieniężna’.

    Wandeli - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka; lub od wandel ‘grzywna, kara pieniężna’.

    Wandelt - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wander - 1706 od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wanderdaum - od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wanderka - od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wanderlich - od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wanderliczko - od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wanderowicz - od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wanders - od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wanderski - od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wandery - od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wandiak - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandich - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandio - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandiuk - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandk - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandka - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandke - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandland - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandlel - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandlik - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandlikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandoch - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandok - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandokanty - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandolski - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wandolt - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wandołkowski - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wandołowicz - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wandołowski - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wandor - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandos - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandowski - 1783 od nazwy miejscowej Wandowo (elbląskie, gmina Gardeja).

    Wandór - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandracek - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandrachowicz - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandraczek - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandraj - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandrak - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandras - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandrasz - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandraś - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandrei - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandrej - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandrey - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandro - 1624 od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wandror - od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wandrowski - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandrych - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandrychowski - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandryk - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandrykow - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandryków - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wandt - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandtka - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandtke - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wanduch - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandul - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandulski - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandur - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandura - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandurowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandurski - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandych - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandycz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandyga - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandyk - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandysz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandyszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzak - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzel - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzelewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzeł - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandziak - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzich - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzicki - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandziel - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzielewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandziewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzik - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzilak - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandziński - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzio - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzioch - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandziora - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandziuk - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandziura - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzlewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wandzlik - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wanecha - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanecki - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waneczok - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanek - 1788 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wanel - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanelczyk - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanelewicz - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanelewski - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanelik - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanelski - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waner - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wanerek - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wanerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wanerski - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wang - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’.

    Wanga - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’.

    Wange - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’.

    Wangełow - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’.

    Wanger - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’ lub od Wagner z przestawką.

    Wangert - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’ lub od Wagner z przestawką.

    Wangia - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’.

    Wangie - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’.

    Wangiel - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’; od niemieckiej nazwy osobowej Wangel lub od polskiego węgieł.

    Wangielowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’; od niemieckiej nazwy osobowej Wangel lub od polskiego węgieł.

    Wangieł - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’; od niemieckiej nazwy osobowej Wangel lub od polskiego węgieł.

    Wangierow - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’ lub od Wagner z przestawką.

    Wangierski - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’ lub od Wagner z przestawką.

    Wangiert - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’ lub od Wagner z przestawką.

    Wangietner - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’.

    Wangin - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’.

    Wangisz - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’.

    Wango - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’.

    Wangowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wang, ta od Wang ‘zbocze porosłe trawą’.

    Wangren - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od Węgrzyn ‘Węgier’.

    Wangrin - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od Węgrzyn ‘Węgier’.Wangrowski

    Wangryn - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od Węgrzyn ‘Węgier’.

    Wangrzyn - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od Węgrzyn ‘Węgier’.

    Wania - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Waniaczuk - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Waniak - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Waniarz - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniarz - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wanias - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniaus - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanic - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wanich - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanicki - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniczek - 1650 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Waniec - 1477 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Waniech - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniecki - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanieczko - 1638 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Waniek - 1406 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Waniel - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wanielek - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanielewski - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanielik - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanielis - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanielista - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanieł - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanieńczyk - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanier - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wanierke - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wanierko - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wanierowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wanierowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wanierski - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Waniesista - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Waniewski - 1495 od nazw miejscowych Waniów, Waniowice (KrW).

    Wanik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wanikowski - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanil - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanilewski - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanilista - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniłko - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniło - 1500 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wanina, m. - 1470 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Waniński - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanio - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniok - (Śl) od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniołek - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniołka - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanionek - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanior - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri

    Waniorek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Waniorek - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wanioszyn - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniowski - 1489 od nazw miejscowych Waniów, Waniowice (KrW).

    Wanisch - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanisek - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanisiewicz - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniski - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanisławczyk - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wanisz - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniszewski - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniszyn - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniuga - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniuk - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniuk - 1493 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Waniukiewicz - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniura - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniurski - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Waniusiak - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanjanc - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanjas - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanjek - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanjur - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanjura - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wank - od niemieckiej nazwy osobowej Wank, ta od górnoniemieckiego Wank ‘przecznica’; też może od Wan, to z Iwan (= Jan).

    Wanka - od niemieckiej nazwy osobowej Wank, ta od górnoniemieckiego Wank ‘przecznica’; też może od Wan, to z Iwan (= Jan).

    Wanke - od niemieckiej nazwy osobowej Wank, ta od górnoniemieckiego Wank ‘przecznica’; też może od Wan, to z Iwan (= Jan).

    Wankewycz - od niemieckiej nazwy osobowej Wank, ta od górnoniemieckiego Wank ‘przecznica’; też może od Wan, to z Iwan (= Jan).

    Wankiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wanko - 1608 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wankowiak - od niemieckiej nazwy osobowej Wank, ta od górnoniemieckiego Wank ‘przecznica’; też może od Wan, to z Iwan (= Jan).

    Wankowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wankowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wankrac - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Wanner - od niemieckiej nazwy osobowej Wanner, ta od staroniemieckiego imienia złożonego Wan-heri.

    Wanoch - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanocha - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanok - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanot - od gwarowego wanat ‘próżniak’, wanata ‘gatunek jabłek’.

    Wanoth - od gwarowego wanat ‘próżniak’, wanata ‘gatunek jabłek’.

    Wanowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wanowski - od nazw miejscowych Waniów, Waniowice (KrW).

    Wans - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wansacz - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wansław - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wansławowicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wansora - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wansorra - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wansowicz - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wanszewicz - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wanszura - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wanszyca - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Want - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wanta - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantala - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want

    Wantatuch - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantek - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantel - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantk - (Pom) od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantka - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantke - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantkiewicz - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantoch - od staropolskiego gwarowego wańtuch, wantuch ‘grube płótno’, też ‘duży brzuch’.

    Wantoch-Rekowski - złożenia brak; od staropolskiego gwarowego wańtuch, wantuch ‘grube płótno’, też ‘duży brzuch’; Rekowski 1458 od nazw miejscowych Rakowice, Raków, Reków (częste).

    Wantola - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantoluk - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantoła - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantowicz - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantowski - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantrych - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wantuch - 1470 od staropolskiego gwarowego wańtuch, wantuch ‘grube płótno’, też ‘duży brzuch’.

    Wantuchowicz - od staropolskiego gwarowego wańtuch, wantuch ‘grube płótno’, też ‘duży brzuch’.

    Wantuchowski - od staropolskiego gwarowego wańtuch, wantuch ‘grube płótno’, też ‘duży brzuch’.

    Wantucz - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantula - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantulak - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantulok - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantuła - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantura - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantusiak - od staropolskiego gwarowego wańtuch, wantuch ‘grube płótno’, też ‘duży brzuch’.

    Wantuszak - od staropolskiego gwarowego wańtuch, wantuch ‘grube płótno’, też ‘duży brzuch’.

    Wantuszewski - od staropolskiego gwarowego wańtuch, wantuch ‘grube płótno’, też ‘duży brzuch’.

    Wantych - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantycz - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wantyła - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wanucha - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanukiewicz - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanusiewicz - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanuszka - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanych - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wanzel - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wanzewicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wanzke - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wanżewicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wańca - 16 15 od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wańcerz - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

    Wańciak - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańcik - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańcio - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańcisiewicz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańciura - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańcusiewicz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczak - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczak - 1456 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wańczasz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczek - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczewski - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczę - 1580 od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wańczko - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczowski - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wańczuch - 145 1 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wańczuk - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczuk - 1440 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wańczukiewicz - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczura - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczura - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wańczurowski - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczy - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczych - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczycki - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczyk - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wańczyk - 1636 od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wańczyński - od gwarowego wanc, wanca ‘brzuch’, też od imienia Wan (= Iwan) lub od niemieckiej nazwy osobowej Wanz.

    Wańda - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańdach - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańdachowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańdas - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańdech - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańdoch - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańdok - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańdor - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańdyga - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańdzio - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańdzioch - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańdziura - od niemieckiej nazwy osobowej Wand, ta od staroniemieckiego wand ‘miedza’ lub od imienia Wanda imię postaci legendarnej, wymyślone przez kronikarza Wincentego Kadłubka.

    Wańka - od niemieckiej nazwy osobowej Wank, ta od górnoniemieckiego Wank ‘przecznica’; też może od Wan, to z Iwan (= Jan).

    Wańke - od niemieckiej nazwy osobowej Wank, ta od górnoniemieckiego Wank ‘przecznica’; też może od Wan, to z Iwan (= Jan).

    Wańkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wańko - od niemieckiej nazwy osobowej Wank, ta od górnoniemieckiego Wank ‘przecznica’; też może od Wan, to z Iwan (= Jan).

    Wańkop - 1738 od niemieckiej nazwy osobowej Weinkopf, ta od średnioniemieckiego winkop ‘uczta z okazji otwarcia interesu, sklepu’.

    Wańkowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Wańkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wank, ta od górnoniemieckiego Wank ‘przecznica’; też może od Wan, to z Iwan (= Jan).

    Wański - od nazwy osobowej Iwan (= Jan).

    Wańszys - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wańta - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wańtowski - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wańtrych - od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wańtuch - od staropolskiego gwarowego wańtuch, wantuch ‘grube płótno’, też ‘duży brzuch’.

    Wańtuła - od dawnego wanta ‘kamień, skała’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Want.

    Wańtuszewski - od staropolskiego gwarowego wańtuch, wantuch ‘grube płótno’, też ‘duży brzuch’.

    Wap - od prasłowiańskiego vap? ‘farba’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Wapp.

    Wapa - od prasłowiańskiego vap? ‘farba’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Wapp.

    Wapała - od prasłowiańskiego vap? ‘farba’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Wapp.

    Wapański - od prasłowiańskiego vap? ‘farba’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Wapp.

    Wapiel - od prasłowiańskiego vap? ‘farba’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Wapp.

    Wapieniarz - od wapno ‘związek wapnia’.

    Wapienik - od wapno ‘związek wapnia’.

    Wapiennik - 159 1 od wapno ‘związek wapnia’; od wapiennik ‘wapniarz’.

    Wapieński - od nazwy miejscowej Wapno (pilskie, gmina Wapno).

    Wapiński - 1794 od nazwy miejscowej Wapno (pilskie, gmina Wapno).

    Waplak - od prasłowiańskiego vap? ‘farba’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Wapp.

    Waplewski - XVIII w. od nazwy miejscowej Waplewo (elbląskie, gmina Stary Targ).

    Wapnaruk - od wapno ‘związek wapnia’.

    Wapniarczuk - od wapno ‘związek wapnia’.

    Wapniarczyk - od wapno ‘związek wapnia’.

    Wapniarek - od wapno ‘związek wapnia’.

    Wapniarski - od wapno ‘związek wapnia’.

    Wapniarz - od wapno ‘związek wapnia’; od dawnego wapniarz ‘robotnik wyrabiający wapno’.

    Wapniawski - od wapno ‘związek wapnia’.

    Wapnierz - od wapno ‘związek wapnia’.

    Wapniewski - od nazwy miejscowej Wapno (pilskie, gmina Wapno).

    Wapno - 1477 od wapno ‘związek wapnia’.

    Wapnowski - od nazwy miejscowej Wapno (pilskie, gmina Wapno).

    Wapowiecki - 139 1 od nazwy miejscowej Wapowce (przemyskie, gmina Przemyśl).

    Wapowski - 14 17 od nazwy miejscowej Wapowce (przemyskie, gmina Przemyśl).

    Wapp - od prasłowiańskiego vap? ‘farba’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Wapp.

    Wappa - od prasłowiańskiego vap? ‘farba’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Wapp.

    Wappe - od prasłowiańskiego vap? ‘farba’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Wapp.

    Waprzko - od litewskiej nazwy osobowej Vapsa.

    Wapsza - od litewskiej nazwy osobowej Vapsa.

    Wapszko - od litewskiej nazwy osobowej Vapsa.

    Wapszkowicz - od litewskiej nazwy osobowej Vapsa.

    Wapych - od prasłowiańskiego vap? ‘farba’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Wapp.

    Wara - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warabida - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warabieda - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warabiela - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warabiński - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warac - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warach - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warachewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warachiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warachim - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warachowicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warachowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warackiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waraczewski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waraczyński - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warać - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waraksa - od białoruskiej nazwy osobowej Waraksa, ta od apelatywu waraksa ‘bazgracz’.

    Waraksiewicz - od białoruskiej nazwy osobowej Waraksa, ta od apelatywu waraksa ‘bazgracz’.

    Warakso - od białoruskiej nazwy osobowej Waraksa, ta od apelatywu waraksa ‘bazgracz’.

    Waralik - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waranica - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waranka - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warankiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waranko - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waranków - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waranowicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warański - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waras - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasek - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasicki - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasiecki - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasiewicz - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasiewski - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasim - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasimczyk - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasimiak - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasimiuk - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasimowicz - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasiński - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasymiuk - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warasymów - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Waraszczuk - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Waraszczyk - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Waraszek - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Waraszewski - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Waraszkiewicz - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Waraszkiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waraszko - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Waraszyło - od imion Warachiił, Warachisij, uzywanych w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Barak’ el ‘Bóg błogosławił’.

    Warawa - od białoruskiej nazwy osobowej Warawa, ta od imienia Barabas.

    Warawan - od białoruskiej nazwy osobowej Warawa, ta od imienia Barabas.

    Warawas - od białoruskiej nazwy osobowej Warawa, ta od imienia Barabas.

    Wara-Wąsowski - złożenia brak; Wara od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; Wąsowski 1399 od nazw miejscowych Wąsów, Wąsowo (kilka wsi).

    Warawicki - od białoruskiej nazwy osobowej Warawa, ta od imienia Barabas.

    Warawida - od białoruskiej nazwy osobowej Warawa, ta od imienia Barabas.

    Warawko - od białoruskiej nazwy osobowej Warawa, ta od imienia Barabas.

    Warc - 1392 od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcab - 1470 od warcab ‘figura w grze w warcaby, bierka’.

    Warcaba - 1434 od warcab ‘figura w grze w warcaby, bierka’.

    Warcabich - od warcab ‘figura w grze w warcaby, bierka’.

    Warcabicz - 1452 od warcab ‘figura w grze w warcaby, bierka’.

    Warcal - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcał - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcawa - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcecha - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcek - 1398 od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcenga - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warceszuk - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warch - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchacz - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchak - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchal - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchala - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchalewski - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchalik - 1576 od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchaliński - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchalski - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchaluk - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchał - 1789 od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchała - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchałowski - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchański - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchel - 1434 od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchla - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchlak - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchlewski - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław. od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchocki - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchol - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcholak - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcholik - 1638 od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcholiński - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcholski - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchoł - 1395 od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchoła - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchołek - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchołowski - 1668 od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchomika - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchomy - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchon - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchonowski - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchoń - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchot - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchotowski - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchow - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchowicz - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchowiński - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchowski - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchół - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchuda - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warchul - 1563 od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchulec - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchuliński - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchulski - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchuł - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchuła - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warchyński - od gwarowego warch ‘gniew’.

    Warciak - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warciarek - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcich - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcichowski - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcicki - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcik - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcikowski - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcin - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warciński - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcisz - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warciszek - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warciszewski - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcki - 1460 od nazwy miasta Warta (sieradzkie).

    Warcok - (Śl) od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcygłowa - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcz - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczachowski - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczacki - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczak - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczakoski - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczakowski - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczał - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczarek - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczek - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczewski - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warcziński - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczlak - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczok - (Śl) od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczuk - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczyglowa - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczygłowa - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczygłowski - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczyk - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczykowski - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczyłowski - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warczyński - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław lub od nazwy miejscowej Warcz (gdańskie, gmina Trąbki Wielkie).

    Ward - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Warda - 1343 od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardach - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardacki - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Warda-Gwarda - złożenia brak; Warda 1343 od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; Gwarda od gwardian, ze staropolskiego gardian ‘przełożony klasztory w niektórych zakonach’.

    Wardak - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardakas - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardakiewicz - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardakowski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardal - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardaliński - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardalski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardał - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardała - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardaniecki - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardanowski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardany - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardański - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardas - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardaszak - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardaszek - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardaszewski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardaszka - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardaszko - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardaś - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardatzki - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardawa - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardawy - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardayniec - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardącki - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardąga - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; od staropolskiego wardęga ‘bydło rogate; włóczęga, ogrodnik’.

    Warde - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardech - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardecki - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardega - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; od staropolskiego wardęga ‘bydło rogate; włóczęga, ogrodnik’.

    Wardek - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Warden - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardencki - od nazwy miejscowej Wardężyn (konińskie, gmina Rychwał).

    Wardenec - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardenga - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; od staropolskiego wardęga ‘bydło rogate; włóczęga, ogrodnik’.

    Wardenowski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardeń - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardeński - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardeski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardeszka - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardeszkiewicz - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardeszko - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardeuszkiewicz - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardęba - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardęcki - od nazwy miejscowej Wardężyn (konińskie, gmina Rychwał).

    Wardęcki - od nazwy miejscowej Wardężyn (konińskie, gmina Rychwał).

    Wardęga - 1665 od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; od staropolskiego wardęga ‘bydło rogate; włóczęga, ogrodnik’.

    Wardęnga - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; od staropolskiego wardęga ‘bydło rogate; włóczęga, ogrodnik’.

    Wardęski - 1497 od nazwy miejscowej Wardężyn (konińskie, gmina Rychwał).

    Wardęski - 1497 od nazwy miejscowej Wardężyn (konińskie, gmina Rychwał).

    Wardęszkiewicz - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; od staropolskiego wardęga ‘bydło rogate; włóczęga, ogrodnik’.

    Wardężak - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; od staropolskiego wardęga ‘bydło rogate; włóczęga, ogrodnik’.

    Wardężyc - 1426 od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; od staropolskiego wardęga ‘bydło rogate; włóczęga, ogrodnik’.

    Wardliński - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardoch - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardocki - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardoliński - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardonga - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; od staropolskiego wardęga ‘bydło rogate; włóczęga, ogrodnik’.

    Wardonicz - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardoszka - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardowa - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardowicz - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardowski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardowy - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Warduch - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Warduk - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Warduleński - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Warduliński - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardulski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Warduszko - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardyba - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardycki - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardyga - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; od staropolskiego wardęga ‘bydło rogate; włóczęga, ogrodnik’.

    Wardylak - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardyła - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardyło - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardyn - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardynga - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’; od staropolskiego wardęga ‘bydło rogate; włóczęga, ogrodnik’.

    Wardyniec - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardynszkiewicz - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardyń - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardyński - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardysz - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardyta - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardza - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzał - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzała - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzas - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzejewski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzenski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardziak - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardziała - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzichowski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardziec - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardziejewski - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzik - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzinkiewicz - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardziński - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardziuk - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardziukiewicz - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzoł - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzyk - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzyn - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardzyński - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Wardżała - od dawnego warda ‘mańkut’, wardać ‘łazić’.

    Warec - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warecha - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warechowicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warechowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Wareciak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Wareciuk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warecki - 1447 od nazwy miasta Warka (radomskie).

    Warejko - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warejko-Rowdo - złożenia brak; Warejko od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; Rowdo od niemieckiej nazwy osobowej Raud, lub od litewskiej nazwy osobowej Rauda, ta od litewskiego rauda ‘płacz, lament’, raudá ‘czerwony barwnik’.

    Warek - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warel - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warela - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warelak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warelas - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warelczuk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warelich - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warelis - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warelisiak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Wareliś - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warelski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Wareluk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waren - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warenciak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warenczak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warenczuk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warenda - 1589 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warenek - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warenica - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warenik - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warenko - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warenow - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Wareńczuk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waresiak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waresko - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Wareszak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Wareszczuk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Wareszka - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Wareszuk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warg - od warga.

    Warga - 1 125 od warga.

    Wargacki - 1686 od nazwy miejscowej Wargawka (płockie, gmina Witonia).

    Wargacz - 1476 od warga.

    Wargal - od warga; od staropolskiego wargal ‘kupiec, handlarz’.

    Wargala - od warga; od staropolskiego wargal ‘kupiec, handlarz’.

    Wargalla - od warga; od staropolskiego wargal ‘kupiec, handlarz’.

    Wargaluk - od warga; od staropolskiego wargal ‘kupiec, handlarz’.

    Wargała - od warga; od staropolskiego wargal ‘kupiec, handlarz’.

    Wargan - od warga.

    Warganiak - od warga.

    Warganowski - od warga.

    Warganów - od warga.

    Wargas - od warga.

    Wargaty - od warga.

    Wargawiak - od warga.

    Wargawski - 1399 od nazwy miejscowej Wargawka (płockie, gmina Witonia).

    Wargawy - 1393 od nazwy miejscowej Wargawka (płockie, gmina Witonia).

    Wargelia - od warga.

    Wargiela - 1759 od warga.

    Wargiewicz - od warga.

    Wargin - od warga.

    Wargo - od warga.

    Wargocki - od nazwy miejscowej Wargawka (płockie, gmina Witonia).

    Wargocki - od warga.

    Wargodzki - od nazwy miejscowej Wargawka (płockie, gmina Witonia).

    Wargodzki - od warga.

    Wargol - od warga.

    Wargola - od warga.

    Wargolec - od warga.

    Wargoła - od warga.

    Wargosz - od warga.

    Wargoś - od warga.

    Wargowiak - od warga.

    Wargowski - 1399 od nazwy miejscowej Wargowo (poznańskie, gmina Oborniki).

    Wargulak - od warga.

    Wargulec - 1563 od warga.

    Wargulewicz - od warga.

    Wargulewicz-Malinowski - złożenia brak; Wargulewicz od warga; Malinowski 1442 od nazw miejscowych Malinów ( kilka wsi), Malinówka (krośnieńskie, gmina Haczów).

    Wargulewski - od warga.

    Wargulski - od warga.

    Warguła - od warga.

    Wark - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warka - 1652 od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać.

    Warkalewicz - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać.

    Warkałło - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać.

    Warkiewicz - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać.

    Warkocki - od warkocz ‘splecione pasma włosów’.

    Warkocz - 1469 od warkocz ‘splecione pasma włosów’.

    Warkoczek - 1467 od warkocz ‘splecione pasma włosów’.

    Warkoczewski - od warkocz ‘splecione pasma włosów’.

    Warkoczyk - od warkocz ‘splecione pasma włosów’.

    Warkoczyński - od warkocz ‘splecione pasma włosów’.

    Warkosiewicz - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać.

    Warkot - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać, warkot ‘turkot’, warkotać.

    Warkowicz - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać.

    Warkowski - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać.

    Warkulewicz - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać.

    Warkus - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać.

    Warkusch - od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać.

    Warkusz - 1437 od warczeć, warknąć, może też od imienia złożonego Warcisław; od warkać.

    Warla - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warlach - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warlamow - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warlecha - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warleczuk - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warlich - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warlik - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warlikowski - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warliński - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warliś - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warlo - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warlo - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warloch - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warlosz - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warłam - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warłamow - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warło - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warłos - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warłowski - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warłycho - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warłyga - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warłygo - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warłyha - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warłyho - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warłyna - od imienia Warłam, uzywanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Varlaám, z aramejskiego Barlaam ‘syn ludu’.

    Warm - od niemieckiej nazwy osobowej Warm, ta od imion złożonych na War- lub od warm ‘ciepły’.

    Warmachowski - od niemieckiej nazwy osobowej Warm, ta od imion złożonych na War- lub od warm ‘ciepły’.

    Warmaz - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmaziński - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmeż - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmiak - od nazwy regionu Warmia.

    Warmiejuk - od niemieckiej nazwy osobowej Warm, ta od imion złożonych na War- lub od warm ‘ciepły’.

    Warmieło - od niemieckiej nazwy osobowej Warm, ta od imion złożonych na War- lub od warm ‘ciepły’.

    Warmijak - od nazwy regionu Warmia.

    Warmiłło - od niemieckiej nazwy osobowej Warm, ta od imion złożonych na War- lub od warm ‘ciepły’.

    Warmiło - od niemieckiej nazwy osobowej Warm, ta od imion złożonych na War- lub od warm ‘ciepły’.

    Warminiec - od nazwy regionu Warmia.

    Warmiński - od nazwy regionu Warmia.

    Warmjak - od nazwy regionu Warmia.

    Warmowski - od niemieckiej nazwy osobowej Warm, ta od imion złożonych na War- lub od warm ‘ciepły’.

    Warmula - od niemieckiej nazwy osobowej Warm, ta od imion złożonych na War- lub od warm ‘ciepły’.

    Warmulla - od niemieckiej nazwy osobowej Warm, ta od imion złożonych na War- lub od warm ‘ciepły’.

    Warmuła - od niemieckiej nazwy osobowej Warm, ta od imion złożonych na War- lub od warm ‘ciepły’.

    Warmus - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmusiński - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmusz - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmuszak - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmuszek - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmuszok - (Śl) od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmuś - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmuz - 1635 od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmuzek - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmuziński - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmuż - 1388 od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmuża - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warmużek - od warmuz, warmuż ‘rodzaj zupy’.

    Warn - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warna - (Pom) od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnacki - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnas - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnasz - 14 13 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warna-Wiesławski - złożenia brak; Warna (Pom) od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’; Wiesławski od imienia złożonego Wiesław, poświadczonego w XIV wieku, pochodzącego zapewne od imion typu Wielisław.

    Warnawin - od imienia biblijnego Barnabasz. U podstaw aramejskie barnaba ‘syn proroctwa pocieszenia’. W Polsce notowane od XI wieku.

    Warnek - 1425 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnel - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnełło - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warneło - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warner - 1 148 od niemieckiej nazwy osobowej Werner, ta od imienia złożonego Warnheri.

    Warniak - od nazwy regionu Warmia.

    Warniałło - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warniczek - 1685 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warniel - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warniełło - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnieło - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warniewski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnijak - od nazwy regionu Warmia.

    Warnik - 1639 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnikowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warniłło - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warniło - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnis - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warniszewski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnius - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnka - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnke - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnkowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnków - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warno - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ściać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnowski - 1707 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnus - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnusz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warnuszok - (Śl) od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’; od przymiotnika warny lub też od gwarowego warna ‘wrona’.

    Warobij - (z fonetyką ukraińską) od wróbel, ze staropolskiego wróbl ‘mały ptak z rodziny łuszczaków’.

    Warobiow - (z fonetyką ukraińską) od wróbel, ze staropolskiego wróbl ‘mały ptak z rodziny łuszczaków’.

    Warobjew - (z fonetyką ukraińską) od wróbel, ze staropolskiego wróbl ‘mały ptak z rodziny łuszczaków’.

    Waroch - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warocha - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waroczewski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waroczyk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warok - (Śl) od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warola - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warolak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warolewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waroła - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waron - (z fonetyką białoruską) od wrona ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Warona - (z fonetyką białoruską) od wrona ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Waronek - (z fonetyką białoruską) od wrona ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Waroniak - (z fonetyką białoruską) od wrona ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Waronicki - (z fonetyką białoruską) od wrona ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Waroniecki - (z fonetyką białoruską) od wrona ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Waronka - (z fonetyką białoruską) od wrona ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Waronko - (z fonetyką białoruską) od wrona ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Waronowicz - (z fonetyką białoruską) od wrona ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Waros - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warosz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waroszczak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waroszewski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waroś - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’ warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warot - (z fonetyką ukraińską) od imion złożonych typu Wrocimir, Wrocisław; też od wrócić, wrota.

    Warowa - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warowicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warowiec - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’ warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warowna - od warowny ‘zabezpieczony murami, fosą’.

    Warowny - od warowny ‘zabezpieczony murami, fosą’.

    Warowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warowy - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warpa - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpacha - 1764 od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpachowicz - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpachowski - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpacz - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpalski - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpas - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpasiewicz - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpaś - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpecha - 1630 od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpechowski - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpecki - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpel - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpiechowski - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpiński - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpochowski - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpoliński - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpuliński - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Warpus - od dawnego i gwarowego warp, warpa ‘ołótno, samodział’, warpać ‘łatać, szyć’.

    Wars - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warsa - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warsala - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warsewicz - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warsiakowski - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warsic - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warsicki - od nazwy miejscowej Warszyce (łódzkie, gmina Zgierz).

    Warsiewicz - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warsiński - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warski - 1454 od nazwy miejscowej Wara (krośnieńskie, gmina Nozdrzec).

    Warso - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warsocki - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warsowicz - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warst - od niemieckiej nazwy osobowej Wurst, Worst, ta od średniowysokoniemieckiego wurst, średnioniemieckiego worst ‘kiełbasa’.

    Warsta - od niemieckiej nazwy osobowej Wurst, Worst, ta od średniowysokoniemieckiego wurst, średnioniemieckiego worst ‘kiełbasa’.

    Warston - od niemieckiej nazwy osobowej Wurst, Worst, ta od średniowysokoniemieckiego wurst, średnioniemieckiego worst ‘kiełbasa’.

    Warsz - 1 189 od imion złożonych typu Warcisław.

    Warsza - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszach - 1426 od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszada - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszak - 1603 od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszakowski - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszaluk - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszał - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszanik - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszawa - od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszawer - od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszawiak - od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszawian - od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszawik - od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszawin - od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszawski - 16 17 od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszczak - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszczuk - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszczyk - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszczyński - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszewicz - 137 1 od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszewik - od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszewski - 1379 od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszko - 144 1 od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszo - 1278 od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszol - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszol - od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warszoł - 147 1 od warchoł ‘wichrzyciel’, dawniej też ‘zamęt’, warcholić ‘wywoływać spory’, może też od imienia złożonego Warcisław.

    Warszowic - 1385 od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszowita - 1479 od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszowski - 1375 od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszt - od niemieckiej nazwy osobowej Wurst, Worst, ta od średniowysokoniemieckiego wurst, średnioniemieckiego worst ‘kiełbasa’.

    Warszta - od niemieckiej nazwy osobowej Wurst, Worst, ta od średniowysokoniemieckiego wurst, średnioniemieckiego worst ‘kiełbasa’.

    Warsztan - od niemieckiej nazwy osobowej Wurst, Worst, ta od średniowysokoniemieckiego wurst, średnioniemieckiego worst ‘kiełbasa’.

    Warszton - od niemieckiej nazwy osobowej Wurst, Worst, ta od średniowysokoniemieckiego wurst, średnioniemieckiego worst ‘kiełbasa’.

    Warsztoń - od niemieckiej nazwy osobowej Wurst, Worst, ta od średniowysokoniemieckiego wurst, średnioniemieckiego worst ‘kiełbasa’.

    Warsztynowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wurst, Worst, ta od średniowysokoniemieckiego wurst, średnioniemieckiego worst ‘kiełbasa’.

    Warszyc - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszycki - 1393 od nazwy miejscowej Warszyce (łódzkie, gmina Zgierz).

    Warszykowski - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszylewicz - od imion złożonych typu Warcisław.

    Warszywka - od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warszywko - od nazwy miejscowej Warszewo (kaliskie, gmina Opatówek), Warszow, dziś Warszówek (kieleckie, gmina Pawłów), w nowszych czasach od nazwy miasta Warszawa, dawniej Warszewa.

    Warś - od imion złożonych typu Warcisław.

    Wart - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Warta - 1457 od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartach - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartacz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartaczek - 1646 od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartak - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartal - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartalik - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartalka - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartalski - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartała - 1425 od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartałka - 1403 od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta lub od staropolskiego wartałka ‘krążek na wrzecionie’.

    Wartałowicz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartałowski - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartanowicz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartas - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartasz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartczak - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartecki - od nazwy miasta Warta (sieradzkie).

    Wartecz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Warteczko - 1487 od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartecz-Wartecki - złożenia brak; Wartecz od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta; Wartecki od nazwy miasta Warta (sieradzkie).

    Wartega - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartejko - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartel - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartelnik - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartelski - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartemberg - 146 1 od nazwy miasta Wartenberg, dziś Syców (kaliskie).

    Wartenberg - od nazwy miasta Wartenberg, dziś Syców (kaliskie).

    Wartesiewicz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartęga - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartke - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartnik - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Warto - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartogłow - 1608 od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartogłowy - 16 12 od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartok - (Śl) od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartolec - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartolski - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartołowicz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartołowski - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Warton - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartonowicz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartoń - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartos - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartoś - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartowicz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartownik - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartowski - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartski - od nazwy miasta Warta (sieradzkie).

    Wartuch - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartułowicz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartybut - 1534 od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartykiewicz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartynberg - 1409 od nazwy miasta Wartenberg, dziś Syców (kaliskie).

    Wartyni - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartyniak - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartyniuk - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartynowicz - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartynowski - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Wartyński - od wart(y), wartki ‘szybko płynący’, warta ‘straż’, od nazwy miejscowej Warta.

    Waruch - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waruchewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waruga - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waruk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warulik - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warus - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waruszak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waruszczak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waruszewski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waruszkiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waruś - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warwa - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warwag - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warwał - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warwara - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Warwarczuk - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Warwarczuk - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Warwarczyk - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Warwarczyn - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Warwarczyn - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Warwarko - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Warwarków - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Warwarów - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Warwaruk - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Warwaryk - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Warwas - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warwasiewicz - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warwasiński - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warwaszewicz - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warwaszyński - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warwaś - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warwąg - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warwiński - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warwocki - od warwa ‘warstwa, pokład’, warwas stukot, hałas’.

    Warych - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warych - od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warycha - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warycha - od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warychowicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryda - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryga - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warykarz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warykasz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warykiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warykowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryl - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warylak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warylewski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warylik - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryła - 1566 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryłkiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryłko - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryło - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryna - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warynica - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warynicki - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warynicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryniuk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warynkiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warynowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warynycia - (ukr.) od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryń - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryńciuk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryńczuk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warys - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warysiak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warysz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryszak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryszczak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryszek - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryszewski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryszko - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryszuk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Waryś - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warywocki - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warywoda - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warywodzki - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warywończyk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzacha - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzachowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzała - 1545 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzan - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzański - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzaruk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzaszczak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzaszka - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzawa - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warząchowski - od nazwy miejscowej Warzechowa (nowosądeckie, gmina Lubień).

    Warząszka - od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzec - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzeca - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzech - od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzecha - 14 14 od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzechowicz - 1750 od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzechowski - od nazwy miejscowej Warzechowa (nowosądeckie, gmina Lubień).

    Warzecki - 1726 od nazwy miejscowej Warzyce (krośnieńskie, gmina Jasło).

    Warzecza - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzeczka - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzejewski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzejko - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzel - 158 1 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzela - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzelski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzenica - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzeniec - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzeń - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzeńczak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzeńczyk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzeński - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzesiak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzeszak - 1646 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzeszak - 1646 od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzeszka - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzeszka - 1506 od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzeszkiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzeszyc - 1509 od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzeszyński - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warześniak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzewski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzęcha - 1406 od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzic - (Śl) od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzicz - (Śl) od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzin - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzinek - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzkiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzkowicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzkowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzków - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzna - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzniak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warznicki - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzny - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzoch - od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzocha - od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzochowski - od nazwy miejscowej Warzechowa (nowosądeckie, gmina Lubień).

    Warzoga - 1707 od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzok - (Śl) od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzola - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzołek - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzonek - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzonkowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzoń - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzoszczak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzuc - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzusiak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzuszyński - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzybak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzybek - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzybok - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyc - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyca - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzych - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzych - 147 1 od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzycha - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzycha - 1478 od warzocha, warzęcha, warzycha, warząchew ‘duża łyżka drewniana używana przy gotowaniu posiłków’.

    Warzychowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzycki - 16 19 od nazwy miejscowej Warzyce (krośnieńskie, gmina Jasło).

    Warzyczek - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyć - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzydrąg - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzygarnek - 1453 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzygorze - 1434 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzykiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzykowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzylak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzylek - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyn - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyniak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyniuk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzynkiewicz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzynkowski - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyńczak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyńczyk - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyński - 1607 od nazwy miejscowej Warzyn (kilka wsi).

    Warzysiak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyszak - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzyszcz - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzywka - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warzywoda - 1492 od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warżała - od warga.

    Warżało - od warga.

    Warżawa - od warga.

    Warżel - od warga.

    Warżeń - od warga.

    Warżo - od warga.

    Warżołek - od warga.

    Warżun - od warga.

    Warżybok - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Warżyłek - od warga.

    Warżyński - od nazwy miejscowej Warzyn (kilka wsi).

    Was - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasa - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasacz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasag - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wasak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasakowski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasal - od wasal ‘lennik’.

    Wasala - od wasal ‘lennik’.

    Wasalek - od wasal ‘lennik’.

    Wasaliński - od wasal ‘lennik’.

    Wasalski - od wasal ‘lennik’.

    Wasaluk - od wasal ‘lennik’.

    Wasałyszyn - od wasal ‘lennik’.

    Wasanow - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasanowski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasanów - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasat - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wasatko - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wasażnik - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wasąg - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wasąźnik - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wasążek - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wasążnik - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wascher - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Waschko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasecki - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Waseczko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waseczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasela - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Waselczyk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Waseleniuk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Waselewski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Waselina - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasemann - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasenczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasenczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waseńczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waseńczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waseńczyk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waser - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Waserek - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Waserka - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Waserman - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasężnik - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wasiak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiakowski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiałkowski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiar - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasiarek - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasiatycz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasica - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasich - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasicionek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiczanek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiczek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiczko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiczonek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasidłow - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiec - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasieczka - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasieczko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasieczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiej - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiejew - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiejko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiekiewicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiekowski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiel - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiela - 1788 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasielak - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielczak - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielczuk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielczyk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielec - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasieleńko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasieleski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielew - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielewicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielewski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielica - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielik - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasieliszyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielka - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielke - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielkiewicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielkowski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasieloff - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielonek - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielowski - 163 1 od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasieluk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasielyszyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiełewski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasieło - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasieniak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasienicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasieniec - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasienko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasieńczak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasieńczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasieńko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasierski - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasierzyński - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasieta - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiewicz - 1786 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiewiec - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiewski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasij - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasijczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasik - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasikiewicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasikowski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasil - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasila - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilasz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilc - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilcow - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilczak - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilczenko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilczuk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilczuk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilczyk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilczyszyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilec - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasileczko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilej - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilejew - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilejko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilek - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilenczyk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilenia - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasileniuk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilenko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasileńczyk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasileńko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasileski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilew - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilewczyk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilewicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilewski - 1750 od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiliew - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiliewski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilijew - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilik - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilikowski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilin - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilinka - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilinko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiliszyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilka - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilke - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilkiewicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilkiw - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilkow - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilkowicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilkowski - 1653 od nazwy miasta Wasilków (białostockie).

    Wasilków - od nazwy miasta Wasilków (białostockie).

    Wasillew - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilniaczyk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilniak - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilok - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilonek - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilonok - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilow - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilowicz - 1707 od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilowski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilów - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiluk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiluk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiluszko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasilyszyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiła - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiłek - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiłko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiłkowski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiłków - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiłowicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiłowski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiłowski - od nazwy miasta Wasilków (białostockie).

    Wasiłyszyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasin - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasincionek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasinczak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasinek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiniak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiniec - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiniewski - od nazwy miejscowej Waśniewo (olsztyńskie, gmina Janowiec Kościelny), Waśniów (kieleckie, gmina Waśniów).

    Wasinkiewicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasinkowicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasinta - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasińczak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasińczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiński - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasio - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiocha - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiokiewicz - 1750 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiola - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiolek - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiolewski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasioł - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiołek - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiołka - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiołko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiołkowski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiołowski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiora - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiota - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiotek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiowski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiółka - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiółkowski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiówka - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasir - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasirowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasirug - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasiszek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasita - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiucionek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiuczyński - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiukiewicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiukow - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiula - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiulewicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiulewski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiulk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiuła - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiułkiewicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiułkowski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiułyński - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasiun - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiunic - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiunicz - 1476 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiuniec - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiunyk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiura - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiurdziak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiurski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiuszkiewicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiuszko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiut - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiuta - 14 19 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiutek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiuto - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiutowicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiutycz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiutyk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasiutyński - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wask - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskało - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskan - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskań - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskarz - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskiałło - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskian - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskiel - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskiewicz - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskin - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskinowicz - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Wasko - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskosz - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskow - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskowiak - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskowicz - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskowicz-Kulczycki - złożenia brak; Waskowicz od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske; Kulczycki 1589 od nazwy miejscowej Kulczyce (KrW).

    Waskowski - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskół - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Wasków - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskul - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskuł - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waskuła - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waskunowicz - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waslowicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasław - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wasławski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wasło - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wasłoń - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wasłowicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wasłowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wasmund - od nazwy miejscowej Waksmund (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Wasmundzki - od nazwy miejscowej Waksmund (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Wasniewski - od nazwy miejscowej Waśniewo (olsztyńskie, gmina Janowiec Kościelny), Waśniów (kieleckie, gmina Waśniów).

    Wasnik - od waśń, dawniej też waśnia ‘kłótnia, spór’.

    Wasnikiewicz - od waśń, dawniej też waśnia ‘kłótnia, spór’.

    Wasniowski - od nazwy miejscowej Waśniewo (olsztyńskie, gmina Janowiec Kościelny), Waśniów (kieleckie, gmina Waśniów).

    Wasong - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wasora - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasowicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wassarab - od nazwy miejscowej krainy Besarabia (część Mołdawii).

    Wasser - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasserek - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasserka - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wasserman - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wassermann - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wassidłow - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wassong - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wast - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wasta - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wastag - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wastak - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wastatko - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wastąg - 1699 od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wastek - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wastkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wastkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wastok - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wastowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wastowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wastrach - od niemieckich nazw osobowych Westrich, Westreich, te z średniowysokoniemieckiego westerrich ‘państwo na zachodzie’.

    Wastrak - od niemieckich nazw osobowych Westrich, Westreich, te z średniowysokoniemieckiego westerrich ‘państwo na zachodzie’.

    Wastrowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wester, ta od średniowysokoniemieckiego wëster ‘’na zachód, na zachodzie, w kierunku zachodnim’.

    Wastrych - od niemieckich nazw osobowych Westrich, Westreich, te z średniowysokoniemieckiego westerrich ‘państwo na zachodzie’.

    Wasuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasula - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasung - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wasurczak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasurczyk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasusza - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasuszko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasyców - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasyk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasyl - 1342 od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylak - 1780 od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylcio - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylciów - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylców - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylczak - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylczenko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylczuk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylczyk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylczyszyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylec - 1403 od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylecki - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyleczko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylejko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylek - 1402 od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylenki - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylenko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyleńko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylew - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylewicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylewski - 1439 od nazwy miejscowej Wasylów (zamojskie, gmina Telatyn).

    Wasyli - 1454 od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyliew - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylik - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylikow - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylin - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylina - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylinka - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylinko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyliszczak - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyliszyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyliw - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyljew - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylk - (Pom) od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylka - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylke - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylkie - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylkiewicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylkin - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylkiw - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylko - 1437 od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylkow - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylkowicz - 1447 od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylkowski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylków - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylow - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylowski - 1469 od nazwy miejscowej Wasylów (zamojskie, gmina Telatyn).

    Wasylów - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyluk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylus - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyluszko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylyk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylynczuk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasylynko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłczyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłeczko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłejko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłek - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłenko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłeńko - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłew - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłowicz - 13 18 od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłów - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłyk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłyna - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłynka - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyłyszyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wasyna - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasynczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasyniak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasyniuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasyńczuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasyńczyk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Wasz - 1406 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszaj - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszajko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszajło - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszak - 1678 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszakowski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszał - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszau - (= ał) od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszcz - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczak - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczek - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczenik - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczeniuk - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczenko - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczeńczuk - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczuk - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczun - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczur - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczuszyn - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyc - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyczyn - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyk - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczykowski - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyłko - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyło - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyn - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyna - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyniuk - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyszak - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyszczak - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyszczyn - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszczyszyn - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszec - 1446 (KrW) od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszech - 1265 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszecha - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszeczko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszejko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszek - 1493 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszel - 1387 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszelak - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Waszelewski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Waszeloch - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszenda - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszenik - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszeniuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszeniuta - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszewicz - 1707 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszęda - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszk - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszka, m. - 1387 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszke - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszkel - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszkiel - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszkielewicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszkielis - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszkieł - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszkiewicz - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszkilewicz - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszkinel - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszkis - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszko - 1366 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszkojć - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszkowiak - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszkowicz - 1436 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszkowski - od nazw miejscowych Waśki, Waszki (kilka wsi).

    Waszkowski - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszkuć - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszkun - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszkuń - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waszniewski - od nazwy miejscowej Waśniewo (olsztyńskie, gmina Janowiec Kościelny), Waśniów (kieleckie, gmina Waśniów).

    Waszniura - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszor - 1654 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszota - 1393 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszowicz - 1596 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszt - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Waszta - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wasztaj - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wasztajewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wasztajonek - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wasztan - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wasztewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Waszton - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wasztyk - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wasztyl - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wasztyn - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Waszuk - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszukiewicz - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszul - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszulewski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszull - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszut - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszuta - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszyczek - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszyl - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Waszylewicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Waszylewski - od nazwy miejscowej Wasylów (zamojskie, gmina Telatyn).

    Waszyliszyn - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Waszylkowski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Waszyn - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszynko - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waszyrowski - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waś - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waściak - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Waścikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Waścionek - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Waściszakowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Waściszek - 1649 od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waściszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Waściuśka - od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Waśk - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśka - od imion na Wa-, typu Wasyl (= Bazyli), Wawrzyniec, Wan (= Iwan = Jan).

    Waśkało - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśkan - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśkań - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśkiel - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśkiewicz - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśko - 1583 od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśkow - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśkowiak - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśkowicz - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśkowiec - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśkowski - od nazw miejscowych Waśki, Waszki (kilka wsi).

    Waśków - od waski ‘jeden z was’ lub od waska ‘szaflik’, od nazw osobowych na Wasz- lub od niemieckiej nazwy osobowej Waske.

    Waśniak - od waśń, dawniej też waśnia ‘kłótnia, spór’.

    Waśnicki - od waśń, dawniej też waśnia ‘kłótnia, spór’.

    Waśniczuk - od waśń, dawniej też waśnia ‘kłótnia, spór’.

    Waśniewicz - od waśń, dawniej też waśnia ‘kłótnia, spór’.

    Waśniewski - od nazwy miejscowej Waśniewo (olsztyńskie, gmina Janowiec Kościelny), Waśniów (kieleckie, gmina Waśniów).

    Waśnik - od waśń, dawniej też waśnia ‘kłótnia, spór’; od waśnik ‘kłótnik’.

    Waśnikowski - od waśń, dawniej też waśnia ‘kłótnia, spór’.

    Waśniowski - 1447 od nazwy miejscowej Waśniewo (olsztyńskie, gmina Janowiec Kościelny), Waśniów (kieleckie, gmina Waśniów).

    Waśno - od waśń, dawniej też waśnia ‘kłótnia, spór’.

    Waśnowski - od nazwy miejscowej Waśniewo (olsztyńskie, gmina Janowiec Kościelny), Waśniów (kieleckie, gmina Waśniów).

    Waśtok - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Wast, ta od imienia Sebastianus.

    Wata - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watach - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Wataci - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watacy - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watakiewicz - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watala - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watalski - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watała - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watamaniak - od wataman ‘zwierzchnik miejski, przewodniczący zgromadzenia’.

    Watamaniuk - od wataman ‘zwierzchnik miejski, przewodniczący zgromadzenia’.

    Watarka - od niemieckiej nazwy osobowej Water, ta od średnioniemieckiego water ‘woda’.

    Watarkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Water, ta od średnioniemieckiego water ‘woda’.

    Watarz - od niemieckiej nazwy osobowej Water, ta od średnioniemieckiego water ‘woda’.

    Watarzyszyn - od niemieckiej nazwy osobowej Water, ta od średnioniemieckiego water ‘woda’.

    Watas - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watasiewicz - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watasik - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Wataszek - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watczak - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watczyk - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Wateha - może od wataga, wataha ‘herszt eozbójników’.

    Watek - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watemborski - od nazwy miasta Wartenberg, dziś Syców (kaliskie).

    Watenberg - od nazwy miasta Wartenberg, dziś Syców (kaliskie).

    Watenborski - od nazwy miasta Wartenberg, dziś Syców (kaliskie).

    Water - od niemieckiej nazwy osobowej Water, ta od średnioniemieckiego water ‘woda’.

    Watęga - od podstawy wat-, por. gwarowe watolin ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watiuk - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watka - 1497 od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watkiewicz - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watko - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watkowski - 1526 od nazwy miejscowej Watkowice (elbląskie, gmina Ryjewo).

    Watków - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watła - od wątły ‘szczupły, mizerny’.

    Watłas - od wątły ‘szczupły, mizerny’.

    Watłosz - od wątły ‘szczupły, mizerny’.

    Watły - od wątły ‘szczupły, mizerny’.

    Watoch - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watocha - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watoka - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watola - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watolla - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watolski - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watoła - 1707 od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watołło - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Wator - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Watorczyk - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Watorek - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Watorowski - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Watorski - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Watowicz - 1448 od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watór - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Watrach - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watracz - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watraczuk - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watrak - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watrakiewicz - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watral - od watra ‘ogień, ognisko’ lub od watral ‘kij zbójecki’.

    Watralik - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watrała - 16 10 od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watras - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watrasz - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watraszek - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watraszyński - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watraś - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watres - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watrias - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watroba - od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Watrobiński - od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Watrobski - od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Watros - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watrowicz - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watróbka - od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Watrykowski - od watra ‘ogień, ognisko’.

    Watta - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Wattach - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watta-Skrzydlewski - złożenia brak; Watta od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat; Skrzydlewski od nazwy miejscowej Skrzydlewo (gorzowskie, gmina Międzychód).

    Watula - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watuło - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watura - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watus - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watusiak - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watuszko - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watuś - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watych - 1777 od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watycha - 1473 od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watychowicz - 1680 od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watyczuk - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watyga - 1765 może od wataga, wataha ‘herszt eozbójników’.

    Watykowski - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watylak - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watyluk - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watyśkiewicz - od podstawy wat-, por. gwarowe watolić ‘pleść’, wataha ‘banda, oddział zbrojny’, wata dawniej ‘mała sieć rybacka’, ze staropolskiego weta ‘opłata pobierana przez sędziego na zakończenie procesu’, niemiecka nazwa osobowa Wat.

    Watzlawczik - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Watzlawczyk - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Watzlawek - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Watzlawik - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Watzlawski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Waw - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawa - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawar - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawara - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Wawara - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawarczyk - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Wawarczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawarko - od imienia Barbara. Imię notowane w Polsce od XIV wieku jest pochodzenia greko-łacińskiego od bárbara ‘cudzoziemka’.

    Wawarko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawarski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawarzczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawel - od nazwy wzgórza i zamku Wawel.

    Wawelczyk - od nazwy wzgórza i zamku Wawel.

    Wawelski - od nazwy wzgórza i zamku Wawel.

    Wawełczyk - od nazwy wzgórza i zamku Wawel.

    Wawełka - od nazwy wzgórza i zamku Wawel.

    Wawełko - od nazwy wzgórza i zamku Wawel.

    Wawer - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawera - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawerczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawerczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawerczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawerek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawer-Frączyk - złożenia brak; Wawer od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec; Frączyk od imienia Franciszek. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, wywodzi się od nazwania Jana Bernardone, Francesco, znanego później jako św. Franciszek z Asyzu. Nazwanie pochodzi od franciscus ‘pochodzący z plemienia Franków’.

    Wawerk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawerka - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawerko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawerla - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawernia - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawerniuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawiel - od nazwy wzgórza i zamku Wawel.

    Wawiernia - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawierniuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawierowicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawierowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawilan - od imienia Wawiła, Wawił, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Babylas.

    Wawilczenko - od imienia Wawiła, Wawił, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Babylas.

    Wawilian - od imienia Wawiła, Wawił, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Babylas.

    Wawilin - od imienia Wawiła, Wawił, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Babylas.

    Wawiluk - od imienia Wawiła, Wawił, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Babylas.

    Wawiłow - od imienia Wawiła, Wawił, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Babylas.

    Wawiorka - od dawnego wiewiór ‘rzeżączka’, wiewiórka, z gwarowego wiewiór ‘gryzoń nadrzewny’.

    Wawiorko - od dawnego wiewiór ‘rzeżączka’, wiewiórka, z gwarowego wiewiór ‘gryzoń nadrzewny’.

    Wawiorowski - od dawnego wiewiór ‘rzeżączka’, wiewiórka, z gwarowego wiewiór ‘gryzoń nadrzewny’.

    Wawióra - od dawnego wiewiór ‘rzeżączka’, wiewiórka, z gwarowego wiewiór ‘gryzoń nadrzewny’.

    Wawiórka - od dawnego wiewiór ‘rzeżączka’, wiewiórka, z gwarowego wiewiór ‘gryzoń nadrzewny’.

    Wawiórko - od dawnego wiewiór ‘rzeżączka’, wiewiórka, z gwarowego wiewiór ‘gryzoń nadrzewny’.

    Wawiórkowski - od dawnego wiewiór ‘rzeżączka’, wiewiórka, z gwarowego wiewiór ‘gryzoń nadrzewny’.

    Wawiórowski - od dawnego wiewiór ‘rzeżączka’, wiewiórka, z gwarowego wiewiór ‘gryzoń nadrzewny’.

    Wawiórski - od dawnego wiewiór ‘rzeżączka’, wiewiórka, z gwarowego wiewiór ‘gryzoń nadrzewny’.

    Wawirowicz - od dawnego wiewiór ‘rzeżączka’, wiewiórka, z gwarowego wiewiór ‘gryzoń nadrzewny’.

    Wawka - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawlak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawnaszek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawniek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawnik - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawnikiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawnos - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawnoszek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawnuszak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawoczek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawoczna - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawoczny - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawoczy - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawok - (Śl) od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawol - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawoł - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawor - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Waworczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Waworek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Waworowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Waworski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawozna - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawoźniak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawoźny - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawożna - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawr - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawra - 1629 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrach - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawracki - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawracz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawranek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawraniuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawras - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawraszka - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawraszko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrecki - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrecko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreczek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreczka - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreczko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrejko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreniuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrenta - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrentowicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrenty - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreń - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreńczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreńczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreszek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreszlik - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreszuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawreta - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawręta - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawręty - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrin - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrinowicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrka - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrkowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawro - 1453 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawroch - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrocik - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrocki - od nazwy miejscowej Wawrowice (kieleckie, gmina Wiślica).

    Wawroczny - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrok - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawron - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawroniak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawronik - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawroniuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawronowicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawronowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrony - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawroń - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrończuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrończyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawroński - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawros - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawroski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrosz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawroszak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawroszek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawroszko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawroś - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrośka - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrot - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrotek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrow - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrowicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrowski - 1405 od nazwy miejscowej Wawrowice (kieleckie, gmina Wiślica).

    Wawrowy - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrów - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrszczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawruch - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawruk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrukiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawruniak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawruniuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawruń - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrusiak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrusiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrusz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawruszak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawruszczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawruszczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawruszek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawruszko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawry - 1667 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryc - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryca - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrych - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrycz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryczek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryczka - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryka - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrykiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrykiewycz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrykow - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrykowicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryków - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrylak - od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawrylakowski - od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawrylczak - od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawrylczuk - od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawrylewicz - od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawryluk - od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawrył - od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawryła - od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawryłkiewicz - od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawryłko - od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawryło - 1474 od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawryło - 1474 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryłowicz - od ukraińskiej formy Wawryło, Hawryło, pol. Gabriel.

    Wawryłowicz - 1687 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryn - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrynczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrynek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryniak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryniewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryniok - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryniuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrynkewycz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrynkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrynko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrynkowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrynow - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrynowicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrynów - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrynuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryń - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryńczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrys - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrysiak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrysiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrysik - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrysiuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrysko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrysz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryszak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryszczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryszczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryszewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryszkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryszko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryszuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryszyn - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawryzniak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzach - 1405 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzacz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzaczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzak - 1380 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzakowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzała - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzan - 1424 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzanek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzaniak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzankiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzankowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzańczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzańczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzas - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzasek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzaszak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzaszek - 1454 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzaszko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzątko - 1399 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzczak - 1786 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzczyk - 1683 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzec - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzecha - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzecki - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzecki - od nazwy miejscowej Wawrowice (kieleckie, gmina Wiślica).

    Wawrzeczak - 1786 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeczek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeczka - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeczko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeczyk - 1683 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzek - 1385 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzekiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzel - 1386 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzelski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeła - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeło - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzen - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzenczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzenczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzenczy - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzenczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzenek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeniak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeniec - 1399 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeniecki - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeniuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzenkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzenkowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeń - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeńczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeńczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeńczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeńkowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeński - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzesiak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzesiński - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzesiszyn - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzesta - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeszczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeszek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzeszkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrześta - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzewski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzęta - 1285 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrziczek - (Śl) od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzik - (Śl) od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzin - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzinczyk - (Śl) od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzinek - (Śl) od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzinosek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzinossek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzko - 137 1 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzkow - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzkowicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzkowiec - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzków - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzocha - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzok - (Śl) od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzokiewicz - (Śl) od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzoł - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzoła - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzon - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzonek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzoniak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzonka - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzonkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzonkoski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzonkowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzonok - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzonowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzoń - 1792 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzończak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzos - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzosek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzosz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzoszek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzoś - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzów - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuch - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuchowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuczek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzujszko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzukowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuła - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzun - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzunek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuniak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzunkowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuń - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuńczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzusiak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzusiczyn - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzusik - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzusin - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzusiszyn - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuszak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuszko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuszyn - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuszyński - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzut - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzuta - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzybok - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Wawrzyc - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyca - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzycek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzych - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzycha - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzycki - 1674 od nazwy miejscowej Wawrowice (kieleckie, gmina Wiślica).

    Wawrzyczak - 1659 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyczek - 1693 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyczko - 1646 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyczna - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyczny - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyczok - (Śl) od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyczyn - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyk - 1440 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzykiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzykowicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzykowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyków - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyła - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyło - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyłowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyn - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyna - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyncow - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy Miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynczok - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynia - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniaczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniakowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynicki - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniczek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniec - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniecki - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniek - 1599 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniewski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynik - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynika - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniok - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniska - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyniuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynkowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynosek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynow - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynowicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynowski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzynów - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyń - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyńcak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyńciak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyńców - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyńcza - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyńczak - 1585 od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyńczek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyńczk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyńczok - (Śl) od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyńczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyńczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyńkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyński - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyrzkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzysiak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzysiszyn - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzysiuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzysko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzysz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszcz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszczek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszniewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszyn - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyszyński - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzywoda - od podstawy war-, por. war ‘ukrop, wrzątek; upał; ilość piwa otrzymana z jednorazowego warzenia’, warzyć ‘gotować; ścinać się’, dawniej też ‘kłębić się, zbijać’.

    Wawrzyźska - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrzyżczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawrżkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszczenko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszczuk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszczyn - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszczyński - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszewski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszkow - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszkowicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszków - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszonek - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawszyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawulin - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawulski - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawuła - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawuło - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawułów - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawzyszko - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawżeńczyk - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawżyńczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wawżyński - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wayda - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waydel - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waydowicz - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waydowski - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Waydyk - od dawnego (z węgierskiego) wajda ‘dowódca’, w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Weide.

    Wayer - od niemieckiej nazwy osobowej Weier, ta od imienia złożonego Wig-heri.

    Waygart - od niemieckich nazw osobowych Wewig, Weik, te od imion złożonych na Wig-.

    Wayna - od niemieckich nazw osobowych Wein, Weine, te od imion złożonych na Win-.

    Wayner - od niemieckiej nazwy osobowej Weiner, ta od Wagner lub Wein-.

    Ways - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Wayś - od niemieckiego weiss ‘biały’.

    Waz - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Waza - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazacz - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazagow - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazanow - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazar - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wazarewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wazarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wazarz - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wazer - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wazerysek - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Wazgo-Majewski - złożenia brak; Wazgo- brak; Majewski 1759 od nazwy miejscowej Majewo (kilka wsi) lub od maj.

    Wazia - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Waziak - 1765 od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazic - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Waziela - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazielewski - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Waziewicz - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazik - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Waziłko - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Waziński - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazio - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Waznik - 1454 od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’ lub od staropolskiego ważnik ‘urzednik pilnujący wagi skarbowej’.

    Wazosek - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazowczyk - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazowicz - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazowski - od waza ‘duże naczynie na zupę’.

    Wazylewicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wazylik - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wazyluk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wazyra - od niemieckiej nazwy osobowej Wasser, ta od apelatywu Wasser ‘woda’.

    Waź - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Waźka - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Waźna - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Waźniaczka - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Waźniaczuk - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Waźniak - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Waźniakowski - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Waźnica - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Waźniewicz - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Waźniewski - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Waźnikiewicz - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Waźny - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Waż - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważdrąg - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważec - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważel - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważeński - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważewski - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważka - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważko - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważkowski - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważna - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Ważniak - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Ważniewicz - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Ważniewski - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Ważnik - 1602 od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’; od staropolskiego ważnik ‘urzednik pilnujący wagi skarbowej’.

    Ważny - 1493 od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Ważocha - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważowski - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważuchowski - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważybok - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważyc - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważycha - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważydrag - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważydrąg - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważyjeje - 1434 (Maz) od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważyk - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważyliński - od ważny ‘liczący się, doniosły’, dawniej też ‘cięzki’, poważny ‘zachowujący powagę’, dawniej też ‘okazały’.

    Ważyło - 1595 od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważyński - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważypiec - 1634 od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Ważywoda - od waga ‘urządzenie do ważenia; ciężar czegoś’, dawniej urzędowe prawo kontrolnego ważenia towarów’, ważyć ‘dokonywać pomiaru ciężaru; odważyć się’, dawniej też ‘cenić, szanować’.

    Wąbiowski - 1497 od nazwy miejscowej Wąbiewo (poznańskie, gmina Kamieniec).

    Wącek - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wącewicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wąch - od wąchać, węch ‘zapach’.

    Wąchacz - 14 1 1 od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchadło - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchal - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchala - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchalewski - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchalski - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchał - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchała - 1560 od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchałka - 16 15 od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchara - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchel - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchelski - 1748 od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchocki - 1636 od nazwy miejscowej Wąchock (kieleckie, gmina Wąchock).

    Wąchol - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wącholski - 1755 od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchoła - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchołowski - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchoś - 1595 od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchowiak - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchowicz - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchowiec - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchowski - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wąchulski - od wąchać, węch ‘zapach’ lub od dawnego wąchacz ‘szpieg’.

    Wącia - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wąciarz - od więcierz, także więcierz, wieńcerz, wącior ‘kosz do łowienia ryb w wodach stojących’.

    Wącier - od więcierz, także więcierz, wieńcerz, wącior ‘kosz do łowienia ryb w wodach stojących’.

    Wącięga - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wącik - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wącior - od więcierz, także więcierz, wieńcerz, wącior ‘kosz do łowienia ryb w wodach stojących’.

    Wącirz - od więcierz, także więcierz, wieńcerz, wącior ‘kosz do łowienia ryb w wodach stojących’.

    Wącisz - od więcierz, także więcierz, wieńcerz, wącior ‘kosz do łowienia ryb w wodach stojących’.

    Wąciur - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wącka - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wąckowiak - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wąckowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wąclewicz - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wącław - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wącławczyk - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wącławek - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wącławski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wącowski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wącyk - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wączała - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wączek - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wączyna - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wądek - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądel - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądelski - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądko - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądkowski - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądol - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wądolna - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wądolny - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wądolski - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wądołek - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wądołkowski - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wądołowicz - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wądołowski - od wądół ‘parów, jar; dół, wykrot’.

    Wądorowski - od wander ‘łazęga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Wander.

    Wądowski - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądra - od wędrować, może też od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wądraczek - od wędrować, może też od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wądrak - od wędrować, może też od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wądrocha - od wędrować, może też od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wądrowczyk - od wędrować, może też od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wądrucha - od wędrować, może też od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wądrych - od niemieckiej nazwy osobowej Wandrich, ta od łużyckiej realizacji imienia Andreas.

    Wądrychowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Wandrich, ta od łużyckiej realizacji imienia Andreas.

    Wądrychowski - od niemieckiej nazwy osobowej Wandrich, ta od łużyckiej realizacji imienia Andreas.

    Wądryk - od niemieckiej nazwy osobowej Wandrich, ta od łużyckiej realizacji imienia Andreas.

    Wądrzych - od wędrować, może też od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wądrzyk - od wędrować, może też od niemieckich nazw osobowych na Wandr-, te od Andreas.

    Wądrzyński - od nazwy miejscowej Wędrzyn (gorzowskie, gmina Sulęcin).

    Wądzała - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądzel - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądzelek - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądzicha - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądzina - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądziński - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądzonka - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wądzyński - od podstawy węd-, por. wędzić ‘suszyć w dymie’, ze staropolskiego ‘łowić ryby’, później też ‘trapic; osłabiać; kraść’, ze staropolskiego węda ‘haczyk’, wedka ‘przyrząd do łowienia ryb’.

    Wągiel - 1547 od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wągielewski - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wągier - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Wągierek - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Wągierski - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’

    Wągl - 1388 od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wąglarz - 1520 od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wąglarzy - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wąglec - 1354 od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wąglewic - 1399 od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wąglewski - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wąglicki - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wąglik - 1396 od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl, wąglik.

    Wąglikowski - 1764 od nazwy miejscowej Wąglikowice (gdańskie, gmina Kościerzyna).

    Wągliński - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wąglorz - (Śl) od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wąglowic - 139 1 od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wąglowiec - 14 17 od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wąglowski - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Wągorek - od węgorz ‘ryba o wężowatym ciele’.

    Wągorkiewicz - od węgorz ‘ryba o wężowatym ciele’.

    Wągorowski - od węgorz ‘ryba o wężowatym ciele’.

    Wągracki - od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wągradzki - od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wągrecki - od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wągrocki - od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wągroda - od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wągrodka - 158 1 od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wągrodna - od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wągrodny - 1453 od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wągrodzin - 1470-80 od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’.

    Wągrodzki - od staropolskiego wągroda ‘ogród; miejsce ogrodzone’ lub od nazwy miejscowej Wągroda (leszczyńskie, gmina Niechlów).

    Wągrowski - 1473 od nazwy miasta Wągrowiec (pilskie).

    Wągrynowicz - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od Węgrzyn ‘Węgier’.

    Wągrzak - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Wągrzyn - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od Węgrzyn ‘Węgier’.

    Wągrzyniak - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od Węgrzyn ‘Węgier’.

    Wągrzynkiewicz - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od Węgrzyn ‘Węgier’.

    Wągrzynowicz - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od Węgrzyn ‘Węgier’.

    Wągrzynowski - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od Węgrzyn ‘Węgier’.

    Wągrzyński - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od Węgrzyn ‘Węgier’.

    Wąp - 1490 od staropolskiego wąp, wąpie ‘wnętrzności, żołądek’.

    Wąpierski - od nazwy miejscowej Wąpiersk (ciechanowskie, gmina Lidzbark).

    Wąpieś - od staropolskiego wąp, wąpie ‘wnętrzności, żołądek’.

    Wąpołowski - od staropolskiego wąp, wąpie ‘wnętrzności, żołądek’.

    Wąpułowski - od staropolskiego wąp, wąpie ‘wnętrzności, żołądek’.

    Wąs - 1470-80 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsacz - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsak - 150 1 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsal - 1636 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsala - 1564 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsala-Kluczborski - złożenia brak; Wąsala 1564 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; Kluczborski od nazwy miasta Kluczbork.

    Wąsalski - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsał - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsała - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsat - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsata - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsaty ‘mający wąsy’.

    Wąsaty - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsaty ‘mający wąsy’.

    Wąsażnik - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wąsąg - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wąsążnik - od wasąg ‘wóz, bryczka z wyplatanymi bokami; kosz stanowiący wnętrze bryczki’.

    Wąsewicz - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsewski - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsiak - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsiakowski - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsiatycz - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsicki - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsicz - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsiecki - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsiek - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsiel - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsiel ‘choroba’.

    Wąsiela - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsiel ‘choroba’.

    Wąsielak - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsiel ‘choroba’.

    Wąsielewski - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsiel ‘choroba’.

    Wąsielski - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsiel ‘choroba’.

    Wąsieł - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsiel ‘choroba’.

    Wąsier - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsiel ‘choroba’.

    Wąsierski - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsiel ‘choroba’.

    Wąsiew - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsiewicz - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsiewski - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsik - 1224 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsikiewicz - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsikowicz - 1270 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsikowski - 1750 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsik-Winiarek - złożenia brak; Wąsik 1224 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik; Winiarek od podstawy win-, por. wino ‘napój otrzymywany przez fermentację moszczu z winogron; kolor w kartach, pik’, winić, wina ‘występek, błąd’, dawniej ‘kara pieniężna, grzywna’.

    Wąsil - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wąsil - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsilewski - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wąsiluk - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wąsiłek - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wąsin - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsiniak - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsiński - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsioł - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsiołek - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsior - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsiorek - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsiuk - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsiura - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsiuta - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’; od wąsik.

    Wąsk - od wąski.

    Wąski - od wąski.

    Wąskiewicz - od wąski.

    Wąskowicz - od wąski.

    Wąskowicz - 17 12 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąskowik - od wąski.

    Wąskowski - od wąski.

    Wąsław - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wąsławski - od imienia Wacław, które stanowi nowszą postać imienia złożonego Więcesław, Więcław. Zmiana nastąpiła w okresie średniowiecza pod wpływem języka czeskiego.

    Wąsłowicz - od imienia Bazyli, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia greckiego od basileus ‘wódz, król’. Na Rusi miało formę Wasilij, Wayl.

    Wąsota - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsow - 1332 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsowicz - 14 14 od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsowski - 1399 od nazw miejscowych Wąsów, Wąsowo (kilka wsi).

    Wąss - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąsyk - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wąszewski - od nazw miejscowych Wąsów, Wąsowo (kilka wsi).

    Wąś - od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Wątarczyk - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątarek - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątarski - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątek - od wątek ‘nić przewodnia’.

    Wąterek - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wąterski - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątka - od wątek ‘nić przewodnia’.

    Wątko - od wątek ‘nić przewodnia’.

    Wątkowski - od wątek ‘nić przewodnia’.

    Wątlikiewicz - od wątły ‘szczupły, mizerny’.

    Wątlikowicz - od wątły ‘szczupły, mizerny’.

    Wątlikowski - od wątły ‘szczupły, mizerny’.

    Wątła - od wątły ‘szczupły, mizerny’.

    Wątły - od wątły ‘szczupły, mizerny’.

    Wątor - 1698 od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątora - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątorczyk - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątorek - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątorowski - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątorski - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątorzka - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątór - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątroba - 14 17 od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Wątrobicz - od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Wątrobiński - od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Wątrobka - od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Wątrobowicz - od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Wątrobowski - od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Wątrobski - od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Wątrowicz - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątrowski - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątróbka - 137 1 od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Wątróbski - 1670 od wątroba ‘narząd wewnętrzny u kręgowców’.

    Wątróch - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątruch - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątrucki - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątruk - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wątur - od wątor ‘wgłębienie w klepkach beczki, do którego wchodzi brzeg dna’.

    Wąwerek - od gwarowego wąworek, węgorek ‘drewniane wiaderko do noszenia mleka’.

    Wąworek - od gwarowego wąworek, węgorek ‘drewniane wiaderko do noszenia mleka’.

    Wąwoźna - od wąwóz ‘głęboka dolina o stromych zboczach’, od przymiotnika wąwoźny.

    Wąwoźniak - od wąwóz ‘głęboka dolina o stromych zboczach’, od przymiotnika wąwoźny.

    Wąwoźny - od wąwóz ‘głęboka dolina o stromych zboczach’, od przymiotnika wąwoźny.

    Wąwożna - od wąwóz ‘głęboka dolina o stromych zboczach’, od przymiotnika wąwoźny.

    Wąwożniak - od wąwóz ‘głęboka dolina o stromych zboczach’, od przymiotnika wąwoźny.

    Wąwożny - od wąwóz ‘głęboka dolina o stromych zboczach’, od przymiotnika wąwoźny.

    Wąwro - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wąwrzonkiewicz - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wąwszczak - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Wąz - od wąż ‘gad beznogi’.

    Wązek - od wąż ‘gad beznogi’.

    Wąziak - od wąż ‘gad beznogi’.

    Wązik - od wąż ‘gad beznogi’.

    Wąziołek - od wąż ‘gad beznogi’.

    Wązowczyk - od wąż ‘gad beznogi’.

    Wązowicz - od wąż ‘gad beznogi’.

    Wązowski - od wąż ‘gad beznogi’’.

    Wąż - 1430 od wąż ‘gad beznogi’.

    Wążowski - od wąż ‘gad beznogi’.

    Wążyk - od wąż ‘gad beznogi’.







    Nazwiska występujące w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych XX w.


    Waach Waack Waade Waag Wabalis Wabel Wabersich Waberski Waberzek Wabia Wabiak Wabich Wabicki Wabicz Wabik Wabilska Wabin Wabiński Wabisiak Wabisiewicz Wabiszak Wabiszczewicz Wabiszczewska Wabiszczyńska Wabiszewicz Wabiszewski Wabniak Wabnic Wabnica Wabnicz Wabniec Wabnik Wabnitz Wabno Wabnyc Wabolewicz Waboł Waboniewicz Waborska Wabowska Wabrdalik Wabrzaszak Wabrzek Wabrzyc Wabrzycka Wabrzyk Wabszal Wabudzik Wabulis Wabur Wabus Wac Waca Wacach Wacan Wacarz Wacas Waceba Wacech Wacek Wacel Wacera Wacerka Wacermann Wacerzak Wacewicz Wach Wacha Wachacki Wachacz Wachaczewski Wachaczyk Wachadło Wachak Wachakowicz Wachal Wachala Wachalik Wachalski Wachaluk Wachał Wachała Wachałek Wachałowicz Wachałowski Wachan Wachanowicz Wachańska Wachatyl Wachauzen Wachciński Wachczyk Wache Wachecki Wachek Wachel Wachela Wachelka Wachelko Wachelska Wacheł Wachełka Wachełko Wachenek Wacheńko Wacher Wacherlohn Wacherman Wachewiak Wachewicz Wachęcka Wachhauzen Wachholc Wachholz Wachik Wachilewicz Wachiński Wachira Wachiuk Wachiwicz Wachla Wachlarz Wachler Wachlewicz Wachlewski Wachlik Wachlin Wachling Wachlińska Wachlka Wachloc Wachła Wachłaczenko Wachłowski Wachmann Wachmeta Wachmieta Wachmiller Wachmiński Wachmistrowicz Wachna Wachnachter Wachner Wachnia Wachniak Wachnianin Wachnianyn Wachnicki Wachnienko Wachniew Wachniewicz Wachniewski Wachnik Wachnikowski Wachnio Wachniuk Wachno Wachnolz Wachnowicz Wachnowski Wachobow Wachocki Wachocz Wachol Wacholc Wachole Wacholec Wacholiński Wacholski Wacholuk Wacholz Wachoł Wachołek Wachomin Wachon Wachoniak Wachonin Wachoń Wachoński Wachorska Wachoski Wachotko Wachowczyk Wachowiacz Wachowiak Wachowicz Wachowiec Wachowski Wachółka Wachra Wachsberger Wachsman Wachsmann Wachsmund Wachsner Wachstiel Wachstil Wachstyl Wacht Wachta Wachtarczyk Wachtel Wachtelberg Wachter Wachterowicz Wachterska Wachtl Wachtor Wachtryk Wachucik Wachuda Wachul Wachula Wachulak Wachulec Wachulecki Wachulewicz Wachulik Wachulski Wachuła Wachułak Wachułka Wachułko Wachułowska Wachura Wachusz Wachuta Wachutska Wachwachoff Wachwachter Wachwiak Wachwicz Wachy Wachyń Waciak Waciakowski Wacial Wacianiec Waciąga Waciega Waciel Wacienko Wacięga Wacik Wacikiewicz Wacikowski Wacinkiewicz Wacinowski Waciński Wacioł Wacior Wacios Waciór Waciórski Wacisz Waciuk Waciuła Waciuta Wacka Wackan Wacke Wacker Wackerman Wackermann Wackiel Wackier Wackiewicz Wacko Wackoni Wackowiak Wackowicz Wackowski Wackulec Waclau Waclav Waclaw Waclawczyk Waclawek Waclawiak Waclawska Waclik Wacław Wacławczyk Wacławek Wacławiak Wacławicz Wacławiec Wacławik Wacławinek Wacławkowska Wacławnik Wacławowicz Wacławski Wacmański Wacner Wacniak Wacnik Wacowiak Wacowski Waculik Wacura Wac-Włodarczyk Wacyk Wacykiewicz Wacyra Waczak Waczakowska Waczerek Waczew Waczko Waczkow Waczkowiak Waczkowski Waczków Waczór Waczuk Waczur Waczyński Wać Waćkiewicz Waćko Waćkowiak Waćkowski Wada Wadach Wadacz Wadalewska Wadalska Wadała Wadałek Wadałowska Wadamek Wadamik Wadap Wadarz Wadas Wadasek Wadasik Wadaszko Wadaszyk Wadaś Wadawiec Wadawska Waddeli Wadecki Wadehn Wadejko Wadejsza Wadek Wadel Wadelik Wadelski Wadeł Wadełek Wadełło Wademann Wadeń Wader Wadera Waderek Wadermanska Waderna Waderski Wades Wadewitz Wadęga Wadhwani Wadi Wadiak Wadicka Wadielac Wadiuk Wadkiewicz Wadkowiak Wadkowska Wadlerski Wadlewicz Wadlewski Wadłowska Wadniak Wadnicki Wadnik Wado Wadoch Wadok Wadolna Wadolny Wadolski Wadołek Wadołkowski Wadołowski Wadomski Wadon Wadoń Wados Wadoszewska Wadowiak Wadowiarz Wadowicki Wadowicz Wadowiec Wadowski Wadówka Wadra Wadrański Wadras Wadrenga Wadręcki Wadręszkiewicz Wadryński Wadrzko Wadrzyk Wadrzyńska Wadsenko Wadula Wadulińska Wadulla Wadulna Wadulska Waduła Wadwicz Wadych Wadycki Wadyk Wadykowski Wadyl Wadyniuk Wadyński Wadzel Wadzewicz Wadziak Wadzicki Wadzidis Wadzielska Wadziński Wadzisz Wadziuk Wadzyński Waechter Waehner Waese Wafa Wafflard Wafkari Wafkaris Waga Wagachiewicz Wagacz Wagal Wagan Waganiak Waganow Waganowicz Waganowska Wagasewicz Wagasiewicz Wagel Wagelis Wagels Wageman Wagemann Wagenfeil Wagenheim Wagenhejm Wagenknecht Wagenlader Wagenlichler Wagenplac Wagenrnecht Wager Wagerman Wagga Waghalter Wagiel Wagiełnicki Wagienfeld Wagiera Wagierska Wagil Wagilewicz Wagiła Wagin Wagiński Waglewski Waglorz Waglowski Wagner Wagner Wagnerowicz Wagnerowski Wagnesz Wagnic Wagnitz Wagnowski Wagon Wagoniak Wagonowska Wagosz Wagowski Wagórek Wagórka Wagrecki Wagrocki Wagroda Wagrodna Wagrodzki Wagrowiecka Wagrowski Wagrzecka Wagschal Wagstiel Wagstyl Wagsztyl Waguca Wagulis Waguła Wagura Wagus Wagusewicz Waguś Wahała Wahdain Wahdel Waheed Wahek Wahep Wahidi Wahl Wahlbeck Wahle Wahlgemuth Wahlich Wahlicht Wahlig Wahlik Wahlmann Wahlstedt Wahn Waibel Waiberg Waici Waicis Waiczyk Waida Waidaugusek Waidebach Waideman Waidemann Waidler Waido Waidyk Waidzik Waigner Waikaim Waillant Waiman Waimann Wain Wainberg Wainberger Wainc Waincetl Waindak Waindich Waindoch Waindok Waindzioch Waindzoch Wainer Waingart Waingertner Wainhold Waintraub Wais Waisbek Waisenfeld Waiser Waisman Waiss Waissberg Waissmann Waiszczak Waiz Waizer Waja Wajan Wajand Wajanowski Wajant Wajas Wajaszczyk Wajbel Wajberg Wajberger Wajbergier Wajc Wajcen Wajcetel Wajcfeld Wajcfelt Wajch Wajchamer Wajchaus Wajchbrot Wajchel Wajchenig Wajcher Wajchert Wajchman Wajchrowicz Wajchrzak Wajcht Wajcman Wajcowicz Wajcz Wajczuk Wajczyk Wajd Wajda Wajda Wajdak Wajdala Wajdalińska Wajdała Wajdałowicz Wajdas Wajdasz Wajdat Wajde Wajdebach Wajdecki Wajdeczko Wajdel Wajdeł Wajdemajer Wajdeman Wajdemann Wajden Wajdenfeld Wajdenrajch Wajder Wajdera Wajdlejt Wajdler Wajdlich Wajdman Wajdner Wajdon Wajdowicz Wajdowski Wajduch Wajduga Wajduk Wajdukiewicz Wajdwicz Wajdycz Wajdyga Wajdyk Wajdyła Wajdyło Wajdziak Wajdziaż Wajdzik Wajdziński Wajek Wajer Wajerak Wajerczyk Wajerowicz Wajerowski Wajerski Wajert Wajewicz Wajewska Wajg Wajgel Wajgelt Wajgerd Wajgert Wajgertner Wajgiel Wajgielt Wajgiert Wajgner Wajgold Wajgt Wajhajmer Wajhamer Wajheimer Wajk Wajkert Wajkiert Wajkowski Wajkt Wajktus Wajkut Wajland Wajlandt Wajlant Wajler Wajlonis Wajman Wajmann Wajmer Wajmirowski Wajn Wajnach Wajnar Wajnarowicz Wajnarowska Wajnas Wajnat Wajnberg Wajnberger Wajnbergier Wajnblom Wajnbrener Wajnburg Wajncetel Wajncettel Wajncfeld Wajndich Wajndok Wajndych Wajner Wajnerowski Wajnert Wajngart Wajngarten Wajngertner Wajnhajmer Wajnholc Wajnhold Wajnikonis Wajnkaim Wajnkajm Wajnkajn Wajnkauf Wajnlich Wajnoch Wajnor Wajnowski Wajnrajn Wajnrit Wajnrot Wajnryb Wajnstok Wajnsztajn Wajnsztejn Wajnsztok Wajntraub Wajntrit Wajnur Wajnura Wajńberg Wajrach Wajrak Wajran Wajrauch Wajrich Wajroch Wajrot Wajruch Wajrych Wajs Wajsa Wajsak Wajsbard Wajsbart Wajsbek Wajsberg Wajsberger Wajsbergier Wajsblech Wajsbort Wajsbrich Wajsbrot Wajsbrych Wajschof Wajsen Wajser Wajsgerber Wajshof Wajsiel Wajsil Wajske Wajskop Wajskopf Wajsler Wajslicer Wajsman Wajsmark Wajsnis Wajsowicz Wajsowska Wajsprach Wajsprych Wajss Wajst Wajstak Wajstand Wajstok Wajstuch Wajswaser Wajszczak Wajszczuk Wajszczyk Wajszczykowski Wajszczyn Wajszel Wajszewski Wajszko Wajszla Wajszle Wajsznis Wajsznor Wajsztub Wajszwilli Wajszys Wajt Wajtacha Wajtala Wajtałowicz Wajtasik Wajtaszak Wajtaszek Wajtaszkiewicz Wajtaś Wajtczak Wajtek Wajter Wajtera Wajtknecht Wajtkowski Wajtków Wajtkus Wajtkuś Wajtner Wajtowicz Wajtryd Wajtryt Wajtys Wajuberg Wajukajm Wajur Wajura Wajwer Wajwod Wajzberg Wajzbrot Wajze Wajzek Wajzer Wajzerska Wajzler Wajzner Wajzyk Wajżer Wajżyk Wak Wakalis Wakalski Wakaluk Wakało Wakan Wakar Wakarecy Wakarelska Wakaruk Wakasz Wakatinak Wakatinaki Wakatinakis Wake Waker Wakerman Wakert Wakie Wakiec Wakieć Wakienas Wakier Wakierak Wakieriak Wakl Waklak Waklowiak Wakoń Wakor Wakowiak Wakowicz Wakowski Wakółowski Waków Wakracy Wakrzyński Waks Waksamundzki Waksberg Waksenburg Waksman Waksmand Waksmann Waksmański Waksmudzki Waksmund Waksmundzki Wakszlak Waksztejn Wakszyński Waktor Wakukliński Wakula Wakulak Wakulczak Wakulczuk Wakulczyk Wakulczyński Wakulenko Wakulewicz Wakulewski Wakulicz Wakulik Wakulin Wakuliński Wakulski Wakuluk Wakuł Wakuła Wakułowicz Wakułowski Wakun Wakunik Wakunowicz Wakusch Wakuś Wal Wala Walac Walach Walachnia Walachniak Walachniewicz Walachos Walachowicz Walachowski Walaciak Walacik Walaciński Walacy Walacz Walacz Walaczak Walaczek Walaczko Walaczyk Walaczyński Walada Waladziński Walag Walagarda Walak Walalis Walama Walamaniuk Walamcik Walamik Walamkiewicz Walamowski Walamus Walan Walancik Walanczewska Walanczyk Waland Walanda Walandyk Walanek Walango Walania Walanin Walankiewicz Walanko Walano Walanowska Walanszkowska Walant Walantrzak Walantus Walantyk Walantynowicz Walanus Walańczyk Walańkiewicz Walański Walarczyk Walarek Walarowski Walarski Walarus Walarz Walarzak Walas Walasa Walasaczyk Walasak Walaschewski Walasek Walasiak Walasiek Walasiewicz Walasik Walasikowska Walasiński Walasiuk Walaski Walaskowski Walasow Walasuk Walasz Walaszak Walaszczak Walaszczuk Walaszczyk Walaszczyński Walaszek Walaszewski Walaszka Walaszkiewicz Walaszko Walaszkowski Walaszuk Walaszycz Walaszyk Walaszyński Walaś Walaśkiewicz Walat Walata Walatek Walaugo Walawander Walawek Walawender Walawgo Walawicz Walawiec Walawka Walawko Walawski Walazek Walazewicz Walazik Walądek Walądziak Waląg Waląs Waląszek Waląszko Walbach Walberg Walbiner Walbiniak Walbińska Walborczyk Walborski Walbórg Walbrecht Walburg Walc Walcak Walcendorf Walcer Walcerczak Walcerowicz Walcerz Walcerzak Walch Walcha Walcharz Walcher Walchniewicz Walchowska Walchrad Walciarek Walciszek Walciszewski Walckott Walcner Walcok Walcott Walcuch Walcz Walcza Walczak Walczak Walczakiewicz Walczak-Karaś Walczakowski Walczak-Ślusarczyk Walczak-Wójciak Walczański Walczar Walczas Walczek Walczenko Walczewski Walczkiewicz Walczkowski Walczok Walczowski Walczuca Walczuch Walczuk Walczuk Walczukiewicz Walczuk-Wałczuk Walczy Walczybok Walczych Walczycki Walczyk Walczykiewicz Walczykowski Walczyna Walczyński Walczyska Walczysko Walczyszewski Walczyszyn Wald Walda Waldach Waldan Waldanowski Waldański Waldau Waldburg Walde Waldech Waldeck Waldecker Waldecki Waldek Waldeker Waldemajer Waldeman Waldemar Walden Waldenberg Waldenberger Walder Waldera Waldhaus Waldhauser Waldhauzer Waldheim Waldhelm Waldkiewicz Waldmajer Waldman Waldmann Waldmanowska Waldner Waldo Waldoch Waldon Waldonek Waldoń Waldorf Waldorff Waldosz Waldow Waldowski Waldrab Waldrauch Waldrowska Waldschmidt Waldschmitt Waldstett Waldsztajn Waldun Waldyn Waldyniec Waldyra Waldzieńska Waldziński Walec Walecha Walechiewicz Waleciak Walecik Waleciuk Walecke Walecki Walecko Waleczak Waleczek Waleczka Waleczko Waleczkowski Walecz-Majewski Waleczna Waleczna Waleczny Waleczyszyn Waleda Waledziak Waledziewska Waledzik Waledziński Waledziuk Waledzki Waledzko Walega Walejcio Walejewski Walejko Walejnis Walejowska Walejsza Walejuk Walek Walelacz Waleleriańczyk Walelis Walemis Walemista Walemtukiewicz Walenberg Walenburg Walenc Walencewicz Walenci Walenciak Walenciej Walenciejczyk Walencik Walencikiewicz Walencikowski Walencinowicz Walenciuk Walenciukiewicz Walencki Walencow Walenców Walencukiewicz Walenczak Walenczewski Walenczikowski Walenczko Walenczuk Walenczyk Walenczykiewicz Walenczykowski Walenda Walender Walendiak Walendowicz Walendowski Walendukanis Walendy Walendykiewicz Walendzak Walendzewicz Walendziak Walendziewicz Walendziewski Walendzik Walendziński Walendzis Walendziuk Walendzka Walenga Walenia Waleniak Walenicki Waleniewicz Walenik Walenis Walenista Waleniuk Waleniukiewicz Walenkiewicz Walenko Walenkowicz Walenkowska Walenowicz Walenowska Walens Walensa Walensi Walensiak Walensińska Walenski Walenszczak Walenszleger Walent Walenta Walentak Walentarska Walentas Walentczak Walentejczyk Walentek Walentiak Walentin Walentinowa Walentkiewicz Walentkowski Walento Walentonowicz Walentow Walentowicz Walentowski Walentów Walentrzak Walentukanis Walentukiewicz Walenty Walentykiewicz Walentyn Walentynowicz Walentyński Walenza Walenzik Walenzyk Walenżyk Waleń Waleńciak Waleńciejczyk Waleńcik Waleńcikiewicz Waleńciuk Waleńciukiewicz Waleńcow Waleńców Waleńczak Waleńczewski Waleńczuk Waleńczyk Waleńczykiewicz Waleńczykowski Waleńdziak Waleńdziewski Waleńdzik Waleńdziński Waleńko Waleński Waleńszczak Waler Walera Walerak Walerczak Walerczuk Walerczyk Walerek Walerian Walerianczyk Walerianowicz Waleriańczyk Waleriański Walerias Walerich Walerjan Walerjanczyk Walerjanowicz Walerjańczuk Walerjańczyk Walerjański Waleron Waleronicz Walerowicz Walerowski Walerski Walert Waleruk Walerus Waleruś Walery Waleryan Waleryańska Walerych Waleryczak Waleryjańczyk Waleryk Waleryn Waleryńska Walerys Walerysek Walerysiak Waleryszak Waleryszek Waleryś Walerz Walerzak Wales Walesa Walesch Walesek Walesiak Walesic Walesiek Walesieniuk Walesiewicz Walesik Walesiński Walesiuk Waleski Waleskiewicz Walesko Walessa Walesz Waleszak Waleszczak Waleszczuk Waleszczyk Waleszczyński Waleszek Waleszewicz Waleszewska Waleszkiewicz Waleszko Waleszkowski Waleszuk Waleszyn Waleszyński Waleś Waleśkiewicz Waleśko Walet Waleta Waletka Waletko Waletrzak Waletzke Waletzki Waletzko Walewacz Walewander Walewandor Walewdzik Walewender Walewicz Walewicz-Antonowicz Walewinder Walewko Walewski Walexander Waleza Walezak Waleziński Walezowska Walezy Walezyk Walezyńska Wależak Walęciak Walęciej Walęcik Walęcikiewicz Walęcikowska Walęciuk Walęcki Walęczak Walęczewski Walęczkiewicz Walęczyk Walęda Walędzewicz Walędziak Walędziewicz Walędziewski Walędzik Walędziński Walędziuk Walędzki Walęga Walęncik Walęncka Walęnda Walęndzik Walęntek Walęsa Walęsiak Walętek Walętkowski Walętowska Walętrzak Walętynowicz Walęza Walęzak Walęziak Walężak Walf Walfan Walfar Walfer Walfisz Walfram Walgemut Walgóra Walgórski Walha Walheim Walia Waliak Walica Walich Walicha Walichiewicz Walichniewicz Walichnowski Walichowski Walichrad Walicht Walicińska Walicki Walickiewicz Waliczak Waliczek Waliczenka Waliczenko Waliczewski Waliczko Waliczok Walida Waliduda Walidura Walidzewska Walier Walieska Waliewski Waligora Waligorska Waligóra Waligóra-Hańca Waligórna Waligórski Waligrodzka Waligura Waligurski Walijewski Walik Walika Walikiewicz Walikło Walikowiak Walikowski Waliła Waliłko Waliło Walimowicz Walin Walinak Walinciak Walincki Walinczak Walinczewska Walinczyk Walinek Waliniak Waliniowski Walinowicz Walinowski Walińciak Walińczak Waliński Walio Walioszczyk Walis Walisch Walisiak Walisiewicz Walisiński Walisiuk Waliski Walisko Walisowski Walista Walis-Walisiak Walisz Waliszak Waliszczak Waliszczuk Waliszczyk Waliszek Waliszewicz Waliszewski Waliszka Waliszkiewicz Waliszko Waliszowska Waliś Waliśkiewicz Waliśko Walitów Walityńska Waliwander Waliwender Waliwinder Waliwonis Waliz Waljewski Walk Walka Walkan Walkani Walkaniak Walkarz Walke Walkenbach Walker Walkert Walkewicz Walkier Walkiewicz Walknowski Walko Walkoski Walkosz Walkosz-Berda Walkosz-Biskup Walkosz-Jambor Walkosz-Kleta Walkosz-Koślawy Walkosz-Strzelec Walkosz-Zmarzły Walkoś Walkow Walkowc Walkowiak Walkowicz Walkowiec Walkownik Walków Walkówka Walkus Walkusch Walkusz Walkuszewski Wall Walla Wallach Wallaczewski Walland Wallander Wallas Wallaszewska Wallberg Wallbrecht Wallbruch Wallcowska Walle Wallek Wallenberg Wallenburg Wallendszus Wallendzik Wallenrud Wallenschlaeger Wallenstein Wallentin Wallentowicz Waller Wallerand Wallerin Walleron Wallerowicz Walles Wallesz Wallewein Wallez Wallgren Wallheim Wallicht Wallim Wallimann Wallin Wallinger Wallini Wallinowicz Wallis Wallisch Wallitzky Wallkowicz Wallkusch Wallman Wallmann Wallmoden Wallner Wallnikowska Wallnisch Wallo Walloch Wallocha Wallon Walloni Wallonis Walloń Walloschek Walloschke Walloszek Wallqvist Wallrat Wallrath Wallstedt Wallstein Wallunger Wallus Wallusz Walluszkowski Walluta Wally Walma Walman Walmczykiewicz Walmian Walmiński Walmont Walmosz Walmot Walmowicz Walmund Walmus Walna Walnak Walnarek Walnecka Walner Walniak Walniakowska Walnicki Walniczak Walniczek Walniewicz Walniewska Walnik Walnikowska Walnisz Walniuk Walnowicki Walnowska Walny Walnycki Walnyckyj Walo Waloch Walocha Walochnik Waloczek Walon Walona Walonczewska Walondzik Waloniak Walonik Walonis Walontek Walontowicz Walony Waloń Walończyk Walońska Walor Walorczak Walorczuk Walorczyk Walorek Walorna Walorny Walorski Walory Walorych Walorysiak Waloryszak Waloryszek Walos Walosczyk Walosek Walosik Walosiński Waloski Walosz Waloszak Waloszczak Waloszczyk Waloszczyński Waloszek Waloszewski Waloszik Waloszka Waloszke Waloszkowska Waloszyk Waloszyński Waloś Walot Walota Walotek Waloti Walotka Walotko Walotys Walowik Walowski Walowy Walów Walpas Walpeter Walpucka Walpuski Walrat Wals Walsas Walschek Walschläger Walsdorf Walser Walsh Walsiewicz Walsik Walski Walsz Walszak Walszczak Walszczuk Walszczyk Walszczyńska Walszek Walszewski Walszkowski Walszon Walsztyniak Walszyna Walszyński Walt Walta Waltalska Waltańska Waltar Waltarz Waltaś Waltemberg Waltenberg Waltenberger Waltenburg Waltendorf Walter Walter Walterbach Walter-Croneck Walterejt Walterowicz Walterowski Walters Waltersdorf Walterski Walthauzer Walther Waltman Waltner Walton Waltor Waltorek Waltorowski Waltos Waltosz Waltoś Waltrand Waltrant Waltratus Waltrowski Waltsgot Waltuch Waltus Waltynowski Waltz Waltzer Walucewicz Waluch Waluchniewicz Waluchowski Walud Waluda Waludko Waluga Walugo Waluk Walukiewicz Walukowicz Walulewicz Walulik Walulis Walułkiewicz Walunkiewicz Walunszek Waluntkowska Walura Waluriewicz Walus Walusch Walusek Walusiak Walusiek Walusiewicz Walusiński Walusiuk Waluski Waluskiewicz Walusz Walusza Waluszczak Waluszczyk Waluszczyńska Waluszek Waluszewski Waluszkiewicz Waluszko Waluszkowski Waluszyński Waluś Waluśkiewicz Waluta Walutek Walutys Walużyniec Walużyńska Walwasiński Walwender Walwiańczyk Walwoda Walwszek Walwszkiewicz Waly Walyga Walytek Walytko Walz Walzak Walzner Walź Walżyński Wał Wała Wałach Wałachanowicz Wałachiewicz Wałachnia Wałachowicz Wałachowski Wałacik Wałacz Wałaczek Wałaczkiewicz Waładko Wałaga Wałajtys Wałalis Wałamaniuk Wałan Wałanczas Wałantowicz Wałańczas Wałańska Wałas Wałasek Wałasiewicz Wałasik Wałasiński Wałasiuk Wałaski Wałasz Wałaszczak Wałaszczk Wałaszczuk Wałaszczyk Wałaszek Wałaszeńska Wałaszewski Wałaszkiewicz Wałaszkowski Wałasztyn Wałaszuk Wałaszyk Wałaszyn Wałaszyński Wałaś Wałaśkiewicz Wałat Wałata Wałatek Wałatka Wałaziński Wałączek Wałąg Wałąga Wałągiewicz Wałąkiewicz Wałąko Wałąsa Wałąsewicz Wałąska Wałc Wałcarz Wałcas Wałcerz Wałchowska Wałcyrz Wałcz Wałczacki Wałczak Wałczańska Wałczecki Wałczek Wałczerska Wałczew Wałczewski Wałczowska Wałczuk Wałczy Wałczyk Wałczyna Wałczyński Wałczyszewska Wałczyszyn Wałda Wałdach Wałdacz Wałdarska Wałdczak Wałdoch Wałdon Wałdoń Wałdowski Wałdych Wałdyk Wałdykowski Wałdziński Wałecak Wałecki Wałeczak Wałeczek Wałega Wałejko Wałejnia Wałejnis Wałejsza Wałejszo Wałek Wałeka Wałencka Wałenczak Wałenda Wałendzis Wałenko Wałensa Wałensiński Wałenski Wałensz Wałeński Wałepa Wałerowski Wałesa Wałesewicz Wałesiak Wałesiński Wałeski Wałeszczuk Wałeszczyńska Wałeza Wałęba Wałęcak Wałęcewicz Wałęcki Wałęcz Wałędziński Wałędzki Wałęga Wałęka Wałęko Wałęndzis Wałęsa Wałęsek Wałęsewicz Wałęsiak Wałęsik Wałęsiński Wałęski Wałęsz Wałęza Wałęziak Wałęzka Wałęża Wałga Wałgas Wałguska Wałk Wałka Wałkanis Wałkanow Wałkiewicz Wałko Wałkonis Wałkow Wałkowiak Wałkowicz Wałkowiecki Wałkowiński Wałkownik Wałkowski Wałkówski Wałkucki Wałkulska Wałkusa Wałkuski Wałkuśka Wałłach Wałłaczewski Wałłosz Wałłowicz Wałoch Wałochnia Wałochow Wałocka Wałoczyk Wałojsza Wałor Wałos Wałosek Wałosiak Wałosiewicz Wałoski Wałosz Wałoszańska Wałoszczyk Wałoszek Wałoszewska Wałoszka Wałoszkiewicz Wałoszyk Wałoszyn Wałoszyński Wałota Wałow Wałowa Wałowiak Wałowicz Wałowiec Wałowik Wałowski Wałowy Wałów Wałpińska Wałpuski Wałsa Wałsowicz Wałszewski Wałtosz Wałtuch Wałucha Wałucki Wałudzka Waługa Wałujewicz Wałujska Wałuka Wałukaniec Wałukanis Wałukiewicz Wałuluk Wałuła Wałupka Wałupski Wałusza Wałuszczyk Wałuszka Wałuszko Wałuta Wałuto Wałyga Wałyluk Wałynek Wałynia Wałyniec Wałyńska Wałys Wałyszko Wałyszyn Wamagos Wamat Wamba Wamberski Wambier Wambold Wamborski Wambukat Wambutt Wamczyk Wamczyńska Wamecki Wamej Wamerska Wamil Wamka Wamke Wamot Wampach Wampel Wamposzczyk Wamposzek Wamposzyc Wamser Wamsiedl Wamtuch Wamwakulas Wamwas Wamyj Wan Wan Wan Wan Wan Wanacki Wanad Wanadt Wanag Wanaga Wanagas Wanagel Wanagelis Wanagiel Wanago Wanagos Wanagus Wanaks Wanal Wanał Wanała Wanało Wanarski Wanas Wanasik Wanasz Wanaszko Wanat Wanatko Wanatowicz Wanatowski Wanatuch Wanca Wancecka Wancek Wancel Wancers Wancerski Wancerz Wancetel Wancewicz Wanchała Wanchlewicz Wanciak Wanciarz Wancicki Wancienko Wancik Wancikowska Wancio Wancisiewicz Wancisz Wanciszek Wanciszewicz Wanciura Wanciuszewicz Wancka Wancke Wancky Wanclewska Wanclik Wancław Wancorska Wancowicz Wancura Wancyrz Wanczarek Wanczaruk Wanczasz Wanczewski Wanczko Wanczowski Wanczuk Wanczur Wanczura Wanczycki Wanczyk Wanczyński Wanczyszewicz Wand Wanda Wandach Wandachowicz Wandachowska Wandacz Wandakiewicz Wandal Wandalak Wandali Wandalli Wandalska Wandałowicz Wandałowski Wandas Wandasiewicz Wandasz Wandat Wandatowicz Wandczyk Wandechowicz Wandecka Wandek Wandeker Wandekier Wandel Wandelewski Wandeli Wandelt Wander Wanderdaum Wanderka Wanderlich Wanderliczko Wanderowicz Wanders Wanderschelden Wandersee Wanderski Wandersleben Wandery Wandessel Wandet Wandeus Wandiak Wandich Wandiger Wandio Wandiuk Wandk Wandka Wandke Wandkiewicz Wandland Wandlel Wandlewski Wandlik Wandlikowski Wandoch Wandok Wandokanty Wandolski Wandolt Wandołkowska Wandołowicz Wandołowski Wandor Wandorf Wandorff Wandorra Wandos Wandowicz Wandowski Wandór Wandracek Wandrachowicz Wandraczek Wandraj Wandrak Wandras Wandrasz Wandraś Wandrei Wandrej Wandrey Wandrichowski Wandror Wandrowski Wandrych Wandrychowski Wandryk Wandrykow Wandryków Wandt Wandtka Wandtke Wanduch Wandul Wandulski Wandur Wandura Wandurowska Wandurski Wandych Wandycz Wandyga Wandyk Wandysz Wandyszewski Wandzak Wandzel Wandzelewicz Wandzelewska Wandzelis Wandzeł Wandzewicz Wandziak Wandzich Wandzicki Wandziel Wandzielewicz Wandziewicz Wandzik Wandzilak Wandziński Wandzio Wandzioch Wandziora Wandziuk Wandziura Wandzlewicz Wandzlik Wandżura Wanecha Wanecki Waneczok Wanek Wanel Wanelczyk Wanelewicz Wanelewska Wanelik Wanelska Wanemann Waner Wanerek Wanerowska Wanerski Wang Wanga Wange Wangelara Wangelaras Wangelewska Wangełow Wangemann Wangenhagen Wangenknecht Wangenlender Wanger Wangert Wangia Wangie Wangiel Wangielowski Wangieł Wangierow Wangierska Wangiert Wangietner Wangin Wangisz Wangler Wanglorz Wangłasow Wango Wangowska Wangrat Wangren Wangrin Wangrowski Wangryn Wangrzyn Wania Waniaczuk Waniak Waniarczyk Waniarz Wanias Waniaus Wanic Wanich Wanicki Waniczek Waniec Waniech Waniecki Wanieczko Waniek Waniel Wanielewski Wanielik Wanielis Wanielista Wanieł Wanieńczyk Wanier Wanierke Wanierko Wanierowicz Wanierowska Wanierska Waniesista Waniewicz Waniewski Wanijas Wanik Wanikowski Wanil Wanilewska Wanilista Wanina Waniński Wanio Waniok Waniołek Waniołka Wanionek Wanior Waniorek Wanioszyn Waniowski Wanisch Wanisek Wanisiewicz Waniski Wanisławczyk Wanisz Waniszewski Waniszyn Waniuga Waniuk Waniukiewicz Waniura Waniurski Waniusiak Wanjanc Wanjas Wanjek Wanjur Wanjura Wank Wanka Wankat Wanke Wankewycz Wankiewicz Wanki-Wiśniewski Wanko Wankowiak Wankowicz Wankowski Wankrac Wanłk Wanna Wannatim Wanner Wanoch Wanocha Wanocka Wanoczny Wanoelow Wanok Wanopulos Wanopulu Wanoski Wanot Wanoth Wanous Wanowicz Wanowski Wanozik Wanrat Wanrey Wanrowska Wanrzak Wanrzyniak Wanrzyszak Wans Wansacz Wansbutter Wanschaff Wansel Wanselow Wanserski Wansierski Wanskiewicz Wanskowska Wanslik Wansław Wansławowicz Wansorra Wansowicz Wanszaft Wanszewicz Wanszura Wanszyca Want Wanta Wantała Wantek Wantel Wantenberg Wanter Wantk Wantka Wantke Wantkiewicz Wantlandt Wantoch Wantoch-Rekowski Wantola Wantoluk Wantoła Wantor Wantowicz Wantowski Wantritt Wantrych Wants Wantuch Wantuchowicz Wantuchowska Wantucz Wantula Wantulak Wantulok Wantuła Wantura Wantusiak Wantuszak Wantuszewska Wantych Wantycz Wantyła Wanucha Wanukiewicz Wanusiewicz Wanuszka Wanybok Wanych Wanyra Wanyura Wanzek Wanzel Wanzewicz Wanzke Wanżewicz Wap Wapa Wapała Wapańska Wapczyński Wapieniarz Wapienik Wapiennik Wapieński Wapierska Wapierzyńska Wapiński Waplak Wapnaruk Wapner Wapniarczuk Wapniarczyk Wapniarek Wapniarski Wapniarz Wapniawski Wapnierz Wapniewski Wapnirski Wapno Wapowski Wapp Wappa Wappe Wapryńska Waprzko Wapsza Wapszko Wapszkowicz Wapych Wara Warabida Warabieda Warabiela Warabińska Warac Warach Warachewicz Warachiewicz Warachim Warachowicz Warachowski Waracki Warackiewicz Waraczewski Waraczyński Warać Warady Waradyż Waradzka Waradzyn Waradzyński Waraga Waragasz Warakomski Warakońska Warakoski Warakowski Waraksa Waraksiewicz Warakso Waralik Warałsa Waramuz Waranecki Waranica Waranka Warankiewicz Waranko Waranków Waranowicz Warański Waras Warasek Warasicki Warasiecki Warasiewicz Warasiewska Warasim Warasimczyk Warasimiak Warasimiuk Warasimowicz Warasińska Warasymiuk Warasymów Waraszczuk Waraszczyk Waraszek Waraszewski Waraszkiewicz Waraszko Waraszyło Waraś Warat Waratus Waraty Waratyk Warawa Warawan Warawas Warawąsowski Wara-Wąsowski Warawicka Warawida Warawko Warbas Warbiński Warbisch Warbisz Warc Warcaba Warcabich Warcal Warcawa Warcecha Warcenga Warceszuk Warch Warchacz Warchaim Warchak Warchal Warchala Warchalewski Warchalińska Warchalski Warchaluk Warchał Warchała Warchałowski Warchańska Warchapowicz Warchhold Warchhoł Warchiak Warchił Warchim Warchińska Warchla Warchlak Warchlewski Warchlińska Warchocki Warchok Warchol Warcholak Warchold Warcholik Warcholiński Warcholski Warchoł Warchoła Warchołek Warchołowski Warchomika Warchomy Warchon Warchonowska Warchoń Warchot Warchotowska Warchow Warchowicz Warchowińska Warchowski Warchół Warchulec Warchuliński Warchulski Warchuł Warchyńska Warciak Warciarek Warcichowski Warcicki Warcik Warcikowski Warcin Warciński Warcisz Warciszek Warciszewska Warcka Warcok Warcop Warcygłowa Warcz Warczachowski Warczacka Warczak Warczakoski Warczakowski Warczał Warczarek Warczek Warczewski Warcziński Warczlak Warczok Warczuk Warczyglowa Warczygłowa Warczygłowski Warczyk Warczykowski Warczyłowski Warczyński Ward Warda Wardach Wardacki Warda-Gwarda Wardak Wardakas Wardakiewicz Wardakowski Wardal Wardaliński Wardalski Wardał Wardała Wardaniecka Wardanowski Wardany Wardański Wardas Wardaszak Wardaszek Wardaszewski Wardaszka Wardaszko Wardaś Wardatzki Wardawa Wardawy Wardayniec Wardącka Wardąga Warde Wardech Wardecki Wardega Wardein Wardejn Wardek Wardel Warden Wardencki Wardenec Wardenga Wardenowska Wardeń Wardeński Wardeska Wardeszka Wardeszkiewicz Wardeszko Wardeuszkiewicz Wardęba Wardęcki Wardęga Wardęnga Wardęski Wardęszkiewicz Wardężak Wardilick Wardin Wardlick Wardlińska Wardoch Wardocka Wardoliński Wardonga Wardonicz Wardoszka Wardowa Wardowicz Wardowski Wardowy Wardrzyk Warduch Warduk Warduleński Warduliński Wardulska Warduszko Wardyba Wardycka Wardyga Wardylak Wardyła Wardyło Wardyn Wardynga Wardyniec Wardynszkiewicz Wardyń Wardyński Wardysz Wardyta Wardza Wardzał Wardzała Wardzas Wardzejewski Wardzenski Wardziak Wardziała Wardzichowski Wardziec Wardziejewski Wardzik Wardzinkiewicz Wardziński Wardziuk Wardziukiewicz Wardzoł Wardzyk Wardzyn Wardzyński Wardżała Warec Warecha Warechowicz Warechowski Wareciak Wareciuk Warecki Warejko Warejko-Rowdo Warek Warekso Warel Warela Warelak Warelas Warelczuk Warelich Warelicka Warelis Warelisiak Wareliś Warelski Wareluk Warema Warembier Warembski Waremczak Waremczuk Waremejko Waremiejczyk Waremiejuk Waremij Waremik Waremiuk Waremka Waremko Waren Warenberg Warenciak Warenczak Warenczuk Warenda Warenek Warenhaupt Warenica Warenicki Warenik Warenko Warenow Warenycia Wareńczak Wareńczuk Wareński Waresiak Waresko Wareszak Wareszczuk Wareszczyński Wareszka Wareszuk Waret Wareta Waretko Wareus Warewicz Wareza Warezak Wareżak Waręciak Waręciuk Waręcki Waręczak Waręda Waręga Waręski Waręza Warężak Warężlak Warężyk Warfałowicz Warfoluk Warfołomiejew Warg Warga Wargacki Wargacz Wargal Wargala Wargalla Wargaluk Wargała Wargan Warganiak Warganowski Warganów Wargas Wargaty Wargawiak Wargelia Wargenau Wargiela Wargiewicz Wargin Wargo Wargocki Wargodzka Wargol Wargola Wargolec Wargoła Wargoska Wargosz Wargoś Wargowiak Wargowski Wargucka Wargulak Wargulec Wargulewicz Wargulewicz-Malinowski Wargulewski Wargulski Warguła Warhacz Warhał Warhocki Warhyła Warian Warianek Warianka Warianko Wariańska Warias Wariasz Wariaś Warisch Warisela Warjan Warjanek Warjarz Warjas Warjasz Wark Warka Warkalewicz Warkałło Warke Warkecka Warkiewicz Warkocki Warkocz Warkoczek Warkoczewski Warkoczyk Warkoczyński Warkomski Warkosiewicz Warkot Warkowicz Warkowski Warkulewicz Warkus Warkusch Warkusz Warla Warlach Warlamow Warlecha Warlecka Warleczuk Warlewski Warlich Warliewicz Warlik Warlikowski Warliński Warliś Warlo Warloch Warlosz Warłam Warłamow Warło Warłos Warłowski Warłycho Warłyga Warłygo Warłyha Warłyho Warłyna Warm Warmachowski Warman Warmans Warmańska Warmaz Warmaziński Warmbier Warmbrand Warmcz Warmel Warmełło Warmer Warmeż Warmholz Warmiak Warmicka Warmiejuk Warmieło Warmier Warmijak Warmiłło Warmiło Warminiec Warmiński Warmjak Warmke Warmochwał Warmons Warmowski Warms Warmski Warmt Warmula Warmulla Warmuła Warmus Warmuschok Warmusz Warmuszak Warmuszek Warmuszok Warmuś Warmut Warmuta Warmuth Warmuz Warmuzek Warmuziński Warmuż Warmuża Warmużek Warn Warna Warnacki Warnajtys Warnak Warnandt Warnas Warnasz Warnat Warnatowska Warnatów Warnatz Warna-Wiesławska Warnawin Warnawski Warnberg Warnbier Warnecki Warnel Warnełło Warneło Warneński Warner Warnesiuk Warniak Warniałło Warnicki Warniczek Warniel Warniełło Warnieło Warniewski Warnijak Warnik Warnikowski Warniłło Warniło Warnis Warniszewska Warnius Warnka Warnke Warnkowski Warnków Warno Warnocka Warnof Warnowski Warnus Warnusz Warnuszok Warnycka Warobiak Warobieda Warobij Warobiow Warobjew Waroch Warocha Warocki Waroczewski Waroczyk Warodowska Warok Warokuńska Warola Warolak Warolewicz Warolewska Warolska Waroła Waroma Waromiew Waromska Waron Warona Waronek Waroniak Waronicka Waroniecka Waronka Waronko Waronowicz Waroński Waropińska Warorzewski Waros Warosz Waroszczak Waroszewski Waroszył Waroszyło Waroś Warot Warowa Warowicki Warowicz Warowiec Warowiecka Warowna Warowny Warowska Warowy Warpa Warpacha Warpachowicz Warpachowski Warpacz Warpalska Warpas Warpasiewicz Warpaś Warpecha Warpechowski Warpecki Warpel Warpiechowski Warpiński Warpochowska Warpolińska Warps Warpuliński Warpus Warras Warreiter Warremann Warren Wars Warsa Warsala Warsami Warsamidis Warsamidu Warsamis Warschau Warschewska Warsewicz Warsiakowski Warsic Warsicki Warsiecka Warsiewicz Warsiński Warsitz Warski Warso Warsocki Warsowicz Warst Warsta Warston Warsz Warsza Warszacka Warszada Warszajło Warszak Warszakowski Warszaluk Warszał Warszałkowski Warszanik Warszańska Warszawa Warszawer Warszawiak Warszawian Warszawik Warszawin Warszawski Warszczak Warszczewska Warszczuk Warszczyk Warszczyński Warszewicz Warszewik Warszewski Warsziński Warszler Warszo Warszol Warszowski Warszt Warszta Warsztan Warsztocki Warszton Warsztoń Warsztynowicz Warszyc Warszycki Warszykowski Warszylewicz Warszyński Warszywka Warszywko Warś Wart Warta Wartach Wartacz Wartak Wartal Wartalka Wartalski Wartała Wartałowicz Wartałowska Wartanowicz Wartarska Wartas Wartasz Wartburg Wartczachowska Wartczak Wartecki Wartecz-Wartecki Wartega Wartejko Wartel Wartelnik Wartelska Wartemberg Wartenberg Warteresiewicz Warterowicz Wartesiewicz Wartęga Warth Wartini Wartkalter Wartke Wartkowska Wartłowska Wartman Wartner Wartnik Warto Wartocka Wartok Wartolec Wartolska Wartołowicz Wartołowski Warton Wartonowicz Wartoń Wartos Wartoś Wartowicz Wartownik Wartowski Wartska Wartuch Wartułowicz Wartykiewicz Wartyni Wartyniak Wartyniuk Wartynowicz Wartynowska Wartyński Wartyzela Waruch Waruchewicz Waruga Waruk Waruke Warulik Warum Warumek Warums Warumzer Warunek Warus Waruszak Waruszczak Waruszewski Waruszkiewicz Waruszowska Waruszyński Waruś Warwa Warwag Warwał Warwana Warwara Warwarczuk Warwarczyk Warwarczyn Warwarko Warwarków Warwarów Warwaruk Warwaryk Warwas Warwasiewicz Warwasiński Warwaszewicz Warwaszyński Warwaś Warwat Warwąg Warwiński Warwocki Waryan Waryas Waryasz Warych Warycha Warychowicz Warycki Waryda Waryga Waryjas Waryk Warykarz Warykasz Warykiewicz Warykowski Waryl Warylak Warylewski Warylik Waryła Waryłkiewicz Waryłko Waryło Waryna Warynica Warynicki Warynicz Waryniuk Warynkiewicz Warynowski Warynycia Waryń Waryńciuk Waryńczuk Waryński Warys Warysiak Warysz Waryszak Waryszczak Waryszek Waryszewski Waryszko Waryszuk Waryś Warywocki Warywoda Warywodzki Warywończyk Warzacha Warzachowski Warzacka Warzager Warzagier Warzagolis Warzajtis Warzajtys Warzak Warzała Warzan Warzani Warzański Warzaruk Warzaszczak Warzaszka Warzawa Warząchowski Warząski Warząszka Warzbiński Warzec Warzeca Warzech Warzecha Warzechowski Warzecki Warzecna Warzecza Warzeczka Warzejewski Warzejko Warzel Warzela Warzelska Warzenica Warzeniec Warzeń Warzeńczak Warzeńczyk Warzeński Warzesiak Warzeska Warzeszak Warzeszka Warzeszkiewicz Warzeszyński Warześniak Warzewski Warzęcha Warzęchowski Warzic Warzicz Warzin Warzinek Warziński Warzkiewicz Warzkowicz Warzkowska Warzków Warzna Warzniak Warznicki Warzny Warzoch Warzocha Warzochowska Warzocki Warzok Warzola Warzołek Warzonek Warzonkowski Warzoń Warzoszczak Warzowska Warzuc Warzuchowski Warzucki Warzusiak Warzuszyński Warzybak Warzybek Warzybok Warzyc Warzyca Warzych Warzycha Warzychowski Warzycki Warzyczek Warzyć Warzydrąg Warzyk Warzykiewicz Warzykowski Warzylek Warzyn Warzyniak Warzyniecka Warzyniuk Warzynkiewicz Warzynkowska Warzynowski Warzyńczak Warzyńczyk Warzyński Warzysiak Warzyski Warzyszak Warzyszcz Warzyszyński Warzywka Warzywoda Warżagolis Warżajtis Warżajtys Warżała Warżało Warżanek Warżawa Warżel Warżenberg Warżeń Warżo Warżołek Warżun Warżybok Warżycki Warżylek Warżyński Was Wasa Wasachan Wasacz Wasag Wasahan Wasak Wasakowska Wasal Wasala Wasalek Wasaliński Wasalska Wasaluk Wasałyszyn Wasanow Wasanowska Wasanów Wasarab Wasarzewska Wasat Wasatko Wasażnik Wasąg Wasąźnik Wasążek Wasążnik Wascheck Waschelewski Wascher Waschilowski Waschin Waschke Waschko Waschkowski Waschner Waschnewski Waschniewska Waschte Waschto Waschut Waschyńska Wascikowski Wascinski Wasciński Wascionek Wasczyszyn Wasecki Waseczko Waseczuk Wasek Wasela Waselczyk Waseleniuk Waselewski Waselina Wasemann Wasenczuk Waseńczuk Waseńczyk Waser Waserbrot Waserek Waserka Waserling Waserman Wasersztrum Waserszturm Waserwand Wasężnik Washke Wasiajew Wasiak Wasiakowski Wasial Wasiala Wasiał Wasiałek Wasiałkowska Wasiar Wasiarek Wasiatka Wasiatkin Wasiatko Wasiatycka Wasiatycz Wasica Wasich Wasicionek Wasicki Wasiczanek Wasiczek Wasiczko Wasiczonek Wasiczuk Wasidłow Wasiec Wasiecki Wasieczka Wasieczko Wasieczuk Wasiej Wasiejew Wasiejko Wasiek Wasiekiewicz Wasiekowski Wasiel Wasiela Wasielak Wasielczak Wasielczuk Wasielczyk Wasielec Wasieleńko Wasieleski Wasielew Wasielewicz Wasielewski Wasielica Wasielik Wasieliszyn Wasielk Wasielka Wasielke Wasielkiewicz Wasielkowski Wasieloff Wasielonek Wasielowski Wasielski Wasieluk Wasielyszyn Wasiełewski Wasieniak Wasienicz Wasieniec Wasienko Wasieńczak Wasieńczuk Wasieńko Wasieńska Wasierski Wasierzyński Wasieta Wasiewicz Wasiewiec Wasiewski Wasij Wasijczuk Wasik Wasikanis Wasikiewicz Wasikowski Wasil Wasila Wasilak Wasilasz Wasilc Wasilcow Wasilczak Wasilczenko Wasilczuk Wasilczuk Wasilczyk Wasilczyszyn Wasilec Wasileczko Wasilej Wasilejew Wasilejko Wasilek Wasilenczyk Wasilenia Wasileniuk Wasilenko Wasileńczyk Wasileńko Wasileski Wasilew Wasilewczyk Wasilewicz Wasilewski Wasilewski Wasilewski Wasiliadis Wasiliadys Wasiliew Wasiliewski Wasilijew Wasilik Wasilikowski Wasilin Wasilinka Wasilinko Wasiliszyn Wasiliu Wasilius Wasiliw Wasiljew Wasilk Wasilka Wasilke Wasilkiewicz Wasilkiw Wasilko Wasilkow Wasilkowicz Wasilkowski Wasilków Wasillew Wasilniaczyk Wasilniak Wasilok Wasilonek Wasilonok Wasilopulos Wasilopulu Wasilow Wasilowicz Wasilowski Wasilów Wasilski Wasiluk Wasiluk Wasilulis Wasiluszko Wasilyszyn Wasiła Wasiłek Wasiłko Wasiłkowski Wasiłków Wasiłowicz Wasiłowski Wasiłyszyn Wasin Wasincionek Wasinczak Wasinczyńska Wasinek Wasiniak Wasiniec Wasiniewski Wasinkiewicz Wasinkowicz Wasinta Wasińczak Wasińczuk Wasiński Wasio Wasiocha Wasiola Wasiolek Wasiolewska Wasioł Wasiołek Wasiołka Wasiołko Wasiołkowski Wasiołowski Wasiora Wasiota Wasiotek Wasiowski Wasiółka Wasiółkowska Wasiówka Wasir Wasirowska Wasirug Wasiszek Wasita Wasiuchnik Wasiucinek Wasiucionek Wasiuczyński Wasiuk Wasiukiewicz Wasiukow Wasiula Wasiulewicz Wasiulewski Wasiulk Wasiuła Wasiułyńska Wasiun Wasiunic Wasiuniec Wasiunyk Wasiura Wasiurdziak Wasiurska Wasiuszkiewicz Wasiuszko Wasiut Wasiuta Wasiutek Wasiuto Wasiutowicz Wasiutycz Wasiutyk Wasiutyń Wasiutyński Wasiwicz Wasjuczyńska Wask Waskało Waskan Waskań Waskarz Waskiałło Waskian Waskiel Waskiewicz Waskin Waskinowicz Wasko Waskosz Waskow Waskowiak Waskowicz Waskowicz-Kulczycki Waskowski Waskół Wasków Waskul Waskuł Waskunowicz Waslewski Waslicki Waslucionek Wasluck Wasław Wasławska Wasło Wasłoń Wasłowicz Wasłowski Wasłyszyn Wasman Wasmundzki Wasmyk Wasner Wasnewski Wasniewski Wasnik Wasnikiewicz Wasniowski Wasocki Wasoczański Wasołowska Wasong Wasończuk Wasoński Wasora Wasowicz Wasowski Wassarab Wassel Wassen Wassenberg Wasser Wasserberg Wasserberger Wasserek Wasserfurth Wasserka Wasserling Wasserman Wassermann Wasserstrom Wasserteil Wassidłow Wassielewski Wassilew Wassilow Wassilowicz Wassong Wassus Wassyl Wasta Wastag Wastak Wastatko Wastek Wastfalewski Wastkiewicz Wastkowski Wastok Wastowicz Wastowski Wastrach Wastrak Wastrowski Wastrych Wastwalewicz Wasuk Wasula Wasung Wasurczak Wasurczyk Wasus Wasusza Wasuszko Wasyców Wasyjczuk Wasyk Wasyl Wasylak Wasylcio Wasylciów Wasylców Wasylczak Wasylczenko Wasylczuk Wasylczyk Wasylczyszyn Wasylec Wasylecki Wasyleczko Wasylejko Wasylek Wasylenki Wasylenko Wasyleńko Wasylew Wasylewicz Wasylewski Wasyli Wasyliew Wasylik Wasylikow Wasylin Wasylina Wasylinka Wasylinko Wasyliszczak Wasyliszyn Wasyliw Wasyljew Wasylk Wasylka Wasylke Wasylkie Wasylkiewicz Wasylkin Wasylkiw Wasylko Wasylkow Wasylkowicz Wasylkowski Wasylków Wasylow Wasylowski Wasylów Wasyluk Wasylus Wasyluszko Wasylyk Wasylynczuk Wasylynko Wasyłczyn Wasyłeczko Wasyłejko Wasyłek Wasyłenko Wasyłeńko Wasyłew Wasyłowicz Wasyłów Wasyłyk Wasyłyn Wasyłyna Wasyłynka Wasyłyszyn Wasyna Wasynczuk Wasyniak Wasyniuk Wasyńczuk Wasyńczyk Wasz Waszaj Waszajko Waszajło Waszak Waszakowski Waszał Waszau Waszceniuk Waszcz Waszczak Waszczatyńska Waszczek Waszczelska Waszczeniak Waszczenik Waszczeniuk Waszczenko Waszczeńczuk Waszczewski Waszczuk Waszczun Waszczur Waszczuszyn Waszczyc Waszczyczyn Waszczyk Waszczykowski Waszczyłko Waszczyło Waszczyn Waszczyna Waszczyniuk Waszczyński Waszczyszak Waszczyszczak Waszczyszczyn Waszczyszyn Waszec Waszecha Waszeciak Waszecki Waszeczko Waszejko Waszek Waszekiewicz Waszel Waszelak Waszelewski Waszenda Waszenik Waszeniuk Waszeniuta Waszeszka Wasześcik Waszewicz Waszewski Waszęda Waszędybył Waszin Waszina Wasziński Waszk Waszka Waszkau Waszke Waszkel Waszkiel Waszkielewicz Waszkielis Waszkieł Waszkiewicz Waszkilewicz Waszkinel Waszkis Waszko Waszkojć Waszkowiak Waszkowicz Waszkowski Waszkuć Waszkun Waszkuń Waszlenia Wasznak Waszniewski Waszniura Waszowska Waszt Waszta Wasztaj Wasztajewicz Wasztajonek Wasztan Wasztewicz Waszton Wasztyk Wasztyl Wasztyn Waszuchin Waszuk Waszukanis Waszukiewicz Waszul Waszulewska Waszull Waszut Waszuta Waszycki Waszyczek Waszyczyńska Waszyk Waszyl Waszylewicz Waszylewski Waszyliszyn Waszylkowski Waszyn Waszynko Waszyński Waszyrowski Waś Waściak Waścikowski Waściński Waścionek Waściszakowski Waściszewski Waściuśka Waśk Waśka Waśkało Waśkan Waśkań Waśkiel Waśkiewicz Waśko Waśkow Waśkowiak Waśkowicz Waśkowiec Waśkowski Waśków Waślak Waślewski Waślicki Waślik Waślińska Waśniak Waśnicka Waśniczuk Waśniczyński Waśniewicz Waśniewski Waśnik Waśnikowska Waśniowski Waśno Waśnowska Waśtok Wata Watach Wataci Watacy Watakiewicz Watala Watalski Watała Watamaniak Watamaniuk Watanabe Watarka Watarkiewicz Watarz Watarzyszyn Watas Watasiewicz Watasik Wataszek Watbas Watch Watczak Watczyk Watdach Watdyn Wateha Watek Watemborski Watenberg Watenborska Water Waterhouse Waterla Waterle Waterman Waterowska Waters Watęga Watford Waticz Watiuk Watka Watkajtis Watkiewicz Watkis Watko Watkowski Watków Watle Watlińska Watła Watłas Watłosz Watły Watman Watne Watoch Watocha Watoka Watola Watolik Watolina Watolla Watolski Watoła Watołło Wator Watorczyk Watorek Watorowski Watorski Watowska Watór Watrach Watracz Watraczuk Watrak Watrakiewicz Watral Watralik Watrała Watras Watrasz Watraszek Watraszyński Watraś Watrias Watroba Watrobińska Watrobska Watros Watrowicz Watróbka Watrykowski Watson Watszon Watta Wattach Watta-Skrzydlewski Watten Wattenbach Wattenberg Wattman Wattson Watula Watulak Watuło Watus Watusiak Watuszko Watuś Watut Watwat Watycha Watychowicz Watyczuk Watykowska Watylak Watyluk Watyśkiewicz Watza Watziaw Watzinger Watzka Watzlar Watzlawczik Watzlawczyk Watzlawek Watzlawik Watzlawski Wauben Waulin Wauman Waura Wauranek Waurowski Waurzynek Waus Wauszczak Wauszko Wauter Wauters Waw Wawa Wawaczna Wawaczny Wawaczyk Wawak Wawalany Wawalska Wawał Wawar Wawara Wawarczyk Wawarko Wawarska Wawarzczyk Wawarzecka Wawarzynczyk Wawarzynek Wawarzynów Wawarzyńczak Wawarzyńczyk Wawarzyński Wawarzyszko Wawczak Wawczkiewicz Wawczko Wawczny Wawczuk Wawczyk Wawczykiewicz Wawczyniak Wawczyńska Wawdefer Wawdejuk Wawdiejczuk Wawdysz Wawdzeńczyk Wawdziejczuk Waweczny Wawel Wawelczyk Wawelski Wawełczyk Wawełka Wawełko Wawer Wawera Wawerczak Wawerczuk Wawerczyk Wawerek Wawer-Frączyk Wawerk Wawerka Wawerko Wawerla Wawernia Wawerniuk Wawersajtys Wawersich Wawersig Wawersik Wawerski Wawersowicz Wawerys Wawerys Wawerzig Wawiak Wawicka Wawiel Wawiernia Wawierniuk Wawierowicz Wawierowska Wawigórska Wawilan Wawilczenko Wawilian Wawilin Wawiluk Wawiłow Wawiniewski Wawiński Wawiorka Wawiorko Wawiorowski Wawióra Wawiórka Wawiórko Wawiórkowski Wawiórowski Wawiórska Wawirowicz Wawizos Wawka Wawkiewicz Wawko Wawlak Wawnaszek Wawniek Wawnik Wawnikiewicz Wawnos Wawnoszek Wawnuszak Wawoczek Wawoczna Wawoczny Wawoczy Wawok Wawol Wawoł Wawor Waworczyk Waworek Waworowska Waworska Wawosczyk Wawotzny Wawotżny Wawozna Wawoźniak Wawoźny Wawożna Wawra Wawrach Wawracka Wawracz Wawranek Wawraniuk Wawras Wawraszka Wawraszko Wawrausch Wawrausz Wawrczyk Wawrecki Wawrecko Wawreczek Wawreczka Wawreczko Wawreczuk Wawrejko Wawrek Wawreniuk Wawrenta Wawrentowicz Wawrenty Wawreń Wawreńczuk Wawreńczyk Wawreszek Wawreszlik Wawreszuk Wawreta Wawręta Wawręty Wawrin Wawrinowicz Wawriska Wawriszczuk Wawrka Wawrkowska Wawro Wawroch Wawrocik Wawrocki Wawroczny Wawrok Wawron Wawroniak Wawronik Wawroniuk Wawronowicz Wawronowska Wawrony Wawroń Wawrończuk Wawrończyk Wawroński Wawros Wawroski Wawrosz Wawroszak Wawroszek Wawroszko Wawroś Wawrośka Wawrot Wawrotek Wawrow Wawrowicz Wawrowski Wawrowy Wawrozki Wawrów Wawrszczyk Wawruch Wawruk Wawrukiewicz Wawruniak Wawruniuk Wawruń Wawrusiak Wawrusiewicz Wawrusz Wawruszak Wawruszczak Wawruszczuk Wawruszek Wawruszko Wawry Wawryc Wawryca Wawrych Wawrycz Wawryczek Wawryczka Wawryczuk Wawryk Wawryka Wawrykiewicz Wawrykiewycz Wawrykow Wawrykowicz Wawryków Wawryków Wawrylak Wawrylakowski Wawrylczak Wawrylczuk Wawrylewicz Wawryluk Wawrył Wawryła Wawryłkiewicz Wawryłko Wawryło Wawryłowicz Wawryn Wawrynczuk Wawrynek Wawryniak Wawryniewicz Wawryniok Wawryniuk Wawrynkewycz Wawrynkiewicz Wawrynko Wawrynkowska Wawrynow Wawrynowicz Wawrynów Wawrynuk Wawryń Wawryńczuk Wawrys Wawrysiak Wawrysiewicz Wawrysik Wawrysiuk Wawrysko Wawrysz Wawryszak Wawryszczak Wawryszczuk Wawryszewicz Wawryszkiewicz Wawryszko Wawryszuk Wawryszyn Wawryzniak Wawrzacz Wawrzaczak Wawrzak Wawrzakowski Wawrzała Wawrzan Wawrzanek Wawrzaniak Wawrzankiewicz Wawrzankowska Wawrzańczak Wawrzańczyk Wawrzas Wawrzasek Wawrzaszak Wawrzaszek Wawrzaszko Wawrząchowski Wawrząkiewicz Wawrząkowski Wawrząnkowska Wawrzątkowska Wawrzczak Wawrzczyk Wawrzec Wawrzecha Wawrzecki Wawrzeczek Wawrzeczka Wawrzeczko Wawrzek Wawrzekiewicz Wawrzel Wawrzelski Wawrzeła Wawrzeło Wawrzen Wawrzenczak Wawrzenczuk Wawrzenczy Wawrzenczyk Wawrzenek Wawrzeniak Wawrzeniec Wawrzeniecki Wawrzeniuk Wawrzenkiewicz Wawrzenkowska Wawrzeń Wawrzeńczak Wawrzeńczuk Wawrzeńczyk Wawrzeńkowska Wawrzeński Wawrzesiak Wawrzesiński Wawrzesiszyn Wawrzesta Wawrzeszczak Wawrzeszek Wawrzeszkiewicz Wawrześta Wawrzewski Wawrziczek Wawrzik Wawrzin Wawrzinczyk Wawrzinek Wawrzinosek Wawrzinossek Wawrzinski Wawrziński Wawrzkiewicz Wawrzko Wawrzkow Wawrzkowicz Wawrzkowiec Wawrzków Wawrzocha Wawrzok Wawrzokiewicz Wawrzoł Wawrzoła Wawrzon Wawrzonek Wawrzoniak Wawrzonka Wawrzonkiewicz Wawrzonkoski Wawrzonkowski Wawrzonok Wawrzonowski Wawrzoń Wawrzończak Wawrzos Wawrzosek Wawrzosz Wawrzoszek Wawrzoś Wawrzowska Wawrzów Wawrzuchowski Wawrzuczek Wawrzujszko Wawrzuk Wawrzukowska Wawrzuła Wawrzun Wawrzunek Wawrzuniak Wawrzunkowski Wawrzunowski Wawrzuń Wawrzuńczak Wawrzusiak Wawrzusiczyn Wawrzusik Wawrzusin Wawrzusiszyn Wawrzuszak Wawrzuszko Wawrzuszyn Wawrzuszyńska Wawrzut Wawrzuta Wawrzybok Wawrzyc Wawrzyca Wawrzycek Wawrzych Wawrzycha Wawrzycki Wawrzyczek Wawrzyczko Wawrzyczna Wawrzyczny Wawrzyczok Wawrzyczuk Wawrzyczyk Wawrzyczyn Wawrzyk Wawrzykiewicz Wawrzyko Wawrzykowicz Wawrzykowski Wawrzyków Wawrzyła Wawrzyło Wawrzyłowska Wawrzyn Wawrzyna Wawrzynak Wawrzyncow Wawrzynczak Wawrzynczok Wawrzynczuk Wawrzynczyk Wawrzynek Wawrzynia Wawrzyniaczyk Wawrzyniak Wawrzyniakowska Wawrzynicki Wawrzyniczak Wawrzyniczek Wawrzyniczyk Wawrzyniec Wawrzyniecki Wawrzyniek Wawrzyniewicz Wawrzyniewski Wawrzynik Wawrzynika Wawrzyniok Wawrzyniska Wawrzyniuk Wawrzynkiewicz Wawrzynko Wawrzynkowski Wawrzynosek Wawrzynow Wawrzynowicz Wawrzynowski Wawrzynów Wawrzyń Wawrzyńcak Wawrzyńciak Wawrzyńców Wawrzyńcza Wawrzyńczak Wawrzyńczek Wawrzyńczk Wawrzyńczok Wawrzyńczuk Wawrzyńczyk Wawrzyńkiewicz Wawrzyński Wawrzyrzkiewicz Wawrzysiak Wawrzysiszyn Wawrzysiuk Wawrzysko Wawrzysz Wawrzyszak Wawrzyszcz Wawrzyszczak Wawrzyszczek Wawrzyszczuk Wawrzyszczyk Wawrzyszek Wawrzyszkiewicz Wawrzyszko Wawrzyszniewicz Wawrzyszuk Wawrzyszyn Wawrzyszyński Wawrzywoda Wawrzyźska Wawrzyżczak Wawrżkiewicz Wawszczak Wawszczenko Wawszczuk Wawszczyk Wawszczyn Wawszczyńska Wawszewska Wawszkiewicz Wawszko Wawszkow Wawszkowicz Wawszków Wawszonek Wawszyk Wawulin Wawulski Wawuła Wawuło Wawułów Wawzyszko Wawżeńczyk Wawżyńczak Wawżyński Waxman Waxmann Wayda Waydel Waydowicz Waydowski Waydyk Wayer Waygart Waygt Wayler Wayman Waymann Wayna Wayner Ways Wayś Waz Waza Wazacz Wazagow Wazanow Wazar Wazarewicz Wazarowicz Wazarz Wazbińska Wazbis Wazdrąg Wazeborowska Wazelin Wazeliński Wazer Wazerysek Wazgielewicz Wazgird Wazgo Wazgo-Majewska Wazia Waziak Wazic Waziela Wazielewski Waziewicz Wazik Waziłko Waziński Wazio Waziutyń Wazkosz Wazkowiak Wazl Wazlawczyk Wazlawek Wazner Wazosek Wazowczyk Wazowicz Wazowski Wazydrąg Wazyk Wazylewicz Wazylik Wazyluk Wazyński Wazyra Waź Waźbiński Waźka Waźlewska Waźna Waźniaczka Waźniaczuk Waźniak Waźniakowska Waźnialis Waźnica Waźniewicz Waźniewski Waźnikiewicz Waźny Waż Ważańska Ważbiński Ważdrąg Ważec Ważecka Ważejewski Ważel Ważeliński Ważeński Ważewska Ważgaukas Ważgauskas Ważgint Ważgowski Ważka Ważko Ważkowska Ważna Ważniak Ważniewicz Ważniewski Ważny Ważocha Ważowski Ważuchowski Ważybok Ważyc Ważycha Ważydrag Ważydrąg Ważyk Ważylińska Ważyński Ważywoda Wąbalewicz Wąberska Wąbich Wącek Wącewicz Wąchadło Wąchal Wąchala Wąchalewski Wąchalski Wąchał Wąchała Wąchara Wąchecka Wąchel Wąchelska Wąchnicki Wąchocki Wąchol Wącholski Wąchoła Wąchołowska Wąchowiak Wąchowicz Wąchowiec Wąchowski Wąchulski Wącia Wąciarz Wącier Wącięga Wącik Wącior Wącirz Wącisz Wąciur Wącka Wąckowiak Wąckowska Wąclewicz Wącław Wącławczyk Wącławek Wącławski Wącowski Wącyk Wączała Wączek Wączyna Wądałowski Wądek Wądel Wądelska Wąder Wądereusz Wąderlich Wąderska Wądko Wądkowski Wądłowski Wądol Wądolna Wądolny Wądolski Wądołek Wądołkowski Wądołowicz Wądołowski Wądorowski Wądowski Wądra Wądraczek Wądrak Wądrocha Wądrowczyk Wądrucha Wądrychowicz Wądrychowska Wądrzecka Wądrzeyk Wądrzych Wądrzyk Wądzała Wądzel Wądzelek Wądzicha Wądzina Wądziński Wądzonka Wądzyński Wąfera Wąg Wągiel Wągielewska Wągier Wągierek Wągierski Wąglarz Wąglarzy Wąglewska Wąglicki Wągliński Wąglorz Wąglowska Wągłowska Wągorek Wągorkiewicz Wągorowski Wągowski Wągórek Wągracka Wągradzka Wągrecki Wągrocki Wągroda Wągrodna Wągrodny Wągrodzki Wągrowiecki Wągrowski Wągrynowicz Wągrzak Wągrzycki Wągrzyn Wągrzyniak Wągrzynkiewicz Wągrzynowicz Wągrzynowski Wągrzyński Wąkowicz Wąleczek Wąlisko Wąlkiewicz Wąnchała Wąncisiewicz Wąndzik Wąntor Wąntorek Wąntruch Wąpieraj Wąpierski Wąpieś Wąpołowski Wąpułowski Wąs Wąsacz Wąsag Wąsak Wąsal Wąsala Wąsala-Kluczborski Wąsalski Wąsał Wąsała Wąsarzewska Wąsat Wąsata Wąsaty Wąsażnik Wąsąg Wąsążnik Wąsecki Wąsek Wąsewicz Wąsewski Wąsiak Wąsiakowski Wąsiatycz Wąsicki Wąsicz Wąsiecki Wąsiek Wąsiel Wąsiela Wąsielak Wąsielewska Wąsielski Wąsieł Wąsier Wąsierski Wąsiew Wąsiewicz Wąsiewski Wąsik Wąsikiewicz Wąsikowicz Wąsikowski Wąsik-Winiarek Wąsil Wąsilewski Wąsiluk Wąsiłek Wąsin Wąsiniak Wąsiński Wąsioł Wąsiołek Wąsior Wąsiorek Wąsiuk Wąsiura Wąsiuta Wąsk Wąski Wąskiewicz Wąskowicz Wąskowik Wąskowska Wąsłakowska Wąsław Wąsławska Wąsniewska Wąsocki Wąsola Wąsołowska Wąsowicz Wąsowski Wąsożnik Wąss Wąswik Wąsyk Wąszak Wąszczak Wąszczyszyn Wąszewski Wąszkiel Wąszyńska Wąś Wąśkiewicz Wąśko Wąśniewicz Wąśniewski Wątała Wątarczyk Wątarek Wątarski Wątek Wąterek Wąterska Wątka Wątko Wątkowski Wątlikiewicz Wątlikowicz Wątlona Wątła Wątły Wątocki Wątoła Wątor Wątora Wątorczyk Wątorek Wątorowski Wątorski Wątorzka Wątowski Wątór Wątroba Wątrobicz Wątrobiński Wątrobka Wątrobowicz Wątrobowski Wątrobski Wątrowicz Wątrowski Wątróbka Wątróbski Wątróch Wątruch Wątrucki Wątruk Wątur Wąwerek Wąworek Wąwoźna Wąwoźniak Wąwoźny Wąwożna Wąwożniak Wąwożny Wąwro Wąwrzonkiewicz Wąwszczak Wąz Wązek Wąziak Wązicka Wąziewski Wązik Wąziołek Wązka Wązowczyk Wązowicz Wązowska Wąż Wąż Wążna Wążod Wążowski Wążyk Wcibisz Wcichowska Wcieseł Wcieślak Wcieślik Wciło Wciorka Wciorko Wciórek Wciórka Wciórki Wcisak Wcisek Wciseł Wcislak Wcislik Wcislo Wcisła Wcisła Wcisłak Wcisław Wcisłek Wcisłek Wcisło Wcisło-Panas Wcisłoś Wcisłowicz Wcisłowski Wcisły Wcisły Wciss Wciślak Wciślek Wciślek Wciślek Wciślik Wciśliński Wcitek Wciurek Wciurka Wczarek Wczasek Wczelak Wczelik Wczesna Wczesniak Wczesny Wcześna Wcześniak Wcześny Wczisło Wczołek Wczołowska Wczysła Wczysław Wczysło Wdak Wdaniec Wdanik Wdanin Wdańczyk Wdańska Wdawczyk Wdawiarska Wdawik Wdawska Wdech Wdecki Wdelowska Wdenko Wdeń Wdlejowski Wdleowski Wdoniak Wdonicka Wdonikowska Wdoszczuk Wdowa Wdowczak Wdowczyk Wdowczyn Wdowczyński Wdowek Wdowiaczyk Wdowiak Wdowiaki Wdowiakowska Wdowiak-Wilk Wdowian Wdowiarek Wdowiarski Wdowiarz Wdowiasz Wdowicki Wdowicz Wdowiczak Wdowiczenko Wdowiczuk Wdowiec Wdowiecki Wdowieczyn Wdowienka Wdowienko Wdowień Wdowieńska Wdowierska Wdowik Wdowika Wdowikowski Wdowin Wdowiński Wdowiok Wdowionek Wdowiszewski Wdowiuk Wdowka Wdowski Wdowycz Wdowyczenko Wdowyn Wdowyń Wdówczyk Wdówczyński Wdówik Wdówka Wdroń Wdrwąg Wduwczyk Wduwik Wdycz Wdynarowska Wdynicz Wdynowska Wdzianowska Wdziączkowska Wdziączna Wdzieczna Wdzieczny Wdziekoński Wdzienczna Wdzienczny Wdzienkowska Wdzieńkoński Wdzieńkowski Wdzięczak Wdzięczczak Wdzięczkowski Wdzięczna Wdzięczny Wdziękoński Wdziękowski Wdzisz Weaver Webb Webber Webe Webel Webelska Webenda Weber Weberbauber Weberbauer Weberman Webermann Weberowski Webers Webersich Weberski Webert Weber-Weller Webner Webowicz Webr Webs Webster Wec Wecał Wecburger Wecburgiel Wecburgier Wecek Weceklicki Wecel Wecewicz Wech Wechciński Wechczyński Wechenberger Wechman Wechmann Wechna Wechnik Wechnowska Wechowiak Wechowicz Wechowski Wechsel Wechselberger Wechsler Wechstyl Wechta Wechtacz Wechter Wechterowicz Wechtersbach Wechterzbach Wechtorowicz Wecierska Wecka Wecke Weckenfuns Weckenfuss Wecker Weckerle Weckerman Weckert Weckerth Wecko Weckowski Weckwert Weckwerth Wecler Weclewicz Weclewski Weclich Wecłas Wecłaś Wecław Wecławek Wecławiak Wecławik Wecławowicz Wecławski Wecłowik Wecowski Wecrocy Wecsile Wectel Wecyklicka Wecz Weczek Weczer Weczera Weczerek Weczerka Weczkowski Weczorek Weczyńska Weć Weda Wedaczuk Wedda Wedde Wedderin Weddzel Wedecki Wedegis Wedeker Wedekind Wedeking Wedekino Wedel Wedelska Wedelstadt Wedelstädt Wedelstaedt Wedelstat Wedelsted Wedelstedt Wedelsztaedt Wedeł Wedeman Wedemann Wedemski Wedeńska Weder Weder Wederczyk Wederei Weder-Grygielewicz Wederka Wederlich Wedig Wediuk Wedlarski Wedle Wedlechowicz Wedlejt Wedler Wedling Wedman Wedmann Wedmański Wednitzki Wedra Wedral Wedrich Wedrocha Wedrychowicz Wedyniuk Wedzicha Wedzina Wedziuk Weese Weg Wegehaupt Wegelewski Wegemund Wegen Wegenek Wegener Wegeng Wegenhaupt Wegenka Wegenke Wegenko Wegent Weger Wegera Wegert Weggi Wegiel Wegielewski Wegielnik Wegielski Wegiełek Wegienek Wegienka Wegienko Wegier Wegiera Wegierek Wegierski Weginek Weging Weglarski Weglarz Weglenda Weglerski Weglewski Wegliński Weglorz Weglowski Wegłowski Wegner Wegneris Wegnerowicz Wegnerowski Wegners Wegnerski Wegorek Wegorzewski Wegrecki Wegrodzki Wegrowska Wegrzanowski Wegrzecki Wegrzęcka Wegrzycki Wegrzyk Wegrzyn Wegrzynek Wegrzyniak Wegrzynowicz Wegrzynowski Wegrzyński Wegscheider Wegszaider Wegszajder Wegucki Wegwert Wegwerth Wehbe Wehbi Wehe Wehl Wehle Wehlert Wehmann Wehmeister Wehner Wehnert Wehowski Wehr Wehran Wehren Wehrmann Wehrmeister Wehrstein Wehsela Wehsman Wehsoly Wehyński Weibel Weibenborn Weiber Weiberg Weibhaupt Weic Weicel Weich Weichamer Weichan Weichaus Weichbort Weichbrodt Weichbrot Weichbroth Weichenhaim Weicher Weicherman Weichert Weichhaus Weichhold Weichholz Weichler Weichman Weichmann Weichner Weichoenig Weicholc Weichold Weichönig Weichsel Weichselbaum Weichselberger Weicht Weichynik Weickart Weickinger Weide Weidebach Weidebrach Weidel Weideman Weidemann Weider Weiderfeld Weidgel Weidich Weidknecht Weidl Weidler Weidlich Weidman Weidmann Weidne Weidner Weidt Weiduszat Weier Weiert Weigand Weigel Weigel-Milleret Weigelt Weigensperg Weigert Weigl Weigle Weigmann Weigner Weigold Weigrycht Weigt Weihberg Weiheimer Weihenig Weihennig Weiher Weihert Weihoenig Weiholz Weihonig Weihönig Weihrauch Weihs Weihsbach Weihsbrich Weihsbrodt Weihser Weihsig Weijer Weijers Weik Weikauf Weikert Weikne Weiks Weikszer Weikszner Weikum Weil Weiland Weiland Weilandt Weilbach Weilenmann Weiler Weima Weiman Weimann Weimar Weimberg Weimer Weimser Wein Weinar Weinbaum Weinber Weinberg Weinberger Weinbrener Weinbrenner Weinch Weinchold Weinczok Weinczyk Weinder Weindich Weindlich Weindok Weindrich Weindroch Weineck Weinecka Weiner Weinerowicz Weinerowski Weinert Weinettel Weinfeld Weingagart Weingart Weingarten Weingarth Weinger Weinghart Weingricht Weinheimer Weinhenig Weinhold Weinich Weininger Weinisch Weinkauf Weinke Weinkiper Weinknecht Weinkopf Weinlich Weinman Weinmann Weinmiller Weinmüller Weinoch Weinol Weinold Weinper Weinrander Weinrauder Weinreb Weinreich Weinrich Weinritt Weinstein Weinstock Weinstok Weinsztok Weintraitt Weintraub Weintrit Weintritt Weintz Weinz Weinzel Weinzetel Weinzettel Weinzicher Weinzieher Weińczyk Weińska Weirach Weirauch Weirowski Weis Weisbach Weisbek Weisberg Weisberger Weisbort Weisbrich Weisbrod Weisbrodt Weisbrołt Weisbrot Weisbrott Weisbrót Weisch Weischeller Weischgerber Weischnur Weise Weisel Weiselberg Weiseler Weisen Weisenberg Weisensteiner Weiser Weisert Weisfeld Weisfelt Weisgeber Weisgerber Weisgierber Weish Weishar Weishgeber Weishgerber Weishman Weishof Weisis Weiske Weiskopf Weiskopt Weislak Weisła Weisło Weisłowicz Weisman Weismann Weisner Weisnerowski Weisora Weiss Weiss Weissbeck Weissbek Weissberg Weissbrich Weissbrod Weissbrodt Weissbrot Weissenberg Weissenfeld Weissensteiner Weisser Weissfeld Weissgaerber Weissgarber Weissgärber Weissgerber Weissig Weisskeller Weisskopf Weissman Weissmann Weiss-Neumann Weisswange Weist Weistand Weistano Weister Weisterowska Weistock Weistok Weisz Weiszewski Weiślik Weiślińska Weiter Weitknecht Weitman Weitmann Weitner Weitschat Weituschat Weitz Weitzel Weitzkorn Weitzman Weitzmann Weiwer Weizbrot Weizenaner Weizenauer Weizer Weizicher Weizło Weiznerowski Wej Wejak Wejamn Wejasz Wejbert Wejc Wejcel Wejcelman Wejchan Wejchanowski Wejchan-Rotowicz Wejchar Wejchaus Wejchbrodt Wejchen Wejchenig Wejcher Wejcherowski Wejchert Wejchinand Wejchman Wejchmann Wejchort Wejcht Wejchterowicz Wejchynik Wejckert Wejcman Wejczman Wejda Wejdal Wejde Wejdebach Wejdel Wejdelek Wejdeman Wejder Wejdknecht Wejdl Wejdler Wejdlich Wejdman Wejdnek Wejdner Wejdowicz Wejdowska Wejduk Wejdyger Wejdygier Wejek Wejeman Wejenerowska Wejer Wejerowski Wejers Wejfel Wejgelt Wejgert Wejgl Wejgold Wejgt Wejhan Wejher Wejherowski Wejhman Wejhor Wejk Wejknis Wejknisz Wejkniś Wejko Wejkowski Wejksza Wejksznar Wejkszner Wejksznia Wejksznis Wejkszo Wejkuć Wejkum Wejkun Wejkus Wejland Wejlandt Wejler Wejman Wejman-Bejman Wejmann Wejmer Wejna Wejnakowski Wejnar Wejnard Wejnarowski Wejnarski Wejnberg Wejnc Wejner Wejnerd Wejnerowski Wejnert Wejngold Wejngr Wejnmann Wejnmüller Wejno Wejnoch Wejnowski Wejnreb Wejntal Wejntrit Wejrauch Wejroch Wejrosz Wejrowski Wejrum Wejrych Wejrzanowski Wejrzenowska Wejrzyńska Wejs Wejsa Wejsberg Wejsberger Wejsbrich Wejsbrod Wejsbrot Wejschof Wejser Wejsert Wejsflog Wejsig Wejsis Wejsis Wejsman Wejsner Wejss Wejssel Wejssmann Wejster Wejsz Wejszcz Wejszczuk Wejszewski Wejszkowska Wejsznejder Wejszyński Wejt Wejtas Wejtaszek Wejtczak Wejtko Wejtkowska Wejtman Wejtowicz Wejtuń Wejtuschat Wejwer Wejwerowska Wejwoda Wejzer Wejzerowski Wejzner Wejznerowski Wejzynfeld Wejżanow Wejżanowski Wek Weka Wekacz Wekej Weker Wekesa Wekezer Wekier Wekiera Wekios Wekis Wekka Wekko Weklak Wekler Weklicz Wekluk Wekłyk Weks Weksej Wekselberg Wekselman Weksler Wekszmejder Weksznajder Weksznejder Wekszner Wekter Wektrowska Wekwart Wekweit Wekwejt Wekwert Wekwerth Wel Wela Welach Welaj Welanc Weland Welanec Welanowska Welanyk Welbach Welbeck Welbel Welber Welbin Welburg Welc Welce Welcel Welcer Welch Welchar Welcher Welchowski Welcmar Welcz Welczer Welczowski Welczyk Welczyński Weld Welda Welde Welder Weldert Weldin Weldon Weldt Weldyn Wele Welec Welechowska Welecki Welecz Weleda Welenc Welencik Welenczek Welenczyk Welenda Welendz Welendzik Welene Welenec Weleno Welenowska Welens Welento Welentowicz Welenz Weleńczyk Weler Welerczak Welerowicz Welerski Welert Welerych Weleszczuk Weleszczyński Welet Welew Welewczyk Welewicki Welewicz Welez Weleziński Weleżych Weleżyński Welęc Welęć Welfe Welfel Welfeld Welfens Welfer Welfle Welfler Welfli Welfrowska Welgan Welgat Welgelt Welger Welgin Welgos Welgosz Welgryn Welgryń Welgus Welgusz Welguś Welhan Welhar Welherowska Weli Weliand Welibaszewa Welibaszewska Welichnowska Welichorski Welicki Welicz Weliczko Weliczkow Weliczkowska Welida Welidis Weligał Weligała Weligan Welik Welikan Welikowska Welin Weling Welinow Weliński Welis Weliski Weliszek Weli-Wegbe Welizarowicz Weljan Weljo Welk Welka Welke Welkens Welker Welki Welkier Welkiewicz Welkowska Well Wellach Wellan Wellard Wellas Wellendorf Wellenger Weller Wellik Wellin Welliński Wellman Wellmann Wellna Wellner Wellniak Wellniok Wellnitz Wellnowski Wellowska Wells Welm Welman Welmann Welmer Welmińska Welna Welner Welnerowicz Welnic Welniok Welnitz Welnizka Welnowski Welo Welociński Welogórska Welon Welonczyk Welonek Welonka Welończyk Weloński Welosiński Welosowicz Weloszka Weloziński Wels Welsand Welsandt Welsant Welsberg Welsch Welscher Welschoff Welser Welsing Welski Welskop Welsło Welsnadt Welss Welsyng Welsz Welszar Welszlegier Welszon Welszyng Welt Welta Welten Welter Welthe Weltike Weltman Weltromski Weltrowski Weltschek Weltz Welusz Weluźniak Welz Welzand Welzandt Welzant Welzel Welzer Welzl Welzman Wełczuk Wełczyk Wełczyński Wełda Wełder Wełdycz Wełdziński Wełecki Wełeszczuk Wełęka Wełk Wełkow Wełkowska Wełma Wełmak Wełmcki Wełmiński Wełmitz Wełna Wełnacka Wełniak Wełnianko Wełnic Wełnicki Wełnicz Wełniński Wełniok Wełnitz Wełnogórski Wełnowski Wełomański Wełowski Wełpa Wełychno Wełyczko Wełyczuk Wełygan Wełykanycz Wełyko Wełyt Wełytiak Wełżyński Wemarski Wemberger Wembergier Wemberski Wembicz Wemc Wemczak Wemda Wemel Wemelczyk Wemelka Wemer Wemerski Wemgrzik Wemhoener Wemhoner Wemnek Wemowska Wems Wena Wenak Wenal Wenar Wenarczyk Wenarski Wenat Wenberski Wenc Wencak Wencek Wencel Wencelewski Wencelis Wencepel Wencerz Wencewicz Wencfel Wencierski Wencik Wencikowska Wencis Wencius Wenciusz Wencke Wencki Wenckiel Wenckiewicz Wencko Wenckowicz Wenckowski Wenckun Wenclawik Wenclewicz Wenclewski Wenclik Wenclowicz Wencłak Wencław Wencławek Wencławiak Wencławik Wencławowicz Wencławski Wencowski Wencwel Wencyk Wencz Wenczak Wenczel Wenczowski Wenczuk Wenczura Wenczyński Wend Wenda Wendachowicz Wendałowska Wende Wendeborn Wendeker Wendekier Wendel Wendelberger Wendelewski Wendelin Wendelowicz Wendelski Wendelt Wender Wenderaus Wenderdaum Wendereński Wendereusz Wenderholm Wenderich Wenderka Wenderlich Wenderlicha Wenderlik Wenderowicz Wenderowska Wenderski Wendf Wendicki Wendin Wendk Wendkowski Wendlad Wendladt Wendlak Wendland Wendlandt Wendlant Wendlarska Wendlawa Wendler Wendlewska Wendlik Wendlikowski Wendling Wendlinger Wendliński Wendlocha Wendłocha Wendłowska Wendner Wendolf Wendolkowska Wendolska Wendolt Wendołowicz Wendołowski Wendorf Wendorff Wendowski Wendracka Wendrak Wendrek Wendreński Wendrich Wendroff Wendrowicz Wendrowna Wendrowny Wendrowski Wendruch Wendrych Wendrychowicz Wendrychowski Wendryński Wendryszewski Wendrzycki Wendska Wendt Wendta Wendtk Wendtke Wendtland Wendtlandt Wendum Wendura Wendy Wendycz Wendyk Wendykier Wendykowski Wendyński Wendysz Wendyszewska Wendz Wendza Wendzand Wendzel Wendzelewski Wendzewska Wendzich Wendzierski Wendzik Wendzikowicz Wendzikowski Wendziłowicz Wendzina Wendziński Wendziwulski Wendzonka Wenecha Weneciuk Wenecki Wenecko Weneczuk Weneczyk Wened Wenediktow Wenegicki Wenek Wenelczyk Wenelik Wenelski Wenena Weneny Wener Wenerlich Wenerowicz Wenerowski Wenerski Wenert Wenery Wenes Wenesierski Weneska Weneś Wenet Wenetowska Wenfeld Wenflandt Wenganowski Wenge Wengebauer Wengel Wengelewski Wenger Wengerek Wengerow Wengerowicz Wengerowska Wengerski Wengert Wengiel Wengielecki Wengielewski Wengielski Wengier Wengierek Wengierkiewicz Wengierow Wengierski Wenglarczyk Wenglarek Wenglarski Wenglarz Wenglarzy Wengler Wenglerski Wenglewicz Wenglewski Wenglicki Wenglikowski Wengliński Wenglorz Wenglowska Wengnyk Wengorek Wengorski Wengorzewski Wengrin Wengris Wengrocka Wengrowska Wengrynowicz Wengrzik Wengrzyk Wengrzyn Wengrzynek Wengrzynowicz Wengrzynowski Wengrzyński Wenhold Wenhrynowicz Wenic Wenich Wenicius Weniec Weniewski Wenig Weniger Wenik Wenikajtys Wenikow Wenio Weniowski Wenis Wenisławski Wenit Wenitzek Wenk Wenka Wenke Wenker Wenklar Wenkler Wenko Wenkowska Wenne Wennefalk Wennek Wenner Wennerberg Wennermark Wennyk Wenoland Wenor Wenorowska Wenorska Wenot Wenrychowska Wens Wensal Wensałowicz Wensel Wenselowska Wenserski Wensgol Wensielska Wensierowski Wensierski Wensiora Wensiorski Wenske Wensker Wenski Wenskowski Wenslauskas Wensłakowicz Wensław Wensławiak Wensławowicz Wensławowski Wensławski Wensowski Wenszka Went Wenta Wenta-Rekowski Wentczak Wentczuk Wentek Wentel Wentis Wentk Wentkowski Wentlak Wentland Wentlandt Wentlant Wentlany Wentoch Wentowski Wentruba Wentrych Wentrys Wentura Wenturella Wenturelli Wentyk Wentykier Wentzel Wentzki Wentzkowska Wenus Wenyczuk Wenyk Wenz Wenza Wenzek Wenzel Wenzelewski Wenzelis Wenzeł Wenzer Wenzera Wenzerski Wenzgoł Wenziak Wenzik Wenzka Wenzke Wenzki Wenzlaff Wenzlaw Wenzlawski Wenzlik Wenzławski Wenzłowska Wenzowska Wenżak Wenżel Weoman Wepa Wepek Wepelska Wepera Wepka Wepko Weplińska Wepner Wepniuk Wepo Weppe Weppo Wepryk Weprys Weprzedz Weprzęc Weprzęć Weprzędz Weprzyk Weps Wepsic Wepsieć Wepsięc Wepsięć Wepsowska Wer Wera Werach Werachowski Werajtis Werak Weraksa Werakso Weralski Werałowicz Weran Weranis Werańska Werasko Weraszko Werat Werb Werba Werbach Werbachowski Werbanow Werbanowski Werbasch Werbczak Werbecki Werbel Werbelski Werbeniec Werber Werberg Werberger Werbergier Werbesinke Werbicki Werbiel Werbik Werbilenko Werbiliński Werbiłowicz Werbiński Werbiszczuk Werbiwski Werbkowski Werblan Werblański Werblicki Werblik Werbliński Werblowski Werbna Werbnik Werbny Werbolewski Werbowa Werbowecki Werbowicka Werbowicz Werbowiecki Werbowski Werbowy Werbski Werbsztain Werbus Werc Werceszuk Werchacki Werchanowicz Werchlewski Werchner Wercholak Wercholski Werchoła Werchoma Werchominko Werchoń Werchowicz Werchowiecki Werchowski Werchracki Werchun Wercimacha Wercioch Werciszewski Wercz Werczak Werczyński Werd Werda Werdan Werdański Werdecker Werdecki Werdeker Werdelecki Werden Werdenga Werdenowski Werdeński Werder Werdes Werdęszkiewicz Werdie Werdin Werdinger Werdland Werdliczek Werdo Werdon Werdoni Werdor Werduch Werdygier Werdyk Werdyn Werdynec Werdyń Werdyński Werdzik Werebij Werecha Werechowicz Werechowska Werecik Werecińska Werecki Wereczyńska Wereda Weredas Weredecka Weredniuk Weredycki Weredyk Weredykt Weredyn Weredyń Weredyński Weredzin Werejko Werek Werel Werelich Wereluk Werelusz Wereluś Werema Werembczuk Werembowska Weremczuk Weremczyk Weremecki Weremej Weremejko Weremek Weremi Weremiej Weremiejczyk Weremiejewicz Weremiejko Weremiejuk Weremiewicz Weremij Weremijewicz Weremijewska Weremiński Weremiuk Weremjewicz Weremka Weremkiewicz Weremko Weremkowicz Weremowicz Weremski Werenc Werenciuk Werenczak Werenczuk Werenczyński Werenda Werengowski Werenica Werenicz Wereniczuk Wereniewicz Werenik Wereniuk Werenka Werenkiewicz Werenko Werenkowicz Werenowicz Werenowski Werens Werenszak Werenszczak Werenszkiewicz Werenś Werenycia Werenz Wereńczak Wereńczuk Wereńczuk-Dudko Wereńko Wereński Weres Weresa Weresczyńska Weresiak Weresiński Weresiuk Wereski Wereskla Weresocki Weresz Wereszczagina Wereszczajów Wereszczak Wereszczaka Wereszczako Wereszczenko Wereszczeńska Wereszczuk Wereszczyński Wereszka Wereszko Wereszko Wereszycki Wereszyński Wereśniak Wereta Weretczuk Weretelnik Weretiuk Weretka Weretko Weretycki Weretyk Weretyński Werewka Werewko Werewski Werey Werezińska Wereżański Wereżyński Werębski Weręcik Weręda Werędowski Weręgowski Weręsiński Weręszak Weręża Werfally Werfel Werfoluk Wergieluk Wergin Wergl Wergner Wergu Wergun Werh Werhan Werhanowska Werher Werhle Werhonowicz Werhowen Werhowska Werhun Werhunowicz Werigo Werik Werikowski Werin Weringtong Werinkin Werińska Werisch Werischak Weritis Weritz Werk Werka Werkaty Werker Werkier Werkiewicz Werkiewska Werkle Werkmann Werkmiller Werko Werkos Werkowicz Werkowski Werkulewicz Werkun Werkwert Werkwerth Werla Werlanowski Werle Werlęga Werlic Werlich Werlichowicz Werling Werliński Werliszek Werłata Werłaty Werłatyj Werłos Werłoś Werma Wermainczyk Wermajster Werman Wermaniuk Wermann Wermanowicz Wermaus Wermczuk Wermecka Wermeister Wermenczuk Wermeniuk Wermeński Wermer Wermicka Wermiej Wermiejczyk Wermiejenko Wermiejewicz Wermiejuk Wermij Wermijewicz Wermijuk Werminowicz Wermiński Wermke Wermo Wermowska Wermów Wermter Wermuczyk Wermunt Wermus Wermusz Wermut Wermuth Wermuz Wermuzińska Wern Werna Wernach Wernadzki Wernadzki-Steinmetz Wernajtys Wernar Wernas Wernat Wernd Werndel Werndl Wernecke Wernecki Wernej Wernejowski Wernek Wernel Werner Werner-Malento Wernerowicz Wernerowski Wernerska Wernert Wernes Wernetzka Werniak Wernic Wernicak Wernich Wernichowska Wernick Wernicke Wernicki Wernicz Werniczenko Werniczewski Wernieka Werniewicz Werniewski Werniger Wernik Wernike Wernikiewicz Wernikowski Wernio Wernisz Werniszewska Wernitc Wernitz Werniuk Wernke Werno Wernoch Wernor Wernowska Wernusz Werny Wernyhora Werobej Weroca Werochowski Werocsy Werocy Weroczyk Werodowicz Werok Werolewska Weroluch Weromejko Weromiejczyk Weromińska Weromis Weromko Weron Werona Weronejko Weroniak Weronica Weronicki Weronicz Weroniczak Weroniec Weroniecki Weronik Weronikis Weronikow Weroników Weronis Weroniuk Weronka Weronkiewicz Weronko Weronkowicz Weronowicz Weronowski Werończuk Werońko Weroński Werowicz Werowski Werpachowski Werpas Werpechowski Werpny Werpolewski Werpulewski Werr Werra Wers Wersal Werschler Werschner Wersecki Wersel Wersewicz Wersing Werski Wersocki Wersołowski Werson Wersowska Werst Wersta Werstak Werstakowska Werstek Wersteler Werstin Werstiuk Werstler Wersty Wersza Werszał Werszałowski Werszański Werszel Werszko Werszkul Werszler Werszner Werszowec Werszowiec Wersztajn Werszychora Werszychorowski Werszygora Werszyłowicz Werszynin Werszyńska Werścińska Wert Wertachowska Wertacz Wertczuk Werte Wertecki Wertejko Wertejuk Wertel Wertelak Wertelecki Wertelewski Wertelnik Werten Wertenstein Wertepa Wertepan Wertepczuk Wertepna Wertepny Werter Werterlecki Wertes Werth Werthamer Wertheim Werthein Werther Wertich Wertig Werting Wertka Wertlecka Wertlewski Wertman Wertołowski Wertos Wertych Wertylecka Wertyngel Wertyngiel Wertyński Wertyporoch Wertypuroch Wertz Werulik Weruniuk Werus Werwa Werwachowski Werwicki Werwiński Werych Werycha Werycho Werychowicz Werychowycz Werycz Weryczko Werygo Weryh Weryha Weryho Weryjski Weryk Weryka Weryko Werykowicz Werykowski Werymkowicz Weryn Werync Weryngowska Werynkowski Werynowski Weryński Werys Werysz Weryszak Weryszko Werzberg Werzbicka Werzbik Werzchowska Werzeński Werzun Werzyk Werzykowska Werzyński Werżanowski Werżańska Werżyński Wesak Wesand Wescheider Weschelberger Weschler Weschsler Wesecki Wesek Wesel Wesela Weselak Weselczyk Weselewicz Weseli Weselik Weselina Weseliński Weseliszyn Weselka Weselny Weselowski Weselski Wesely Weseł Wesełowski Wesełucha Wesenberg Wesener Wesenfeld Weseńczuk Weser Weserling Wesfal Wesfalewska Wesiak Wesiełków Wesierowski Wesierski Wesik Wesiński Wesiołek Wesiołowska Wesiora Weska Weske Weskida Weskowicz Wesland Wesler Wesling Wesław Wesławowicz Wesławowska Wesłokin Wesłow Wesłowski Wesna Wesner Wesnerowicz Wesniuk Wesnor Wesolik Wesoliński Wesolk Wesollek Wesolly Wesolow Wesolowski Wesoly Wesoł Wesoła Wesołak Wesołek Wesołka Wesołkin Wesołkowski Wesołoski Wesołow Wesołowicz Wesołowski Wesołowski Wesołowsky Wesoły Wesołyk Wesora Wesół Wesółka Wespa Wespańska Wespek Wesper Wesphal Wespiński Wespor Wesrych Wess Wessa Wessal Wessalowski Wessberg Wessel Wesseli Wesseling Wessels Wessely Wesseł Wessenberg Wesser Wesserling Wessler Wessman Wessner Wessollek Wessolli Wessolly Wessoly Wessoła Wessołek Wessołowski Wessoły West Westa Westand Westaw Westberg Westel Westenberg Westendorp Westenholc Westenholz Wester Westerhoff Westerholm Westerkamp Westerlich Westerlund Westerman Westermann Westermark Western Westerowicz Westerowski Westerski Westfahl Westfal Westfalewicz Westfalewski Westfalski Westfel Westfeld Westhal Westhofen Westig Westing Westlaf Westler Westling Westman Westpal Westphal Westphald Westpkal Westra Westrajch Westreich Westrich Westrych Westter Westwal Westwalewicz Westwalewski Westwall Westwał Westwański Wesulski Wesułek Weszandize Weszczak Weszczyk Weszczyński Weszel Weszełowicz Weszeńko Weszer Weszerowicz Weszka Weszke Weszko Weszkowska Weszler Weszlik Weszła Weszner Weszpiński Weszycki Weś Weściuk Weśka Weśko Weślik Weśniak Weśniewska Weśnin Weśniowska Weśniuk Weta Wetchacz Wetel Weter Weterle Weteski Wetesko Weteszka Wetezka Wethacz Wetka Wetkla Wetklo Wetkło Wetko Wetkowska Wetla Wetland Wetliński Wetła Wetłowas Wetman Wetmanowska Wetmański Wetna Wetner Wetngart Wetnic Wetnicka Wetoszka Wetowski Wetórka Wetphal Wetrakiewicz Wetrembowicz Wetreńska Wetrębowicz Wetrow Wetrowski Wetrów Wetrykusz Wetryn Wetsztejn Wett Wetta Wetteborn Wetter Wetterwald Wettke Wettklo Wettler Wettrich Wetula Wetulani Wetulany Wetycka Wetyczko Wetzel Wetzels Wetzig Wetzka Wetzler Wetzlich Wewdejuk Wewel Wewelt Wewer Wewerek Wewerka Wewerko Wewersajtys Wewerski Wewersowicz Wewgrzik Wewias Wewior Wewiora Wewiorka Wewiór Wewióra Wewiórka Wewiórkowski Wewiórowski Wewiórski Wewiórski Wewiura Wewiurska Wewrzyński Wewski Wewszczyk Wex Wexej Wexey Weyberg Weybert Weychan Weycherd Weychert Weychman Weychta Weyde Weydlich Weydman Weydmann Weydowicz Weyen Weyer Weyers Weygand Weyher Weyhert Weyland Weylandt Weyman Weymann Weymanna Weymon Weyna Weyner Weynerowski Weynert Weynowska Weyrauch Weyreuther Weyroch Weyrowska Weyse Weyssenhoff Weytko Weywer Weza Wezdecki Wezdenko Wezdeńko Wezeł Wezenfeld Wezgaraj Wezgeber Wezgowiec Wezgraj Weziak Weziecki Wezierska Wezik Wezjer Wezka Wezlizarowicz Weznarska Wezner Weznerowicz Weznerowski Weznikas Wezowczyk Wezowicz Wezowski Wezranowski Wezwalski Wezynfeld Weźgowiec Weźnarowska Weźniczka Weźranowski Weżakowska Weżgowiec Weżgowski Weżnic Weżowicz Weżowska Weżranowski Weżyk Weżykowski Weżyński Węberski Wębrzynowska Węc Węcek Węcel Węcelewska Węcewicz Węcewska Węch Węchal Węchalska Węchała Węchnicki Węchorska Węchowicz Węchowska Węcielewski Węcirz Węcisk Węcisz Węcki Węckiel Węckiewicz Węcko Węckowicz Węckowski Węclaś Węclawek Węclewicz Węclewski Węclik Węclowicz Węcłak Węcłaniak Węcłanowicz Węcłas Węcłaś Węcław Węcławczyk Węcławek Węcławiak Węcławicz Węcławik Węcławowicz Węcławowski Węcławski Węcłowiak Węcłowicz Węcłowski Węcowski Węcrzycka Węcyk Węczełek Węczkowski Węd Węda Wędal Wędałkowska Wędałowska Wędczak Wędel Wędelska Węder Wędereusz Węderlich Węderski Węderuch Wędewicz Wędewski Wędisz Wędkiewicz Wędkowicz Wędkowski Wędlak Wędlarski Wędlarz Wędler Wędlewicz Wędlik Wędlikowski Wędlińska Wędłoch Wędłocka Wędłowski Wędolna Wędolski Wędołek Wędołkowska Wędołowicz Wędołowski Wędracki Wędrak Wędraszek Wędreński Wędroch Wędrocha Wędrogowski Wędrowczyk Wędrowicz Wędrowna Wędrownik Wędrowny Wędrowski Wędruchowicz Wędrychowicz Wędrychowiec Wędrychowski Wędryński Wędryszewski Wędrzak Wędrzycki Wędrzyk Wędrzyn Wędrzyńska Wędt Wędza Wędzek Wędzel Wędzelewski Wędzewska Wędziagielska Wędziagolski Wędziarz Wędzich Wędzicha Wędzichowski Wędzicki Wędziela Wędzielewska Wędziella Wędzierski Wędzik Wędzikowski Wędzin Wędzina Wędziński Wędzioch Wędziocha Wędzior Wędzisz Wędziszewska Wędziuk Wędziwulski Wędzki Wędzona Wędzonka Wędzony Wędzyński Wędżel Węgarz Węgaż Węgel Węgeleńska Węgelewski Węgelnik Węgelski Węger Węgerek Węgerski Węgiarz Węgiel Węgielek Węgielewicz Węgielewski Węgielińska Węgielniak Węgielnik Węgielników Węgielowski Węgielski Węgieł Węgiełek Węgienek Węgieniuk Węgienko Węgieński Węgier Węgiera Węgierak Węgierczuk Węgierczyk Węgierek Węgierkiewicz Węgierkowicz Węgierow Węgierowski Węgier-Sabbo Węgierski Węgiewicz Węgilewski Węgirkiewicz Węgirska Węglan Węglanowska Węglańska Węglar Węglarczyk Węglarek Węglarowicz Węglarski Węglarski Węglarz Węglarzy Węglasz Węgleński Węgler Węglerowicz Węglerski Węglewicz Węglewski Węglicki Węglik Węglikowski Węgliniak Węglinowska Węgliński Węgloński Węglorek Węglorz Węglosz Węglowicz Węglowski Węgłowski Węgner Węgnerska Węgoborski Węgor Węgorek Węgorkiewicz Węgorowski Węgorski Węgorski Węgorz Węgorzecka Węgorzewicz Węgorzewski Węgorzowska Węgorzyk Węgorzyn Węgr Węgrecki Węgrewicz Węgrocki Węgrodzki Węgroski Węgrower Węgrowicz Węgrowiec Węgrowski Węgroż Węgrus Węgrychowicz Węgrynowicz Węgrzak Węgrzan Węgrzanowski Węgrzecki Węgrzeniejewski Węgrzewski Węgrzniak Węgrzy Węgrzycki Węgrzyk Węgrzykowski Węgrzyn Węgrzyna Węgrzynek Węgrzyniak Węgrzyniec Węgrzyniek Węgrzynkiewicz Węgrzynkowska Węgrzynowiak Węgrzynowicz Węgrzynowiec Węgrzynowski Węgrzyń Węgrzyński Węk Wękierek Węklar Węk-Wenk Węncławik Węndołowski Węngrzyn Węngrzynkiewicz Węnsek Węnsierski Węnsiora Węnski Węnt Wępa Wępierska Węprzędz Wępsieć Wępsięć Węrduch Węrycha Węrzykowska Węs Węsacz Węsak Węsek Węserski Węsiak Węsicki Węsiel Węsielska Węsiera Węsierski Węsierski Węsiewicz Węsik Węsikiewicz Węsikowska Węsil Węsilewska Węsińska Węsiołek Węsior Węsiora Węsiorski Węski Węskowska Węslarska Węslińska Węsłanowicz Węsław Węsławowicz Węsławski Węsora Węsowicz Węsowski Węspa Węsyk Węszczak Węszerska Węszewski Węszka Węsztal Węś Węt Wętczak Wętczuk Wętczyk Wętka Wętkowski Wętła Wętły Wętor Wętorczyk Wętorek Wętorski Wętroba Wętrobińska Wętruk Wętrys Wętryś Węz Węzel Węzelowski Węzeł Węzer Węzewski Węziak Węzic Węzicki Węzierski Węzigowski Węzik Węzikowski Węzina Węziński Węzio Węzioł Węzka Węzła Węzłowicz Węzłowski Węznerowicz Węzowczyk Węzowicz Węzowski Węzyk Węzyka Węźgowiec Węźlak Węźniak Węż Wężeniejewski Wężgowiec Wężka Wężlewicz Wężniejewski Wężowczyk Wężowicz Wężowiec Wężowski Wężycki Wężyk Wężykowski Wężyński White Whitehead Whiteside Whitney Wiacek Wiach Wiachno Wiachowska Wiacki Wiackiewicz Wiackowski Wiaczaszek Wiaczek Wiaczewska Wiaczkis Wiaczowska Wiaczyk Wiadarek Wiadawska Wiadera Wiaderek Wiaderkiewicz Wiaderko Wiaderkowicz Wiaderna Wiaderni Wiaderny Wiaderski Wiadomski Wiadorek Wiadorna Wiadorowska Wiadro Wiadrowski Wiaduch Wiadurek Wiajtkowski Wiajtyk Wiak Wiakowska Wiaksa Wiaktor Wial Wiala Wialanowska Wialbut Wialic Wialkiewicz Wiall Wialmowski Wiał Wiałow Wiałów Wiana Wianecki Wianiarczyk Wianiarek Wianiarski Wianke Wiankowski Wianowski Wiańczyk Wiańkowska Wiaperek Wiar Wiaranowski Wiaraszka Wiarek Wiaremski Wiarer Wiarkowski Wiarowski Wiarski Wiart Wiarus Wiarzewicz Wiasetek Wiasiak Wiaska Wiastowska Wiaszczycki Wiaszewska Wiasztal Wiata Wiatanowska Wiatcek Wiatcz Wiatczak Wiatczuk Wiatczyk Wiatecki Wiatek Wiater Wiaterek Wiaterski Wiatkin Wiatkowski Wiatowski Wiatr Wiatra Wiatrach Wiatraczyk Wiatrak Wiatras Wiatraszek Wiatraszuk Wiatrek Wiatr-Kozieł Wiatrok Wiatrolik Wiatros Wiatroszak Wiatroszek Wiatroszok Wiatrow Wiatrowicz Wiatrowiec Wiatrowski Wiatrowy Wiatrów Wiatr-Wiater Wiatry Wiatryk Wiatrz Wiatrzewski Wiatrzyk Wiatrzyka Wiats Wiatszczyk Wiatszek Wiatzka Wiawiórowski Wiaz Wiazania Wiazecka Wiazek Wiazewicz Wiazicki Wiazła Wiazło Wiaznina Wiazow Wiazowski Wiaź Wiaźlak Wiaźlik Wiaźmin Wiaźniak Wiaż Wiażel Wiażewicz Wiąbiewska Wiącaszek Wiącek Wiącgol Wiąch Wiąchiewicz Wiącka Wiąckiewicz Wiąckowicz Wiąckowski Wiącław Wiącławiak Wiącławik Wiącławska Wiącyk Wiączak Wiączaszek Wiączek Wiączkowski Wiączyk Wiączykowska Wiąder Wiąderek Wiąderny Wiądorczyk Wiądzkowicz Wiąk Wiąs Wiąsek Wiąsik Wiąskiewicz Wiąsyk Wiątczak Wiątek Wiątko Wiątkowski Wiątła Wiątrowska Wiąz Wiązak Wiązania Wiązaniak Wiązanica Wiązanka Wiązecki Wiązek Wiązewicz Wiązkowska Wiązlewicz Wiązło Wiązłowska Wiązownicki Wiązowski Wiąź Wiąźlewicz Wiąźniak Wiąż Wiążel Wiążewicz Wiążewski Wiążowska Wibant Wibasza Wibe Wibecka Wiber Wiberg Wibierek Wibig Wiblik Wibła Wibły Wiborny Wibrowski Wibskowski Wiburski Wic Wica Wican Wicaszek Wicberger Wicburger Wicburgier Wicek Wicel Wicenbach Wicenciak Wicencik Wicenciuk Wicenciusz Wicencjusz Wicenik Wiceniuk Wicenpichler Wicens Wicenski Wicenta Wicentak Wicentka Wicentowicz Wicenty Wicenzin Wiceń Wiceńciak Wiceńciuk Wiceński Wicepolski Wicer Wicewicz Wicęciak Wich Wicha Wichacz Wichaj Wichalak Wichalczyk Wichałacz Wichan Wichann Wichań Wichański Wichar Wichara Wicharek Wicharski Wichary Wicharz Wiche Wichecka Wicheć Wichelis Wicher Wicher Wichera Wicherat Wicherek Wicherkiewicz Wicherowska Wicherski Wichert Wichetek Wichiciel Wichier Wichierkiewicz Wichierska Wichińska Wichlacz Wichlaj Wichlej Wichlemska Wichler Wichliński Wichłac Wichłacz Wichłowski Wichman Wichmann Wichmanowski Wichna Wichnara Wichner Wichnera Wichniak Wichnian Wichniańska Wichniarek Wichniarz Wichnicka Wichnierak Wichnierz Wichniewicz Wichnik Wichno Wichnowski Wichoń Wichor Wichorek Wichorowicz Wichorowski Wichorski Wichot Wichowicz Wichowski Wichór Wichórski Wichr Wichracki Wichrak Wichran Wichrow Wichrowicz Wichrowski Wichry Wichrycz Wichryk Wichrzycki Wichrzyński Wicht Wichta Wichtacz Wichtańska Wichtel Wichterowicz Wichtor Wichtorowski Wichtorski Wichtowski Wichtowy Wichucki Wichula Wichulińska Wichulski Wichuła Wichur Wichura Wichurski Wichurzycki Wichyciel Wiciak Wician Wiciarz Wiciaż Wicichowski Wicicki Wiciecka Wiciejewski Wiciejowski Wiciel Wicień Wicieńska Wicijewski Wicijowski Wicik Wicikowski Wicił Wicimiszyn Wicin Wicinek Wicinowski Wiciński Wiciok Wicionek Wiciorek Wiciórka Wicisk Wiciska Wicisłowski Wiciszkiewicz Wiciślik Wiciuch Wiciuk Wiciun Wiciun-Dowgiałło Wick Wickand Wickary Wicke Wickel Wickenhagen Wickenhauser Wickert Wicki Wickiel Wickiewicz Wickland Wickman Wicko Wickoś Wickowski Wicks Wickun Wickuń Wicleben Wiclim Wicling Wicmer Wicon Wicoń Wicopolska Wicor Wicorek Wicowski Wiculski Wicuń Wicyk Wicynciuk Wicyniak Wicyński Wicz Wiczak Wiczan Wiczanowski Wiczarski Wiczas Wiczba Wiczberska Wiczek Wiczel Wiczemczuk Wiczemko Wiczenbach Wiczenko Wiczeńciak Wiczeński Wiczepanek Wiczera Wiczerska Wiczerzak Wiczewa Wiczewski Wiczichowska Wiczk Wiczka Wiczkiewicz Wiczking Wiczko Wiczkowski Wiczlic Wiczling Wiczliński Wiczłowska Wiczner Wiczok Wiczoł Wiczołek Wiczopolski Wiczorek Wiczorkowska Wiczów Wiczuk Wiczuk Wiczung Wiczura Wiczyński Wić Wićko Wida Widach Widacha Widacki Widaczyk Widaj Widajewicz Widak Widala Widalski Widamska Widanek Widanger Widanka Widanow Widański Widara Widarkiewicz Widarski Widasz Widaszczyk Widaszek Widawa Widawka Widawski Widbek Widczak Widczyński Widdeniek Widdra Wide Widecki Widegren Wideheft Widejko Widek Widel Widelak Widelec Widelecki Widelewski Widelicki Widell Widelski Wideł Widełka Widełko Widemajer Wideman Widemann Widemborek Widemer Widemski Widenka Wideński Widepol Widepuhl Wider Widera Wideracka Widerak Widerakiewicz Widerczyk Widerek Widerińska Widerka Widerkiewicz Widerko Widerkowicz Widerkowski Widerlich Widerlik Widerman Widermański Widerna Widernik Widerny Widerowski Widerpelc Widerski Widerszal Widerszpil Wideryński Widet Widetka Widetowicz Widew Widewka Widga Widgarden Widger Widgorczyk Widgos Widgórska Widhopf Widiger Widimajor Widka Widkowska Widla Widlaczyk Widlak Widlarska Widlarz Widlas Widlaś Widlecki Widlewski Widlica Widlicki Widliczek Widliński Widloch Widlok Widła Widłak Widłakowska Widłas Widłaszewski Widłaś Widławski Widło Widłok Widłos Widłoszewska Widłowski Widma Widmajer Widman Widmann Widmanow Widmański Widmer Widmont Widmońska Widner Widniak Widnic Widnicki Widnik Widniowski Widoch Widocha Widocki Widogórka Widoj Widok Widola Widołowski Widomaska Widomek Widomienko Widomski Widoniak Widoniska Widoń Widońska Widopska Widor Widora Widorek Widornik Widorowski Widorski Widort Widota Widowicz Widowski Widór Widórek Widórski Widra Widraj Widrewicz Widriński Widritis Widrowski Widruk Widrych Widrycka Widryński Widt Widtke Widuch Widuchowski Widuck Widugier Widulczak Widulczuk Widuliński Widulski Widuła Widuło Widun Widunok Widuń Widuńska Widur Widura Widurek Widurski Widuta Widute Widuto Widy Widyk Widykowski Widyma Widymajer Widymejer Widymski Widyna Widyński Widys Widysiewicz Widyto Widz Widzenicz Widzeńska Widzewicz Widzewski Widzgowski Widziadło Widziajło Widziak Widział Widzianska Widzibor Widzibór Widzicki Widziewicz Widzigowski Widzik Widzikowska Widziłek Widzimirski Widzinas Widziniewicz Widziński Widziołek Widzisławski Widzisz Widziszewski Widziszowski Widziun Widzlińska Widzołek Widzorki Widzowski Widzyk Widzykiewicz Widzyński Widź Widźgowski Widżgowski Widżowski Widżygowska Widżyk Wiebe Wieber Wiebiering Wiebik Wiebranek Wiebrzkowski Wiebskowski Wiebszkowski Wieburger Wiecankowski Wiecanowski Wiecaszek Wiecek Wiecenbach Wiecens Wiecerzak Wiech Wiecha Wiechacki Wiechaczek Wiechaj Wiechan Wiechbrodt Wiechciński Wiechczyński Wiechec Wiechecki Wiechecz Wiecheć Wiechela Wiechełek Wiecheń Wiecherkiewicz Wiechert Wiecheta Wiechetek Wiechęć Wiechętek Wiechierow Wiechler Wiechlińska Wiechmann Wiechna Wiechniak Wiechniakowska Wiechniarek Wiechniarz Wiechnica Wiechnicki Wiechniewicz Wiechnik Wiechno Wiecho Wiechocki Wiechocz Wiechoczek Wiechol Wiechoł Wiechorek Wiechotek Wiechowicz Wiechowski Wiechów Wiechrowski Wiechrzycka Wiechrzyński Wiechta Wiechtacz Wiechty Wiechucki Wiechula Wiechulla Wiechulska Wiechuła Wiechuta Wieciał Wieciech Wieciecka Wieciejowski Wieciek Wiecielewska Wiecielska Wiecier Wiecierzański Wiecierzycki Wiecierzyński Wiecigroch Wiecik Wiecikowska Wieciński Wiecioch Wieciołkowski Wiecior Wieciorek Wieciorkowski Wieciorowski Wieciółkowski Wieck Wiecki Wieckiel Wieckiewicz Wiecko Wieckowicz Wieckowski Wiecław Wiecławek Wiecławicz Wiecławik Wiecławowicz Wiecławski Wiecnuła Wieconkowski Wiecoszek Wiecpolski Wiecurki Wiecz Wieczachowska Wieczak Wieczakiewicz Wieczakowska Wieczanowska Wieczarek Wieczarkowska Wieczarska Wieczarzak Wieczasek Wieczek Wieczelek Wieczelewska Wieczenbach Wieczeński Wieczer Wieczera Wieczerek Wieczerkowicz Wieczerniak Wieczerski Wieczeryński Wieczerz Wieczerza Wieczerzak Wieczerzański Wieczerzek Wieczerzk Wieczerzok Wieczerzycki Wieczerzyński Wieczeszyńska Wieczewska Wieczeżycki Wieczffiński Wieczfiński Wieczfniński Wieczkiewicz Wieczkowski Wieczlowicz Wieczna Wieczner Wieczniak Wiecznik Wiecznińska Wieczny Wieczoch Wieczołek Wieczonkowski Wieczor Wieczora Wieczorak Wieczorczuk Wieczorek Wieczorek-Nowak Wieczork Wieczorka Wieczorke Wieczorkiewicz Wieczorko Wieczorkowicz Wieczorkowski Wieczorniak Wieczorowski Wieczorski Wieczoryński Wieczorzak Wieczorzycka Wieczosek Wieczór Wieczórek Wieczórkiewicz Wieczór-Szczerbowicz Wieczprek Wieczrek Wieczrkowski Wieczur Wieczyk Wieczykowska Wieczyński Wieczyrski Wieczysta Wieczysty Wieć Wiećko Wied Wiedal Wiedbeck Wiedczynkin Wiedebach Wiedeheft Wiedehoeft Wiedeholz Wiedehulz Wiedelicki Wiedelińska Wiedelmann Wiedelska Wiedeman Wiedemann Wiedemeyer Wiedenhoft Wiedenig Wiedenmann Wiedeńczuk Wiedeńczyk Wiedeński Wieder Wiedera Wiederek Wiederheft Wiederhoft Wiederhöft Wiederkiewicz Wiedermann Wiedermeier Wiederny Wiederski Wiederstein Wiediger Wiedigier Wiedlak Wiedlicki Wiedłocha Wiedmann Wiedmied Wiedno Wiedońska Wiedorowicz Wiedra Wiedrak Wiedro Wiedrowicz Wiedrowska Wiedrycki Wiedryński Wiedrzkowicz Wiedtke Wiedwald Wiedyński Wiedyska Wiedzgowski Wiedzicha Wiedzielska Wiedzienkowski Wiedziński Wiedzorek Wiedzyl Wiedź Wiedźma Wieflingsider Wiegand Wiegandt Wiegel Wieger Wiegert Wiegluszewska Wiegman Wiegmann Wiegner Wiegosz Wiegoszyński Wiegórska Wiegrowski Wiegus Wiegusiak Wieha Wiehan Wiehl Wiehle Wiehler Wiehlińska Wiehon Wiehrowska Wieicki Wieińska Wiej Wieja Wiejach Wiejacha Wiejacki Wiejacz Wiejaczka Wiejadis Wiejak Wiejakowska Wiejalis Wiejalisz Wiejas Wiejaszka Wiejata Wiejawska Wiejcki Wiejek Wiejewski Wiejkowski Wiejksza Wiejksznia Wiejkuć Wiejkut Wiejota Wiejowski Wiejrzbanin Wiejski Wiejtaczek Wiejtaszek Wiejtczak Wiejuk Wiek Wieka Wiekanowicz Wiekarska Wiekera Wieki Wiekieła Wiekieńska Wiekiera Wiekierak Wiekierek Wiekierska Wiekierz Wiekieta Wiekiewicz Wiekiłow Wiekira Wieklak Wieklik Wiekliński Wieklok Wiekluk Wiekła Wiekło Wiekosiński Wiekosz Wiekowski Wieksel Wieksza Wiekur Wiekura Wiekurzak Wiel Wiela Wielach Wielachowski Wieladek Wielak Wielakin Wielakowski Wielamek Wielamowski Wieland Wielandt Wielanek Wielangowski Wielanier Wielanowski Wielańczyk Wielańska Wielasz Wielaszek Wielata Wielatek Wielawski Wielądek Wielągowski Wielątek Wielb Wielba Wielbacki Wielbarski Wielbąd Wielbicki Wielbik Wielbiński Wielbłąd Wielbo Wielbowicz Wielburski Wielbus Wielbut Wielchorski Wielchowski Wielcki Wielcząb Wielczek Wielczko Wielczopolski Wielczorek Wielczuk Wielczyk Wielczyński Wieldzyk Wieleba Wielebiński Wielebnowski Wielebski Wielebycz Wielec Wielech Wielechnowska Wielechowicz Wielechowski Wieleciński Wielecki Wieleckowski Wielecz Wieleczek Wieleczka Wieleć Wielegowski Wielegórski Wielejuk Wielek Wielemba Wielembarek Wielemberg Wielemborek Wielembork Wielemoborek Wielemporek Wielencej Wielencewicz Wielengowski Wielenta Wielentejczyk Wielento Wieleń Wieleńczyc Wieleńczyk Wieleński Wieler Wieles Wielesiewicz Wielesik Wielesiuk Wieleszczyk Wieleszko Wieleśnik Wielet Wielewczuk Wielewicki Wielewicz Wielewiecki Wielewieyska Wielewis Wielewski Wieleziński Wieleżew Wieleżyński Wielęba Wielęborek Wielęchowska Wielędek Wielęgowski Wielęs Wielg Wielga Wielgan Wielganowicz Wielgas Wielgasiewicz Wielgasik Wielgaska Wielgaszewski Wielgat Wielgi Wielgipolan Wielgirz Wielgo Wielgocki Wielgodziński Wielgodzki Wielgolaski Wielgolawski Wielgolek Wielgolewski Wielgoliński Wielgolska Wielgołaski Wielgoławski Wielgomas Wielgomasz Wielgomaz Wielgomirska Wielgomondowicz Wielgon Wielgonas Wielgoniak Wielgońska Wielgopolan Wielgopolanin Wielgopolski Wielgorecki Wielgorski Wielgorz Wielgorzewski Wielgos Wielgosek Wielgosiak Wielgosiewicz Wielgosik Wielgosiński Wielgoss Wielgosz Wielgoszak Wielgoszcz Wielgoszewicz Wielgoszewski Wielgosz-Hirny Wielgoszyński Wielgoś Wielgot Wielgowski Wielgócki Wielgórecki Wielgórka Wielgórski Wielgós Wielgroch Wielguc Wielgucki Wielgus Wielgusiak Wielgusiewicz Wielgusz Wielguszewicz Wielguszewski Wielguszowska Wielguś Wielgut Wielhaber Wielhorski Wielich Wielichnowski Wielichowski Wielicki Wieliczańska Wieliczek Wieliczenko Wieliczka Wieliczkiewicz Wieliczko Wieliczkowicz Wieliczkowska Wieliczuk Wieliczyński Wieliga Wieligda Wieligdzień Wieligor Wieligorska Wieligosza Wieligóra Wieligórka Wieligórski Wieligus Wielik Wielika Wielikaniec Wielikanow Wielikdzień Wieliki Wielikianiec Wielikosielec Wielimborek Wielimowicz Wieling Wieliniak Wieliniec Wielinowska Wieliński Wielis Wielisiej Wielisiewicz Wielisz Wieliszek Wieliszewski Wieliszko Wieliś Wielk Wielka Wielkaniec Wielkanowski Wielke Wielki Wielkianiec Wielkicka Wielkiczłowiek Wielkidzień Wielkie Wielkiewicz Wielkobroda Wielkoliński Wielkołaska Wielkoniec Wielkonowski Wielkońska Wielkopan Wielkopolan Wielkopolanin Wielkopolski Wielkos Wielkosielec Wielkosz Wielkoszewski Wielkoszyński Wielkowiak Wielkowiecki Wielkowski Wielkpolan Wielkus Wielkuszewski Wiellimek Wielma Wielmajtys Wielman Wielmek Wielmis Wielmowicz Wielmowiec Wielmowska Wielmożna Wielmożny Wielniński Wielnoworski Wieloba Wielobińska Wielobób Wielobóg Wielobradek Wielobycz Wieloch Wielocha Wielochowicz Wielochowski Wielocki Wieloczyńska Wielogalski Wielogłaska Wielogłowska Wielogocki Wielogolska Wielogołaska Wielogoławski Wielogopolan Wielogorski Wielogos Wielogosik Wielogosińska Wielogosz Wielogoś Wielogórecki Wielogórka Wielogórski Wielograf Wielogroch Wielogurski Wielogus Wieloguski Wielomborek Wielomek Wielomiejska Wielomski Wielonda Wielondek Wielonek Wielongowski Wielonka Wielonkiewicz Wielontek Wielontkiewicz Wielontko Wielończyk Wieloński Wielopolan Wielopolski Wielorański Wielosiak Wielosik Wielosiński Wielosławski Wielosz Wieloszewski Wieloszyński Wielowicka Wielowiejski Wielowieyski Wielowiński Wielowski Wielozierska Wieloziński Wielozorek Wielożyński Wielrose Wiels Wielska Wielskop Wielszowska Wieluba Wieluch Wielucha Wieluchowski Wieluga Wieluk Wielunek Wieluniecki Wieluński Wielusiński Wielusz Wieluszek Wieluszewska Wieluś Wielużyński Wielżyński Wieła Wiełacz Wiełecki Wiełgus Wiełki Wiełłowicz Wiełoch Wiełogórska Wiełowicz Wieman Wiemann Wiemcierz Wiemczek Wiemczyk Wiemer Wiemko Wiemniak Wiemszewska Wien Wienc Wienca Wiencaszek Wiencek Wiencel Wiencelewski Wiencenciak Wiencerz Wiencewicz Wiench Wienchol Wienchoł Wienchor Wienchowska Wienchula Wienchuła Wienciarski Wienciarz Wienciaszek Wiencierz Wiencierzewska Wiencik Wienciorak Wienciorek Wienciorkowski Wienciorz Wiencirsz Wiencirz Wiencis Wiencisz Wienciś Wiencki Wienckiel Wienckiewicz Wiencko Wienckol Wienckowiak Wienckowicz Wienckowski Wienclewska Wiencław Wiencławek Wiencławik Wiencławski Wienconek Wiencorek Wiencowski Wiencyk Wienczak Wienczaruk Wienczasek Wienczaszek Wienczatek Wienczek Wiencziers Wiencziersz Wienczierz Wienczirsch Wienczirsz Wienczkiewicz Wienczko Wienczkowski Wienczonek Wienczorek Wienczowski Wienczugow Wienczura Wienczyk Wiendich Wiendlak Wiendlocha Wiendłocha Wiendowska Wiendzioch Wienent Wiener Wienerl Wienert Wienhold Wieniak Wieniakowski Wieniarski Wieniatowski Wieniawa Wieniawa-Długoszowska Wieniawa-Narkiewicz Wieniawski Wienicka Wieniec Wieniecki Wieniek Wienieszewska Wieniewski Wienikajtis Wienio Wieniorek Wieniowski Wieniukiewicz Wienke Wienkiewicz Wienko Wienkowska Wienrauder Wiensak Wiensch Wiensek Wiensgol Wiensik Wienski Wienskiel Wienskiewicz Wiensko Wienskol Wienskowski Wiensław Wiensłowska Wiensz Wiensztal Wient Wientczak Wientjen Wientkiewicz Wientrych Wientzek Wienzek Wienzewski Wienzgol Wienzierz Wienziołowska Wienżyk Wień Wieńcek Wieńch Wieńchol Wieńciarz Wieńcierz Wieńcowska Wieńczak Wieńczaszek Wieńczek Wieńczesławski Wieńczewski Wieńczkiewicz Wieńczowski Wieńczyk Wieńć Wieńke Wieńkowski Wieński Wieńskiel Wieńsko Wieńskowski Wieńszczak Wieoch Wieocha Wiepa Wiepczek Wiepelt Wiepoń Wiepraw Wieprecht Wieprow Wieprz Wieprzak Wieprzec Wieprzeć Wieprzek Wieprzeńć Wieprzewski Wieprzęc Wieprzęć Wieprzędz Wieprzędź Wieprzkiewicz Wieprzkowicz Wieprzkowski Wieprzowski Wieprzycki Wieprzykowicz Wieprzykowska Wieprzyński Wiepszkowski Wiepszowski Wier Wiera Wierachowski Wieradzki Wierajtis Wierak Wieramowicz Wieranowska Wieras Wieraska Wieraszka Wieraszko Wierażka Wierba Wierbanek Wierbczak Wierbel Wierbicki Wierbiej Wierbiel Wierbik Wierbil Wierbilenko Wierbilis Wierbiło Wierbiłowicz Wierbiński Wierbitowicz Wierbol Wierbowicka Wierbowicz Wierbowiecki Wierbowin Wierbowski Wierbus Wiercejko Wierch Wierchanowicz Wierchanowski Wierchelewska Wierchlewski Wierchniańska Wierchniońska Wierchoch Wierchoła Wierchomij Wierchomski Wierchoń Wierchow Wierchowcew Wierchowiak Wierchowicz Wierchowiec Wierchowski Wierciach Wierciacha Wierciachowicz Wierciak Wierciał Wierciąg Wiercich Wiercichowicz Wiercichowski Wierciech Wierciechowicz Wierciechowski Wiercieński Wiercieszewski Wiercigroch Wiercigrosz Wiercik Wierciło Wiercimaga Wiercimak Wiercimiak Wiercimok Wiercimoł Wiercimor Wierciniak Wierciński Wiercioch Wierciochin Wierciochowicz Wierciochowski Wiercion Wiercioszek Wiercisz Wierciszewski Wierciuch Wiercka Wiercoszewski Wierczacz Wierczak Wierczak Wierczaruk Wierczek Wierczenko Wierczewski Wierczimok Wiercziński Wierczioch Wierczoch Wierczuk Wierczyk Wierczyński Wierdak Wierdał Wierdanek Wierdar Wierdek Wierdonek Wierduch Wierdzinkiewicz Wierdzyłowicz Wierebiej Wierec Wierecki Wierejko Wierek Wierel Wieremczuk Wieremek Wieremiej Wieremieja Wieremiejczuk Wieremiejczyk Wieremiejew Wieremiejewicz Wieremiejko Wieremiejuk Wieremiewicz Wieremij Wieremijewicz Wieremiuk Wieremjewicz Wieremjuk Wieremski Wiereniej Wiereniejuk Wierenko Wierenkow Wiereńko Wiereński Wiereska Wieresow Wiereszczyńska Wiereszka Wiereszko Wiereszko-Taraszkiewicz Wiereszyńska Wiereściuk Wieretiło Wiergała Wiergan Wiergiles Wiergolaski Wiergoliński Wiergowski Wiergun Wierietielny Wierioch Wierkiewicz Wierkin Wierkowicz Wierkowski Wierkulin Wierkun Wierkus Wierlbieniec Wierm Wiermiej Wiermiejczuk Wiermiejczyk Wiermiejewicz Wiermiejko Wiermiejuk Wiern Wierna Wiernak Wiernas Wiernasiewicz Wiernasz Wiernaś Wiernek Wierniasz Wiernicki Wierniewicz Wierniewski Wiernik Wiernik-Manugiewicz Wiernikowski Wiernio Wierniuk Wiernoch Wiernosz Wiernowalski Wiernowolski Wiernowski Wiernusz Wierny Wierobiej Wierobisz Wierołomski Wieromiej Wieromiejczyk Wieromiejko Wierominiak Wieromowicz Wieroniej Wieroński Wierorzymski Wieroszewski Wieroszka Wierowicz Wierowski Wierozubow Wierożębski Wierpachowski Wierpowski Wiersema Wiersień Wierski Wiersocki Wiersowski Wierstak Wierstakow Wierstiuk Wierszak Wierszaka Wierszałka Wierszałowicz Wierszczycki Wierszel Wierszelis Wierszen Wierszeń Wierszew Wierszewski Wierszin Wierszke Wierszko Wierszkowski Wiersznicki Wierszoch Wierszołowicz Wierszołowska Wierszowiec Wierszowska Wierszuła Wierszuło Wierszun Wierszuń Wierszyc Wierszycki Wierszyła Wierszyłło Wierszyłłowski Wierszyło Wierszyłow Wierszyłowicz Wierszyłowski Wierszyn Wierszyń Wierszyński Wierściuk Wiertak Wiertal Wiertalak Wiertalewska Wiertalska Wiertek Wiertel Wiertelak Wiertelarz Wiertelczyk Wiertelek Wiertelewski Wiertelorz Wiertelska Wiertiepa Wiertiochin Wiertiuchow Wiertjochin Wiertlak Wiertlewski Wiertnel Wiertnik Wiertnikowicz Wiertolak Wiertolorz Wiertow Wiertulla Wiertyl Wiertzykowski Wieruch Wierucha Wieruchowski Wierucki Wierudzki Wierus Wierusiński Wieruska Wierusz Wieruszak Wieruszewski Wieruszko Wierusz-Kowalski Wieruszowski Wierusz-Walknowski Wieruszyński Wierut Wieruta Wierwicka Wierychło Wierycho Wierycz Wierysz Wieryszko Wierzajska Wierzajtys Wierzak Wierzan Wierzanowski Wierzanów Wierzański Wierzawicki Wierzba Wierzban Wierzbanowski Wierzbiak Wierzbiański Wierzbic Wierzbica Wierzbicki Wierzbicki Wierzbiczak Wierzbieniec Wierzbięta Wierzbig Wierzbik Wierzbika Wierzbikowski Wierzbiło Wierzbiniec Wierzbinka Wierzbiński Wierzbitza Wierzbołowicz Wierzbołowski Wierzbowa Wierzbowicki Wierzbowicz Wierzbowiecki Wierzbowski Wierzbowy Wierzbówka Wierzch Wierzchacz Wierzchaczewski Wierzchalska Wierzchał Wierzchałek Wierzchanowski Wierzcheń Wierzchlejski Wierzchlewski Wierzchleyska Wierzchłowski Wierzchnicki Wierzchniewski Wierzcho Wierzchocki Wierzchol Wierzcholski Wierzchołek Wierzchołowicz Wierzchołowski Wierzchon Wierzchoniewski Wierzchoń Wierzchońska Wierzchos Wierzchoski Wierzchosławski Wierzchosłowski Wierzchoś Wierzchow Wierzchowiak Wierzchowicka Wierzchowicz Wierzchowiec Wierzchowiecki Wierzchowski Wierzchowski Wierzchów Wierzchucki Wierzchudzka Wierzchuła Wierzchun Wierzcioch Wierzciszewska Wierzejewski Wierzejski Wierzel Wierzelewski Wierzelska Wierzenkiewicz Wierzeński Wierzeszcz Wierzewski Wierzgacz Wierzgala Wierzgalski Wierzgała Wierzganowski Wierzgoń Wierzgowiecka Wierzgowski Wierzgów Wierzgun Wierziłow Wierzimok Wierzinkiewicz Wierziński Wierzioch Wierzkowski Wierzlewska Wierzman Wierznicki Wierzniok Wierzoch Wierzołowski Wierzowicka Wierzowiecki Wierzowski Wierzuchowski Wierzuk Wierzwiński Wierzyca Wierzychowski Wierzycki Wierzycki Wierzyk Wierzykowski Wierzyłowska Wierzyn Wierzyniewicz Wierzynkiewicz Wierzyński Wierzyszko Wierzywiecka Wierżajtys Wierżanowski Wierżbik Wierżychowska Wierżyński Wies Wiesa Wiesakowska Wiesala Wiesalla Wiesała Wiesbach Wiesbaum Wiesberg Wieschala Wieschalka Wieschalla Wieschalska Wieschaukowski Wieschbrodt Wieschok Wiescholek Wieschollek Wieschollok Wiese Wiesebach Wiesek Wiesel Wiesemann Wiesen Wiesenbach Wiesenberg Wiesenfeld Wiesental Wiesenthal Wieseń Wieser Wiesetek Wiesiaczewski Wiesiak Wiesiakowski Wiesiałowska Wiesielowska Wiesielski Wiesiełow Wiesiełowski Wiesień Wiesier Wiesierska Wiesiewicz Wiesik Wiesiłek Wiesiłowska Wiesińska Wiesio Wiesiolek Wiesiollek Wiesiołek Wiesiołłowski Wiesiołow Wiesiołowski Wiesion Wiesiora Wiesiorka Wiesiorowska Wiesjahn Wiesk Wieski Wiesko Wieskowski Wieskul Wiesler Wiesław Wiesława Wiesławski Wiesło Wiesłona Wiesłowska Wiesman Wiesner Wiesniak Wiesnowski Wiesołek Wiesołowska Wiess Wiessa Wiessalla Wiesse Wiessen Wiessmann Wiest Wiesten Wiesteska Wiestęska Wiesuer Wiesyk Wieszaczewski Wieszadło Wieszak Wieszala Wieszalka Wieszalla Wieszała Wieszałek Wieszałka Wieszałkowski Wieszałowski Wieszbicki Wieszchołek Wieszchowski Wieszchucki Wieszcz Wieszczak Wieszczawska Wieszczeciński Wieszczeczyński Wieszczek Wieszczeńska Wieszczeszyńska Wieszczko Wieszczoczyński Wieszczort Wieszczura Wieszczy Wieszczycki Wieszczyczyk Wieszczyczyński Wieszczyk Wieszczyński Wieszczyska Wieszejska Wieszen Wieszeniewski Wieszeń Wieszer Wieszerzak Wieszewski Wieszford Wiesziołek Wieszka Wieszke Wieszkiewicz Wieszko Wieszkowski Wieszkucki Wieszniakow Wieszniewski Wieszok Wieszolek Wieszołek Wieszorek Wieszowata Wieszowaty Wieszporek Wiesztal Wiesztor Wiesztord Wiesztordt Wiesztort Wieszun Wieszyński Wieś Wieściak Wieścicki Wieścieciński Wieściecka Wieścierak Wieścierowicz Wieścioruk Wieściur Wieść Wieśkiewicz Wieśko Wieślak Wieśnak Wieśniak Wieśniawski Wieśniewski Wieśnik Wieśniuk Wieta Wietacha Wietański Wietarska Wietasch Wietaszka Wietcha Wietchy Wietczak Wietczynkin Wietebska Wietech Wietecha Wietecki Wieteczka Wietek Wietelska Wieter Wieterka Wieterkowska Wieterski Wieteski Wieteszczak Wieteszka Wieteszko Wietewska Wieth Wiethan Wiethaw Wiethy Wietk Wietka Wietki Wietkiewicz Wietkowski Wietlewska Wietlicki Wietlisbach Wietlus Wietman Wietnak Wietnik Wietocha Wietochowska Wietos Wietoska Wietosz Wietoszew Wietoszko Wietowski Wietr Wietraczyk Wietrak Wietraszuk Wietrek Wietrenko Wietrkiewicz Wietromiej Wietronek Wietrow Wietrowska Wietrów Wietrycka Wietrz Wietrzak Wietrzkowska Wietrzna Wietrzniak Wietrzniok Wietrzny Wietrzych Wietrzychowski Wietrzycki Wietrzyk Wietrzyk Wietrzykowski Wietrzyn Wietrzynowska Wietrzyński Wietschorke Wietska Wietsma Wiettchen Wiettels Wietusz Wietuszyński Wietyńska Wietz Wieweger Wiewek Wiewiarska Wiewićka Wiewiecka Wiewierzyńska Wiewior Wiewiora Wiewiorka Wiewiorkowska Wiewiorowski Wiewiorra Wiewiorska Wiewiór Wiewióra Wiewióra-Barabach Wiewiórak Wiewiórka Wiewiórko Wiewiórkowski Wiewiórowski Wiewiórski Wiewiórski Wiewira Wiewiur Wiewiura Wiewiurowski Wiewór Wiewóra Wiewórka Wiewórowski Wiewórski Wieza Wieze Wiezebach Wiezel Wiezemberg Wiezemborg Wiezgała Wiezgoł Wiezień Wiezik Wieziołkowski Wiezlak Wiezner Wiezny Wiezok Wiezołek Wiezowski Wieźlak Wieźniak Wieżak Wieżalis Wieżan Wieżański Wieżbicki Wieżel Wieżelewski Wieżewski Wieżgała Wieżgowiec Wieżlak Wieżniak Wieżyk Wieżynis Wieżyński Więc Więcach Więcaczek Więcak Więcanek Więcarska Więcarzek Więcasek Więcaszek Więcaw Więcek Więcel Więcelewski Więcelska Więceszek Więcewicz Więcgol Więcgoł Więch Więcha Więcheć Więcho Więchowicz Więchowski Więch-Przerwa Więchuła Więciarek Więciarski Więciarz Więcicki Więciech Więcielewski Więcierz Więcierzewski Więciesz Więcik Więcikiewicz Więcina Więciński Więcior Więciorek Więciorkowski Więciorowski Więciorski Więcirzewski Więcis Więcisz Więcius Więck Więckewicz Więcki Więckiel Więckiewcz Więckiewicz Więcko Więckol Więckoski Więckowiak Więckowicz Więcko-Wolniewicz Więckowski Więckus Więclewicz Więclewski Więcłak Więcław Więcławek Więcławiak Więcławicz Więcławik Więcławowicz Więcławski Więcłowicz Więcłowski Więconek Więcorek Więcoszek Więcowski Więcyk Więczak Więczakowska Więczarek Więczarska Więczasek Więczaszek Więczek Więczesławska Więczkiewicz Więczkowski Więczowski Więczyk Więć Więćko Więćkowiak Więćkowski Więdlak Więdlecha Więdlocha Więdłocha Więdłocka Więdochła Więdzicha Więdzkowski Więgierek Więgierski Więglewska Więglorek Więgrzyn Więk Więkiewicz Więkowski Większa Większa Większy Więła Więnconek Więrzgoń Więs Więsak Więsek Więsierski Więsik Więski Więskiel Więskiewicz Więsko Więskol Więskowicz Więsłak Więsław Więsy Więsyk Więszała Więszołek Więsztal Więszyk Więś Więśław Więtacha Więtczak Więtkowski Więtnik Więtrzyńska Więz Więzak Więzek Więzewski Więzgoł Więziak Więzień Więzik Więziołek Więziołkowski Więziołowska Więzłowski Więzniak Więznowski Więzowski Więzyk Więźlak Więźniak Więżlak Więżniak Więżowski Wifezak Wiflansew Wifling Wifoń Wiga Wigaker Wigakor Wigand Wigandt Wigant Wigatek Wigbor Wigda Wigdarczyk Wigdor Wigdorczyk Wigdorowicz Wiger Wigert Wigezzi Wigezzy Wigęza Wigiel Wigienka Wigier Wigierski Wigirska Wiglarz Wiglasz Wiglenda Wigley Wiględa Wigliński Wiglusz Wigłasz Wigłowski Wignar Wigner Wigocki Wigol Wigomska Wigonda Wigorenko Wigorzyński Wigosiewicz Wigowski Wigożyński Wigóra Wigórniak Wigórski Wigra Wigrab Wigrek Wigrowska Wigucki Wigura Wigurski Wigus Wihan Wija Wijacha Wijaciński Wijacki Wijacz Wijaczek Wijaczka Wijak Wijakowski Wijała Wijałkowska Wijański Wijas Wijasiński Wijaszek Wijaszka Wijaszko Wijat Wijata Wijatkiewicz Wijatkowski Wijato Wijatowski Wijatyk Wijączka Wijec Wijek Wijewski Wijkander Wijko Wijkowski Wijman Wijtiuk Wijtiwiak Wijtyk Wijtysiak Wijura Wik Wika Wika-Czarnowski Wikaliński Wikalis Wikamowska Wikanowska Wikar Wikara Wikarczak Wikarczuk Wikarczyk Wikarejczak Wikarejczyk Wikarek Wikariak Wikarius Wikariusz Wikarjak Wikarjusz Wikarski Wikaruk Wikary Wikaryak Wikaryczak Wikaryjaczyk Wikaryjak Wikaryjczak Wikaryjczuk Wikaryjczyk Wikasiak Wikbold Wikenhauser Wikens Wikenski Wikentjew Wikeński Wikerski Wikert Wikiel Wikieł Wikientjew Wikieńska Wikier Wikiera Wikierak Wikierczuk Wikierski Wikiert Wikieta Wikiewicz Wikiński Wikiper Wikira Wikko Wikl Wiklak Wikland Wiklandt Wiklański Wiklarz Wiklendt Wiklent Wikler Wiklewicz Wiklicki Wiklik Wiklin Wiklina Wiklinger Wikliniarz Wikliniec Wikliński Wiklisz Wikloda Wiklop Wiklosz Wiklowicz Wiklowiecka Wiklowski Wikluk Wikłacz Wikłak Wikło Wikłojć Wikman Wikner Wikocki Wikołaski Wikołek Wikoń Wikoński Wikopold Wikorejczyk Wikosz Wikoszewski Wikow Wikowicz Wikowiecka Wikowski Wikpold Wikrus Wiksa Wiksel Wiksleben Wiksler Wikström Wikswajtis Wiksycz Wikszemski Wikszno Wikszta Wiksztein Wikszyńska Wikta Wiktacz Wiktarski Wiktaryjczak Wikto Wiktor Wiktorak Wiktorcik Wiktorczak Wiktorczyk Wiktorek Wiktorin Wiktorko Wiktorow Wiktorowicz Wiktorowski Wiktorów Wiktorski Wiktoruk Wiktorza Wiktorzak Wiktorzewski Wiktorzuk Wiktoś Wiktow Wiktowski Wiktór Wiktórska Wiktrowicz Wikulla Wikurz Wikutowska Wil Wila Wilaczek Wilaine Wilak Wilam Wilamek Wilamowicz Wilamowitz Wilamowski Wilamski Wilan Wilancewicz Wiland Wilandt Wilanek Wilangowski Wilaniewicz Wilanoski Wilanowcz Wilanowicz Wilanowski Wilant Wilantewicz Wilantowicz Wilańczyk Wilański Wilarski Wilary Wilas Wilasek Wilaszek Wilawer Wilberg Wilbie Wilbik Wilbo Wilbrand Wilbrandt Wilbrant Wilburg Wilbut Wilc Wilcan Wilcek Wilch Wilcha Wilchelm Wilchelmi Wilchemowicz Wilchowski Wilchowy Wilchowyj Wilchuda Wilciński Wilcke Wilcoch Wilcyńska Wilcz Wilczab Wilczacki Wilczak Wilczak Wilczakiewicz Wilczakowski Wilczanowski Wilczanty Wilczański Wilczarek Wilczarkowski Wilczarski Wilczaszek Wilcząb Wilcząga Wilczega Wilczek Wilczenty Wilczeński Wilczepolski Wilczeski Wilczewski Wilczęga Wilczkiewicz Wilczko Wilczkowiak Wilczkowski Wilczoch Wilczok Wilczońska Wilczopolski Wilczorek Wilczowski Wilczpolska Wilczuk Wilczur Wilczura Wilczurski Wilczych Wilczycka Wilczyk Wilczyk Wilczykańska Wilczylska Wilczynski Wilczyński Wilczyński Wild Wilda Wildaczyk Wildan Wildanger Wildangier Wildau Wildauer Wildberg Wildbrett Wildburg Wilde Wildeman Wildemann Wilden Wildenheim Wildenhein Wilder Wildgen Wildhardt Wildhirt Wildingier Wildman Wildmann Wildner Wildowicz Wildpert Wildstein Wildt Wilduch Wildy Wildyczyk Wile Wilebska Wilechowska Wilecki Wileczek Wileczelek Wileczko Wileczyński Wilej Wilejczyk Wilejek Wilejkis Wilejko Wilejska Wilejszys Wilejto Wilek Wileki Wilelgocki Wilem Wilemajtys Wilemberg Wilemborek Wilembork Wilemowicz Wilemski Wilenberg Wilenborek Wilencewicz Wilenczewicz Wilenczyc Wilengowski Wileniec Wilenko Wilenowski Wilenta Wilento Wileńczyc Wileńczyk Wileński Wiler Wilert Wilerzyńska Wileski Wilesow Wileszczuk Wileszczyc Wileszczyk Wileszek Wilewicka Wilewicz Wilewski Wilezińska Wilf Wilfarad Wilfard Wilfart Wilford Wilfort Wilga Wilgalska Wilgan Wilgangier Wilganowicz Wilgart Wilgas Wilgaszewski Wilgat Wilgatek Wilgicka Wilgierz Wilgo Wilgocki Wilgocz Wilgodzki Wilgoma Wilgomas Wilgorski Wilgorz Wilgos Wilgosiewicz Wilgosińska Wilgosz Wilgoszak Wilgoszek Wilgoszewicz Wilgoszewski Wilgoszyński Wilgoś Wilgot Wilgotek Wilgowicz Wilgowski Wilgórski Wilgucki Wilgus Wilgusiak Wilgusiewicz Wilgusz Wilguszewski Wilguszyńska Wilh Wilhardt Wilhelm Wilhelmi Wilhelmowicz Wilhelmsen Wilhelmson Wilhelmsson Wiliam Wiliamowska Wilian Wilianowski Wiliańska Wiliasz Wilibald Wiliborek Wilich Wilichniewicz Wilichnowski Wilichowski Wilicki Wiliczka Wiliczkiewicz Wiliczko Wiliczkowski Wiliczuk Wiliczyński Wilieński Wiligalski Wiligała Wiliger Wiligóra Wiligórski Wilijanek Wilijczuk Wilijewa Wilijewicz Wilik Wilikoda Wilikosielec Wilim Wilimajtys Wilimas Wilimber Wilimberg Wilimborek Wilimczuk Wilimczyk Wilimek Wilimiński Wilimitus Wilimowicz Wilimowski Wilimski Wilin Wilinberg Wilinder Wiling Wilinger Wiliniak Wiliniec Wiliniewczyc Wilinkiewicz Wilinowicz Wilinski Wilińczyk Wiliński Wilipszewski Wilis Wilisińska Wilisowski Wilisz Wiliszewski Wiliszyn Wiliszyńska Wilitek Wiliusz Wiliwiński Wiliwis Wilizorek Wilizowska Wiliżyński Wilk Wilka Wilkaniec Wilkanowicz Wilkanowski Wilkans Wilkański Wilkarska Wilkarz Wilkas Wilke Wilke Wilken Wilkens Wilker Wilkes Wilkewicz Wilkęski Wilki Wilkialis Wilkicki Wilkiel Wilkien Wilkiewczyc Wilkiewicz Wilkin Wilkins Wilkinson Wilkiński Wilkirski Wilkisz Wilk-Juraszek Wilklisz Wilkniewski Wilko Wilkocki Wilkoda Wilkojć Wilkolaski Wilkolek Wilkołak Wilkołaski Wilkoławski Wilkołazki Wilkołek Wilkom Wilkomer Wilkomiec Wilkomirski Wilkomm Wilkon Wilkoniec Wilkoń Wilkoński Wilkoński Wilkoński Wilkop Wilkopolski Wilkos Wilkosiński Wilkosz Wilkoszarski Wilkoszewski Wilkoszyński Wilkoś Wilkow Wilkowicka Wilkowicz Wilkowiecki Wilkowojski Wilkowski Wilkowsz Wilkowszewski Wilków Wilks Wilksz Wilkus Wilkusz Wilkuszewski Wilkutowski Wilk-Wilczyński Wilk-Wilkowski Will Willa Willak Willam Willamowicz Willamowius Willamowski Willan Willand Willandt Willanen Willanowski Willaredt Willart Willaume Wille Willecki Willek Willeke Willem Willemson Willenberg Willenhart Willer Willert Willfart William Williams Williamson Willich Willig Willigalla Willigała Williger Willim Willimann Willimek Willimowski Willimzik Willing Willinger Willink Williński Willisch Willisz Willkomm Willm Willma Willman Willmann Willmanowicz Willmanowski Willmenn Willmowska Willms Willna Willner Willner-Paster Willsch Willuhn Willy Wilm Wilma Wilmak Wilman Wilmann Wilmanowicz Wilmanowski Wilmański Wilmiński Wilmmer Wilmon Wilmonow Wilmont Wilmore Wilmowicz Wilmowiec Wilmowski Wilms Wilnat Wilner Wilniańska Wilnicki Wilniemczyc Wilnieniec