<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Pa

    pozostałe w kolejnych rozdziałach na dole listy rozdziałów



    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997



    Pabiach - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiak - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabian - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabianak - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabianczyk - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabianek - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabianerz - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabianiak - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabianik - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabianowski - od nazwy miejscowej Pabianowo, dziś Fabianów (kaliskie, gmina Dobrzyca).

    Pabiańczyk - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiański - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan; też od nazwy miasta Pabianica, dawniej Pabijanice (łódzkie).

    Pabiarz - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiarzyn - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabias - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiasiak - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiasz - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiaszczak - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabich - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabierowski - od nazwy miejscowej Pabierowice, dawniej Pabirowice (radomskie, gmina Grójec).

    Pabieszczak - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiga - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabijak - 1379 od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabijan - 1317 od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabijanczyk - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabijanek - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabijaniak - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabijanowic - 1398 od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabijanowski - 1414 od nazwy miejscowej Pabianowo, dziś Fabianów (kaliskie, gmina Dobrzyca).

    Pabijańczyk - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabijański - od nazwy miasta Pabianica, dawniej Pabijanice (łódzkie).

    Pabijasz - 1379 od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabik - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabin - 1712 od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabinczuk - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabinek - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiniak - 1787 od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiniek - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabińczuk - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabińczyk - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabir - 1204 od łacińskiego faber ‘kowal, cieśla, rzemieślnik’.

    Pabirek - 1470 od łacińskiego faber ‘kowal, cieśla, rzemieślnik’.

    Pabirowski - 1416 od łacińskiego faber ‘kowal, cieśla, rzemieślnik’; też od nazwy miejscowej Pabierowice, dawniej Pabirowice (radomskie, gmina Grójec).

    Pabis - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabisek - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabisiak - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabisiewicz - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabisiński - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabista - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabisz - 1394 od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiszak - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiszczak - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiszek - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiszewski - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiś - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiuch - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabiul - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabjan - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabjanczyk - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabjanek - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabjaniak - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabjanik - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabjańczyk - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabjański - od nazwy miasta Pabianica, dawniej Pabijanice (łódzkie).

    Pabjas - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabjasz - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabrus - od łacińskiego faber ‘kowal, cieśla, rzemieślnik’.

    Pabrysiak - od łacińskiego faber ‘kowal, cieśla, rzemieślnik’.

    Pabryszuk - od łacińskiego faber ‘kowal, cieśla, rzemieślnik’.

    Pabula - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabyas - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pabyś - od łacińskiego Fabian. Imię pochodzenia łacińskiego, od Fabianus, to od nazwy rodu Fabius, znane w Polsce od XIII wieku w formie Pabijan i Fabijan.

    Pac - 1371 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paca - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacaga - 1614 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacaj - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacajło - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacak - 1690 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacaków - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacal - 1789 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacala - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacalski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacaluk - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacał - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacała - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacałat - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacałata - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacałaty - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacałatyj - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacałowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacałujew - od pocałować (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Pacałujko - od pocałować (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Pacałuń - od pocałować (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Pacałyjko - od pocałować (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Pacan - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacana - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacanek - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacanis - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacaniuk - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacanowski - 1793 od nazwy miejscowej Pacanów, dawniej Paczanów, Paczonów (kieleckie, gmina Pacanów).

    Pacań - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacej - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacejko - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacek - 1388 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacek-Stepaniuk - złożenia brak; Pacek 1388 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz; Stepaniuk

    Pacel - 1691 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacela - 1551 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacelewicz - 1540 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacelnik - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacelt - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pacełujko - od pocałować (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Paceniak - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paceniuk - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacenka - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacenko - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacer - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Pacerowski - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Pacerz - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Paces - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Pacesz - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paceś - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paceśna - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Paceśny - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Pacewicz - 1492 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacewski - od nazwy miejscowej Paczoski, dziś Paczuski (siedleckie, gmina Bielany).

    Pach - 1391- od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pacha - 1632 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachacki - 1669 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachacz - 1454 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachaczewski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachaj - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachak - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachal - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachala - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachalak - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachalarz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachalczuk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachalczyk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachalec - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachalik - 1711 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachalski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachaluk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachaly - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachał - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachała - 1679 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachałek - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachałka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachałko - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachan - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachana - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachaniuk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachanow - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachanowski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachański - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachar - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pacharew - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pacharzyna - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pacharzyński - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachat - od pacht ‘dzierżawa, arenda; opłata za dzierżawę’.

    Pachciarek - od pacht ‘dzierżawa, arenda; opłata za dzierżawę’; od pachciarz ‘dzierżawca’.

    Pachciarz - od pacht ‘dzierżawa, arenda; opłata za dzierżawę’; od pachciarz ‘dzierżawca’.

    Pachciński - od pacht ‘dzierżawa, arenda; opłata za dzierżawę’.

    Pachciorek - od pacht ‘dzierżawa, arenda; opłata za dzierżawę’; od pachciarz ‘dzierżawca’.

    Pachczyński - od pacht ‘dzierżawa, arenda; opłata za dzierżawę’.

    Pachecki - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachel - 1381 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachela - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachelak - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachelczuk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachelczyk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachelec - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachelewicz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachelski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pacher - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pacheta - od pacht ‘dzierżawa, arenda; opłata za dzierżawę’.

    Pachewicz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachiewicz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachirko - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachis - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachl - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachla - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachlarz - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachler - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachlerski - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachleta - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachlewski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachlicki - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachlik - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachlikowski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachliński - 1516 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachlita - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachlorz - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachlowski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachła - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachmar - 1698 od niemieckich nazw osobowych Pachmayr, Bachmayer.

    Pachmarowicz - 1698 od niemieckich nazw osobowych Pachmayr, Bachmayer.

    Pachna - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachnacki - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachnia - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachniak - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachniał - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachnic - 1432 od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachnica - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachnicki - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachnicz - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachniewicz - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachniewski - 1733 od nazwy miejscowej Pachnowola, dawniej Pachnina Wola (wieś nieistniejąca, dawny powiat Kozienice, parafia Góra Jaroszyn).

    Pachnik - 1411 od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachnił - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachnio - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachniowski - 1600 od nazwy miejscowej Pachnowola, dawniej Pachnina Wola (wieś nieistniejąca, dawny powiat Kozienice, parafia Góra Jaroszyn).

    Pachniuk - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachno - 1421 od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachnowski - od nazwy miejscowej Pachnowola, dawniej Pachnina Wola (wieś nieistniejąca, dawny powiat Kozienice, parafia Góra Jaroszyn).

    Pachnutyj - 1520 od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Pachny - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pachnycz - od pachnieć, pachno ‘woń, pachnidło’ lub od nazwy osobowej Pach.

    Pacho - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachociak - 1641 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachociński - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachocki - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachol - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachola - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholak - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholański - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholar - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholarz - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholasz - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholc - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholciak - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholczak - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholczek - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholczuk - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholczyk - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachole - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholec - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholecki - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholek - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholewicz - 1484 od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholewski - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholic - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholicki - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholik - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’ lub od pacholik ‘chłopiec’.

    Pacholski - 1630 od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pacholuk - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachoł - 1369 od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachoła - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachołak - 1761 od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachołczyk - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachołek - 1602 od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’ lub od pacholek.

    Pachołka - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachołko - 1446 od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachołkowski - 1796 od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachołków - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachołomecki - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachołowiecki - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachołowski - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachom - od imienia Pachom, Pachomyj, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia egipskiego (koptyjskiego), forma grecka Pachómios.

    Pachomczyk - od imienia Pachom, Pachomyj, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia egipskiego (koptyjskiego), forma grecka Pachómios.

    Pachomow - od imienia Pachom, Pachomyj, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia egipskiego (koptyjskiego), forma grecka Pachómios.

    Pachomski - od imienia Pachom, Pachomyj, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia egipskiego (koptyjskiego), forma grecka Pachómios.

    Pachoniak - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachoń - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachończyk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachoński - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachopień - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachor - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachorek - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachorenko - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachorowski - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachorski - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachorzyński - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pachota - 1470 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachotek - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachotka - 1441 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachowarz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachowczuk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachowczyk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachowiak - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachowicz - 1440 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachowicz-Użyński - złożenia brak; Pachowicz 1440 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’; Użyński brak;

    Pachowiec - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachowiecki - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachowik - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachowski - 1669 zapewne od nazwy miejscowej Pachówka (tarnowskie, gmina Żegocina).

    Pachólczak - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachólczyk - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachólski - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachół - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachót - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachówka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachroń - od pachara, pacherz ‘zuchwalec’.

    Pach-Rudnicki - złożenia brak; Pach 1391- od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’; Rudnicki 1389 od nazw miejscowych Rudniki, Rudnik (liczne).

    Pacht - 1737 od pacht ‘dzierżawa, arenda; opłata za dzierżawę’.

    Pachta - od pacht ‘dzierżawa, arenda; opłata za dzierżawę’.

    Pachter - od pacht ‘dzierżawa, arenda; opłata za dzierżawę’

    Pachtinger - od pacht ‘dzierżawa, arenda; opłata za dzierżawę’

    Pachuc - od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Pachuca - od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutiius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Pachuciak - od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Pachucik - od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Pachucki - od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Pachucy - 1453 od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Pachucz - od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Pachuć - od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Pachud - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachuda - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachujka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachuk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachul - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’ lub od pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachula - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachulak - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachulczak - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachulczyk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachulec - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachulicki - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachulicz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachulik - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachulka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachulski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachuł - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachuła - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachułowski - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pachur - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachura - 1432 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachurka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachurko - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachurski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachuski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachuszyński - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachut - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachuta - 1471 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachutka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachutko - od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Pachutniak - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachutowski - od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Pachuwka - ( = ówka) od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachwald - od niemieckiej nazwy osobowej Pachwald, ta zapewne od nazwy miejscowej Bachfeld.

    Pachwalski - od niemieckiej nazwy osobowej Pachwald, ta zapewne od nazwy miejscowej Bachfeld.

    Pachwał - od niemieckiej nazwy osobowej Pachwald, ta zapewne od nazwy miejscowej Bachfeld.

    Pachwicewicz - od pachwa, pachwica, pachwina.

    Pachwicki - od pachwa, pachwica, pachwina.

    Pachwicz - od pachwa, pachwica, pachwina.

    Pachwiński - od pachwa, pachwica, pachwina.

    Pachylski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachyła - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachyński - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Pachytka - 1439 od imienia Pachucy, stanowiącego polską adaptację imienia greckiego Pafnoútios, łacińskiego Paphnutius, to od koptyjskiego papnute, paphnuti ‘sługa boży’; w Kościele prawosławnym używane w formie Pafnutyj, Pachnuc.

    Paci - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacia - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciaga - od gwarowego paciaga ‘brudas’.

    Paciak - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’ lub od paciak ‘brudas’.

    Pacialik - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacian - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciara - od paciara ‘zupa mączna na wodzie; człowiek niezgrabny’.

    Paciarek - od paciara ‘zupa mączna na wodzie; człowiek niezgrabny’.

    Paciarkowski - od paciara ‘zupa mączna na wodzie; człowiek niezgrabny’.

    Pacias - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paciasak - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paciask - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paciata - 1646 od paciaty ‘pyzaty’.

    Pacica - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacich - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacicha - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacidis - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciecha - od pociecha ‘pokrzepienie ducha; potomstwo’ (pod wpływem białoruskim).

    Paciej - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Paciejewski - od nazwy miejscowej Paciejew (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Paciejko - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Paciejkowicz - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Paciejonek - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Paciejowicz - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Paciejowski - od nazwy miejscowej Paciejew (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Paciejuk - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Paciejun - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Pacielej - od pocielić się ‘ocielić się’ lub od pocić się (pod wpływem ukraińskim).

    Pacielewicz - od pocielić się ‘ocielić się’ lub od pocić się (pod wpływem ukraińskim).

    Pacieła - od pocielić się ‘ocielić się’ lub od pocić się (pod wpływem ukraińskim).

    Paciepna - od paciepić zaciemniać’, paciep ciemna jama’.

    Paciepniak - od paciepić zaciemniać’, paciep ciemna jama’.

    Paciepnik - od paciepić zaciemniać’, paciep ciemna jama’.

    Paciepny - od paciepić zaciemniać’, paciep ciemna jama’, od paciepny ‘ciemny, zaćmiony’.

    Paciernik - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’, od staropolskiego paciernik ‘kramarz sprzedający pacierze, tj. różańce’.

    Pacieruk - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Pacierz - 1371-74 od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Pacierzczak - 1663 od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Pacierzyński - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Paciew - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciewicz - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciga - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacik - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacikowski - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacil - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacilus - od paciepić zaciemniać’, paciep ciemna jama’.

    Paciło - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacina - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’; forma mazurzona od paczyna lub od gwarowego pecyna ‘odrobina’.

    Pacinek - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’; forma mazurzona od paczyna lub od gwarowego pecyna ‘odrobina’.

    Paciński - od nazwy miejscowej Paczynowice, dziś Pacanowice (kaliskie, gmina Pleszew).

    Pacio - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacioch - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciocha - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciok - (Śl) od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciołek - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacion - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacionek - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciopa - od paciepić zaciemniać’, paciep ciemna jama’. ‘

    Pacior - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Paciora - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Paciorak - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Pacioras - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Paciorek - 1398 od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’; też od paciorek.

    Paciorkiewicz - 1678 od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’; od paciorek.

    Paciorko - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Paciorkowski - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Paciorowski - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Paciorski - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Pacios - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciosz - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciot - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciórek - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Pacipuch - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacirek - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Paciszka - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciszkiewicz - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciuch - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciugała - od gwarowego paciaga ‘brudas’.

    Paciuk - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciukiewicz - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciul - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciulan - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciulewicz - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciulon - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciura - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Paciurko - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Paciuszkiewicz - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Paciuszko - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacja - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacjan - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacjecha - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pacjorek - od podstawy pacia-, p. paciać ‘paćkać’, pacia ‘ćma’.

    Pack - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packa - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packaniak - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packanik - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packań - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packe - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packeiser - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packer - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packi - 1673 od niemieckiej nazwy osobowej Patz lub od nazwy miejscowej Pace (białostockie, gmina Brańsk).

    Packiewicz - 1560 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packman - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packmar - 1717 od niemieckich nazw osobowych Pachmayr, Bachmayer.

    Packmauer - 1654 od niemieckich nazw osobowych Pachmayr, Bachmayer.

    Packo - 1408-10 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packowicz - 1558 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Packowski - od nazw miejscowych Paczkowo, Paczków, Paczkowice (kilka miejscowości).

    Pacla - 1740 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacławski - 1471 od nazwy miejscowej Pacław (przemyskie, gmina Fredropol).

    Pacoch - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacocha - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacol - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacolec - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacoli - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacolis - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacoła - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacołta - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pacon - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paconek - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacoń - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacosz - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Pacoszka - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Pacoszko - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Pacoszyński - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Pacowicz - 1494 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pac-Pomarnacki - złożenia brak; Pac 1371 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz; Pomarnacki brak.

    Pactwa - od pacwa, paczwa ‘zły duch, pokusa’.

    Pacuch - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacucha - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacud - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuda - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuk - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacukiewicz - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacukow - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacula - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paculda - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paculewicz - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paculla - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paculski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacult - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuł - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuła - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacułek - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacułka - 1566 (Śl) od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacułkiewicz - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacułkowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacułowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacułt - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pacuniak - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuniw - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacunowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuń - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacura - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacurkowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuski - od nazwy miejscowej Paczoski, dziś Paczuski (siedleckie, gmina Bielany).

    Pacuszek - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuszka - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuszkie - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuszko - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuszyński - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacuś - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacut - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pacuta - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacutkowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacw - od pacwa, paczwa ‘zły duch, pokusa’.

    Pacwa - od pacwa, paczwa ‘zły duch, pokusa’.

    Pacwald - od niemieckiej nazwy osobowej Patzwald, ta od imienia złożonego Baduwald.

    Pacych - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacyga - 1664 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacygon - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacyk - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacykas - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacykiewicz - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacykowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacylak - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pacyna - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’; forma mazurzona od paczyna lub od gwarowego pecyna ‘odrobina’.

    Pacynak - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’; forma mazurzona od paczyna lub od gwarowego pecyna ‘odrobina’.

    Pacyniak - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’; forma mazurzona od paczyna lub od gwarowego pecyna ‘odrobina’.

    Pacynka - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’; forma mazurzona od paczyna lub od gwarowego pecyna ‘odrobina’.

    Pacynko - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’; forma mazurzona od paczyna lub od gwarowego pecyna ‘odrobina’.

    Pacyno - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’; forma mazurzona od paczyna lub od gwarowego pecyna ‘odrobina’.

    Pacynowicz - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’; forma mazurzona od paczyna lub od gwarowego pecyna ‘odrobina’.

    Pacyński - od nazwy miejscowej Paczynowice, dziś Pacanowice (kaliskie, gmina Pleszew).

    Pacz - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczachowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczalski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczała - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczałek - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczanowski - 1470-80 od nazwy miejscowej Pacanów, dawniej Paczanów, Paczonów (kieleckie, gmina Pacanów).

    Paczas - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczaska - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczaśna - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Paczaśny - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Paczatko - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Paczecha - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczecki - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczek - 1654 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczel - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczelowicz - 1570 76 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczelski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczena - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczeniak - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczeniuk - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczeny - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczeński - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczer - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Paczerkas - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Paczes - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczesna - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczesniak - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczesny - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Pacześ - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz; też od pacześ ‘odpadki lnu’.

    Pacześna - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Pacześnia - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Pacześniak - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Pacześniok - (Śl) od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Pacześniowski - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Pacześny - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’; od pacześny ‘zrobiony z paczesi’.

    Paczew - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczewicz - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczewski - od nazwy miejscowej Paczoski, dziś Paczuski (siedleckie, gmina Bielany).

    Paczka - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz; lub od paczka.

    Paczkiewicz - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz; lub od paczka.

    Paczko - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz; lub od paczka.

    Paczkowiak - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz; lub od paczka.

    Paczkowski - 1461 od nazw miejscowych Paczkowo, Paczków, Paczkowice (kilka miejscowości).

    Paczków - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz; lub od paczka.

    Paczniewicz - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz; lub od paczka.

    Paczobut - od litewskiej nazwy osobowej Počobutas, Počebutis, od białoruskiego Pačabut, Pačabyt.

    Paczoch - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczocha - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczoł - 1423 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczoła - 1472 od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczołt - 1398 od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Paczołtowic - 1431 od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Paczonowski - 1477 od nazwy miejscowej Pacanów, dawniej Paczanów, Paczonów (kieleckie, gmina Pacanów).

    Paczora - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Paczorek - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Paczorski - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Paczos - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczosa - 1444 od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczosek - 1470 od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczosik - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczosiński - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczoska, m. - 1440 od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczoske - (Pom) od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczoski - od nazwy miejscowej Paczoski, dziś Paczuski (siedleckie, gmina Bielany).

    Paczosko - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczoskowic - 1440 od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczosna - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczoszka - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczoszko - od staropolskiego paczesi ‘włókna lnu i konopi’.

    Paczowski - od nazwy miejscowej Paczoski, dziś Paczuski (siedleckie, gmina Bielany).

    Paczóski - od nazwy miejscowej Paczoski, dziś Paczuski (siedleckie, gmina Bielany).

    Paczuch - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczucha - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczuk - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczuka - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczukanis - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczul - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczula - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczull - (Pom) od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczulla - (Śl) od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczulski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczuła - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczułkowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczułt - 1450 od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Paczuły - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczura - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczurek - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczurski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczuski - od nazwy miejscowej Paczoski, dziś Paczuski (siedleckie, gmina Bielany).

    Paczusko - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczusła - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczuszek - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczuszka - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczuszko - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczuszyński - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczuśka - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczut - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczutkowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczuwski - od nazwy miejscowej Paczoski, dziś Paczuski (siedleckie, gmina Bielany).

    Paczwa - od pacwa, paczwa ‘zły duch, pokusa’.

    Paczyk - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczykowski - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paczyn - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’.

    Paczyna - 1498 od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’.

    Paczyniak - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’.

    Paczynic - 1271 od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’.

    Paczyniowski - od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’.

    Paczynka - 1424 od staropolskiego paczyna ‘wiosło’; ster’.

    Paczynowski - 1455 od nazwy miejscowej Paczynowice, dziś Pacanowice (kaliskie, gmina Pleszew).

    Paczyński - 1438 od nazw miejscowych Paczyna, Pacyna, Paczyn (kilka miejscowości).

    Paczysko - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Pać - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paćka - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paćkiewicz - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paćko - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Paćkowski - od nazw miejscowych Paczkowo, Paczków, Paczkowice (kilka miejscowości).

    Pada - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padacz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padaczek - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padaj - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padajko - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padak - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padalak - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padalec - od padać ‘upadać, wywracać się’ lub od padalec ‘gatunek jaszczurki podobnej do węża’.

    Padalewski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padaliński - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padalis - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padalski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padał - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padała - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padałko - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padało - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padamczuk - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padamczyk - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padanowski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padar - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padarecki - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padarewski - od nazwy miejscowej Paderew (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Padarz - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padas - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padasek - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padasz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padaszkiewicz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padaszyński - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padawacz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padawca - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padawczyk - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padaż - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padczaszka - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padczyk - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padczyński - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Paddemski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Pade - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padec - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padechnowicz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padechowicz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padecki - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padej - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padejasek - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padek - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padel - 1687–88 od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padela - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padelis - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padeliś - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padełko - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Pademski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padeński - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Pader - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Paderecki - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Paderewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Paderewski - 1580 od nazwy miejscowej Paderew (siedleckie, gmina Sterdyń).

    Paderski - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padewicz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padewski - 1566 od nazwy miejscowej Padew (tarnobrzeskie, gmina Padew Narodowa).

    Padia - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padiak - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padias - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padiasek - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padisek - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padjas - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padjasek - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padjesek - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padko - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padkowiak - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padkowski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padlach - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padlasek - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Padlaszewski - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Padlaszuk - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Padlecki - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padlejski - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Padler - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padlewski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padlik - od padły ‘upadły, zdechły’, padło ‘padlina’.

    Padlikowski - od padły ‘upadły, zdechły’, padło ‘padlina’.

    Padliński - od padły ‘upadły, zdechły’, padło ‘padlina’.

    Padlowski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padła - od padły ‘upadły, zdechły’, padło ‘padlina’.

    Padło - od padły ‘upadły, zdechły’, padło ‘padlina’.

    Padłowski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padłoż - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padnek - od padać ‘upadać, wywracać się’; od padnąć ‘paść, padnięcie.

    Padniewski - od nazwy miejscowej Padniewo (bydgoskie, gmina Mogilno).

    Padniuk - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padnuk - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Pado - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padoch - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padochin - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padok - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padolak - od staropolskiego padoł ‘dolina’.

    Padolczak - od staropolskiego padoł ‘dolina’.

    Padolec - od staropolskiego padoł ‘dolina’.

    Padolis - od staropolskiego padoł ‘dolina’.

    Padolski - od staropolskiego padoł ‘dolina’.

    Padoł - od staropolskiego padoł ‘dolina’.

    Padoła - od staropolskiego padoł ‘dolina’.

    Padołowski - od staropolskiego padoł ‘dolina’.

    Pador - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padorski - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Pados - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padosek - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padosz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padowicz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padowski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padół - od staropolskiego padoł ‘dolina’.

    Padrak - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padro - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padrok - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padrucki - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padruczny - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padryc - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padryl - od niemieckiej nazwy osobowej Pader, ta może od Bader ‘cyrulik’.

    Padsiadlik - od podsiąść, podsiadać.

    Padstawka - od podstawa ‘podpora’.

    Paduch - 1389 od padać ‘upadać, wywracać się’ lub od staropolskiego paduch ‘rozbójnik; morderca’.

    Paduchowicz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Paduchowski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Paduchowycz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padukiewicz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padula - 1664 od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Paduła - 1653 od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padunio - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padura - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padurek - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padurski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padus - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Paduschek - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padusiński - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padusowski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Paduszak - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Paduszek - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Paduszka - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Paduszyński - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padwa - od nazwy miasta Padwa we Włoszech.

    Padwak - od nazwy miasta Padwa we Włoszech.

    Padwek - od nazwy miasta Padwa we Włoszech.

    Padwiak - od nazwy miasta Padwa we Włoszech.

    Padwica - 1403 od nazwy miasta Padwa we Włoszech lub od nazwy miejscowej Padew.

    Padwicki - od nazwy miasta Padwa we Włoszech lub od nazwy miejscowej Padew.

    Padwiński - od nazwy miasta Padwa we Włoszech lub od nazwy miejscowej Padew.

    Padyasek - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padych - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padychiewicz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padygowski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padyjasak - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padyjasek - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padyjaszek - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Padyk - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padykała - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padykuła - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padyma - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Padymski - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Padyn - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Padyński - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Padys - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padysek - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padysiak - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padysiewicz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padysz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padyszewicz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padyszewski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padyszyński - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padyś - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padziak - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padziawa - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padziawski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padzich - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padziewicz - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padzik - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padzikowski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padzina - 1387 od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padziński - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padzioch - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padziora - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padziorna - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padziszewski - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padziuk - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Padzyga - od padać ‘upadać, wywracać się’.

    Paetz - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Paetzke - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Paetzol - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Paetzold - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Paetzoldt - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Pafaczyk - od paf ‘wyraz dźwiękonaśladowczy imitujący odgłos wystrzału’, od niemieckiej nazwy osobowej Paff, ta od Paffe ‘ksiądz, klecha’ lub od polskiego paw.

    Pafak - od paf ‘wyraz dźwiękonaśladowczy imitujący odgłos wystrzału’, od niemieckiej nazwy osobowej Paff, ta od Paffe ‘ksiądz, klecha’ lub od polskiego paw.

    Pafecki - od paf ‘wyraz dźwiękonaśladowczy imitujący odgłos wystrzału’, od niemieckiej nazwy osobowej Paff, ta od Paffe ‘ksiądz, klecha’ lub od polskiego paw.

    Paff - od paf ‘wyraz dźwiękonaśladowczy imitujący odgłos wystrzału’, od niemieckiej nazwy osobowej Paff, ta od Paffe ‘ksiądz, klecha’ lub od polskiego paw.

    Paflik - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pag - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Paga - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pagac - 1787 od pajac, z gwarowego pagac ‘błazen, cyrkowiec’.

    Pagacz - od pajac, z gwarowego pagac ‘błazen, cyrkowiec’.

    Pagaczewski - od pajac, z gwarowego pagac ‘błazen, cyrkowiec’.

    Pagała - 1564 od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pagan - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Paganowska - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Pagas - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pagaż - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Page - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pagel - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Pagelis - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Pagels - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Pager - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Paget - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pagie - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Pagiel - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Pagielski - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Pagieła - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Pagiełka - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Pagiełła - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Pagiewski - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Paginowski - od pagina ‘liczba oznaczająca numer strony w książce’.

    Pagiński - od pagina ‘liczba oznaczająca numer strony w książce’.

    Pagon - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Pagonowicz - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Pagonowski - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Pagoński - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Pagor - od pagór, pagórek ‘wzniesienie, góra’.

    Pagos - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pagowski - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pagór - od pagór, pagórek ‘wzniesienie, góra’.

    Pagórek - od pagór, pagórek ‘wzniesienie, góra’.

    Pagórski - od pagór, pagórek ‘wzniesienie, góra’.

    Paguła - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pagur - od pagór, pagórek ‘wzniesienie, góra’.

    Pagura - od pagór, pagórek ‘wzniesienie, góra’.

    Pahola - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Paholczak - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’.

    Paholski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław; w pochodnych też od wyrazu pacha, pachać ‘czynić, działać’

    Paiąk - od pająk.

    Paj - 1385 od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Paja - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajac - od pajac, z gwarowego pagac ‘błazen, cyrkowiec’.

    Pajaczek - od pajac, z gwarowego pagac ‘błazen, cyrkowiec’.

    Pajaczkowski - od pajac, z gwarowego pagac ‘błazen, cyrkowiec’.

    Pajak - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajakiewicz - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pając - od pająk.

    Pającki - od pająk.

    Pajączek - 1488 od pająk lub od pajączek.

    Pajączkiewicz - od pająk lub od pajączek.

    Pajączkowski - 1766 od pająk lub od pajączek.

    Pajączyk - 1641 od pająk lub od pajączek.

    Pająk - 1455 od pająk.

    Pająkiewicz - 1746 od pająk.

    Pająkowic - 1424 od pająk.

    Pająkowski - od pająk lub od nazwy miejscowej Pająków (radomskie, gmina Przyłęk).

    Pająk-Pięta - złożenia brak; Pająk 1455 od pająk; Pięta 1352 od pięta ‘tylna część stopy’.

    Pająski - od pająk.

    Pajątko - 1439 od pająk.

    Pajcha - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pajchel - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pajchert - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Pajchrowski - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Pajchut - od pejka ‘owad dwuskrzydły’.

    Pajcy - od pejcz ‘krótki bicz z rączką’.

    Pajcz - od pejcz ‘krótki bicz z rączką’.

    Pajczak - od pejcz ‘krótki bicz z rączką’.

    Pajczuk - od pejcz ‘krótki bicz z rączką’.

    Pajczyk - od pejcz ‘krótki bicz z rączką’.

    Pajda - 1532 od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdak - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdała - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdas - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdasz - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdaszka - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdecki - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdek - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdesz - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdiowski - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdis - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdla - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdłowski - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdo - 1657 od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdoła - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdos - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdosz - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdowski - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdra - 1788 od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdrak - 1666 od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajduczenko - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajduszewski - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajduś - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdzia - 1726 od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdziak - 1666 od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdziewicz - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdzik - 1619 od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajdziński - od pajda ‘kawałek chlea’.

    Pajdziuk - od pajda ‘kawałek chleba’.

    Pajecki - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajek - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajencki - od pająk.

    Pajenczak - od pająk.

    Pajenczyk - od pająk.

    Pajer - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajerczak - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajerczyk - 1624 od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajerek - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajerewski - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajerowicz - 1624 od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajerski - 1762 od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajeski - od pająk.

    Pajewski - 1497 od nazwy miejscowej Pajewo (ciechanowskie, gmina Gołymin-Ośrodek).

    Pajęcki - 1769 od pająk.

    Pajęczak - od pająk.

    Pajęczek - od pająk.

    Pajęczewski - od pająk.

    Pajęczkowski - 1766 od pająk

    Pajęczyński - od pająk

    Pajęk - od pająk.

    Pajęstka - od pająk

    Pajgert - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Pajk - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajka - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajker - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Pajkert - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Pajkiert - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Pajkiet - od niemieckiej nazwy osobowej Peichert, ta od nazw osobowych Peikert, Penkert, a te od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Pajko - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajkos - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajkosz - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajkowski - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’, też od nazwymiejscowejPajkowa (nowosądeckie, gmina Lubień).

    Pajkusz - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajnak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pajnok - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pajnowski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pajnuk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pajok - (Młp) od pająk.

    Pajołek - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajon - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajonczak - od pająk.

    Pajonczek - od pająk.

    Pajonczkowski - od pająk.

    Pajonczyk - od pająk.

    Pajonik - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajonk - od pająk.

    Pajonkowski - od pająk.

    Pajończek - od pająk.

    Pajończyk - od pająk.

    Pajor - 1559 od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajorczyk - 1625 od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajorek - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajorkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajorski - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajos - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajowski - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajór - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajóra - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajórek - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajrowski - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajs - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajser - od niemieckiej nazwy osobowej Peiser, ta zapewnie od nazwy miejscowej Peise.

    Pajsert - od niemieckiej nazwy osobowej Peiser, ta zapewnie od nazwy miejscowej Peise.

    Pajski - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajsler - od niemieckiej nazwy osobowej Peiser, ta zapewnie od nazwy miejscowej Peise lub od niemieckiej nazwy osobowej Beisler.

    Pajszczyk - 1620 od pan lub od imienia Pankracy.

    Pajt - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’.

    Pajtak - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’.

    Pajtar - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’.

    Pajtarz - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’.

    Pajtas - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’ lub od pajtasz ‘towarzysz’.

    Pajtasz - 1793 od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’ lub od pajtasz ‘towarzysz’.

    Pajtaś - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’.

    Pajtek - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’.

    Pajtel - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’.

    Pajto - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’.

    Pajtosz - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’.

    Pajtra - od gwarowego pajta ‘bróg, szopa na polu’.

    Pajuczenok - od pająk.

    Pajuk - od pająk.

    Pajuna - od staropolskiego paj ‘część, dział’, od gwarowego paja ‘pysk, gęba’.

    Pajunk - od pająk.

    Pajunke - od pająk.

    Pajur - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajura - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajurek - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajurkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajuro - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajurowski - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajurski - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pajzderski - od pazur, także od staropolskiego i gwarowego pazdur, pazdor, pazor.

    Pajzent - od niemieckiej nazwy osobowej Peiser, ta zapewnie od nazwy miejscowej Peise.

    Pajzer - od niemieckiej nazwy osobowej Peiser, ta zapewnie od nazwy miejscowej Peise.

    Pajzert - od niemieckiej nazwy osobowej Peiser, ta zapewnie od nazwy miejscowej Peise.

    Pajzkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Peiser, ta zapewnie od nazwy miejscowej Peise.

    Pajzler - od niemieckiej nazwy osobowej Peiser, ta zapewnie od nazwy miejscowej Peise.

    Pak - 1354 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakacz - 1497 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakal - 1494 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakalarczyk - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakalicki - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakaliński - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakalnicki - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakalski - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakaltys - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakaluk - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakała - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakałko - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakas - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakasiewicz - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakasiński - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakasz - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakaszewski - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakciński - od pakczyć ‘gromadzić się’.

    Pakczek - od pakczyć ‘gromadzić się’.

    Pakczyński - od pakczyć ‘gromadzić się’.

    Pakeiser - od niemieckiej nazwy osobowej Packheiser, ta od nazwy miejscowej Packhausen.

    Pakeizer - od niemieckiej nazwy osobowej Packheiser, ta od nazwy miejscowej Packhausen.

    Pakejzer - od niemieckiej nazwy osobowej Packheiser, ta od nazwy miejscowej Packhausen.

    Pakeltis - od litewskiej nazwy osobowej Pakeltis.

    Pakeltys - od litewskiej nazwy osobowej Pakeltis.

    Pakeła - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakes - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakiel - 1392 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakiela - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakielewicz - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakielski - 1721 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakieltis - od litewskiej nazwy osobowej Pakeltis.

    Pakieł - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakieła - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakiełka - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakiełła - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakiełło - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakieło - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakier - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pakiera - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakierski - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pakierz - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pakies - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pakieser - od niemieckiej nazwy osobowej Packheiser, ta od nazwy miejscowej Packhausen.

    Pakieś - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pakirski - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pakirz - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pakiser - od niemieckiej nazwy osobowej Packheiser, ta od nazwy miejscowej Packhausen.

    Pakisz - od niemieckiej nazwy osobowej Peker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pek ‘dzida, włócznia’, peker ‘rzemieślnik wyrabiający włócznie’ lub od nazwy miejscowej Beck.

    Pakizer - od niemieckiej nazwy osobowej Packheiser, ta od nazwy miejscowej Packhausen.

    Pakl - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Pakla - 1523-40 od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Paklak - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Pakleła - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Paklepa - od poklepać ‘masować; obgadać’.

    Paklerski - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Paklesa - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Pakleta - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Paklewicz - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Paklewski - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Pakleza - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Paklępa - od poklepać ‘masować; obgadać’.

    Paklik - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Paklikowski - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Pakluczuk - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Paklus - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Pakluś - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Pakła - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Pakłos - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Pakłoś - od gwarowego pakla, pakła ‘płótno zgrzebne, pozostałość po oczyszczonych konopiach’.

    Pakoca - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakocki - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakolik - 1478 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakoluk - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakoła - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakoński - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakorski - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakorz - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakos - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakosa - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakosiak - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakosiewicz - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakosiewnik - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakosik - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakosiński - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakosławski - 1387 od nazwy miejscowej Pakosław (leszczyńskie, gmina Miejska Górka; poznańskie, gmina Lwówek).

    Pakostka, ż. - 1398 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakosz - 1301 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakoszek - 1470-80 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakoszewicz - 1497 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakoszewski - 1590 od nazw miejscowych Pakoszowce (KrW), Pakoszówka (nowosądeckie, gmina Łabowa).

    Pakoszowicz - 1425 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakoszowski - 1443 od nazw miejscowych Pakoszowce (KrW), Pakoszówka (nowosądeckie, gmina Łabowa).

    Pakoś - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakow - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakowicz - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakowiec - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakowski - 1430 od nazwy miejscowej Pakowo (wieś zagrodowa, powiat kościański).

    Pakólski - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakół - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakóła - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakrzys - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pakrzywa - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Paksiński - od nazwy miejscowej Pakszyn (poznańskie, gmina Czerniejewo).

    Paksztajtis - od litewskich nazw osobowych Pakštys, Pakšys.

    Paksztys - od litewskich nazw osobowych Pakštys, Pakšys.

    Pakszynowski - 1497 od nazwy miejscowej Pakszyn (poznańskie, gmina Czerniejewo).

    Pakszyński - 1399 od nazwy miejscowej Pakszyn (poznańskie, gmina Czerniejewo).

    Pakszys - od litewskich nazw osobowych Pakštys, Pakšys.

    Pakszysz - od litewskich nazw osobowych Pakštys, Pakšys.

    Pakua - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakuch - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakucin - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuciński - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakucki - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuczak - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuć - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakul - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakula - 1620 starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakulak - 1771 starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakularz - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakulasz - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakulec - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakulik - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakuliński - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakulla - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakulnicewicz - od litewskiej nazwy osobowej Pakulnis; też od pakulny ‘zrobiony z pakuł, zgrzebny’.

    Pakulnicki - od litewskiej nazwy osobowej Pakulnis.

    Pakulniewicz - od litewskiej nazwy osobowej Pakulnis.

    Pakulnis - od litewskiej nazwy osobowej Pakulnis.

    Pakulski - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakuluk - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakuła - 1398 starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakuła-Pakulski - złożenia brak; Pakuła 1398 starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’; Pakulski starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakułła - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakuło - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakułowski - starsze przekazy od Pak, nowsze od pakuły ‘krótkie włókna wyczesane z lnu i konopi; pakunek’.

    Pakuniewicz - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakunkiewicz - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuński - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakur - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakura - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakus - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakusa - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakusch - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakusiewicz - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakusiński - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuska - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakusy - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakusz - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuszczak - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuszek - 1342 od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuszewski - od nazw miejscowych Pakoszowce (KrW), Pakoszówka (nowosądeckie, gmina Łabowa).

    Pakuszkiewicz - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuszko - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuszta - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuszto - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuszyński - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuściak - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakut - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuta - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakutko - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakutyński - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuza - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakuża - od imion złożonych typu Pakosław.

    Pakyser - od niemieckiej nazwy osobowej Packheiser, ta od nazwy miejscowej Packhausen.

    Pakyzer - od niemieckiej nazwy osobowej Packheiser, ta od nazwy miejscowej Packhausen.

    Pal - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pala - 1423 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palac - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palach - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palacha - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palachowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palacios - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palacius - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palacki - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palacz - 1754 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik; od palacz ‘człowiek obsługujący palenisko’.

    Palaczak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaczek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaczewski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaczkiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaczuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaczyk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaczyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaj - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palakowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palamar - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palamarczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palamarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palamarz - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palamasz - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palamer - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palan - od palan ‘rozpalony, rozniecony’.

    Palancewicz - od palan ‘rozpalony, rozniecony’.

    Palanciuk - od palan ‘rozpalony, rozniecony’.

    Paland - od palant ‘rodzaj gry zespołowej’, palantować ‘bić kijam’.

    Palandes - od palant ‘rodzaj gry zespołowej’, palantować ‘bić kijam’.

    Palanik - od palan ‘rozpalony, rozniecony’.

    Palanis - od palan ‘rozpalony, rozniecony’.

    Palankiewicz - od palan ‘rozpalony, rozniecony’.

    Palanowicz - od palan ‘rozpalony, rozniecony’.

    Palanowski - od palan ‘rozpalony, rozniecony’.

    Palant - od palant ‘rodzaj gry zespołowej’, palantować ‘bić kijam’.

    Palanus - od palan ‘rozpalony, rozniecony’.

    Palańczyk - od palan ‘rozpalony, rozniecony’.

    Palański - od palan ‘rozpalony, rozniecony’.

    Palar - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palarczak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palarczyk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palarowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palarski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palarus - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palarz - 1786 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik; od palarz ‘palacz’.

    Palas - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palasek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palasiak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palasik - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palasiński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaska - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palasz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaszczyk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaszek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaszewski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaszka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaszke - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaszyk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaszyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palaszys - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palat - od łacińskiego palatum ‘podniebienie’.

    Palatan - od łacińskiego palatum ‘podniebienie’.

    Palatin - od palatyn ‘wojewoda, namiestnik królewski’.

    Palatinus - 1425 od palatyn ‘wojewoda, namiestnik królewski’.

    Palaton - od łacińskiego palatum ‘podniebienie’.

    Palatyn - od palatyn ‘wojewoda, namiestnik królewski’.

    Palatynus - od palatyn ‘wojewoda, namiestnik królewski’.

    Palatyński - od palatyn ‘wojewoda, namiestnik królewski’.

    Palatz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paląca - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palący - 1494 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik; od palący.

    Palc - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palca - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palcan - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palcar - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Palcat - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palcaty - 1797 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik; od gwarowego palcaty.

    Palcek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palcer - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Palcewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palcewski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palch - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palchleb - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palchowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palckowiak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palcowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palcuch - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palcuga - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palcun - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palcza - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczakiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczar - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Palczarski - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Palczech - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczek - 1400 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczerski - od niemieckiej nazwy osobowej Pelz, ta od imienia Balthasar lub od Pelz ‘kożuch’.

    Palczeski - od nazw miejscowych Palczowice, Palczewo (kilka wsi).

    Palczewski - 1424 od nazw miejscowych Palczowice, Palczewo (kilka wsi).

    Palczowski - 1438 od nazw miejscowych Palczowice, Palczewo (kilka wsi).

    Palczuga - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczukiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczun - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczyk - 1439 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczykiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczykowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palczyński - od nazwy miejscowej Palczyn (bydgoskie, gmina Złotniki Kujawskie).

    Palczyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paldupa - 1650 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paldupiak - 1659 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paldupski - 1653 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paldy - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Palec - 1413 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palechowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palecki - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paleczech - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paleczek - 1439 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paleczek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paleczka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paleczko - 1433 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paleczna - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palecznik - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paleczny - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palega - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palej - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palejczuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palejczyk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palejewski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palejko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palejowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palen - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palencewicz - od palant ‘rodzaj gry zespołowej’, palantować ‘bić kijam’.

    Palenciak - od palant ‘rodzaj gry zespołowej’, palantować ‘bić kijam’.

    Palencik - od palant ‘rodzaj gry zespołowej’, palantować ‘bić kijam’.

    Palenciuk - od palant ‘rodzaj gry zespołowej’, palantować ‘bić kijam’.

    Palenczuk - od palant ‘rodzaj gry zespołowej’, palantować ‘bić kijam’.

    Palenda - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palenga - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palenia - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleniak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palenica - 1786 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać; od palenica ‘placek, podpłomyk’.

    Palenicek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palenicki - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleniczak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleniczek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleniczka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleniczuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleniecek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palenik - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palenio - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palenka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palenkiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palenko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palenta - od palant ‘rodzaj gry zespołowej’, palantować ‘bić kijam’.

    Paleń - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleńciuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleńczuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleńko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleolog - od paleolog ‘archeolog’.

    Paler - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palerczyk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palerek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palerowicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palerowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palesa - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Palesak - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Palesche - (Śl) od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Paleski - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Palessa - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Palester - od palestra ‘ogół adwokatów, dawniej też rejenci i notariusze’.

    Palestrant - od palestrant ‘członek palestry’.

    Palestrunt - od palestrant ‘członek palestry’.

    Paleszczuk - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Paleszko - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Paleszkowicz - 1310 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paleszuk - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Paleszyński - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Paleta - od paleta ‘płytka służąca do rozrabiania i mieszania farb’.

    Paletko - od paleta ‘płytka służąca do rozrabiania i mieszania farb’.

    Paletta - od paleta ‘płytka służąca do rozrabiania i mieszania farb’.

    Palewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palewski - 1759 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palewski - od nazwy miejscowej Palowice (katowickie, gmina Leszczyny).

    Palęcik - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palęciuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palęcki - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palęczny - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palęda - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palędzki - 1391 od nazwy miejscowej Palędzie (bydgoskie, gmina Mogilno; poznańskie, gmina Dopiewo).

    Palęga - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palęt - 1386 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palęta - 1125 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pali - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palibida - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliborek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palibroda - 1440 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palibuda - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palica - 1688 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palicewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palich - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palichata - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palichleb - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palichlep - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palichowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliciewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliciński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliciuc - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palicki - od nazwy miejscowej Policko (gorzowskie, gmina Pszczew), Policzko (piotrkowskie, gmina Przedbórz).

    Palicyn - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliczak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliczek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliczka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliczko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliczuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliczyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palider - 1658 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliderczak - 1656 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliderek - 1636 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palidrab - 1725 od palić + drab.

    Palidrzak - 1666 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palidupa - 1608 od palić + dupa.

    Palidupiak - 1638 od palić + dupa.

    Palidupik - 1629 od palić + dupa.

    Palidwór - od palić + dwór.

    Paliewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palifka - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Paliga - 1789 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palij - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palijanis - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palijański - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palijczuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palijenko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palijewski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palijna - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palijowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palijów - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palik - 1265 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palikarski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palikat - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palikiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palikij - 1537 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palikot - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palikowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palików - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palił - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliło - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palimaka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliman - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palimączyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palimąka - 1754 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palimeris - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palimonka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palin - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palina - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliniewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliniewski - 1610 (KrW) od nazwy miejscowej Polinów (białostockie, gmina Janów Podlaski).

    Palinka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palinkiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palinko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palinnik - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palinowski - od nazwy miejscowej Polinów (białostockie, gmina Janów Podlaski).

    Palińczuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliński - 1667 od nazwy miejscowej Polinów (białostockie, gmina Janów Podlaski).

    Paliński - 1776 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliocha - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palion - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palios - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliot - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palis - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palisa - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palisiak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palisiakiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliswiat - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palisz - 1250 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palisza - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliszak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliszański - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliszczak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliszczuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliszek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliszek-Saładyga - złożenia brak; Paliszek od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać; Saładyga zapewne od litewskiej nazwy osobowej Saladžius.

    Paliszewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliszewski - 1430 od nazwy miejscowej Paliszewo (pilskie, gmina Czarnków), Paliszowiec (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Paliszkiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliszowic - 1284 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliszowski - od nazwy miejscowej Paliszewo (pilskie, gmina Czarnków), Paliszowiec (nowosądeckie, gmina Bobowa).

    Paliszuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliś - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliśkiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paliświat - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliświt - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palita - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palitkiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palitowicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palitza - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliuch - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliukiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliwczak - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Paliwida - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliwidy - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliwka - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Paliwko - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Paliwo - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Paliwod - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paliwoda - 1698 od paliwoda ‘łgarz, kłamca’.

    Paliwoda-Matiolański - złożenia brak; Paliwoda 1698 od paliwoda ‘łgarz, kłamca’; Matiolański brak.

    Paliwodziński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paljan - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paljanczyk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paljocha - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paljon - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palkaj - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palke - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palki - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palkie - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palkiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palkij - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palkowicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palkowski - od nazwy miejscowej Pałki (kilka wsi).

    Palkus - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Pall - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palla - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Pallach - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Pallado - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Pallak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Pallas - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Pallasch - (Pom) od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pallaschke - (Pom) od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pallasek - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pallasz - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pallaszke - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Palle - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Pallek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Pallester - od palestra ‘ogół adwokatów, dawniej też rejenci i notariusze’.

    Pallica - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palluch - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pallus - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palluth - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Pally - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palm - od palma ‘rózga wierzbowa’.

    Palma - od palma ‘rózga wierzbowa’.

    Palmaczyński - od palma ‘rózga wierzbowa’.

    Palmaczyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palmaka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palman - od imienia Palamon używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Palaimon ‘zapaśnik’.

    Palmanowski - od imienia Palamon używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Palaimon ‘zapaśnik’.

    Palmar - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palmarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palmasz - (= arz) od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palmączyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palmąka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palmątka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palme - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palmer - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palmeri - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palmerski - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palmęka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palmi - od palma ‘rózga wierzbowa’.

    Palmi-Kukiełko - złożenia brak; Palmi od palma ‘rózga wierzbowa’; Kukiełko od kukła ‘lalka, marionetka’ lub od staropolskiego kukla ‘podłużna bułka; kaptur’.

    Palmiński - od palma ‘rózga wierzbowa’.

    Palmira - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palmirski - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Palmonczyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palmonka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palmonski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palmoszczyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palmowski - 1796 od nazwy miejscowej Palmowo (konińskie, gmina Wierzbinek).

    Palniak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palnicki - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palnikowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać; od palnik.

    Palniuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palnowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paloc - (= acz; Śl) od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paloch - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palocha - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palon - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palonek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palonis - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palonius - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palonka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palony - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palorzka - (= osz) od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palos - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palosz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paloszek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palot - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palow - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palowczyk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palowek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palowicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palowski - od nazwy miejscowej Palowice (katowickie, gmina Leszczyny).

    Palów - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palpuch - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Palpuchowski - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Pals - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Palsz - do niemieckich nazw osobowych Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Palszczak - do niemieckich nazw osobowych Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Palszczuk - do niemieckich nazw osobowych Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Palszczyński - do niemieckich nazw osobowych Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Palszka - 1415 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palszow - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Palszyn - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Palszys - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Palt - od gwarowego palt, palet ‘płaszcz’.

    Palta - od gwarowego palt, palet ‘płaszcz’.

    Palto - od gwarowego palt, palet ‘płaszcz’.

    Paluba - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Palubiak - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Palubicki - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Palubiec - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Palubiński - od nazwy miejscowej Pałubin (gdańskie, gmina Stara Kiszewa).

    Palubitzki - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Palubski - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Paluc - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paluca - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paluch - 1389 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od paluch.

    Palucha - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluchawski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluchewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluchiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluchniak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluchniewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluchow - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluchowicz - 1615 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluchowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluchów - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluciak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paluciński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palucki - od nazwy miejscowej Pałuki (ciechanowskie, gmina Opinigóra Górna).

    Palucowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palucz - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Paluczack - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Paluczak - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Paluczek - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Paluczyński - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Paluga - od pałyga ‘wzgórze’.

    Palugniok - od pałyga ‘wzgórze’.

    Paluj - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paluk - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Paluka - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Palukanis - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Palukiewicz - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Paluniak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palunin - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palunkiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palupski - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Palus - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palusa - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluschek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palusek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palusiak - 1765 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palusiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palusik - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palusiński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluskiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palusko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palussek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palusz - 1399 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszak - 1654 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszczak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszczewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszczok - (Śl) od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszczuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszczyk - 1683 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszczyn - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszczyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszczyszyn - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszek - 1350-51 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać; od paluszek.

    Paluszenko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszewski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszik - (Śl) od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszkiewicz - 1770 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszkowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszny - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluszyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluś - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Paluśkiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Palut - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paluta - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palutek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palutka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palutkiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palutko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Paluziak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palwoda - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palynyczak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Palys - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Pała - 1530 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać; od pała.

    Pałabiński - od Połabianin ‘słowiański mieszkaniec Połabia, regionu nad Łabą’.

    Pałabis - od Połabianin ‘słowiański mieszkaniec Połabia, regionu nad Łabą’.

    Pałabus - od Połabianin ‘słowiański mieszkaniec Połabia, regionu nad Łabą’.

    Pałac - 1769 od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Pałacarz - od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Pałach - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałacha - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałachicki - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałachniak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałachniuk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałachowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałaciak - od gwarowego pałatać ‘hałasować, stukać’.

    Pałacik - od gwarowego pałatać ‘hałasować, stukać’.

    Pałacin - od gwarowego pałatać ‘hałasować, stukać’.

    Pałaciński - od gwarowego pałatać ‘hałasować, stukać’.

    Pałacki - od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Pałacyk - 1770 od pałac ‘reprezentacyjna budowla’, od pałacyk.

    Pałacz - 1679 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałacz - od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Pałaczak - 1743 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałaczanis - od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Pałaczański - od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Pałaczek - od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Pałaczewski - od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Pałaczkiewicz - od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Pałaczyk - od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Pałaczyński - od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Pałać - 1796 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałać - od pałac ‘reprezentacyjna budowla’.

    Paładiczuk - od poład ‘ład, porządek’, poładzić ‘uporządkować’.

    Paładziciuch - od poład ‘ład, porządek’, poładzić ‘uporządkować’.

    Paładziciuk - od poład ‘ład, porządek’, poładzić ‘uporządkować’.

    Paładziczuk - od poład ‘ład, porządek’, poładzić ‘uporządkować’.

    Pałajda - od gwarowego pałajda ‘człowiek lubiący się chwalić’.

    Pałajdowicz - od gwarowego pałajda ‘człowiek lubiący się chwalić’.

    Pałajski - od połajać ‘skarcić’ lub od imienia Połaj, od greckiego Pelagios, to od pelágios ‘morski’, łacińskiego Pelagius, niemieckiego Polay, Polei.

    Pałamacz - od połamany, połamać.

    Pałamar - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pałamarczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pałamarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pałamarenko - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pałamarz - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pałamasz - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pałamaż - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pałan - od połaniać, wyłaniać (pod wpływem białoruskim).

    Pałancewicz - od połaniać, wyłaniać (pod wpływem białoruskim).

    Pałandziuch - od połaniać, wyłaniać (pod wpływem białoruskim).

    Pałanecki - od nazwy miejscowej Połaniec (tarnobrzeskie, gmina Połaniec), Połonice (KrW).

    Pałanicki - od nazwy miejscowej Połaniec (tarnobrzeskie, gmina Połaniec), Połonice (KrW).

    Pałanik - od polaniać, wyłaniać (pod wpływem białoruskim).

    Pałaniuk - od polaniać, wyłaniać (pod wpływem białoruskim).

    Pałanowicz - od polaniać, wyłaniać (pod wpływem białoruskim).

    Pałanycio - od polaniać, wyłaniać (pod wpływem białoruskim).

    Pałanyczko - od polaniać, wyłaniać (pod wpływem białoruskim).

    Pałarz - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałarzewski - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałarzyński - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałas - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałasek - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałasiak - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałasiewicz - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałasik - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałasiński - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałasiuk - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaski - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałasz - 1454 od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszczuk - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszczyk - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszczyński - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszek - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszewicz - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszewski - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszkiewicz - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszko - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszowana - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszowany - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszowski - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszów - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszuk - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszyn - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaszyński - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaś - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałaśniak - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałat - od gwarowego pałatać ‘hałasować, stukać’.

    Pałatajko - od gwarowego pałatać ‘hałasować, stukać’.

    Pałatnik - od gwarowego pałatać ‘hałasować, stukać’.

    Pałatowski - od gwarowego pałatać ‘hałasować, stukać’.

    Pałatyński - od gwarowego pałatać ‘hałasować, stukać’.

    Pałącarz - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałącarz - od połątka ‘łątka, lalka lub od gwarowego pałętać się ‘włóczyć się’.

    Pałącik - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałącik - od połątka ‘łątka, lalka lub od gwarowego pałętać się ‘włóczyć się’.

    Pałączak - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałączkowski - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałąga - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałągiewicz - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałąk - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałątkiewicz - od pałętać się ‘plątać się, włóczyć się’.

    Pałątkiewicz - od połątka ‘łątka, lalka lub od gwarowego pałętać się ‘włóczyć się’.

    Pałątyński - od pałętać się ‘plątać się, włóczyć się’.

    Pałątyński - od połątka ‘łątka, lalka lub od gwarowego pałętać się ‘włóczyć się’.

    Pałba - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Pałbicki - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Pałcik - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałcon - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałcoń - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałczak - 1638 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałczeński - 1791 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałczewski - 1624 od nazwy miejscowej Pałczew (kilka wsi).

    Pałczyk - 1637 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałczyński - od nazwy miejscowej Pałczyn (poznańskie, gmina Miłosław).

    Pałdecki - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pałdejczuk - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pałdia - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pałdyn - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pałdyna - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pałdyński - od imienia Pałładuja, używanego w Kościele prawosławnym, to pochodzenia greckiego, od przydomka bogini Ateny Pallas, dop. Pallados.

    Pałec - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałecki - 1790 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałecki - od nazwy miejscowej Pałki (kilka wsi).

    Pałecz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałeczka - 1753 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałeczko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałeczna - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałeczny - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałega - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałej - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałejko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałek - 1204 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałencki - od nazw miejscowych Pałęki, Pałęgi, Pałęczek (kilka miejscowości).

    Pałenga - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałenta - od pałętać się ‘plątać się, włóczyć się’.

    Pałentka - od pałętać się ‘plątać się, włóczyć się’.

    Pałenyk - od pałętać się ‘plątać się, włóczyć się’.

    Pałeński - od pałętać się ‘plątać się, włóczyć się’.

    Pałeszniak - od pałętać się ‘plątać się, włóczyć się’.

    Pałeta - od paleta ‘płytka służąca do rozrabiania i mieszania farb’.

    Pałetka - od paleta ‘płytka służąca do rozrabiania i mieszania farb’.

    Pałetko - od paleta ‘płytka służąca do rozrabiania i mieszania farb’.

    Pałęcki - od nazw miejscowych Pałęki, Pałęgi, Pałęczek (kilka miejscowości).

    Pałęga - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałęka - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałęski - 1397 od nazwy miejscowej Palędzie (bydgoskie, gmina Mogilno; poznańskie, gmina Dopiewo).

    Pałętka - od pałętać się ‘plątać się, włóczyć się’.

    Pałęza - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałęża - od pałąk, pałąg ‘wygięty pręt drewniany lub metalowy’.

    Pałka - 1433 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać; od pałka.

    Pałka-Kasiński - złożenia brak; Pałka 1433 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać; od pałka; Kasiński od nazw osobowych na Ka-, typu Kazimierz, Katarzyna lub od staropolskiego kasać się ‘opasywać się’, kasa.

    Pałkański - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałkiewicz - 1786 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałkin - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałkoń - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałkow - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałkowicz - 1665 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałkowski - od nazwy miejscowej Pałki (kilka wsi).

    Pałków - 1510 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałkus - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałłasz - od pałasz ‘rodzaj broni siecznej’.

    Pałłuch - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałłucha - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pało - 1582 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałoń - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałoński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałos - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałosz - 1389 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałosza - 1390 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałoszewski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałoś - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałouzow - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałowcy - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałsiński - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pałsz - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pałszak - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pałszczyk - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pałszewski - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pałszkiewicz - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pałszyński - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pałtek - od gwarowego palt, palet ‘płaszcz’.

    Pałtynowicz - od gwarowego palt, palet ‘płaszcz’.

    Pałtyński - od gwarowego palt, palet ‘płaszcz’.

    Pałtys - od gwarowego palt, palet ‘płaszcz’.

    Pałuba - 1399 od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Pałubek - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Pałubiak - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Pałubic - 1382 od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Pałubicki - 1766 od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Pałubiecki - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Pałubiński - od nazwy miejscowej Pałubin (gdańskie, gmina Stara Kiszewa).

    Pałubniak - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Pałubski - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Pałubycki - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Pałuch - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałucha - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuchowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałucki - 1579 od nazwy miejscowej Pałuki (ciechanowskie, gmina Opinigóra Górna).

    Pałucz - 1439 od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Pałuczak - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Pałuczek - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Pałuczyc - 1390 od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Pałuczyński - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Paług - od pałyga ‘wzgórze’.

    Paługa - od pałyga ‘wzgórze’.

    Pałuk - 1494 od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Pałuka - 1324 od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Pałukiszkis - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Pałupski - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Pałus - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałusewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałusiak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałusiński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuski - 1550 od nazwy miejscowej Pałuszyce, dawniej Pauszyce (tarnowskie, gmina Wietrzychowice).

    Pałusz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuszańczyk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuszczyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuszek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuszewski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuszka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuszko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuszna - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuszny - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuszyn - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuszyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuta - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałuzewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałużewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałużyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałycha - od pałyga ‘wzgórze’.

    Pałycha - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałychaty - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałycia - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałycki - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyga - od pałyga ‘wzgórze’.

    Pałyga1630 - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałygiewicz - od pałyga ‘wzgórze’.

    Pałygiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyk - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałykiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałykowski - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyła - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyło - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyna - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałynek - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyniak - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałynyczko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałys - 1674 od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałys - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałysa - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałysewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałysiewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałysiński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyska, m. - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyski - od nazwy miejscowej Pałuszyce, dawniej Pauszyce (tarnowskie, gmina Wietrzychowice).

    Pałys-Rydzik - złożenia brak; Pałys od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać; Rydzik od rydz ‘gatunek grzyba’ lub od rydzy ‘rdzawy’.

    Pałysz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyszka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyszko - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyś - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyśka - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyświt - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyzga - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyziewicz - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałyż - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać.

    Pałzewicz - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pałżewicz - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pama - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamaranik - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pamarański - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pamcerz - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pamcherz - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pamchyrz - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pamczak - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamczę - 1558 od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamek - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamel - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Pamela - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Pamelak - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Pamfil - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamfilewicz - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamfiłow - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamfiłowski - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamianowska - od pamiętać.

    Pamiączek - od pamiętać.

    Pamiączyk - od pamiętać.

    Pamienkowski - od pamiętać.

    Pamieta - od pamiętać.

    Pamietlak - od pamiętać; od pamiętliwy,

    Pamięta - od pamiętać.

    Pamiętny - od pamiętać; pamiętny.

    Pamiętowski - 1609 od nazwy miejscowej Pamiętowo (bydgoskie, gmina Kęsowo).

    Pamira - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pamirski - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pamkiewicz - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamkowski - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamła - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamłowicz - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamoła - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamor - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pamorski - od niemieckiej nazwy osobowej Pallmar, ta od imienia złożonego Baldomar.

    Pamota - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamparski - od gwarowego pamper ‘wół gruby i mały’.

    Pampera - od gwarowego pamper ‘wół gruby i mały’.

    Pampira - 1523 od gwarowego pamper ‘wół gruby i mały’.

    Pampirka - 1519 od gwarowego pamper ‘wół gruby i mały’.

    Pampoch - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Pamprowicz - od gwarowego pamper ‘wół gruby i mały’.

    Pampuch - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Pampucha - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Pampuchowicz - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Pampura - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Pampuszko - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Pamrocki - od pamrów ‘poczwarka, z której wyrasta owad majówka’.

    Pamrok - od pamrów ‘poczwarka, z której wyrasta owad majówka’.

    Pamrow - od pamrów ‘poczwarka, z której wyrasta owad majówka’.

    Pamrowski - od pamrów ‘poczwarka, z której wyrasta owad majówka’.

    Pamrów - od pamrów ‘poczwarka, z której wyrasta owad majówka’.

    Pamtoł - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pamtoła - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pamuch - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamucki - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamuka - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamul - od pamuła, famuła ‘rodzaj potrawy, służący’.

    Pamulak - od pamuła, famuła ‘rodzaj potrawy, służący’.

    Pamulski - od pamuła, famuła ‘rodzaj potrawy, służący’.

    Pamuła - od pamuła, famuła ‘rodzaj potrawy, służący’.

    Pamusewicz - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamuszkiewicz - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pamyło - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pan - 1393 od pan lub od imienia Pankracy.

    Pana - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panabażys - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panacheda - od ukraińskiego panichida ‘uroczystość cerkiewna’.

    Panachet - od ukraińskiego panichida ‘uroczystość cerkiewna’.

    Panachida - od ukraińskiego panichida ‘uroczystość cerkiewna’.

    Panachit - od ukraińskiego panichida ‘uroczystość cerkiewna’.

    Panaciak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panaciuk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panacki - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panacz - 1441 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panaczek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panaczyński - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panak1435 - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panamarow - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Panamarów - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Panamorow - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Panarad - od niemieckiej nazw osobowych Panar, Paner, te od imienia złożonego Banhart.

    Panarowicz - od niemieckiej nazw osobowych Panar, Paner, te od imienia złożonego Banhart.

    Panarski - od niemieckiej nazw osobowych Panar, Paner, te od imienia złożonego Banhart.

    Panas - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasewicz - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasiak - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasiejko - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasiewicz - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasik - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasiński - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasiuk - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasjewicz - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasko - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasow - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasowicz - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasowiec - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasowski - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasuk - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panasz - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panaszak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panaszczuk - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panaszczuk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panaszczyk - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panaszczyk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panaszek - 1672 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panaszek - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panaszewicz - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panaszewski - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panaszkiewicz - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panaszuk - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panaś - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panatowicz - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panawa - od litewskich nazw osobowych Panava, Panavas, te od białoruskiego Panov.

    Panawas - od litewskich nazw osobowych Panava, Panavas, te od białoruskiego Panov.

    Panawo - od litewskich nazw osobowych Panava, Panavas, te od białoruskiego Panov.

    Panazewicz - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panaziuk - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Panc - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Pancachowski - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Pancak - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Pancarek - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancarowicz - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancarski - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancechowski - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Pancegrau - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Pancek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pancel - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panceleusz - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Pancer - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancerew - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancerko - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancerna - 1465 od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancernik - 1470-80 od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer; od staropolskiego pancernik ‘rzemieślnik wyrabiający pancerze’.

    Pancerny - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancerow - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancerowicz - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancerski - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancerz - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’.

    Pancerzeński - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’.

    Pancerzewski - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’.

    Pancerzyk - 1634 od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’.

    Pancerzyński - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’.

    Pancewicz - 1551 od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Pancewicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pancherz - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Panchierz - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Panchyn - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Panchyrz - (= ysz) od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Panchysz - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Panciak - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Panciczek - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Panciechowski - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancielej - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancielejko - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancierzyński - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancik - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancikiewicz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancio - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancirsch - (Śl) od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Panciszko - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Panciuch - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Panciuchin - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Panciuk - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancuła - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancyk - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancylejko - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancyleusz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancyliusz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pancyr - 1366 od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pancyra - 1458 od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Panczak - 1653 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panczak - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczakiewicz - 1713 od pan lub od imienia Pankracy; od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczar - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Panczarek - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Panczecha - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczek - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczekiewicz - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczeluga - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczenko - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczeńko - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Pancześnik - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczew - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczewicz - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczewski - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczkowski - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczoch - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczocha - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczugow - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczuk - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczyj - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczyk - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczykowski - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczyna - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczyniak - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczyński - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczysz - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Panczyszak - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panczyszczak - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Panczyszyn - od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Pand - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Panda - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-; od panda ‘ zwierzę z rodziny zopów podobne do niedźwiedzia’.

    Pandak - 1580 od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandałowski - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandel - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pander - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pandera - 1698 od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Panderski - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Panderz - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pandlowski - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pando - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandola - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandoła - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandor - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pandos - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandowski - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandra - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pandrup - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pandryka - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pandu - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pandura - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pandurski - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pandycia - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandyn - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandyna - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandyra - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pandysz - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandyś - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandza - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandzich - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandzierski - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pandzik - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pandzioch - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Panecki - od nazwy miejscowej Panki (częstochowskie, gmina Przystajń).

    Paneczek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paneczko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panecznik - 1677 od pan lub od imienia Pankracy.

    Paneczny - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panej - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panejko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panek - 1393 od pan lub od imienia Pankracy; od panek.

    Panela - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Panelec - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Panelek - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Panelik - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Panelko - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Panelski - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Panelus - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Paneł - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Panełek - od pamela ‘ w kapeluszu damskim tylna listwa zwisająca na szyję’, też od imienia żeńskiego Pamela.

    Panenberg - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panenka - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panenty - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paneńko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paner - od niemieckiej nazwy osobowej Paner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego baner ‘flaga’.

    Panert - od niemieckiej nazwy osobowej Paner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego baner ‘flaga’; lub od imienia złożonego Banhart.

    Panesewicz - od imienia Atanazy.

    Paneś - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panet - od niemieckiej nazwy osobowej Panet, ta od imienia Benedictus.

    Paneta - od niemieckiej nazwy osobowej Panet, ta od imienia Benedictus.

    Panetczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Panet, ta od imienia Benedictus.

    Paneth - od niemieckiej nazwy osobowej Panet, ta od imienia Benedictus.

    Panetr - od niemieckiej nazwy osobowej Panet, ta od imienia Benedictus.

    Panew - od staropolskiego panew ‘naczynie kuchenne’.

    Panewa - od staropolskiego panew ‘naczynie kuchenne’.

    Panewasz - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Panewczyński - od staropolskiego panew ‘naczynie kuchenne’.

    Panewicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panewicz - od staropolskiego panew ‘naczynie kuchenne’.

    Panewiczyński - od staropolskiego panew ‘naczynie kuchenne’.

    Panewka - od staropolskiego panew ‘naczynie kuchenne’; panewka ‘zagłębienie w kości, część stawu; w dawnej broni palnej wgłębienie na proch w górnej części lufy’.

    Panewnik - 1400 od staropolskiego panew ‘naczynie kuchenne’; od dawnego panewnik ‘kotlarz’.

    Panewski - od staropolskiego panew ‘naczynie kuchenne’.

    Panfel - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfic - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panficuk - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panficz - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfik - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfil - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfilak - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfilewicz - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfiluk - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfiło - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfiłow - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfiłowicz - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfiłów - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfimowicz - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfiołow - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panfist - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Panflik - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pangrac - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pangrac - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panhirsz - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Panhyrz - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Paniaczyk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniączek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniączyk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panic - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panicha - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panicki - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panicz - 1470-80 od pan lub od imienia Pankracy; od panicz.

    Paniczak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniczek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniczk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniczko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniczyk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panić - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panidek - 1566 od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniec - 1465 od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniechno - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniecki - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panieczka - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panieczko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniek - 1414 od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniel - 1426 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panielik - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panielka - 1444 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panielkow - 1447 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panieluk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panienka, m. - 1445 od pan lub od imienia Pankracy; od panienka.

    Panienkowski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panieńkowska - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panieński - od pan lub od imienia Pankracy; od przymiotnika panieński.

    Paniew - od staropolskiego panew ‘naczynie kuchenne’; lub od nazwy osobowej Pań.

    Paniewasz - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Paniewic - 1405 od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniewicz - od staropolskiego panew ‘naczynie kuchenne’.

    Paniewierski - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Paniewozik - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniewski - 1420 od nazwy miejscowej Paniewo (włocławskie, gmina Topólki)

    Panię - 1491 od pan lub od imienia Pankracy; od panię ‘członek znakomitego rodu’.

    Panięcic - 1425 od pan lub od imienia Pankracy; od panię ‘członek znakomitego rodu’.

    Panięga - 1449 od pan lub od imienia Pankracy; od panię ‘członek znakomitego rodu’.

    Panięta - 1204 od pan lub od imienia Pankracy; od panię ‘członek znakomitego rodu’.

    Panigrodzki - od nazwy miejscowej Panigródz (pilskie, gmina Gołańcz).

    Panik - 1202 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panikarczyk - od panika ‘strach, popłoch’; od panikarz ‘człowiek przesadnie bojący się’.

    Panikierski - od panika ‘strach, popłoch’.

    Panikiewicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panikiewski - od panika ‘strach, popłoch’.

    Panikowski - od panika ‘strach, popłoch’.

    Panikwia - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Panimasz - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Panimatko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panin - 1372 od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniński - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panio - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panioch - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniok - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panioł - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniotło - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniowski - 1402 od nazwy miejscowej Paniowy (część Mikołowa, katowickie).

    Paniów - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panis - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panisiak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniskis - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panisko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panisz - 1666 od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniszczak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniszewski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniszkis - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniszko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniś - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panitka - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panitz - (Pom|) od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniuch - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniuchno - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniuk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panius - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniusz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniuszkin - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniuś - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniuśko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniuta - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniuticz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniutycz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniw - od pan lub od imienia Pankracy.

    Paniźnik - od poniżyć ‘upokorzyć’, poniż ‘poniżej, w dole’ (pod wpływem białoruskim).

    Paniżnik - od poniżyć ‘upokorzyć’, poniż ‘poniżej, w dole’ (pod wpływem białoruskim).

    Pank - (Pom) od pan lub od imienia Pankracy.

    Panka - 1421 od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankala - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankala - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pankalla - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankał - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankała - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankała - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pankało - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankan - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pankan - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pankanin - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pankart - od niemieckiej nazwy osobowej Banhart.

    Pankas - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankasz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankau - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankaw - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panke - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankert - od niemieckiej nazwy osobowej Banhart.

    Pankewicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankiel - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankiew - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankiewicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankiewicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pankiewicz-Paczyński - złożenia brak; od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław; Paczyński 1438 od nazw miejscowych Paczyna, Pacyna, Paczyn (kilka wsi).

    Pankiewski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankij - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankin - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pankiw - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pankla - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Pankla - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Panklewicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Panklikowski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Panknin - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Panko1400 - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankomin - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankon - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankonik - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankonin - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankors - (= osz) od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankosz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankow - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankowecki - od nazwy miejscowej Pankówka (kilka miejscowości).

    Pankowecki - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankowiak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankowicz - 1417 od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankowiec - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankowiecki - od nazwy miejscowej Pankówka (kilka miejscowości).

    Pankowski - od nazw miejscowych Pankowice, Pankowce (KrW).

    Pankowski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panków - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankrac - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankracienko - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankracy - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankrać - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankras - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankraszow - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankraszów - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankrat - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankratiew - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankratjew - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankratow - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankratowicz - 1443 od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankratów - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankratz - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankros - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Panksy - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pankszte - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panksztełła - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankszteło - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankszto - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankul - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pankus - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panleta - od pan lub od imienia Pankracy; od panna.

    Panmczkiewicz - 1668 od imion typu Pantelejmon, Pankrac, też od niemieckiej nazwy osobowej Pantz.

    Panna - od pan lub od imienia Pankracy; od panna.

    Panne - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panneberg - od pan lub od imienia Pankracy; od panna.

    Pannek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pannellier - od pan lub od imienia Pankracy; od panna.

    Pannenko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pannert - od niemieckiej nazwy osobowej Paner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego baner ‘flaga’.

    Pannetier - od pan lub od imienia Pankracy; od panna.

    Pannewasch - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Pannewasz - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Panniak - od pan lub od imienia Pankracy; od panna.

    Pannier - od niemieckiej nazwy osobowej Paner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego baner ‘flaga’.

    Pannomarew - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Panoch - 1210 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panocha - 1399 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panocki - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panocz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panoczek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panoczko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panok - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panol - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panomarew - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Panomarow - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Panomarski - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Panoniak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panonko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panoń - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panońko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panorski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panos - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panoscha - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panosik - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panosiuk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panossian - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panosz - 1410-11 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panosza - 1488 od pan lub od imienia Pankracy; od panosza ‘niższy szlachcic’.

    Panoszewski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panoszka - 1367 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panoś - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panota - 1299 od pan lub od imienia Pankracy.

    Panotczyk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panotzki - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panow - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panowek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panowicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panowik - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panowski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panów - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panównik - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panpera - od gwarowego pamper ‘wół gruby i mały’.

    Panperowicz - od gwarowego pamper ‘wół gruby i mały’.

    Panpuch - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Pans - od niemieckiej nazwy osobowej Banse, ta od średnio-niemieckiego banse ‘część szopy przeznaczona na snopki’.

    Pansa - od niemieckiej nazwy osobowej Banse, ta od średnio-niemieckiego banse ‘część szopy przeznaczona na snopki’.

    Panse - od niemieckiej nazwy osobowej Banse, ta od średnio-niemieckiego banse ‘część szopy przeznaczona na snopki’.

    Pansewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Banse, ta od średnio-niemieckiego banse ‘część szopy przeznaczona na snopki’.

    Pansiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Banse, ta od średnio-niemieckiego banse ‘część szopy przeznaczona na snopki’.

    Pansiuk - od niemieckiej nazwy osobowej Banse, ta od średnio-niemieckiego banse ‘część szopy przeznaczona na snopki’.

    Panske - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panster - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pansz - od niemieckiej nazwy osobowej Banse, ta od średnio-niemieckiego banse ‘część szopy przeznaczona na snopki’.

    Panszczyk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panszek - od niemieckiej nazwy osobowej Banse, ta od średnio-niemieckiego banse ‘część szopy przeznaczona na snopki’.

    Panś - od niemieckiej nazwy osobowej Banse, ta od średnio-niemieckiego banse ‘część szopy przeznaczona na snopki’.

    Panta - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantachowicz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantak - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantal - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantalama - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantalej - 1441 od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantalejew - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantaler - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantalewicz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantaloma - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantalowski - 1475 od nazwy miejscowej Pantalowice (przemyskie, gmina Kańczuga).

    Pantał - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantała - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantanowski - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantarałka - od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Pantecki - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantek - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantel - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelak - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelej - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelejczuk - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelejew - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelejko - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelejmow - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelemon - 1420 od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelemoniuk - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Panteleon - 1453 od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelewicz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelewski - 1475 od nazwy miejscowej Pantalowice (przemyskie, gmina Kańczuga).

    Pantelić - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelmoniuk - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelowicz - 1463 od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantelowski - 1483 od nazwy miejscowej Pantalowice (przemyskie, gmina Kańczuga).

    Panteluk - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Panten - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Panter - 1366 od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Pantera - od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Panterałka - od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Panterałko - od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Panterowic - 1366 od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Panthaler - od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Pantheler - od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Pantke - (Śl) od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantkowski - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantlikowski - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantlinowski - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantlitowski - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantlowska - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Panto - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantof - od pantofel ‘lekki but’.

    Pantofel - od pantofel ‘lekki but’.

    Pantoffel - od pantofel ‘lekki but’.

    Pantofliński - od pantofel ‘lekki but’.

    Pantok - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantol - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantoł - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantoła - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantor - od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Pantoś - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantow - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantowicz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantowski - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantów - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantuchewicz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantuchowicz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantuczak - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantuczek - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantuczka - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantula - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantuła - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantus - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantychowicz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantyk - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pantyr - od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Pantyra - 1386 od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Pantyrz - 1333 od pantera ‘lampart’, dawniej też ‘ryś’.

    Panuch - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panuchno - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panuchowski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panuciak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panuczek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panuf - zapewne od panuch, panuchnik, te od pan.

    Panufik - zapewne od panuch, panuchnik, te od pan.

    Panufnik - zapewne od panuch, panuchnik, te od pan.

    Panulak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panulski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panuła - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panurenko - od ponucić ‘pobudzić, zachęcić’, od dawnego ponuczowany ‘używany’.

    Panurko - od ponucić ‘pobudzić, zachęcić’, od dawnego ponuczowany ‘używany’.

    Panus - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panusch - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panusiak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panusiok - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panusiuk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panusz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panuszewski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panuszka - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panuszko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panuś - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panwic - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panwicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panycz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panyczek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panyk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panylak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panylik - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panyła - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panyło - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panysz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panyszak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panyszek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panyszka - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panyto - od pan lub od imienia Pankracy.

    Panz - od niemieckiej nazwy osobowej Banse, ta od średnio-niemieckiego banse ‘część szopy przeznaczona na snopki’.

    Panza - od niemieckiej nazwy osobowej Banse, ta od średnio-niemieckiego banse ‘część szopy przeznaczona na snopki’.

    Panzer - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pań - 1446 od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańchyrz - od pęcherz, ze staropolskiego pęcherz ‘pęcherz moczowy; worek zrobiony z pęcherza; bąbel’.

    Pańciak - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pańcierzyński - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pańcik - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pańcikiewicz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pańcyk - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pańczak - 1612 od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczakiewicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczar - od pancerz ‘część zbroi rycerskiej’; odniemieckiej nazwy osobowej Panzer.

    Pańczek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczenko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańcześnik - od pończocha ‘częśćubioru okrywająca nogę’ (od białoruskiego pończośnik)

    Pańcześny - od pończocha ‘częśćubioru okrywająca nogę’ (od białoruskiego pończośnik)

    Pańczkowski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczoch - 1495 od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczoch - od pończocha ‘częśćubioru okrywająca nogę’.

    Pańczocha - od pończocha ‘częśćubioru okrywająca nogę’ (od białoruskiego pańczocha)

    Pańczuk - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczukowski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczych - 1492 od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczyk - 1693 od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczykowski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczyna - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczyniak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczyński - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczyszczak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańczyszyn - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańdo - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pańdziak - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pańdzioch - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pańficz - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pańfilewicz - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pańka - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańkiewicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańko - 1447 od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańkow - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańkowicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańkowiec - od nazwy miejscowej Pankówka (kilka miejscowości).

    Pańkowiec - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańkowski - od nazw miejscowych Pankowice, Pankowce (KrW).

    Pańków - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańkratow - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Pańpuch - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Pański - od pan lub od imienia Pankracy; od panię ‘członek znakomitego rodu’.

    Pańszczak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańszczyk - 1745 od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańszczyn - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańszczyszyn - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pańta - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pańtak - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pańtek - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pańtuchowicz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Pap - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papa - 1372 od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papacz - 1440 od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papaczek - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papaczyk - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papadaki - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papadakis - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papadakos - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papadaku - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papadatos - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papadatu - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papadeńczuk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Papadiak - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Papadijak - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Papadiuk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Papadopulos - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Papadopulu - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Papadowski - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Papadziuk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Papaga - od papacha ‘zimowe nakrycie głowy używane w Rosji’.

    Papaj - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papaja - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papajak - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papajewski - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papajska - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papak - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papakul - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papala - 1766 od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papalczyk - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papalezow - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papaliński - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papalla - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papalski - 1771 od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papała - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papałek - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papan - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papanaum - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papanek - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papara - 1698 od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Paparas - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Paparda - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papardowski - od nazwy miejscowej Popardowa (nowosądeckie, gmina Nawojowa).

    Papas - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papasiński - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papasz - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papaszkiewicz - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papaś - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papca - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papcia - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papciak - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papciakowski - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papciowski - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papczak - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papczenko - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papczok - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papczyga - 1666 od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papczyk - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papczyński - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papdziuk - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Pape - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papec - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papecki - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papej - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papel - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papelski - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Paper - od papier.

    Papera - od papier.

    Paperok - (Śl) od papier.

    Paperski - od papier.

    Paperz - od papier.

    Papesz - od papier; od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papiacki - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiak - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiańska - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiasek - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papiasz - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papich - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiciak - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papicki - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiecz - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papieczka - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiejewski - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiejko - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiela - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papielarczyk - od popiół.

    Papielarski - od popiół.

    Papielarz - od popiół.

    Papielecki - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papielewicz - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papielewski - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papieliński - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papielski - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papieluch - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papien - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papienczak - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papieniuk - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papienka - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papieński - od nazwy miejscowej Papa (wieś zagrodowa, dawna ziemia drohicka).

    Papier - od papier.

    Papiera - od papier.

    Papierak - od papier.

    Papierek - od papier.

    Papierkiewicz - od papier.

    Papierkowski - od papier.

    Papierków - od papier.

    Papiernia - od papier lub od papiernia ‘fabryka papieru’.

    Papierniak - od papier lub od papiernia ‘fabryka papieru’.

    Papiernicki - od papier lub od papiernia ‘fabryka papieru’.

    Papierniczek - 1645 od papier; od papiernik ‘wytwórca papieru’.

    Papiernik - 1594 od papier; od papiernik ‘wytwórca papieru’.

    Papiernik - od papier.

    Papierniok - (Śl) od papier.

    Papierok - (Śl) od papier.

    Papierowski - od papier.

    Papierski - od papier.

    Papierz - 1628 od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papierzański - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papierzczyk - 1628 od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papierzewski - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papierzyński - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papies - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papieski - 1529 od nazwy miejscowej Papieże (piotrkowskie, gmina Grabica).

    Papiesz - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papiewski - od nazwy miejscowej Papieże (piotrkowskie, gmina Grabica).

    Papiez - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papieź - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papież - 1601 od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papieżański - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papieżczak - 1658 od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papieżczyk - 1628 od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papieżyk - 1613 od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papieżyński - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papik - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papin - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papina - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papinczak - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiniak - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papinko - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papinos - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papińczak - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiński - 1766 od nazwy miejscowej Papa (wieś zagrodowa, dawna ziemia drohicka).

    Papiński - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papior - od papier.

    Papiorak - od papier.

    Papiorek - od papier.

    Papiorkowski - od papier.

    Papiorok - od papier.

    Papiór - od papier.

    Papiórek - od papier.

    Papiórkowski - od papier.

    Papiórski - od papier.

    Papir - od papier.

    Papirkowski - od papier.

    Papirnik - od papier; od papiernik ‘wytwórca papieru’.

    Papirnyk - od papier; od papiernik ‘wytwórca papieru’.

    Papirok - od papier.

    Papiros - od papier lub od papieros.

    Papirowski - od papier.

    Papirski - od papier.

    Papis - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papisiak - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papist - od papista ‘zwolennik papieża’.

    Papisz - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiś - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papita - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiurek - od papier.

    Papiurski - od papier.

    Papiwczuk - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papiz - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papiż - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papiżycki - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Papjak - od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Papka - od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Papkala - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papkalka - od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Papkalla - od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Papkała - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papkała - od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Papke - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papkiewicz - od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Papko - 1368 od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papko - 1368 od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Papkoj - od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Papkow - od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Papkowski - od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Papków - od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Paplaczak - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Paplaczyk - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’; też od papla ‘topola’.

    Paplak - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Paplan - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Paplanka - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Paplaw - 1520 od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Paplerz - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Paplewski - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Papliak - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Papliciński - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Paplicki - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Papliński - 1569 od nazwy miejscowej Paplin (siedleckie, gmina Korytnica; skierniewickie, gmina Kowiesy).

    Paplocki - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Paplowski - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Paplużyński - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Papła - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Papławski - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Papłoński - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Papłowicz - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Papłowski - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Papocki - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papok - (Śl) od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papon - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papoń - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papończyk - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papow - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papowicz - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papowski - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papówka - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papp - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Pappas - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Pappe - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papras - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Paprawa - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Paprawski - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Paproch - od paproch ‘okruszyna’.

    Paprocha - od paproch ‘okruszyna’.

    Paprocki - 1473 od nazwy miejscowej Paprotno (przemyskie, gmian Fredropol), Paprotki (kaliskie, gmian Krotoszyn).

    Paproć - od paproć, możliwe od paprotać ‘paplać’.

    Paprola - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Papros - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Paproski - od paproch ‘okruszyna’.

    Paprosz - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Paprot - od paproć, możliwe od paprotać ‘paplać’.

    Paprota - od paproć, możliwe od paprotać ‘paplać’.

    Paprotka - 1652 od paproć, możliwe od paprotać ‘paplać’ lub od paprotka.

    Paprotna - od paproć, możliwe od paprotać ‘paplać’ lub od paprotka.

    Paprotnik - od paproć, możliwe od paprotać ‘paplać’ lub od paprotnik ‘roślina z gromady paprotników’.

    Paprotny - od paproć, możliwe od paprotać ‘paplać’; paprotny ‘roślina doniczkowa’.

    Paprowicz - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Paprowski - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Papryc - od paprzyca ‘część żarna’, paprać.

    Paprycki - od paprzyca ‘część żarna’, paprać.

    Paprzałek - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Paprzyc - 1426 od paprzyca ‘część żarna’, paprać.

    Paprzyca - od paprzyca ‘część żarna’, paprać.

    Paprzych - od paprać ‘babrać, brudzić’

    Paprzycki - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Paprzycki - od paprzyca ‘część żarna’, paprać.

    Paprzykąt - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Paps - od paps ‘gęsta zupa ziemniaczana’.

    Papsa - od paps ‘gęsta zupa ziemniaczana’.

    Papsiejew - od paps ‘gęsta zupa ziemniaczana’.

    Papski - od paps ‘gęsta zupa ziemniaczana’.

    Papst - od niemieckiej nazwy osobowej Papst, ta od apelatywu Papst ‘papież’.

    Papsza - od paps ‘gęsta zupa ziemniaczana’.

    Papszkun - od paps ‘gęsta zupa ziemniaczana’.

    Papszna - od paps ‘gęsta zupa ziemniaczana’.

    Papszo - od paps ‘gęsta zupa ziemniaczana’.

    Papszun - od paps ‘gęsta zupa ziemniaczana’.

    Papszycki - od paprzyca ‘część żarna’, paprać.

    Paptrzał - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Paptrzała - 1785 od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Papucewicz - od papuć ‘miękki but domowy’.

    Papuch - od papuć ‘miękki but domowy’.

    Papuchowski - od papuć ‘miękki but domowy’.

    Papuci - od papuć ‘miękki but domowy’.

    Papucin - od papuć ‘miękki but domowy’.

    Papucis - od papuć ‘miękki but domowy’.

    Papucki - od papuć ‘miękki but domowy’.

    Papuczys - od papuć ‘miękki but domowy’.

    Papuć - od papuć ‘miękki but domowy’.

    Papuda - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papudziński - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papuga - od papuga ‘ptak’.

    Papugiewicz - od papuga ‘ptak’.

    Papula - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papulias - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papulnicki - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papuła - 1608 od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papunewski - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papuń - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papuński - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papura - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papurzyński - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papurzyński - od papuga ‘ptak’.

    Papus - od papuga ‘ptak’.

    Papusza - od papuga ‘ptak’.

    Papuszaj - od papuga ‘ptak’.

    Papuszek - od papuga ‘ptak’.

    Papuszka - od papuga ‘ptak’.

    Papuszkiewicz - od papuga ‘ptak’.

    Papuszko - od papuga ‘ptak’.

    Papuszyńska - od papuga ‘ptak’.

    Papuziński - od papuga ‘ptak’.

    Papużyński - od papuga ‘ptak’.

    Papych - od papa ‘papka; gęba, papież’, papać ‘jeść; dźwiękonaśladowcze’.

    Papyga - od papuga ‘ptak’.

    Papys - od papuga ‘ptak’.

    Papyszew - od papuga ‘ptak’.

    Par - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Para - 1714 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parabocz - od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Paraboczy - od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Paraboczyński - od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Parachanowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parachański - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paracheda - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paracheta - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parachimowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parachniewicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parachoniak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parachoniuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parachoński - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parachucik - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paraciej - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paraciuk - od parat ‘gotowość’, parada.

    Paracki - od parat ‘gotowość’, parada.

    Paracusz - od parat ‘gotowość’, parada.

    Paracz - od parat ‘gotowość’, parada.

    Paraczewski - od parat ‘gotowość’, parada.

    Paraczyński - od parat ‘gotowość’, parada.

    Parać - od parat ‘gotowość’, parada.

    Parad - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Parada - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradała - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradecki - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradej - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradela - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradella - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradelok - (Śl) od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradelski - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradiak - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradies - od paradys, paradyż ‘miejsce najwyższe, miejsce ulubione dla zwierzyny’.

    Paradis - od paradys, paradyż ‘miejsce najwyższe, miejsce ulubione dla zwierzyny’.

    Paradistal - od paradys, paradyż ‘miejsce najwyższe, miejsce ulubione dla zwierzyny’.

    Paradisz - od paradys, paradyż ‘miejsce najwyższe, miejsce ulubione dla zwierzyny’.

    Paradiuch - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradiuk - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradka - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradko - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradna - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradnia - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradnik - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradniuk - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradny - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować; od paradny ‘uroczysty’, też ‘śmieszny, zabawny’.

    Paradomski - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradowicz - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradowski - 1589 od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować; też od nazwy miejscowej Paradów (leszczyńskie, gmina Pogorzela).

    Paradura - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradus - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradyk - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradyło - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradystal - od paradys, paradyż ‘miejsce najwyższe, miejsce ulubione dla zwierzyny’.

    Paradysz - od paradys, paradyż ‘miejsce najwyższe, miejsce ulubione dla zwierzyny’.

    Paradyż - od paradys, paradyż ‘miejsce najwyższe, miejsce ulubione dla zwierzyny’.

    Paradzewski - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradziej - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradziński - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradzisz - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradzisz-Krasiński- złożenia brak; Paradzisz - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować; Krasiński 1396 od nazw miejscowych Krasne, Krasna (kilka wsi), Krasin (elbląskie, gmina Pasłęk).

    Paradziuch - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradziuk - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paradzyński - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Parafanowicz - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafenczyk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafeńczyk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafian - 1662 od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafianczuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafianczyk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafianiuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafianow - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafianowicz - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafianów - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafiańczuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafiańczyk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafiański - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Paraficz - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafienczyk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafieniuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafieńczuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafieńczyk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafijanowicz - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafijańczuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafijańczyk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafimczyk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafimow - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafimowicz - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafin - 1662 od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafinczak - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafinczuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafiniak - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafiniewicz - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafinik - 1662 od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafiniuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafinowicz - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafinowski - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafinuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafińczak - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafińczuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafińczyk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafiński - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafionowicz - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafionów - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafiuniuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafjanow - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafjanowicz - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafjanów - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafjańczuk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafjańczyk - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parafnowicz - od parafianin, parafian ‘członek parafii, dawniej ‘człowiek zacofany’, parafia.

    Parais - od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Paraj - od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Parajewski - od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Parajs - od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Parajski - od nazw miejscowych Poraj, Poraje (kilka wsi).

    Paral - od parala, paralusz, dziś paraliż ‘bezwład mięśni’.

    Paralczyk - od parala, paralusz, dziś paraliż ‘bezwład mięśni’.

    Paraliński - od parala, paralusz, dziś paraliż ‘bezwład mięśni’.

    Paraluch - od parala, paralusz, dziś paraliż ‘bezwład mięśni’.

    Paraluk - od parala, paralusz, dziś paraliż ‘bezwład mięśni’.

    Paralus - od parala, paralusz, dziś paraliż ‘bezwład mięśni’.

    Paralusz - od parala, paralusz, dziś paraliż ‘bezwład mięśni’.

    Parał - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parał - od parala, paralusz, dziś paraliż ‘bezwład mięśni’.

    Parała - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parała - od parala, paralusz, dziś paraliż ‘bezwład mięśni’.

    Parama - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’; lub od parma ‘gatunek ryby morskiej’.

    Paramanów - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramenko - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramiak - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramon - 1560 od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramonczyk - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramonik - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramoniuk - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramonow - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramończuk - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramończyk - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramosz - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramuszczak - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramut - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paramuth - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paran - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paraniak - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paraniakowski - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paranicz - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paraniec - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paraniecki - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paraniewicz - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paranik - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paraniok - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paraniuk - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parankiewicz - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paranowicz - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paranowski - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paranuszczak - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paranycz - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parańczak - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parańdyk - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parańka - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parański - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parat - od parat ‘gotowość’, parada.

    Paratowski - od parat ‘gotowość’, parada.

    Paratura - od parat ‘gotowość’, parada.

    Parazik - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Paraziński - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Parażka - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Parc - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcaj - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcej - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parceja - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcel - od parcela, dawniej parcel ‘działka, grunt’.

    Parcelewski - od parcela, dawniej parcel ‘działka, grunt’.

    Parcelowski - od parcela, dawniej parcel ‘działka, grunt’.

    Parcer - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcewicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parch - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchacz - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchalski - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchał - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchała - 1605 od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchamowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchan - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchaniak - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchaniuk - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchanowicz - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchańczyk - 1693 od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchański - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parcharz - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchasiewicz - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchata - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchatka - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’; od parchaty ‘zarażony parchem’.

    Parchatko - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’; od parchaty ‘zarażony parchem’.

    Parchaty - 1639 od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’; od parchaty ‘zarażony parchem’.

    Parchel - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchela - 1566 od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parcheła - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchem - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchen - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parcheniak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchet - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parcheta - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchetka - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchetko - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchetów - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchimiak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchimiuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchimowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchiniak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchinowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchita - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchl - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchleniak - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchlinek - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchliniak - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchliński - 1452 od nazwy miejscowej Parchiny (piotrkowskie, gmina Szczerców).

    Parchniak - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchocewicz - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchociuk - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchocki - 1491 od nazwy miejscowej Parchocin (kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Parchocki - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchoć - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchoł - 1492 od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchołup - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’(z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Parchomczuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomczyk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomenko - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomiec - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomienko - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomił - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomiok - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomiuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomowski - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchomy - 1483 od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchoniak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchonicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchoniuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchonnik - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchonowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchoń - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchoński - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchotik - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchotiuk - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchowicz - 1377 od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchowski - 1491 od nazwy miejscowej Parchocin (kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Parchucik - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchuć - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchuł - 1488 od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchuła - 1489 od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchuniuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchuń - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchuta - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchymowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchynia - 1136 od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parchyniak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parchyta - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Parcia - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parciak - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parciałowicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parciana - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcianka - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcianko - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parciany - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parciarz - 1709 od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcica - 1628 od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’ lub od parcica ‘otwór w kamieniu młyńskim’,

    Parciczak - 1706 od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcieniak - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcina - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parciński - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcionko - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcja - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcki - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcuła - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcyjagła - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parcz - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parcza - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parczak - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parczała - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parczański - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parczarski - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parczek - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parczel - od parcela, dawniej parcel ‘działka, grunt’.

    Parczenkow - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parczeński - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parczewski - 1441 od nazw miejscowych Parczew (kaliskie, gmina Sieroszewice), Parczów (piotrkowskie, gmina Białaczów).

    Parczko - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parczowski - 1440 od nazw miejscowych Parczew (kaliskie, gmina Sieroszewice), Parczów (piotrkowskie, gmina Białaczów).

    Parczuk - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parczyk - 1398 od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parczyluk - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parć - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Pard - 1289 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Parda - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardaj - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardak - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardala - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardalewicz - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardała - 1683 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardan - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardas - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardecki - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardej - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardejewski - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardel - 1632 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardela - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardelka - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardella - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardeła - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Parderski - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardewicz - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardiak - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardian - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardjak - (- j = ej) od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardla - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardo - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardoch - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardol - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardola - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardoł - 1765 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardoła - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardołek - 1483 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardon - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardoń - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardosz - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardowski - 1643 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardół - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardua - (= uła) od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardubicki - od nazwy miejscowej Pardubice (Czechy).

    Pardubiński od nazwy miejscowej Pardubice - (Czechy).

    Pardukiewicz - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardula - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardulicki - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardulla - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Parduła - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardun - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardus - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardusiński - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardusz - 1254 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Parduś - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardwa - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardyak - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardygał - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Pardygoł - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Pardyjak - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardyjek - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardyk - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardyka - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardykuła - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardyl - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardyla - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardylla - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardyła - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardyn - 1788 od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardynek - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardys - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardyta - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardytka - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardzan - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardziak - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardziej - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardzik - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardziński - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pardzioch - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Parechta - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’.

    Pareda - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paregrym - od imienia Pielgrzym, to od łacińskiego Peregrinus, to od apelatywu peregrinus obcy, cudzoziemski’. Imię w formie łacińskiej znane w Polsce od XII wieku, w postaci spolonizowanej od XIV wieku.

    Parej - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parejko - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parek - 1430 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parel - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parelec - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parell - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parello - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parelski - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parełło - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Paremski - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parena - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parenczak - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parenczewski - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Pareniak - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Pareniuk - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Pareniuk - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parenz - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Pareński - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parewicz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parfan - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfaniuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfanowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfenczuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfeniak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfeniuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfenow - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfeńczyk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfeński - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parffiuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfian - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfianow - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfianowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfiańczyk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfien - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfienczyk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfieniuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfienow - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfienowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfień - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfieńczuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfieńczyk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfijanowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfijewicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfil - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfimczuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfimczyk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfimow - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfimowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfin - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfiniewicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfiniuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfinow - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfinowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfinów - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfińczuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfińczyk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfiński - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfion - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfionow - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfionów - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfjan - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfjanowicz - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfoniuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parfus - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Pargacz - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargań - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargiel - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargiela - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargieła - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargiełła - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargieło - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargięła - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargol - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargolski - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargoł - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargólski - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargół - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pargulski - od wschodniosłowiańskiego parga ‘włókno lnu’.

    Pariak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parij - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parijczuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parji - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Parji-Zborowski - złożenia brak; Parji od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej; Zborowski 1398 od nazwy miejscowej Zborów (kilka wsi).

    Parjoszewski - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Park - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parka - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkalski - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkała - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkan - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’ lub od parkan.

    Parkasiewicz - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parker - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parketna - od parkiet ‘posadzka z klepek drewnianych; miejsce na Sali przeznaczone do tańca’.

    Parketny - od parkiet ‘posadzka z klepek drewnianych; miejsce na Sali przeznaczone do tańca’.

    Parkier - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkiet - od parkiet ‘posadzka z klepek drewnianych; miejsce na Sali przeznaczone do tańca’.

    Parkieta - od parkiet ‘posadzka z klepek drewnianych; miejsce na Sali przeznaczone do tańca’.

    Parkietna - od parkiet ‘posadzka z klepek drewnianych; miejsce na Sali przeznaczone do tańca’.

    Parkietny - od parkiet ‘posadzka z klepek drewnianych; miejsce na Sali przeznaczone do tańca’.

    Parkiewicz - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkita - 1619 od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkita - od parkiet ‘posadzka z klepek drewnianych; miejsce na Sali przeznaczone do tańca’.

    Parkitka - 1615 od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkitna - od parkiet ‘posadzka z klepek drewnianych; miejsce na Sali przeznaczone do tańca’.

    Parkitny - od parkiet ‘posadzka z klepek drewnianych; miejsce na Sali przeznaczone do tańca’.

    Parklewicz - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parko - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkociński - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkola - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkolap - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkoł - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkoła - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkosz - 1210 od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkoszowic - 1397 od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkot - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkota - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkowski - 1793 od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’ lub od nazwy miejscowej Parkowo (pilskie, gmina Rogoźno).

    Parkóła - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkus - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkusiewicz - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkusz - 1417 od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parkuszewski - od staropolskiego park ‘smród’, dźwiękonaśladowcze parkać (się) ‘o zwierzętach: zaspokajać popęd płciowy’.

    Parla - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlaczyk - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlak - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlas - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlasz - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parleczyk - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlej - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlesz - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlew - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlewicz - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parli - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlicki - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlik - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlikowski - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parliński - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlling - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlow - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parlus - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parluski - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parłej - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parłetny - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parłowski - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parłyka - od parlić ‘siać; gotować’.

    Parma - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parmańczuk - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parmenko - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parmonik - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parmoniuk - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parmończuk - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parna - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnach - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnacki - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnaczyński - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnak - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnas - od parny ‘upalny, duszny’ lub od Parnas ‘góra w Grecji, siedziba Muz i Apollina’.

    Parnasewicz - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnasow - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnasowski - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnaszewski - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnaś - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnawski - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnecki - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnek - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnell - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnes - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parneszewski - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnet - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parneta - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnia - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parniak - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parniawski - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnicki - 1497 od nazwy miejscowej Parnica (Orawa, KrW), Parznice (radomskie, gmina Kowala).

    Parniewicz - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parniewski - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parniszew - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parniuk - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parniuszko - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parno - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnogórski - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnowski - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parnuła - od parny ‘upalny, duszny’.

    Parobcza - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Parobczak - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Parobczy - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Parobczyk - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Parobczyk - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Parobczyński - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Parobczyński - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Parobecki - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Parobek - 1588 od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Parobi - od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Parobiec - 1663 od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od parobiec ‘parobek’.

    Parobiej - 1488 od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Parobiejszyk - 1587 od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Parobij - od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Parobin - od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Parobkiewicz - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Parobko - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Paroboczak - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Paroboczy - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Parobycz - od parobek ‘sługa; młodzieniec’.

    Paroch - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parocha - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parochoński - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parociarz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parocki - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parod - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paroda - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Parodi - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Parodowski - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Parol - 1655 od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parolak - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parolczyk - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parole - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Paroliczek - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Paroliczuk - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parolik - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parolin - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Paroliński - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parolisz - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parolkowa - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Paroll - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parolna - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parolniczak - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parolski - od nazw miejscowych Parole (warszawskie, gmina Nadarzyn), Parolice (skierniewickie, gmina Ciełądz).

    Parołow - 1662 od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Paron - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paronko - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paroń - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paroński - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paropczy - od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Paropczyszyn - od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Paros - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parosa - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parosiło - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parosiński - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paroska - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parossa - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parosz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paroszczak - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paroszczuk - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paroszewski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paroszka - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paroszkiewicz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paroszyna - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paroszyński - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parot - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parota ‘parność’.

    Parota - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parota ‘parność’.

    Parota - od parota ‘parność’.

    Paroth - od parota ‘parność’.

    Parotna - od parota ‘parność’.

    Parotny - od parota ‘parność’.

    Parow - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parowa - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parowczuk - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parowenko - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parowicz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parowienko - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parowiński - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parowski - 1611 od nazwy miejscowej Parowo (kilka wsi).

    Paról - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parólski - od nazw miejscowych Parole (warszawskie, gmina Nadarzyn), Parolice (skierniewickie, gmina Ciełądz).

    Parólski - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parpan - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Parpiejko - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Parpiel - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Parpieńczyk - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Parpiński - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Parplys - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Parpura - od paprać ‘babrać, brudzić’.

    Pars - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parsak - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parsk - 1388 od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Parska, m. - 1139 od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Parskawiec - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parski - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parskiewa - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parskuła - 1398 od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Parsniak - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parsol - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parson - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parsons - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parss - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parsz - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parsza - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszałka - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszau - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszcz - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Parszczko - 1411 od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Parszczyński - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Parszeniew - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszenko - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszeński - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszewski - 1741 od nazwy miejscowej Parszewo (elbląskie, gmina Lichnowy), Parszów (kieleckie, gmina Wąchock).

    Parszniak - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszniew - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszo - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszon - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszowski - 1741 od nazwy miejscowej Parszewo (elbląskie, gmina Lichnowy), Parszów (kieleckie, gmina Wąchock).

    Parszuk - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszukow - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszuta - od litewskiej nazwy osobowej Paršuta; w języku litewskim od białoruskiego Paršuta, Parfenij.

    Parszutas - od litewskiej nazwy osobowej Paršuta; w języku litewskim od białoruskiego Paršuta, Parfenij.

    Parszuto - od litewskiej nazwy osobowej Paršuta; w języku litewskim od białoruskiego Paršuta, Parfenij.

    Parszutowicz - od litewskiej nazwy osobowej Paršuta; w języku litewskim od białoruskiego Paršuta, Parfenij.

    Parszycki - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszyk - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszyn - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parszywka - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parściński - od parskać ‘prychać, kaszleć’.

    Parśniak - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parśnik - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Parśniok - od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Part - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partacha - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partacz - 1450 od staropolskiego partacz ‘naprawiający stare obuwie, odzienie’.

    Partaczyński - od staropolskiego partacz ‘naprawiający stare obuwie, odzienie’.

    Partak - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partalski - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partała - 1782 od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partaniewicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partas - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partaszkiewicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partatus - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partecki - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partek - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parteka - 1427 od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Parteka - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parter - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partes - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partesa - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parthum - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parthun - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partika - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partjanko - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partka - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partków - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parto - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partocha - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partocki - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partocz - od staropolskiego partacz ‘naprawiający stare obuwie, odzienie’.

    Partol - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partolak - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partoła - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partołów - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partoniak - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partoński - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partos - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partowicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partsch - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partsek - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partuka - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partum - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partuszek - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partuś - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyarsz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyasz - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Partycki - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyczka - 1607 od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partyczna - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partyczny - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partyczyński - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partyga - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partyjka - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partyk - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partyka - 1609 od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partykiewicz - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partykowski - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partylak - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyła - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyło - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyn - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyna - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyniak - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyniewicz - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyń - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyński - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partys - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Partyska - od staropolskiego partyka, parteka ‘część czegoś; kromka chleba’.

    Partysza - od part ‘grube płótno konopne lub lniane’, partać ‘tkać płótno’.

    Parub - 1662 od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Parubczy - od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Parubocza - od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Paruboczy - od parobek ‘sługa; młodzieniec’; od ukraińskiego parobij ‘parobek’.

    Paruch - 1204 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parucha - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paruchała - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parucki - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paruczek - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paruczyński - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paruda - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Parudowski - od parada ‘pokaz, wystawna ceremonia’, paradować.

    Paruga - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parugiewicz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paruk - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parul - 1474 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.;

    Parulak - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.;

    Parulczyk - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.;

    Parulewicz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parulewski - od nazw miejscowych Parole (warszawskie, gmina Nadarzyn), Parolice (skierniewickie, gmina Ciełądz).

    Parulis - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parulok - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parulski - od nazw miejscowych Parole (warszawskie, gmina Nadarzyn), Parolice (skierniewickie, gmina Ciełądz).

    Parulski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paruł - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parus - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruschewski - (Pom) od nazwy miejscowej Paruszewo (konińskie, gmina Strzałkowo).

    Parusek - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’; od parusek ‘płótno, part’.

    Parusel - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parusi - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parusiński - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parusis - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parusol - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parusow - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruss - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parussel - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parusz - 1422 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parusz - 1425 od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruszek - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruszewic - 1419 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paruszewic - 1419 od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruszewski - 1388 od nazwy miejscowej Paruszewo (konińskie, gmina Strzałkowo).

    Paruszkiewicz - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruszowski - 1390 od nazwy miejscowej Paruszewo (konińskie, gmina Strzałkowo).

    Paruszto - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruszyński - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruś - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruza - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruzal - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruzec - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruzek - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruzel - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruziński - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruzyński - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Paruźnik - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parużak - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parużański - od peruka.

    Parużel - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parużnik - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parużyński - od gwarowego parus, paruż ‘dziecko, zwłaszcza niegrzeczne’.

    Parvi - od parwa ‘najniższa klasa w szkole; początkowa szkoła miejska’.

    Parwa - od parwa ‘najniższa klasa w szkole; początkowa szkoła miejska’.

    Parwanicki - od parwa ‘najniższa klasa w szkole; początkowa szkoła miejska’.

    Parwanow - od parwa ‘najniższa klasa w szkole; początkowa szkoła miejska’.

    Parwi - od parwa ‘najniższa klasa w szkole; początkowa szkoła miejska’.

    Parwicki - od parwa ‘najniższa klasa w szkole; początkowa szkoła miejska’.

    Parwicz - od parwa ‘najniższa klasa w szkole; początkowa szkoła miejska’.

    Parwiński - od parwa ‘najniższa klasa w szkole; początkowa szkoła miejska’.

    Parwolik - od parwa ‘najniższa klasa w szkole; początkowa szkoła miejska’.

    Parwoł - od parwa ‘najniższa klasa w szkole; początkowa szkoła miejska’.

    Parwus - od parwa ‘najniższa klasa w szkole; początkowa szkoła miejska’; od łacińskiego parvus ‘mały’.

    Paryak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paryas - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paryaska - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paryba - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parych - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parycki - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paryczko - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parydka - od gwarowego parzytka ‘szczypiorek’.

    Parydowski - od gwarowego parzytka ‘szczypiorek’.

    Parydzeński - od gwarowego parzytka ‘szczypiorek’.

    Paryga - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paryj - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paryjak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paryjczak - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paryjczuk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paryjczyk - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paryjewski - od imienia Parchomij, używanego na Kresach Wschodnich, to od greckiego Parthénios, od parthénos ‘panna, dziewica’; od wschodniosłowiańskiego Parfenij, Parfoniej.

    Paryk - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paryka - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Paryl - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parylak - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parylewicz - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Parylski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Paryła - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Paryłka - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’;

    Paryło - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Paryłowicz - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Paryłowski - od parol ‘zobowiązanie ustne; słowo honoru’.

    Paryma - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parymon - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parymończyk - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paryna - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paryniak - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paryniarz - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parynow - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Paryński - od imienia Paramon, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Parámonos, od paramonos ‘wierny’.

    Parypa - od gwarowego parypa ‘gamoń’.

    Parypiński - od gwarowego parypa ‘gamoń’.

    Parys - 1691 od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parysek - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parysel - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parysiak - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parysiewicz - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parysik - 1648 od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parysjanowicz - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Paryski - od nazwy miejscowej Paryż, stolicy Francji lub od imienia Parys.

    Paryski - od nazwy miejscowej Paryż, stolicy Francji.

    Parysz - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Paryszek - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Paryszewski - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Paryszuk - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Paryś - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Paryt - od gwarowego parytka ‘płachta’.

    Paryta - od gwarowego parytka ‘płachta’.

    Parytka - od gwarowego parytka ‘płachta’.

    Paryto - od gwarowego parytka ‘płachta’.

    Paryz - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Paryza - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Paryzek - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Paryzel - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Paryziński - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Paryzki - od nazwy miejscowej Paryż, stolicy Francji.

    Paryż - od nazwy miejscowej Paryż, stolicy Francji.

    Paryżak - od nazwy miejscowej Paryż, stolicy Francji.

    Paryżan - od nazwy miejscowej Paryż, stolicy Francji.

    Paryżek - od nazwy miejscowej Paryż, stolicy Francji.

    Paryżer - od nazwy miejscowej Paryż, stolicy Francji.

    Paryżski - od nazwy miejscowej Paryż, stolicy Francji.

    Parz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzachowski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzadka - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzanka - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzanko - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzanowski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzas - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzatka - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parządka - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parządka-Lipiński - złożenia brak; Parządka od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; Lipiński 1400 od nazw miejscowych typu Lipno, Lipiny.

    Parzątka - 1705 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parzą tka ‘czosnek’.

    Parzątka-Lipiński - 1400 złożenia brak; Parzątka 1705 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parzątka ‘czosnek’; Lipiński 1400 od nazw miejscowych typu Lipno, Lipiny.

    Parzątkowicz - 1685 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzech - 1136 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzecki - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzeczewski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzek - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzelak - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzelewski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzelka - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzelski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzencki - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzenczewski - 1394 od nazwy miejscowej Parzęczew (kaliskie, gmina Jaraczewo; łódzkie, gmina Parzęczew).

    Parzenczowski - 1399 od nazwy miejscowej Parzęczew (kaliskie, gmina Jaraczewo; łódzkie, gmina Parzęczew).

    Parzenda - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzeniecki - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzeniewski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzenta - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzentna - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzentny - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzenty - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzeński - do nazwy miejscowej Parzniewice (piotrkowskie, gmina Wola Krzysztoporska), Parzniew (warszawskie, gmina Brwinów).

    Parzera - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzeta - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzetny - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzewicz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzewski - od nazwy miejscowej Parzew (kaliskie, gmina Kotlin).

    Parzewski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzęch - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzęcki - od nazwy miejscowej Parzęczew (kaliskie, gmina Jaraczewo; łódzkie, gmina Parzęczew).

    Parzęczewski - od nazwy miejscowej Parzęczew (kaliskie, gmina Jaraczewo; łódzkie, gmina Parzęczew).

    Parzęczka - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzęczyński - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzętna - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzętny - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzinty - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzisz - (Śl) od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parzkiewicz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzkowiak - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzkowski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parznicki - 1450 od nazwy miejscowej Parnica (Orawa, KrW), Parznice (radomskie, gmina Kowala).

    Parzniczak - 1616 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzniewski - 1469 do nazwy miejscowej Parzniewice (piotrkowskie, gmina Wola Krzysztoporska), Parzniew (warszawskie, gmina Brwinów).

    Parzniowski - 1395 do nazwy miejscowej Parzniewice (piotrkowskie, gmina Wola Krzysztoporska), Parzniew (warszawskie, gmina Brwinów).

    Parzoch - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzonek - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzonka - 1419 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzonko - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzonków - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzontka - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzontka-Lipiński - złożenia brak; Parzontka od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; Lipiński 1400 od nazw miejscowych typu Lipno, Lipiny.

    Parzoń - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzos - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzoszka - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzóch - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzów - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzucek - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzuch - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzucha - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzuchowski - od nazwy miejscowej Parzychy (łomżyńskie, gmina Zbójna).

    Parzuciak - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzuczek - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzusiński - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzuszek - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzuszewski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzuś - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzy - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzybocki - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzybok - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzybót - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzybucki - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzybut - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzybysz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyca - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzych - 1483 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzychowic - 1465 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzychowski - od nazwy miejscowej Parzychy (łomżyńskie, gmina Zbójna).

    Parzycz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyczek - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzydąb - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzydeł - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzydło - 1620 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzydrab - 1787 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzygaj - 1646 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzygień - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzygłowka - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzygnaciak - 1683 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parzygnat ‘kucharz’.

    Parzygnacik - 1681 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; od parzygnat ‘kucharz’.

    Parzygnat - 1663 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć; parzygnat ‘kucharz’.

    Parzyjagła - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyjajo - 1672 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyjasła - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyk - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzykasza - 1595 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzykat - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzykąt - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzykowski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzylak - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyła - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyło - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzymądko - 1557 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzymierski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzymierz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzymies - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzymiesz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzymieś - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzymięs - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzymięsa - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzymięso - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyn - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyna - 1492 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzynczewski - 1419 od nazwy miejscowej Parzęczew (kaliskie, gmina Jaraczewo; łódzkie, gmina Parzęczew).

    Parzyniec - 1638 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyniewski - do nazwy miejscowej Parzniewice (piotrkowskie, gmina Wola Krzysztoporska), Parzniew (warszawskie, gmina Brwinów).

    Parzynioski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyniowski - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzynisz - od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzynowski - do nazwy miejscowej Parzniewice (piotrkowskie, gmina Wola Krzysztoporska), Parzniew (warszawskie, gmina Brwinów).

    Parzyńczak - 1632 od para ‘substancja lotna; dech, tchnienie’, też ‘dwie jednakowe sztuki czegoś’, parzyć.

    Parzyński - od nazwy miejscowej Parzno (piotrkowskie, gmina Kluki), Parzyn (bydgoskie, gmina Brusy).

    Parzys - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parzysek - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parzysiek - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parzysz - 1385 od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parzysza - 1643 od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parzyszak - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parzyszek - 1418 od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parzyszka - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parzyszko - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parzyszyn - od imienia Parys, w staropolszczyźnie Parzysz. Imię greckie Paris znane z mitów o wojnie trojańskiej.

    Parzytna - od gwarowego parzyty ‘parzysty, część pary’.

    Parzytny - od gwarowego parzyty ‘parzysty, część pary’.

    Parźniewski - do nazwy miejscowej Parzniewice (piotrkowskie, gmina Wola Krzysztoporska), Parzniew (warszawskie, gmina Brwinów).

    Pas - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasachowicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasacki - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’ (pod wpływem białoruskim).

    Pasadowski - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’ (pod wpływem białoruskim).

    Pasadyn - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’ (pod wpływem białoruskim).

    Pasadziński - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’ (pod wpływem białoruskim).

    Pasadzy - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’ (pod wpływem białoruskim).

    Pasaj - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasajda - od litewskiej nazwy osobowej Pašaitis.

    Pasajta - od litewskiej nazwy osobowej Pašaitis.

    Pasak - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasakalik - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasakaluk - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasakas - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasalski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasał - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasała - 1798 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasałka - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasałyszyn - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasaman - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Pasamanik - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Pasamolik - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Pasamonik - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Pasamoniuk - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Pasamownik - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Pasaniec - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasaniuk - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasanonik - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Pasanoniuk - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Pasarek - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasaric - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasarski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasarz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasay - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasch - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Pascha - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paschalis - od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’.

    Paschalis-Jakubowicz - złożenia brak; Paschalis od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’; Jakubowicz 1338 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzi od hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’.

    Paschalski - od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’.

    Pasche - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paschek - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paschilk - od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’.

    Paschilke - od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’.

    Paschiński - od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’.

    Paschka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paschke - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paschkowski - od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’.

    Paschos - od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’.

    Paschow - od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’.

    Paschow - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paschtalków - od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’.

    Paschtschenko - od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’.

    Pasciak - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pascik - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasciński - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasczyńska - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasda - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Pasderski - od pazur, także od staropolskiego i gwarowego pazdur, pazdor, pazor.

    Pasdro - od pazur, także od staropolskiego i gwarowego pazdur, pazdor, pazor.

    Pasdzierna - od pazur, także od staropolskiego i gwarowego pazdur, pazdor, pazor.

    Pasdzierniok - od pazur, także od staropolskiego i gwarowego pazdur, pazdor, pazor.

    Pasdzierny - od pazur, także od staropolskiego i gwarowego pazdur, pazdor, pazor.

    Pasdzior - od pazur, także od staropolskiego i gwarowego pazdur, pazdor, pazor.

    Pasecki - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasejana - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasejna - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasek - 1608 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paseka - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasek-Paszkowski - złożenia brak; Pasek 1608 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek; Paszkowski 1390 od nazw miejscowych Paszkowice, Paszkow, Paszki (kilka wsi).

    Pasela - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasella - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paselnik - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paselski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasełek - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasełkiewicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasemik - od pasmo.

    Pasemko - od pasmo lub od pasemko.

    Pasemnik - od pasmo.

    Pasemski - od pasmo.

    Pasenczuk - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasendorfer - od niemieckiej nazwy osobowej Passendorfër, ta od nazwy miejscowej Passendorf.

    Pasenik - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Paseniuk - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasenkiewicz - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasennik - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Paseński - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasera - od pazera, pazyra ‘kłótnik, awanturnik’, pażyra ‘żarłok’.

    Paserb - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Paserski - od pazera, pazyra ‘kłótnik, awanturnik’, pażyra ‘żarłok’.

    Pasewicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasęcki - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasęk - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasi - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasia - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasiak - 1665 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiaka - (Śl) od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiała - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiarski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasias - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiasz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasibrzuch - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;od starszego pojas ‘pas’.

    Pasica - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasich - 1647 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiciel - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasicki - 1613 od nazw miejscowych Pasieka, Pasieczne (kilka wsi).

    Pasicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiczna - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasicznik - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasiczny - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasiczuk - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiczyński - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasićniek - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasićnjek - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasieb - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’

    Pasieba - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasiecieczna - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasieciel - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiecki - 1494 od nazw miejscowych Pasieka, Pasieczne (kilka wsi).

    Pasieczek - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasieczka - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasieczna - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasieczniak - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasiecznik - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’; od pasiecznik ‘zajmujący się pasieką’.

    Pasiecznikowski - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’; od pasiecznik ‘zajmujący się pasieką’.

    Pasieczniuk - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’; od pasiecznik ‘zajmujący się pasieką’.

    Pasieczny - 1790 od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’; od przymiotnika pasieczny.

    Pasieczyc - 1399 od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasieczyński - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasiek - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasieka - 1405 od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasieko - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasiekowski - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasienkiewicz - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasienko - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasiennik - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasieńczuk - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasieński - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasiera - od pazera, pazyra ‘kłótnik, awanturnik’, pażyra ‘żarłok’.

    Pasieracki - od pazera, pazyra ‘kłótnik, awanturnik’, pażyra ‘żarłok’.

    Pasierb - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierba - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierbak - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierbek - 1607 od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierbiak - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierbiewicz - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierbik - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierbiński - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierbkiewicz - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierbowicz - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierb-Palski - złożenia brak; Pasierb od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’; Palski brak.

    Pasierbski - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierkiewicz - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierkowski - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasiernak - od pazera, pazyra ‘kłótnik, awanturnik’, pażyra ‘żarłok’.

    Pasierny - od pazera, pazyra ‘kłótnik, awanturnik’, pażyra ‘żarłok’.

    Pasierowicz - od pazera, pazyra ‘kłótnik, awanturnik’, pażyra ‘żarłok’.

    Pasierowski - od pazera, pazyra ‘kłótnik, awanturnik’, pażyra ‘żarłok’.

    Pasierp - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierpski - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasierski - od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasieta - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasietna - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiewała - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiewicz - 1777 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiewko - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiewski - 1771 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasięk - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasięka - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasik - 1623 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasika - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasike - od pasieka ‘zespół uli pszczelich’, też od staropolskiego ‘las; święty gaj’.

    Pasikiewicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasikoń - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pas.

    Pasikowski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasilewski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiński - od nazwy miejscowej Paszyn (nowosądeckie, gmina Chełmiec).

    Pasio - 1554 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasioch - 1423 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiok - (Śl) od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasioł - 1555 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasion - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasionek - 1518 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek; od pasionek ‘pastuch’, pasiony.

    Pasior - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiorek - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiorowski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiowicz - 1641 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiowiec - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiowski - 1785 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasirb - 1475 od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasirbek - 1553 od pasierb, ze staropolskiego pasierb ‘syn męża lub żony z poprzedniego małżeństwa’.

    Pasirowski - od pazera, pazyra ‘kłótnik, awanturnik’, pażyra ‘żarłok’.

    Pasis - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasisz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasit - 1725 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiud - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiuk - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiukiewicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiut - 1543 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiuta - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasiutek - 1553 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasja - od pasja, ze staropolskiego passyja ‘historia męki Jezusa Chrystusa; cierpienie’.

    Pasjak - od pasja, ze staropolskiego passyja ‘historia męki Jezusa Chrystusa; cierpienie’.

    Pasjata - od pasja, ze staropolskiego passyja ‘historia męki Jezusa Chrystusa; cierpienie’.

    Pask - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paska, m. - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskal - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskal - od paschal, paschał ‘gruba świeca woskowa używana w litugii wielkanocnej’.

    Paskalec - od paschal, paschał ‘gruba świeca woskowa używana w litugii wielkanocnej’.

    Paskalski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskalski - od paschal, paschał ‘gruba świeca woskowa używana w litugii wielkanocnej’.

    Paskaluk - od paschal, paschał ‘gruba świeca woskowa używana w litugii wielkanocnej’.

    Paskała - 1748 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskałow - od paschal, paschał ‘gruba świeca woskowa używana w litugii wielkanocnej’.

    Paskarczyk - od paskarz ‘uprawiający grę w pasek’, też ‘zajmujący się nieuczciwym handlem’.

    Paskarek - od paskarz ‘uprawiający grę w pasek’, też ‘zajmujący się nieuczciwym handlem’.

    Paskart - od paskarz ‘uprawiający grę w pasek’, też ‘zajmujący się nieuczciwym handlem’.

    Paskawski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasker - od niemieckiej nazwy osobowej Pasker, ta od nazwy miejscowej Paska.

    Paskiewicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskiński - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Pasko - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskoła - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskorski - od paskarz ‘uprawiający grę w pasek’, też ‘zajmujący się nieuczciwym handlem’.

    Paskos - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskota - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskowicz - 1627 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskowski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskucki - 1662 od nazwy miejscowej Paskudy (białostockie, gmina Ulan-Majorat).

    Paskuda - 1451 od paskuda ‘coś brzydkiego, złego’, od staropolskiego paskudzić ‘cudzołożyć’.

    Paskudka - 1545 od paskuda ‘coś brzydkiego, złego’, od staropolskiego paskudzić ‘cudzołożyć’.

    Paskudski - od nazwy miejscowej Paskudy (białostockie, gmina Ulan-Majorat); od paskuda ‘coś brzydkiego, złego’, od staropolskiego paskudzić ‘cudzołożyć’.

    Paskudzic - 1498 od paskuda ‘coś brzydkiego, złego’, od staropolskiego paskudzić ‘cudzołożyć’.

    Paskudzki - od nazwy miejscowej Paskudy (białostockie, gmina Ulan-Majorat).

    Paskul - 1800 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskulski - 1668 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskuła - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paskuta - od paskuda ‘coś brzydkiego, złego’, od staropolskiego paskudzić ‘cudzołożyć’.

    Paslar - 1491 od niemieckiej nazwy osobowej Pasler, ta od basteln ‘majsterkować, wykonywać amatorsko drobne roboty’.

    Paslarek - 1530 od niemieckiej nazwy osobowej Pasler, ta od basteln ‘majsterkować, wykonywać amatorsko drobne roboty’.

    Pasler - 1376 od niemieckiej nazwy osobowej Pasler, ta od basteln ‘majsterkować, wykonywać amatorsko drobne roboty’.

    Pasł - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasła - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasłaj - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasłański - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasławski - 1685 od nazwy miejscowej Pasław (KrW).

    Pasłęcki - od nazwy miasta Pasłęk (elbląskie).

    Pasło - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasłonek - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasłowski - od nazwy miejscowej Pasław (KrW).

    Pasłuch - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasłucha - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasłuła - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasłusiak - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasłuszka - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasłuszko - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasłuszny - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasłyka - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Pasman - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Pasmiński - od pasmo.

    Pasmionka - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Pasmonik - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Pasmuła - od pasmo.

    Pasmurow - od pasmo.

    Pasmyk - od pasmo.

    Pasmykiewicz - od pasmo.

    Pasnak - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Pasnek - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Pasnicki - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Pasniczek - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Pasniewski - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Pasnik - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Pasnikowski - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Pasno - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Pasocha - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pason - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasonik - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasoń - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasota - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasowicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasowiec - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasowski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pass - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passa - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passaj - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passak - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passan - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passek - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Passela - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passella - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passendorfer - od niemieckiej nazwy osobowej Passendorfër, ta od nazwy miejscowej Passendorf.

    Passon - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passoń - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passota - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passowicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passunik - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Passut - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Past - 1453 od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasta - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastacharski - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastalenc - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastaleniec - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastalenz - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastalski - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastaszak - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastaw - od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Pastawa - od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Pastawski - od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Pastczak - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasteczka - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasteczko - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasteczna - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastecznik - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasteczny - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastek - 1402 od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastel - od pastel ‘rodzaj farby’, dawniej też ‘pasztet’.

    Pastelewicz - od pastel ‘rodzaj farby’, dawniej też ‘pasztet’.

    Pastelna - od pastel ‘rodzaj farby’, dawniej też ‘pasztet’.

    Pastelski - od pastel ‘rodzaj farby’, dawniej też ‘pasztet’.

    Pasten - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastenak - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Paster - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastera - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterak - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterczaj - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterczak - 1633 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterczuk - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterczyk - 1629 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterek - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterka - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterkiewicz - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterkowski - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterla - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterna - od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasternacka - od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasternacki - od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasternak - 1416 od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasternakiewicz - od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasternakowic - 1420 od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasternak-Winiarski - złożenia brak; Pasternak 1416 od pasternak ‘roślina warzywna’; Winiarski 1609 od nazwy miejscowej Winiary, dawniej winary (kilka wsi).

    Pasternatzki - od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasternek - od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasterniak - od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasterniakiewicz - od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasternicki - od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasternik - od pasternak ‘roślina warzywna’; od pasternik ‘pastewnik’.

    Pasterniok - od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasternok - (Śl) od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pasterny - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterok - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterski - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’; od przymiotnika pasterski.

    Pasteruk - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterz - 1629 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterzak - 1641 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterzewski - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterzok - (Śl) od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterzyc - 1312 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasterzyk - 1619 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastewka - od staropolskiego pastwa ‘pasza; miejsce pasienia bydła’.

    Pastewski - od nazwy miejscowej Pastwa (elbląskie, gmina Kwidzyn).

    Pastka - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’ lub od pastka ‘przyrząd do łapania myszy’.

    Pastkiewicz - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastkowski - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastna - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasto - 1529 od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastok - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastolski - od pastel ‘rodzaj farby’, dawniej też ‘pasztet’.

    Pastoł - od pastel ‘rodzaj farby’, dawniej też ‘pasztet’.

    Pastoła - od pastel ‘rodzaj farby’, dawniej też ‘pasztet’.

    Pastonek - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastoń - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastor - 1369 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’; od pastor ‘duchowny ewangelicki’.

    Pastorczak - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastorczyk - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastorek - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastorski - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastoszko - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastoszuk - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastoweński - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastowiec - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastownicza - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastowniczy - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastowski - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastruszko - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastryk - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastrykiewicz - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastrzewski - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastrzyk - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastszak - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastszka - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastuch - 1465 od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastucha - 1386 od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuchewicz - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuchiewicz - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuchow - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuchowicz - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuchów - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastucki - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastucza - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastudzki - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastuka - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastukiewicz - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastulczak - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastulka - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastuł - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastuła - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastułaś - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastułka - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastunak - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastunczak - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastunka - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastur - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastura - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturak - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturczak - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturczyc - 1558 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturczyk - 1480 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturek - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturkiewicz - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturski - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturzak - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturzek - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturzewic - 1481 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturzowic - 1481 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasturzyński - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastuschka - (Śl) od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastusiak - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastusik - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastusiński - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuska - (Śl) od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastusza - 1432 od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszak - 1560 od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszan - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszańczyn - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszczak - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszczyk - 1662 od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszczyn - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszek - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’; od pastuszek.

    Pastuszenczyn - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszenia - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszenko - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszenszyn - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszeńko - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszewski - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszka - 1621 od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszkiewicz - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszko - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszkowicz - 1685 od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszok - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszuk - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszyk - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszyn - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastuszyński - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Pastut - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastuta - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastwa - 1395 od staropolskiego pastwa ‘pasza; miejsce pasienia bydła’.

    Pastwiak - od staropolskiego pastwa ‘pasza; miejsce pasienia bydła’.

    Pastwik - od staropolskiego pastwa ‘pasza; miejsce pasienia bydła’.

    Pastwikowski - od staropolskiego pastwa ‘pasza; miejsce pasienia bydła’.

    Pastwiński - od staropolskiego pastwa ‘pasza; miejsce pasienia bydła’.

    Pastygier - od staropolskiego pastwa ‘pasza; miejsce pasienia bydła’.

    Pastyka - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastyła - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastyrczak - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastyrczyk - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastyrkiewicz - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastyrnak - 1406 od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pastyrniak - od pasternak ‘roślina warzywna’.

    Pastyrz - 1538 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastyrzak - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastyrzyk - 1630 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pastysiak - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastysiewicz - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastyszak - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pastyszka - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasuga - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasul - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasula - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasuniak - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasuń - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasur - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasurski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasusiak - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasut - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasuto - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasyja - 1449 od pasja, ze staropolskiego passyja ‘historia męki Jezusa Chrystusa; cierpienie’.

    Pasyk - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasykaluk - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasykulak - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasymiuk - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasymok - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasymowic - - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasymowski - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasynczuk - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasynek - 1496 od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasyniak - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasyniuk - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasynkiewicz - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasyńczuk - od pasynek ‘przybrane dziecko’.

    Pasypek - od posypać ‘popruszyć, nasypać’, posypka.

    Pasysz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasz - 1404 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Pasza - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszajew - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszak - 1405 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszaleniec - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszalski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszama - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszana - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszanda - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszaniuk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszawski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszcz - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszcza - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczak - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczakowski - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczała - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczą - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczek - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczeka - 1364 od staropolskiego paszczeka ‘paszczęka’.

    Paszczela - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczella - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczeniuk - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczenko - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczeszyc - 1387 od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszcześny - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczewski - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczkowski - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczolt - 1427 od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Paszczółkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Paszczuk - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczyk - 1603 od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczykowski - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczyn - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczynin - od paszcza ‘jama, pysk’.

    Paszczyński - 1681 od nazwy miejscowej Paszczyna (tarnowskie, gmina Dębica).

    Paszejko - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszek - 1237 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszeka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszekiewicz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszel - 1415 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszelka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszelke - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszeł - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszenda - ( = ęda) od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszendra - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszenia - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszenko - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszennik - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszeńko - 1461 (KrW) od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszer - od pazera, pazyra ‘kłótnik, awanturnik’, pażyra ‘żarłok’.

    Paszera - od pazera, pazyra ‘kłótnik, awanturnik’, pażyra ‘żarłok’.

    Paszew - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’ (pod wpływem białoruskim).

    Paszewicz - 1783 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszewin - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’ (pod wpływem białoruskim).

    Paszewski - 1434 od nazwy miejscowej Paszewo, dziś Grabniak (łomżyńskie, gmina Szulborze-Koty).

    Paszęda - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszędza - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszk - (WlkP) od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszka, m. - 1399 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkalewiec - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkaniak - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkaniec - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkaska - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkat - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszke - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkewicz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszki - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkie - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkiel - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkielewicz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkier - od niemieckiej nazwy osobowej Pasker, ta od nazwy miejscowej Paska.

    Paszkiet - od paszkot ‘ptak kwiczoł; kos’.

    Paszkiewicz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkiewicz-Pipielewicz - złożenia brak;

    Paszkiewski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkin - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkit - od paszkot ‘ptak kwiczoł; kos’.

    Paszko - 1278 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkot - od paszkot ‘ptak kwiczoł; kos’.

    Paszkow - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkowczyk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkowiak - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkowicz - 1337 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkowiec - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkowięta - 1476 (KrW) od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkowski - 1390 od nazw miejscowych Paszkowice, Paszków, Paszki (kilka wsi).

    Paszkowycz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszków - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkuc - od paskuda ‘coś brzydkiego, złego’, od staropolskiego paskudzić ‘cudzołożyć’.

    Paszkuć - od paskuda ‘coś brzydkiego, złego’, od staropolskiego paskudzić ‘cudzołożyć’.

    Paszkudzki - od nazwy miejscowej Paskudy (białostockie, gmina Ulan-Majorat).

    Paszkula - 1643 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszkuś - od paskuda ‘coś brzydkiego, złego’, od staropolskiego paskudzić ‘cudzołożyć’.

    Paszkuta - od paskuda ‘coś brzydkiego, złego’, od staropolskiego paskudzić ‘cudzołożyć’.

    Paszna - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Paszniak - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Pasznic - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Pasznicki - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Paszniewski - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Pasznik - 1431 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz.

    Pasznikowicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;

    Pasznikowski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;

    Pasznyk - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;

    Paszo - 1295 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszoch - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszoł - 1472 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszonek - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszonka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszoń - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszot - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszota - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszotka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszotta - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszowicz - 1405 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszowski - od nazwy miejscowej Paszewo, dziś Grabniak (łomżyńskie, gmina Szulborze-Koty).

    Paszt - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Paszta - 1463 od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’; od paszta ‘rodzaj mięsnej potrawy’.

    Pasztak - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztalaniec - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztaleniec - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztalenniec - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztalewiec - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztalski - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztar - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasztelan - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztelaniec - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztelański - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Paszteleniec - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztelnik - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztelon - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Paszter - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasztetnik - od pasztetnik ‘rzemieślnik wypiekający wykwintne potrawy z ciasta’.

    Paszto - 1518 od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’ lub od Paweł, por. Paulus dictus Pasztho 1529.

    Pasztoleniec - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztor - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasztuła - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztur - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasztuszak - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasztuszka - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasztuszko - od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Pasztyka - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Pasztylka - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’; od pastyłka.

    Pasztyła - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Paszucha - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszucki - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszuda - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszuk - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszukiewicz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszukow - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszuków - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszul - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszula - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszulewicz - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszulka - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszun - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszuń - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszurowski - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszut - 1481 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszuta - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszutek - 1555 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszwa - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’ (pod wpływem białoruskim).

    Paszwic - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’ (pod wpływem białoruskim).

    Paszwiński - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’ (pod wpływem białoruskim).

    Paszy - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszyc - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszych - 1494 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszyczko - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszyk - 1627 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszyn - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszyna, m. - 1402 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszynek - 1496 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza lub od pasynek

    Paszynik - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszynik - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszynin - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszynowic - 1443 od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszyn-Rekiel - złozenia brak; Paszyn od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza; Rekiel 1385 od rak.

    Paszyń - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paszyński - 1527 od nazwy miejscowej Paszyn (nowosądeckie, gmina Chełmiec).

    Paszywiat - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paś - od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza.

    Paściak - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Paścić - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Paścik - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Paściński - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Paścior - od paździerz, paździor, paździr ‘zdrewniałe części lnu lub konopi pddzielane przez międlenie’.

    Paściszewski - od past ‘masa mięsna’, paszt ‘pasztet’, paść, pastwa, ze staropolskiego ‘pasza; pastwisko’.

    Paśdzierna - od paździerz, paździor, paździr ‘zdrewniałe części lnu lub konopi pddzielane przez międlenie’.

    Paśdzierny - od paździerz, paździor, paździr ‘zdrewniałe części lnu lub konopi pddzielane przez międlenie’.

    Paśdzior - od paździerz, paździor, paździr ‘zdrewniałe części lnu lub konopi pddzielane przez międlenie’.

    Paś-Filipek - złożenia brak; Paś od imion na Pa-, typu Paweł, Pakosław lub od apelatywów typu pasza; Filipek od imienia Filip. Imię, pochodzenia greckiego od pholod ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’; w Polsce notowane od XII wieku.

    Paśk - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paśka - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paśkiewicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paśko - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paśkowicz - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paśkowski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek.

    Paśkucki - od nazwy miejscowej Paskudy (białostockie, gmina Ulan-Majorat).

    Paśkuda - od paskuda ‘coś brzydkiego, złego’, od staropolskiego paskudzić ‘cudzołożyć’.

    Paśkudzki - od nazwy miejscowej Paskudy (białostockie, gmina Ulan-Majorat).

    Paślak - od gwarowego pasły, to od paść ‘karmić’.

    Paślednik - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Paśmik - od pasmo.

    Paśmiński - od pasmo.

    Paśmionak - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Paśmionka - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Paśniak - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Paśnicki - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;

    Paśnicki - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Paśniczak - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Paśniczek - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;

    Paśniczek - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Paśniecki - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;

    Paśnieczek - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;

    Paśniewicz - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Paśniewski - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Paśnik - 1431 od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Paśnik - 1788 od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek; od staropolskiego paśnik ‘wyrabiający pasy’.

    Paśnikowicz - 1558 od pasmo.

    Paśnikowski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz; od pasek; od staropolskiego paśnik ‘wyrabiający pasy’.

    Paśnionka - od paśny ‘pasący się; opłata za pasienie bydła’.

    Paświat - od poświata ‘blade światlo; odblask’.

    Pat - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pata - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patach - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patacz - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataczek - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataczyński - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataj - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patajczuk - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patajczyk - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patajewicz - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patak - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataki - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patakiewicz - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patal - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patalacha - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patalan - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patalas - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Pataląg - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patalej - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Pataleta - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patalewski - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patalita - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patallas - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patalo - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patalon - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patalong - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patalos - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patalski - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patalski - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Pataluch - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patała - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patałach - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon lub od patałach ‘człowiek niedbale wykonujący pracę’.

    Patałąg - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patałek - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patałong - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patałuch - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patan - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patana - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patane - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataniak - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataniec - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patankiewicz - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patanowski - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patań - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patap - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Patapczuk - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Patapczyk - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Patara - 1494 od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patara - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patarajew - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patarak - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Pataraniak - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patarczyk - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patareczyk - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patarek - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patarewicz - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patarkiewicz - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patarkowski - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patarniak - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patarz - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patarzałek - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patarzyński - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patas - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patasiak - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patasiński - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patasz - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataszczyk - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataszewski - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataszius - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patasznik - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataszow - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataszyński - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataś - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patatyn - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patatyń - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pataykowski - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patczyk - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patczyński - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pate - 1360 od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patebok - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patecki - od nazw miejscowych patok, Patoki (kilka wsi).

    Patecz - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patej - 1541 od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Pateja - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patejak - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patejczuk - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patejczyk - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patejewicz - 1541 od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patejka - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patejko - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patejuk - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patek - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patel - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patela - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelak - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelan - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelas - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelczyc - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelczyk - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelejczak - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelenz - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelewicz - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelewski - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelicki - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelka - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patella - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelon - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patelski - 1789 od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Pateluch - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patełka - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patełko - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Paten - 1496 od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patena - 1389 od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patenka - 1443 od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patenkiewicz - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patenko - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patent - od patent ‘akt uprawniający do wyłącznego korzystania z wynalazku; rodzaj dokumentu nominacyjnego’.

    Patentas - od patent ‘akt uprawniający do wyłącznego korzystania z wynalazku; rodzaj dokumentu nominacyjnego’.

    Pateński - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Pater - 1443 od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patera - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterak - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Pateralski - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterała - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’; od paterać ‘robić źle’.

    Paterałka - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterczak - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterczyk - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterek - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterewicz - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterka - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterkiewicz - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterko - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterkowski - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterman - od niemieckiej nazwy osobowej Patermann.

    Patermann - od niemieckiej nazwy osobowej Patermann.

    Paterna - 1388 od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paternak - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paternoga - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paternok - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paternowski - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterocyn - (Pom) od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterok - (Śl) od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Pateroł - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterowicz - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterowski - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterski - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterson - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterucha - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Paterwas - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Pateryk - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Pateryło - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Pateryn - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patewicz - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patewski - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patey - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Pateza - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patezek - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patfienczyk - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Pati - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patiaka - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patiejuk - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patiejun - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patik - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patiłowska - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patiuk - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patjasek - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patk - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patka - 1638 od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patkaniowski - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patkań - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patkański - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patkiewicz - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patko - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patkolo - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patkowic - 1638 od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patkowski - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patkul - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patkus - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Patla - 1667 72 od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patlak - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patlakowski - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patlas - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patlewicz - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patlicki - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patlik - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patlikowski - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patloch - 1581 od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patłacz - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patłaczeński - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patłaczyński - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patłasiński - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patłaszyński - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patławski - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patłowski - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patocha - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patocki - 1599 od nazw miejscowych patok, Patoki (kilka wsi).

    Patocy - od patok, patoka ‘potok’, ze staropolskiego ‘liche piwo; płynny miód’.

    Patoczka - od patok, patoka ‘potok’, ze staropolskiego ‘liche piwo; płynny miód’.

    Patoczny - od patok, patoka ‘potok’, ze staropolskiego ‘liche piwo; płynny miód’.

    Patoczyc - 1440 od patok, patoka ‘potok’, ze staropolskiego ‘liche piwo; płynny miód’.

    Patoj - 1521 od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patojewicz - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Patok - 1401 od patok, patoka ‘potok’, ze staropolskiego ‘liche piwo; płynny miód’.

    Patoka - 1230 od patok, patoka ‘potok’, ze staropolskiego ‘liche piwo; płynny miód’.

    Patoki - od patok, patoka ‘potok’, ze staropolskiego ‘liche piwo; płynny miód’.

    Patola - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patoleta - od patolić ‘bredzić, bzdurzyć’.

    Patolik - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patolik - od patolić ‘bredzić, bzdurzyć’.

    Patolla - od patolić ‘bredzić, bzdurzyć’.

    Patolony - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patolski - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patoła - 1789 od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patołęc - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patomir - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Paton - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patoń - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pator - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pator - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patora - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patora - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patoralski - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patorczyk - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patorek - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patorski - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patory - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patoryński - od pater, to od łacińskiego pater ‘ojciec’.

    Patos - 1603 od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patosek - 1594 od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate

    Patosz - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patowski - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patra - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patracki - od patrak ‘człowiek niechlujny’.

    Patracz - od patrak ‘człowiek niechlujny’.

    Patraczyk - od patrak ‘człowiek niechlujny’.

    Patraj - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrajko - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrak - od patrak ‘człowiek niechlujny’.

    Patrakijew - od patrak ‘człowiek niechlujny’.

    Patralski - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrałek - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrałow - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patraniuk - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrański - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patras - 1662 od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patraski - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patraszewski - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patraś - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patraus - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrej - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrejko - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrenko - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrenoga - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patreucha - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrewicz - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patri - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patriak - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrians - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patriarcha - od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patrias - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patriasz - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrick - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patriczew - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrij - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrijas - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrikus - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patriok - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patris - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrjach - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrjak - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrjas - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrnowicz - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patro - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrocki - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrolik - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrolski - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patron - 1698 od patron ‘opiekun’.

    Patroniak - od patron ‘opiekun’.

    Patronicz - od patron ‘opiekun’.

    Patroniec - od patron ‘opiekun’.

    Patronik - od patron ‘opiekun’.

    Patronowicz - od patron ‘opiekun’.

    Patronowski - od patron ‘opiekun’.

    Patroń - od patron ‘opiekun’.

    Patroński - od patron ‘opiekun’.

    Patros - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrosz - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patroszewski - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patroś - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrow - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrowiak - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrowicz - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrowski - 1508 od nazwy miejscowej Patrowo (włocławskie, gmina Kowal).

    Patrowski - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrów - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patruch - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patruch - od potrucha, patrucha ‘stara słoma’.

    Patruniak - od patron ‘opiekun’.

    Patrus - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrusiak - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patruszka - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patruś - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryacha - od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patryak - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryans - od patron ‘opiekun’.

    Patryarcha - od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patryarsz - od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patryas - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryasz - od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patryc - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryca - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrych - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrycha - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrycja - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrycki - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrycy - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryczko - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryczna - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryczny - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryczy - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryczyński - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryga - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryjach - od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patryjak - od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patryjarcha - 1436 od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patryjas - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryjas - od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patryjek - od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patryjło - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryjło - od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patryk - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryka - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrykiejew - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrykiewicz - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrykowski - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrykus - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrykuś - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrylak - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrylak - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryłło - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryłło - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryło - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryło - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrym - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrymiak - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrymusz - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryn - od patron ‘opiekun’.

    Patryn - od patron ‘opiekun’.

    Patryna - od patron ‘opiekun’.

    Patryna - od patron ‘opiekun’.

    Patryniak - od patron ‘opiekun’.

    Patryniewicz - od patron ‘opiekun’.

    Patrynka - od patron ‘opiekun’.

    Patrynowski - od patron ‘opiekun’.

    Patryń - od patron ‘opiekun’.

    Patryński - od patron ‘opiekun’.

    Patryrcha - od patriarcha ‘najstarszy z rodu’, w Kościele prawosławnym ‘najwyższy dostojnik’.

    Patrys - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryszak - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryszyn - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patryucha - od imienia Patrycy. Imię genetycznie łacińskie, od patricius ‘szlachetny; patrycjusz’. W języku polskim występuje jako Patrycy, Patryk, a w języku ruskim Patrikij. Forma zlatynizowana Patricius, notowane od XIII wieku, Patryk od wieku XV.

    Patrz - 1471- od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzak - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzalas - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzalik - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzał - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzała - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzałek - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzanowski - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzek - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzewic - 1483 od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzkąt - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzołek - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzuska - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzy - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzybut - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzych - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzycki - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzyczna - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzyczny - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzyk - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’ lub od imienia Patryk.

    Patrzykas - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’ lub od imienia Patryk.

    Patrzykat - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzykąt - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzykont - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzykowski - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzylas - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzyński - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patrzyszcz - od patrzeć ‘oglądać, widzieć’.

    Patschek - (Śl) od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Patschka - (Śl) od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Patschke - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Patschkowski - od nazw miejscowych Paczkowo, Paczków, Paczkowice (kilka miejscowości).

    Patschul - (Pom) od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Patschull - (Pom) od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Patschyk - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Patsiński - od nazwy miejscowej Paczynowice, dziś Pacanowice (kaliskie, gmina Pleszew).

    Patszul - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Patszyński - od nazwy miejscowej Paczynowice, dziś Pacanowice (kaliskie, gmina Pleszew).

    Patt - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pattak - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pattek - od gwarowego patek ‘kum, ojciec chrzestny’.

    Pattke - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Pattocy - od patok, patoka ‘potok’, ze staropolskiego ‘liche piwo; płynny miód’.

    Pattora - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuch - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patucha - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuczek - od patok, patoka ‘potok’, ze staropolskiego ‘liche piwo; płynny miód’.

    Patul - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patula - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patulak - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patulicki - od nazwy miejscowej Potulice (polskie, gmina Lipka; bydgoskie, gmina Naklo nad Notecią).

    Patulicki - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patulski - od nazwy miejscowej Potuły (gdańskie, gmina Stężyca).

    Patulski - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuła - 1566 od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patun - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuna - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuń - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patura - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patura - od poturać ‘lekceważyć, poniewierać’.

    Paturaj - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Paturaj - od poturać ‘lekceważyć, poniewierać’.

    Paturaja - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Paturaja - od poturać ‘lekceważyć, poniewierać’.

    Paturalski - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Paturalski - od poturać ‘lekceważyć, poniewierać’.

    Paturało - od poturać ‘lekceważyć, poniewierać’.

    Paturej - od poturać ‘lekceważyć, poniewierać’.

    Paturowski - od poturać ‘lekceważyć, poniewierać’.

    Paturski - od poturać ‘lekceważyć, poniewierać’.

    Patury - od poturać ‘lekceważyć, poniewierać’.

    Paturyński - od poturać ‘lekceważyć, poniewierać’.

    Paturz - 1494 od pasterz, ze staropolskiego pasterz, psturz ‘pilnujący pasącego się bydła’; w nazwach osobowych nastąpiło skrzyżowanie dwu różnych podstaw: prasłowiańskiego pasty?? ‘pasterz’ i łacińskiego pastor ‘pasterz’.

    Patus - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patusiak - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patusz - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuszak - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuszczak - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuszczyk - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuszka - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuszkiewicz - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuszna - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patusznik - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuszny - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuszyński - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuta - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patuz - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patwicki - 1694 od staropolskiego pastwa ‘pasza; miejsce pasienia bydła’.

    Patycha - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patycki - od patyk ‘kij’.

    Patyczak - od patyk ‘kij’.

    Patyczek - 1712 od patyk ‘kij’.

    Patyczyński - od patyk ‘kij’.

    Patyk - 1689 od patyk ‘kij’.

    Patyka - od patyk ‘kij’.

    Patykiewicz - od patyk ‘kij’.

    Patykowski - od patyk ‘kij’.

    Patykuła - od patyk ‘kij’.

    Patyla - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patylak - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patył - od patela ‘patelnia’, niektóre formy może też od imienia Pantaleon.

    Patyna - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patynek - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patynia - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patyniak - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patyniuk - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patynk - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patynkiewicz - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patynko - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patynowski - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patyńko - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patyński - od staropolskiego patyna ‘rodzaj obuwia’.

    Patyra - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patyra - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Patyrak - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Patyralski - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Patyrała - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Patyrański - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Patyrek - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Patyrka - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Patyrowski - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patyrowski - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Patys - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patysek - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patysiak - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patysz - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patyszynski - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patyś - od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patyza - (Śl) od pat ‘termin szachowy’, patać ‘machać’, od niemieckiej nazwy osobowej Pate.

    Patz - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Patzau - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Patzek - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Patzelt - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Patzer - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Patzig - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Patzke - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Patzki - od niemieckiej nazwy osobowej Patz lub od nazwy miejscowej Pace (białostockie, gmina Brańsk).

    Patzner - od pacer ‘zuchwalec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Patzer, ta od staro-wysoko-niemieckiego Pzaao lub od imienia Paul.

    Patzolt - od niemieckiej nazwy osobowej Pätzold, ta od imienia Petrus.

    Patzwald - od niemieckiej nazwy osobowej Patzwald, ta od imienia złożonego Baduwald.

    Pauba - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Paubeczek - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Paubicki - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Paubiński - od nazwy miejscowej Pałubin (gdańskie, gmina Stara Kiszewa).

    Paubski - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Paucer - od niemieckiej nazwy osobowej Pauch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego büch, Bauch ‘brzuch’, także od średnio-wysoko-niemieckiego buch ‘tłuczek, młot, klin’.

    Pauch - od niemieckiej nazwy osobowej Pauch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego büch, Bauch ‘brzuch’, także od średnio-wysoko-niemieckiego buch ‘tłuczek, młot, klin’.

    Pauchowski - od niemieckiej nazwy osobowej Pauch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego büch, Bauch ‘brzuch’, także od średnio-wysoko-niemieckiego buch ‘tłuczek, młot, klin’.

    Paucki - od nazwy miejscowej Pałuki (ciechanowskie, gmina Opinigóra Górna).

    Paucz - od niemieckiej nazwy osobowej Pautz, ta od wysoko-niemieckiego Bau(t)z, ze średnio-wysoko-niemieckiego büz ‘człowiek małego wzrostu’.

    Pauczak - od niemieckiej nazwy osobowej Pautz, ta od wysoko-niemieckiego Bau(t)z, ze średnio-wysoko-niemieckiego büz ‘człowiek małego wzrostu’.

    Pauczenko - od niemieckiej nazwy osobowej Pautz, ta od wysoko-niemieckiego Bau(t)z, ze średnio-wysoko-niemieckiego büz ‘człowiek małego wzrostu’.

    Pauczocha - od niemieckiej nazwy osobowej Pauch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego büch, Bauch ‘brzuch’, także od średnio-wysoko-niemieckiego buch ‘tłuczek, młot, klin’.

    Pauczonek - od niemieckiej nazwy osobowej Pautz, ta od wysoko-niemieckiego Bau(t)z, ze średnio-wysoko-niemieckiego büz ‘człowiek małego wzrostu’.

    Pauczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Pautz, ta od wysoko-niemieckiego Bau(t)z, ze średnio-wysoko-niemieckiego büz ‘człowiek małego wzrostu’.

    Pauczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Pauch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego büch, Bauch ‘brzuch’, także od średnio-wysoko-niemieckiego buch ‘tłuczek, młot, klin’.

    Pauczyszak - od niemieckiej nazwy osobowej Pautz, ta od wysoko-niemieckiego Bau(t)z, ze średnio-wysoko-niemieckiego büz ‘człowiek małego wzrostu’.

    Pauczyszyna - od niemieckiej nazwy osobowej Pautz, ta od wysoko-niemieckiego Bau(t)z, ze średnio-wysoko-niemieckiego büz ‘człowiek małego wzrostu’.

    Paudosz - od niemieckiej nazwy osobowej Paud, ta od słowiańskich imion złożonych na Bud-.

    Pauduch - od niemieckiej nazwy osobowej Paud, ta od słowiańskich imion złożonych na Bud-.

    Paudyn - od niemieckiej nazwy osobowej Paud, ta od słowiańskich imion złożonych na Bud-.

    Paudyna - od niemieckiej nazwy osobowej Paud, ta od słowiańskich imion złożonych na Bud-

    Pauer - 1627 od niemieckich nazw osobowych Pauer, Bauer, te od średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop, rolnik’.

    Pauk - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki lub od niemieckiej nazwy osobowej Pauk.

    Pauka - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki lub od niemieckiej nazwy osobowej Pauk.

    Pauker - 1733 od niemieckiej nazwy osobowej Pauker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Paukla - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki lub od niemieckiej nazwy osobowej Pauk.

    Paukner - od niemieckiej nazwy osobowej Pauker, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pükaere ‘dobosz’.

    Pauko - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki lub od niemieckiej nazwy osobowej Pauk.

    Paukowski - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki lub od niemieckiej nazwy osobowej Pauk.

    Pauków - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki lub od niemieckiej nazwy osobowej Pauk.

    Paukstat - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki lub od niemieckiej nazwy osobowej Pauk.

    Paukstis - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki lub od niemieckiej nazwy osobowej Pauk.

    Paukszt - od litewskiej nazwy osobowej Paukšta.

    Paukszta - od litewskiej nazwy osobowej Paukšta.

    Paukształa - od litewskiej nazwy osobowej Paukšta.

    Paukształo - od litewskiej nazwy osobowej Paukšta.

    Paukszte - od litewskiej nazwy osobowej Paukšta.

    Pauksztełko - od litewskiej nazwy osobowej Paukšta.

    Pauksztełło - od litewskiej nazwy osobowej Paukšta.

    Paukszteło - od litewskiej nazwy osobowej Paukšta.

    Paukszto - od litewskiej nazwy osobowej Paukšta.

    Pauksztys - od litewskiej nazwy osobowej Paukšta.

    Paul - 1713 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paula - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulaka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulako - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulakowski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulanis - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulat - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulenda - 1718 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauler - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulęda - 1723 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauli - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauliczek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauliczke - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauliewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulig - (=-ik, Pom) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulik - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulikowski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauliks - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulin - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulina - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulinek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauliner - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauliński - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulis - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulisch - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulisz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauliszyn - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulitz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulke - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paull - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paully - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulo - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulos - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulowicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauloy - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauls - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulsen - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulshof - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulson - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulsson - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulsteiner - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauluch - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauluk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulukanis - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulukaniz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulukiewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulukonis - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulus - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauluszczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paulweber - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauly - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauła - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauławiczius - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauławiczus - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pauło - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Paupa - od łacińskiego pauper ‘ubogi’.

    Pauper - 1576 od łacińskiego pauper ‘ubogi’.

    Pauperowicz - od łacińskiego pauper ‘ubogi’.

    Paurowicz - od niemieckich nazw osobowych Pauer, Bauer, te od średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop, rolnik’.

    Paurowski - od niemieckich nazw osobowych Pauer, Bauer, te od średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop, rolnik’.

    Paus - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłóść, obrzęk’.

    Pausch - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauscheck - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauschek - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pausder - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pause - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauski - 1476 od nazwy miejscowej Pałuszyce, dawniej Pauszyce (tarnowskie, gmina Wietrzychowice).

    Paustian - od niemieckiej nazwy osobowej Paustian, ta od imienia Sebastian.

    Paustjan - od niemieckiej nazwy osobowej Paustian, ta od imienia Sebastian.

    Paustyan - od niemieckiej nazwy osobowej Paustian, ta od imienia Sebastian.

    Paustyn - od niemieckiej nazwy osobowej Paustian, ta od imienia Sebastian.

    Pausz - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauszak - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauszek - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauszel - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauszer - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauszewicz - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauszko - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauszkowski - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauszycki - 1470-80 od nazwy miejscowej Pałuszyce, dawniej Pauszyce (tarnowskie, gmina Wietrzychowice).

    Pauszyński - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauś - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauta - od niemieckiej nazwy osobowej Paul.

    Pautak - od niemieckiej nazwy osobowej Paul.

    Pauter - od niemieckiej nazwy osobowej Paul.

    Pautrzak - od niemieckiej nazwy osobowej Paul.

    Pautuchowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Paul.

    Pauz - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauza - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauzanista - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pauzewicz - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Paużewicz - do niemieckiej nazwy osobowej Paus, Pausch, te od średnio-wysoko-niemieckiego büsch ‘wypukłość, obrzęk’.

    Pavanello - (Śl) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pavelka - (Śl) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pavella - (Śl) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pavkova - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pavl - (Śl) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Paw - 1386 od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawak - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawala - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawalak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawalas - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawalczuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawalczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pawalec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pawalisz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pawalk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pawalla - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Pawał - 1664 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawała - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawałacz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawałczak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawałczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawałek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawałka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawałkiewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawałkowicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawałowski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawański - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawarski - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawarz - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawarzyński - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawązka - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawch - od niemieckiej nazwy osobowej Pauch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego büch, Bauch ‘brzuch’, także od średnio-wysoko-niemieckiego buch ‘tłuczek, młot, klin’.

    Pawchowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Pauch, ta od średnio-wysoko-niemieckiego büch, Bauch ‘brzuch’, także od średnio-wysoko-niemieckiego buch ‘tłuczek, młot, klin’.

    Pawcik - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawciów - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawciszewski - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawczowski - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawczuk - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawczyk - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawczyński - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawdela - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawder - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawdzic - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawecki - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Paweczko - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Paweczyk - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Paweda - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawek - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawel - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawela - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelac - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelc - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelców - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelczak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelczik - (Pom) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelczuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelec - 1640 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelecki - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelec-Kwiatkowski - złożenia brak; Pawelec 1640 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’; Kwiatkowski 1386 od nazw miejscowych Kwiatkowice, Kwiatków, Kwiatki (kilka wsi).

    Pawelecz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Paweles - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Paweleski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Paweleta - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Paweletko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Paweletz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelic - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Paweliczyn - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelik - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelkiewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelkowicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawella - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawellek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelniak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Paweloszek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawels - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelsak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelszczak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelszczuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelt - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelta - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Paweltzik - (Pom) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawelus - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Paweł - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełas - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełasz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełaszek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełcak - (Śl) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełczak - 1707 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełczek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełczuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełczyk - 1605 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełczyński - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełeczek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełek - 1498 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełkiewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełkow - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełkowicz - 1438 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełkowski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełków - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełniak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełoszczek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełoszek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawełszczak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawenda - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Paweniak - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Paweniuk - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawenta - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawenzka - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Paweńczyk - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Paweński - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawera - od niemieckich nazw osobowych Pauer, Bauer, te od średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop, rolnik’.

    Pawerczak - od niemieckich nazw osobowych Pauer, Bauer, te od średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop, rolnik’.

    Pawerka - od niemieckich nazw osobowych Pauer, Bauer, te od średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop, rolnik’.

    Pawerlowicz - od niemieckich nazw osobowych Pauer, Bauer, te od średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop, rolnik’.

    Paweska - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Paweta - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawewlec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Paweza - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawezka - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawezowski - od nazwy miejscowej Pawęzów (kieleckie, gmina Nagłowice-Oksa; tarnowskie, gmina Lisia Góra).

    Pawęcki - od nazwy herbu Pawęza; Pawęscy posiadali herb Pawęza.

    Pawęda - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawęga - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawęska, m. - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawęski - 1782 od nazwy herbu Pawęza; Pawęscy posiadali herb Pawęza.

    Pawęsko - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawęta - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawęza - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawęza - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawęziak - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawęzka - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawęzki - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawęzkowski - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawęzowski - od nazwy miejscowej Pawęzów (kieleckie, gmina Nagłowice-Oksa; tarnowskie, gmina Lisia Góra).

    Pawęzowski - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawęźko - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawęźko - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawęża - od staropolskiego paweza, wtórnie pawęza, pawęż ‘rodzaj tarczy’, ‘tarcza, puklerz’; niekiedy następowało pomieszanie z nazwiskami na Pawąz-.

    Pawiak - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawica - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawicki - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawicz - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawiczak - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawiczek - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawiczko - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawidlny - 1342 od prawy ‘prawdziwy, należyty’; od prawidlny ‘człowiek godny zaufania’.

    Pawik - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawikiewicz - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawikowski - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawilajtis - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawilca - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawilcz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawilczak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawilczus - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawilicki - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawilikowski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawiliński - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawilis - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawilna - od litewskiej nazwy osobowej Pavilónis.

    Pawilno - od litewskiej nazwy osobowej Pavilónis.

    Pawilno-Pacewicz - złożenia brak; Pawilno od litewskiej nazwy osobowej Pavilónis; Pacewicz 1492 od imion złożonych Pakosław lub Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’, też ‘wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, od litewskiej nazwy osobowej Pacas. Pawilonis od litewskiej nazwy osobowej Pavilónis.

    Pawiluniec - od litewskiej nazwy osobowej Pavilónis.

    Pawilunos - od litewskiej nazwy osobowej Pavilónis.

    Pawiłan - od litewskiej nazwy osobowej Pavilónis.

    Pawiłojc - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawiłojć - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawiłowicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawiłowski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawin - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawinow - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawiński - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawisiak - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawiś - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawiuk - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawiukowski - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawka - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawkiewicz - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawkin - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawko - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawkowicz - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawkowski - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawkszteło - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawkus - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawkuszewicz - od paw gatunek ptaka’, w pochodnych też od imienia Paweł.

    Pawla - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlacik - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlacz - 1489 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaczak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaczek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaczuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaczyński - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlak - 1640 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlakiewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlakowski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaków - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaniecki - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlanka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlar - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlarczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlarz - 1789 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlas - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlasczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlasek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlasiński - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlasiuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlasta - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlasty - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaszak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaszczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaszek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaszyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlaś - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlata - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlatek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlec - 1298 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlecki - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawleczek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawleczko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawleczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlega - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlej - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlejko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlelec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlełko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlenczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlenia - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawleniak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlenka, m. - 1473 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlenko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlenta - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlenty - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawleńczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawleńko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawleński - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawler - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawles - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlesa - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawleska - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawleszek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawleszyn - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlet - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawleta - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawletko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawletta - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlety - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlewiak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlewski - od nazwy miejscowej Pawle (KrW).

    Pawlęczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlędzie - (Pom) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlędzio - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlędziuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlęga - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlęka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlęt - 1494 (Maz) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlęta - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlęty - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawli - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlic - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlica - 1639 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlicek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlich - 1204 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlicha - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlicki - 1658 od nazwy miejscowej Pawlice (elbląskie, gmina Kwidzyn).

    Pawlicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliczak - 1612 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliczek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliczek-Gąska - złożenia brak; Pawliczek od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’; Gąska 1269 od gąska.

    Pawliczenko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliczenkow - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliczka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliczko - 1385 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliczonek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliczuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliczyn - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliczyński - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlidis - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlidu - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliga - 1537 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlij - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlik - 1212 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlikajtis - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlikaniec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlik-Dobrowolski - złożenia brak; Pawlik 1212 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’; Dobrowolski od nazwy miejscowej Dobra Wola (kilka wsi).

    Pawlik-Gwozdecki - złożenia brak; Pawlik 1212 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’; Gwozdecki od nazwy miejscowej Gwoździec (kilka wsi).

    Pawlikiewicz - 1794 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlikow - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlikowicz - 1412 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlikowski - 1494 od nazwy miejscowej Pawlikowice (kilka wsi).

    Pawlików - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlik-Szałata - złożenia brak; Pawlik 1212 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’; Szałata od sałata, z gwarowego szałata ‘’warzywo’.

    Pawlin - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlina - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliniak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliniarz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliniewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlinka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlinko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlinkowski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlino - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlinorz - (Śl) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlinow - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlinowicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlinowski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlinów - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliński - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliok - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlis - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlisch - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlisiak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlisiewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlisiuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlisko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlista - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlisz - 1325-27 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszczak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszcze - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszczuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszczy - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszek - 1765 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszewski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszon - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszyn - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliszynko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliś - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliśkiewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlita - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlitek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlitka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlitko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlitza - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlitzek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlitzka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliwiec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawliwoda - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Pawliwski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawllak - (Pom) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawllicki - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawllik - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlo - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlok - (Śl) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlokowski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlonek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlonka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlonko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawloński - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlor - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlos - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlosek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawloszyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawloś - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlowski - od nazw miejscowych Pawłowice, Pawłów (kilka wsi).

    Pawlu - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluc - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluch - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlucha - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlucki - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlucy - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluczak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluczek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluczenia - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluczenko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluczok - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluczonek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluczuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluczy - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluczyszyn - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluć - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluka - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlukaniec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlukanis - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlukian - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlukianiec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlukiewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluk-Jaszczuk - złożenia brak; Pawluk od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’; Jaszczuk od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Pawlukojc - (Pom) od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlukojć - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlukonis - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlukowicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlukowiec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlukowski - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluków - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlun - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluniec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlus - 1668 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlusek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlusiak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlusiewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlusik - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlusiński - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlusiów - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlusiuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluska - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlust - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlusz - 1721 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluszak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluszczuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluszek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluszenko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluszewicz - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluszkiewicz - 1701 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluszko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluszuk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluszyn - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluś - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluśkiewicz - 1773 od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawluta - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlyta - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlytko - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlytta - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawlywec - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawłaczek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawłaczyk - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawłak - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawłas - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘mały’.

    Pawłasek - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od Paulus ‘m