<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę O , Ó , Q


    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997




    Obacz - od dawnego obaczyć ‘zobaczyć, ujrzeć’.

    Obaczyński - od dawnego obaczyć ‘zobaczyć, ujrzeć’.

    Obada - od obadać ‘zbadać, wyszukać’.

    Obadowski - od obadać ‘zbadać, wyszukać’.

    Obaid - od o + bajadać ‘pleść, gadać’.

    Obajda - od o + bajadać ‘pleść, gadać’.

    Obajdin - od o + bajadać ‘pleść, gadać’.

    Obajek - od o + bajać pleść, gadać’.

    Obajski - od o + bajać pleść, gadać’.

    Obajtek - od o + bajadać ‘pleść, gadać’.

    Obal - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obala - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obalaniec - 1398 od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obalec - 1425 od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obalek - 1539 od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obaleński - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obalewicz - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obalewski - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obalik - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obaliński - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obalski - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obała - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obałek - 1444 od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’; też obałek ‘drzewo obalone’.

    Obałka - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’; też obałek ‘drzewo obalone’.

    Obałkowski - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’; też obałek ‘drzewo obalone’.

    Obałków - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’; też obałek ‘drzewo obalone’.

    Obałowski - od obalić ‘wywrócić, zwalić’ lub obal ‘próżniak’.

    Obar - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’.

    Obara - 1468 od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’.

    Obarała - 1419 od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’.

    Obarańczuk - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’.

    Obarawicz - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’.

    Obarczyk - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’.

    Obarek - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’ lub od obarek ‘pieniek opalony’.

    Obarewicz - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’ lub od obarek ‘pieniek opalony’.

    Obarianik - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’ lub od obarek ‘pieniek opalony’.

    Obarianyk - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’ lub od obarek ‘pieniek opalony’.

    Obarna - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’ lub od obarek ‘pieniek opalony’ (od przymiotnika obarny).

    Obarnikowicz - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’ lub od obarek ‘pieniek opalony’.

    Obarowicz - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’ lub od obarek ‘pieniek opalony’.

    Obarowski - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’ lub od obarek ‘pieniek opalony’.

    Obarski - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’ lub od obarek ‘pieniek opalony’.

    Obartel - od obartel, obartuch ‘zasuwa, rygiel, zakrętka’.

    Obartuch - od obartel, obartuch ‘zasuwa, rygiel, zakrętka’.

    Obarymski - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’ lub od obarek ‘pieniek opalony’.

    Obaryński - od dawnego obara ‘powalone drzewo sosnowe, część drzewa sosnowego oblana żywicą’, ze staropolskiego obarać się ’wahać się’ lub od obarek ‘pieniek opalony’.

    Obarzanek - 1415 od obarzanek, obwarzanek ‘wyrób z ciasta uformowanego w wałek i zwiniętego w kółko, parzonego przed pieczeniem’.

    Obarzanowski - od obarzanek, obwarzanek ‘wyrób z ciasta uformowanego w wałek i zwiniętego w kółko, parzonego przed pieczeniem’.

    Obarzański - od obarzanek, obwarzanek ‘wyrób z ciasta uformowanego w wałek i zwiniętego w kółko, parzonego przed pieczeniem’.

    Obarzynek - od obarzanek, obwarzanek ‘wyrób z ciasta uformowanego w wałek i zwiniętego w kółko, parzonego przed pieczeniem’.

    Obarzyński - od obarzanek, obwarzanek ‘wyrób z ciasta uformowanego w wałek i zwiniętego w kółko, parzonego przed pieczeniem’.

    Obażanek - od obarzanek, obwarzanek ‘wyrób z ciasta uformowanego w wałek i zwiniętego w kółko, parzonego przed pieczeniem’.

    Obażanowski - od obarzanek, obwarzanek ‘wyrób z ciasta uformowanego w wałek i zwiniętego w kółko, parzonego przed pieczeniem’.

    Obażański - od obarzanek, obwarzanek ‘wyrób z ciasta uformowanego w wałek i zwiniętego w kółko, parzonego przed pieczeniem’.

    Obażek - od obarzanek, obwarzanek ‘wyrób z ciasta uformowanego w wałek i zwiniętego w kółko, parzonego przed pieczeniem’.

    Obcarski - od nazwy miejscowej Obcar, Obczary (Młp).

    Obdartus - od obdartus ‘człowiek obdarty, źle ubrany’.

    Obderko - od ob + derkać, dyrkać wydawać głos’.

    Obdyrko - od ob + derkać, dyrkać wydawać głos’.

    Obechlak - 1766 od gwarowego obechlać ‘objeść’.

    Obecna - od obecny ‘teraźniejszy’, dawniej też ‘ogólny, graniczny’.

    Obecny - od obecny ‘teraźniejszy’, dawniej też ‘ogólny, graniczny’.

    Obećkał - od obećkał ‘obżartuch’.

    Obeid - od obejść ‘okrążyć, przejść bokiem’.

    Obeidat - od obejść ‘okrążyć, przejść bokiem’.

    Obejdziński - od obejść ‘okrążyć, przejść bokiem’.

    Obejko - od obejść ‘okrążyć, przejść bokiem’.

    Obelnicki - od obelnik ‘bartnik, pasiecznik’.

    Obelnik - 1584 od obelnik ‘bartnik, pasiecznik’.

    Obelny - 1601 od obelnik ‘bartnik, pasiecznik’; obecny ‘bartny, bartniczny’.

    Ober - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’.

    Obera - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’.

    Oberaj - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’.

    Oberczoniak - 1659 od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’.

    Oberczonik - 1632 od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’.

    Oberczoń - 1632 od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’.

    Oberczuk - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’.

    Obere - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’.

    Oberei - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’.

    Oberek - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Oberewicz - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’.

    Oberk - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Oberkiewicz - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Oberko - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Oberkoch - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Oberkowski - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Oberl - od niemieckiej nazwy osobowej Oberle, ta od Aberlin, od imienia złożonego Adalbert.

    Oberle - od niemieckiej nazwy osobowej Oberle, ta od Aberlin, od imienia złożonego Adalbert.

    Oberli - od niemieckiej nazwy osobowej Oberle, ta od Aberlin, od imienia złożonego Adalbert.

    Oberman - od oberman ‘rozjemca’.

    Obermann - od oberman ‘rozjemca’.

    Obernikowicz - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Obernikowski - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oberowicz - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Oberowski - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Oberski - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Oberst - od oberszt, obeszt ‘stopień oficerski w dawnej piechocie’.

    Oberste - od oberszt, obeszt ‘stopień oficerski w dawnej piechocie’.

    Oberstein - od obersztyn ‘listwa ze skóry koło podeszwy’.

    Oberstyn - od obersztyn ‘listwa ze skóry koło podeszwy’.

    Oberszt - od oberszt, obeszt ‘stopień oficerski w dawnej piechocie’.

    Obersztalski - od oberszt, obeszt ‘stopień oficerski w dawnej piechocie’.

    Obersztek - 1623 od oberszt, obeszt ‘stopień oficerski w dawnej piechocie’.

    Obersztin - od obersztyn ‘listwa ze skóry koło podeszwy’.

    Obersztyn - od obersztyn ‘listwa ze skóry koło podeszwy’.

    Obert - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’.

    Oberta - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’.

    Obertacz - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’.

    Obertal - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’; od obertal ‘rodzaj tańca’.

    Obertał - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’.

    Obertan - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’; obertaniec ‘oberek’.

    Obertaniec - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’; obertaniec ‘oberek’.

    Obertas - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’; obertas ‘oberek’.

    Oberten - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’; obertaniec ‘oberek’.

    Oberti - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’.

    Obertka - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’.

    Obertowicz - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’.

    Obertowski - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’.

    Obertyn - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’; obertaniec ‘oberek’.

    Obertyński - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’; obertaniec ‘oberek’.

    Obesztek - od oberszt, obeszt ‘stopień oficerski w dawnej piechocie’.

    Obetka - od obetkać ‘utkać; okryć’.

    Obetkał - od obetkać ‘utkać; okryć’.

    Obetkon - od obetkać ‘utkać; okryć’.

    Obetkoń - od obetkać ‘utkać; okryć’.

    Obetków - od obetkać ‘utkać; okryć’.

    Obgarski - 1618 od nazwy miejscowej Obgart, węg. Hobgard (Spisz).

    Obiadowicz - od obiad.

    Obiadowski - od obiad.

    Obiadziński - od obiad.

    Obiala - od obielić ‘pomalować na biało’.

    Obialek - od obielić ‘pomalować na biało’.

    Obialski - od obielić ‘pomalować na biało’.

    Obiał - od obielić ‘pomalować na biało’.

    Obiała - od obielić ‘pomalować na biało’.

    Obibok - od obibok ‘awanturnik, zawadiaka’; dziś ‘człowiek leniwy, wymigujący się od pracy’.

    Obicki - 1523 od nazwy miejscowej Obidza (nowosądeckie, gmina Łącko).

    Obidko - od obida ‘wstręt, obrzydliwość’, obudzać ‘mierzić, zohydzać’.

    Obidna - od obida ‘wstręt, obrzydliwość’, obudzać ‘mierzić, zohydzać’.

    Obidniak - od obida ‘wstręt, obrzydliwość’, obudzać ‘mierzić, zohydzać’.

    Obidniok - od obida ‘wstręt, obrzydliwość’, obudzać ‘mierzić, zohydzać’.

    Obidoski - od obida ‘wstręt, obrzydliwość’, obudzać ‘mierzić, zohydzać’.

    Obidowicz - od obida ‘wstręt, obrzydliwość’, obudzać ‘mierzić, zohydzać’.

    Obidowski - od obida ‘wstręt, obrzydliwość’, obudzać ‘mierzić, zohydzać’.

    Obidzieński - od obida ‘wstręt, obrzydliwość’, obudzać ‘mierzić, zohydzać’.

    Obidziński - od obida ‘wstręt, obrzydliwość’, obudzać ‘mierzić, zohydzać’.

    Obidzki - 1685 od nazwy miejscowej Obidza (nowosądeckie, gmina Łącko).

    Obiecała - 1470-80 od obiecać ‘przyrzec, robić nadzieję’.

    Obiecan - 1248 od obiecać ‘przyrzec, robić nadzieję’.

    Obiecanowic - 1396 od obiecać ‘przyrzec, robić nadzieję’.

    Obiecunas - forma zlatynizowana: od obiecać ‘przyrzec, robić nadzieję’.

    Obiednik - od obiad; od obiednik ‘gość obiadowy’.

    Obiedowski - od obiad.

    Obiedziński - 1763 od nazwy miejscowej Obiedzino (ciechanowkie, gmina Gołymin-Ośrodek; łomżyńskie, gmina Kolno).

    Obiegała - 1520 od obiegać ‘okrążać biegiem’.

    Obiegałek - od obiegać ‘okrążać biegiem’.

    Obiegałka - od obiegać ‘okrążać biegiem’.

    Obiegałko - od obiegać ‘okrążać biegiem’.

    Obiegiel - od obiegać ‘okrążać biegiem’.

    Obiegła - od obiegać ‘okrążać biegiem’; od obiegły ‘otoczony, okrążony’.

    Obiegło - od obiegać ‘okrążać biegiem’; od obiegły ‘otoczony, okrążony’.

    Obiegły - od obiegać ‘okrążać biegiem’; od obiegły ‘otoczony, okrążony’.

    Obiegowski - od obiegać ‘okrążać biegiem’.

    Obiegun - od obiegać ‘okrążać biegiem’.

    Obiel - 1425 od obielić ‘pomalować na biało’.

    Obielak - od obielić ‘pomalować na biało’.

    Obielecki - od obielić ‘pomalować na biało’.

    Obielski - od obielić ‘pomalować na biało’.

    Obieła - od obielić ‘pomalować na biało’.

    Obier - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obieraj - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obierajski - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obierak - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obierec - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obierek - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obierko - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obierski - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obierz - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’; lub od obierz ‘zdobycz, odzież’.

    Obierzalski - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obierzałek - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obierzig (Pom) - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obierzychleb - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obierzyński - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obiezierski - od nazwy miejscowej Objezierze (Wlkp).

    Obieżalski - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’; lub od obieżeć ‘obiec’.

    Obieżałek - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’; lub od obieżeć ‘obiec’.

    Obieżnik - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’; lub od obieżeć ‘obiec’.

    Obieżyński - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’; lub od obieżeć ‘obiec’.

    Obięzierski - od nazwy miejscowej Objezierze (Wlkp).

    Obigło - od obiegać ‘okrążać biegiem’; od obiegły ‘otoczony, okrążony’.

    Obigowski - od obiegać ‘okrążać biegiem’; od obiegły ‘otoczony, okrążony’.

    Obijalski - od obijać, obić.

    Obil - 1427 od obielić ‘pomalować na biało’.

    Obiora - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obiorek - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obiorko - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obiórko - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obirak - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obireck - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obirek - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obirski - od obierać ‘wybrać; obedrzeć’.

    Obitka - od obitka ‘kloc’, obity.

    Obitko - od obitka ‘kloc’, obity.

    Objala - od obielić ‘pomalować na biało’.

    Objała - od obielić ‘pomalować na biało’.

    Objatek - od obiecać ‘przyrzec, robić nadzieję’; od obiata ‘obietnica, ślub’.

    Objezierski - 1386 od nazwy miejscowej Objezierze (Wlkp).

    Obkój - od obkuć.

    Oblacewicz - od staropolskiego oblata ‘ofiara, dar’.

    Oblacik - 1621 od staropolskiego oblata ‘ofiara, dar’.

    Oblaciński - od staropolskiego oblata ‘ofiara, dar’.

    Oblagor - od nazwy miejscowej Oblęgór (kieleckie, gmina Strawczyn).

    Oblak - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Oblamski - od obłamać, obłam ‘szczątek, okruch’.

    Obląg - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obląk - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Oblecewicz - od staropolskiego oblata ‘ofiara, dar’.

    Oblegor - od nazwy miejscowej Oblęgór (kieleckie, gmina Strawczyn).

    Oblegór - od nazwy miejscowej Oblęgór (kieleckie, gmina Strawczyn).

    Oblej - oblać, oblewać.

    Oblejak - oblać, oblewać.

    Obleński - oblać, oblewać.

    Obleszczuk - oblać, oblewać.

    Oblewicz - oblać, oblewać.

    Oblewski - oblać, oblewać.

    Oblęgor - od nazwy miejscowej Oblęgór (kieleckie, gmina Strawczyn).

    Oblęgór - od nazwy miejscowej Oblęgór (kieleckie, gmina Strawczyn).

    Oblękowski - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obliczajek - od obliczaj ‘twarz; powierzchnia’.

    Oblik - od oblik ‘pozór, warunek’.

    Obliński - od nazwy miejscowej Oblin (siedleckie, gmina Maciejowice).

    Oblizajek - od oblizać.

    Oblizejek - od oblizać.

    Oblizgajek - od oblizać.

    Obliżajek - od oblizać.

    Oblok - od obłok ‘chmura’.

    Oblonczek - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Oblong - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Oblonk - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Oblony - od obły ‘owalny, okrągły’.

    Oblończyk - od obły ‘owalny, okrągły’.

    Oblotzki - od obłok ‘chmura’.

    Obła - 1415 od obły ‘owalny, okrągły’.

    Obłaczek - od obłok ‘chmura’.

    Obłaczyński - od obłok ‘chmura’.

    Obłak - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłakowski - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłamkowicz - 1620 od obłamać, obłam ‘szczątek, okruch’.

    Obłamski - od obłamać, obłam ‘szczątek, okruch’.

    Obłap - 1495 od obłapiać.

    Obłapiec - od obłapiać.

    Obławski - od obława.

    Obłaza - od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’.

    Obłaźna - od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’; od obłaźny ‘pośredni, okrężny’.

    Obłaźni - od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’; od obłaźny ‘pośredni, okrężny’.

    Obłaźny - 1787– od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’; od obłaźny ‘pośredni, okrężny’.

    Obłażewicz - od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’.

    Obłażna - od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’.

    Obłażny - od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’.

    Obłączek - 1704 od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’; od obłączek.

    Obłąg - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłąk - 1389 od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłąkowicz - 1631 od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłąkowski - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłekowski - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłęg - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłęk - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłękowski - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłocki - od obłok ‘chmura’.

    Obłoczek - od obłok ‘chmura’; od obłoczek.

    Obłoczyński - od obłok ‘chmura’.

    Obłoj - od obłój ‘pijak’.

    Obłok - od obłok ‘chmura’.

    Obłokowski - od obłok ‘chmura’.

    Obłonczek - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłonczyk - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłonk - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłonkowski - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłonkowski - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obłoń - od obły ‘owalny, okrągły’.

    Obłończek - od obły ‘owalny, okrągły’.

    Obłończyk - od obły ‘owalny, okrągły’.

    Obłoński - od obły ‘owalny, okrągły’.

    Obłoza - od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’.

    Obłozki - od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’.

    Obłoża - od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’.

    Obłożna - od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’.

    Obłożny - od obłazić ‘wpełznąć na coś (o insektach); wycierać się; obchodzić’, oblaza ‘droga okrężna, obejście’.

    Obłódecki - od obłuda ‘przywidzenie, widziadło; nieszczerość, fałsz’.

    Obłój - 1632 od obłój ‘pijak’.

    Obłucki - od obłuda ‘przywidzenie, widziadło; nieszczerość, fałsz’.

    Obłuda - od obłuda ‘przywidzenie, widziadło; nieszczerość, fałsz’.

    Obłudek - od obłuda ‘przywidzenie, widziadło; nieszczerość, fałsz’.

    Obłudka - od obłuda ‘przywidzenie, widziadło; nieszczerość, fałsz’.

    Obłudna - od obłuda ‘przywidzenie, widziadło; nieszczerość, fałsz’; od obłudny.

    Obłudnik - od obłuda ‘przywidzenie, widziadło; nieszczerość, fałsz’; od obłudnik ‘człowiek fałszywy’.

    Obłudny - od obłuda ‘przywidzenie, widziadło; nieszczerość, fałsz’; od obłudny.

    Obłudowicz - od obłuda ‘przywidzenie, widziadło; nieszczerość, fałsz’.

    Obłukowicz - od obłąk ‘przedmiot zakrzywiony w półkole; łuk architektoniczny’.

    Obmiński - od nazwy miejscowej Obniże (białostockie, gmina Drohiczyn).

    Obniński - od nazwy miejscowej Obniże (białostockie, gmina Drohiczyn).

    Obniski - od nazwy miejscowej Obniże (białostockie, gmina Drohiczyn).

    Obnisko - od nazwy miejscowej Obniże (białostockie, gmina Drohiczyn).

    Obnowski - od nazwy miejscowej Obnowy (białostockie, gmina Drelów).

    Obocz - od obok, obocze ‘ubocze’.

    Oboczyński - od obok, obocze ‘ubocze’.

    Oboda - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’.

    Obodała - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’.

    Obodczuk - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’.

    Obodecki - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’.

    Obodiak - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’.

    Obodowski - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’.

    Obodycz - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’.

    Obodyński - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’.

    Obodziak - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’; od obodziak ‘oboda’.

    Obodzień - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’.

    Obodziński - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’.

    Oboina - od obój ‘jeden z dwu’, też ‘człowiek leniwy’.

    Oboiny - od obój ‘jeden z dwu’, też ‘człowiek leniwy’.

    Obojewski - od obój ‘jeden z dwu’, też ‘człowiek leniwy’.

    Obojski - od obój ‘jeden z dwu’, też ‘człowiek leniwy’.

    Obojtek - od obój ‘jeden z dwu’, też ‘człowiek leniwy’.

    Obok - od obok, obocze ‘ubocze’.

    Obokowicz - od obok, obocze ‘ubocze’.

    Obolczuk - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Oboleński - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Obolewicz - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Obolewicz-Obolikszto - złożenia brak’; Obolewicz od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’; Obolikszto brak.

    Obolewski - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Obolik - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Obolikszta - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Obolikszto - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Oboliński - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Obolski - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Oboła - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Obołkowski - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Obołończyk - od oboleć ‘mniej boleć’ lub od obol ‘moneta, denarek’.

    Obonia - od obona ‘okrasa, omasta’, obońka ‘płaska beczułka na mleko lub żętycę’.

    Oboń - 1651 od obona ‘okrasa, omasta’, obońka ‘płaska beczułka na mleko lub żętycę’.

    Obończyk - 1659 od obona ‘okrasa, omasta’, obońka ‘płaska beczułka na mleko lub żętycę’.

    Obońka - od obona ‘okrasa, omasta’, obońka ‘płaska beczułka na mleko lub żętycę’.

    Obońka - od obona ‘okrasa, omasta’, obońka ‘płaska beczułka na mleko lub żętycę’.

    Oboński - od obona ‘okrasa, omasta’, obońka ‘płaska beczułka na mleko lub żętycę’.

    Obora - 1423 od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborański - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborczuk - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborek - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborewicz - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborin - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborka - 1497 od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborki - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborna - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’; lub od oborny ‘oborowy’.

    Oborniak - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’; od obornik ‘dozorujący oborę; nawóz’.

    Obornicki - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’; od obornik ‘dozorujący oborę; nawóz’.

    Oborniew - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Obornik - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’; od obornik ‘dozorujący oborę; nawóz’.

    Oborny - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’; lub od oborny ‘oborowy’.

    Oboron - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborowicz - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborowski - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborski - od nazwy miejscowej Obory (toruńskie, gmina Stolno, Obrowo).

    Oborzycki - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oborzyński - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Oboz - od obóz ‘zbiór ludzi; wyprawa wojenna’.

    Oboza - od obóz ‘zbiór ludzi; wyprawa wojenna’.

    Obozik - od obóz ‘zbiór ludzi; wyprawa wojenna’.

    Obozowik - od obóz ‘zbiór ludzi; wyprawa wojenna’.

    Oboża - od obóz ‘zbiór ludzi; wyprawa wojenna’.

    Obożek - od obóz ‘zbiór ludzi; wyprawa wojenna’.

    Obożycki - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Obód - od oboda, obód ‘obwód koła z jednego giętego drewna’.

    Obój - od obój ‘jeden z dwu’, też ‘człowiek leniwy’.

    Obórka - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’; lub od obórka.

    Obórko - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’; lub od obórka.

    Obórski - od obora ‘pomieszczenie dla bydła’.

    Obóz - od obóz ‘zbiór ludzi; wyprawa wojenna’.

    Obra - od obrać ‘wybrać, przebrać’.

    Obraca - od obracać ‘odwracać, kierować’.

    Obracaj - od obracać ‘odwracać, kierować’.

    Obrach - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obracht - 1790 od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obrachta - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obracht-Prondzyński - złożenia brak; Obracht od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’; Prondzyński od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzone (słupskie, gmina Lipnica).

    Obracianko - od obracać ‘odwracać, kierować’.

    Obracki - od obracać ‘odwracać, kierować’.

    Obraczay - od obracać ‘odwracać, kierować’.

    Obraczewski - od obracać ‘odwracać, kierować’.

    Obraczka - od obracać ‘odwracać, kierować’.

    Obrał - od obrać ‘wybrać, przebrać’.

    Obrała - od obrać ‘wybrać, przebrać’.

    Obraniak - od obrać ‘wybrać, przebrać’; od obraniec ‘wybrany’.

    Obranik - od obrać ‘wybrać, przebrać’; od obraniec ‘wybrany’.

    Obrański - od obrać ‘wybrać, przebrać’; od obraniec ‘wybrany’.

    Obrapalski - od ob. + rąpić ‘wymyślać, lżyć’.

    Obrat - od obracać ‘odwracać, kierować’; od obrót.

    Obratański - od obracać ‘odwracać, kierować’; od obrót.

    Obratkiewicz - od obracać ‘odwracać, kierować’; od obrót.

    Obratoński - od obracać ‘odwracać, kierować’; od obrót.

    Obratowski - od obracać ‘odwracać, kierować’; od obrót.

    Obratschay - od obracać ‘odwracać, kierować’; od obrót.

    Obratyński - od obracać ‘odwracać, kierować’; od obrót.

    Obraz - 1318 od obraz, ze staropolskiego obrzaz ‘danina pieniężna’.

    Obrazek - 1391 od obraz, ze staropolskiego obrzaz ‘danina pieniężna’; od obrazek.

    Obraziński - od obraz, ze staropolskiego obrzaz ‘danina pieniężna’.

    Obrazko - 1387 od obraz, ze staropolskiego obrzaz ‘danina pieniężna’.

    Obraźnik - 1402 od staropolskiego obraźnik ‘rzeźbiarz; człowiek oddający cześć obrazom religijnym’.

    Obrąbski - od nazwy miejscowej Obrąb, Obręb (kilka wsi).

    Obrąckiewicz - od obrączka ‘pierścionek ślubny bez oczka’.

    Obrączka - 1392 od obrączka ‘pierścionek ślubny bez oczka’.

    Obrączkiewicz - od obrączka ‘pierścionek ślubny bez oczka’.

    Obrączko - 1373 od obrączka ‘pierścionek ślubny bez oczka’.

    Obrąpalski XVI wiek - od ob. + rąpić ‘wymyślać, lżyć’.

    Obrebalski - od obrąbać ‘obciąć siekierą’, obrębić ‘wykończyć brzeg tkaniny’.

    Obrebski - od nazwy miejscowej Obrąb, Obręb (kilka wsi).

    Obrechta - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obreda - od obreda ‘część lasu podzielona na poręby’.

    Obremba - od obrąbać ‘obciąć siekierą’, obrębić ‘wykończyć brzeg tkaniny’.

    Obrembalski - od obrąbać ‘obciąć siekierą’, obrębić ‘wykończyć brzeg tkaniny’.

    Obrembski - od nazwy miejscowej Obrąb, Obręb (kilka wsi).

    Obremski - od nazwy miejscowej Obrąb, Obręb (kilka wsi).

    Obręba - od obrąbać ‘obciąć siekierą’, obrębić ‘wykończyć brzeg tkaniny’.

    Obrębalski - od obrąbać ‘obciąć siekierą’, obrębić ‘wykończyć brzeg tkaniny’.

    Obrębiarek - od obrąbać ‘obciąć siekierą’, obrębić ‘wykończyć brzeg tkaniny’.

    Obrębowicz - od obrąbać ‘obciąć siekierą’, obrębić ‘wykończyć brzeg tkaniny’.

    Obrębowski - od nazwy miejscowej Obrąb, Obręb (kilka wsi).

    Obrębski - 1625 od nazwy miejscowej Obrąb, Obręb (kilka wsi).

    Obrębski - od nazwy miejscowej Obrąb, Obręb (kilka wsi).

    Obręcki - od obręcz ‘koło z drutu lub z drzewa’.

    Obręcz - od obręcz ‘koło z drutu lub z drzewa’.

    Obręczak - od obręcz ‘koło z drutu lub z drzewa’.

    Obręczarek - od obręcz ‘koło z drutu lub z drzewa’.

    Obręczmarek - od obręcz ‘koło z drutu lub z drzewa’.

    Obręmbski - od nazwy miejscowej Obrąb, Obręb (kilka wsi).

    Obrępalski - od ob. + rąpić ‘wymyślać, lżyć’.

    Obroca - od obrok ‘pasza treściwa dla zwierząt pociągowych’.

    Obrocha - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obrochciak - 1789 od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obrocht - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obrochta - 1705 od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obrocki - 1698 od nazwy miejscowej Obroki (lubelskie, gmina Wilkołaz).

    Obroczek - od obrok ‘pasza treściwa dla zwierząt pociągowych’.

    Obroczny - 1395 od staropolskiego obroczny ‘człowiek zarządzający żywnością, szafarz’.

    Obrok - od obrok ‘pasza treściwa dla zwierząt pociągowych’.

    Obrokta - 1653 od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obron - od obronić ‘ocalić, wybawić’.

    Obronczka - od obrączka ‘pierścionek ślubny bez oczka’.

    Obroniak - od obronić ‘ocalić, wybawić’.

    Obroniecki - od obronić ‘ocalić, wybawić’.

    Obrończka - od obrączka ‘pierścionek ślubny bez oczka’.

    Obroński - od obronić ‘ocalić, wybawić’.

    Obropka - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obropta - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obrosiński - od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obroslak - od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obrosła - od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obrosły - od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obrosow - od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obrostek - od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obrosz - od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obroszenka - od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obroszko - od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obroślak - od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obroślec - 1457 od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obrośliński - od obróść ‘zarosnąć’, obrosły ‘zarośnięty’.

    Obrotka - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obroza - od obroża ‘jarzmo; naszyjnik; pasek skórzany zakładany psu na szyję’.

    Obrożejczyk - od obroża ‘jarzmo; naszyjnik; pasek skórzany zakładany psu na szyję’.

    Obrożko - od obroża ‘jarzmo; naszyjnik; pasek skórzany zakładany psu na szyję’.

    Obrók - od obrok ‘pasza treściwa dla zwierząt pociągowych’.

    Obruschnik (Śl) - od obrus ‘nakrycie na stół’; od obruśnik ‘wyrabiający obrusy’.

    Obrusiak - od obrus ‘nakrycie na stół’.

    Obrusiewicz - od obrus ‘nakrycie na stół’.

    Obrusik - od obrus ‘nakrycie na stół’.

    Obrusnik - od obrus ‘nakrycie na stół’; od obruśnik ‘wyrabiający obrusy’.

    Obrusow - od obrus ‘nakrycie na stół’.

    Obruszewski - od obrus ‘nakrycie na stół’.

    Obruszkiewicz - od obrus ‘nakrycie na stół’.

    Obrusznik - od obrus ‘nakrycie na stół’; od obruśnik ‘wyrabiający obrusy’.

    Obruszyński - od obrus ‘nakrycie na stół’.

    Obruśniak - od obrus ‘nakrycie na stół’; od obruśnik ‘wyrabiający obrusy’.

    Obruśnik - od obrus ‘nakrycie na stół’; od obruśnik ‘wyrabiający obrusy’.

    Obrych - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obrycki - od nazw miejscowych Obryte, Obryta (kilka wsi).

    Obryda - od obreda ‘część lasu podzielona na poręby’.

    Obryk - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obrysiewicz - od obrys ‘zarys, kontur’.

    Obryś - od obrys ‘zarys, kontur’.

    Obryśnik - od obrys ‘zarys, kontur’.

    Obrzadkiewicz - od obrzęd, obrządek ‘zespół czynności wykonywanych wg ustalonego trybu; codzienne prace gospodarskie na wsi; liturgia danego wyznania’.

    Obrzanek - od obrzan ‘roślina makowata’.

    Obrzanowski - od obrzan ‘roślina makowata’.

    Obrzański - od obrzan ‘roślina makowata’.

    Obrzazgiewicz - od obrzazg ‘niesmak, kwas w ustach’.

    Obrzazkiewicz - od obraz, ze staropolskiego obrzaz ‘danina pieniężna’.

    Obrzaźgiewicz - od obrzazg ‘niesmak, kwas w ustach’.

    Obrzażgiewicz - od obrzazg ‘niesmak, kwas w ustach’.

    Obrządek - 1497 - od obrzęd, obrządek ‘zespół czynności wykonywanych wg ustalonego trybu; codzienne prace gospodarskie na wsi; liturgia danego wyznania’.

    Obrządkiewicz - od obrzęd, obrządek ‘zespół czynności wykonywanych wg ustalonego trybu; codzienne prace gospodarskie na wsi; liturgia danego wyznania’.

    Obrzezgiewicz - od obrzazg ‘niesmak, kwas w ustach’.

    Obrzezkiewicz - od obraz, ze staropolskiego obrzaz ‘danina pieniężna’.

    Obrzeźgiewicz - od obrzazg ‘niesmak, kwas w ustach’.

    Obrzeżgiewicz - od obrzazg ‘niesmak, kwas w ustach’.

    Obrzędkiewicz - od obrzęd, obrządek ‘zespół czynności wykonywanych wg ustalonego trybu; codzienne prace gospodarskie na wsi; liturgia danego wyznania’.

    Obrzód - od obrzód ‘owoce suszone’.

    Obrzud - od obrzód ‘owoce suszone’.

    Obrzuł - od staropolskiego obrzut ‘wyrzut, niezadowolenie’, obrzucać ‘zaatakować, napaść’.

    Obrzust - od staropolskiego obrzut ‘wyrzut, niezadowolenie’, obrzucać ‘zaatakować, napaść’.

    Obrzuśnik - od staropolskiego obrzut ‘wyrzut, niezadowolenie’, obrzucać ‘zaatakować, napaść’.

    Obrzut - 1381 od staropolskiego obrzut ‘wyrzut, niezadowolenie’, obrzucać ‘zaatakować, napaść’.

    Obrzutowicz - od staropolskiego obrzut ‘wyrzut, niezadowolenie’, obrzucać ‘zaatakować, napaść’.

    Obrzyd - od obrzyd ‘obrzydliwość, obrzydzać.

    Obrzydowicz - od obrzyd ‘obrzydliwość, obrzydzać.

    Obrzydowski - od obrzyd ‘obrzydliwość, obrzydzać.

    Obrzydziński - od obrzyd ‘obrzydliwość, obrzydzać.

    Obrzyk - 1386 od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Obrzyt - od obrzyd ‘obrzydliwość, obrzydzać.

    Obrzywolski - od nazwy miejscowej Odrzywół (radomskie, gmina Odrzywół).

    Obrzywołek - od odrzeć.

    Obsada - od obsada ‘osadzenie’, obsadzić.

    Obsadka - od obsada ‘osadzenie’, obsadzić; obsadka ‘laseczka’.

    Obsadły - od obsada ‘osadzenie’, obsadzić; obsadka ‘laseczka’.

    Obsadna - od obsada ‘osadzenie’, obsadzić; obsadka ‘laseczka’.

    Obsadny - od obsada ‘osadzenie’, obsadzić; obsadka ‘laseczka’.

    Obsiadły - od obsada ‘osadzenie’, obsadzić; obsadka ‘laseczka’.

    Obst - od obstać ‘obejść, obstąpic’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obst, ta od apelatywu Obst ‘owoc’.

    Obsta - od obstać ‘obejść, obstąpic’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obst, ta od apelatywu Obst ‘owoc’.

    Obstaj - od obstać ‘obejść, obstąpic’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obst, ta od apelatywu Obst ‘owoc’.

    Obstalecki - od obstać ‘obejść, obstąpic’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obst, ta od apelatywu Obst ‘owoc’.

    Obstarczyk - od obstary ‘podstarzały, tęgi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obster.

    Obstarek - od obstary ‘podstarzały, tęgi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obster.

    Obstawka - od obstawić ‘postawić dookoła, otoczyć’.

    Obstawski - od obstawić ‘postawić dookoła, otoczyć’.

    Obstoi - od obstać ‘obejść, obstąpic’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obst, ta od apelatywu Obst ‘owoc’.

    Obstoj - od obstać ‘obejść, obstąpic’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obst, ta od apelatywu Obst ‘owoc’.

    Obstorek - od obstary ‘podstarzały, tęgi’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obster.

    Obstowczyk - od obstawić ‘postawić dookoła, otoczyć’.

    Obstowski - od obstawić ‘postawić dookoła, otoczyć’.

    Obstój - od obstać ‘obejść, obstąpic’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obst, ta od apelatywu Obst ‘owoc’.

    Obszarna - od obszerny ‘rozległy’; od obszar.

    Obszarny - od obszerny ‘rozległy’; od obszar.

    Obszarski - od obszerny ‘rozległy’.

    Obszerna - od obszerny ‘rozległy’.

    Obszerny - od obszerny ‘rozległy’.

    Obszta - od obstać ‘obejść, obstąpic’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obst, ta od apelatywu Obst ‘owoc’.

    Obsztyński - od obstać ‘obejść, obstąpic’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Obst, ta od apelatywu Obst ‘owoc’.

    Obtołowicz - od obtulić ‘otulić’.

    Obtułowicz - od obtulić ‘otulić’.

    Obtyłowicz - od obtulić ‘otulić’.

    Obuch - 1448 od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuchanicz - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuchiewicz - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuchlewicz - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuchow - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuchowicz - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuchowski - 1726 od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuch-Woszczatyński - złożenia brak; Obuch 1448 od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’. Woszczatyński brak;

    Obud - od obudzić, obudzać ‘zbudzić, przebudzić’.

    Obuda - od obudzić, obudzać ‘zbudzić, przebudzić’.

    Obudzewicz - od obudzić, obudzać ‘zbudzić, przebudzić’.

    Obudziński - od obudzić, obudzać ‘zbudzić, przebudzić’.

    Obukowicz - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Oburczak - 1651 od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’.

    Oburczyk - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’.

    Oburczyk - od oburzyć ‘zgniewać, obruszyć’.

    Oburek - od oburzyć ‘zgniewać, obruszyć’.

    Oburewicz - od oburzyć ‘zgniewać, obruszyć’.

    Oburka - od oburzyć ‘zgniewać, obruszyć’.

    Oburko - od oburzyć ‘zgniewać, obruszyć’.

    Oburski - od oburzyć ‘zgniewać, obruszyć’.

    Oburzyński - od oburzyć ‘zgniewać, obruszyć’.

    Obusnik - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuszak - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuszek - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’; od obuszek.

    Obuszenko - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuszewski - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuszkiewicz - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuszko - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuszyniec - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuszyński - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obuśnik - od obuch ‘dawniej ‘rodzaj broni’, też ‘tępo zakończona część siekiery lub młota’.

    Obwarzanek - od obarzanek, obwarzanek ‘wyrób z ciasta uformowanego w wałek i zwiniętego w kółko, parzonego przed pieczeniem’.

    Obważanek - od obarzanek, obwarzanek ‘wyrób z ciasta uformowanego w wałek i zwiniętego w kółko, parzonego przed pieczeniem’.

    Obwiesło - od obwiesić ‘powiesic’.

    Obwiosło - od obwiesić ‘powiesic’; od obwisły.

    Obwisło - od obwiesić ‘powiesic’; od obwisły.

    Obyc - od obyć się ‘dać sobie radę bez czegoś; oswoić się z czymś’.

    Obych - od obyć się ‘dać sobie radę bez czegoś; oswoić się z czymś’.

    Obycki - od obyć się ‘dać sobie radę bez czegoś; oswoić się z czymś’.

    Obycz - od obyć się ‘dać sobie radę bez czegoś; oswoić się z czymś’.

    Obyć - od obyć się ‘dać sobie radę bez czegoś; oswoić się z czymś’.

    Obyd - od ohydzić ‘skrzywdzić’, obyda ‘krzywda’.

    Obydz - od ohydzić ‘skrzywdzić’, obyda ‘krzywda’.

    Obydziński - od ohydzić ‘skrzywdzić’, obyda ‘krzywda’.

    Obydź - od ohydzić ‘skrzywdzić’, obyda ‘krzywda’.

    Obydż - od ohydzić ‘skrzywdzić’, obyda ‘krzywda’.

    Obyrtacz - 1786 od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’; obertaniec ‘oberek’.

    Obyrtak - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’; obertaniec ‘oberek’.

    Obyrtał - od obertać, obertnąć ‘obrócić, wykręcić się’; od oberknąć, oburknąć ‘odpowiedzieć hardo, ofuknąć’; od obertacz ‘człowiek zwinny, człowiek głupkowaty’; obertaniec ‘oberek’.

    Obzejda - od obzejda ‘rodzaj przybudówki’.

    Obzejta - od obzejda ‘rodzaj przybudówki’.

    Obździkolanka - 1628 od obździć + kolanka.

    Ocalewicz - od ocalić ‘wybawić, uratować’.

    Ocalewski - od ocalić ‘wybawić, uratować’.

    Ocaluk - od ocalić ‘wybawić, uratować’.

    Ocap - od ocepa ‘belka łącząca wierzchem odrzwia i okna; też ‘brwi’.

    Ocelak - od ocalić ‘wybawić, uratować’; od ocel ‘hak w podkowie’, ocelować ‘wyznaczyć granice, określić’.

    Ocelewicz - od ocalić ‘wybawić, uratować’; od ocel ‘hak w podkowie’, ocelować ‘wyznaczyć granice, określić’.

    Ocelewski - od ocalić ‘wybawić, uratować’; od ocel ‘hak w podkowie’, ocelować ‘wyznaczyć granice, określić’.

    Ocelik - od ocalić ‘wybawić, uratować’; od ocel ‘hak w podkowie’, ocelować ‘wyznaczyć granice, określić’.

    Ocelok (Śl) - od ocalić ‘wybawić, uratować’; od ocel ‘hak w podkowie’, ocelować ‘wyznaczyć granice, określić’.

    Ocelowska - od ocalić ‘wybawić, uratować’; od ocel ‘hak w podkowie’, ocelować ‘wyznaczyć granice, określić’.

    Ocelowski - od ocalić ‘wybawić, uratować’; od ocel ‘hak w podkowie’, ocelować ‘wyznaczyć granice, określić’.

    Ocep - od ocepa ‘belka łącząca wierzchem odrzwia i okna; też ‘brwi’.

    Ocepa - od ocepa ‘belka łącząca wierzchem odrzwia i okna; też ‘brwi’.

    Ocepowski - od ocepa ‘belka łącząca wierzchem odrzwia i okna; też ‘brwi’.

    Ocepski - od ocepa ‘belka łącząca wierzchem odrzwia i okna; też ‘brwi’.

    Ocet - od ocet ‘roztwór wodny kwasu octowego, używanego jako przyprawa do potraw’.

    Ocetek - od ocet ‘roztwór wodny kwasu octowego, używanego jako przyprawa do potraw’.

    Ocetkiewicz - od ocet ‘roztwór wodny kwasu octowego, używanego jako przyprawa do potraw’.

    Ocetkowicz - od ocet ‘roztwór wodny kwasu octowego, używanego jako przyprawa do potraw’.

    Ocetowski - 1705 od ocet ‘roztwór wodny kwasu octowego, używanego jako przyprawa do potraw’.

    Och - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ocha - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochab - od ochab ‘błoto, trzęsawisko’; ochabić ‘zostawić, oszczędzić’.

    Ochaba - od ochab ‘błoto, trzęsawisko’; ochabić ‘zostawić, oszczędzić’.

    Ochabowicz - od ochab ‘błoto, trzęsawisko’; ochabić ‘zostawić, oszczędzić’.

    Ochab-Ryś - złożenia brak; Ochab od ochab ‘błoto, trzęsawisko’; ochabić ‘zostawić, oszczędzić’; Ryś 1377 od ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’.

    Ochabski - od ochab ‘błoto, trzęsawisko’; ochabić ‘zostawić, oszczędzić’.

    Ochaiński - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochaj - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochajski - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochak - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochal - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochala - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochalek - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochalik - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochalski - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochał - 1388 od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochała - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochałaszenny - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochałek - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochałka - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochaman - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochamann - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochamański - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochanek - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochański - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochap - od ochapić ‘wydawać, zdawać się, przypominać sobie’.

    Ochapowicz - od ochapić ‘wydawać, zdawać się, przypominać sobie’.

    Ochapski - od ochapić ‘wydawać, zdawać się, przypominać sobie’.

    Ochedalski - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochedurski - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ocheduszka - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ocheduszko - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochej - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochel - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochelka - 1541 od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochelski - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ocheł - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochełek XVI wiek - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochendal - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochendalski - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochendaszko - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochender - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochendolski - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochendowski - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochendożka - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochendóżka - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochendruszkiewicz - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochendurski - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochendusz - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochenduszka - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochenduszkiewicz - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochenduszko - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochendza - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochendzan - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochenkowski - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochenowski - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochental - od ochental ‘talar, etimek’.

    Ochentel - od ochental ‘talar, etimek’.

    Ochentol - od ochental ‘talar, etimek’.

    Ochenuszko - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ocheńkowski - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ocheński - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ocheś - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochęcki - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochęda - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochędalski - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochędiszko - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochędowski - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochędóżka - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochędóżko - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochędurski - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochęduski - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochęduszka - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochęduszkiewicz - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochęduszko - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’; od ochędóżka ‘wyprawa panny młodej’.

    Ochędzan - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochędzian - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochędzin - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochędzon - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochędzyn - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochęndzan - od dawnego ochędożyć ‘oporządzić, przyozdobić’.

    Ochętal - od ochental ‘talar, etimek’.

    Ochi - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochicki - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochij - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochijewicz - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochim - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Ochimowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim; lub od nazwy miejscowej Joachimów.

    Ochin - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Ochinio - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Ochinowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Ochiński - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Ochla - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochlachowski - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochlak - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochlanek - od ochlast ‘łgarz, kłamca’, ochlastać ‘ochlapać’.

    Ochlar - od ochlast ‘łgarz, kłamca’, ochlastać ‘ochlapać’.

    Ochlast - od ochlast ‘łgarz, kłamca’, ochlastać ‘ochlapać’.

    Ochlawski - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochler - od ochlast ‘łgarz, kłamca’, ochlastać ‘ochlapać’.

    Ochlewski - od ochlast ‘łgarz, kłamca’, ochlastać ‘ochlapać’.

    Ochli - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochlik - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochlinowicz - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochlust - od ochlast ‘łgarz, kłamca’, ochlastać ‘ochlapać’; od ochlustać ‘oblać’.

    Ochłocki - od ochłodzic, ochłodły ‘który ochłódł’.

    Ochłodło - od ochłodzic, ochłodły ‘który ochłódł’.

    Ochłodnik - od ochłodzic, ochłodły ‘który ochłódł’; od chłodnik ‘miejsce chłodne’.

    Ochłódnik - od ochłodzic, ochłodły ‘który ochłódł’; od chłodnik ‘miejsce chłodne’.

    Ochłudnik - od ochłodzic, ochłodły ‘który ochłódł’; od chłodnik ‘miejsce chłodne’.

    Ochm - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmacki - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochman - 1794 od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmanek - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmaniak - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmaniuk - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmann - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmanowicz - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmanowski - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmań - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmańczyk - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmański - 1794 od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmarek - od niemieckiej nazwy osobowej Ohmer, ta od imienia złożonego Odmar.

    Ochmarz - od niemieckiej nazwy osobowej Ohmer, ta od imienia złożonego Odmar.

    Ochmasz - od niemieckiej nazwy osobowej Ohmer, ta od imienia złożonego Odmar.

    Ochmaszka - od niemieckiej nazwy osobowej Ohmer, ta od imienia złożonego Odmar.

    Ochmerak - od niemieckiej nazwy osobowej Ohmer, ta od imienia złożonego Odmar.

    Ochmerek - od niemieckiej nazwy osobowej Ohmer, ta od imienia złożonego Odmar.

    Ochmian - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmiański - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmik - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmiński - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmio - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ochmistrz - od ochmistrz ‘zarządzający dworem’, też ‘starosta wesrlny’.

    Ochnak - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochnaluk - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochnan - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochnat - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochnecki - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochnia - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochniak - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochniański - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochnic - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochnicki - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochnicz - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochniewicz - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochniewski - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochnik - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochnio - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochniocki - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochniowski - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochno - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochnuński - od ochn-, por. ochna! ‘wykrzyknik oznaczający przywoływanie’, ochnikować ‘ćwiczyć, bić’.

    Ochob - od ochab ‘błoto, trzęsawisko’; ochabić ‘zostawić, oszczędzić’.

    Ochoba - od ochab ‘błoto, trzęsawisko’; ochabić ‘zostawić, oszczędzić’.

    Ochobowicz - od ochab ‘błoto, trzęsawisko’; ochabić ‘zostawić, oszczędzić’.

    Ochobski - od ochab ‘błoto, trzęsawisko’; ochabić ‘zostawić, oszczędzić’.

    Ochocki - od nazw miejscowych typu Ochodza, Ochota.

    Ochod - od ochoda ‘obchodzić’.

    Ochoda - od ochoda ‘obchodzić’.

    Ochodek - od ochoda ‘obchodzić’.

    Ochodka - od ochoda ‘obchodzić’.

    Ochodlo - od ochoda ‘obchodzić’.

    Ochodło - od ochoda ‘obchodzić’.

    Ochodza - od ochoda ‘obchodzić’.

    Ochodzki - od nazw miejscowych typu Ochodza, Ochota.

    Ochol - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ocholik - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ocholski - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochoł - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochołek - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochor - od ochorzeć ‘zachorować’.

    Ochorak - od ochorzeć ‘zachorować’.

    Ochorczak - od ochorzeć ‘zachorować’.

    Ochorek - od ochorzeć ‘zachorować’.

    Ochorok - od ochorzeć ‘zachorować’.

    Ochorowicz - od ochorzeć ‘zachorować’.

    Ochot - od ochota ‘chęć’.

    Ochota - od ochota ‘chęć’.

    Ochotek - od ochota ‘chęć’.

    Ochotna - od ochota ‘chęć’; od ochotny ‘chętny, uczynny’.

    Ochotniak - 1787 od ochota ‘chęć’.

    Ochotnicki - 1602 od nazwy miejscowej Ochotnica (nowosądeckie, gmina Ochotnica Dolna).

    Ochotniczak - 1669 od nazwy miejscowej Ochotnica (nowosądeckie, gmina Ochotnica Dolna).

    Ochotnik - od ochota ‘chęć’; od ochotnik.

    Ochotny - od ochota ‘chęć’; od ochotny ‘chętny, uczynny’.

    Ochott - od ochota ‘chęć’.

    Ochotta - od ochota ‘chęć’.

    Ochotynko - od ochota ‘chęć’.

    Ochowiak - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochowicz - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochowiec - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochowski - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochód - od ochoda ‘obchodzić’.

    Ochór - od ochorzeć ‘zachorować’.

    Ochramowicz - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrana - od ochrona, ochronić; por. ochraniać.

    Ochraniak - od ochrona, ochronić; por. ochraniać.

    Ochranowicz - od ochrona, ochronić; por. ochraniać.

    Ochrej - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrem - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochremczuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochremiak - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochremiuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochremko - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochremowicz - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochremuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrenuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochriem - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrimenko - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrimienko - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrimiuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrin - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochronienko - od ochrona, ochronić.

    Ochronik - od ochrona, ochronić.

    Ochronowicz - od ochrona, ochronić.

    Ochroń - od ochrona, ochronić.

    Ochroński - od ochrona, ochronić.

    Ochrym - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrymczuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrymenik - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrymiak - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrymiec - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrymienko - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrymiń - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrymiuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrymjuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrymowicz - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrymowski - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrymuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochryn - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochryniak - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrynienko - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrynik - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochryniuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrynowicz - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochrynuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochryń - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochryzko - od ogryzek ‘niedojedzony, ogryziony kawałek np. jabłka’.

    Ochrzymiuk - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephramij ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Ochtabieński - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Ochtabiński - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Ochter - od niemieckiej nazwy osobowej Achter, ta od dolno-niemieckiego Achter ‘rzaczoznawca’.

    Ochtera - od niemieckiej nazwy osobowej Achter, ta od dolno-niemieckiego Achter ‘rzaczoznawca’.

    Ochterski - od niemieckiej nazwy osobowej Achter, ta od dolno-niemieckiego Achter ‘rzaczoznawca’.

    Ochtyra - od niemieckiej nazwy osobowej Achter, ta od dolno-niemieckiego Achter ‘rzaczoznawca’.

    Ochtyrski - od niemieckiej nazwy osobowej Achter, ta od dolno-niemieckiego Achter ‘rzaczoznawca’.

    Ochudko - od ochudzić ‘wycieńczyć, wychudzić’, ochudły ‘wychudły’.

    Ochudlo - od ochudzić ‘wycieńczyć, wychudzić’, ochudły ‘wychudły’.

    Ochudło - od ochudzić ‘wycieńczyć, wychudzić’, ochudły ‘wychudły’.

    Ochudżawa - od ochudzić ‘wycieńczyć, wychudzić’, ochudły ‘wychudły’.

    Ochulski - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochwacik - 1570 od ochwat ‘rodzaj choroby końskiej’.

    Ochwaciuk - od ochwat ‘rodzaj choroby końskiej’.

    Ochwal - od ochwalić ‘bardzo chwalić, wychwalać’.

    Ochwalowski - od ochwalić ‘bardzo chwalić, wychwalać’.

    Ochwał - od ochwalić ‘bardzo chwalić, wychwalać’.

    Ochwanowski - od ochwalić ‘bardzo chwalić, wychwalać’.

    Ochwat - 1578 od ochwat ‘rodzaj choroby końskiej’.

    Ochwatowicz - 1598 od ochwat ‘rodzaj choroby końskiej’.

    Ochwatowski - od ochwat ‘rodzaj choroby końskiej’.

    Ochwot - od ochwat ‘rodzaj choroby końskiej’.

    Ochyj - od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Ochyl - od ochylić ‘okryć, otulić’.

    Ochylski - od ochylić ‘okryć, otulić’.

    Ochymiec - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Ociapa - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać.

    Ocias - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociasna, m. - 1399 od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociasno - 1397 od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociasz - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ocicki - od nazwy miejscowej Ocice (część Tarnobrzegu).

    Ociec - 1471 od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ociecki - od nazwy miejscowej Ociecka (rzeszowskie, gmina Ostrów).

    Ocieczak - od ociekać, ociec ‘ściekać, spływać’.

    Ocieczek - od ociekać, ociec ‘ściekać, spływać’.

    Ocieczka - od ociekać, ociec ‘ściekać, spływać’.

    Ocieczko - od ociekać, ociec ‘ściekać, spływać’.

    Ociek - od ociekać, ociec ‘ściekać, spływać’.

    Ocieka - od ociekać, ociec ‘ściekać, spływać’.

    Ociela - od ocielić się ‘urodzić cielę (o krowie, łani itp.)’.

    Ocielak - od ocielić się ‘urodzić cielę (o krowie, łani itp.)’.

    Ocielski - od ocielić się ‘urodzić cielę (o krowie, łani itp.)’.

    Ociempka - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’.

    Ociepa - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać.

    Ociepan - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać.

    Ociepczyk - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać.

    Ociepiński - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać.

    Ociepka - 1441 od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’.

    Ociepkana - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’.

    Ociepkany - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’.

    Ociepko - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać.

    Ociepła - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać lub od ocieplić.

    Ociepski - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać.

    Ocies - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociesa - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociesała - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociesielski - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ocieska - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociesła - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociesna, m. - 1391 od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociesno - 1391 od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociessa - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociesz - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociesza - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ocieszak - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ocieszek - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ocieszko - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ocik - 1410 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Ocikiewicz - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Ociński - 1470-80 od nazwy miejscowej Ocin (sieradzkie, gmina Wróblew).

    Ociopa - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać.

    Ocios - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ociosna - 1387 od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ocioszyński - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ocipa - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’; od staropolskiego ocipka ‘gruba dziewczyna’.

    Ocipiński - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’; od staropolskiego ocipka ‘gruba dziewczyna’.

    Ocipiuk - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’; od staropolskiego ocipka ‘gruba dziewczyna’.

    Ocipka - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’; od staropolskiego ocipka ‘gruba dziewczyna’.

    Ocipko - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’; od staropolskiego ocipka ‘gruba dziewczyna’.

    Ocipski - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’; od staropolskiego ocipka ‘gruba dziewczyna’.

    Oczak - od oko, oczko.

    Oczakowski - od oko, oczko.

    Oczalski - od oko, oczko.

    Oczański - od oko, oczko.

    Oczek - od oko, oczko.

    Oczenasz - od Ojcze nasz, z łacińskiego Pater noster.

    Oczepa - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’.

    Oczepka - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’.

    Oczepko - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’.

    Oczepowski - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’.

    Oczeredko - od oczeret ‘roślina nadwodna, trzcina’.

    Oczeretka - od oczeret ‘roślina nadwodna, trzcina’.

    Oczeretko - od oczeret ‘roślina nadwodna, trzcina’.

    Oczeretnia - od oczeret ‘roślina nadwodna, trzcina’.

    Oczeretnik - od oczeret ‘roślina nadwodna, trzcina’; od oczeretnik ‘miejsce zarosłe oczeretami’.

    Oczesa - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Oczesalski - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Oczesała - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Oczęsalski - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Ocziepka - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Oczk - od oko. (Pom)

    Oczka - od oko, oczko.

    Oczki - od oko, oczko.

    Oczkiewicz - od oko, oczko.

    Oczko - 1224 od oko, oczko.

    Oczkodin - od oko, oczko.

    Oczkoń - od oko, oczko.

    Oczkos - od oko, oczko.

    Oczkoś - od oko, oczko.

    Oczkowicz - 1653 od oko, oczko.

    Oczkowiec - 1368 od oko, oczko.

    Oczkowski - od nazwy miejscowej Oczków (bielskie, gmina Gilowice-Ślemień).

    Oczkowski - od oko, oczko.

    Oczkuś - od oko, oczko.

    Oczniew - od oko, oczko.

    Oczos - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Oczosała - 1482 od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’; od staropolskiego oczosać.

    Oczoś - od ociesać, ociosać, oczesać ‘obciąć coś siekierą’.

    Oczowiński - od oko, oczko.

    Oczuida - od o + czuj, czuć, czuj ‘pysk’, czujny.

    Oczuja - od o + czuj, czuć, czuj ‘pysk’, czujny.

    Oczujda - od o + czuj, czuć, czuj ‘pysk’, czujny.

    Oczuk - od oko, oczko.

    Oczuś - od oko, oczko.

    Oczydły - od oko, oczko.

    Oczyk - od oko, oczko.

    Oczykowski - od oko, oczko.

    Oczynaszko - od Ojcze nasz, z łacińskiego Pater noster.

    Oćko - od oko, oczko.

    Oćmieja - od staropolskiego oćmić ‘otoczyć ciemnością, zaćmić’.

    Oćmik - 1379 od staropolskiego oćmić ‘otoczyć ciemnością, zaćmić’.

    Oćwiej - od staropolskiego oćmić ‘otoczyć ciemnością, zaćmić’.

    Oćwieja - od staropolskiego oćmić ‘otoczyć ciemnością, zaćmić’.

    Oćwiński - od staropolskiego oćmić ‘otoczyć ciemnością, zaćmić’.

    Od Dzieci - od dziecię, dziecko.

    Oda - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odach - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odachowski - 1493 od nazwy miejscowej Odechów, dawniej Odęchowo (konińskie, gmina Grabów).

    Odaj - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odajna - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odajs - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odak - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odakowski - od nazwy miejscowej Odechów, dawniej Odęchowo (konińskie, gmina Grabów).

    Odalanowski - od nazwy miasta Odolanów (kaliskie).

    Odaniczka - zapewne od oddać, oddany ‘wierny, usłużny’.

    Odaniec - zapewne od oddać, oddany ‘wierny, usłużny’.

    Odanowicz - zapewne od oddać, oddany ‘wierny, usłużny’.

    Odarczenko - od odrzeć; od gwarowego oder ‘oderwać’.

    Odarkiewicz - od odrzeć; od gwarowego oder ‘oderwać’.

    Odarski - od odrzeć; od gwarowego oder ‘oderwać’.

    Odartus - od odrzeć; od gwarowego oder ‘oderwać’; od obdartus.

    Odarus - od odrzeć; od gwarowego oder ‘oderwać’.

    Odasz - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odbierzałek - od odbieżały, odbieżany ‘zapomniany, opuszczony, porzucony’.

    Odbierzychleb - od odbieżały, odbieżany ‘zapomniany, opuszczony, porzucony’.

    Odbierzyński - od odbieżały, odbieżany ‘zapomniany, opuszczony, porzucony’.

    Odbieżała - 1673 od odbieżały, odbieżany ‘zapomniany, opuszczony, porzucony’.

    Odbieżałek - 1604 od odbieżały, odbieżany ‘zapomniany, opuszczony, porzucony’.

    Odbieżan - 1593 od odbieżały, odbieżany ‘zapomniany, opuszczony, porzucony’.

    Odbieżanek - 1628 od odbieżały, odbieżany ‘zapomniany, opuszczony, porzucony’.

    Odbieżychleb - od odbieżały, odbieżany ‘zapomniany, opuszczony, porzucony’.

    Odczyk - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Oddo - 1211 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Ode - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odebralski - od odebrać ‘odzyskać, wydostać’.

    Odechciak - od odechcieć ‘przestać chcieć, stracić chęć’.

    Odechowski - od nazwy miejscowej Odechów, dawniej Odęchowo (konińskie, gmina Grabów).

    Odej - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odekrzciak - od odechcieć ‘przestać chcieć, stracić chęć’.

    Odekszciak - od odechcieć ‘przestać chcieć, stracić chęć’.

    Odekściak - od odechcieć ‘przestać chcieć, stracić chęć’.

    Odelga - od odelga ‘ulga’.

    Oder - od odrzeć; od gwarowego oder ‘oderwać’.

    Oderczyk - od odrzeć; od gwarowego oder ‘oderwać’.

    Oderewicz - od odrzeć; od gwarowego oder ‘oderwać’.

    Oderkiewicz - od odrzeć; od gwarowego oder ‘oderwać’.

    Oderowicz - od odrzeć; od gwarowego oder ‘oderwać’.

    Oderowski - od nazwy miejscowej Odry (bydgoskie, gmina Czersk).

    Oderski - od nazwy miejscowej Odry (bydgoskie, gmina Czersk).

    Odęchowski - 1389 od nazwy miejscowej Odechów, dawniej Odęchowo (konińskie, gmina Grabów).

    Odlewana - od odlewany ‘powstający w procesie odlewania’, odlewny ‘wylewny, tęgi’.

    Odlewany - od odlewany ‘powstający w procesie odlewania’, odlewny ‘wylewny, tęgi’.

    Odlewański - od odlewany ‘powstający w procesie odlewania’, odlewny ‘wylewny, tęgi’.

    Odlewiński - od odlewany ‘powstający w procesie odlewania’, odlewny ‘wylewny, tęgi’.

    Odlewna - od odlewany ‘powstający w procesie odlewania’, odlewny ‘wylewny, tęgi’.

    Odlewniczak - od odlewany ‘powstający w procesie odlewania’, odlewny ‘wylewny, tęgi’.

    Odlewnik - od odlewany ‘powstający w procesie odlewania’, odlewny ‘wylewny, tęgi’; od odlewnik ‘ten, kto wykonuje odlewy, konwisarz’.

    Odlewny - od odlewany ‘powstający w procesie odlewania’, odlewny ‘wylewny, tęgi’.

    Odliwański - od odlewany ‘powstający w procesie odlewania’, odlewny ‘wylewny, tęgi’.

    Odo - 1202 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odochowski - od nazwy miejscowej Odechów, dawniej Odęchowo (konińskie, gmina Grabów).

    Ododziej - od odoje ‘miejsce, gdzie się doi zwierzęta domowe’ lub od imienia Odoj, to od Odo, Odon.

    Odoj - 1388 od odoje ‘miejsce, gdzie się doi zwierzęta domowe’ lub od imienia Odoj, to od Odo, Odon.

    Odoja - od odoje ‘miejsce, gdzie się doi zwierzęta domowe’ lub od imienia Odoj, to od Odo, Odon.

    Odojczyk - od odoje ‘miejsce, gdzie się doi zwierzęta domowe’ lub od imienia Odoj, to od Odo, Odon.

    Odojewic - 1408 od odoje ‘miejsce, gdzie się doi zwierzęta domowe’ lub od imienia Odoj, to od Odo, Odon.

    Odojewski - 1498 od nazwy miejscowej Odojew (KrW).

    Odojowic - 1401 od odoje ‘miejsce, gdzie się doi zwierzęta domowe’ lub od imienia Odoj, to od Odo, Odon.

    Odol - 1404 od prasłowiańskiego odoleti ‘zwyciężyć’, od zdołać, zdolny.

    Odolach - od prasłowiańskiego odoleti ‘zwyciężyć’, od zdołać, zdolny.

    Odolak - od prasłowiańskiego odoleti ‘zwyciężyć’, od zdołać, zdolny.

    Odolan - 1065 od prasłowiańskiego odoleti ‘zwyciężyć’, od zdołać, zdolny; odolan ‘nazwa rośliny używanej do czarów’.

    Odolanicki - od prasłowiańskiego odoleti ‘zwyciężyć’, od zdołać, zdolny.

    Odolanowski - 1386 od nazwy miasta Odolanów (kaliskie).

    Odolański - od prasłowiańskiego odoleti ‘zwyciężyć’, od zdołać, zdolny.

    Odolczak - od prasłowiańskiego odoleti ‘zwyciężyć’, od zdołać, zdolny.

    Odolczyk - od prasłowiańskiego odoleti ‘zwyciężyć’, od zdołać, zdolny.

    Odolecki - od prasłowiańskiego odoleti ‘zwyciężyć’, od zdołać, zdolny.

    Odoliński - 1388 od nazwy miejscowej Odolin (plockie, gmina Bedlno).

    Odolkowic XIV wiek - od prasłowiańskiego odoleti ‘zwyciężyć’, od zdołać, zdolny.

    Odolski - od prasłowiańskiego odoleti ‘zwyciężyć’, od zdołać, zdolny.

    Odon - 1467 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odonicz - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odonicz-Czarnecka - złożenia brak; Odonicz od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku; Czarnecki od nazw miejscowych Czarnica (kieleckie, gmina Włoszczowa), Czarna, Czarne (kilka wsi).

    Odonowicz - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odonus - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odoń - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odoński - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odor - 1411 od odor, odór ‘zapach, smród’.

    Odorczuk - od odor, odór ‘zapach, smród’.

    Odorczyk - od odor, odór ‘zapach, smród’.

    Odorkiewicz - od odor, odór ‘zapach, smród’.

    Odorowicz - od odor, odór ‘zapach, smród’.

    Odorowski - od odor, odór ‘zapach, smród’.

    Odorski - od odor, odór ‘zapach, smród’.

    Odorzyński - od odor, odór ‘zapach, smród’.

    Odowski - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odoy - od odoje ‘miejsce, gdzie się doi zwierzęta domowe’ lub od imienia Odoj, to od Odo, Odon.

    Odożyński - od odor, odór ‘zapach, smród’.

    Odój - od odoje ‘miejsce, gdzie się doi zwierzęta domowe’ lub od imienia Odoj, to od Odo, Odon.

    Odór - od odor, odór ‘zapach, smród’.

    Odraczek - 1440 od odrzeć; od odraczać ‘przesuwać na później’.

    Odraczenko - od odrzeć; od odraczać ‘przesuwać na później’.

    Odrakiewicz - od odrak ‘człowiek znad Odry’.

    Odrakowicz - od odrak ‘człowiek znad Odry’.

    Odrakowski - od odrak ‘człowiek znad Odry’.

    Odrał - od odrzeć lub od dawnego odrany ‘obdarty, obszarpany’

    Odraniec - 1398 od odrzeć lub od dawnego odrany ‘obdarty, obszarpany’.

    Odrobina - 1640 od odrobina ‘mały, drobny’.

    Odrobiński - od odrobina ‘mały, drobny’.

    Odrobna - od odrobina ‘mały, drobny’.

    Odrobny - od odrobina ‘mały, drobny’.

    Odron - od odrzeć.

    Odroniec - od odrzeć.

    Odroń - od odrzeć.

    Odrowąski - 1616 od nazwy miejscowej Odrowąż (kilka wsi).

    Odrowąż - 1400 od nazwy miejscowej Odrowąż (kilka wsi).

    Odrowąż-Kietliński - złożenia brak; Odrowąż 1400 od nazwy miejscowej Odrowąż (kilka wsi); Kietliński 1394 od nazwy miejscowej Kietlin (piotrkowskie, gmina Radomsko).

    Odrowąż-Petrykowski - złożenia brak; Odrowąż 1400 od nazwy miejscowej Odrowąż (kilka wsi); Petrykowski od nazwy miejscowej Petrzykozy (kilka wsi).

    Odrowąż-Pieniążek - złożenia brak; Odrowąż 1400 od nazwy miejscowej Odrowąż (kilka wsi); Pieniążek 1279 od pieniążek ‘drobny pieniądz’.

    Odrowąż-Piramowicz - złożenia brak; Odrowąż 1400 od nazwy miejscowej Odrowąż (kilka wsi); Piramowicz nazwa genetycznie ormiańska.

    Odrowąż-Sypniewski - złożenia brak; Odrowąż 1400 od nazwy miejscowej Odrowąż (kilka wsi); Sypniewski 1664 od nazwy miejscowej Sypniewo (kilka wsi).

    Odrowąż-Wilkoński - złożenia brak; Odrowąż 1400 od nazwy miejscowej Odrowąż (kilka wsi); Wilkoński 1393 od nazwy miejscowej Wilkonice (leszczyńskie, gmina Pępowo).

    Odrowąż-Zawadzki - złożenia brak; Odrowąż 1400 od nazwy miejscowej Odrowąż (kilka wsi); Zawadzki 1382 od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’; od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Odrowiec - 1402 od odrzeć.

    Odrowski - 1524 od nazwy miejscowej Odry (bydgoskie, gmina Czersk).

    Odrowski - od odrzeć.

    Odrój - od odrzeć.

    Odrzan - od odrzeć.

    Odrzański - od odrzeć.

    Odrzewolski - od nazwy miejscowej Odrzywół (radomskie, gmina Odrzywół).

    Odrzwołek - od nazwy miejscowej Odrzywół (radomskie, gmina Odrzywół).

    Odrzwół - od nazwy miejscowej Odrzywół (radomskie, gmina Odrzywół).

    Odrzy - 1404 od odrzeć.

    Odrzych - 1437 od odrzeć.

    Odrzygoić - od odrzeć.

    Odrzygoło - od odrzeć.

    Odrzygoski - od odrzeć.

    Odrzygość - 1369 od odrzeć.

    Odrzygoźdź - od odrzeć.

    Odrzygożdz - od odrzeć.

    Odrzygódź - od odrzeć.

    Odrzygózdz - od odrzeć.

    Odrzygózdź - od odrzeć.

    Odrzygóźdz - od odrzeć.

    Odrzygóźdź - od odrzeć.

    Odrzygóżdż - od odrzeć.

    Odrzygroch - od odrzeć.

    Odrzygwóźdź - od odrzeć.

    Odrzykoń - od odrzeć.

    Odrzykowski - od odrzeć.

    Odrzymądo - 1436 od odrzeć.

    Odrzyudski - od odrzeć.

    Odrzywalski - od odrzeć.

    Odrzywałek - od odrzeć.

    Odrzywąs - 1437 od odrzeć.

    Odrzywilk - 1448 od odrzeć.

    Odrzywiołek - od odrzeć.

    Odrzywolski - 1470 80 od nazwy miejscowej Odrzywół (radomskie, gmina Odrzywół).

    Odrzywoł - od odrzeć.

    Odrzywołek - od odrzeć.

    Odrzywół - od odrzeć.

    Oduch - 1400 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Oduj - 1432 od odoje ‘miejsce, gdzie się doi zwierzęta domowe’ lub od imienia Odoj, to od Odo, Odon.

    Oduliński - od nazwy miejscowej Odolin (plockie, gmina Bedlno).

    Odwaga - od odważny ‘dzielny’.

    Odwarzna - od odważny ‘dzielny’.

    Odwarzny - od odważny ‘dzielny’.

    Odwaźna - od odważny ‘dzielny’.

    Odwaźny - od odważny ‘dzielny’.

    Odważna - od odważny ‘dzielny’.

    Odważny - od odważny ‘dzielny’.

    Odwrocki - od odwrót ‘odwrócenie, powrót’, odwrócić.

    Odwrot - od odwrót ‘odwrócenie, powrót’, odwrócić.

    Odwrót - od odwrót ‘odwrócenie, powrót’, odwrócić.

    Odyja - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odyjas - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Odymała - od odymać się ‘nadymać policzki w wyrazie niezadowolenia’.

    Odymka - 1497 od odwrót ‘odwrócenie, powrót’, odwrócić.

    Odyn - od ukraińskiego odyn ‘jeden’.

    Odyna - od ukraińskiego odyn ‘jeden’.

    Odynak - od ukraińskiego odyn ‘jeden’.

    Odynecki - od ukraińskiego odyn ‘jeden’; od odyniec ‘dzik lub żubr żyjący poza stadem’.

    Odyniec - 1494 od ukraińskiego odyn ‘jeden’; od odyniec ‘dzik lub żubr żyjący poza stadem’.

    Odyniec-Dobrowolski - złożenia brak; Odyniec 1494 od ukraińskiego odyn ‘jeden’; od odyniec ‘dzik lub żubr żyjący poza stadem’; Dobrowolski od nazwy miejscowej Dobra Wola (kilka wsi) lub od wyrażenia dobra wola.

    Odyniecki - od ukraińskiego odyn ‘jeden’; od odyniec ‘dzik lub żubr żyjący poza stadem’.

    Odyn-Jankowski - złożenia brak; Odyniec 1494 od ukraińskiego odyn ‘jeden’; od odyniec ‘dzik lub żubr żyjący poza stadem’; Jankowski 1394 od nazw miejscowych Jankowo, Jankowice, Jankówki (częste).

    Odynkow - od ukraińskiego odyn ‘jeden’.

    Odynokow - od ukraińskiego odyn ‘jeden’.

    Odyń - od ukraińskiego odyn ‘jeden’.

    Odyński - od ukraińskiego odyn ‘jeden’.

    Odzemkowski - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odziemczewski - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odziemczyk - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odziemczyk-Paduch - złożenia brak; Odziemczyk od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’; Paduch 1389 od staropolskiego paduch ‘rozbójnik, morderca’.

    Odziemek - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odziemiec - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odziemki - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odziemkowski - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odziemski - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odzieniec - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odzienkowski - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odzierejko - od odziewać ‘ubierać’, odziewa ‘odzież’.

    Odzierzyński - od odziewać ‘ubierać’, odziewa ‘odzież’.

    Odziewa - od odziewać ‘ubierać’, odziewa ‘odzież’.

    Odziewczyk - od odziewać ‘ubierać’, odziewa ‘odzież’.

    Odzieżyński - od odziewać ‘ubierać’, odziewa ‘odzież’.

    Odzijewicz - od odziewać ‘ubierać’, odziewa ‘odzież’.

    Odzimek - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’; od gwarowego odzimek ‘człowiek małego wzrostu’.

    Odzimiek - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’; od gwarowego odzimek ‘człowiek małego wzrostu’.

    Odzimkowski - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’; od gwarowego odzimek ‘człowiek małego wzrostu’.

    Odzinkowski - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’; od gwarowego odzimek ‘człowiek małego wzrostu’.

    Odziom - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odziomek - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odziomkowski - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Odzionek - od odziomek ‘dolna część pnia drzewa’.

    Ofczarek - od owca.

    Ofczarski - od owca.

    Ofczorz - od owca.

    Ofczyński - od owca.

    Oferczak - od oferta, offerta ‘ofiarowanie, usługa, propozycja’.

    Oferowicz - od oferta, offerta ‘ofiarowanie, usługa, propozycja’.

    Ofert - od oferta, offerta ‘ofiarowanie, usługa, propozycja’.

    Oferta - 1649 od oferta, offerta ‘ofiarowanie, usługa, propozycja’.

    Ofertowicz - od oferta, offerta ‘ofiarowanie, usługa, propozycja’.

    Offerczak - od oferta, offerta ‘ofiarowanie, usługa, propozycja’.

    Offert - od oferta, offerta ‘ofiarowanie, usługa, propozycja’.

    Offiara - od ofiara.

    Offiera - od ofiara.

    Offierski - od ofiara.

    Offman - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Offmann - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Offmański - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ofiara - 1637 od ofiara.

    Ofiarka - 1685 od ofiara.

    Ofiarkiewicz - od ofiara.

    Ofiarowicz - od ofiara.

    Ofiarowski - od ofiara.

    Ofiarski - od ofiara.

    Ofiarzewski - od ofiara.

    Oficjalski - od oficjał ‘namiestnik, urzędnik’.

    Oficjał - od oficjał ‘namiestnik, urzędnik’.

    Ofiera - od ofiara.

    Ofierczak - od ofiara.

    Ofierowicz - od ofiara.

    Ofierski - od ofiara.

    Ofierzewski - od ofiara.

    Ofierzyński - od ofiara.

    Ofira - od ofiara.

    Ofman - 1449 od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ofmański - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ogadałek - od ogadać ‘omówić, oczernić’.

    Ogan - od oganiać się ‘opędzać się’.

    Oganczow - od oganiać się ‘opędzać się’.

    Oganek - od oganiać się ‘opędzać się’.

    Oganelow - od oganiać się ‘opędzać się’.

    Oganiaczak - od oganiać się ‘opędzać się’; od oganiacz ‘ten, co się ogania, stróż’.

    Oganiaczek - od oganiać się ‘opędzać się’; od oganiacz ‘ten, co się ogania, stróż’.

    Oganiaczyk - od oganiać się ‘opędzać się’; od oganiacz ‘ten, co się ogania, stróż’.

    Oganiak - od oganiać się ‘opędzać się’.

    Oganian - od oganiać się ‘opędzać się’.

    Oganowski - od oganiać się ‘opędzać się’.

    Ogań - od oganiać się ‘opędzać się’.

    Ogańczyk - od oganiać się ‘opędzać się’.

    Ogański - od oganiać się ‘opędzać się’.

    Ogar - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ogara - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ogarek - 1451 od ogar ‘pies myśliwski’ lub od ogarek ‘niedopałek świecy’.

    Ogarewicz - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ogarka - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ogarman - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ogarow - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ogarowski - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ogarski - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ogarzewski - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ogarzyński - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ogiba - 1458 od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogibczyński - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogibel - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogibowicz - 1795 od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogibowski - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogiejczuk - od ogień.

    Ogiejczyk - od ogień.

    Ogiejko - od ogień.

    Ogiejm-Oheim - złożenia brak; Ogiejm od ogień; Oheim brak.

    Ogiel - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogiela - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogiela - 1612 (Podhale) od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogielda - od o + giełdać ‘krajać tępym nożem’.

    Ogielski - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogieł - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogieła - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogiełda - od o + giełdać ‘krajać tępym nożem’.

    Ogiełko - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogiełło - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogieło - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogienieski - od ogień.

    Ogieniewicz - od ogień.

    Ogieniewski - od ogień.

    Ogień - 1400 od ogień.

    Ogieńko - od ogień.

    Ogieński - od ogień.

    Ogier - od ogier ‘kon nietrzebiony’.

    Ogierek - od ogier ‘kon nietrzebiony’; od ogierek.

    Ogierman - od niemieckiej nazwy osobowej Oggermnann, ta od imienia złożonego Audagar.

    Ogiermann - od niemieckiej nazwy osobowej Oggermnann, ta od imienia złożonego Audagar.

    Ogiermanowic - 1457 od niemieckiej nazwy osobowej Oggermnann, ta od imienia złożonego Audagar.

    Ogierski - od ogier ‘kon nietrzebiony’.

    Ogiński - 1757 od ogień.

    Ogiolda - od o + giełdać ‘krajać tępym nożem’.

    Ogiołda - od o + giełdać ‘krajać tępym nożem’.

    Ogiołkiewicz - od staropolskiego gibać ‘kręcić, zginać’.

    Ogirman - od niemieckiej nazwy osobowej Oggermnann, ta od imienia złożonego Audagar.

    Oglecki - od nazwy miejscowej Oględa (ostrołęckie, gmina Przasnysz).

    Ogledzki - od nazwy miejscowej Oględa (ostrołęckie, gmina Przasnysz).

    Oglęcki - od nazwy miejscowej Oględa (ostrołęckie, gmina Przasnysz).

    Oględzki - od nazwy miejscowej Oględa (ostrołęckie, gmina Przasnysz).

    Oglodek - od ogłodek ‘chrząszcz z rodziny korników’.

    Oglodziński - od ogłodek ‘chrząszcz z rodziny korników’.

    Ogłodek - od ogłodek ‘chrząszcz z rodziny korników’.

    Ogłodza - od ogłodek ‘chrząszcz z rodziny korników’; od ogłodzić ‘nabawić się głodu, znękać’.

    Ogłodziński - od ogłodek ‘chrząszcz z rodziny korników’.

    Ogłódek - od ogłodek ‘chrząszcz z rodziny korników’.

    Ogłudek - od ogłodek ‘chrząszcz z rodziny korników’.

    Ogłuska - od ogłuch ‘głuchota’.

    Ogłuszka - od ogłuch ‘głuchota’.

    Ogłuszko - od ogłuch ‘głuchota’.

    Ogłuszniak - od ogłuch ‘głuchota’.

    Ogłuża - od ogłuch ‘głuchota’.

    Ognich - od ogień.

    Ognicha - od ogień lub od ognicha ‘gorczyca polna’.

    Ognicki - od ogień.

    Ogniew - od ogień.

    Ogniewczuk - od ogień.

    Ogniewicz - od ogień.

    Ogniewski - od ogień.

    Ognik - od ogień.

    Ogniowic - 1400 od ogień.

    Ogniski - od ogień.

    Ognista - od ogień, ognista.

    Ognisty - od ogień, ognisty.

    Ogniwek - od ogień.

    Ogod - od o + godzić ‘jednać, ukladać’.

    Ogodek - od o + godzić ‘jednać, ukladać’.

    Ogodniczak - od o + godzić ‘jednać, ukladać’.

    Ogodnik - od o + godzić ‘jednać, ukladać’.

    Ogodowski - od o + godzić ‘jednać, ukladać’.

    Ogoduń - od o + godzić ‘jednać, ukladać’.

    Ogodziński - od o + godzić ‘jednać, ukladać’.

    Ogon - 1318 od ogon.

    Ogonczyk - od ogon.

    Ogonek - 1431 od ogon, ogonek.

    Ogoniaczyk - od ogon.

    Ogoniak - od ogon.

    Ogoniek - od ogon.

    Ogoniewski - od ogon.

    Ogonik - od ogon.

    Ogonka - 1423 od ogon.

    Ogonkowicz - 1678 od ogon.

    Ogonkowski - od ogon.

    Ogonowicz - 1302 od ogon.

    Ogonowski - od nazwy miejscowej Ogonów (kilka wsi), Ogony (ostrołęckie, gmina Różan).

    Ogoń - od ogon.

    Ogończyk - od ogon.

    Ogończyk-Gliwicz - złożenia brak; Ogończyk od ogon; Gliwicz od gwarowego gliwa ‘rodzaj grzyba’, gliwieć, od gwarowego glewieć ‘psuć się’.

    Ogończyk-Mąkowski - złożenia brak; Ogończyk od ogon; Mąkowski od nazwy miejscowej Mąkoszyn (bydgoskie, gmina Szubin).

    Ogoński - od ogon.

    Ogor - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogora - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorczonek - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogorczyk - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogorek - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogorka - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogorkiewicz - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogorkis - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogorodnik - od ogród.

    Ogorodowczyk - od ogród.

    Ogorodowicz - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorodowski - od ogród.

    Ogorodziński - od ogród.

    Ogorowicz - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorowski - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzalec - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzalek - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzalski - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzał - 1564 od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzała - 1204 od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzałek - 1415 od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzałka - 1204 od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzałko - 1425 od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzałkowicz - 1489 od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzało - 1427 od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzałowski - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzały - od ogorzeć ‘opalić, spalić’; od ogorzały ‘opalony’.

    Ogorzeja - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzel - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzelec - 1325-27 od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzelski - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzeło - 1427 od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogorzewski - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogoza - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogozeja - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogożalec - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogożały - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogożeja - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogożela - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogól - od ogolić ‘pozbawić włosów, okraść’ lub od ogół.

    Ogólewicz - od ogolić ‘pozbawić włosów, okraść’ lub od ogół.

    Ogólniewicz - od ogolić ‘pozbawić włosów, okraść’ lub od ogół.

    Ogólnik - od ogolić ‘pozbawić włosów, okraść’ lub od ogół.

    Ogólski - od ogolić ‘pozbawić włosów, okraść’ lub od ogół.

    Ogóła - od ogolić ‘pozbawić włosów, okraść’ lub od ogół.

    Ogór - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogórcow - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórczak - 1787 od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórczecki - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórczonek - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórczyk - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórecki - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórek - 1532 od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórka - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórkiewicz - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórkis - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórkowski - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórowicz - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogórowski - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogórzałek - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ograbak - od ograbić ‘zagarnąć grabiami’, też ‘okraść, zrabować’.

    Ograbek - od ograbić ‘zagarnąć grabiami’, też ‘okraść, zrabować’.

    Ograbiasz - od ograbić ‘zagarnąć grabiami’, też ‘okraść, zrabować’.

    Ograbisz - od ograbić ‘zagarnąć grabiami’, też ‘okraść, zrabować’.

    Ograbowicz - od ograbić ‘zagarnąć grabiami’, też ‘okraść, zrabować’.

    Ogradek - od ogród.

    Ogradniczak - od ogród.

    Ogradnik - od ogród.

    Ogrobek - od ograbić ‘zagarnąć grabiami’, też ‘okraść, zrabować’.

    Ogrodarczyk - od ogród.

    Ogrodawczyk - od ogród.

    Ogrodek - od ogród.

    Ogrodna - od ogród.

    Ogrodni - od ogród.

    Ogrodniak - od ogród.

    Ogrodnicki - od ogród.

    Ogrodniczak - od ogród.

    Ogrodniczek - od ogród.

    Ogrodniczok (Śl) - od ogród.

    Ogrodniczuk - od ogród.

    Ogrodnik - 1435 od ogród; od ogrodnik ‘zajmujący się ogrodem’.

    Ogrodnikow - od ogród.

    Ogrodniuczuk - od ogród.

    Ogrodny - 1786 od ogród.

    Ogrodonicz - od ogród.

    Ogrodowa - od ogród.

    Ogrodowczyk - od ogród.

    Ogrodowiak - od ogród.

    Ogrodowicz - od ogród.

    Ogrodowski - od ogród.

    Ogrodowszczyk - od ogród.

    Ogrodowy - od ogród.

    Ogrodziński - 1777 od ogród lub od nazwy miasta Ogrodzieniec (katowickie).

    Ogrodzki - od ogród.

    Ogródek - od ogród.

    Ogródnik - od ogród.

    Ogrysek - od ogryzek ‘niedojedzony, ogryziony kawałek np. jabłka’.

    Ogrysko - od ogryzek ‘niedojedzony, ogryziony kawałek np. jabłka’.

    Ogryzek - 1411 od ogryzek ‘niedojedzony, ogryziony kawałek np. jabłka’.

    Ogryzko - od ogryzek ‘niedojedzony, ogryziony kawałek np. jabłka’.

    Ogryzło - od ogryzek ‘niedojedzony, ogryziony kawałek np. jabłka’.

    Ogrzal - od ogrzać, ogrzewać.

    Ogrzał - 1694 od ogrzać, ogrzewać.

    Ogrzałek - od ogrzać, ogrzewać.

    Ogrzałka - 1719 od ogrzać, ogrzewać.

    Ogrzelec - od ogrzać, ogrzewać.

    Ogrzelski - od ogrzać, ogrzewać.

    Ogrzewalski - od ogrzać, ogrzewać.

    Ogrzewała - od ogrzać, ogrzewać.

    Ogrzyński - od ogrzać, ogrzewać.

    Ogrzywalski - od ogrzać, ogrzewać.

    Ogulak - od ogolić ‘pozbawić włosów, okraść’ lub od ogół.

    Ogulewicz - od ogolić ‘pozbawić włosów, okraść’ lub od ogół.

    Ogurcow - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogurczewic - 1410 od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogurek - 1430 od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogurkiewicz - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogurkis - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogurkiś - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogurkowski - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ogurowicz - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogurowski - od ogorzeć ‘opalić, spalić’.

    Ogurzec - 1386 od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ohanka - od oganiać się ‘opędzać się’; od oganiacz ‘ten, co się ogania, stróż; od staropolskiego oganka ‘narzędzie do opędzania się od much’.

    Ohanowicz - od oganiać się ‘opędzać się’; od oganiacz ‘ten, co się ogania, stróż’.

    Ohar - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ohara - od ogar ‘pies myśliwski’.

    Ohm - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ohman - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ohmann - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ohme - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; też od niemieckiej nazwy osobowej Ochmann.

    Ohorczak - 1786 od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ohorok - od ogórek, ze staropolskiego ogurek.

    Ohradka - od ogród.

    Ohratka - od ogród.

    Ohrysko - od ogryzek ‘niedojedzony, ogryziony kawałek np. jabłka’.

    Ohryzko - od ogryzek ‘niedojedzony, ogryziony kawałek np. jabłka’.

    Ohrzal - od ogrzać, ogrzewać.

    Oiczyk - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Oiek - od oje ‘dyszel, grządziel’.

    Oik - od oje ‘dyszel, grządziel’.

    Oikowicz - od oje ‘dyszel, grządziel’.

    Ojak - od oje ‘dyszel, grządziel’.

    Ojakowicz - 1700 od oje ‘dyszel, grządziel’.

    Ojcewicz - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ojciec - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ojcieszak - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ojcowicz - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ojcowski - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ojcumiła - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ojcyk - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ojczak - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ojczenasz - od Ojcze nasz (z łacińskiego Pater noster).

    Ojczewski - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ojczuk - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ojczyk - od ojciec, ze staropolskiego ociec.

    Ojczymek - od ojciec, ze staropolskiego ociec; od ojczym.

    Ojda - od krzyku oj da!, oj dana!

    Ojdan - od krzyku oj da!, oj dana!

    Ojdana - od krzyku oj da!, oj dana!

    Ojdanowicz - od krzyku oj da!, oj dana!

    Ojdanowski - od krzyku oj da!, oj dana!

    Ojdenko - od krzyku oj da!, oj dana!

    Ojdowski - od krzyku oj da!, oj dana!

    Ojdym - od krzyku oj da!, oj dana!

    Ojdyn - od krzyku oj da!, oj dana!

    Oje - 1420 od oje ‘dyszel, grządziel’.

    Ojewicz - od oje ‘dyszel, grządziel’.

    Ojewski - od oje ‘dyszel, grządziel’.

    Ojo - od oje ‘dyszel, grządziel’.

    Ojowski - od oje ‘dyszel, grządziel’.

    Ojrzanowski - 1386 od nazwy miejscowej Ojrzanów (skierniewickie, gmina Żabia Wola’ piotrkowskie, gmina Ujazd).

    Ojrzański - od nazwy miejscowej Ojrzeń (ciechanowskie, gmina Ojrzeń).

    Ojrzeński - od nazwy miejscowej Ojrzeń (ciechanowskie, gmina Ojrzeń).

    Ojrzyński - od nazwy miejscowej Ojrzeń (ciechanowskie, gmina Ojrzeń).

    Ojszczała - 1714 od ojszczać ‘oszczać’.

    Ojszczyk - od ojszczać ‘oszczać’.

    Ojuszek - od oje ‘dyszel, grządziel’.

    Ojżanowski - od nazwy miejscowej Ojrzanów (skierniewickie, gmina Żabia Wola’ piotrkowskie, gmina Ujazd).

    Ojżyński - od nazwy miejscowej Ojrzeń (ciechanowskie, gmina Ojrzeń).

    Okacz - 1490 od oko.

    Okaczuk - od oko.

    Okal - od okalać ‘otoczyć’, też ‘pokalać, opaskudzić’.

    Okalewski - 1674 od nazwy miejscowej Okalew (sieradzkie, gmina Milanów).

    Okaliński - od nazwy miejscowej Okalina (tarnobrzeskie, gmina Opatów).

    Okalisz - od okalać ‘otoczyć’, też ‘pokalać, opaskudzić’.

    Okalita - od okalać ‘otoczyć’, też ‘pokalać, opaskudzić’.

    Okalowski - 1676 od nazwy miejscowej Okalew (sieradzkie, gmina Milanów).

    Okalski - od nazwy miejscowej Okalina (tarnobrzeskie, gmina Opatów).

    Okapa - od okapać ‘pokapać, ochlapać’.

    Okapał - od okapać ‘pokapać, ochlapać’.

    Okapiec - od okapać ‘pokapać, ochlapać’.

    Okapiński - od okapać ‘pokapać, ochlapać’.

    Okarma - od okarmić ‘nakarmić, opaść’.

    Okarmis - od okarmić ‘nakarmić, opaść’.

    Okarmus - od okarmić ‘nakarmić, opaść’; od okarmus ‘pieczeniarz’.

    Okarmuz - od okarmić ‘nakarmić, opaść’.

    Okarmys - od okarmić ‘nakarmić, opaść’.

    Okarna - od okarmić ‘nakarmić, opaść’.

    Okarnus - od okarmić ‘nakarmić, opaść’.

    Okaty - od gwarowego okaty ‘mający charakterystyczne oczy’.

    Okenczyc - od okno, okienko.

    Okeńczuk - od okno, okienko.

    Okeńczyk - od okno, okienko.

    Okęcki - od nazwy miejscowej Okęcie (część Warszawy, dzielnica Ochota).

    Okienczuk - od okno, okienko.

    Okienczyc - od okno, okienko.

    Okienczyk - od okno, okienko.

    Okienica - od okno, okienko.

    Okienko - 1438 od okno, okienko.

    Okiennica - od okno; od okiennica, okiennica.

    Okieńczuk - od okno, okienko.

    Okieńczyc - od okno, okienko.

    Okieńczyk - od okno, okienko.

    Okieńko - od okno, okienko.

    Okieński - od okno, okienko.

    Okinczyc - od okno, okienko.

    Okinczyk - od okno, okienko.

    Okińczyc - od okno, okienko.

    Okińczyk - od okno, okienko.

    Okiński - od okno, okienko.

    Okipna - od okipieć ‘skipieć, wywrzeć’.

    Okipny - od okipieć ‘skipieć, wywrzeć’.

    Okipski - od okipieć ‘skipieć, wywrzeć’.

    Okipy - od okipieć ‘skipieć, wywrzeć’.

    Oklapek - od o + klapać ‘chlapać, klepać, pleść’.

    Oklej - od okleić ‘oblepić’.

    Okleja - od okleić ‘oblepić’.

    Oklejak - od okleić ‘oblepić’.

    Oklejek - od okleić ‘oblepić’.

    Oklejewicz - od okleić ‘oblepić’.

    Oklejewski - od okleić ‘oblepić’.

    Oklejna - od okleić ‘oblepić’.

    Okłaczek - 1787 od okłot ‘snop słomy’; od okolot ‘snop zbożowy omłócony’; od okłaczek ‘wiązka nietarganej słomy’.

    Okładło - od okładać ‘kłaść coś na czymś, dokoła czegoś, otoczyć’.

    Okładny - od okładać ‘kłaść coś na czymś, dokoła czegoś, otoczyć’.

    Okładnych - od okładać ‘kłaść coś na czymś, dokoła czegoś, otoczyć’.

    Okładowski - od okładać ‘kłaść coś na czymś, dokoła czegoś, otoczyć’.

    Okłocki - od okłot ‘snop słomy’.

    Okłot - od okłot ‘snop słomy’.

    Okłota - od okłot ‘snop słomy’.

    Okłót - od okłot ‘snop słomy’.

    Okna - od okno.

    Oknal - od okno.

    Okniański - od okno.

    Oknicki - od okno.

    Oknieński - od okno.

    Okniewski - od okno.

    Okniński - od okno.

    Oknista - od okno.

    Okno - od okno.

    Oknowski - od okno.

    Oko - 1398 od oko.

    Okocki - od oko.

    Okoczuk - od oko.

    Okoj - od oko.

    Okojew - od oko.

    Okoleńko - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okolewski - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okolica - 1409 od okolica ‘to, co jest dookoła’.

    Okolicki - od okolica ‘to, co jest dookoła’.

    Okoliczna - od okolica ‘to, co jest dookoła’.

    Okoliczny - od okolica ‘to, co jest dookoła’.

    Okoliński - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okolita - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okolkowicz - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okolotowicz - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okolski - od nazwy miejscowej Okole, Okół (kilka wsi).

    Okolus - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okolusz - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okoł - 1456 od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okoła - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Około - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Około-Kułak - złożenia brak; Około od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’; Kułak 1486 od kułak ‘zaciśnięta pięść’.

    Okołot - od okłot ‘snop słomy’; od okolot ‘snop zbożowy omłócony’.

    Okołotkiewicz - od okłot ‘snop słomy’; od okolot ‘snop zbożowy omłócony’.

    Okołotko - od okłot ‘snop słomy’; od okolot ‘snop zbożowy omłócony’.

    Okołotowicz - od okłot ‘snop słomy’; od okolot ‘snop zbożowy omłócony’.

    Okołow - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okołowicz - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okołowski - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Około-Zubkowski - złożenia brak; Około od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’; Zubkowski 1756 od nazwy miejscowej Zubki (kilka wsi).

    Okołów - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okołtowicz - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okołus - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okon - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okonek - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’; od okonek ‘mały okoń’.

    Okoniak - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okonicz - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okoniecki - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okonieczka - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okoniek - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’; od okonek ‘mały okoń’.

    Okonierski - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’; od okonek ‘mały okoń’.

    Okoniewicz - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okoniewski - od nazwy miejscowej Okuniew (warszawskie, gmina Halinów).

    Okoniowski - od nazwy miejscowej Okuniew (warszawskie, gmina Halinów).

    Okonis - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okoniuk - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okonkowski - od nazwy miejscowej Okuniew (warszawskie, gmina Halinów).

    Okonnek - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’; od okonek ‘mały okoń’.

    Okonowicz - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okonowski - od nazwy miejscowej Okuniew (warszawskie, gmina Halinów).

    Okoń - 1440 od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okończyk - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okoński - 1644 od nazwy miejscowej Okunin (warszawskie, gmina Skrzeszew).

    Okopa - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’.

    Okopański - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’.

    Okopciał - 1447 od okopcić ‘zadymić’, okopciały ‘zadymiony’.

    Okopiec - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’.

    Okopień - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’.

    Okopin - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’.

    Okopiński - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’.

    Okopna - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’.

    Okopniak - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’; od okopnik ‘kopiacy rowy, grabarz’.

    Okopniarek - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’.

    Okopnik - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’; od okopnik ‘kopiacy rowy, grabarz’.

    Okopniuk - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’; od okopnik ‘kopiacy rowy, grabarz’.

    Okopny - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’.

    Okopski - od okopać ‘skopać, otoczyć wałem’; lub od nazw miejscowych Okop, Okopy.

    Okos - od okos ‘kęs’, okosić ‘skosić dookoła’.

    Okosiński - od okos ‘kęs’, okosić ‘skosić dookoła’.

    Okoszko - od okos ‘kęs’, okosić ‘skosić dookoła’.

    Okota - od okocić ‘wydać płód, urodzić’.

    Okotowski - od okocić ‘wydać płód, urodzić’.

    Okotów - od okocić ‘wydać płód, urodzić’.

    Okow - od okować ‘okuć’.

    Okowaniec - od okować ‘okuć’; od okowaniec ’kajdaniarz’.

    Okowańczuk - od okować ‘okuć’.

    Okowańczyk - od okować ‘okuć’.

    Okowczyk - od okować ‘okuć’.

    Okowiak - od okować ‘okuć’; od okowiak ‘drozd obrożny’.

    Okowicki - od okować ‘okuć’ lub od okowita ‘gorzałka’.

    Okowicz - od okować ‘okuć’.

    Okowiecki - od okować ‘okuć’.

    Okowiński - od okować ‘okuć’.

    Okowita - od okowita ‘gorzałka’.

    Okowitów - od okowita ‘gorzałka’.

    Okowity - od okowita ‘gorzałka’.

    Okownia - od okować ‘okuć’.

    Okowski - od okować ‘okuć’.

    Okój - od oko.

    Okólewicz - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okólewski - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okólski - od nazwy miejscowej Okole, Okół (kilka wsi).

    Okół - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okółów - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okóniewski - od nazwy miejscowej Okuniew (warszawskie, gmina Halinów).

    Okóń - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okóński - od nazwy miejscowej Okunin (warszawskie, gmina Skrzeszew).

    Okpina - od okpić ‘oszukać’.

    Okpis - od okpić ‘oszukać’; od okpis, okpisz ‘oszust’.

    Okpisz - od okpić ‘oszukać’; od okpis, okpisz ‘oszust’.

    Okragliński - od okrągły.

    Okrainy - od okraj ‘kraniec, brzeg’, okrajać ‘okrawać, docinać dookoła’.

    Okraj - od okraj ‘kraniec, brzeg’, okrajać ‘okrawać, docinać dookoła’.

    Okrajec - od okraj ‘kraniec, brzeg’, okrajać ‘okrawać, docinać dookoła’; od okrajec ‘okrawek’.

    Okrajek - od okraj ‘kraniec, brzeg’, okrajać ‘okrawać, docinać dookoła’.

    Okrajewski - od okraj ‘kraniec, brzeg’, okrajać ‘okrawać, docinać dookoła’.

    Okrajna - od okraj ‘kraniec, brzeg’, okrajać ‘okrawać, docinać dookoła’; od okrajny ‘na kraju leżący’.

    Okrajni - od okraj ‘kraniec, brzeg’, okrajać ‘okrawać, docinać dookoła’; od okrajny ‘na kraju leżący’.

    Okrajnia - od okraj ‘kraniec, brzeg’, okrajać ‘okrawać, docinać dookoła’; od okrajny ‘na kraju leżący’.

    Okrajny - od okraj ‘kraniec, brzeg’, okrajać ‘okrawać, docinać dookoła’; od okrajny ‘na kraju leżący’.

    Okrasa - 1443 od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’.

    Okrasiak - od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’.

    Okrasik - od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’.

    Okrasiński - od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’; lub od nazwy miejscowej Okrasin (łomżyńskie, gmina Radziłów).

    Okraska - od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’.

    Okrasko - od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’.

    Okrassa - od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’.

    Okrasso - od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’.

    Okraszewski - od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’.

    Okraśko - od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’.

    Okraśna - od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’.

    Okraśny - od okrasa ‘ozdoba’, okrasić ‘ozdobić’.

    Okrąglak - 1787 od okrągły lub od okrąglak ‘okrągły pień’.

    Okrągleński - od okrągły lub od okrąglak ‘okrągły pień’.

    Okrąglewski - od okrągły lub od okrąglak ‘okrągły pień’.

    Okrąglicki - od nazw miejscowych Okręglica, Okrąglica (kilka wsi).

    Okrągliński - od okrągły

    Okrąglis - od okrągły

    Okrągła - od okrągły

    Okrągły - 1425 od okrągły.

    Okreglicki - od nazw miejscowych Okręglica, Okrąglica (kilka wsi).

    Okrei (Pom) - od okraj ‘kraniec, brzeg’, okrajać ‘okrawać, docinać dookoła’.

    Okrent - od okręt lub też od okręcać.

    Okret - od okręt lub też od okręcać.

    Okreta - od okręt lub też od okręcać.

    Okrey - od okraj ‘kraniec, brzeg’, okrajać ‘okrawać, docinać dookoła’. (Pom)

    Okręciak - od okręt lub też od okręcać.

    Okręcki - od okręt lub też od okręcać.

    Okręglak - od okrągły.

    Okręglak-Hoty - złożenia brak; Okręglak od okrągły; Hoty od imion złożonych typu Chocimir, Chociesław lub od prasłowiańskiego ?oteti ‘chcieć’.

    Okręglewski - od okrągły.

    Okręglicki - 1622 od nazw miejscowych Okręglica, Okrąglica (kilka wsi).

    Okręgliński - od okrągły.

    Okręglowicz - od okrągły.

    Okręgła - od okrągły.

    Okręgły - od okrągły.

    Okręgucki - od okrągły.

    Okręt - od okręt lub też od okręcać.

    Okręta - od okręt lub też od okręcać.

    Okroj - od okrój ‘krój’, okroić.

    Okroja - od okrój ‘krój’, okroić.

    Okrojek - od okrój ‘krój’, okroić.

    Okroy - od okrój ‘krój’, okroić.

    Okróciński - od okrutny ‘srogi, zły’.

    Okrój - od okrój ‘krój’, okroić.

    Okrótna - od okrutny ‘srogi, zły’.

    Okrótnik - od okrutny ‘srogi, zły’; od okrutnik ‘tyran’.

    Okrótny - od okrutny ‘srogi, zły’.

    Okróy - od okrój ‘krój’, okroić.

    Okruch - od okruch ‘kruszyna, odrobina’.

    Okruciński - od okrutny ‘srogi, zły’.

    Okruczyński - od okrutny ‘srogi, zły’.

    Okruszek - od okruch ‘kruszyna, odrobina’; od okruszek.

    Okruszewski - od okruch ‘kruszyna, odrobina’; od okruszek.

    Okruszko - od okruch ‘kruszyna, odrobina’; od okruszek.

    Okruta - od okrutny ‘srogi, zły’.

    Okrutna - od okrutny ‘srogi, zły’.

    Okrutniak - od okrutny ‘srogi, zły’.

    Okrutniewicz - od okrutny ‘srogi, zły’.

    Okrutnik - od okrutny ‘srogi, zły’; od okrutnik ‘tyran’.

    Okrutnowicz - od okrutny ‘srogi, zły’.

    Okrutny - 1557 od okrutny ‘srogi, zły’.

    Okrzasa - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzaś - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzes - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzesa - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzesiak - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzesik - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzesiuk - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzesyk - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzesz - 1456 od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzesza - XII w. od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzeszyc - 1269-73 od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrześ - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzos - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okrzoś - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Oks - od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’.

    Oksa - od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’.

    Oksal - 1708 od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’.

    Oksejczuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksejuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Okseniuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksenowicz - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksentiuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksentowicz - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksentowski - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksenty - 1439 od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Okseńczuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksetiuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksędziak - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksętiuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiak - od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’.

    Oksiejczuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiejuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksien - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksienciuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksienczuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksieniuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksientiuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksienty - 1445 od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksień - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksieńciuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksieńczuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksieński - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksieńtiuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksięcik - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksięciuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksięcki - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiędzki - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiędzyj - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiętiuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiętowicz - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksik - 1740 od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’.

    Oksikowski - od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’.

    Oksimowicz - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksinciuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksinczyk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksinta - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksintowicz - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksintycz - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksińciuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksińczuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiński - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiucik - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiuczek - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiuta - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiuto - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiutowicz - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksiutycz - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksyciuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksytiuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksytowicz - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksytuk - od imienia Avksentij, Oksenty, używanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Aukséntios, to z aukso ‘powiększam’.

    Oksza - 1410 od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’.

    Oksza-Klossi - złożenia brak; Oksza 1410 od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’; Klossi

    Okszal - 1689 od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’.

    Oksza-Orzechowski - złożenia brak; Oksza 1410 od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’; Orzechowski

    Oksza-Skibiński - złożenia brak; Oksza 1410 od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’; Skibiński

    Okszos - od staropolskiego okrzesać ‘obciąć, wyrównać’.

    Okszyna, m. - 1415 od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’.

    Okszyński - od staropolskiego oksza ‘siekiera, topór’.

    Oktaba - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktabiańczuk - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktabiński - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktabowicz - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktabski - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktala - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktała - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktałowicz - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktawa - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktawia - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktawiec - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktoba - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktobiańczuk - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Oktobiński - od oktawa ‘ósmy dzień po jakimś święcie’.

    Okul - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okula - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulak - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulakowski - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulanis - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okular - od okulary.

    Okularczuk - od okulary.

    Okularczyk - od okulary.

    Okularuś - od okulary.

    Okulas - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulczyk - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulec - 1487 od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulenko - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulewicz - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulewski - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okuliar - od okulary.

    Okulicz - 1460 (KrW) od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’; lub od wschodniosłowiańskiego imienia Okula, z greckiego Akúlas,

    Okulicz-Kozaryn - złożenia brak; Okulicz 1460 (KrW) od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’; lub od wschodniosłowiańskiego imienia Okula, z greckiego Akúlas; Kozaryn od koza.

    Okulik - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulinis - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okuliński - od nazwy miejscowej Okulice (tarnowskie, gmina Rzezawa).

    Okulis - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulisz - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okuljar - od okulary.

    Okulkiewicz - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulnicki - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulnicz - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulniewicz - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulowski - od nazwy miejscowej Okulice (tarnowskie, gmina Rzezawa).

    Okulski - od nazwy miejscowej Okulice (tarnowskie, gmina Rzezawa).

    Okulus - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okulus - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okulus-Janson - złożenia brak; Okulus od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’; Janson od imienia Jan, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego od Jehohanan ‘Jahwe jest łaskawy’.

    Okulusz - od okolić ‘otoczyć’, od staropolskiego okoł ‘otoczenie, sąsiedztwo’.

    Okuluś - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okuł - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okuła - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okułowicz - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okułowski - od okuleć, ze staropolskiego okułać ‘stać się kulawym’.

    Okun - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okunek - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okuniak - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okunicz - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okuniec - 1500 od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okuniecki - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okuniek - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okunieński - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okunierski - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okuniew - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okuniewicz - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okuniewski - od nazwy miejscowej Okuniew (warszawskie, gmina Halinów).

    Okunik - 1683 od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okuniowski - 1469 od nazwy miejscowej Okuniew (warszawskie, gmina Halinów).

    Okunkowski - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okunowicz - od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okunowski - od nazwy miejscowej Okuniew (warszawskie, gmina Halinów).

    Okuń - 1204 od okoń, ze staropolskiego też okuń ‘gatunek ryby’.

    Okuński - od nazwy miejscowej Okunin (warszawskie, gmina Skrzeszew).

    Okupiak - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okupiarek - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okupień - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okupiniarek - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okupiński - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okupna - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okupniak - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okupniarek - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okupniczak - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okupniewski - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okupnik - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’; od okupnik ‘chłop czynszowy’.

    Okupniuk - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okupny - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’; od okupny ‘czynszowy’.

    Okupski - od okupić ‘wykupić, kupic; zadośćuczynić’.

    Okurowski - od okurzyć ‘pokryc coś kurzem, opylić’.

    Okuryło - od okurzyć ‘pokryc coś kurzem, opylić’.

    Okurz - od okurzyć ‘pokryc coś kurzem, opylić’.

    Okurzała - od okurzyć ‘pokryc coś kurzem, opylić’.

    Okurzały - od okurzyć ‘pokryc coś kurzem, opylić’.

    Okurzyło - od okurzyć ‘pokryc coś kurzem, opylić’.

    Okus - od okusić ‘pokusić się’.

    Okusami - od okusić ‘pokusić się’.

    Okusz - od okusić ‘pokusić się’.

    Okuszek - od okusić ‘pokusić się’.

    Okuszko - od okusić ‘pokusić się’.

    Okuszko - 1469-170 (KrW) od oko; może też od wschodniosłowiańskiego imienia Oksenty.

    Okuszkowicz - 1488 (KrW) od oko; może też od wschodniosłowiańskiego imienia Oksenty.

    Okusznik - od okusić ‘pokusić się’.

    Okuszyński - od okusić ‘pokusić się’.

    Okwiciński - od okwiecić ‘obsypać kwiatami’.

    Okwicki - od okwiecić ‘obsypać kwiatami’.

    Okwieciński - od okwiecić ‘obsypać kwiatami’.

    Okwiek - od okwiecić ‘obsypać kwiatami’.

    Okwieka - od okwiecić ‘obsypać kwiatami’.

    Okwieła - od okwiecić ‘obsypać kwiatami’.

    Okwiera - od okwiecić ‘obsypać kwiatami’.

    Okwiet - od okwiecić ‘obsypać kwiatami’.

    Okwietka - od okwiecić ‘obsypać kwiatami’.

    Okwik - od okwiecić ‘obsypać kwiatami’.

    Okwiński - od okwiecić ‘obsypać kwiatami’.

    Ola - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olach - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olachno - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olachnowicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olachowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olacy - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaczak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaczek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olakowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaksiewicz - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olan - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olander - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olanderek - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olanicki - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaniecki - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaniewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olanin - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaniszyn - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaniuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olankiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olankowicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olankowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olanowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olańczuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olańczyk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olański - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olas - 1752 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olasek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olasiak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olasiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olasik - 1753 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olasikowicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olasiński - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olasiuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olasz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaszak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaszański - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaszczuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaszczyk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaszek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaszewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaszewski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaszkiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaszko - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaszowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaś - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olaśkiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olawa - od nazwy miasta Oława (wrocławskie).

    Olawa-Olawiński - złożenia brak; Olawa od nazwy miasta Oława (wrocławskie); Olawiński 1400 od nazwy miejscowej Olewin, dawniej Olelin, Olawin (katowickie, gmina Olkusz).

    Olawin - od nazwy miasta Oława (wrocławskie).

    Olawiński - 1400 od nazwy miejscowej Olewin, dawniej Olelin, Olawin (katowickie, gmina Olkusz).

    Olawo - od nazwy miasta Oława (wrocławskie).

    Olawski - od nazwy miasta Oława (wrocławskie).

    Olber - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbercht - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olberek - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olberski - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbert - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbiecki - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbierz - 1414 od niemieckiego Alber ‘topola’, może też od niemieckich imion Adalbert, Albert.

    Olbierzowski - 1419 od nazwy miejscowej Olbierzowice (tarnobrzeskie, gmina Klimontów).

    Olbięcki - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbik - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbin - od imienia Albin. Imię, notowane w Polsce od XIV wieku, pochodzenia łacińskiego od Albinus, to od nazwy rodowej Albus ‘biały’.

    Olbiniak - od imienia Albin. Imię, notowane w Polsce od XIV wieku, pochodzenia łacińskiego od Albinus, to od nazwy rodowej Albus ‘biały’.

    Olbiński - od imienia Albin. Imię, notowane w Polsce od XIV wieku, pochodzenia łacińskiego od Albinus, to od nazwy rodowej Albus ‘biały’.

    Olbirowski - 1547 od nazwy miejscowej Olbierzowice (tarnobrzeskie, gmina Klimontów).

    Olbirzowski - 1493 od nazwy miejscowej Olbierzowice (tarnobrzeskie, gmina Klimontów).

    Olborski - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olborski - od nazwy miejscowej Wolbórz (piotrkowskie, gmina Wolbórz).

    Olbory - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbracht - 1510 od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrachtowic - 1480 od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbramski - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbratowski - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrecht - 1490 od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrechtowicz - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrich - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbricht - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrisch - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbromski - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrot - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrotowski - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrtychtowicz - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbruch - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbruś - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbry - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrych - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrychowicz - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrychowski - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrychski - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrycht - 1553 od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrychtowicz - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbryk - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrys - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbryski - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrysz - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbryś - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbryt - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrzych - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbrzymek - od olbrzymek ‘młody olbrzym’.

    Olbrzyś - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olbyś - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Olc - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olcak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olcarczyk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olcen - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olceń - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olch - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olcha - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchanowicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchanowski - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchański - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olcha-Osiński - złożenia brak; Olcha od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’; Osiński

    Olchawa - 1398 od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchawa - 1595 od nazwy miejscowej Olchawa (tarnowskie, gmina Nowy Wiśnicz-Lipnica) lub od olcha.

    Olchawa-Orłowski - złożenia brak; Olchawa 1398 od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’; Orłowski

    Olchawski - od nazwy miejscowej Olchawa (tarnowskie, gmina Nowy Wiśnicz-Lipnica) lub od olcha.

    Olchawy - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchin - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchnowicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olcho - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olcho-Bauza - złożenia brak; Olcho od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’; Bauza brak.

    Olchonik - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchony - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchowa - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchowiak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchowicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchowiecki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchowik - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchowka - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchowko - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchowski - 1673 od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchowy - 1539 od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’ lub od przymiotnika olchowy.

    Olchowyj - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchówek - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchówka - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchówko - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olcht - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olchwierowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olchwirowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olchwiruk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olcon - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olcoń - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olców - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olcyk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczajek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczak - 1463 (Śl); od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander. może też od Olsza, Olcha)

    Olczakowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczan - 1790 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczar - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczedajewski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczewski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczok - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander. (Śl)

    Olczuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczyca - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczyk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczykowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczyn - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olczyński - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oldach - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oldachowski - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oldak - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oldakowski - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oldecki - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oldenburg - od nazwy miejscowej Oldenburg (Niemcy).

    Ole - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Oleaczek - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Oleaczuk - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Oleander - od oleander ‘rodzaj krzewu’.

    Oleanderek - od oleander ‘rodzaj krzewu’.

    Olear - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olearczuk - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olearczyk - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olearka - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olearnik - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olearski - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olearz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Oleasz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Oleaszewski - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olec - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olech - 1441 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olecha - 1494 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechanowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechawa - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechawski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechfierowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olechimowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechna - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechnicki - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechniej - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechniejko - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechniewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechnik - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechniuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechno - 1430 (KrW) od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechnowicz - 1359 (KrW) od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechnowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechny - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechow - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechowa - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechowiak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechowicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechowik - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechowski - 1442 od nazwy miejscowej Olechów (kilka wsi).

    Olechów - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechówka - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olechwier - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olechwierowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olechwieruk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olechwir - 1430 od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olechwirowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olechwiruk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olecki - 1401 od nazwy miasta Olecko (suwalskie).

    Olecz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleczak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleczek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleczko - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleć - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oledzki - od nazwy miejscowej Olędy (białostockie, gmina Brańsk; siedleckie, gmina Mordy, Zbuczyn Poduchowny).

    Olef - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olefar - 1440 od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Oleferko - 1359 od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Oleferowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Oleferuk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olefierczuk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olefir - 1437 (KrW) od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olefirenko - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olefirko - 1441 (KrW) od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olefirowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olefiruk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olej - 1367 od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejagnik - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejak - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejan - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejar - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejarczuk - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejarczyk - 1627 od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejarek - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejarka, m. - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejarko - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejarnik - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’; od olejarnik ‘człowiek wyrabiający olej’.

    Olejarski - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’ lub od przymiotnika olejarski.

    Olejarz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejasz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejaszewski - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejczak - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejczuk - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejczyk - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejek - 1452 od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’ lub od olejek.

    Olejew - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejewicz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejewski - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejiczak - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejkarz - 1459 od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’; od olejkarz ‘ten, co wyrabia lub sprzedaje olej’.

    Olejkiewicz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejko - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejkowicz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejkowski - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejna - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniak - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniarz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejnicak - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejnicki - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejnicz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniczak - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniczakowski - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniczek - 1609 od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniczenko - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniczk - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniczko - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniczkowski - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniczok - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniczuk - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniczyk - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniewicz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejnik - 1454 od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’; od olejnik ‘naczynie na olej’.

    Olejnikow - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejnikowski - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejników - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniszyn - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejniuk - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejnnik - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejny - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejok (Śl) - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejorz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejowicz - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejownik - 1409 od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’; od olejownik ‘człowiek wyrabiający olej’.

    Olejowski - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olejsiejuk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olejsiuk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olejski - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olek - 1416 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olekiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleks - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksa - 1580 od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksak - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksandro - od imienia Aleksander. Imię pochodzenia greckiego, od alékso ‘bronię, wspomagam’ + aner, andros ‘mąż’, notowane w Polsce od XII wieku, także w formach obocznych Aleksandr, Aleksendr, Oleksander, Leksander.

    Oleksiak - 1791 od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksicki - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksicz - 1566 od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksiczyn - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa

    Oleksiej - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksiejczuk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksiejczyk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksiejko - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksiejuk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksienkiewicz - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa

    Oleksieński - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa

    Oleksiewicz - 1395 od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa

    Oleksij - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa

    Oleksij - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksijuk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa

    Oleksijuk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksik - 1624 od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksin - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksiński - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksiów - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksiszyn - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksiuk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksiuk-Łukaszuk - złożenia brak; Oleksiuk od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa; Łukaszuk od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lucas, greckiego Laukas, adaptowanego jako Łukasz i Łuka.

    Oleksiw - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olekso - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksow - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksowicz - 1399 od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksów - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olekst - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olekstak - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksy - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksy - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksyk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksyn - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksyszak - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksyszyn - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleksza - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olekszak - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olekszejak - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olekszewicz - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olekszy - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olekszyk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olekszyn - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olekszyński - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olekszyszyn - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oleliński - 1388 od nazwy miejscowej Olewin, dawniej Olelin, Olawin (katowickie, gmina Olkusz).

    Olempa - od imienia żeńskiego Olimpia. Imię pochodzenia greckiego Olympiás, to od nazwy góry Olimp

    Olempiejok - od imienia żeńskiego Olimpia. Imię pochodzenia greckiego Olympiás, to od nazwy góry Olimp

    Olempiejuk - od imienia żeńskiego Olimpia. Imię pochodzenia greckiego Olympiás, to od nazwy góry Olimp

    Olempijuk - od imienia żeńskiego Olimpia. Imię pochodzenia greckiego Olympiás, to od nazwy góry Olimp

    Olempski - od imienia żeńskiego Olimpia. Imię pochodzenia greckiego Olympiás, to od nazwy góry Olimp

    Olena - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olencewicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenczuk - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenczyn - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olendarczyk - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olendarek - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olender - 1616 od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olenderczak - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olenderczuk - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olenderczyk - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olenderek - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olenderkiewicz - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olenderowicz - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olenderski - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olenderzyński - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olendor - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olendra - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olendrowicz - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olendrowski - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olendrzewski - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olendrzyński - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olendski - od nazwy miejscowej Olędy (białostockie, gmina Brańsk; siedleckie, gmina Mordy, Zbuczyn Poduchowny).

    Olendzki - od nazwy miejscowej Olędy (białostockie, gmina Brańsk; siedleckie, gmina Mordy, Zbuczyn Poduchowny).

    Olendzki-Wigdorowicz - złożenia brak; Olendzki od nazwy miejscowej Olędy (białostockie, gmina Brańsk; siedleckie, gmina Mordy, Zbuczyn Poduchowny); Wigdorowicz 1571 od niemieckiej nazwy osobowej Wigdor, ta od imienia Victor.

    Olenia - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniacz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniak - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniarz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniasz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenicek - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenicki - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenicz - 1391 od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniczak - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniczek - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniczenko - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniec - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniecki - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniecz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniewicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniewski - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenik - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenin - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniński - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniów - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniszyn - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniuch - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleniuk - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenkiewicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenkiewicz-Martyniszyn - złożenia brak; Olenkiewicz od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?; Martyniszyn od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do bboga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku. Możliwe też od imienia żeńskiego Marta.

    Olenko - 1370 (KrW) od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenkowicz - 1437 od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenkowski - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olennik - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenowicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenski - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenszyn - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenycz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olenyszyn - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleń - 1423 od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleńczak - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleńczuk - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleńczyk - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleńczyn - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleńkiewicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleńko - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleńkowicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleńkowski - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleński - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oleornik - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Oleownik - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Oler - 1385 od niemieckich nazw osobowych Oler, Ohler, te od średnio-wysoko-niemieckiego öler, olejer ‘producent oleju roślinnego’.

    Oleraczyk - od niemieckich nazw osobowych Oler, Ohler, te od średnio-wysoko-niemieckiego öler, olejer ‘producent oleju roślinnego’.

    Oleradzki - od niemieckich nazw osobowych Oler, Ohler, te od średnio-wysoko-niemieckiego öler, olejer ‘producent oleju roślinnego’.

    Olerczuk - od niemieckich nazw osobowych Oler, Ohler, te od średnio-wysoko-niemieckiego öler, olejer ‘producent oleju roślinnego’.

    Olerczyk - od niemieckich nazw osobowych Oler, Ohler, te od średnio-wysoko-niemieckiego öler, olejer ‘producent oleju roślinnego’.

    Olerik - od niemieckich nazw osobowych Oler, Ohler, te od średnio-wysoko-niemieckiego öler, olejer ‘producent oleju roślinnego’.

    Olerko - od niemieckich nazw osobowych Oler, Ohler, te od średnio-wysoko-niemieckiego öler, olejer ‘producent oleju roślinnego’.

    Oleryk - od niemieckich nazw osobowych Oler, Ohler, te od średnio-wysoko-niemieckiego öler, olejer ‘producent oleju roślinnego’.

    Oles - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesa - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesch - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander. (Śl)

    Oleschko - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander. (Śl)

    Oleschlager - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesczuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesczyk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesen - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiak - 1791 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesicki - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiczuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiejczuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiejek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiejko - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiejszuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiejuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesienkiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiewski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesik - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesinkiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiński - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiński - od nazwy miejscowej Olesin, dawniej Oleszyn (kilka wsi).

    Olesionkiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiowicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesiuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleski - 1388 od nazw miejscowych typu Olsza, Oleszno, Olesko (kilka wsi).

    Oleskiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleskiuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleskiw - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesko - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleskow - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesków - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesky - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesniak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olesnicki - od nazwy miejscowej Oleśnica, dawniej Olesznica (kilka wsi).

    Olesniewicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olesnik - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olesowicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olessiak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesza - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszański - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszczak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszczek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszczenko - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszczuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszczyk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszczyński - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszczyszyn - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszejuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszejuk - 1475 (KrW) od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander albo od imienia wschodniosłowiańskiego Olesiej, Olisiej, z biblijnego Elizeusz.

    Oleszek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszewski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszka - 1498 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszkiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszkin - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszko - 1404 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszkowicz - 1442 (KrW) od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszkowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olesznicki - 1394 od nazwy miejscowej Oleśnica, dawniej Olesznica (kilka wsi).

    Oleszniewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszniowicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszo - 1439 (KrW) od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszow - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszowiec - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszów - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszyca - 1396 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszycki - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszyk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleszyński - 1393 od nazwy miejscowej Olesin, dawniej Oleszyn (kilka wsi).

    Oleszyński - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleś - 1791 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleśka - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleśkiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleśko - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleśkow - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleśkowicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleśkowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleśków - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleśna - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Oleśniak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Oleśnica - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Oleśnicki - od nazwy miejscowej Oleśnica, dawniej Olesznica (kilka wsi).

    Oleśnicki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Oleśniczak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Oleśniewicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Oleśnik - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Oleśniowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oleśny - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olewczyński - od olewać ‘oblewać’.

    Olewiak - od olewać ‘oblewać’.

    Olewicki - od olewać ‘oblewać’.

    Olewicz - 1391 od olewać ‘oblewać’.

    Olewiecki - od olewać ‘oblewać’.

    Olewin - od olewać ‘oblewać’.

    Olewinicki - od olewać ‘oblewać’.

    Olewiński - 1407 od nazwy miejscowej Olewin, dawniej Olelin, Olawin (katowickie, gmina Olkusz).

    Olewka - od olewać ‘oblewać’.

    Olewniak - od olewać ‘oblewać’.

    Olewnicki - od olewać ‘oblewać’.

    Olewniczak - od olewać ‘oblewać’.

    Olewniczek - od olewać ‘oblewać’.

    Olewniczuk - od olewać ‘oblewać’.

    Olewnik - 1438 od olewać ‘oblewać’ lub od olejownik, oliwnik ‘wyrabiający olej’.

    Olewnikowski - od olewać ‘oblewać’ lub od olejownik, oliwnik ‘wyrabiający olej’.

    Olewski - od olewać ‘oblewać’ lub od olejownik, oliwnik ‘wyrabiający olej’.

    Olex - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olexiński - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olexy - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olęcki - od nazwy miejscowej Olędy (białostockie, gmina Brańsk; siedleckie, gmina Mordy, Zbuczyn Poduchowny).

    Olęder - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olęderczyk - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olęderek - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olędrowicz - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olędrzuńska - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olędrzyński - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olędzki - od nazwy miejscowej Olędy (białostockie, gmina Brańsk; siedleckie, gmina Mordy, Zbuczyn Poduchowny).

    Olęncki - od nazwy miejscowej Olędy (białostockie, gmina Brańsk; siedleckie, gmina Mordy, Zbuczyn Poduchowny).

    Olęndrzyński - od Holender ‘pochodzący z Holandii’.

    Olfier - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olfierowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olfinier - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olfir - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olfirowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olga, m. - 1435 od imienia żeńskiego Olga. Imię, używane dawniej na Kresach Wschodnich, znane w językach ruskich, pochodzi od skandynawskiego Helga.

    Olgasiuk - od imienia żeńskiego Olga. Imię, używane dawniej na Kresach Wschodnich, znane w językach ruskich, pochodzi od skandynawskiego Helga.

    Olgo - od imienia żeńskiego Olga. Imię, używane dawniej na Kresach Wschodnich, znane w językach ruskich, pochodzi od skandynawskiego Helga.

    Olgomiec - od imienia żeńskiego Olga. Imię, używane dawniej na Kresach Wschodnich, znane w językach ruskich, pochodzi od skandynawskiego Helga.

    Olgoniec - od imienia żeńskiego Olga. Imię, używane dawniej na Kresach Wschodnich, znane w językach ruskich, pochodzi od skandynawskiego Helga.

    Olgowicz - od imienia żeńskiego Olga. Imię, używane dawniej na Kresach Wschodnich, znane w językach ruskich, pochodzi od skandynawskiego Helga.

    Olgowski - od imienia żeńskiego Olga. Imię, używane dawniej na Kresach Wschodnich, znane w językach ruskich, pochodzi od skandynawskiego Helga.

    Olgrzymek - od olbrzymek ‘młody olbrzym’.

    Olha - od imienia żeńskiego Olga. Imię, używane dawniej na Kresach Wschodnich, znane w językach ruskich, pochodzi od skandynawskiego Helga.

    Olhow - od imienia żeńskiego Olga. Imię, używane dawniej na Kresach Wschodnich, znane w językach ruskich, pochodzi od skandynawskiego Helga.

    Oli - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Olias - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Oliasz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Olich - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichfierczuk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichier - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichierowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichnier - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichnierowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichno - 1478 (KrW) od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olichnowicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olichorowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olichwa - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olichwer - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichwier - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichwierczuk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichwierowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichwir - 1430 od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichwirowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olichwiruk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olicki - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oliczarowicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olieniacz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olieniak - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olifenik - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olifer - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Oliferczuk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Oliferek - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Oliferko - 1442 od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Oliferuk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olifier - 1488 od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olifierczuk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olifierko - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olifierowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olifir - 1443 od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olifirenko - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olifirko - 1442 od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olifirowicz - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olifirowicz-Kalinowicz - złożenia brak; Olifirowicz od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’; Kalinowicz

    Olifiruk - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olijar - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olijarczyk - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olijarnik - od olej ‘płynny tłuszcz wyciskany z olowek lub innych roślin oleistych’.

    Olijasz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Olijewski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Olik - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olikiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olikow - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olikowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olików - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oliksiejczuk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oliksiejczuk - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oliksiewicz - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Oliksów - od imienia Aleksy. Imię pochodzenia greckiego, od Aléksios, skrócenie od imion złożonych typu Aléksandros, Aléksios. W Polsce notowane od XIII wieku w wariantach Aleksy, Aleksa, Aleks, Holeksy, Oleksy, Oleksa.

    Olimpia - od imienia żeńskiego Olimpia. Imię pochodzenia greckiego Olympiás, to od nazwy góry Olimp.

    Olimpiejok - od imienia żeńskiego Olimpia. Imię pochodzenia greckiego Olympiás, to od nazwy góry Olimp

    Olimpiejuk - od imienia żeńskiego Olimpia. Imię pochodzenia greckiego Olympiás, to od nazwy góry Olimp.

    Olimpijuk - od imienia żeńskiego Olimpia. Imię pochodzenia greckiego Olympiás, to od nazwy góry Olimp

    Olimpiuk - od imienia żeńskiego Olimpia. Imię pochodzenia greckiego Olympiás, to od nazwy góry Olimp

    Olin - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olincki - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olinek - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oliner - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oliniacz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oliniak - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oliniewicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olinirowicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olinkiewicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olinkowski - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olinowicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olińkowski - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oliński - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olis - od imienia Elisiej, używanego w Kościele prawosławnym, z greckiego Elissaios, to z hebrajskiego Elišua ‘Bóg jest moim zbawieniem’.

    Olis - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oliseiejko - od imienia Elisiej, używanego w Kościele prawosławnym, z greckiego Elissaios, to z hebrajskiego Elišua ‘Bóg jest moim zbawieniem’.

    Olisewicz - od imienia Elisiej, używanego w Kościele prawosławnym, z greckiego Elissaios, to z hebrajskiego Elišua ‘Bóg jest moim zbawieniem’.

    Olisewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olisiejko - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olisiejuk - od imienia Elisiej, używanego w Kościele prawosławnym, z greckiego Elissaios, to z hebrajskiego Elišua ‘Bóg jest moim zbawieniem’.

    Olisiejuk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olisienkiewicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olisierowicz - od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Olisiewicz - od imienia Elisiej, używanego w Kościele prawosławnym, z greckiego Elissaios, to z hebrajskiego Elišua ‘Bóg jest moim zbawieniem’.

    Olisiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olisiński - od imienia Elisiej, używanego w Kościele prawosławnym, z greckiego Elissaios, to z hebrajskiego Elišua ‘Bóg jest moim zbawieniem’.

    Oliskiewicz - od imienia Elisiej, używanego w Kościele prawosławnym, z greckiego Elissaios, to z hebrajskiego Elišua ‘Bóg jest moim zbawieniem’.

    Oliskiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olisko - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oliszej - 1480 (KrW) od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander albo od imienia wschodniosłowiańskiego Olisiej, z biblijnego Elizeusz.

    Oliszek - od imienia Elisiej, używanego w Kościele prawosławnym, z greckiego Elissaios, to z hebrajskiego Elišua ‘Bóg jest moim zbawieniem’.

    Oliszek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oliszewicz - od imienia Elisiej, używanego w Kościele prawosławnym, z greckiego Elissaios, to z hebrajskiego Elišua ‘Bóg jest moim zbawieniem’.

    Oliszewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oliszewski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oliszkiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oliśkiewicz - od imienia Elisiej, używanego w Kościele prawosławnym, z greckiego Elissaios, to z hebrajskiego Elišua ‘Bóg jest moim zbawieniem’.

    Oliśkiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oliwa - 1397 od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwecki - od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwiak - od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwiczka - od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwiecki - od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwiński - 1690 od nazwy miejscowej Olewin, dawniej Olelin, Olawin (katowickie, gmina Olkusz) lub od oliwa.

    Oliwka - 1453 od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwkiewicz - od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwko - od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwkowski - od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwnia - od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwniak - od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwniewicz - od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Oliwski - od oliwa ‘płynny tłuszcz otrzymywany z owoców oliwki’.

    Olizar - 1445 od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Olizarczyk - od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Olizarewicz - od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Olizarowicz - 1454 (KrW) od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Olizarowski - od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Olizaruk - od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Olizerowicz - od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Olizerowski - od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Olizorowicz - od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Oljasz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Olk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olka, m. - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olkieś - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olkiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olkis - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olkisz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olkiś - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olko - 1432 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olkoniusz - 1599 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander (latynizacja).

    Olkowicz - 1426 od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olkowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olków - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olkus - od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Olkusiak - od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Olkusik - od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Olkuski - od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Olkusnik - od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Olkusz - od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Olkuszewski - od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Olkuszko - od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Olkusznik - 1649 od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Olkuśniak - od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Olkuśnik - od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Ollczak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Ollech - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Ollek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olles - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Ollesiński - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Ollesz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Ollik - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Ollisiewicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Ollsiak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Oloch - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oloczek - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olof - od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olofero - 1442 od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olofiir - 1477 od imienia Olefir używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Eleuthérios, od eleútheros ‘wolny’.

    Olonko - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olończuk - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olończyk - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Oloński - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Olos - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olosz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oloszczyński - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oloszok - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oloś - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olsacki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olscha - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olschak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olschar - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olschenka - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olscher - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olschewski - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olschimke - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olschinka - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olschinke - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olschofska - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olschok - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olschówka - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olsewicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olsienkiewicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olsiewicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olsiewski - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olsinkiewicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olsiński - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olski - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olsok - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’. (Śl)

    Olsz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszacki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszakowski - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszal - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszał - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszamowski - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszanecki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszanicki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszaniec - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszaniecki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszanik - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszanko - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszanowicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszanowski - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszański - od nazw miejscowych typu Olszany, Olszanice, Olszańce.

    Olszawka - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszawski - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszawy - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszczak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszczuk - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszczyk - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszczyński - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszecki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszek - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszeniacki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszeniak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszeniecki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszenka - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszenko - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszenna - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszenny - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszeński - od nazw miejscowych typu Olszany, Olszanice, Olszańce.

    Olszer - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszeski - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszewer - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszewiak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszewicki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszewicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszewiec - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszewik - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszewski - od nazw miejscowych Olszowa, Olszewo (częste).

    Olszka - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszkiewicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszko - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszkowiak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olsznicki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszok - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’. (Śl)

    Olszonowicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszonowski - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszońska - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszow - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszowiak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszowic - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszowicz - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszowik - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszowka - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszowki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszowski - od nazw miejscowych Olszowa, Olszewo (częste).

    Olszowy - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olsztyński - od nazwy miejscowej Olsztyn (częstochowskie, gmina Olsztyn).

    Olszuk - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszyca - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszycki - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszyczka - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszyk - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszykowski - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszymka - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszyn - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszyna - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’; od olszyna ‘las olszowy’.

    Olszyniak - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszynka - 1684 - od olsza, olcha ‘drzewo liściaste’.

    Olszyński - 1392 od nazw miejscowych Olszyna, Olszyny (częste).

    Olt - 1399 od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltacki - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltans - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltarzewski - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Olter - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltersdorf - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltman - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltmann - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltmanowic - 1399 od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Olto - 1206 od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Olton - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltoń - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltuch - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltuszewski - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltz - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Oltze - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Olubek - od gołąb.

    Olubiec - od gołąb.

    Olubiński - od gołąb.

    Oluch - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olucha, m. - 1497 (KrW) od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oluchna - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oluchno - 1489 (KrW) od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Olusiński - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oluszczak - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oluszczyk - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Oluszyński - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Ołapiński - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ołapka - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Oława - 1292 od nazwy miasta Oława (wrocławskie).

    Oławski - 1401 od nazwy miasta Oława (wrocławskie).

    Ołąbek - od gołąb.

    Ołbiec - od gołąb.

    Ołbiński - od gołąb.

    Ołbrycht - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Ołdachowski - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdaczuk - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdak - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdakowski - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdanowski - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdański - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdek - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdyk - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdyński - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdytowski - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdziej - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdziejewicz - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdziejewski - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdziejowski - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołdzitowski - od niemieckiego alt, dolnoniemieckiego old ‘stary’.

    Ołenczyn - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Ołeniak - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Ołenicz - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Ołeniów - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Ołeniuk - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Ołenyszyn - od imion na Ol-, typu staropolskiego Olena (= Helena), Oleksander, Oleksy lub od wschodniosłowiańskiego oleń ‘jeleń’, prasłowiańskiego olen?.

    Ołka, m. - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander.

    Ołko - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander

    Ołkowicz - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander

    Ołkowski - od imion na Ol-, typu Oleksy, Oleksander

    Ołomuńczyk - 1670 od nazwy miasta Ołomuniec (Czechy).

    Ołot - od hołota ‘pospólstwo’, dawniej ‘ubogi’.

    Ołota - od hołota ‘pospólstwo’, dawniej ‘ubogi’.

    Ołotka - od hołota ‘pospólstwo’, dawniej ‘ubogi’.

    Ołowczyk - 1609 od ołów.

    Ołowecki - od ołów.

    Ołowek - od ołów.

    Ołowiak - od ołów.

    Ołowiana - od ołów; od przymiotnika ołowny ‘ołowiany’.

    Ołowianiuk - od ołów; od przymiotnika ołowny ‘ołowiany’.

    Ołowiany - od ołów; od przymiotnika ołowny ‘ołowiany’.

    Ołowiańczyk - od ołów; od przymiotnika ołowny ‘ołowiany’.

    Ołowicki - od ołów; od przymiotnika ołowny ‘ołowiany’.

    Ołowiec - 1599 od ołowiec ‘kruszec bogaty w ołów’.

    Ołowiecki - od ołów; od przymiotnika ołowny ‘ołowiany’.

    Ołowik - od ołów.

    Ołowina - od ołów.

    Ołowiniuk - od ołów.

    Ołowiński - od ołów.

    Ołowka - 1483 (KrW) od głowa.

    Ołowna - od ołów; od przymiotnika ołowny ‘ołowiany’.

    Ołownia - od ołów; od przymiotnika ołowny ‘ołowiany’.

    Ołownik - od ołów; od przymiotnika ołowny ‘ołowiany’.

    Ołowniuk - od ołów; od przymiotnika ołowny ‘ołowiany’.

    Ołowny - 1403 od ołów; od przymiotnika ołowny ‘ołowiany’.

    Ołowski - od ołów.

    Ołów - od ołów.

    Ołówa - od ołów.

    Ołówek - od ołów lub od ołówek.

    Ołówka - od ołów lub od ołówek.

    Ołówko - od ołów lub od ołówek.

    Ołpiński - od nazwy miejscowej Ołpiny (tarnowskie, gmina Szerzyny).

    Ołub - od gołąb.

    Ołuba - od gołąb.

    Ołubania - od gołąb.

    Ołubczyński - od gołąb.

    Ołubek - od gołąb.

    Ołubiec - od gołąb.

    Ołubowicz - od gołąb.

    Ołupczyński - od gołąb.

    Ołupski - od gołąb.

    Omalańczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omalczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omalecki - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omalian - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omasta - od omasta ‘okrasa, tłuszcz dodawany do potraw’, omaścić ‘użyźnić, okrasić’.

    Omastka - od omasta ‘okrasa, tłuszcz dodawany do potraw’, omaścić ‘użyźnić, okrasić’.

    Omasza - od omasta ‘okrasa, tłuszcz dodawany do potraw’, omaścić ‘użyźnić, okrasić’.

    Omaszta - od omasta ‘okrasa, tłuszcz dodawany do potraw’, omaścić ‘użyźnić, okrasić’.

    Omazda - od omasta ‘okrasa, tłuszcz dodawany do potraw’, omaścić ‘użyźnić, okrasić’.

    Omazga - od omasta ‘okrasa, tłuszcz dodawany do potraw’, omaścić ‘użyźnić, okrasić’; od omazać ‘opruszyć’.

    Omel - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omela - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelak - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelan - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelanczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelanczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelaniec - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelaniek - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelaniuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelanowicz - 1457 od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelanowski - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelańczak - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelańczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelańczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelański - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelaszko - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omelczenik - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omelczenko - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omelczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omelczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omeleniuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeleńczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelewski - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelian - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelianczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelianiuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelianowicz - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeliańczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeliańczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelik - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelin - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omeliński - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omelion - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeljan - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeljanczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeljanczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeljaniuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeljanowicz - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeljańczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeljańczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelka - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelko - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelkowicz - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelniuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelon - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeloński - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelowicz - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelski - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeluch - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeluk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omelusik - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeluszka - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omeła - 1390 od omleć ‘zemleć’.

    Omełko - od omleć ‘zemleć’.

    Omełta - 1398 od staropolskiego omełty ‘oczyszczony z plew’.

    Omełto - 1388 od staropolskiego omełty ‘oczyszczony z plew’.

    Omełtowicz - 1451 od staropolskiego omełty ‘oczyszczony z plew’.

    Omełty - 1381 od staropolskiego omełty ‘oczyszczony z plew’.

    Omiecina - , m.1430 od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’; od staropolskiego omieciny ‘pył mączny’, też ‘śmieci’.

    Omieciński - 1664 od nazwy miejscowej Omięciny (ciechanowskie, gmina Nowe Miasto).

    Omieciuch - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omiecki - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omieczyński - od nazwy miejscowej Omięciny (ciechanowskie, gmina Nowe Miasto).

    Omiela - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielan - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielanczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielanczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielaniec - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielaniuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielańczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielańczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielaski - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielaszko - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielczenko - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielczenkow - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielecki - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielian - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielianczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielianczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielianienko - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielianiuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielianowicz - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omieliańczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omieliańczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielieniuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielijańczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielik - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omieliński - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omieljanczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omieljanczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omieljaniuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omieljanowicz - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omieljańczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omieljańczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omielniuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omielski - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omieluszko - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omieniuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia

    Omieszałkowicz - 1552 od staropolskiego omieszkać ‘nie stawić się gdzieś’, omieszkały ‘oswojony, domowy’.

    Omietacz - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omietański - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omietek - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omieteński - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omietoński - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omięciński - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omięcki - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omilan - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilandowski - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilanowicz - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilanowski - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilańczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilczenko - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilian - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilianczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilianczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilianiuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilianowicz - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilianowski - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiliańczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiliańczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilijańczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilion - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiliusik - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiljan - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiljanczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiljaniuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiljanowicz - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiljanowski - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiljańczuk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiljańczyk - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omillian - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omilusik - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiluszko - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omiński - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omiocki - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omiołek - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omiotacz - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’.

    Omiotek - od omieść, omiotać ‘zetrzeć, zamieść’; od omiotki ‘to, co omiecione, ograbki’.

    Omleciak - od omlet ‘potrawa z jaj’, może też od omleć ‘zemleć’.

    Omleczenko - od omlet ‘potrawa z jaj’, może też od omleć ‘zemleć’.

    Omlet - od omlet ‘potrawa z jaj’, może też od omleć ‘zemleć’.

    Omokło - 1587 od omokły ‘zmoczony’.

    Omrzygłod - od omrzeć ‘obmierznąć, obrzydnąć’ + głód.

    Omszałek - od omszały ‘obrosły mchem, spleśniały’.

    Omyla - od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omylak - od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omylakowski - od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omylanowski - od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omylański - od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omyliak - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omylian - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Omyliński - od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omylony - 1494 od staropolskiego omylony ‘oszukany’.

    Omylski - od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omyła - 1443 od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omyłek - od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omyłka - od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omyłko - od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omyło - od omylić ‘zmylić, oszukać’.

    Omysł - 1400 od staropolskiego omysł ‘zamiar’.

    Onac - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onacewicz - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onaciewicz - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onacik - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onaciuk - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onacki - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onacko - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onacy - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onacz - 1471 od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onaczewski - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onaczka - 1437 (KrW) od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onaczko - 1437 (KrW) od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onaczuk - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onaczyszyn - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’.

    Onak - od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’; od onak ‘niezwykle, dziwnie’.

    Onak-Mirowski - złożenia brak; Onak od imienia wschodniosłowiańskiego Onanija (= Ananiasz), w pochodnych może też od onaczyć, onacować ‘robić po swojemu; kaprysić’; od onak ‘niezwykle, dziwnie’; Mirowski 1469 od nazw miejscowych Mirowice, Mirów (kilka wsi).

    Onaliński - od imienia Ananija, notowanego na Kresach Wschodnich od XIV wieku. Imię biblijne, z greckiego Ananias, a to z hebrajskiego Hananyah(u) ‘Jahwe jest łaskawy’.

    Onanija - 1413 od imienia Ananija, notowanego na Kresach Wschodnich od XIV wieku. Imię biblijne, z greckiego Ananias, a to z hebrajskiego Hananyah(u) ‘Jahwe jest łaskawy’.

    Onanowicz - od imienia Ananija, notowanego na Kresach Wschodnich od XIV wieku. Imię biblijne, z greckiego Ananias, a to z hebrajskiego Hananyah(u) ‘Jahwe jest łaskawy’.

    Onasch (Pom) - od imienia Jonasz. Imię pochodzenia hebrajskiego, od jonah ‘gołąb’. W Polsce znane od XIII wieku jako Jonasz i Jona.

    Onasz - 1425 od imienia Jonasz. Imię pochodzenia hebrajskiego, od jonah ‘gołąb’. W Polsce znane od XIII wieku jako Jonasz i Jona.

    Onaszkiewicz - od imienia Jonasz. Imię pochodzenia hebrajskiego, od jonah ‘gołąb’. W Polsce znane od XIII wieku jako Jonasz i Jona.

    Onaszko - 1488 od imienia Jonasz. Imię pochodzenia hebrajskiego, od jonah ‘gołąb’. W Polsce znane od XIII wieku jako Jonasz i Jona.

    Onchimow - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Onchimowicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Onda - 1499 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondar - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondera - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Onderak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Onderek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Onderka - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Onderko - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Onderski - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Onderusz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondorek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondra - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondraczek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondraczka, m. - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondral - 1393 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondraszek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrost - XV w. od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrousek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrowicz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondruch - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondruf - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondruk - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrula - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondruła - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrusz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondruszak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondruszczak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondruszek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondruszko - 1489 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrysz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrzej - 1393 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrzejek - 1467 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrzejewic - 1459 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrzejkowic - 1494 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrzejowic - 1208 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondrzejowski - 1449 od nazwy miejscowej Andrzejów (chełmskie, gmina Żmudź).

    Ondrzyca - 1422 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondyc - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondycz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondyczy - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Ondyć - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos. Imię notowane w Polsce od XIIwieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Onichmiuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Onichmowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Onichowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Onichymowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Onicki - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Oniechimiuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Oniechowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Onielan - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onielańczuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onieljanczyk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onieljaniak - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniesiewicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onieszczuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onifaciuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onik - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onikijuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onikiuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onikjuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onilczuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onilian - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onis - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onisczuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniseczko - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onisek - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onisiewicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onisk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniska - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniski - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniskiewicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onisko - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszak - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszczak - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszczenko - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszczók - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszczuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszczuk-Ochrymiuk - złożenia brak; Oniszczuk od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej); Ochrymiuk od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afre, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephrajm ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Oniszczyk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszek - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszenko - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszewicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszka - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszkiewicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszko - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszkowski - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniszyk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniśk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniśkiewicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Oniśko - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onofrjenko - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onofruczuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onofry - 1481 (KrW) od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onofryjczuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onofryjenko - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onofryjuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onoprienko - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onopryczuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onopryjenko - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onopryjuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onopryszek - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onosik - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onoszka - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onoszkewicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onoszkiewicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onoszko - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onoszkowicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onoszkowicz-Jacyna - złożenia brak; Onoszkowicz od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej); Jacyna 1580 od imion na Jacz-, Jak-, typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Onuca - od onuca, dawniej też onucza ‘pas tkaniny do owijania nóg’.

    Onuch - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onuchowski - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onuczyn - od onuca, dawniej też onucza ‘pas tkaniny do owijania nóg’.

    Onuczyński - od onuca, dawniej też onucza ‘pas tkaniny do owijania nóg’.

    Onufczak - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufer - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onuferko - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufner - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrak - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrechuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrej - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrejczuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrejczyk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrejenko - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrejow - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrejów - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrejuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufriak - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufriew - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrijak - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrijew - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrijuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrik - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufriuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrjenko - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrowicz - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrowski - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrów - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufruk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufry - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufryczewski - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufryczkowski - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufryczowski - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufryczuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufryijuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufryjenko - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufryjew - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufryjonek - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufryjuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufryk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrzak - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufrzyk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufszak - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onufszyk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onuprejczyk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onuszczak - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onuszczuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onuszczyk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onuszek - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onuszkanicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onuszkanycz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onuszkiewicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onuszko - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyfryjonek - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onyfryjuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Onysczuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onysek - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onysiak - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onysk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onysko - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyskow - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onysków - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onysyk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onysymow - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyszczak - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyszczuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyszczyk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyszek - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyszk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyszka - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyszkanycz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyszkiewicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyszko - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyszko-Strut - złożenia brak; Onyszko od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej); Strut

    Onyszków - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyściuk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyśk - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyśkiewicz - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyśko - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Onyśków - od imion na On-, typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Opac - od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opach - od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opachowski - od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opaciak - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opacian - 1785 od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opaciarz - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’; od łopaciarz ‘robotnik wyrabiający łopaty’.

    Opaciński - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opacion - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opaciska - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opaciuch - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opacki - 1468 od nazwy miejscowej Opacz (warszawskie, gmina Konstancin-Jeziorna).

    Opacki - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opacz - 1370 od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opaczek - 1473 od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opaczenko - od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opaczewski - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opaczka - od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opaczko - 1383 od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opaczuk - od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opaczyk - od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opaczyński - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opać - od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opadała - 1705 od opadać ‘spadać’.

    Opadczuk - od opadać ‘spadać’.

    Opadczyk - od opadać ‘spadać’.

    Opadła - od opadły ‘’który opadł’.

    Opadły - od opadły ‘’który opadł’.

    Opak - 1428 od opaczyć ‘wywrócić na opak, przeinaczyć’.

    Opala - 1425 od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalach - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalacz - 1423 od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’ lub od opalacz ‘ten, co opala’.

    Opalanko - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalański - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalczewski - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalczuk - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalczyk - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalczyński - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalejczak - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalejczuk - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalenko - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opaleński - 1441 od nazwy miasta Opalenica (poznańskie).

    Opalewicz - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalewski - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalik - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalina - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opaliński - 1621 od nazwy miasta Opalenica (poznańskie).

    Opalisz - 1316 od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalka - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalko - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalkowski - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalla - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalo - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalona - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalony - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opalski - 1679 od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opaluch - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opaluk - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opał - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opała - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opałacz - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opałak - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opałczek - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opałczyk - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opałczyński - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opałek - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opałka - 1574 od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’; od opałka ‘naczynie, w którym opala się, oczyszcza zboże; koszyk, kobiałka’.

    Opałko - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opałkowski - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opałła - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opałło - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opało - od opalić ‘spalić, wypalić’, w pochodnych też od opałać ‘zmęczyć, ćwiczyć’.

    Opanas - 1408 od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Opanasiewicz - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Opanaszczuk - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Opania - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Opankowski - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Opanowicz - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Opanowski - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Opańczewski - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Opański - od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’. W językach wschodniosłowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Opar - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Opara - 1628 od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparacz - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparciak - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparcik - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparczyk - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparek - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparin - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparka - 1632 od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparko - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparkowski - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparlik - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparok - od oparzyć ‘sparzyć’. (Śl)

    Oparowski - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparski - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparzela - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparzelak - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparzeła - od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparzona - 1495 od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparzych - 1495 od oparzyć ‘sparzyć’.

    Oparzysta - od oparzyć ‘sparzyć’; od oparzysty ‘gorący’.

    Oparzysty - od oparzyć ‘sparzyć’; od oparzysty ‘gorący’.

    Opas - 1698 od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasa - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasał - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasała - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasecki - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasek - 1427 od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’; od opasek ‘sakiewka’.

    Opaseński - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opasewicz - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasiak - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasiano - 1399 od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’; opasiony.

    Opasiewicz - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasik - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasiński - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opaska - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opaskowic - 1399 od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasła - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasło - 1523 od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasły - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’; od opasły ‘tęgi, tłusty’.

    Opaso - 1251 od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasowicz - 1381 od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opasowski - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opaszak - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opaszek - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opaszela - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opaszewski - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opaszowski - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opaszula - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opaszyński - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opaś - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opaśnik - od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’.

    Opat - 1398 od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opata - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatczek - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatczyk - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatczyński - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatecki - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatek - 1291 od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opaterny - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatka - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatkiewicz - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatko - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatkowski - 1467 od nazwy miejscowej Opatkowice (kilka wsi).

    Opatniuk - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatocki - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatoń - 1623 od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatow - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatowicz - 1475 od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatowiecki - 1476 od nazwy miejscowej Opatowiec (kieleckie, gmina Opatowiec).

    Opatowski - 1482 od nazw miejscowych Opatów, Opatowice (kilka wsi).

    Opatów - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opatrna - od opatrzyć ‘obejrzeć, oglądnąć’.

    Opatrny - od opatrzyć ‘obejrzeć, oglądnąć’.

    Opatrzałek - od opatrzyć ‘obejrzeć, oglądnąć’.

    Opatrzek - od opatrzyć ‘obejrzeć, oglądnąć’.

    Opatrzyk - od opatrzyć ‘obejrzeć, oglądnąć’.

    Opatyński - od opat ‘przełożony klasztoru’, w pochodnych też od gwarowego opata ‘łopata’.

    Opawa - od nazwy miasta Opawa (Czechy).

    Opawiec - od nazwy miasta Opawa (Czechy).

    Opawka - od nazwy miasta Opawa (Czechy).

    Opawski - 1652 od nazwy miasta Opawa (Czechy).

    Opąchowski - 1789 od nazwy miejscowej Opęchowo (ostrołęckie, gmina Troszyn) lub od opąchać ‘obwąchać’.

    Opec - 1362 od niemieckich nazw osobowych Opitz, Opätz, te od imienia Albrecht lub od opica ‘małpa’.

    Opechowski - od nazwy miejscowej Opęchowo (ostrołęckie, gmina Troszyn) lub od opąchać ‘obwąchać’.

    Opecko - 1316 od niemieckich nazw osobowych Opitz, Opätz, te od imienia Albrecht lub od opica ‘małpa’.

    Openchowski - od nazwy miejscowej Opęchowo (ostrołęckie, gmina Troszyn) lub od opąchać ‘obwąchać’.

    Openkowski - od nazwy miejscowej Opęchowo (ostrołęckie, gmina Troszyn) lub od opąchać ‘obwąchać’.

    Opera - od opera ‘dramat muzyczny’.

    Operacz - od opera ‘dramat muzyczny’.

    Operalski - od opera ‘dramat muzyczny’.

    Operowicz - od opera ‘dramat muzyczny’.

    Operski - od opera ‘dramat muzyczny’.

    Opęchowski - od nazwy miejscowej Opęchowo (ostrołęckie, gmina Troszyn) lub od opąchać ‘obwąchać’.

    Opial - od opiać ‘ośpiewać, omówić’.

    Opiał - od opiać ‘ośpiewać, omówić’.

    Opiała - od opiać ‘ośpiewać, omówić’.

    Opiat - od opiać ‘ośpiewać, omówić’.

    Opiatowski - od opiać ‘ośpiewać, omówić’.

    Opic - 1443 od niemieckich nazw osobowych Opitz, Opätz, te od imienia Albrecht lub od opica ‘małpa’.

    Opicki - od niemieckich nazw osobowych Opitz, Opätz, te od imienia Albrecht lub od opica ‘małpa’.

    Opicz - od niemieckich nazw osobowych Opitz, Opätz, te od imienia Albrecht lub od opica ‘małpa’.

    Opieczonek - od opieka lub od opiekać, opiec.

    Opieczyński - od opieka lub od opiekać, opiec.

    Opieka - od opieka lub od opiekać, opiec.

    Opieklo - 1389 od opieka lub od opiekać, opiec lub od opiekły ‘opalony, tłusty’.

    Opiekoła - od opieka lub od opiekać, opiec.

    Opiekon - 1799 od opiekun ‘sprawujący opiekę’.

    Opiekulski - od opieka lub od opiekać, opiec.

    Opiekuła - od opieka lub od opiekać, opiec.

    Opiekun - 1787 od opiekun ‘sprawujący opiekę’.

    Opiekuński - od opiekun ‘sprawujący opiekę’.

    Opiel - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opiela - 1699 od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opielak - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opielec - 1578 od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opielewicz - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opieliński - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opielka - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opielowski - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opielski - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opieła - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opiełka - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opiera - od opierać się, oprzeć się.

    Opieracz - od opierać się, oprzeć się lub od opieracz ‘ten, co się opiera’.

    Opierała - od opierać się, oprzeć się.

    Opierowicz - od opierać się, oprzeć się.

    Opierowiec - od opierać się, oprzeć się.

    Opierzyński - od opierać się, oprzeć się.

    Opieszał - 1548 od opieszały ‘ociągający się z wykonaniem czegoś, powolny’.

    Opija - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opila - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opilak - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opilec - 1395 od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się; od opilec ‘pijak’.

    Opiliński - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opilka - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opilo - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opilowski - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opilski - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opił - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opiła, m. - 1673 od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opiłek - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opiłka - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opiłko - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opiłkowski - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opiłło - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opiło - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opiłowski - od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opiły - 1415 od staropolskiego opiły ‘pijany, opity’, opić się.

    Opiola - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opiolc - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opiolka - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opioł - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opioła - 1410 od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opiołek - 1707 od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’ lub od opiołek ‘wyrwane chwasty’.

    Opiołka - 1426 od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opion - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opiół - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opióła - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opiółka - od opielać, opleć ‘oczyścić teren z chwastów’.

    Opis - od opis ‘opisanie, treść’, opisać.

    Opitz - od niemieckich nazw osobowych Opitz, Opätz, te od imienia Albrecht lub od opica ‘małpa’.

    Opłaciński - od opłacać, opłata ‘zapłata, należność’.

    Opłacki - od opłacać, opłata ‘zapłata, należność’.

    Opłat - od opłacać, opłata ‘zapłata, należność’.

    Opłatek - od opłacać, opłata ‘zapłata, należność’; też oplatek ‘hostia’.

    Opłatkowski - od opłacać, opłata ‘zapłata, należność’; też oplatek ‘hostia’.

    Opłatna - od opłacać, opłata ‘zapłata, należność’.

    Opłatny - od opłacać, opłata ‘zapłata, należność’; od opłatny, płatny.

    Opłatowski - od opłacać, opłata ‘zapłata, należność’.

    Opławski - od nazwy miejscowej Opławiec (część Bydgoszczy).

    Opłecki - od opłot, opłotek ‘plot; droga między plotami, miejsce ogrodzone płotem’.

    Opłocki - od opłot, opłotek ‘plot; droga między plotami, miejsce ogrodzone płotem’.

    Opłoczyński - od opłot, opłotek ‘plot; droga między plotami, miejsce ogrodzone płotem’.

    Opłota - od opłot, opłotek ‘plot; droga między plotami, miejsce ogrodzone płotem’.

    Opłotek - od opłot, opłotek ‘plot; droga między plotami, miejsce ogrodzone płotem’.

    Opłotna - od opłot, opłotek ‘plot; droga między plotami, miejsce ogrodzone płotem’.

    Opłotnia - od opłot, opłotek ‘plot; droga między plotami, miejsce ogrodzone płotem’.

    Opłotny - od opłot, opłotek ‘plot; droga między plotami, miejsce ogrodzone płotem’; od opłatny ‘sąsiedni’.

    Opłotowicz - od opłot, opłotek ‘plot; droga między plotami, miejsce ogrodzone płotem’.

    Opłutowicz - od opłot, opłotek ‘plot; droga między plotami, miejsce ogrodzone płotem’.

    Opocki - od opoka ‘kamień, skała’.

    Opocz - 1428 od opoka ‘kamień, skała’.

    Opoczeński - 1461 od nazwy miasta Opoczno (piotrkowskie).

    Opoczewski - od opoka ‘kamień, skała’.

    Opoczka - 1426 od opoka ‘kamień, skała’ lub od opoczka ‘mała skała’.

    Opoczko - 1473 od opoka ‘kamień, skała’.

    Opoczyński - 1465 od nazwy miasta Opoczno (piotrkowskie).

    Opok - od opoka ‘kamień, skała’.

    Opoka - 1166 od opoka ‘kamień, skała’.

    Opolany - od opoła ‘deska boczna z kloca’; też z gwarowego opołka ‘opałka’.

    Opolczyk - od opoła ‘deska boczna z kloca’; też z gwarowego opołka ‘opałka’.

    Opolewski - od opoła ‘deska boczna z kloca’; też z gwarowego opołka ‘opałka’.

    Opoliński - od opoła ‘deska boczna z kloca’; też z gwarowego opołka ‘opałka’.

    Opolka - od opoła ‘deska boczna z kloca’; też z gwarowego opołka ‘opałka’.

    Opolko - od opoła ‘deska boczna z kloca’; też z gwarowego opołka ‘opałka’.

    Opolny - od opoła ‘deska boczna z kloca’.

    Opolona - od opoła ‘deska boczna z kloca’.

    Opolony - od opoła ‘deska boczna z kloca’ lub od opalony.

    Opolski - 1392 od nazwy miasta Opole (opolskie).

    Opoła - od opoła ‘deska boczna z kloca’.

    Opołczyński - od opoła ‘deska boczna z kloca’.

    Opołka - od opoła ‘deska boczna z kloca’; też z gwarowego opołka ‘opałka’.

    Opon - od podstawy opon-: od staropolskiego opona ‘zasłona’, opończa ‘dawny płaszcz bez rękawów’.

    Opona - od podstawy opon-: od staropolskiego opona ‘zasłona’, opończa ‘dawny płaszcz bez rękawów’.

    Oponczewski - od podstawy opon-: od staropolskiego opona ‘zasłona’, opończa ‘dawny płaszcz bez rękawów’.

    Oponecki - od podstawy opon-: od staropolskiego opona ‘zasłona’, opończa ‘dawny płaszcz bez rękawów’.

    Oponek - od podstawy opon-: od staropolskiego opona ‘zasłona’, opończa ‘dawny płaszcz bez rękawów’.

    Oponowicz - od podstawy opon-: od staropolskiego opona ‘zasłona’, opończa ‘dawny płaszcz bez rękawów’.

    Oponowski - od podstawy opon-: od staropolskiego opona ‘zasłona’, opończa ‘dawny płaszcz bez rękawów’.

    Opoń - od podstawy opon-: od staropolskiego opona ‘zasłona’, opończa ‘dawny płaszcz bez rękawów’.

    Opończewski - od podstawy opon-: od staropolskiego opona ‘zasłona’, opończa ‘dawny płaszcz bez rękawów’.

    Opoński - od podstawy opon-: od staropolskiego opona ‘zasłona’, opończa ‘dawny płaszcz bez rękawów’.

    Opor - 1295 od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’.

    Opora - od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’.

    Oporacz - od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’.

    Oporczyk - od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’.

    Oporek - od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’.

    Oporka - od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’.

    Oporowicz - od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’.

    Oporowski - od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’ lub od nazw miejscowych Oporów, Oporowo.

    Oporski - od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’ lub od nazw miejscowych Oporów, Oporowo.

    Opozda - od staropolskiego opóździć się ‘spóźnić się’.

    Opozdo - od staropolskiego opóździć się ‘spóźnić się’.

    Opożda - od staropolskiego opóździć się ‘spóźnić się’.

    Opólko - od opoła ‘deska boczna z kloca’; też z gwarowego opołka ‘opałka’.

    Opólski - od nazwy miasta Opole (opolskie).

    Opór - od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’.

    Oppeln-Bronikowski - złożenia brak; Oppeln - brak; Bronikowski od imion złożonych typu Bronisław, Bronisąd, też od brona.

    Oppitz - 1733 od niemieckich nazw osobowych Opitz, Opätz, te od imienia Albrecht lub od opica ‘małpa’.

    Oppor - od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’ lub od nazw miejscowych Oporów, Oporowo.

    Oppór - od opór ‘przeszkoda’, też od staropolskiego opora ‘pożytek, korzyść’ lub od nazw miejscowych Oporów, Oporowo.

    Oprawa - od oprawa ‘doglądanie; strój, wyprawa’.

    Oprawka - od oprawa ‘doglądanie; strój, wyprawa’, od oprawka.

    Oprawko - od oprawa ‘doglądanie; strój, wyprawa’, od oprawka.

    Oprawski - od oprawa ‘doglądanie; strój, wyprawa’.

    Oprych - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Oprychalski - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Oprychał - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Oprychała - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Oprychł - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Oprychło - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Oprychoł - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Opryczko - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Oprys - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Oprysek - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Oprysiak - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Oprysk - od oprysk ‘człowiek opryskliwy’, opryskać ‘skropić’.

    Opryska - od oprysk ‘człowiek opryskliwy’, opryskać ‘skropić’.

    Oprysko - od oprysk ‘człowiek opryskliwy’, opryskać ‘skropić’.

    Opryszak - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Opryszczko - od oprysk ‘człowiek opryskliwy’, opryskać ‘skropić’.

    Opryszek - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Opryszko - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Opryśniak - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Opryśnik - od oprychać ‘oparskać’, też od oprych ‘zbir’.

    Oprzadek - od oprządek ‘przędza zwijająca się na coś’, od oprząść ‘otoczyć przędzą, oszukać’.

    Oprzalak - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Oprzalski - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Oprzał - 1534 od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Oprzała - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Oprzałek - 1525 od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Oprzałka - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Oprzałko - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Oprzałkowski - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Oprzański - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Oprządek - 1486 od oprządek ‘przędza zwijająca się na coś’, od oprząść ‘otoczyć przędzą, oszukać’.

    Oprzedek - od oprządek ‘przędza zwijająca się na coś’, od oprząść ‘otoczyć przędzą, oszukać’.

    Oprzędek - 1768 od oprządek ‘przędza zwijająca się na coś’, od oprząść ‘otoczyć przędzą, oszukać’.

    Oprzędkiewicz - 1799 od oprządek ‘przędza zwijająca się na coś’, od oprząść ‘otoczyć przędzą, oszukać’.

    Oprzędków - od oprządek ‘przędza zwijająca się na coś’, od oprząść ‘otoczyć przędzą, oszukać’.

    Oprzondek - od oprządek ‘przędza zwijająca się na coś’, od oprząść ‘otoczyć przędzą, oszukać’.

    Oprzyla - XVI wiek od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Oprzyński - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Opszalak - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Opszalski - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Opszała - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Opszałka - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Opszałkowski - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Opszański - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Opszowski - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Opszyński - od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Opuchlik - od opuch ‘opuchnięcie’, opuchnąć.

    Opuchły - 1425 od opuchły ‘spuchnięty’.

    Opuchowicz - od opuch ‘opuchnięcie’, opuchnąć.

    Opuchowski - od opuch ‘opuchnięcie’, opuchnąć.

    Opula - od opuch ‘opuchnięcie’, opuchnąć.

    Opulski - od opuch ‘opuchnięcie’, opuchnąć.

    Opuszewicz - od opuch ‘opuchnięcie’, opuchnąć.

    Opuszka - od opuch ‘opuchnięcie’, opuchnąć; od opuszka ‘’poduszeczkowata wyniosłość na dłoniach i podeszwach ssaków’.

    Opuszkiewicz - od opuch ‘opuchnięcie’, opuchnąć; od opuszka ‘’poduszeczkowata wyniosłość na dłoniach i podeszwach ssaków’.

    Opuszko - od opuch ‘opuchnięcie’, opuchnąć; od opuszka ‘’poduszeczkowata wyniosłość na dłoniach i podeszwach ssaków’.

    Opuszyński - od opuch ‘opuchnięcie’, opuchnąć.

    Opyc - od niemieckich nazw osobowych Opitz, Opätz, te od imienia Albrecht lub od opica ‘małpa’.

    Opytz - od niemieckich nazw osobowych Opitz, Opätz, te od imienia Albrecht lub od opica ‘małpa’.

    Ora - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oracewski - od nazw miejscowych Oracze, Oraczew (kilka wsi).

    Oracki - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od staropolskiego przymiotnika oracki, od oracz lub nazwy miejscowej Oracze (suwalskie, gmina Ełk).

    Oracz - 1410 od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od oracz ‘rolnik’.

    Oraczek - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraczewski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraczka - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraczko - 1445 od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraczkowski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraczowicz - 1519 od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraczowski - 1501 od nazw miejscowych Oracze, Oraczew (kilka wsi).

    Oraczyk - 1634 od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraczyński - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraćko - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orajko - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orak - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orakowski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oral - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orala - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oralewski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orałka - 1534 od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oram - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oramiec - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oramis - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oramowicz - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oramowski - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oramski - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oramus - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oran - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraniec - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraniewicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oranin - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orankiewicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oranlek - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oranowski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orańczak - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orańczuk - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orański - od nazwy miejscowej Orania, dziś Orunia (część Gdańska).

    Orański - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orasiński - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraszek - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraszewicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraszewski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraszka - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraszkiewicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraszko - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraś - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oraw - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawa - 1622 od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawczak - 1741 od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawczuk - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawczyk - 1627 od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawec - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawicki - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawicz - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawiec - 1614 od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawiecki - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawietz - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawin - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawiński - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orawski - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orb - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Orba - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; lub od gwarowego orba ‘orka, oranie’.

    Orbach - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Orbaczewski - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Orban - 1644 od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Orbański - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Orbiak - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Orbic - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Orbik - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Orbiński - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Orchowski - 1399 od nazwy miejscowej Orchowo (konińskie, gmina Orchowo) lub od Orchów (sieradzkie, gmina Łask).

    Orcik - od orczyk ‘drewniany drążek w wozie lub narzędzie rolnicze, na którym zapina się postronki lub łańcuchy’.

    Orcikowski - od orczyk ‘drewniany drążek w wozie lub narzędzie rolnicze, na którym zapina się postronki lub łańcuchy’.

    Orciuch - od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Orczak - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od orka.

    Orczakowski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orczan - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orczuk - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orczyca - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orczyk - 1698 od orczyk ‘drewniany drążek w wozie lub narzędzie rolnicze, na którym zapina się postronki lub łańcuchy’.

    Orczykowski - od orczyk ‘drewniany drążek w wozie lub narzędzie rolnicze, na którym zapina się postronki lub łańcuchy’.

    Orczyński - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orda - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordak - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordakiewicz - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordakowski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordał - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordan - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordanik - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordanowicz - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordanowski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordański - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordasz - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordaszewski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordawski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordech - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordecha - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordecki - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordejuk - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordel - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordelewski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordelowski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordełowski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordenowicz - 1411 od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Order - od order ‘odznaczenie’, dawniej ‘rozkaz, zlecenie, przepis’.

    Orderski - od order ‘odznaczenie’, dawniej ‘rozkaz, zlecenie, przepis’.

    Ordęga - 1686 od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordijewicz - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordo - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordoczyński - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordojowicz - 1427 od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordon - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordona - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordonez - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordoniec - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordonowski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordoń - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordoński - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordoszewski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordowicz - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordowski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordych - 1450 od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordycki - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordycz - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordyczyński - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordyk - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordyn - 1443 od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordyna - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordynans - od ordynans ‘służący’.

    Ordynat - od ordynans ‘służący’.

    Ordynecki - od ordynans ‘służący’.

    Ordyniak - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordynicek - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordyniec - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’; ordyniec ‘członek ordy’.

    Ordynka - 1476 od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordynko - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordynowicz - 1449 od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordynowski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordyński - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’ lub od imienia greckiego Ordon lub od łacińskiego ordonis ‘oddział’.

    Ordys - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordysiński - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordyszewski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordyś - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordza - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordzawiała - od ordzewiały ‘zardzewiały; kolor siwo-gniady’.

    Ordzewiała - od ordzewiały ‘zardzewiały; kolor siwo-gniady’.

    Ordzewiały - od ordzewiały ‘zardzewiały; kolor siwo-gniady’.

    Ordzianowski - od ordzewiały ‘zardzewiały; kolor siwo-gniady’.

    Ordziej - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordziejewski - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordzieniewicz - od ordzewiały ‘zardzewiały; kolor siwo-gniady’.

    Ordziewski - od ordzewiały ‘zardzewiały; kolor siwo-gniady’.

    Ordzik - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordziniak - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordziński - od orda ‘dawne państwo tatarskie; tatarski obóz wojskowy’, horda ‘zgraja’.

    Ordzowiała - od ordzewiały ‘zardzewiały; kolor siwo-gniady’.

    Ordzowiały - od ordzewiały ‘zardzewiały; kolor siwo-gniady’.

    Oreczak - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oreczewski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oreczko - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oreja - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orel - od orzeł.

    Orelecki - od orzeł.

    Orelik - od orzeł.

    Oreliszak - od orzeł.

    Orell - od orzeł.

    Orelski - od orzeł.

    Oreluk - od orzeł.

    Oreł - od orzeł.

    Orełko - od orzeł.

    Oremczak - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oremczuk - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oremek - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oremer - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oremkiewicz - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oremus - 1487 od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Orendarczyk - od arenda, harenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orendarz - od arenda, harenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orendasz - od arenda, harenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orendecki - od arenda, harenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orendorz - (Śl) od arenda, harenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orendowicz - od arenda, harenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orendt - od arenda, harenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Oreszczak - od orzech.

    Oreszczenko - od orzech.

    Oreszczuk - od orzech.

    Oreszczyk - od orzech.

    Oreszczyński - od orzech.

    Oreszke - od orzech.

    Oreszkiewicz - od orzech.

    Oreszko - od orzech.

    Oreszuk - od orzech.

    Oreś - od orzech.

    Orewczuk - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Orewiec - od nazwy miasta regionu i rzeki Orawa.

    Oręba - od o + rąbać.

    Orębalski - od o + rąbać.

    Orębski - od o + rąbać.

    Oręda - od orędzie ‘uroczyste oświadczenie głowy państwa’, orędować ‘prosić, przemawiać za kimś’, może też od arenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orędarz - od arenda, harenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orędasz - od arenda, harenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orędowczyk - 1536 od orędownik, orędować, orędowca.

    Orędowicz - od orędzie ‘uroczyste oświadczenie głowy państwa’, orędować ‘prosić, przemawiać za kimś’, może też od arenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orędowski - od orędzie ‘uroczyste oświadczenie głowy państwa’, orędować ‘prosić, przemawiać za kimś’, może też od arenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orędziak - od orędzie ‘uroczyste oświadczenie głowy państwa’, orędować ‘prosić, przemawiać za kimś’, może też od arenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Oręziak - od orędzie ‘uroczyste oświadczenie głowy państwa’, orędować ‘prosić, przemawiać za kimś’, może też od arenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Oręziuk - od orędzie ‘uroczyste oświadczenie głowy państwa’, orędować ‘prosić, przemawiać za kimś’, może też od arenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Orężak - od orędzie ‘uroczyste oświadczenie głowy państwa’, orędować ‘prosić, przemawiać za kimś’, może też od arenda ‘dzierżawa, karczma’.

    Organ - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Organa - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Organarius - 1571 od łacińskiego organarius ‘organista’.

    Organek - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’(od organek ‘dawny przyrząd do formowania i przenoszenia szpalt zecerskich’).

    Organiak - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Organiecki - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Organiński - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Organisciak - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organisciok - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organist - 1449 od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organista - 1375 od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organistka - 1685 od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organistko - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organisty - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’, od gwarowego organisty ‘organista’).

    Organiszczak - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organiszczuk - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organiściak - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organiścik - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organiścinak - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organiściok - (Śl) od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organiściuk - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organiśczak - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’ (od organista ‘grający na odranach’).

    Organka - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Organkiewicz - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Organko - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Organkowski - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Organowicz - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Organowski - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Orgański - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Orgoniak - od organ ‘narzędzie, część ciała ludzkiego’, organy ‘instrument muzyczny’.

    Orian - od Arian ‘zwolennik nauki Ariusza’.

    Oriankowicz - od Arian ‘zwolennik nauki Ariusza’.

    Oriański - od Arian ‘zwolennik nauki Ariusza’.

    Orjan - od Arian ‘zwolennik nauki Ariusza’.

    Orjanik - od Arian ‘zwolennik nauki Ariusza’.

    Orka - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od orka.

    Orkamus - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od orka.

    Orkan-Łęcki - złożenia brak; Orkan -; Łęcki 1576 od nazw miejscowych typu Łęki, Łącko.

    Orkasiewicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od orka.

    Orkassa - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od orka.

    Orkaszewski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od orka.

    Orkieszewski - od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkieszowska - od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkisiak - 1743 od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkisiewicz - od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkisz - 1393 od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkisz - 1393 od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkisz - 1393 od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkiszak - 1687 od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkiszak - 1687 od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkiszek - 1720 od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkiszek - 1720 od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkiszewicz - 1664 Orkisiak 1743 od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkiszewski - od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orkiszowski - 1690 od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orko - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od orka.

    Orkowski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od orka.

    Orkusiewicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od orka.

    Orkusz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od orka.

    Orkuszko - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; od orka.

    Orkwiszewski - od orkisz ‘gatunek jęczmienia’.

    Orla - od orzeł lub od nazwy miejscowej Orla.

    Orlacz - od orzeł.

    Orlak - 1793 od orzeł.

    Orlan - od orzeł.

    Orlanka - od orzeł.

    Orlankiewicz - od orzeł.

    Orlankowicz - od orzeł.

    Orlańczyk - od orzeł.

    Orlański - od orzeł.

    Orlas - od orzeł.

    Orlaś - od orzeł.

    Orlean - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orleańczyk - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orleański - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orlecki - od orzeł.

    Orlen - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orleniuk - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orlenkiewicz - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orlenko - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orlenkowicz - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orleński - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orleski - od orzeł.

    Orlew - od orzeł.

    Orlewicz - od orzeł.

    Orlewski - 1618 od nazw miejscowych Orla, Orle (kilka wsi).

    Orlic - od orzeł.

    Orlicek - od orzeł.

    Orlich - 1470 od orzeł.

    Orlicki - od orzeł.

    Orlicz - 1497 od orzeł.

    Orlicz-Błoński - złożenia brak; Orlicz 1497 od orzeł; Błoński 1432 od nazwy miejscowej Błonie (częste)/

    Orliczek - od orzeł.

    Orlicz-Pawłat - złożenia brak; Orlicz 1497 od orzeł; Pawłat

    Orlicz-Rabiega - złożenia brak; Orlicz 1497 od orzeł; Rabiega

    Orlić - od orzeł.

    Orligóra - od orzeł + góra.

    Orlik - 1398 od orzeł lub od orlik ‘młódy orzeł’.

    Orlik-Grzesik - złożenia brak; od orzeł lub od orlik ‘młódy orzeł’; Grzesik 1527 od imienia Grzegorz. Imię, notowane w Polsce od średniowiecza (XII w.) pochodzenia greckiego, od g gregórios ‘gorliwy, czuwający’.

    Orlikiewicz - od orzeł.

    Orlikow - od orzeł.

    Orlikowski - 1487 od nazwy miejscowej Orlikowo (łomżyńskie, gmina Jedwabne).

    Orlina - od orzeł.

    Orlinow - od orzeł.

    Orliński - 1400 od nazwy miejscowej Orlina (kaliskie, gmina Gizałki), Orla (kilka wsi).

    Orlisz - od orzeł.

    Orliszewski - od orzeł.

    Orlita - od orzeł.

    Orlitz - od orzeł.

    Orlitzki - od orzeł.

    Orlok - od orzeł. (Śl)

    Orlon - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orlonek - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orloński - od orlean ‘gładka tkanina półwełniana’ lub bezpośrednio od nazwy miasta Orlean.

    Orlow - od orzeł.

    Orlowicz - od orzeł.

    Orlowski - od nazw miejscowych Orla, Orle (kilka wsi).

    Orlów - od orzeł.

    Orluk - od orzeł.

    Orlukiewicz - od orzeł.

    Orluta - od orzeł.

    Orła - od orzeł.

    Orłko - 1339 od orzeł.

    Orłoń - od orzeł.

    Orłoński - od orzeł.

    Orłos - od orzeł.

    Orłoska - od orzeł.

    Orłoś - od orzeł.

    Orłow - od orzeł.

    Orłowa - od orzeł.

    Orłowicz - 1458 od orzeł.

    Orłowiec - od orzeł.

    Orłowiejski - od orzeł.

    Orłowski - 1636 od nazw miejscowych Orłów, Orłowo (kilka wsi).

    Orłowski - od nazw miejscowych Orla, Orle (kilka wsi).

    Orłów - od orzeł.

    Orłukowicz - od orzeł.

    Orłuta - od orzeł.

    Orłyk - od orzeł.

    Orma - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormacki - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Orman - 1727 od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormanczyk - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormanic - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormaniec - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormanin - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormanowicz - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormanowski - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormantowski - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormanty - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormańczyk - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormański - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormas - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormawiec - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormen - 1416 od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormiak - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormian - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormianek - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormianik - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormianin - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormiański - 1577 od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’ lub od nazwy miejscowej Ormiany.

    Ormicki - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormieńczyk - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Orminiewski - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Orminski - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormiński - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormon - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormoniec - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormowski - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Ormus - od Ormianin, Ormiańczyk ‘człowiek pochodzący z Armenii’.

    Orna - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornach - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornacik - 1775 od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Ornacki - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornaf - 1419 od niemieckiej nazwy osobowej Hornaff, ta od średnio-wysoko-niemieckiego hornaffe ‘precel, rożek’.

    Ornafa - od niemieckiej nazwy osobowej Hornaff, ta od średnio-wysoko-niemieckiego hornaffe ‘precel, rożek’.

    Ornafel - od niemieckiej nazwy osobowej Hornaff, ta od średnio-wysoko-niemieckiego hornaffe ‘precel, rożek’.

    Ornal - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornalik - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornał - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornałek - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornas - 1571 od niemieckiej nazwy osobowej Hornisse, ta od średnio-wysoko-niemieckiego horniß ‘szerszeń’.

    Ornass - od niemieckiej nazwy osobowej Hornisse, ta od średnio-wysoko-niemieckiego horniß ‘szerszeń’.

    Ornaś - 1566 od niemieckiej nazwy osobowej Hornisse, ta od średnio-wysoko-niemieckiego horniß ‘szerszeń’.

    Ornat - 1628 od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Ornata - od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Ornatek - od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Ornatkiewicz - od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Ornatoski - od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Ornatowicz - 1479 od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Ornatowski - od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Ornecki - od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Ornet - od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Orneta - od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Ornicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orniewicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornik - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orniszewski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornoch - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornot (Śl) - od ornat ‘sakralna szata kapłańska’.

    Ornowicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornowski - od nazwy miejscowej Ornowo (olsztyńskie, gmina Ostróda).

    Ornula - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornulak - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orny - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornych - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Ornycz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orobczuk - od orob ‘cieciorka’.

    Orobeć - od orob ‘cieciorka’.

    Orobiej - od orob ‘cieciorka’.

    Orobko - od orob ‘cieciorka’.

    Oroc - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orocz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oroczko - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oroczowski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oron - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oronczak - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oronia - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oronowicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oronowski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oroń - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oroński - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orosz - od orosz ‘sługa, posługacz’.

    Oroszeny - od orosz ‘sługa, posługacz’.

    Oroszko - od orosz ‘sługa, posługacz’.

    Orowicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orowiec - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orowski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orożko - od orosz ‘sługa, posługacz’.

    Orób - od orob ‘cieciorka’.

    Orschel - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orschulak - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orschulik - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orschulko - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orschulok - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orst - od niemieckiej nazwy osobowej Horst, ta od apelatywu Horst ‘kępa drzew, gniazdo’.

    Orstynowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Horst, ta od apelatywu Horst ‘kępa drzew, gniazdo’.

    Orsul - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orsulak - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orsulok - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula. (Śl)

    Orsza - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orszach - od orszak ‘asysta, świta’.

    Orszagh - od orszak ‘asysta, świta’.

    Orszak - od orszak ‘asysta, świta’.

    Orszakowski - od orszak ‘asysta, świta’.

    Orszeluk - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszolek - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszół - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszt - od niemieckiej nazwy osobowej Horst, ta od apelatywu Horst ‘kępa drzew, gniazdo’.

    Orsztulski - od niemieckiej nazwy osobowej Horst, ta od apelatywu Horst ‘kępa drzew, gniazdo’.

    Orsztynowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Horst, ta od apelatywu Horst ‘kępa drzew, gniazdo’.

    Orszucik - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszula - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszulak - 1725 od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszulan - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszulewicz - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszulewski - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszulik - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszulk - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszulka - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszulko - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszulok - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula. (Śl)

    Orszulska - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszulski - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orszuł - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia od łacińskiego Ursula, to od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Orta - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortac - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortal - od artel, ze staropolskiego ortyl ‘wyrok sądu miejskiego’,

    Ortalak - od artel, ze staropolskiego ortyl ‘wyrok sądu miejskiego’,

    Ortanek - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortarzewski - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortaszewski - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortel - 1494 od artel, ze staropolskiego ortyl ‘wyrok sądu miejskiego’,

    Ortell - od artel, ze staropolskiego ortyl ‘wyrok sądu miejskiego’,

    Ortelowski - od artel, ze staropolskiego ortyl ‘wyrok sądu miejskiego’,

    Ortemski - od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Orthmann - od niemieckiej nazwy osobowej Ortmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ortman ‘sędzia z głosem rozstrzygającym w sporze’.

    Ortko - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortman - od niemieckiej nazwy osobowej Ortmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ortman ‘sędzia z głosem rozstrzygającym w sporze’.

    Ortmann - od niemieckiej nazwy osobowej Ortmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ortman ‘sędzia z głosem rozstrzygającym w sporze’.

    Ortmanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ortmann, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ortman ‘sędzia z głosem rozstrzygającym w sporze’.

    Ortner - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortnowski - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Orto - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Orton - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortonowski - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortoś - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortowicz - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortowski - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortyk - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortyl - 1447 od artel, ze staropolskiego ortyl ‘wyrok sądu miejskiego’,

    Ortyl - od artel, ze staropolskiego ortyl ‘wyrok sądu miejskiego’,

    Ortylewski - od artel, ze staropolskiego ortyl ‘wyrok sądu miejskiego’,

    Ortyli - od artel, ze staropolskiego ortyl ‘wyrok sądu miejskiego’,

    Ortynecki - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortynowicz - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortyński - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Ortz - od ort, orta ‘drobna moneta srebrna’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ort.

    Oruń - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oruński - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oruszko - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orwat - od chorwat, w staropolszczyźnie też charwat ‘pachołek straży miejskiej’ lub od nazwy narodowości Chorwat.

    Orwata - od chorwat, w staropolszczyźnie też charwat ‘pachołek straży miejskiej’ lub od nazwy narodowości Chorwat.

    Orwat-Czernik - złożenia brak; Orwat od chorwat, w staropolszczyźnie też charwat ‘pachołek straży miejskiej’ lub od nazwy narodowości Chorwat; Czernik 1440 od czarny.

    Orwicz-Żelazna - złożenia brak; Orwicz brak; Żelazna od przymiotnika żelazny’.

    Orwicz-Żelazny Żelazny - Żelazny 1388 od przymiotnika żelazny’.

    Orwid-Pluta - złożenia brak; Orwid brak; Pluta 1434 od pluć, pluta ‘ten, co pluje’.

    Orych - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orycki - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Orycz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oryczkowski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oryga - od łacińskiego auriga ‘woźnica, furman’.

    Orygowski - od łacińskiego auriga ‘woźnica, furman’.

    Oryl - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Oryl - od oryl ‘flisak’.

    Orylewski - od oryl ‘flisak’.

    Orylski - od oryl ‘flisak’.

    Oryluk - od oryl ‘flisak’.

    Oryłko - od oryl ‘flisak’.

    Orymus - od łacińskiego oremus ‘módlmy się’.

    Oryn - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Oryna - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Oryncz - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Orynczak - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Orynczuk - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Orynek - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Oryniak - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Orynicz - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Orynik - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Oryniuk - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Orynkiewicz - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Orynkowski - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Orynowicz - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Orynowski - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Orynycz - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Oryńczak - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Oryński - od imienia Irinij, ż. Irina, też Arina, Orina, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego od eirene ‘pokój’, eirenaios ‘pokojowy’.

    Orys - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Orysch - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Orysek - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Orysenko - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Orysiak - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Orysik - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Orysiuk - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Orysz - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryszak - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryszakiewicz - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryszczak - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryszczek - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryszczuk - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryszczyn - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryszczyszyn - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryszewski - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryszkiewicz - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryszko - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryszyc - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Oryś - od imienia Aris, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Ares określało boga wojny.

    Orywal - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orywał - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orywoll - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orywoł - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orz - 1433 od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; lub od gwarowego orba ‘orka, oranie’ lub od orz ‘kon, rumak’.

    Orza - 1378 od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’; lub od gwarowego orba ‘orka, oranie’.

    Orzak - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orzakiewicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orzal - od orzeł.

    Orzalski - od orzeł.

    Orzał - od orzeł.

    Orzała - od orzeł.

    Orzałek - od orzeł.

    Orzałkiewicz - od orzeł.

    Orzana - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Orzanna - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Orzanowski - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Orzański - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Orzasz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orzaszak - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orzec - 1470-80 od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orzech - 1369 od orzech.

    Orzechowiak - od orzech.

    Orzechowicz - 1687 od orzech.

    Orzechowski - 1424 od nazw miejscowych typu Orzechowo, Orzechów, Orzechowce, Orzechowice.

    Orzecki - 1471 od nazwy miejscowej Orzek (KrW).

    Orzek - 1491 (KrW) od nazwy miejscowej Orzek (KrW).

    Orzel - od orzeł.

    Orzelańczyk - od orzeł.

    Orzelski - 1386 od nazwy miejscowej Orle Wielkie (poznańskie, gmina Crzypsko Wielkie); Orle (bydgoskie, gmina Mrocza).

    Orzeł - 1383 od orzeł.

    Orzełek - 1499 od orzeł lub od orzełek ‘mały orzeł’.

    Orzełkiewicz - od orzeł lub od orzełek ‘mały orzeł’.

    Orzełko - od orzeł lub od orzełek ‘mały orzeł’.

    Orzełkowski - od orzeł lub od orzełek ‘mały orzeł’.

    Orzeł-Orlewicz - złożenia brak; Orzeł 1383 od orzeł; Orlewicz od orzeł.

    Orzełowski - od orzeł lub od orzełek ‘mały orzeł’.

    Orzepa - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Orzepiński - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Orzepkowski - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Orzepowski - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Orzeschek - od orzech, orzeszek.

    Orzesek - od orzech, orzeszek.

    Orzesik - od orzech, orzeszek.

    Orzeski - od orzech, orzeszek.

    Orzeszak - 1426 od orzech.

    Orzeszczak - od orzech.

    Orzeszczuk - od orzech.

    Orzeszek - 1224 od orzech, orzeszek.

    Orzeszk - od orzech. (Pom)

    Orzeszka - od orzech.

    Orzeszke - od orzech. (Pom)

    Orzeszko - 1369 od orzech.

    Orzeszko-Ostrejko - złożenia brak; Orzeszko - 1369 od orzech; Ostrejko od ostry.

    Orzeszkowic - 1417 od orzech, orzeszek.

    Orzeszkowski - od orzech, orzeszek.

    Orzesznik - 1371 od orzech, orzeszek.

    Orzeszowic - 1466 od orzech, orzeszek.

    Orzeszowski - od orzech, orzeszek.

    Orzeszyna, m. - od orzech, orzeszek.

    Orzeszyński - od orzech, orzeszek.

    Orzewicz - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orzewiecki - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orzewski - od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’;

    Orzol - od orzeł.

    Orzolik - od orzeł.

    Orzolski - 1615 od orzeł.

    Orzoł - 1749 od orzeł.

    Orzołek - od orzeł.

    Orzopiak - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Orzóg - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Orzół - od orzeł.

    Orzug - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Orzugowski - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Orzuk - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Orzychowski - od nazw miejscowych typu Orzechowo, Orzechów, Orzechowce, Orzechowice.

    Orzyłkowski - od orzeł.

    Orzyłowski - od orzeł.

    Orzyp - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Orzypiński - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Orzysek - od orzech.

    Orzysiak - od orzech.

    Orzysko - od orzech.

    Orzyszak - od orzech.

    Orzyszczuk - od orzech.

    Orzyszek - od orzech.

    Orzyszka - od orzech.

    Orzyszkiewicz - od orzech.

    Orzyszko - od orzech.

    Orzyśków - od orzech.

    Orżanna - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Orżanowski - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Orżeł - od orzeł.

    Os - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osa - 1397 od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osacki - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osaczek - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osaczenko - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osaczuk - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osada - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadca - od osada ‘osiedle, wieś’; od osadźca ‘osadnik’.

    Osadcow - od osada ‘osiedle, wieś’; od osadźca ‘osadnik’.

    Osadców - od osada ‘osiedle, wieś’; od osadźca ‘osadnik’.

    Osadcza - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadczuk - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadczy - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadczyk - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadec - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadek - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadkowski - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadnik - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadnikow - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadowski - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadów - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadza - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osadzień - 1722 od staropolskiego osadzień ‘osadnik’.

    Osadzin - od staropolskiego osadzień ‘osadnik’.

    Osadziny - od staropolskiego osadzień ‘osadnik’.

    Osadziński - od staropolskiego osadzień ‘osadnik’.

    Osadzy - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Osaica - od osada ‘osiedle, wieś’; od oszajca ‘założyciel osady na pustkowiu’.

    Osajca - od osada ‘osiedle, wieś’; od oszajca ‘założyciel osady na pustkowiu’.

    Osak - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osaka - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osakiewicz - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osakowicz - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osakowski - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osał - od osełka, ze staropolskiego osła ‘narzędzie do ręcznego ostrzenia kosy’.

    Osałkowski - od osełka, ze staropolskiego osła ‘narzędzie do ręcznego ostrzenia kosy’.

    Osałowski - od osełka, ze staropolskiego osła ‘narzędzie do ręcznego ostrzenia kosy’.

    Osanda - od osąd ‘ocena’, osądzać ‘orzekać’.

    Osas - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osasiak - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osasiuk - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osąd - 1407 od osąd ‘ocena’, osądzać ‘orzekać’.

    Osciak - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Oscianko - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Oscieniuk - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Oscik - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osciłowicz - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osciłowski - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Oscin - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osciński - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osdoba - od ozdoba ‘upiększenie’.

    Osedowski - od osąd ‘ocena’, osądzać ‘orzekać’.

    Osejca - od osada ‘osiedle, wieś’; od oszajca ‘założyciel osady na pustkowiu’.

    Osek - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Oseka - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Osekowski - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’ lub od nazwy miejscowej Osęka (siedleckie, gmina Strachówka).

    Oseł - od osełka, ze staropolskiego osła ‘narzędzie do ręcznego ostrzenia kosy’.

    Oseła - od osełka, ze staropolskiego osła ‘narzędzie do ręcznego ostrzenia kosy’.

    Osełek - od osełka, ze staropolskiego osła ‘narzędzie do ręcznego ostrzenia kosy’.

    Osełka - 1561 od osełka, ze staropolskiego osła ‘narzędzie do ręcznego ostrzenia kosy’.

    Osełkiewicz - od osełka, ze staropolskiego osła ‘narzędzie do ręcznego ostrzenia kosy’.

    Osełko - od osełka, ze staropolskiego osła ‘narzędzie do ręcznego ostrzenia kosy’.

    Osełkowski - od osełka, ze staropolskiego osła ‘narzędzie do ręcznego ostrzenia kosy’.

    Osemalak - od ósmy; ósemka.

    Osemek - od ósmy; ósemka.

    Osemka - od ósmy; ósemka.

    Osemkowski - od ósmy; ósemka.

    Osemlak - od ósmy; ósemka.

    Osemlok - od ósmy; ósemka.

    Osenda - od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’.

    Osendowski - od osąd ‘ocena’, osądzać ‘orzekać’.

    Osenka - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Osenko - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Osenkowski - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Oseńko - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Oseński - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Oses - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osesek - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osesiak - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osesik - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osesiński - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Oseska - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osesko - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osesok - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Oset - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osetek - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osetkiewicz - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osetkowski - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osetnik - od oset ‘kłująca roślina zielna’; od osetnik ‘motyl dzienny’.

    Osetowski - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osetyk - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osewicz - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osewski - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osęda - od osąd ‘ocena’, osądzać ‘orzekać’.

    Osędowic - 1391 od osąd ‘ocena’, osądzać ‘orzekać’.

    Osędowski - od osąd ‘ocena’, osądzać ‘orzekać’ lub od nazwy miejscowej Osędowice (płockie, gmina Daszyna).

    Osędzki - od osąd ‘ocena’, osądzać ‘orzekać’.

    Osęk - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Osęka - 1419 od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Osękarski - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Osękowski - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Osętek - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Oshmann - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osia - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osiaczyk - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osiadacz - od osiadacz ‘ten, który osiada’.

    Osiadała - od osiadać ‘osiedlać się’.

    Osiadła - od osiadać ‘osiedlać się’.

    Osiadło - od osiadać ‘osiedlać się’.

    Osiadły - od osiadły ‘zamieszkały na stałe’.

    Osiak - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osiakiewicz - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osiakowski - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osial - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiał - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiałka - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiałkiewicz - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiałkowski - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiałowski - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiana - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osianiak - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osianna - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiany - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiański - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiarczyk - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiatycki - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiatyński - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiąglewski - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osiągłowski - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osiąk - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osic - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osica - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osicki - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osicz - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osiczak - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osiczański - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osiczar - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osiczek - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osiczko - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’.

    Osidacz - od osiadać ‘osiedlać się’.

    Osidała - od osiadać ‘osiedlać się’.

    Osidlewicz - od osiadać ‘osiedlać się’.

    Osiec - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osieca - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osiecała - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osiech - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osiechowski - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osiecki - 1392 od nazw miejscowych typu Osiek, Osiecko, Osieczany.

    Osiecko - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osieczak - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osieczek - 1470-80 od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osieczko - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osieczkowski - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osieczonek - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osieczyński - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osiedacz - od osiadać ‘osiedlać się’.

    Osiedlewicz - od osiadać ‘osiedlać się’.

    Osiedła - od osiadać ‘osiedlać się’.

    Osiedły - od osiadać ‘osiedlać się’.

    Osiega - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osieglewski - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osiegła - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osiegłowski - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osiej - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osieja - 1471 od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiejczuk - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiejczyk - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiejewicz - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiejewski - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiejka - 1425 od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiejko - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiejuk - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiek - 1354 od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osieka - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osiekiewicz - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osiekowicz - od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’.

    Osiek-Ruszkowski - złożenia brak; Osiek 1354 od osiekać, siekać ‘obcinać’, ze staropolskiego osiek ‘zasiek, przecinka’; Ruszkowski 1394 od nazw miejscowych typu Ruszkowice, Ruszków (kilka wsi).

    Osiel - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osielak - 1638 od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osielczak - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osielczuk - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osieleniec - od osiadać ‘osiedlać się’; od osiedleniec ‘kolonista’.

    Osielęgiewski - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osieliniec - od osiadać ‘osiedlać się’; od osiedleniec ‘kolonista’.

    Osielski - od nazwy miejscowej Osielsko (bydgoskie, gmina Osielsko).

    Osieł - 1257 od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osiełka - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osiełkiewicz - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osiełkowski - 1787 od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osiemała - od ósmy; ósemka.

    Osiemiecki - od ósmy; ósemka.

    Osiemienko - od ósmy; ósemka.

    Osiemin - od ósmy; ósemka.

    Osiemnicki - od ósmy; ósemka.

    Osienicki - od osina ‘osika’.

    Osieniec - od osina ‘osika’.

    Osieniecki - od osina ‘osika’.

    Osienienko - od osina ‘osika’.

    Osienik - od osina ‘osika’.

    Osienin - od osina ‘osika’.

    Osieniuk - od osina ‘osika’.

    Osienkiewicz - od osina ‘osika’.

    Osienkowski - od osina ‘osika’.

    Osiennicki - od osina ‘osika’.

    Osiennik - od osina ‘osika’.

    Osientowicz - od osina ‘osika’.

    Osień - od osina ‘osika’; od osień ‘jesion’.

    Osieńczuk - od osina ‘osika’.

    Osieńko - od osina ‘osika’.

    Osieński - 1480 od nazw miejscowych Osina, Osiny, Ośno (częste).

    Osiepa - od osiepać ‘obszarpać, obedrzeć’.

    Osiepczuk - od osiepać ‘obszarpać, obedrzeć’.

    Osiepik - od osiepać ‘obszarpać, obedrzeć’.

    Osiepiński - od osiepać ‘obszarpać, obedrzeć’.

    Osiepiuk - od osiepać ‘obszarpać, obedrzeć’.

    Osiepka - od osiepać ‘obszarpać, obedrzeć’.

    Osiepowicz - od osiepać ‘obszarpać, obedrzeć’.

    Osiepski - od osiepać ‘obszarpać, obedrzeć’.

    Osier - od osiory ‘otręby kaszy’.

    Osierda - od osiory ‘otręby kaszy’.

    Osierko - od osiory ‘otręby kaszy’.

    Osierza - od osiory ‘otręby kaszy’.

    Osierzkowski - od osiory ‘otręby kaszy’.

    Osiesa - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osietkiewicz - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osietnik - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osietzki - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Osiewa - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’; od osiewać ‘zasiewać, osiać’.

    Osiewacz - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiewak - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiewala - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiewalski - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiewał - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiewała - 1494 od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiewański - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiewek - od osiać, osieję ‘zasiać, obsiać’.

    Osiewicz - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osiewski - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osięga - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osięgielewski - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osięglewicz - XVIII wiek od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osięglewski - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osięgłowski - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osig - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osiga - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osik - 1425 od osika ‘drzewo liściaste’.

    Osika - 1487 od osika ‘drzewo liściaste’.

    Osikiewicz - od osika ‘drzewo liściaste’.

    Osikowicz - od osika ‘drzewo liściaste’.

    Osikowski - od osika ‘drzewo liściaste’.

    Osilkowicz - od osika ‘drzewo liściaste’.

    Osimek - od ósmy; ósemka.

    Osimenko - od ósmy; ósemka.

    Osimiak - od ósmy; ósemka.

    Osiminicz - od ósmy; ósemka.

    Osimiński - od ósmy; ósemka.

    Osimowicz - od ósmy; ósemka.

    Osimski - od ósmy; ósemka.

    Osin - od osina ‘osika’.

    Osina - 1250 od osina ‘osika’.

    Osinczuk - od osina ‘osika’.

    Osinglewski - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osingłowski - od osiągać, osięgać ‘zdobyć, otrzymać’.

    Osiniak - od osina ‘osika’.

    Osiniecki - od osina ‘osika’.

    Osinik - od osina ‘osika’.

    Osinka - od osina ‘osika’.

    Osinki - od osina ‘osika’.

    Osinkiewicz - od osina ‘osika’.

    Osinko - od osina ‘osika’.

    Osinkowski - od osina ‘osika’.

    Osinowicz - od osina ‘osika’.

    Osinowski - od osina ‘osika’.

    Osinski - od osina ‘osika’.

    Osińczuk - od osina ‘osika’.

    Osińka - od osina ‘osika’.

    Osińki - od osina ‘osika’.

    Osińko - od osina ‘osika’.

    Osiński - 1480 od nazw miejscowych Osina, Osiny, Ośno (częste).

    Osiodły - od osiadać ‘osiedlać się’.

    Osiol - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osioł - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osiołek - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osiołka - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osiołkiewicz - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osiołkowski - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osiołowska - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osiołów - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osior - od osiory ‘otręby kaszy’.

    Osiorek - od osiory ‘otręby kaszy’.

    Osios - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osiowa - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osiowski - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osiowy - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osiowyj - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osiów - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osip - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipa - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipacz - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipak - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipczak - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipczuk - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipczyk - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipenko - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipiak - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipienko - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipienok - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipieńko - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipik - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipiński - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipiuk - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipniak - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipow - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipowa - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipowicz - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipowski - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipów - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osipuk - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osirda - od osiory ‘otręby kaszy’.

    Osirowski - od osiory ‘otręby kaszy’.

    Osis - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osisek - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osiurak - od o + siurać ‘lać ciecz wartkim, przerywanym strumieniem’.

    Osiurek - od o + siurać ‘lać ciecz wartkim, przerywanym strumieniem’.

    Osiwa - od osiwieć ‘stać się siwym’.

    Osiwak - od osiwieć ‘stać się siwym’.

    Osiwala - od osiwieć ‘stać się siwym’.

    Osiwalski - od osiwieć ‘stać się siwym’.

    Osiwała - od osiwieć ‘stać się siwym’.

    Osiwański - od osiwieć ‘stać się siwym’.

    Osiwiała - od osiwieć ‘stać się siwym’.

    Osiwiański - od osiwieć ‘stać się siwym’.

    Osiwicz - od osiwieć ‘stać się siwym’.

    Osiwienko - od osiwieć ‘stać się siwym’.

    Oska - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’; od oska ‘osika, topola’.

    Oskaldowicz - od oskard ‘kilof podwójny’.

    Oskałdowicz - od oskard ‘kilof podwójny’.

    Oskar - 1447 od imienia Oskar. Imię pochodzenia germańskiego Ansger, skandynawskie Oskar, od Asen ‘bóg’ + gar, ger ‘włócznia’.

    Oskara - od imienia Oskar. Imię pochodzenia germańskiego Ansger, skandynawskie Oskar, od Asen ‘bóg’ + gar, ger ‘włócznia’.

    Oskarczyk - od imienia Oskar. Imię pochodzenia germańskiego Ansger, skandynawskie Oskar, od Asen ‘bóg’ + gar, ger ‘włócznia’.

    Oskard - od oskard ‘kilof podwójny’.

    Oskardowicz - od oskard ‘kilof podwójny’.

    Oskarek - od imienia Oskar. Imię pochodzenia germańskiego Ansger, skandynawskie Oskar, od Asen ‘bóg’ + gar, ger ‘włócznia’.

    Oskierko-Jeznacki - złożenia brak; Oskierko- brak; Jeznacki od jezny ‘jadący na koniu’.

    Oskin - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’; od oska ‘osika, topola’.

    Osko - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’; od osica ‘osa’; od oska ‘osika, topola’.

    Oskolec - 1398 - od staropolskiego oskoła ‘sok roślinny’.

    Oskoła - 1474 - od staropolskiego oskoła ‘sok roślinny’.

    Oskołow - od staropolskiego oskoła ‘sok roślinny’.

    Oskólski - od staropolskiego oskoła ‘sok roślinny’.

    Oskraba - od oskrobać, oskrobać ‘okroić, oczyścić’.

    Oskreba - od oskrobać, oskrobać ‘okroić, oczyścić’.

    Oskroba - od oskrobać, oskrobać ‘okroić, oczyścić’.

    Oskroba-Guźniczak - złożenia brak; Oskroba od oskrobać, oskrobać ‘okroić, oczyścić’. Guźniczak od guz ‘zgrubienie, bąbel’.

    Oskubek - od oskubać.

    Oskulski - od staropolskiego oskoła ‘sok roślinny’.

    Oskwarek - 1795 od skwarek ‘skwarek’.

    Oskwark - od skwarek ‘skwarek’.

    Oskwerek - od skwarek ‘skwarek’.

    Oskworek - od skwarek ‘skwarek’.

    Oslicki - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Oslik - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osliński - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Oslislo - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Oslislok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Oslisło - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Osliślok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Oslizło - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Oslizłok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Osliźniok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Osluk - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osła - 1404 od osełka, ze staropolskiego osła ‘narzędzie do ręcznego ostrzenia kosy’.

    Osłapiak - od o + słapać ‘chodzić ociężale’.

    Osłapko - od o + słapać ‘chodzić ociężale’.

    Osłowic - 1426 od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osłowski - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osłów - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Osma - od ósmy; ósemka.

    Osmaczka - od ósmy; ósemka.

    Osmaczko - od ósmy; ósemka.

    Osmagała - od osmagać ‘obić’.

    Osmak - od ósmy; ósemka.

    Osmakiewicz - od ósmy; ósemka.

    Osmakowicz - od ósmy; ósemka.

    Osmala - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmalak - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmaliński - od osmolić ‘okopcić dymem’; może od nazwy miejscowej Osmolice (lubelskie, gmina Strzyżewice).

    Osmalski - od osmolić ‘okopcić dymem’; od nazwy miejscowej Osmolice (lubelskie, gmina Strzyżewice).

    Osmała - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmałek - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmałowski - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osman - 1400 od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmana - 1604 od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmanczuk - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmanczyk - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmanda - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmani - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmaniec - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmanka - 1602 od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmann - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmanow - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmanowicz - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmanowski - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmanów - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmań - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmańczuk - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmańczyk - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmański - 1705 od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osmecki - od osmędzić ‘uwędzić’.

    Osmeczko - od osmędzić ‘uwędzić’.

    Osmeda - od osmędzić ‘uwędzić’.

    Osmela - 1534 od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmelak - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmelczuk - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmelek - od osmędzić ‘uwędzić’.

    Osmena - od osmędzić ‘uwędzić’.

    Osmenda - od osmędzić ‘uwędzić’.

    Osmęcki - od osmędzić ‘uwędzić’.

    Osmęda - od osmędzić ‘uwędzić’.

    Osmędza - od osmędzić ‘uwędzić’.

    Osmędzki - od osmędzić ‘uwędzić’.

    Osmielak - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmielski - 1789 od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmol - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmola - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmolak - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmolik - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmoliński - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmolski - od nazwy miejscowej Osmolice (lubelskie, gmina Strzyżewice).

    Osmoł - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmoła - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmołek - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmołowicz - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmołów - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmól - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmólski - 1527 od nazwy miejscowej Osmolice (lubelskie, gmina Strzyżewice).

    Osmul - od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmula - 1789 od osmolić ‘okopcić dymem’.

    Osmulski - 1497 od nazwy miejscowej Osmolice (lubelskie, gmina Strzyżewice).

    Osmy - od ósmy; ósemka.

    Osmycki - od osmykać ‘obrywać, obrywać z liści’.

    Osmyk - od osmykać ‘obrywać, obrywać z liści’.

    Osmykiel - 1717 od osmykać ‘obrywać, obrywać z liści’.

    Osmykielek - 1715 od osmykać ‘obrywać, obrywać z liści’.

    Osmykieł - 1722 od osmykać ‘obrywać, obrywać z liści’.

    Osna - 1398 od podstawy osn-, ta od oś, ość, ośnik ‘nóż ciesielski’, osna, oścień ‘kolec, bodziec’.

    Osnacz - od podstawy osn-, ta od oś, ość, ośnik ‘nóż ciesielski’, osna, oścień ‘kolec, bodziec’.

    Osnek - od podstawy osn-, ta od oś, ość, ośnik ‘nóż ciesielski’, osna, oścień ‘kolec, bodziec’.

    Osnekowski - od podstawy osn-, ta od oś, ość, ośnik ‘nóż ciesielski’, osna, oścień ‘kolec, bodziec’.

    Osnian - od podstawy osn-, ta od oś, ość, ośnik ‘nóż ciesielski’, osna, oścień ‘kolec, bodziec’.

    Osniecki - od podstawy osn-, ta od oś, ość, ośnik ‘nóż ciesielski’, osna, oścień ‘kolec, bodziec’.

    Osnowa - od osnowa ‘przędza, wątek’.

    Osnowczyk - od osnowa ‘przędza, wątek’.

    Osnowski - od osnowa ‘przędza, wątek’.

    Osnuch - od podstawy osn-, ta od oś, ość, ośnik ‘nóż ciesielski’, osna, oścień ‘kolec, bodziec’.

    Osnych - od podstawy osn-, ta od oś, ość, ośnik ‘nóż ciesielski’, osna, oścień ‘kolec, bodziec’.

    Osnyk - od podstawy osn-, ta od oś, ość, ośnik ‘nóż ciesielski’, osna, oścień ‘kolec, bodziec’.

    Osoba - od osoba ‘jednostka ludzka, zespół cech ludzkich’.

    Osobik - od osoba ‘jednostka ludzka, zespół cech ludzkich’.

    Osobiński - od osoba ‘jednostka ludzka, zespół cech ludzkich’.

    Osobka - od osoba ‘jednostka ludzka, zespół cech ludzkich’.

    Osobke - od osoba ‘jednostka ludzka, zespół cech ludzkich’.

    Osobliwa - od osobliwy ‘osobisty; wyjątkowy’.

    Osobliwy - od osobliwy ‘osobisty; wyjątkowy’.

    Osobniak - od osobny ‘samodzielny’, też dawniej ‘osobisty’.

    Osobnik - od osobny ‘samodzielny’, też dawniej ‘osobisty’.

    Osobny - 1493 od osobny ‘samodzielny’, też dawniej ‘osobisty’.

    Osoch - od osoch ‘zysk’.

    Osocha - od osoch ‘zysk’.

    Osochacki - od osoch ‘zysk’.

    Osochocki - od osoch ‘zysk’.

    Osochodzki - od osoch ‘zysk’.

    Osochowicz - od osoch ‘zysk’.

    Osochowski - od osoch ‘zysk’.

    Osocki - od o + soić ‘karmić własną piersią niemowlę’.

    Osoczek - od o + soić ‘karmić własną piersią niemowlę’.

    Osoica - od o + soić ‘karmić własną piersią niemowlę’.

    Osoja - od o + soić ‘karmić własną piersią niemowlę’.

    Osojca - od o + soić ‘karmić własną piersią niemowlę’.

    Osojec - od o + soić ‘karmić własną piersią niemowlę’.

    Osoliniec - od osolić ‘posolic, dodać soli’.

    Osolinsz - od osolić ‘posolic, dodać soli’.

    Osoliński - 1468 od nazwy miejscowej Ossolin, dawniej Osolin (tarnobrzeskie, gmina Klimontów).

    Osołek - od osolić ‘posolic, dodać soli’.

    Osołkowski - od osolić ‘posolic, dodać soli’.

    Osołowski - od osolić ‘posolic, dodać soli’.

    Osomański - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Osos - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ososiak - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ososik - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ososiński - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ososki - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ososko - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osostowicz - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ososwiecki - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ososz - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ososznik - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osoś - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osowczyk - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osowicz - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osowiec - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osowiecki - od nazwy miejscowej Osowiec (kilka wsi).

    Osowik - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osowniak - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osowski - 1661 od nazw miejscowych typu Osowa, Osowie, Osowice.

    Osowy - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osóbka - od osoba ‘jednostka ludzka, zespół cech ludzkich’.

    Osóbka-Morawski - złożenia brak; Osóbka od osoba ‘jednostka ludzka, zespół cech ludzkich’; Morawski 1390 od nazw miejscowych Morawa, Morawce, Morawsko (kilka wsi).

    Osóbniak - od osobny ‘samodzielny’, też dawniej ‘osobisty’.

    Osóbski - od osoba ‘jednostka ludzka, zespół cech ludzkich’.

    Osóch - od osoch ‘zysk’.

    Osójca - od o + soić ‘karmić własną piersią niemowlę’.

    Osówiec - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osówniak - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Osówski - od nazw miejscowych typu Osowa, Osowie, Osowice.

    Ospa - od staropolskiego osuć, ospę ‘osypać’ lub od ospa ‘osypka, otręby jako pasza dla zwierząt’.

    Ospalec - od ospalec ‘człowiek ospały’.

    Ospalski - od ospały.

    Ospałek - od ospałek ‘człowiek ospały’.

    Ospara - od staropolskiego osuć, ospę ‘osypać’ lub od ospa ‘osypka, otręby jako pasza dla zwierząt’.

    Ospiński - od staropolskiego osuć, ospę ‘osypać’ lub od ospa ‘osypka, otręby jako pasza dla zwierząt’.

    Ospowski - od staropolskiego osuć, ospę ‘osypać’ lub od ospa ‘osypka, otręby jako pasza dla zwierząt’.

    Osrał - od osrać.

    Osrodek - od ośrodek ‘środkowa część czegoś’.

    Osródek - od ośrodek ‘środkowa część czegoś’.

    Osródka - od ośrodek ‘środkowa część czegoś’.

    Oss - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossa - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossadnik - od osada ‘osiedle, wieś’.

    Ossak - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossakowski - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossal - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossas - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossecki - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossek - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossendowski - od osąd ‘ocena’, osądzać ‘orzekać’.

    Ossenkowski - od osęka ‘długi drąg zakrzywiony na końcu, bosak’.

    Osses - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ossesiak - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ossesik - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ossman - od nazwy etnicznej Osman lub od niemieckiej nazwy osobowej Ossman, ta od dolno-niemieckiego osse(n)mann ‘parpbek do wołów’.

    Ossmann - od nazwy etnicznej Osman lub od niemieckiej nazwy osobowej Ossman, ta od dolno-niemieckiego osse(n)mann ‘parpbek do wołów’.

    Ossochowski - od osoch ‘zysk’.

    Ossojski - od o + soić ‘karmić własną piersią niemowlę’.

    Ossoliński - 1638-42 od nazwy miejscowej Ossolin, dawniej Osolin (tarnobrzeskie, gmina Klimontów).

    Ossorya-Cierpicki - złożenia brak; Ossorya- brak; Cierpicki od cierpieć.

    Ossowica - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossowicz - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossowiec - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossowiecki - od nazwy miejscowej Osowiec (kilka wsi).

    Ossowitzki - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossowka - od osa ‘jadowity owad’, też od osa ‘osika’.

    Ossówski - od nazw miejscowych typu Osowa, Osowie, Osowice.

    Ossuch - od staropolskiego osuch ‘wysuszony chleb, placek; człowiek stary, chudy’.

    Osswald - od imienia Oswald. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od germańskiego ans ‘’bóg’ + walden ‘rządzić, panować’.

    Ossypuk - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Ossyra - od osiory ‘otręby kaszy’.

    Ossys - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ossysek - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Ost - 1439 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Osta - 1462 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Osta1462 - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostach - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostachiewicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostachnowicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostachow - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostachowicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostachowski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostacz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafi - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaficz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaficzuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafiej - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafiejczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafiejczyk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafienczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafieńczyk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafii - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafij - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafijczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafijczyk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafil - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafin - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafińczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafiński - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostafo - 1420 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaj - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostajeński - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostajewski - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostajski - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostakowski - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostal - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostala - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostalak - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostalczyk - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostalec - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostalecki - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostalewski - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostalin - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostaliński - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostalowski - może od nazwy miejscowej Ostałów (plockie, gmina Krośniewice).

    Ostalski - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostałczyk - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostałek - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostałkiewicz - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostałoński - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostałoski - 1799 od nazwy miejscowej Ostałów (plockie, gmina Krośniewice).

    Ostałowski - 1651 od nazwy miejscowej Ostałów (plockie, gmina Krośniewice).

    Ostały - 1654 od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostan - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostanek - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostaniewicz - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostanin - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostaniuk - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostankowicz - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostanowicz - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostanówka - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostanówko - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostańczuk - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostańkiewicz - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostańkowicz - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostański - od ostać ‘zostać’, ostały ‘pozostały’.

    Ostap - 1462 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapa - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapczen - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapczenia - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapczyk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapczyński - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapek - 1464 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapenko - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapiak - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapiec - 1391 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapiej - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapienko - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapieńko - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapij - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapijczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapik - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapink - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapinka - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapiński - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapionek - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapiszyn - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapiuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapiw - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapkiewicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapko - 1413 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapkowicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapnik - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapniuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapow - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapowicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapowicz-Ostaszewski - złożenia brak; Ostapowicz od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapowski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapów - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostapyk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostarczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostarek - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostarożański - może

    Ostarski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostarz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostarzewski - od nazwy miejscowej Ostaszewo (kilka wsi).

    Ostas - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostasek - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostasiewicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostasiuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostasz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszczenko - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszczyk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszenko - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszewicz - 1451 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszewski - 1778 od nazwy miejscowej Ostaszewo (kilka wsi).

    Ostaszewski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszka - 1352 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszkiewicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszko - 1366 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszkowski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszowski - 1397 od nazwy miejscowej Ostaszewo (kilka wsi).

    Ostaszók - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszyk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaszyn - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostaś - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostatek - 1437 od ostatek ‘reszta, koniec’.

    Ostatkiewicz - od ostatek ‘reszta, koniec’.

    Ostawiński - od ostatek ‘reszta, koniec’.

    Ostawowski - od ostatek ‘reszta, koniec’.

    Ostawski - od ostatek ‘reszta, koniec’.

    Ostep - od ostąpić ‘otoczyć, oblec’, ostęp ‘trudno dostępne miejsce w puszczy’.

    Ostepowicz - od ostąpić ‘otoczyć, oblec’, ostęp ‘trudno dostępne miejsce w puszczy’.

    Oster - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Ostera - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Osterczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Osterczy - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Osterczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Osterczyl - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Osterek - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Osterkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Osterman - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Ostermann - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Ostern - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Osterode - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Osterreicher - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Osterski - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Osterwa - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Ostęp - od ostąpić ‘otoczyć, oblec’, ostęp ‘trudno dostępne miejsce w puszczy’.

    Ostępowski - od ostąpić ‘otoczyć, oblec’, ostęp ‘trudno dostępne miejsce w puszczy’.

    Ostier - od niemieckiej nazwy osobowej Oster, ta od średnio-wysoko-niemieckiego osten, ost ‘wschód’.

    Ostobrodka - 1476 od ostry ‘spiczasyt, surowy, stanowczy’

    Ostoia - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostoiński - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostoiski - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostoj - 1608 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostoja - 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostoja-Bębnowski - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Bębnowski 1468 od nazwy miejscowej Bębnowo (ciechanowskie, gmina Radzanów), Bębnów (radomskie, gmina Gowarczów).

    Ostoja-Chyżyński - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Chyżyński od chyży, też od staropolskiego chyż(a) ‘chata’.

    Ostojadło - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostoja-Domaradzki - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Domaradzki 1394 od nazw miejscowych typu Domaradzice, Domaradz, Domaradzyn.

    Ostoja-Gajewski - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Gajewski 1372 od nazw miejscowych Gajewo, Gaj (częste).

    Ostoja-Hełczyński - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Hełczyński od imienia żeńskiego Helena.

    Ostojak - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostoja-Lniski - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Lniski od podstawy lin-: lin ‘ryba z rodziny karpiowatych’, lina ‘gatunek rosliny’, linąć ‘lunąć’, linia.

    Ostoja-Łojasiewicz - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Łojasiewicz 1786 od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Ostoja-Ostaszewski - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Ostaszewski 1778 od nazwy miejscowej Ostaszewo (kilka wsi).

    Ostoja-Pętkowski - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Pętkowski brak.

    Ostoja-Sędzimir - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Sędzimir od imienia złożonego Sędzimir, notowanego w źródłach historycznych od XIV wieku.

    Ostoja-Solecki - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Solecki 1393 od nazw miejscowych Solec, Solca (kilka wsi).

    Ostoja-Starzewski - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Starzewski 1423 od nazwy miejscowej Starzów, też Starzew, dziś Starzowa (przemyskie, gmina Stubno).

    Ostoja-Świerczyński - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Świerczyński od nazwy miejscowej Śweirczyn (włocławskie, gmina Topólka).

    Ostoja-Tomaszewski - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Tomaszewski 1459 od nazw miejscowych typu Tomaszowice, Tomaszewo, Tomasze (liczne).

    Ostoja-Zagórski - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Zagórski 1398 od za + góra ‘mieszkający za górą’ lub od nazwy miejscowej Zagórze (częste).

    Ostoja-Zawadzki - brak złożenia; Ostoja 1379 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; Zawadzki 1382 od nazwy miejscowej Zawada (liczne) lub od zawada ‘przeszkoda’.

    Ostojczyk - 1712 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostojeński - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostojewski - 1780 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja; lub od nazwy miejscowej Ostojów (kieleckie, gmina Suchedniów).

    Ostojicz - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostojić - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostojowic - 1416 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostojowski - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostojski - 1761 od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja lub od nazwy miejscowej Ostoja (kilka wsi).

    Ostop - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostopa - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostopczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostopienko - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostopieńko - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostopieński - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostopinka - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostopinko - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostopiński - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostopiuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostopolski - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostopowicz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostoya - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostoyski - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostój - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostójski - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostólski - od ostoja ‘oparcie, przystań’ i nazwy herbu Ostoja.

    Ostr - od ostry ‘spiczast, surowy, stanowczy’.

    Ostra - od ostry ‘spiczast, surowy, stanowczy’.

    Ostrach - od ostry ‘spiczast, surowy, stanowczy’.

    Ostrachowski - od ostry ‘spiczast, surowy, stanowczy’.

    Ostraczek - od ostry ‘spiczast, surowy, stanowczy’.

    Ostrafieńczyk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostrafijczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostrafin - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Ostrałęcki - 1682 - od nazwy miejscowej Ostrołęka (kilka miejscowości).

    Ostramecki - od nazwy miejscowej Ostomecko (bydgoskie, gmina Dąbrowa Chełmińska).

    Ostrapolski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostras - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrasiński - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrasz - 1488 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostraszewicz - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostraszkiewicz - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrawiński - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrawski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrąga - od ostręga ‘ostrężyna’.

    Ostrągowski - od ostręga ‘ostrężyna’.

    Ostrega - od ostręga ‘ostrężyna’.

    Ostrejko - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrejko-Orzeszko - złożenia brak; Ostrejko od ostry ‘spiczast, surowy, stanowczy’; Orzeszko 1369 od orzech.

    Ostrek - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostreyko - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostręga - od ostręga ‘ostrężyna’.

    Ostro - 1336 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroba - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’

    Ostrobod - 1159 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’

    Ostrobrod - 1159 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrobrod - 1159 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrobrod - 1159 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroch - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrochalski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrochulski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrocki - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrog - 1469 od ostroga ‘kabłąk metalowy przy butach jeźdźca konnego’, to od ostry.

    Ostroga - od ostroga ‘kabłąk metalowy przy butach jeźdźca konnego’, to od ostry.

    Ostrogłowa - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrogorski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrogórski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrogradzka - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrogski - od ostroga ‘kabłąk metalowy przy butach jeźdźca konnego’, to od ostry.

    Ostroiński - od ostroić ‘nastroić’.

    Ostroja - od ostroić ‘nastroić’.

    Ostrojski - od ostroić ‘nastroić’.

    Ostrokołowicz - od ostrokół ‘ogrodzenie z drewnianych zaostrzonych pali, palisada’.

    Ostrokólski - od ostrokół ‘ogrodzenie z drewnianych zaostrzonych pali, palisada’.

    Ostrokulski - od ostrokół ‘ogrodzenie z drewnianych zaostrzonych pali, palisada’.

    Ostrolski - od ostry ‘spiczast, surowy, stanowczy’.

    Ostrołącki - 1525 - od nazwy miejscowej Ostrołęka (kilka miejscowości).

    Ostrołek - od ostry ‘spiczast, surowy, stanowczy’.

    Ostrołęcki - 1482 - od nazwy miejscowej Ostrołęka (kilka miejscowości).

    Ostrołęka - od nazwy miejscowej Ostrołęka (kilka miejscowości).

    Ostromecki - 1590 - od nazwy miejscowej Ostomecko (bydgoskie, gmina Dąbrowa Chełmińska).

    Ostromęcki - od nazwy miejscowej Ostomecko (bydgoskie, gmina Dąbrowa Chełmińska).

    Ostromiecki - od nazwy miejscowej Ostomecko (bydgoskie, gmina Dąbrowa Chełmińska).

    Ostromski - od ostry ‘spiczast, surowy, stanowczy’.

    Ostronicz - od ostry ‘spiczast, surowy, stanowczy’.

    Ostrorog - 1426 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroróg - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroruch - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostros - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrosiak - 1763 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrosz - 1388 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroszczenko - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroszczyk - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroszewicz - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroszewski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroś - 1644 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrouch - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrouchiewicz - 1473 (KrW) od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroumow - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrouski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrouśko - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrowczyk - 1640 od nazw miejscowych Ostrów, Ostrowo, Ostrowsko (częste).

    Ostrowercha - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrowiak - od nazw miejscowych Ostrów, Ostrowo, Ostrowsko (częste).

    Ostrowicki - 1497 od nazwy miejscowej Ostrowite (kilka wsi).

    Ostrowicz - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrowidzki - od nazwy miejscowej Ostrowite (kilka wsi).

    Ostrowiec - 1439 od nazwy miejscowej Ostrowiec (kilka miejscowości).

    Ostrowiecki - 1390 od nazwy miejscowej Ostrowiec (kilka miejscowości).

    Ostrowierch - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrowski - 1389 od nazw miejscowych Ostrów, Ostrowo, Ostrowsko (częste).

    Ostrowszczak - 1679 od nazw miejscowych Ostrów, Ostrowo, Ostrowsko (częste).

    Ostrowyj - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrowzorowa - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostroźlik - od ostroga ‘kabłąk metalowy przy butach jeźdźca konnego’, to od ostry.

    Ostroża - 1413 od ostroża ‘ostrokół’.

    Ostrożański - od ostroga ‘kabłąk metalowy przy butach jeźdźca konnego’, to od ostry lub od ostróżka ‘toślina kwiatowa’.

    Ostrożeń - od ostróżka ‘toślina kwiatowa’.

    Ostrożka - 1359 od ostróżka ‘toślina kwiatowa’.

    Ostrożko - 1392 od ostróżka ‘toślina kwiatowa’.

    Ostrożna - od ostrożny.

    Ostrożnikow - od ostrożny.

    Ostrożny - od ostrożny.

    Ostrożyński - od ostróżka ‘toślina kwiatowa’ lub od ostroga ‘kabłąk metalowy przy butach jeźdźca konnego’, to od ostry lub od ostrożny.

    Ostrószka - od ostróżka ‘toślina kwiatowa’.

    Ostrówka - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrówko - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostróżka - od ostróżka ‘toślina kwiatowa’.

    Ostróżko - 1392 od ostróżka ‘toślina kwiatowa’.

    Ostruch - od rostrucharz, rostrucharz ‘ten, co trzebi zwierzęta domowe’.

    Ostruchacz - od rostrucharz, rostrucharz ‘ten, co trzebi zwierzęta domowe’.

    Ostrucharz - od rostrucharz, rostrucharz ‘ten, co trzebi zwierzęta domowe’.

    Ostruchulski - od rostrucharz, rostrucharz ‘ten, co trzebi zwierzęta domowe’.

    Ostrug - od ostroga ‘kabłąk metalowy przy butach jeźdźca konnego’, to od ostry.

    Ostruniański - 1685 od nazwy miejscowej Ostrunia (Spisz).

    Ostruszka - od ostróżka ‘toślina kwiatowa’.

    Ostruszko - od ostróżka ‘toślina kwiatowa’.

    Ostrużka - od ostróżka ‘toślina kwiatowa’.

    Ostry - 1691 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrych - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrychacz - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrychalski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrychan - od ostruchan, roztruchan ‘puchar’.

    Ostrychańczyk - od ostruchan, roztruchan ‘puchar’.

    Ostrycharczyk - od rostrucharz, rostrucharz ‘ten, co trzebi zwierzęta domowe’.

    Ostrycharz - od rostrucharz, rostrucharz ‘ten, co trzebi zwierzęta domowe’.

    Ostrychasz - od rostrucharz, rostrucharz ‘ten, co trzebi zwierzęta domowe’.

    Ostrychowicz - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrychowski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrycki - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostryj - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostryk - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrykiewicz - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostryński - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrys - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrysz - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostryżniuk - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’ lub od ostrożny.

    Ostrzałek - od ostrzelać, ostrzelić.

    Ostrzałkiewicz - od ostrzelać, ostrzelić.

    Ostrząsek - od otrząsać ‘strząsać, potrząsać’.

    Ostrzeński - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’

    Ostrzesz - 1292 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrzeszewicz - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrzeszewski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrzewski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’

    Ostrzodka - od ośrodek ‘środkowa część czegoś’.

    Ostrzolek - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’

    Ostrzołek - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’

    Ostrzonsek - od otrząsać ‘strząsać, potrząsać’.

    Ostrzosek - od otrząsać ‘strząsać, potrząsać’.

    Ostrzotek - od otrząsać ‘strząsać, potrząsać’.

    Ostrzódka - od ośrodek ‘środkowa część czegoś’.

    Ostrzyca - od ostry ‘spiczast, surowy, stanowczy’.

    Ostrzycharz - od rostrucharz, rostrucharz ‘ten, co trzebi zwierzęta domowe’.

    Ostrzychowski - od rostrucharz, rostrucharz ‘ten, co trzebi zwierzęta domowe’.

    Ostrzycki - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’

    Ostrzygała - od ostrzyc ‘obciąć np. włosy’.

    Ostrzygałło - od ostrzyc ‘obciąć np. włosy’.

    Ostrzygało - od ostrzyc ‘obciąć np. włosy’.

    Ostrzygieł - od ostrzyc ‘obciąć np. włosy’.

    Ostrzygło - od ostrzyc ‘obciąć np. włosy’.

    Ostrzyk - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrzykowski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrzyniec - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrzyniewski - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrzyński - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrzysz - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrzyszewic - 1391 od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’.

    Ostrzywilk - - od ostry ‘spiczasty, surowy, stanowczy’ (lub od Oszczywilk)

    Ostrzyżek - od ostrzyżek ‘odpadek przy strzyżeniu głowy’.

    Ostrzyżyk - od ostrzyżek ‘odpadek przy strzyżeniu głowy’.

    Ostuch - od ostuda ‘przeziębienie; klopot; plama wątrobowa; ostudzić ‘oziębić’.

    Ostuda - 1670 od ostuda ‘przeziębienie; klopot; plama wątrobowa; ostudzić ‘oziębić’.

    Ostulski - od ostuda ‘przeziębienie; klopot; plama wątrobowa; ostudzić ‘oziębić’.

    Ostwald - od imienia Oswald. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od germańskiego ans ‘’bóg’ + walden ‘rządzić, panować’.

    Osty - od oset ‘klująca roślina zielna’.

    Ostydlo - 1681 od ostydnąć, ostygnąć.

    Ostyk-Narbutt - złożenia brak; Ostyk brak; Narbutt od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Ostyk-Syrewicz - złożenia brak; Ostyk brak; Syrewicz od ser, ze staropolskiego syr.

    Osubka - od osoba ‘jednostka ludzka, zespół cech ludzkich’.

    Osubniak - od osobny ‘samodzielny’, też dawniej ‘osobisty’.

    Osuch - 1432 od staropolskiego osuch ‘wysuszony chleb, placek; człowiek stary, chudy’.

    Osucha - od staropolskiego osuch ‘wysuszony chleb, placek; człowiek stary, chudy’.

    Osuch-Nowicki - złożenia brak; Osuch 1432 od staropolskiego osuch ‘wysuszony chleb, placek; człowiek stary, chudy’; Nowicki 1757 od nowy.

    Osuchowicz - 1626 od staropolskiego osuch ‘wysuszony chleb, placek; człowiek stary, chudy’.

    Osuchowski - 1472 od nazwy miejscowej Osuchów (kilka wsi).

    Osuch-Pochmielecki - złożenia brak; Osuch 1432 od staropolskiego osuch ‘wysuszony chleb, placek; człowiek stary, chudy’; Pochmielecki zapewne od chmiel.

    Osulski - od staropolskiego osuć ‘osypać, przyprószyć’.

    Osuł - 1502 od staropolskiego osuć ‘osypać, przyprószyć’.

    Osułkiewicz - od staropolskiego osuć ‘osypać, przyprószyć’.

    Osułowski - od staropolskiego osuć ‘osypać, przyprószyć’.

    Osuszek - od staropolskiego osuch ‘wysuszony chleb, placek; człowiek stary, chudy’.

    Osuszkiewicz - od staropolskiego osuch ‘wysuszony chleb, placek; człowiek stary, chudy’.

    Osusznik - od staropolskiego osuch ‘wysuszony chleb, placek; człowiek stary, chudy’.

    Oswal - od imienia Oswald. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od germańskiego ans ‘’bóg’ + walden ‘rządzić, panować’.

    Oswald - od imienia Oswald. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od germańskiego ans ‘’bóg’ + walden ‘rządzić, panować’.

    Oswaldo - od imienia Oswald. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od germańskiego ans ‘’bóg’ + walden ‘rządzić, panować’.

    Oswałdowski - od imienia Oswald. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od germańskiego ans ‘’bóg’ + walden ‘rządzić, panować’.

    Osweld - od imienia Oswald. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od germańskiego ans ‘’bóg’ + walden ‘rządzić, panować’.

    Oswiecimski - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oswieciński - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oswięcimka - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Osych - od osychać ‘zsychać się’.

    Osychowski - od osychać ‘zsychać się’.

    Osychus - od osychać ‘zsychać się’.

    Osyczka - od osykać ‘opryskać z sykiem’.

    Osyczko - od osykać ‘opryskać z sykiem’.

    Osyda - od oszydzić, oszydzić ‘wydrwić, ośmieszyć’.

    Osydarski - od oszydzić, oszydzić ‘wydrwić, ośmieszyć’.

    Osydus - od oszydzić, oszydzić ‘wydrwić, ośmieszyć’.

    Osyf - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osyk - od osykać ‘opryskać z sykiem’.

    Osyk - od osykać ‘opryskać z sykiem’.

    Osyka - od osykać ‘opryskać z sykiem’.

    Osyp - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypanka - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypanko - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypczuk - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypek - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypiak - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypienko - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypieńko - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypiński - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypiuk - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypka - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypko - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypnik - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypowicz - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osypuk - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Osyra - od osiory ‘otręby kaszy’.

    Osys - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osysek - 1679 od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osysko - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osyssek - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osyszek - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osyszko - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Osyś - od osesek, osysek, ososek ‘młody ssak w okresie karmienia mlekiem matki’.

    Oszajc - od osada ‘osiedle, wieś’; od oszajca ‘założyciel osady na pustkowiu’.

    Oszajca - od osada ‘osiedle, wieś’; od oszajca ‘założyciel osady na pustkowiu’.

    Oszajec - od osada ‘osiedle, wieś’; od oszajca ‘założyciel osady na pustkowiu’.

    Oszak - od oszaki ‘łuski na ziarnach gryki, jęczmienia’ lub od osakać się ‘obruszać się, oburzać się’.

    Oszaka - od oszaki ‘łuski na ziarnach gryki, jęczmienia’ lub od osakać się ‘obruszać się, oburzać się’.

    Oszako - od oszaki ‘łuski na ziarnach gryki, jęczmienia’ lub od osakać się ‘obruszać się, oburzać się’.

    Oszakowski - od oszaki ‘łuski na ziarnach gryki, jęczmienia’ lub od osakać się ‘obruszać się, oburzać się’.

    Oszaniec - od osada ‘osiedle, wieś’; od oszajca ‘założyciel osady na pustkowiu’.

    Oszańca - od osada ‘osiedle, wieś’; od oszajca ‘założyciel osady na pustkowiu’.

    Oszast - od oszastać ‘obciąć prędko’ lub od oszast ‘deska okrągła ucięta z kloca’.

    Oszastowski - od oszastać ‘obciąć prędko’ lub od oszast ‘deska okrągła ucięta z kloca’.

    Oszczak - od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszczakiewicz - od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszczan - od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszczankiewicz - od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszczanowski - od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszczapin - od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’.

    Oszczapiński - od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’.

    Oszczapowicz - od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’.

    Oszczeda - od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’.

    Oszczedłowicz - od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’.

    Oszczedłowski - od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’.

    Oszczenda - od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’.

    Oszczep - 1506 od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’.

    Oszczepaliński - od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’.

    Oszczepalski - od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’.

    Oszczepało - od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’.

    Oszczepański - od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’.

    Oszczepiński - od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’.

    Oszczepkow - od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’.

    Oszczepnikowic - 1438 od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’; od oszczepnik ‘człowiek uzbrojony w oszczep’.

    Oszczepowski - od oszczep ‘dawna broń myśliwska i bojowa’.

    Oszczerz - 1398 od staropolskiego oszczerzać ‘pokazywać zęby; szydzić’.

    Oszczerza - 1498 od staropolskiego oszczerzać ‘pokazywać zęby; szydzić’.

    Oszczerzowic - 1407 od staropolskiego oszczerzać ‘pokazywać zęby; szydzić’.

    Oszczewski - od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszczęda - od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’.

    Oszczędłowicz - od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’.

    Oszczędłowski - od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’.

    Oszczędna - od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’; od oszczędny.

    Oszczędny - od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’; od oszczędny.

    Oszczędza - 1608 od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’.

    Oszczuk - od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszczyc - 1399 od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszczydura - 1494 od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszczyg - od ostrzyc ‘obciąć np. włosy’.

    Oszczygiel - od ostrzyc ‘obciąć np. włosy’.

    Oszczygieł - od ostrzyc ‘obciąć np. włosy’.

    Oszczyk - od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszczyna - od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszczypak - od oszczypać ‘oberwać, wydłubać’.

    Oszczypalski - od oszczypać ‘oberwać, wydłubać’.

    Oszczypała - od oszczypać ‘oberwać, wydłubać’.

    Oszczypczyk - od oszczypać ‘oberwać, wydłubać’.

    Oszczypek - od oszczypać ‘oberwać, wydłubać’; od oszczypek, oscypek ‘ser owczy wyrabiany przez górali’.

    Oszczypka - od oszczypać ‘oberwać, wydłubać’; od oszczypek, oscypek ‘ser owczy wyrabiany przez górali’.

    Oszczypko - od oszczypać ‘oberwać, wydłubać’; od oszczypek, oscypek ‘ser owczy wyrabiany przez górali’.

    Oszczyrza - 1503 od staropolskiego oszczerzać ‘pokazywać zęby; szydzić’.

    Oszczyzna - od oszczać ‘oblać moczem’.

    Oszejca - od osada ‘osiedle, wieś’; od oszajca ‘założyciel osady na pustkowiu’.

    Oszejczyk - od osada ‘osiedle, wieś’; od oszajca ‘założyciel osady na pustkowiu’.

    Oszkin-Kownacki - złożenia brak; Oszkin brak; Kownacki 1397 od nazwy miejscowej Kownaty (Maz).

    Oszman - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmana - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmaniec - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmankiewicz - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmanowicz - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmańczuk - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmański - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmian - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmiana - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmianczuk - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmianiec - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmianski - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmiańczuk - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmiańczyk - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmiański - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmieńczuk - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Oszmólski - od nazwy miejscowej Osmolice (lubelskie, gmina Strzyżewice).

    Oszóst - od oszust ‘złodziej, kłamca’.

    Oszóścik - od oszust ‘złodziej, kłamca’.

    Osztab - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Osztap - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Osztasz - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Osztop - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi od greckiego Eustáchios, Eustachus, to od eu ‘dobrze’ + stachús ‘kłos zboża, potomstwo’.

    Oszuka - od oszukać ‘okpić, okłamać’.

    Oszukała - 1606 od oszukać ‘okpić, okłamać’.

    Oszukanek - od oszukać ‘okpić, okłamać’; od oszukany.

    Oszukowski - od oszukać ‘okpić, okłamać’.

    Oszurek - od o + siurać ‘lać ciecz wartkim, przerywanym strumieniem’.

    Oszurkiewicz - od o + siurać ‘lać ciecz wartkim, przerywanym strumieniem’.

    Oszurko - od o + siurać ‘lać ciecz wartkim, przerywanym strumieniem’.

    Oszuscik - od oszust ‘złodziej, kłamca’.

    Oszust - 1430 od oszust ‘złodziej, kłamca’.

    Oszustek - 1480 od oszust ‘złodziej, kłamca’.

    Oszustowicz - od oszust ‘złodziej, kłamca’.

    Oszustowski - od oszust ‘złodziej, kłamca’.

    Oszustów - od oszust ‘złodziej, kłamca’.

    Oszuścik - od oszust ‘złodziej, kłamca’.

    Oszuściński - od oszust ‘złodziej, kłamca’.

    Oszuściuk - od oszust ‘złodziej, kłamca’.

    Oszwałdowski - od imienia Oswald. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od germańskiego ans ‘’bóg’ + walden ‘rządzić, panować’.

    Oszwałowski - od imienia Oswald. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od germańskiego ans ‘’bóg’ + walden ‘rządzić, panować’.

    - od oś ‘część urządzenia, na której osadzone są inne części, obracające się dookoła niej’.

    Ościak - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Ościanko - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Ościk - od oset ‘kłująca roślina zielna’; od ościk.

    Ościkowski - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Ościłowicz - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Ościłowski - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Ościński - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Ościsławski - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Ościsłowski - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Ościuk - od oset ‘kłująca roślina zielna’.

    Ośka - od oś ‘część urządzenia, na której osadzone są inne części, obracające się dookoła niej’.

    Ośkiewicz - od oś ‘część urządzenia, na której osadzone są inne części, obracające się dookoła niej’.

    Ośko - od oś ‘część urządzenia, na której osadzone są inne części, obracające się dookoła niej’.

    Ośkowiak - od oś ‘część urządzenia, na której osadzone są inne części, obracające się dookoła niej’.

    Ośkowicz - od oś ‘część urządzenia, na której osadzone są inne części, obracające się dookoła niej’.

    Oślak - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Oślica - 1400 od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Oślicki - 1736 od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Oślisko - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Oślisło - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Oślisniok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Oślizgło - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Oślizlok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Oślizło - 1420 od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Oślizłok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Oślizły - od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Oślizniok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Oślizok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Ośliźlok (Śl) - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Ośliźniok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Ośliżlok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Ośliżło - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Ośliżok - od nazwy miejscowej Ościłowo (konińskie, gmina Wilczyn).

    Ośluk - od staropolskiego osieł, dziś osioł.

    Ośmak - od ósmy; ósemka.

    Ośmakiewicz - od ósmy; ósemka.

    Ośman - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Ośmański - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Ośmelak - od ośmielać ‘dodać śmiałości, zachęcić’.

    Ośmiak - od ósmy; ósemka.

    Ośmiakiewicz - od ósmy; ósemka.

    Ośmiałek - od ośmielać ‘dodać śmiałości, zachęcić’.

    Ośmiałkowski - od ośmielać ‘dodać śmiałości, zachęcić’.

    Ośmiałowski - 1766 od nazwy miejscowej Ośmiałowo (włocławskie, gmina Lipno).

    Ośmian - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Ośmiana - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Ośmiańczuk - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Ośmiański - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolnoniemieckiego asse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Ośmiela - od ośmielać ‘dodać śmiałości, zachęcić’.

    Ośmielak - od ośmielać ‘dodać śmiałości, zachęcić’.

    Ośmielski - od ośmielać ‘dodać śmiałości, zachęcić’.

    Ośmieła - od ośmielać ‘dodać śmiałości, zachęcić’.

    Ośmiełowski - od nazwy miejscowej Ośmiałowo (włocławskie, gmina Lipno).

    Ośmiłowski - od nazwy miejscowej Ośmiałowo (włocławskie, gmina Lipno).

    Ośmiołowski - od nazwy miejscowej Ośmiałowo (włocławskie, gmina Lipno).

    Ośmok - od ósmy; ósemka.

    Ośpiał - 1507 od ospały ‘senny, gnuśny, leniwy’.

    Ośpiało - 1567– od ospały ‘senny, gnuśny, leniwy’.

    Ośpiela - XII wiek od ospały ‘senny, gnuśny, leniwy’.

    Ośrodek - od ośrodek ‘środkowa część czegoś’.

    Ośrodka - od ośrodek ‘środkowa część czegoś’. od ośródka ‘środkowa część chleba, miękisz’.

    Ośródek - od ośrodek ‘środkowa część czegoś’.

    Ośródka - od ośrodek ‘środkowa część czegoś’. od ośródka ‘środkowa część chleba, miękisz’.

    Ośrudek - od ośrodek ‘środkowa część czegoś’. od ośródka ‘środkowa część chleba, miękisz’.

    Ośrzodek - 1547 od ośrodek ‘środkowa część czegoś’.

    Ośwęcimski - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświat - od oświata ‘oświetlenie, blask’.

    Oświata - od oświata ‘oświetlenie, blask’.

    Oświecieński - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświecieński - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświecimka - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświecimko - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświecimski - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświeciński - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświeczyński - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświęcim - 1460 od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświęcimek - 1453 od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświęcimka - 1459 od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświęcimko - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświęcimski - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświęciński - od nazwy miejscowej Oświęcim (miasto, bielskie; wieś kaliskie, gmina Doruchów).

    Oświt - od oświata ‘oświetlenie, blask’; od oświt ‘świt, brzask’.

    Ot - 1491 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku lub od imion typu Otjęsław.

    Ota - 1260 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otachel - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otacheł - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otak - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otakała - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otawa - od otawa ‘nowa trawa wyrosła po szkoszeniu łąki’.

    Otawski - od otawa ‘nowa trawa wyrosła po szkoszeniu łąki’.

    Otczak - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otczenasz - od Ojcze nasz, z łacińskiego Pater noster.

    Otczenaszenko - od Ojcze nasz, z łacińskiego Pater noster.

    Otczyk - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otek - 1335 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Oterman - od niemieckiej nazwy osobowej Otter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego oter, otter ‘żmija, wydra’; od niemieckiej nazwy osobowej Ottermann.

    Oterski - od niemieckiej nazwy osobowej Otter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego oter, otter ‘żmija, wydra’.

    Otffinowski - od nazwy miejscowej Otwinów, dziś Otfinów (tarnowskie, gmina Żabno).

    Otfinowski - od nazwy miejscowej Otwinów, dziś Otfinów (tarnowskie, gmina Żabno).

    Otka - 1393 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otko - 1413 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otłog - od otłóg, odłóg ‘ugór’.

    Otłożek - od otłóg, odłóg ‘ugór’.

    Otłożski - od otłóg, odłóg ‘ugór’.

    Otłóg - od otłóg, odłóg ‘ugór’.

    Otman - 1401 od niemieckiej nazwy osobowej Ottmann, ta od imion złożonych na Od-.

    Otmanowic - 1388 od niemieckiej nazwy osobowej Ottmann, ta od imion złożonych na Od-.

    Otmanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ottmann, ta od imion złożonych na Od-.

    Otmański - od niemieckiej nazwy osobowej Ottmann, ta od imion złożonych na Od-.

    Otmar-Sztejn - złożenia brak; Otmar - brak; Sztejn od niemieckiej nazwy osobowej Stein, ta od Stein ‘kamień’.

    Oto - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otocki - 1417 od nazwy miejscowe Otok (kilka wsi).

    Otoczak - od otok, otoka ‘obramowanie, obwódka’.

    Otoczko - od otok, otoka ‘obramowanie, obwódka’.

    Otoczyk - od otok, otoka ‘obramowanie, obwódka’.

    Otoczyński - od otok, otoka ‘obramowanie, obwódka’.

    Otok - od otok, otoka ‘obramowanie, obwódka’.

    Otoka - od otok, otoka ‘obramowanie, obwódka’.

    Otola - od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Otolia - od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Otolik - od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Otoła - od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Oton - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otorowski - 1387 od nazwy miejscowej Otorowo (poznańskie, gmina Szamotuły).

    Otoszenko - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otoś - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otów - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otówek - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otrąba - 1553 od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrąbek - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrąbka - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrąbowski - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otreba - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrebiak - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrebowski - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrebski - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otremba - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrembiak - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrembik - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrembka - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrembnik - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrembowski - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrembski - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otreszko-Arski - złożenia brak; Otreszko - brak; Arski brak.

    Otręba - 1430 od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrębalski - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrębiak - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrębnik - 1654 od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrębny - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrębowicz - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrębowski - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrębski - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrębus - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otręmba - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otręmbski - od Otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otroba - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otromba - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrombka - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrombke - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otromke - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrompka - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrubiec - od otręba, otręby ‘łuski zboża oddzielone od mąki podczas mielenia’.

    Otrzasek - od otrząsać ‘strząsać, potrząsać’.

    Otrząsek - od otrząsać ‘strząsać, potrząsać’.

    Otrzęsek - od otrząsać ‘strząsać, potrząsać’.

    Otrzonsek - od otrząsać ‘strząsać, potrząsać’.

    Otrzosek - od otrząsać ‘strząsać, potrząsać’.

    Ott - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otta - 1388 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Ottawa - od otawa ‘nowa trawa wyrosła po szkoszeniu łąki’.

    Otte - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Ottman - od niemieckiej nazwy osobowej Ottmann, ta od imion złożonych na Od-.

    Ottmann - od niemieckiej nazwy osobowej Ottmann, ta od imion złożonych na Od-.

    Otto - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otton - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Ottowicz - 1425 od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Ottowski - od imienia Otto. Imię pochodzenia germańskiego, stanowi staro-wysoko-niemieckie skrócenie od imion złożonych na Ot-, typu Otward. Już na gruncie niemieckim występowały dwa warianty: Odo i Ot(t)o. Podwójna forma została przeniesiona do języka polskiego. Imię notowane w Polsce od XI wieku.

    Otulak - od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Otulakowski - od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Otuliński - od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Otulowicz - od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Otulowski - od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Otulski - od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Otułka - 1449 od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Otułowicz - od staropolskiego otolić, dziś otulić ‘okryć, osłonić’.

    Otwinowski - 1439 od nazwy miejscowej Otwinów, dziś Otfinów (tarnowskie, gmina Żabno).

    Owad - 1470-80 od owad.

    Owada - od owad; dawne owada ‘zwierzęta domowe; potwór’.

    Owadiuk - od owad.

    Owadowicz - od owad.

    Owadowski - od owad.

    Owadyk - od owad.

    Owadzień - od owad.

    Owadziński - od owad.

    Owar - od owarzyć ‘ogotować; lekko zmrozić’.

    Owarczyk - od owarzyć ‘ogotować; lekko zmrozić’.

    Owarewicz - od owarzyć ‘ogotować; lekko zmrozić’.

    Owarzana - od owarzyć ‘ogotować; lekko zmrozić’.

    Owarzany - od owarzyć ‘ogotować; lekko zmrozić’.

    Oważana - od owarzyć ‘ogotować; lekko zmrozić’.

    Oważany - od owarzyć ‘ogotować; lekko zmrozić’.

    Owca - 1366 od owca.

    Owcarczyk - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owcarek - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owcarz - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owcarzak - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owciarczak - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owcorz - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’. (Śl)

    Owczaczyk - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczak - od owca.

    Owczan - od owca.

    Owczanek - od owca.

    Owczany - od owca.

    Owczar - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarczak - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarczuk - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarczyk - 1495 od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarczyn - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarek - 1795 od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’ lub owczarek.

    Owczarenko - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarewicz - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarka - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarkiewicz - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarkowski - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarny - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarow - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarowa - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarowicz - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarów - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarski - 1399 od nazwy miejscowej Owczary (kilka miejscowości).

    Owczaruk - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczaruś - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczaryk - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczaryszek - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarz - 1398 od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarzak - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarzowic - 1490 od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarzy - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczarzyk - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczasz - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczennikow - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczenników - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczerczyk - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczerek - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczeryk - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczerz - 1392 od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczon - od owca.

    Owczorek - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczorz - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczuk - od owca.

    Owczyk - od owca.

    Owczynik - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczynikow - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczyniuk - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczynko - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczynnik - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczynnikow - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczynników - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczyński - od owca.

    Owczyrczyk - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczyryszek - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owczyrz - od owca, od owieczka ‘mała owca’; od owczarz ‘pasterz owiec’.

    Owda - od owidziać ‘wdziać, włożyć’.

    Owdziej - od owidziać ‘wdziać, włożyć’.

    Owdziejczak - od owidziać ‘wdziać, włożyć’.

    Owdziejewicz - od owidziać ‘wdziać, włożyć’.

    Owdziejewski - od owidziać ‘wdziać, włożyć’.

    Owdzijewicz - od owidziać ‘wdziać, włożyć’.

    Ower - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Owerczak - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Owerczuk - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Owerczyk - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Owerek - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Owerko - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Owerkowicz - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Owerski - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Owiankowski - 1700 od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’; od owsianka ‘gatunek ryby; owsiane krupy’.

    Owicki - od nazwy miejscowej Owidz (gdańskie, gmina Starogard Gdański).

    Owidzki - 1472 od nazwy miejscowej Owidz (gdańskie, gmina Starogard Gdański).

    Owiecki - od owca.

    Owieczka - 1380 od owca, od owieczka ‘mała owca’.

    Owieczko - 1402 od owca, od owieczka ‘mała owca’.

    Owierczuk - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Owierko - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Owierkowicz - od ober, to z niemieckiego ober, ower ‘górny, zwierzchni’, oberdziad ‘obszarpaniec’; też oberek ‘nazwa tańca’.

    Owies - od owies ‘rodzaj zboża’.

    Owiesek - od owies ‘rodzaj zboża’.

    Owiesna - od owies ‘rodzaj zboża’.

    Owiesny - od owies ‘rodzaj zboża’.

    Owieśna - od owies ‘rodzaj zboża’.

    Owieśniak - od owies ‘rodzaj zboża’.

    Owieśnik - od owies ‘rodzaj zboża’.

    Owieśny - od owies ‘rodzaj zboża’.

    Owoc - od owoc.

    Owocki - od owoc.

    Owocowic - 1458 od owoc.

    Owod - od owad.

    Owodzin - od owad.

    Owodziń - od owad.

    Owrzanek - od owarzyć ‘ogotować; lekko zmrozić’.

    Owrzany - od owarzyć ‘ogotować; lekko zmrozić’.

    Owsiak - od owies ‘rodzaj zboża’.

    Owsian - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsiana - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianek - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianiak - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianicki - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianiecki - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianiek - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianik - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianikow - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianików - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianiuk - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianka - 1667 od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’; od owsianka ‘gatunek ryby; owsiane krupy’.

    Owsianko - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’; od owsianka ‘gatunek ryby; owsiane krupy’.

    Owsiankow - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’; od owsianka ‘gatunek ryby; owsiane krupy’.

    Owsianna - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsiannik - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsiannikow - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianny - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsianowski - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsiany - 1673 od przymiotnika owsiany.

    Owsianyj - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’; od owsianka ‘gatunek ryby; owsiane krupy’.

    Owsianyk - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’; od owsianka ‘gatunek ryby; owsiane krupy’.

    Owsiańkow - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’; od owsianka ‘gatunek ryby; owsiane krupy’.

    Owsiański - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’; od owsianka ‘gatunek ryby; owsiane krupy’.

    Owsicki - od owies ‘rodzaj zboża’.

    Owsiej - od imienia Jewsiej, Ewséj, Awsiej. Imię używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusébios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Owsiejczuk - od imienia Jewsiej, Ewséj, Awsiej. Imię używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusébios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Owsiejczyk - od imienia Jewsiej, Ewséj, Awsiej. Imię używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusébios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Owsiejew - od imienia Jewsiej, Ewséj, Awsiej. Imię używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusébios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Owsiejewicz - od imienia Jewsiej, Ewséj, Awsiej. Imię używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusébios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Owsiejewski - od imienia Jewsiej, Ewséj, Awsiej. Imię używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusébios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Owsiejko - od imienia Jewsiej, Ewséj, Awsiej. Imię używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusébios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Owsiejuk - od imienia Jewsiej, Ewséj, Awsiej. Imię używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusébios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Owsienicki - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsieniecki - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsieniuk - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsięga - od owies ‘rodzaj zboża’.

    Owsijenko - od imienia Jewsiej, Ewséj, Awsiej. Imię używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusébios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Owsijew - od imienia Jewsiej, Ewséj, Awsiej. Imię używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusébios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Owsik - 1403 od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsikowski - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsiniak - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsinkiewicz - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsiński - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsiok(Śl) - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsiona - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsionka - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsiony - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsiuk - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owsiukiewicz - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owszak - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owszany - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Owszok - od owies ‘rodzaj zboża’; od owsik ‘trawa pastewna’.

    Oyrzanowski - od nazwy miejscowej Ojrzanów (skierniewickie, gmina Żabia Wola’ piotrkowskie, gmina Ujazd).

    Oyrzyński - od nazwy miejscowej Ojrzeń (ciechanowskie, gmina Ojrzeń).

    Ozag - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozaga - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozagowicz - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozan - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Ozana - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Ozanna - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Ozański - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Ozar - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ozarczuk - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ozarczyk - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ozarek - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ozarko - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ozarkow - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ozarkowski - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ozarków - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ozarowicz - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ozarowski - od nazwy miejscowej Ożarów (kilka wsi).

    Ozarów - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ozarski - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ozarzewski - od nazwy miejscowej Ożarów (kilka wsi).

    Ozd - od ozd ‘piec, suszarnia słodu’.

    Ozdarski - od rozdarły ‘rozdarty’, rozedrzeć, rozdrzeć.

    Ozdarta - od rozdarły ‘rozdarty’, rozedrzeć, rozdrzeć.

    Ozdarty - od rozdarły ‘rozdarty’, rozedrzeć, rozdrzeć.

    Ozdoba - od ozdoba ‘upiększenie’.

    Ozdobiński - od ozdoba ‘upiększenie’.

    Ozdobny - od ozdoba ‘upiększenie’; od ozdobny.

    Ozdowa - od ozd ‘piec, suszarnia słodu’.

    Ozdowski - od ozd ‘piec, suszarnia słodu’.

    Ozdowy - od ozd ‘piec, suszarnia słodu’.

    Ozdyk - od ozd ‘piec, suszarnia słodu’.

    Ozeg - od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Ozega - od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Ozerczuk - od jezioro.

    Ozerenko - od jezioro.

    Ozerkowicz - od jezioro.

    Ozernik - od jezioro.

    Ozerowicz - od jezioro.

    Ozerowski - od jezioro.

    Ozga - 1647 od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Ozga-Michalski - złożenia brak; Ozga 1647 od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’; Michalski XV wiek od nazw miejscowych Michałowice, Michałów (częste).

    Ozgo - od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Ozgowicz - od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Ozgowski - od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Oziabło - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziąbała - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziąbło - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziebała - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Ozieblewski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziebło - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziebłowski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziem - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oziembała - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziembek - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziembeł - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziemblewicz - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziemblewski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziemblowski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziembło - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziembłowski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziemczuk - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oziemek - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oziemiecki - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oziemkiewicz - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oziemkowicz - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oziemkowski - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oziemlak - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oziemlewski - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oziemski - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozier - od jezioro; lub od gwarowego ozierać ‘oglądać’.

    Ozieraniec - od jezioro.

    Ozierański - od jezioro.

    Ozieriański - od jezioro.

    Ozierny - od jezioro.

    Oziero - od jezioro.

    Ozierow - od jezioro.

    Ozierowski - od jezioro.

    Ozierów - od jezioro.

    Ozierski - od jezioro.

    Oziewa - od oziewać ‘rozdziawić, otworzyć, rozewrzeć’.

    Oziewała - od oziewać ‘rozdziawić, otworzyć, rozewrzeć’.

    Oziewicz - od oziewać ‘rozdziawić, otworzyć, rozewrzeć’.

    Ozięba - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziębala - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziębała - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziębiowski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziębkowski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Ozięblewski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziębła - 1789 od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’; od oziębły ‘zimny’.

    Oziębło - 1379 od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziębłowicz - 1700 od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziębłowski - 1627 od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziębły - 1494 od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’; od oziębły ‘zimny’.

    Oziębowski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Ozięmbła - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Ozięmbłowski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Ozima - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozimblewski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Ozimbłowski - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Ozimczuk - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozimek - 1453 od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozimiek - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozimiewicz - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozimikiewicz - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozimko - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozimkowicz - 1438 od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozimkowski - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozimok - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’. (Śl)

    Ozimowicz - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozimowski - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozimski - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozio - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Oziobło - od oziębić ‘wystudzić, zmrozić’.

    Oziom - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oziomek - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oziomski - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozion - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozionek - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozioro - od jezioro.

    Ozipko - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Ozirof - od jezioro.

    Ozirski - od jezioro.

    Ozmina - 1551 od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’; od ozimina ‘zboże siane jesienią’.

    Ozminkowski - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozmiński - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oznarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Asner, Assner.

    Ozner - od niemieckiej nazwy osobowej Asner, Assner.

    Oznerek - od niemieckiej nazwy osobowej Asner, Assner.

    Ozog - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozogała - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozogowicz - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozogowski - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozolin - od ozolić ‘posypać, poprószyć’.

    Ozoł - od ozolić ‘posypać, poprószyć’.

    Ozon - od ożon ‘opalony, przypalony’.

    Ozonek - od ożon ‘opalony, przypalony’.

    Ozoniewski - od ożon ‘opalony, przypalony’.

    Ozonowski - od ożon ‘opalony, przypalony’.

    Ozoń - od ożon ‘opalony, przypalony’.

    Ozor - od ozór ‘jęzor’.

    Ozorczyk - od ozór ‘jęzor’.

    Ozorek - od ozór ‘jęzor’.

    Ozorka - od ozór ‘jęzor’.

    Ozorkiewicz - od ozór ‘jęzor’.

    Ozorko - od ozór ‘jęzor’.

    Ozorowski - 1458 od nazwy miejscowej Ozorów (siedleckie, gmina Skórzec).

    Ozóbko - od osoba ‘jednostka ludzka, zespół cech ludzkich’.

    Ozóg - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozór - od ozór ‘jęzor’.

    Ozórkiewicz - od ozór ‘jęzor’.

    Ozug - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozur - 1369 od ozór ‘jęzor’.

    Ozurkiewicz - od ozór ‘jęzor’.

    Ozwora - 1583 od rozwora ‘drążek łączący tylną część wozu z przednią’.

    Ozworka - 1585 od rozwora ‘drążek łączący tylną część wozu z przednią’.

    Ozygała - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozygar - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozygus - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ozyja - 1352 - od imienia Jozyjasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od hebrajskiego Jošijaha ‘Bóg uzdrawia’.

    Ozyjasz - 1288 - od imienia Jozyjasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od hebrajskiego Jošijaha ‘Bóg uzdrawia’.

    Ozymek - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozymko - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozymkowski - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozymok - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozymonowicz - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ozyp - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Ozypow - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Oździc - 1663 od ozd ‘piec, suszarnia słodu’.

    Oździeński - od ozd ‘piec, suszarnia słodu’.

    Oździński - od ozd ‘piec, suszarnia słodu’.

    Oźga - od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Oźmin - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oźmina - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oźminkowski - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oźmiński - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Oźrzanowski - 1417 od nazwy miejscowej Ojrzanów (skierniewickie, gmina Żabia Wola’ piotrkowskie, gmina Ujazd).

    Oźrzeński - 1426 od nazwy miejscowej Ojrzeń (ciechanowskie, gmina Ojrzeń).

    Oźrzonowski - 1430 od nazwy miejscowej Ojrzanów (skierniewickie, gmina Żabia Wola’ piotrkowskie, gmina Ujazd).

    Ożaga - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożana - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Ożanka - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna; lub od staropolskiego ożanka ‘gatunek rośliny’.

    Ożanna - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Ożanowski - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Ożański - od modlitewnego okrzyku osanna, z hebrajskiego hoszianna ‘zbaw’, od łacińskiego hosanna, też od imienia Ożanna.

    Ożar - 1136 od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ożarczuk - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ożarek - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ożarko - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ożarkowski - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ożarków - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ożarowicz - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ożarowski - od nazwy miejscowej Ożarów (kilka wsi).

    Ożarski - od o + żar ‘ogień, płomień’, żarzyć się ‘palić się’.

    Ożarzewski - od nazwy miejscowej Ożarów (kilka wsi).

    Ożeg - 1403 od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożegalski - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożegała - 1534 od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożegowski - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożepowicz - 1418 od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Ożepowski - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Ożga - 1444 od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Ożgo - od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Ożgowicz - od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Ożmin - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ożmina - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ożminkowski - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ożmiński - od staropolskiego ozimek ‘młode zwierzę urodzone przed zimą’.

    Ożog - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożoga - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożogow - 1384 od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożogowicz - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożogowski - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożon - od ożon ‘opalony, przypalony’.

    Ożor - od ozór ‘jęzor’.

    Ożorek - od ozór ‘jęzor’.

    Ożorowski - od ozór ‘jęzor’.

    Ożóg - 1384 od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożóg-Orzegowski - złożenia brak; Ożóg 1384 od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’; Orzegowski brak.

    Ożóg-Szpecht - złożenia brak; Ożóg 1384 od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’; Szpecht od niemieckiej nazwy osobowej Specht, ta od średnio-wysoko-niemieckiego späht ‘dzięcioł’, od gwarowego szpecht, specht ‘dzięcioł’.

    Ożug - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożugowski - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożuk - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożygadło - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożygała - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożygało - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożygar - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożygło - od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożyło - od ożyły ‘ten, co ożył, zmartwychwstał’.

    Ożyp - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza, adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.

    Ożżygałka - 1445 od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.

    Ożżylis - 1463 od ożóg, ożeg ‘drewniany kij do poorawiania ognia w piecu, pogrzebacz’, od staropolskiego ożegać ‘opalać; ożygać’.



    UZUPEŁNIENIA


    Ocyp - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać.

    Ocypa - od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać.

    Od Dzieci - od dziecię, dziecko.

    Odżakow - od odrzeć.

    Odżga - od odrzeć.

    Odżygóźdź - od odrzeć.

    Odżygwóźdź - od odrzeć.

    Ojszczak - od ojszczać ‘oszczać’.

    Olsztajn - od nazwy miejscowej Olsztyn (częstochowskie, gmina Olsztyn).

    Olsztyn - od nazwy miejscowej Olsztyn (częstochowskie, gmina Olsztyn).

    Olsztynowicz - od nazwy miejscowej Olsztyn (częstochowskie, gmina Olsztyn).

    Olzarowicz - od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Olzerowicz - od imienia Elizar, Olizar, używanego w Kościele prawosławnym. Imię greckie Eleazáros, z hebrajskiego Eliazar ‘Bóg jest pomocą’.

    Onefrienko - od imienia Onufry. Imię greckie Onúfrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Opasano - 1382 od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’, opasany.

    Opasiono - 1399 od opas ‘zwierzę intensywnie tuczone na ubój’ lub od opasać ‘otoczyć’, opasiony.

    Opiekło - 1389 od opieka lub od opiekać, opiec lub od opiekły ‘opalony, tłusty’.

    Oprzyła - XVI wiek od oprzały ‘zjałowiały, zepsuty’.

    Orzga - od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Orzgowski - od ożga ‘pożar, ogień, opaleniec’.

    Oscenda - od oszczędzać ‘nie tracić, zbierać’.

    Oslislo - od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Oslislok - (Śl) od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Oslisło - od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Oslisniok - (Śl) od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Osliślok - od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Oslizło - od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Oslizłok - od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Oslizniok - (Śl) od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Osliźniok - (Śl) od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Ossaliński - od nazwy miejscowej Ossolin, dawniej Osolin (tarnobrzeskie, gmina Klimontów).

    Ośliżlok - od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Ośliżok - od oślizły ‘pokryty wilgocią, lepki’.

    Otka - 1418 od otkać ‘obetkać, utkać’ lub od imienia Otto.

    Otkała - od otkać ‘obetkać, utkać’ lub od imienia Otto.

    Otkałło - od otkać ‘obetkać, utkać’ lub od imienia Otto.

    Otkało - od otkać ‘obetkać, utkać’ lub od imienia Otto.

    Otko - 1413 od otkać ‘obetkać, utkać’ lub od imienia Otto.

    Otkosiewicz - od otkać ‘obetkać, utkać’ lub od imienia Otto.

    Otkowicz - od otkać ‘obetkać, utkać’ lub od imienia Otto.

    Otkowski - od otkać ‘obetkać, utkać’ lub od imienia Otto.

    Ottka - od otkać ‘obetkać, utkać’ lub od imienia Otto.

    Ottke - od otkać ‘obetkać, utkać’ lub od imienia Otto.








    INFORMACJE CZYTELNIKÓW


    21.09.09

    Szanowny Panie.
    Nazywam się Obidziński. Spostrzegłem, że tylko nazwisko Obiedziński wywodzi Pan z Obiedzina. A jest troszkę inaczej. Owe wspomniane Obiedzino, z ciechanowskiego do lat 80tych poprzedniego wieku nazywało się Obidzino - były historycznie dwa Obidzina Górne i Dolne ( Suwały). Pierwsze pisane notatki dotyczące Obidzińskich są z 1430 roku i związane właśnie z Obidzinem Górnym. I tak miejscowość jest nazywana w wielu historycznych dokumentach np:
     
    - Inter Swanthoslaum, heredem de Obidzino parte ex una et inter Nicolaum Byalasuknya et Nicolaum Vischovathi parte ex altera 1453.
    (Słownik staropolskich nazw osobowych, Ossolineum 1981-83, t. VI)
    - stare dokumenty kosćiele z parafi w Pałukach http://www.diecezja.plock.pl/index.php?dekanat=3fia=33&show=parafia
    - JERZY WIŚNIEWSKI Początek i rozwój nowego osadnictwa w ziemi łomżyńskiej w końcu XIV i w XV wieku
     
    Obidzińscy i Obiedzińscy to ta sama rodzina, tak jak historyczne Obidzino i obecne Obiedzino. Proszę więc o korektę opisu nazwisk.

    Sławek









    Nazwiska występujące w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych XX w.




    Obach Obacz Obaczyński Obada Obadowski Obaid Obajda Obajdin Obajek Obajska Obajtek Obakiewicz Obal Obala Obalek Obaleński Obalewicz Obalewski Obalik Obaliński Obalski Obała Obałek Obałka Obałkowski Obałków Obałowska Obańska Obar Obara Obarańczuk Obarawicz Obarczyk Obarek Obarewicz Obarianik Obarianyk Obarna Obarnikowicz Obarowicz Obarowski Obarski Obartel Obartuch Obarymski Obaryński Obarzanek Obarzanowski Obarzański Obarzynek Obarzyńska Obas Obasi Obata Obatek Obawa Obaz Obażanek Obażanowska Obażańska Obażek Obącz Obąkowska Obcarski Obciążka Obcieszko Obcięta Obcięty Obcina Obcowski Obcza Obczasiak Obczina Obczyński Obdartus Obderko Obdyrko Obecna Obecny Obeid Obeidat Obejdziński Obejko Obejmajer Obek Obel Obelec Obelga Obelina Obelinda Obelińda Obelmeler Obelmeller Obelmer Obelmowicz Obelnicki Obelski Obeltuch Obeltuchowicz Obel-Żuchnik Obeła Obełczyńska Obemiler Obenik Ober Obera Oberaj Oberbak Oberbeck Oberbecki Oberbek Oberc Oberchalska Obercich Obercych Oberczuk Oberda Oberdak Oberdyńska Oberdź Obere Oberec Oberecki Oberei Oberek Oberenkowski Oberewicz Oberfeld Oberfelt Oberg Obergard Oberger Oberhant Oberhard Oberhauser Oberian Oberk Oberkiewicz Oberko Oberkoch Oberkowski Oberl Oberlaitner Oberlajtner Oberlam Oberlan Oberland Oberlander Oberle Oberleitner Oberlejtner Oberlender Oberli Oberlönder Obermajer Oberman Obermann Obermayer Obermeler Obermella Obermeyer Obermiiller Obermiler Obermiller Obermueller Obermüeller Obermüler Obermuller Obermüller Obernhuber Obernichin Obernikowicz Obernikowska Oberniłowicz Oberntyn Oberolak Oberowicz Oberowska Oberrauner Oberschmidt Obersedt Obershmidt Oberski Oberst Oberstadt Oberstädt Oberstaedt Oberstat Oberste Oberstedt Oberstein Oberstyn Obersz Oberszalski Oberszkalski Oberszt Obersztalski Obersztedt Obersztin Obersztyn Obert Oberta Obertacz Obertal Obertał Obertan Obertaniec Obertas Oberteli Obertelli Obertema Oberten Oberti Obertka Obertowicz Obertowski Obertyn Obertyński Oberwajs Oberwajś Oberwan Oberzig Oberzik Oberzkalski Obestalska Obesztalski Obetka Obetkał Obetkon Obetkoń Obetków Obettyn Obiadowicz Obiadowski Obiadziński Obiala Obialek Obialski Obiał Obiała Obibok Obichińska Obidko Obidna Obidniak Obidniok Obidoski Obidowicz Obidowski Obidzieński Obidziński Obie Obiecunas Obiednik Obiedowski Obiedziński Obiegała Obiegałek Obiegałka Obiegałko Obiegła Obiegło Obiegły Obiegowski Obiegun Obielak Obielecki Obielski Obieła Obier Obieraj Obierajska Obierak Obierec Obierek Obierko Obierski Obierzalski Obierzałek Obierzig Obierzychleb Obierzyński Obiesło Obieszczalski Obiezierski Obieziński Obieziorska Obieziórski Obieziuk Obieziurski Obieżalski Obieżałek Obieżnik Obieżyński Obięzierski Obigło Obigowski Obijalski Obiła Obin Obiński Obiora Obiorek Obiorko Obiórko Obirak Obireck Obirek Obirska Obitka Obitko Obitz Obiusik Objala Objała Objarska Objatek Objosło Obkój Oblacewicz Oblaciński Oblagor Oblak Oblamski Oblańczyk Oblas Oblaska Obląg Obląk Oblecewicz Oblegor Oblegór Oblej Oblejak Obleński Obler Obleszczuk Oblewicz Oblewski Oblęgor Oblęgór Oblękowska Oblicho Oblicki Obliczajek Oblik Obliński Oblizajek Oblizejek Oblizgajek Obliżajek Oblok Oblonczek Oblong Oblonk Oblony Oblończyk Oblotzki Obluchiewicz Oblucka Obluk Obłaczek Obłaczyński Obłada Obłaj Obłak Obłakowski Obłamski Obłapiec Obłas Obłask Obłaski Obławski Obłaza Obłaźna Obłaźny Obłażewicz Obłażna Obłażny Obłączek Obłąg Obłąk Obłąkowski Obłekowski Obłeza Obłęg Obłęk Obłękowski Obłocki Obłoczek Obłoczyński Obłoda Obłodecki Obłog Obłoj Obłok Obłokowski Obłomska Obłonczek Obłonczyk Obłonk Obłonkowska Obłonzek Obłoń Obłończek Obłończyk Obłoński Obłow Obłoza Obłozki Obłoża Obłożna Obłożny Obłódecki Obłój Obłucki Obłuczyński Obłuda Obłudek Obłudka Obłudna Obłudnik Obłudowicz Obłukowicz Obłuski Obłutowicz Obmalko Obmiński Obniński Obniski Obnisko Obnowski Obocz Oboczyńska Oboda Obodała Obodczuk Obodecki Obodiak Obodowski Obodycz Obodyński Obodziak Obodzień Obodziński Obog Oboina Obojewska Obojski Obojtek Obok Obokowicz Obolczuk Oboleński Obolewicz Obolewicz-Obolikszto Obolewski Obolik Obolikszta Obolikszto Obolińska Obolski Oboła Obołkowska Obołończyk Obonia Oboń Oboński Obora Oborański Oborczuk Obordki Oborek Oborel Oborewicz Oborin Oborki Oborna Oborniak Obornicka Oborniew Obornik Oborny Oboron Oboroślak Oborowicz Oborowski Oborski Oborsztyn Oborucka Oborycka Oborzelski Oborzycki Oborzyński Oboszyńska Obot Obott Obowska Oboz Oboza Obozik Obozowik Oboża Obożek Obożycka Obód Obój Obórka Obórko Obórska Obóz Obra Obraca Obracaj Obrach Obracht Obracht Obrachta Obracht-Prondzyński Obracianko Obracka Obraczay Obraczewska Obraczka Obradowić Obrak Obrał Obrała Obramowska Obramus Obraniak Obranik Obrańska Obrapalski Obraslińska Obrasta Obraślak Obrat Obratański Obratkiewicz Obratoński Obratowski Obratschay Obratyński Obraziński Obrąbska Obrąckiewicz Obrączka Obrączkiewicz Obrąpalski Obrebalski Obrebski Obrechta Obreczarek Obreda Obreębski Obremba Obrembalski Obrembowski Obrembski Obrempalski Obremski Obretenny Obrębalski Obrębiarek Obrębowicz Obrębowski Obrębski Obręcki Obręcz Obręczak Obręczarek Obręczmarek Obrędski Obręmbska Obrępalski Obręska Obrimski Obrobiński Obroca Obrocha Obrochowska Obrocht Obrochta Obrocki Obroczek Obroda Obrodzińska Obrodzki Obrok Obrokta Obrom Obromowicz Obromski Obron Obronczka Obroniak Obroniecki Obrończka Obrońska Obrosińska Obroslak Obrosła Obrosły Obrosow Obrostek Obrosz Obroszenka Obroszko Obroślak Obrośliński Obrou Obrowski Obroza Obrożejczyk Obrożko Obrók Obróśnik Obrubańska Obrubko Obruczna Obruschnik Obrusiewicz Obrusik Obrusnik Obrusow Obruszewski Obruszkiewicz Obrusznik Obruszyńska Obruśniak Obruśnik Obrych Obrycki Obryda Obryk Obrysiewicz Obryś Obryśnik Obrytacz Obrzadkiewicz Obrzanek Obrzanowski Obrzański Obrzazgiewicz Obrzazkiewicz Obrzaźgiewicz Obrzażgiewicz Obrządek Obrządkiewicz Obrzegiewicz Obrzejta Obrzemski Obrzewska Obrzezgiewicz Obrzezkiewicz Obrzeźgiewicz Obrzeżgiewicz Obrzidowska Obrzoł Obrzód Obrzud Obrzuł Obrzust Obrzuśnik Obrzut Obrzutowicz Obrzycki Obrzyd Obrzydowicz Obrzydowski Obrzydziński Obrzykowski Obrzyński Obrzyt Obrzywolska Obrzywołek Obsada Obsadka Obsadna Obsadny Obsiadły Obsowski Obst Obsta Obstaj Obstalecki Obstarczyk Obstarek Obstawka Obstawski Obstoi Obstoj Obstorek Obstowczyk Obstowska Obstój Obstra Obstrój Obsulewicz Obsuśniak Obszalski Obszała Obszański Obszarna Obszarny Obszarski Obszerna Obszerny Obszlegier Obsznajczyk Obszta Obsztyńska Obszynkowska Obszyński Obtenowicz Obtołowicz Obtułowicz Obtyłowicz Obucewicz Obuch Obuchanicz Obuchiewicz Obuchlewicz Obuchow Obuchowicz Obuchowski Obuch-Woszczatyński Obud Obuda Obudzewicz Obudziński Obukowicz Oburczyk Oburek Oburewicz Oburka Oburko Oburska Oburzyński Obusnik Obuszak Obuszek Obuszenko Obuszewski Obuszkiewicz Obuszko Obuszyniec Obuszyński Obuśnik Obutelewicz Obutowicz Obuwnik Obużyńska Obwadowski Obwarzanek Obważanek Obwinowska Obwińska Obwiosło Obwisło Obwojski Obworowski Obworski Obyc Obych Obycka Obycz Obyć Obyd Obydionoff Obydz Obydziński Obydź Obydż Obyjuch Obymacha Obymacho Obyrn Obyrtacz Obyrtak Obyrtał Obysz Obyszewicz Obyszyński Obzeja Obzejda Obzejta Obzesta Ocadło Ocadryga Ocalewicz Ocalewski Ocaluk Ocap Ocasek Ocelak Ocelewicz Ocelewski Ocelik Ocelok Ocelowska Ocenkiewicz Ocentkiewicz Oceński Ocep Ocepa Ocepowska Ocepski Ocet Ocetek Ocetkiewicz Ocetkowicz Ocewicz Ocewnik Och Ocha Ochab Ochaba Ochabowicz Ochab-Ryś Ochabski Ochaciński Ochacki Ochaiński Ochaj Ochajska Ochak Ochal Ochala Ochalek Ochalik Ochalski Ochał Ochała Ochałaszenny Ochałek Ochałka Ochamann Ochamański Ochampel Ochandal Ochandel Ochanek Ochanicka Ochanowicz Ochantel Ochantol Ochański Ochap Ochapowicz Ochapski Ochar Ocharski Ochat Ochatek Ocheciński Ochecki Ochedalska Ochedurska Ocheduszka Ocheduszko Ochedzan Ochej Ochel Ochelski Ocheł Ochencki Ochendal Ochendalski Ochendaszko Ochender Ochendolska Ochendowski Ochendożka Ochendóżka Ochendruszkiewicz Ochendurski Ochendusz Ochenduszka Ochenduszkiewicz Ochenduszko Ochendza Ochendzan Ochenecka Ochenkowski Ochenowska Ochental Ochentel Ochentol Ochenuszko Ocheńkowski Ocheński Ochera Ocheś Ochęcki Ochęda Ochędalski Ochędiszko Ochędowski Ochędóżka Ochędóżko Ochędurski Ochęduski Ochęduszka Ochęduszkiewicz Ochęduszko Ochędzan Ochędzian Ochędzin Ochędzon Ochędzyn Ochękowski Ochęndzan Ochętal Ochi Ochibowski Ochicki Ochij Ochijewicz Ochim Ochimowski Ochin Ochinio Ochinowski Ochiński Ochirko Ochla Ochlachowski Ochlak Ochlanek Ochlar Ochlast Ochler Ochlewski Ochli Ochlik Ochlinowicz Ochliński Ochlust Ochłabiak Ochłaszenna Ochłocka Ochłodnik Ochłódnik Ochłudnik Ochłysko Ochm Ochmacka Ochman Ochman Ochman Ochman Ochmanek Ochmaniak Ochmaniuk Ochmann Ochmanowicz Ochmanowski Ochmań Ochmańczyk Ochmański Ochmarek Ochmarz Ochmasz Ochmaszka Ochmerak Ochmerek Ochmian Ochmiański Ochmik Ochmiński Ochmio Ochmistrz Ochmyt Ochnak Ochnaluk Ochnan Ochnat Ochnecki Ochnia Ochniak Ochniańska Ochnic Ochnicki Ochnicz Ochniewicz Ochniewski Ochnik Ochnio Ochniocka Ochniowski Ochno Ochnuńska Ochob Ochoba Ochobowicz Ochobski Ochocim Ochocimski Ochocin Ochociński Ochociryska Ochocki Ochocko Ochoczyńska Ochod Ochoda Ochodek Ochodka Ochodlo Ochodło Ochodza Ochodzki Ochoina Ochojna Ochojski Ochol Ocholik Ocholski Ochoł Ochołek Ochomowska Ochomska Ochonczenko Ochoń Ochońko Ochoński Ochor Ochorak Ochorczak Ochorek Ochorok Ochorowicz Ochoski Ochot Ochota Ochotek Ochotna Ochotnicki Ochotnik Ochotny Ochott Ochotta Ochotynko Ochowiak Ochowicz Ochowiec Ochowski Ochód Ochór Ochramowicz Ochrana Ochraniak Ochranowicz Ochrej Ochrem Ochremczuk Ochremiak Ochremiuk Ochremko Ochremowicz Ochremuk Ochrenuk Ochriem Ochrimenko Ochrimienko Ochrimiuk Ochrimowicz Ochrin Ochrom Ochrombel Ochromowicz Ochromska Ochronienko Ochronik Ochronowicz Ochroń Ochroński Ochrowicz Ochrowska Ochrycewicz Ochryciuk Ochrym Ochrymczuk Ochrymenik Ochrymiak Ochrymiec Ochrymienko Ochrymiń Ochrymiuk Ochrymjuk Ochrymowicz Ochrymowska Ochrymuk Ochryn Ochryniak Ochrynienko Ochrynik Ochryniuk Ochrynowicz Ochrynuk Ochryń Ochrytko Ochrytkow Ochrytnik Ochryzko Ochrzanowski Ochrzymiuk Ochs Ochst Ochtabieńska Ochtabiński Ochter Ochtera Ochterski Ochtoń Ochtyńska Ochtyra Ochtyrski Ochudko Ochudlo Ochudło Ochudżawa Ochuik Ochura Ochwaciuk Ochwal Ochwald Ochwalowska Ochwał Ochwanowski Ochwat Ochwatowski Ochwiejewicz Ochwisz Ochwot Ochybowski Ochyj Ochyl Ochylski Ochyn Ochyński Ochyra Ociapa Ocias Ociasz Ocibiński Ocibski Ocichowska Ocicki Ociecki Ocieczak Ocieczek Ocieczka Ocieczko Ociek Ocieka Ociela Ocielak Ocielska Ociemek Ociempka Ocieński Ociepa Ociepan Ociepczyk Ociepiński Ociepka Ociepkana Ociepko Ociepła Ociepski Ocies Ociesa Ociesała Ociesielski Ocieska Ociesła Ociessa Ociesz Ociesza Ocieszak Ocieszek Ocieszko Ociewa Ocik Ocikiewicz Ocimek Ocimer Ociński Ociopa Ocios Ocioszyński Ocipa Ocipiński Ocipiuk Ocipka Ocipko Ocipski Ociusa Ockert Ockiewicz Ocknia Ockoś Ockowski Ocłon Ocłoń Ocłow Ocmańska Ocmej Ocmenkowski Ocnio Oconnor Octon Octoń Octos Ocwiej Ocwieja Ocylok Ocynio Ocynkowska Ocyp Ocypa Ocysek Ocytko Oczachowski Oczadly Oczadła Oczadło Oczadły Oczajewiec Oczak Oczakowski Oczalski Oczańska Oczarczak Oczarczyk Oczarek Oczarzak Oczas Oczaś Oczechowski Oczek Oczekowska Oczelok Oczenasz Oczenkowska Oczepa Oczepka Oczepko Oczepowski Oczeredko Oczeretka Oczeretko Oczeretnia Oczeretnik Oczerkiewicz Oczerklewicz Oczesa Oczesalski Oczesała Oczetko Oczewski Oczęsalska Ocziepka Oczk Oczka Oczki Oczkiewicz Oczko Oczkodin Oczkoń Oczkos Oczkoś Oczkowicz Oczkowski Oczkuś Oczniew Oczos Oczoś Oczowiński Oczuida Oczuja Oczujda Oczuk Oczuś Oczydły Oczykowski Oczylok Oczynaszko Oczyniec Oczyński Oczyp Oćko Oćmieja Oćwiej Oćwieja Oćwierk Oćwińska Oda Odach Odachowski Odaj Odajna Odajs Odak Odakowski Odalanowski Odalski Odango Odaniczka Odaniec Odanowicz Odarczenko Odarkiewicz Odarski Odartus Odaruk Odarus Odasz Odberg Odbierzałek Odbierzychleb Odbieżałek Odbieżychleb Odborska Odczyk Oddoy Oddziemiec Oddzierzyńska Ode Odebralski Odechciak Odechowski Odecki Odedina Odeh Odehnal Odej Odejewski Odekrzciak Odekszciak Odekściak Odelga Odelski Odembska Odemski Odenwaldt Odeń Odepska Oder Oderczyk Oderewicz Oderfeld Oderkiewicz Oderowicz Oderowski Oderski Odeska Odewald Odey Odhiambo Odi Odia Odias Odiełda Odiemek Odiemkowska Odija Odijas Odin Odiniec Odinocki Odjas Odjidja Odkała Odl Odlanicki Odlanicki Odlaniecka Odlecka Odlega Odlewana Odlewany Odlewański Odlewiński Odlewna Odlewniczak Odlewnik Odlewny Odliwański Odlyzko Odłas Odłoza Odmach Odmagalska Odman Odmańska Odmianowski Odmirok Odnoczko Odnorob Odnous Odnycz Odo Odochowski Ododziej Odoj Odoja Odojczyk Odojewski Odoki Odolach Odolak Odolan Odolanicka Odolanowski Odolański Odolczak Odolczyk Odolecki Odoliński Odolski Odomirok Odomirski Odomski Odon Odoner Odonicz Odonicz-Czarnecka Odonowicz Odonus Odoń Odoński Odor Odorczuk Odorczyk Odorkiewicz Odorowicz Odorowski Odorski Odorzyński Odoszewski Odowczyc Odowczyk Odowski Odoy Odożyński Odój Odór Odpada Odparlik Odraczenko Odrakiewicz Odrakowska Odrał Odraniec Odrazil Odreń Odrian Odrobina Odrobiński Odrobna Odrobny Odroczyńska Odrodzki Odron Odroniec Odroń Odrosek Odroślak Odrovits Odrowąż Odrowąż-Kietliński Odrowąż-Petrykowski Odrowąż-Pieniążek Odrowąż-Piramowicz Odrowąż-Sypniewski Odrowąż-Wilkoński Odrowąż-Zawadzka Odrowski Odrozek Odrożek Odróbka Odrój Odrutowski Odrych Odrychowski Odrycki Odryjan Odryniec Odryniuk Odryńska Odryszewski Odrzan Odrzańska Odrzewolska Odrzwołek Odrzwół Odrzygocki Odrzygoski Odrzygowska Odrzygoźdź Odrzygożdz Odrzygódź Odrzygózdz Odrzygózdź Odrzygóźdz Odrzygóźdź Odrzygóżdż Odrzygwóźdź Odrzykowski Odrzyudska Odrzywalska Odrzywałek Odrzywiołek Odrzywolski Odrzywoł Odrzywołek Odrzywół Odrzywół-Nawentura Odsiadło Odsłoń Odstarczyk Odstercil Odsterczyl Odsterczył Odszera Odszewski Oduchowski Odud Oduj Oduliński Odut Odwaga Odwak Odwald Odwalt Odwarzna Odwarzny Odwaźna Odwaźny Odważna Odważny Odwinowski Odwrocki Odwrot Odwrót Ody Odya Odyas Odyca Odycz Odyczak Odyga Odyja Odyjas Odyjewski Odył Odymała Odyna Odynak Odynecki Odyniec Odyniec-Dobrowolska Odyniecki Odyn-Jankowska Odynkow Odynokow Odyń Odyński Odys Odyszewski Odzema Odzemkowska Odzeniak Odziakowska Odziejemczyk Odziejewicz Odziemczewski Odziemczyk Odziemczyk-Paduch Odziemek Odziemiec Odziemkowski Odziemski Odzieniec Odzienkowski Odzierejko Odzierzyński Odziewa Odziewczyk Odzieżyński Odzijewicz Odzikowski Odzimek Odzimiek Odzimkowski Odzinkowski Odziński Odzioba Odziom Odziomek Odziomkowska Odzionek Odziszewski Odźga Odżakow Odżga Odżygóźdź Odżygwóźdź Oelberg Oelke Oelrich Oelschlager Oelschläger Oelszlaeger Oeltjen Oerlich Oerlych Oertel Oertwig Oertzen Oesterheld Oesterreich Oesterreicher Oestreich Oestreicher Oestrejcher Oettingen Ofanowski Ofarcik Ofat Ofczarek Ofczarski Ofczorz Ofczyński Ofenberg Ofenkowska Oferczak Oferowicz Ofert Oferta Ofertowicz Off Offan Offen Offenberg Offenborn Offerczak Offermann Offert Offhaus Offiara Offiera Offierski Offik Offman Offmann Offmański Offner Ofianewski Ofiara Ofiarkiewicz Ofiarowicz Ofiarowski Ofiarski Ofiarzewski Ofic Oficerow Oficjalski Oficjał Oficz Oficzalski Oficzyńska Ofielniewska Ofiera Ofierczak Ofierowicz Ofierski Ofierzewski Ofierzyński Ofijalska Ofimcow Ofimców Ofiniec Ofiński Ofiok Ofira Ofis Ofisz Ofiś Oflakowski Oflenda Oflęda Oflinda Oflus Ofman Ofmański Ofner Ofrecht Ofrin Oftan Ofton Ofych Ogabi Ogabisz Ogacińska Ogacka Ogaczek Ogal Ogall Ogalska Ogan Oganczow Oganek Oganelow Oganiacz Oganiaczak Oganiaczek Oganiaczyk Oganiak Oganian Oganowski Ogań Ogańczyk Ogański Ogar Ogara Ogarek Ogarewicz Ogarka Ogarman Ogarniaczyk Ogarow Ogarowski Ogarski Ogarzewska Ogarzyński Ogasa Ogata Ogawiacz Ogaz Ogaza Ogaża Ogdowski Ogeniewski Ogerman Ogermann Oggero Oggert Ogiba Ogibczyńska Ogibowski Ogidan Ogidel Ogiedel Ogiegło Ogiejczuk Ogiejczyk Ogiejko Ogiejm-Oheim Ogiel Ogiela Ogielda Ogielski Ogieł Ogieła Ogiełda Ogiełko Ogiełło Ogieło Ogienieski Ogieniewicz Ogieniewski Ogień Ogieńko Ogieński Ogier Ogierek Ogierman Ogiermann Ogierska Ogiewa Ogiewka Ogijenko Ogijewicz Ogijewska Ogilb Ogilba Ogilbianka Ogilbo Ogileski Ogił Ogimek Oginek Oginiec Oginiewska Oginok Ogint Ogiński Ogiolda Ogiołda Ogiołkiewicz Ogirman Ogirok Oglaniec Oglecka Ogledziński Ogledzki Ogleniewska Oglęcki Oględziński Oględzki Ogliński Oglodek Oglodzińska Oglorz Oglosa Ogluszko Ogłabiak Ogłacza Ogładek Ogładziński Ogłasa Ogłaska Ogłasza Ogłaszewski Ogłaszka Ogłaza Ogłaziński Ogłazowska Ogło Ogłobiak Ogłobin Ogłoblin Ogłodek Ogłodza Ogłodziński Ogłoska Ogłoszka Ogłowa Ogłoza Ogłoziński Ogłozka Ogłódek Ogłuchowicz Ogłudek Ogłuska Ogłuszka Ogłuszko Ogłuszniak Ogłuża Ogły Ognich Ognicha Ognicki Ogniew Ogniewczuk Ogniewicz Ogniewski Ognik Ogniski Ognista Ognisty Ogniwek Ognowski Ogod Ogodek Ogodniczak Ogodnik Ogodowska Ogoduń Ogodziński Ogol Ogolewicz Ogołoszka Ogomiak Ogon Ogonczyk Ogonek Ogoniaczyk Ogoniak Ogoniek Ogoniewska Ogonik Ogonkowski Ogonorski Ogonowicz Ogonowski Ogoń Ogończyk Ogończyk-Gliwicz Ogończyk-Mąkowski Ogoński Ogor Ogora Ogorczonek Ogorczyk Ogorek Ogorka Ogorkiewicz Ogorkis Ogorodnik Ogorodowczyk Ogorodowicz Ogorodowska Ogorodzińska Ogorowicz Ogorowska Ogorzalec Ogorzalek Ogorzalska Ogorzał Ogorzała Ogorzałek Ogorzałko Ogorzałowska Ogorzały Ogorzeja Ogorzelec Ogorzelski Ogorzewski Ogos Ogosz Ogoszewski Ogoś Ogowska Ogoza Ogozeja Ogożalec Ogożały Ogożeja Ogożela Ogól Ogólewicz Ogólniewicz Ogólnik Ogólska Ogóła Ogór Ogórcow Ogórczak Ogórczecka Ogórczonek Ogórczyk Ogórecki Ogórek Ogórka Ogórkiewicz Ogórkis Ogórkowski Ogórleis Ogórna Ogórniak Ogórowicz Ogórowski Ogórski Ogórzałek Ograbak Ograbek Ograbiasz Ograbisz Ograbowicz Ograczyk Ogradek Ogradniczak Ogradnik Ograniściak Ogras Ograszko Ogrąbek Ogrela Ogrenicz Ogręda Ogriseck Ogrobek Ogrochta Ogrocki Ogrodarczyk Ogrodawczyk Ogrodek Ogrodna Ogrodniak Ogrodnicki Ogrodniczak Ogrodniczek Ogrodniczok Ogrodniczuk Ogrodnik Ogrodnikow Ogrodniuczuk Ogrodny Ogrodonicz Ogrodowa Ogrodowczyk Ogrodowiak Ogrodowicz Ogrodowski Ogrodowszczyk Ogrodziński Ogrodzki Ogroński Ogrotnik Ogroza Ogroziński Ogródek Ogródnik Ogryciak Ogryczak Ogryniec Ogrysek Ogrysko Ogryzek Ogryzko Ogryzło Ogrzal Ogrzał Ogrzałek Ogrzebacz Ogrzelec Ogrzelski Ogrzewalski Ogrzewała Ogrzondek Ogrzyczak Ogrzyński Ogrzywalski Oguchi Oguchł Ogulak Ogulewicz Ogunowski Ogurcow Ogurek Ogurkiewicz Ogurkis Ogurkiś Ogurkowski Ogurowicz Ogurowska Ogusiak Oguz Ohajm Ohak Ohanka Ohanowicz Ohar Ohara Ohasińska Ohde Ohele Oherow Ohia Ohimor Ohirko Ohl Ohla Ohlabiak Ohlaszeny Ohlaszny Ohlej Ohlek Ohler Ohlew Ohli Ohlich Ohlinger Ohlsson Ohluk Ohly Ohłabiak Ohłabik Ohłaszenna Ohłaszenny Ohm Ohman Ohmann Ohme Ohnesorge Ohnezorga Ohnezorge Ohnsorge Ohnut Ohocińska Ohol Ohole Ohorok Ohotska Ohradka Ohrak Ohratka Ohrysko Ohryzko Ohrzal Ohs Ohsa Ohsmann Ohst Oiarski Oiczyk Oiek Oik Oikowicz Oima Oirzanowski Oirzyńska Oiszański Ojaczuk Ojak Ojcewicz Ojciec Ojcieszak Ojcowicz Ojcowski Ojcumiła Ojcyk Ojczak Ojczenasz Ojczewski Ojczuk Ojczyk Ojczymek Ojczyniek Ojczyńska Ojda Ojdan Ojdana Ojdanowski Ojdenko Ojdowski Ojdym Ojdyn Ojeda Ojejniczak Ojejnik Ojelniczak Ojeła Ojenik Ojer Ojewicz Ojewski Ojkało Ojmuciański Ojnas Ojo Ojowski Ojrowski Ojrzanowski Ojrzański Ojrzeński Ojrzyński Ojster Ojszczyk Ojuszek Ojżanowski Ojżyński Okaczuk Okada Okaj Okajewicz Okal Okalewski Okaliński Okalisz Okalita Okalski Okamfer Okanga Okaniewski Okań Okański Okapa Okapał Okapiec Okapiński Okaramuz Okarczyk Okarma Okarmis Okarmus Okarmuz Okarmys Okarna Okarnus Okarski Okaryński Okas Okasa Okasiński Okawiak Okay Okaz Okczykowski Okej Okenczyc Okeńczuk Okeńczyk Okęcki Oki Okiej Okienczuk Okienczyc Okienczyk Okienica Okienko Okiennica Okieńczuk Okieńczyc Okieńczyk Okieńko Okieński Okiewicz Okiewka Okik Okinczyc Okinczyk Okine Okińczyc Okińczyk Okiński Okipna Okipny Okipska Okipy Okla Oklak Oklasiński Okleciński Oklej Okleja Oklejak Oklejek Oklejewicz Oklejewski Oklejna Oklek Okleka Oklenowicz Okleńczuk Oklesiak Oklesiński Oklewski Oklimowicz Okliński Oklitz Oklucka Okł Okła Okładło Okładny Okładnych Okładowski Okłocki Okłot Okłota Okłót Okmiecik Okmiński Okna Oknaciuk Oknal Okniański Oknicki Okniecka Oknieński Okniewski Okniński Oknista Okno Oknowski Oko Okocki Okoczuk Okoj Okojew Okoko Okoleńko Okolewski Okolicka Okoliczna Okoliczny Okoliński Okolita Okolkowicz Okolotowicz Okolski Okolus Okolusz Okoł Okoła Około Około-Kułak Okołot Okołotkiewicz Okołotko Okołotowicz Okołow Okołowicz Okołowski Około-Zubkowski Okołów Okołtowicz Okołus Okomaniewski Okomańska Okomis Okomoniewski Okomoński Okomski Okomuniewski Okon Okonek Okoniak Okonicz Okoniecki Okonieczka Okoniek Okonierska Okoniewicz Okoniewski Okoniowski Okonis Okoniuk Okonkowski Okonnek Okonowicz Okonowski Okoń Okoń Okoń Okończyk Okoński Okopa Okopańska Okopiec Okopień Okopin Okopiński Okopna Okopniak Okopniarek Okopnik Okopniuk Okopny Okopski Okorowski Okorski Okory Okorz Okos Okosińska Okoszko Okota Okotowska Okotów Okow Okowaniec Okowańczuk Okowańczyk Okowczyk Okowiak Okowicki Okowicz Okowiecki Okowiński Okowita Okowitów Okowity Okownia Okowski Okoye Okój Okólewicz Okólewski Okólski Okół Okółów Okóniewski Okóń Okóńska Okórowski Okórska Okpina Okpis Okpisz Okraba Okracza Okraczka Okrafka Okragliński Okrai Okraj Okrajec Okrajek Okrajewski Okrajna Okrajni Okrajnia Okrajny Okrama Okramus Okraplak Okrasa Okrasiak Okrasik Okrasiński Okraska Okrasko Okrassa Okrasso Okraszewski Okraśko Okraśna Okrat Okray Okrąglak Okrągleński Okrąglewski Okrąglicki Okrągliński Okrąglis Okrągła Okrągły Okreglicki Okrei Okrent Okrepka Okrepki Okres Okresa Okresińska Okreska Okreszewska Okret Okreta Okrey Okręciak Okręcka Okręglak Okręglak-Hoty Okręglewska Okręglicki Okręglińska Okręglowicz Okręgła Okręgucki Okręt Okręta Okriak Okroj Okroja Okrojek Okrosa Okroskowicz Okrosowicz Okroy Okróciński Okrój Okrótna Okrótnik Okrótny Okróy Okruch Okruciński Okruczyńska Okruszek Okruszewska Okruszko Okruta Okrutna Okrutniak Okrutniewicz Okrutnik Okrutnowicz Okrutny Okrutza Okryński Okrzasa Okrzaś Okrzej Okrzeja Okrzejska Okrzejski Okrzemowski Okrzes Okrzesa Okrzesiak Okrzesik Okrzesiuk Okrzesyk Okrzeszowski Okrześ Okrzewa Okrzewka Okrzos Okrzoś Okrzymowski Okrzyński Okrzywa Oks Oksa Oksana Oksanicz Oksanienko Oksanna Oksański Okscień Okscin Okseciuk Oksejczuk Oksejuk Oksenfeld Okseniuk Oksenknecht Oksenowicz Oksentiuk Oksentowicz Oksentowski Okseńczuk Oksetiuk Oksędziak Oksętiuk Oksiak Oksiata Oksiatycz Oksiedzka Oksiejczuk Oksiejuk Oksien Oksienciuk Oksienczuk Oksieniuk Oksientiuk Oksientowicz Oksień Oksieńciuk Oksieńczuk Oksieńska Oksieńtiuk Oksięcik Oksięciuk Oksięcki Oksiędzki Oksiędzyi Oksiętiuk Oksiętowicz Oksik Oksikowski Oksimowicz Oksinciuk Oksinczyk Oksinta Oksintowicz Oksintycz Oksińciuk Oksińczuk Oksiński Oksiucik Oksiuczek Oksiuk Oksiuta Oksiuto Oksiutowicz Oksiutycz Oksman Oksmann Oksmitycz Oksmowicz Okstyn Oksyciuk Oksytiuk Oksytowicz Oksytuk Oksza Oksza-Klossi Oksza-Orzechowska Oksza-Skibiński Oksznajczyk Okszos Oksztek Oksztel Oksztol Oksztul Oksztulski Okszyński Okścień Okścin Oktaba Oktabiańczuk Oktabiński Oktabowicz Oktabski Oktala Oktałowicz Oktarzewski Oktawa Oktawia Oktawiec Oktoba Oktobiańczuk Oktobińska Oktobrowicz Okubiec Okubska Okuch Okuciński Okucka Okuicz Okuiński Okul Okula Okulak Okulak Okulakowska Okulanis Okular Okularczuk Okularczyk Okularuś Okulas Okulczyk Okulenko Okulewicz Okulewski Okuliar Okulicki Okulicz Okulicz-Kozaryn Okulik Okulinis Okuliński Okulis Okulisz Okuljar Okulkiewicz Okulnicka Okulnicz Okulniewicz Okulowski Okulski Okulus Okulus-Janson Okuluś Okuł Okuła Okułowicz Okułowska Okumińska Okumski Okun Okunek Okuniak Okunicz Okuniec Okuniecki Okuniek Okunieńska Okunierski Okuniew Okuniewicz Okuniewski Okunkowski Okunowicz Okunowski Okuń Okuński Okupiak Okupiarek Okupień Okupiniarek Okupiński Okupna Okupniak Okupniarek Okupniczak Okupniewski Okupnik Okupniuk Okupny Okupski Okurowski Okuryło Okurz Okurzała Okurzały Okus Okusami Okusz Okuszek Okuszko Okusznik Okuszyńska Okutnik Okuwiński Okuwka Okwart Okwat Okwiarów Okwiciński Okwicka Okwieciński Okwiek Okwieka Okwieła Okwiera Okwiet Okwietka Okwik Okwińska Okwirka Okyne Ola Olabry Olach Olachno Olachnowicz Olachowski Olacy Olaczak Olaczek Oladowski Olah Olajarczyk Olajarz Olajniczak Olajossy Olajosy Olajssy Olak Olakowski Olaksiewicz Olan Olander Olanderek Olanicki Olaniecki Olaniewicz Olanin Olaniszyn Olaniuk Olankiewicz Olankowicz Olankowski Olanowski Olańczuk Olańczyk Olański Olapiński Olarczyk Olariu Olarnik Olas Olasek Olasiak Olasiewicz Olasik Olasikowicz Olasiński Olasiuk Olasz Olaszak Olaszański Olaszczuk Olaszczyk Olaszek Olaszewicz Olaszewski Olaszkiewicz Olaszko Olaszowski Olaś Olaśkiewicz Olatkiewicz Olatowski Olausson Olawa Olawa-Olawiński Olawin Olawiński Olawo Olawski Olba Olban Olber Olbercht Olberek Olberski Olbert Olbiecki Olbięcki Olbik Olbin Olbiniak Olbiński Olbiszewski Olborski Olbory Olbracht Olbramski Olbratowski Olbrecht Olbrechtowicz Olbrich Olbricht Olbrisch Olbromski Olbrot Olbrotowska Olbrtychtowicz Olbruch Olbruś Olbry Olbrych Olbrychowicz Olbrychowski Olbrychski Olbrycht Olbrychtowicz Olbryk Olbrys Olbrysz Olbryś Olbryt Olbrzych Olbrzymek Olbrzyś Olbyś Olc Olcak Olcarczyk Olcen Olceń Olch Olcha Olchanowicz Olchanowski Olchańska Olcha-Osiński Olchawa Olchawa-Orłowski Olchawski Olchawy Olchin Olchirowicz Olchiwier Olchnowicz Olcho-Bauza Olchonik Olchony Olchowa Olchowiak Olchowicz Olchowiecki Olchowik Olchowka Olchowko Olchowski Olchowy Olchowyj Olchówek Olchówka Olchówko Olcht Olchwierowicz Olchwirowicz Olchwiruk Olcon Olcoń Olców Olcyk Olczajek Olczak Olczakowski Olczar Olczedajewski Olczek Olczewski Olczok Olczuk Olczyca Olczyk Olczykowski Olczyn Olczyński Oldach Oldachowski Oldak Oldakowski Oldecki Oldenburg Oldrowicz Oldrzych Oldyński Ole Oleaczek Oleaczuk Oleander Oleanderek Olear Olearczuk Olearczyk Olearka Olearnik Olearski Olearz Oleasz Oleaszewski Oleba Olebiński Olec Olech Olecha Olechanowski Olechawa Olechawski Olechewicz Olechfierowicz Olechimowska Olechna Olechnicki Olechniej Olechniejko Olechniewicz Olechnik Olechniuk Olechno Olechnowicz Olechnowski Olechny Olechow Olechowa Olechowiak Olechowicz Olechowik Olechowski Olechów Olechówka Olechwier Olechwierowicz Olechwieruk Olechwir Olechwirowicz Olechwiruk Olechy Olecki Olecz Oleczak Oleczek Oleczko Oleć Oleder Olednik Oledrzyński Oledziałko Oledzki Olef Oleferuk Olefierczuk Olefir Olefirenko Olefirowicz Olefiruk Oleg Oleh Olehno Olej Olejagnik Olejak Olejan Olejar Olejarczuk Olejarczyk Olejarek Olejarka Olejarko Olejarnik Olejarski Olejarz Olejarz Olejasz Olejaszewski Olejbiczak Olejczak Olejczuk Olejczyk Olejek Olejew Olejewicz Olejewski Olejiczak Olejkiewicz Olejko Olejkowicz Olejkowski Olejna Olejniak Olejniarz Olejnicak Olejnicki Olejnicz Olejniczak Olejniczak Olejniczakowski Olejniczek Olejniczenko Olejniczk Olejniczko Olejniczkowska Olejniczok Olejniczuk Olejniczyk Olejniewicz Olejnik Olejnik Olejnikow Olejnikowski Olejników Olejniszyn Olejniuk Olejnnik Olejny Olejok Olejorz Olejowicz Olejowski Olejsiejuk Olejsiuk Olejska Olek Oleks Oleksa Oleksak Oleksi Oleksiak Oleksicki Oleksiczyn Oleksiej Oleksiejczuk Oleksiejczyk Oleksiejko Oleksiejuk Oleksienkiewicz Oleksieński Oleksiewicz Oleksij Oleksijuk Oleksik Oleksin Oleksiński Oleksiów Oleksiszyn Oleksiuk Oleksiuk-Łukaszuk Oleksiw Olekso Oleksow Oleksowicz Oleksów Olekst Olekstak Oleksy Oleksy Oleksyk Oleksyn Oleksyszak Oleksyszyn Oleksza Olekszak Olekszejak Olekszewicz Olekszy Olekszyk Olekszyn Olekszyńska Olekszyszyn Olelnik Oleman Olemańczuk Olembrowski Olembski Olemiacz Olemianiuk Olempa Olempiejok Olempiejuk Olempijuk Olempski Olems Olemski Olena Olencewicz Olencki Olenczuk Olenczyn Olendarczyk Olendarek Olender Olenderczak Olenderczuk Olenderczyk Olenderek Olenderkiewicz Olenderowicz Olenderski Olenderzyński Olendor Olendra Olendrowicz Olendrowska Olendrzewski Olendrzyński Olendski Olendzik Olendzki Olendzki-Wigdorowicz Olenia Oleniacz Oleniak Oleniarz Oleniasz Olenicek Olenicki Olenicz Oleniczak Oleniczek Oleniczenko Oleniec Oleniecki Oleniecz Oleniewicz Oleniewski Olenik Olenin Olenińska Oleniszyn Oleniuch Oleniuk Olenkiewicz Olenkiewicz-Martyniszyn Olenko Olenkowicz Olenkowski Olennik Olenowicz Olenski Olenszyn Olenycz Olenyszyn Oleń Oleńczak Oleńczuk Oleńczyk Oleńczyn Oleńkiewicz Oleńko Oleńkowicz Oleńkowski Oleński Oleornik Oleownik Oler Oleraczyk Oleradzki Olerczuk Olerczyk Olerik Olerko Olersyk Oleryk Oles Olesa Olesak Olesch Oleschko Oleschlager Olesczuk Olesczyk Olesek Olesen Olesiak Olesiak Olesicka Olesiczuk Olesiejczuk Olesiejek Olesiejko Olesiejszuk Olesiejuk Olesienkiewicz Olesiewicz Olesiewska Olesik Olesinkiewicz Olesiński Olesionkiewicz Olesiowicz Olesiuk Oleski Oleskiewicz Oleskiuk Oleskiw Olesko Oleskow Olesków Olesky Olesniak Olesnicka Olesniewicz Olesnik Olesowicz Olessiak Olesz Olesza Oleszak Oleszański Oleszczak Oleszczek Oleszczenko Oleszczuk Oleszczuk Oleszczyk Oleszczyński Oleszczyszyn Oleszejuk Oleszek Oleszewicz Oleszewski Oleszka Oleszkiewicz Oleszkin Oleszko Oleszkowicz Oleszkowski Oleszniewicz Oleszniowicz Oleszow Oleszowiec Oleszowski Oleszów Oleszuk Oleszycki Oleszyk Oleszyński Oleś Oleśka Oleśkiewicz Oleśko Oleśkow Oleśkowicz Oleśkowski Oleśków Oleśna Oleśniak Oleśnica Oleśnicki Oleśniczak Oleśniewicz Oleśnik Oleśniowska Oleśny Olewczyński Olewicki Olewicz Olewiecki Olewin Olewinicki Olewiński Olewka Olewniak Olewnicki Olewniczak Olewniczek Olewniczuk Olewnik Olewnikowska Olewski Olex Olexińska Olexy Oley Olezak Olezyk Oleżałek Olęcki Olęder Olęderczyk Olęderek Olędrowicz Olędrzuńska Olędrzyński Olędzik Olędzińska Olędzki Olęga Olękiewicz Olęncki Olęndrzyński Olępski Olęska Olężałek Olf Olfans Olfanz Olfier Olfierowicz Olfinier Olfir Olfirowicz Olfus Olga Olgasiuk Olgo Olgomiec Olgoniec Olgowicz Olgowski Olgrzymek Olha Olhmann Olhow Oli Olias Oliasz Olibrowski Olich Olichfierczuk Olichier Olichierowicz Olichnier Olichnierowicz Olichnowicz Olichorowicz Olichowski Olichwa Olichwer Olichwier Olichwierczuk Olichwierowicz Olichwir Olichwirowicz Olichwiruk Olicki Oliczarowicz Olida Olieniacz Olieniak Olifenik Olifer Oliferczuk Oliferek Oliferko Oliferuk Olifier Olifierczuk Olifierko Olifierowicz Olifieruk Olifir Olifirenko Olifirko Olifirowicz Olifirowicz-Kalinowicz Olifiruk Oliger Oliginiewicz Oligóra Oligórski Olijar Olijarczyk Olijarnik Olijewski Olijnik Olijnyk Olik Olikiewicz Olikow Olikowski Olików Oliksiejczuk Oliksiewicz Oliksów Olimiacz Olimiński Olimpia Olimpiejuk Olimpijuk Olimpiuk Olimski Olin Olincki Olinder Olinderczyk Olinek Oliner Oling Olinger Oliniacz Oliniak Oliniewicz Olinirowicz Olinkiewicz Olinkowski Olinowicz Olińkowski Oliński Olipra Olis Olisewicz Olisiejko Olisiejuk Olisienkiewicz Olisierowicz Olisiewicz Olisiński Oliskiewicz Olisko Oliszek Oliszewicz Oliszewski Oliszkiewicz Oliśkiewicz Olitańska Olitkiewicz Olitkowski Olitowski Oliwa Oliwecki Oliwiak Oliwiczka Oliwiecki Oliwier Oliwierek Oliwiński Oliwka Oliwkiewicz Oliwko Oliwkowski Oliwnia Oliwniak Oliwska Olizar Olizarczyk Olizarewicz Olizarowicz Olizarowski Olizaruk Olizerowicz Olizerowska Olizorowicz Oljasz Olk Olka Olkieś Olkiewicz Olkis Olkisz Olkiś Olko Olkowicz Olkowski Olków Olkrowicz Olkrzycki Olksiński Olkucki Olkus Olkusiak Olkusik Olkuski Olkusnik Olkusz Olkuszewski Olkuszko Olkusznik Olkuśniak Olkuśnik Ollczak Ollech Ollek Oller Olles Ollesch Ollesińska Ollesz Ollewska Ollick Ollik Ollila Ollisiewicz Olloz Ollson Olm Olma Olman Olmas Olmin Olmiński Olmos Olobra Olobry Oloch Oloczek Olof Olofosson Olofson Olofsson Olomek Olonko Olończuk Olończyk Oloński Olopiak Oloradzka Oloranc Olos Olosz Oloszczyńska Oloszok Oloś Olowiak Olowo Olowski Olowson Olóf Olów Olpeter Olpiński Olrich Olrzyński Olsacki Olscha Olschak Olschar Olschenka Olscher Olschewski Olschimke Olschinka Olschinke Olschofska Olschok Olschówka Olsejko Olsen Olser Olsewicz Olsienkiewicz Olsiewicz Olsiewska Olsinkiewicz Olsiński Olski Olsok Olson Olsson Olst Olstak Olster Olstowski Olsz Olsza Olszacki Olszak Olszak Olszakowski Olszal Olszał Olszamowski Olszan Olszanecki Olszanicki Olszaniec Olszaniecki Olszanik Olszanka Olszanko Olszanowicz Olszanowski Olszański Olszar Olszarska Olszawa Olszawik Olszawka Olszawska Olszawy Olszczak Olszczuk Olszczyk Olszczyński Olszecki Olszeger Olszek Olszeniacka Olszeniak Olszeniecka Olszenka Olszenko Olszenna Olszenny Olszeńska Olszer Olszeski Olszewer Olszewiak Olszewicki Olszewicz Olszewiec Olszewik Olszewski Olszewski Olszka Olszkiewicz Olszko Olszkowiak Olszleger Olszlegier Olsznicki Olszok Olszonowicz Olszonowska Olszońska Olszow Olszowa Olszowiak Olszowic Olszowicz Olszowiec Olszowik Olszowka Olszowski Olszowy Olszówka Olszt Olszta Olsztajn Olszterowicz Olsztyn Olsztynowicz Olsztyński Olszuk Olszyca Olszycki Olszyczka Olszyk Olszykowska Olszymka Olszyn Olszyna Olszyniak Olszynka Olszyński Oltacka Oltans Oltarzewska Olter Oltersdorf Oltman Oltmann Olton Oltoń Oltuch Oltuszewska Oltz Oltze Olubiński Oluch Olucha Oluchna Oluf Olugi Olund Olupot Olusiński Oluszczak Oluszczyk Oluszyńska Oluta Olwa Olwaszewski Olwert Olwiag Olwicka Olwicz Olwig Olwiński Olza Olzacki Olzak Olzarowicz Olzerowicz Olziński Olzowska Olżewski Olżycki Olżyński Oładak Oładko Oładkowski Ołado Oładowska Ołapińska Ołapka Ołas Ołasa Ołasiak Ołasiuk Ołasz Ołata Oława Oławska Ołąb Ołąbek Ołbiec Ołbiński Ołczyn Ołdachowski Ołdaczuk Ołdak Ołdakowski Ołdanowska Ołdańska Ołdek Ołdyk Ołdyński Ołdytowski Ołdziej Ołdziejewicz Ołdziejewski Ołdziejowska Ołdzitowski Ołenczyn Ołeniak Ołenicz Ołeniów Ołeniuk Ołenyszyn Ołeszko Ołeszyn Ołeta Ołewicz Ołędzka Ołka Ołko Ołkowicz Ołkowska Ołłota Ołocki Ołodak Ołodziej Ołodziejewska Ołonkowski Ołoń Ołopski Ołos Ołosczyńska Ołoska Ołoszczański Ołoszczyński Ołoszewski Ołoszyniec Ołoszyńska Ołoś Ołot Ołota Ołotka Ołowecki Ołowek Ołowiak Ołowiana Ołowianiuk Ołowiany Ołowiańczyk Ołowicki Ołowiecki Ołowik Ołowina Ołowiniuk Ołowiński Ołowna Ołownia Ołownik Ołowniuk Ołowski Ołóg Ołów Ołówa Ołówek Ołówka Ołówko Ołpak Ołpakowski Ołpiński Ołtarski Ołtarzewski Ołtaszewski Ołton Ołtowski Ołtuch Ołtuczyk Ołtun Ołtusek Ołtuszak Ołtuszczyk Ołtuszek Ołtuszewski Ołtuszyk Ołtysiak Ołub Ołuba Ołubania Ołubczyński Ołubek Ołubiec Ołubowicz Ołupczyński Ołupski Ołwieka Ołyna Ołyniec Ołyniuk Ołynyszyn Ołyński Omachel Omachiel Omachil Omać Omajdas Omak Omakowski Omalańczuk Omalczuk Omalecki Omalian Oman Omang Omankowska Omann Omanowicz Omanowska Omański Omar Omarczyk Omari Omarów Omarski Omasta Omastka Omasza Omaszta Omazda Omazga Omazycz Omażdzińska Omąkowski Ombach Ombiak Omczadły Omeciński Omecki Omeiczuk Omeis Omel Omela Omelak Omelan Omelanczuk Omelanczyk Omelaniec Omelaniek Omelaniuk Omelaniuk Omelanowicz Omelanowska Omelańczak Omelańczuk Omelańczyk Omelański Omelaszko Omelaw Omelczenik Omelczenko Omelczuk Omelczyk Omeleniuk Omeleńczuk Omelewski Omelian Omelianczuk Omelianiuk Omelianowicz Omeliańczuk Omeliańczyk Omelik Omelin Omeliński Omelion Omeljan Omeljanczuk Omeljanczyk Omeljaniuk Omeljanowicz Omeljańczuk Omeljańczyk Omelka Omelko Omelkowicz Omelniuk Omelon Omeloński Omelowicz Omelska Omeluch Omeluk Omelusik Omeluszka Omełko Omen Omeni Omeniuk Omenzetter Omer Omernik Omertycha Omeryng Omes Ometiuch Ometnik Omianowski Omiatacz Omiatański Omichimiuk Omiciński Omiecina Omieciński Omieciuch Omiecki Omieczyński Omiela Omielan Omielanczuk Omielanczyk Omielaniec Omielaniuk Omielańczuk Omielańczyk Omielaski Omielaszko Omielczenko Omielczenkow Omielczuk Omielecka Omielian Omielianczuk Omielianczyk Omielianienko Omielianiuk Omielianowicz Omieliańczuk Omieliańczyk Omielieniuk Omielijańczyk Omielik Omielińska Omieljanczuk Omieljanczyk Omieljaniuk Omieljanowicz Omieljańczuk Omieljańczyk Omielniuk Omielski Omieluszko Omieniuk Omietański Omietek Omieteńska Omietoński Omięcińska Omięcki Omilan Omilandowski Omilanowicz Omilanowski Omilańczuk Omilczenko Omilczuk Omilian Omilianczuk Omilianczyk Omilianiuk Omilianowicz Omilianowski Omiliańczuk Omiliańczyk Omilijańczyk Omilion Omiliusik Omiljan Omiljanczyk Omiljaniuk Omiljanowicz Omiljanowski Omiljańczuk Omiljańczyk Omillian Omilusik Omiluszko Omiński Omiocki Omiołek Omiotacz Omiotek Omirski Omiszczuk Omiszk Omiśkiewicz Omiwiarz Omlański Omleciak Omleczenko Omlet Ommar Omnicka Omniczyński Omnieczyński Omniewski Omochel Omodei Omofner Omolak Omolecki Omolekan Omolewski Omolianiuk Omonkowski Omońkowski Omoński Omorczyk Omotek Omoyola Omozik Omófner Ompieś Omran Omróz Omski Omszałek Omszański Omszaruk Omszczuk Omszenik Omtisch Omuciński Omuczyńska Omufner Omulecki Omüller Omycińska Omycki Omyla Omylak Omylakowski Omylanowski Omylańska Omyliak Omylian Omyliński Omylski Omyła Omyłek Omyłka Omyłko Omyło Omysyk Omyszczuk Omyszewicz Omyszkiewicz Omyszko Omyśko Omyta Omyzak On Onac Onacewicz Onachel Onachin Onaciewicz Onacik Onaciuk Onacki Onacko Onacy Onaczewski Onaczuk Onaczyszyn Onafrejuk Onafrijenko Onak Onak-Mirowska Onalińska Onałubek Onanowicz Onasch Onasz Onaszkiewicz Onaszko Onażewska Onca Onchimiuk Onchimowicz Ondar Ondera Onderak Onderek Onderka Onderko Onderski Onderusz Ondorek Ondra Ondraczek Ondraczka Ondraszek Ondrousek Ondrowicz Ondruch Ondruf Ondruk Ondrula Ondrusz Ondruszak Ondruszczak Ondruszek Ondruszko Ondrysz Ondrzejek Ondyc Ondycz Ondyczy Ondyć Onecki Onefrjenko Onek Oneksiak Onel Onelczuk Onesin Onesko Onezorge Onger Ongierska Ongirski Onichimiuk Onichimow Onichimowski Onichmiuk Onichmowska Onichowski Onichymowska Onicki Oniechimiuk Oniechowski Onielan Onielańczuk Onieljanczyk Onieljaniak Oniesiewicz Onieszczuk Onifaciuk Onik Onikijuk Onikiuk Onikjuk Onilczuk Onilian Onis Onisczuk Oniseczko Onisek Onisiewicz Onisk Oniska Oniskiewicz Onisko Oniszak Oniszczak Oniszczenko Oniszczók Oniszczuk Oniszczuk-Ochrymiuk Oniszczyk Oniszek Oniszenko Oniszewicz Oniszk Oniszka Oniszkiewicz Oniszko Oniszkowska Oniszuk Oniszyk Oniśk Oniśkiewicz Oniśko Onitecki Onitowa Onitowy Onitsch Onitson Onitzch Oniuszczuk Oniuszczyk Onka Onkiel Onkiewicz Onko Onkowicz Onnen Onochin Onochowski Onocki Onocko Onoczyńska Onofrjenko Onofruczuk Onofryjczuk Onofryjenko Onofryjuk Onopa Onopczuk Onopiak Onopiuk Onopowicz Onoprienko Onopryczuk Onopryjenko Onopryjuk Onopryszek Onorato Onosik Onoszka Onoszkewicz Onoszkiewicz Onoszko Onoszkowicz-Jacyna Onowczak Onowszak Onożko Onófczak Onówczak Onówrzak Onóżko Onsik Onsorge Onsowicz Onszczak Onszków Ontfaciuk Ontykiewicz Onuca Onuch Onuchowski Onuczyn Onuczyński Onufczak Onufer Onuferko Onufner Onufrak Onufrechuk Onufrej Onufrejczuk Onufrejczyk Onufrejenko Onufrejow Onufrejów Onufrejuk Onufriak Onufriew Onufrijak Onufrijew Onufrijuk Onufrik Onufriuk Onufrjenko Onufrowicz Onufrowska Onufrów Onufruk Onufry Onufryczewska Onufryczkowska Onufryczowski Onufryczuk Onufryijuk Onufryjenko Onufryjew Onufryjonek Onufryjuk Onufryk Onufrzak Onufrzyk Onufszak Onufszyk Onulak Onulewicz Onuljaniuk Onuprejczyk Onuszczak Onuszczuk Onuszczyk Onuszek Onuszkanicz Onuszkanycz Onuszkiewicz Onuszko Onych Onycher Onychir Onychner Onyczuk Onyfryjonek Onyfryjuk Onyńko Onypko Onysczuk Onysek Onysiak Onysk Onysko Onyskow Onysków Onysyk Onysymow Onyszczak Onyszczuk Onyszczyk Onyszek Onyszk Onyszka Onyszkanycz Onyszkiewicz Onyszko Onyszko-Strut Onyszków Onyściuk Onyśk Onyśkiewicz Onyśko Onyśków Onzel Onzienkiewicz Onzol Onzul Opa Opac Opach Opachowska Opaciak Opacian Opaciarz Opaciński Opacion Opaciska Opaciuch Opacki Opacz Opaczek Opaczenko Opaczewski Opaczka Opaczko Opaczuk Opaczyk Opaczyński Opać Opadczuk Opadczyk Opajdowski Opajnista Opak Opala Opalach Opalanko Opalański Opalczewski Opalczuk Opalczyk Opalczyńska Opalejczak Opalejczuk Opalenko Opaleńska Opalewicz Opalewski Opalik Opalina Opaliński Opalka Opalko Opalkowski Opalla Opalo Opalona Opalony Opalski Opaluch Opaluk Opał Opała Opałacz Opałak Opałczek Opałczyk Opałczyński Opałek Opałka Opałko Opałkowski Opałła Opałło Opało Opanasiewicz Opanaszczuk Opania Opankowski Opanowicz Opanowski Opańczewski Opański Opar Opara Oparacz Oparciak Oparcik Oparczyk Oparek Oparin Oparka Oparko Oparkowski Oparlik Oparok Oparowski Oparski Oparzela Oparzelak Oparzeła Oparzysta Oparzysty Opas Opas Opasa Opasał Opasała Opasecki Opasek Opaseńska Opasewicz Opasiak Opasiewicz Opasik Opasiński Opaska Opasła Opasowski Opaszak Opaszek Opaszela Opaszewski Opaszowski Opaszula Opaszyńska Opaś Opaśnik Opat Opata Opatczek Opatczyk Opatczyńska Opatecki Opaterny Opatka Opatkiewicz Opatko Opatniuk Opatocki Opatow Opatowicz Opatowiecki Opatowski Opatów Opatrna Opatrny Opatrzałek Opatrzek Opatrzyk Opatyńska Opatz Opauch Opawa Opawiec Opawka Opawski Opazda Opczyński Opec Opechowska Opedus Opejda Opejko Opek Opel Opeldus Opelt Opełka Openchowski Openkowski Openowicz Opera Operacz Operalska Operatowski Operchalski Operchał Operchała Operczyńska Operhalski Operlein Operlejn Opermalska Operman Operowicz Operskalski Operski Opertowicz Opertowski Operwalski Opęch Opęchowski Opęckowska Opędowska Opferman Opfermann Opial Opiał Opiała Opiat Opiatowski Opic Opicka Opicz Opid Opido Opidowicz Opieczonek Opieczyński Opieka Opiekulski Opiekuła Opiekun Opiekuński Opiel Opiela Opielak Opielewicz Opieliński Opielka Opielowski Opielski Opieła Opiełka Opien Opieńko Opieńkowska Opieńska Opiera Opieracz Opierała Opierowicz Opierowiec Opierzyński Opieszyński Opiewała Opieza Opija Opikowska Opikuła Opila Opilak Opiliński Opilka Opilo Opilowski Opilski Opił Opiła Opiłek Opiłka Opiłko Opiłkowski Opiłło Opiło Opiłowski Opimgiewski Opinc Opiński Opio Opioka Opiola Opiolc Opiolka Opioł Opioła Opiołek Opiołka Opion Opiół Opióła Opiółka Opiór Opiórko Opis Opitek Opitz Oplałka Oplaski Oplatal Opleczyńska Opler Opletal Oplin Oplińska Oplotna Oplustil Opłaciński Opłacki Opłaczko Opłakaniec Opłat Opłatek Opłatkowski Opłatna Opłatowski Opławski Opłecka Opłocki Opłoczyński Opłota Opłotek Opłotna Opłotnia Opłotny Opłotowicz Opłowska Opłutowicz Opocian Opocki Opoczewska Opoczka Opoczko Opoczyński Opoiłowska Opoka Opolany Opolczyk Opolewski Opoliński Opolka Opolko Opolny Opolona Opolony Opolski Opoła Opołczyński Opołka Opon Opona Oponczewska Oponecki Oponek Oponowicz Oponowski Opoń Opończewski Opoński Opor Opora Oporacz Oporczyk Oporek Oporka Oporowicz Oporowski Oporski Oportowski Oporządek Oporzecki Oposzewska Opot Opotek Opotiak Opotieren Opowicz Opowski Opozda Opozdo Opożda Opólko Opólski Opór Oppa Oppanowicz Oppat Oppawski Oppel Oppelen Oppeln-Bronikowski Oppelt Oppen Oppenauer Oppenheim Oppenkowski Oppenowski Opper Oppermann Opperskalsky Oppitz Oppman Oppmann Oppor Oppór Oprałek Oprawa Oprawka Oprawko Oprawski Oprchał Oprecka Opretzka Opriszewski Oprocha Oprochowski Oprowski Oprus Oprych Oprychalska Oprychał Opryczko Opryj Opryniak Opryński Oprys Oprysek Oprysiak Oprysk Opryska Oprysko Opryszak Opryszczko Opryszek Opryszko Opryśniak Opryśnik Oprzadek Oprzalak Oprzalski Oprzała Oprzałek Oprzałka Oprzałko Oprzałkowski Oprzański Oprządek Oprzedek Oprzelak Oprzeski Oprzędek Oprzędkiewicz Oprzędków Oprzondek Oprzyński Opsiak Opsta Opstal Opszalak Opszalski Opszała Opszałka Opszałkowska Opszański Opszowska Opsztajn Opszyński Optacy Optołowicz Optułowicz Opuchlik Opuchowicz Opuchowski Opula Opulski Opupnik Opuski Opuszewicz Opuszka Opuszko Opuszyński Opuścińska Oput Opyc Opych Opychalski Opychał Opyczyk Opyć Opyd Opyda Opydo Opyl Opylska Opyr Opyrcał Opyrchak Opyrchal Opyrchalska Opyrchał Opyrchała Opyrchł Opyrchło Opyrchoł Opyrczał Opyrdzał Opyrghał Opyt Opytz Ora Orabczuk Orabek Orabiak Orabicka Orabik Oracewski Orachowski Oracki Oracz Oraczek Oraczewski Oraczka Oraczko Oraczkowska Oraczyk Oraczyl Oraczyński Oraćko Orada Oradkowska Oradowska Oradziniak Oradziński Oradzki Oragon Oragu Oraim Oraist Orajda Orajener Orajko Orak Orakowski Oral Oralewski Oram Oramiec Oramis Oramowicz Oramowska Oramska Oramus Oran Orange Oraniec Oraniewicz Oranin Orankiewicz Oranlek Oranowski Orant Orantek Orantowski Orantyk Orańczak Orańczuk Orański Orasiński Oraszek Oraszewicz Oraszewski Oraszka Oraszkiewicz Oraszko Oraś Orator Oratowczyk Oratowski Oratur Oratyński Oravec Oravecz Oravik Oraw Orawczak Orawczuk Orawczyk Orawec Orawicki Orawiec Orawiecki Orawietz Orawin Orawiński Orawski Oraz Oraza Orazi Orąziak Orążek Orb Orbach Orbaczewski Orban Orbańska Orbiak Orbic Orbidan Orbik Orbińska Orbitan Orbitowski Orbitz Orbliś Orbotnik Orc Orchafa Orchalska Orchanowicz Orchanowska Orchański Orchard Orchel Orchędowska Orchimiuk Orcholski Orchowicz Orchowski Orchulski Orcik Orcikowska Orcinek Orcińska Orciuch Orczak Orczakowski Orczan Orczechowski Orczewski Orczkowska Orczuk Orczyca Orczychowski Orczycki Orczyk Orczykowski Orczyński Orda Ordak Ordakiewicz Ordakowski Ordał Ordan Ordanik Ordanowicz Ordanowska Ordański Ordasi Ordasz Ordaszewski Ordawska Ordech Ordecha Ordecki Ordejuk Ordel Ordelewski Ordelowski Ordełowski Order Ordijewicz Ordo Ordoczyński Ordon Ordona Ordonez Ordoniec Ordonowski Ordoń Ordoński Ordowicz Ordowski Ordutkowska Ordutowski Ordycki Ordycz Ordyczyński Ordyk Ordyl Ordyłowski Ordyna Ordynacka Ordynans Ordynat Ordynecka Ordyniak Ordynicek Ordyniec Ordynko Ordynowski Ordyński Ordys Ordysiński Ordyszewski Ordyś Ordza Ordzawiała Ordzewiała Ordzewiały Ordzianowski Ordziej Ordziejewski Ordzieniewicz Ordziewski Ordzik Ordziniak Ordziński Ordzowiała Ordzowiały Oreańczyk Oreańska Orebczuk Orebska Orechno Orechnowicz Orechowicz Orechowski Orechwa Orechwo Orecki Oreczak Oreczewska Oreczko Oredarz Oredsson Oreja Orek Oreksiak Orel Orelecki Orelik Oreliszak Orell Orelski Orelt Oreluk Oreł Orełko Oremba Oremczak Oremczuk Oremek Oremer Oremkiewicz Oremus Orenc Orenczak Orenczuk Orendarczyk Orendarz Orendasz Orendecki Orendorz Orendowicz Orendt Orenicka Orenicz Orenkiewicz Orenowicz Orensiak Orent Orenta Orenziak Oreńczak Oreńczuk Oreńczyk Oreńdziuk Oreński Orepiuk Orepuk Orerkiewicz Oresch Oresik Oresińska Oressler Orest Orestti Oreszczak Oreszczenko Oreszczuk Oreszczyk Oreszczyński Oreszer Oreszke Oreszkiewicz Oreszko Oresztalski Oreszuk Oreś Oreślińska Orewczuk Orewczyk Orewicz Orewiec Orewziak Oreziak Orezikowska Oreżak Oręba Orębalski Orębski Oręcka Oręczak Oręczuk Oręda Orędarz Orędasz Orędecki Orędowicz Orędowski Orędziak Oręziak Oręziuk Orężak Orfali Orfanos Orfei Orfin Orfinger Orfiniak Orgacha Orgacki Orgacz Orgal Orgala Orgał Organ Organa Organek Organiak Organiecki Organiński Organisciak Organisciok Organista Organistka Organistko Organisty Organiszczak Organiszczuk Organiściak Organiścik Organiścinak Organiściok Organiściuk Organiśczak Organka Organkiewicz Organko Organkowska Organowicz Organowski Orgański Orgas Orgasiński Orgaś Orgata Orgawista Orgel Orgelbrand Orgielewski Orgiewska Orgocka Orgodnik Orgoniak Orgonowska Orgoński Orgun Orgusz Orian Oriankowicz Oriański Orich Orichnia Orichowski Oriencki Orienter Orikow Orikowski Orilski Orińska Oriol Oriońska Oripiens Oriszczuk Oriwol Orjan Orjanik Orka Orkamus Orkan Orkan-Łęcki Orkasiewicz Orkassa Orkaszewski Orkieszewski Orkieszowska Orkisiewicz Orkisz Orkiszewski Orko Orkowski Orkroba Orkusz Orkuszewska Orkuszko Orkwiszewski Orla Orlacz Orlaf Orlak Orlan Orlancki Orlanczyk Orland Orlando Orlanka Orlankiewicz Orlankowicz Orlańczyk Orlański Orlas Orlaś Orlat Orlatek Orlatka Orlean Orleańczyk Orleański Orlecki Orlef Orlejewska Orlen Orleniuk Orlenkiewicz Orlenko Orlenkowicz Orleńska Orlert Orleski Orlet Orleucz Orlew Orlewicz Orlewski Orlic Orlicek Orlich Orlicki Orlicz Orlicz-Błońska Orliczek Orlicz-Pawłat Orlicz-Rabiega Orlić Orligóra Orlik Orlik-Grzesik Orlikiewicz Orlikow Orlikowski Orlina Orlinow Orliński Orlisz Orliszewska Orlita Orlitz Orlitzka Orlof Orlok Orloł Orlon Orlonek Orloński Orlop Orlot Orlow Orlowicz Orlowski Orlów Orluk Orlukiewicz Orluta Orła Orłamowski Orłankowicz Orłanowski Orłoń Orłońska Orłos Orłoska Orłoś Orłow Orłowa Orłowicz Orłowiec Orłowiejski Orłowski Orłów Orłukowicz Orłuta Orłyk Orma Ormacka Orman Ormanczyk Ormanic Ormaniec Ormanin Ormanowicz Ormanowski Ormantowski Ormanty Ormańczyk Ormański Ormas Ormawiec Ormezowski Ormiak Ormian Ormianek Ormianik Ormianin Ormiański Ormicki Orminiewski Orminski Ormiński Ormizowski Ormon Ormoniec Ormowska Ormus Orna Ornach Ornacki Ornaf Ornafa Ornafel Ornahs Ornal Ornalik Ornał Ornałek Ornan Ornańczyk Ornarowicz Ornas Ornass Ornat Ornata Ornatek Ornatkiewicz Ornatoski Ornatowicz Ornatowski Ornaw Ornawka Ornawko Ornawska Ornecki Ornet Orneta Orniacki Ornicki Ornicz Orniewicz Ornik Orniszewski Ornitowicz Ornizowski Ornoch Ornot Ornowicz Ornowski Ornsztein Ornula Ornulak Ornych Ornycz Orobczuk Orobeć Orobiej Orobko Oroc Orochla Orochowski Orocz Oroczko Oroczowska Orodecka Orodnik Orodowicz Orodziński Orof Orojca Orolanik Oromotka Oron Oronczak Oronia Oronowicz Oronowska Oroń Oroński Ororska Oroschuk Orosz Oroszeny Oroszko Orowicz Orowiec Orowiecki Orowski Orożko Orób Orpel Orpich Orpiel Orpik Orpikowski Orpiński Orpiszak Orpiszek Orpiszewski Orpych Orsa Orsaczek Orschel Orschulak Orschulik Orschulko Orschulok Orsi Orsicz Orsicz-Kopta Orsik Orsini Orsińska Orski Orsłowski Orstynowicz Orsul Orsulak Orsulok Orsza Orszach Orszagh Orszak Orszakowska Orszał Orszanowski Orszański Orszczyk Orszekowski Orszeluk Orszewski Orszko Orszolek Orszół Orszt Orsztulska Orsztynowicz Orszucik Orszula Orszulak Orszulan Orszulewicz Orszulewski Orszulik Orszulk Orszulka Orszulko Orszulok Orszulska Orszulski Orszuł Orszut Orszykowski Orszyński Orta Ortac Ortal Ortalak Ortanek Ortarzewski Ortaszewski Ortatowska Ortega Ortel Orteli Ortell Ortelli Ortelowska Ortelt Ortemski Ortenburger Orteszko Orth Orthmann Orthwein Orthwejn Ortian Ortin Ortiz Ortjan Ortkieb Ortko Ortlepp Ortlib Ortlich Ortlieb Ortman Ortmann Ortmanowski Ortner Ortnowska Orto Orton Ortonowski Ortoś Ortowicz Ortowski Ortwein Ortwich Ortwig Ortwin Ortyan Ortyk Ortyl Ortylewski Ortyli Ortynecki Ortynowicz Ortyński Ortz Orub Oruba Orubkiewicz Oruch Oruchlik Oruchniak Orucki Orucz Orul Orun Oruń Oruńska Oruszczak Oruszczuk Oruszczyn Oruszyńska Orutnik Orużak Orwaldi Orwaszer Orwat Orwata Orwat-Czernik Orwedal Orwęcka Orwicz Orwicz-Żelazna Orwicz-Żelazny Orwid Orwid-Pluta Orwinowski Orwiński Orwiszewska Ory Oryba Orybkiewicz Orych Orycka Orycz Oryczkowski Oryd Oryga Orygowska Oryl Orylewska Orylski Oryluk Oryłko Orymek Orymiak Orymkowski Orymowski Orymus Oryn Oryna Oryncz Orynczak Orynczuk Orynek Oryng Oryniak Orynicz Orynik Oryniuk Orynkiewicz Orynkowska Orynowicz Orynowska Orynycz Oryńczak Oryński Orys Orysch Orysek Orysenko Orysiak Orysik Orysiuk Orysz Oryszak Oryszakiewicz Oryszczak Oryszczek Oryszczuk Oryszczyn Oryszczyszyn Oryszewski Oryszkiewicz Oryszko Oryszyc Oryś Orywal Orywał Orywoll Orywoł Orzachowska Orzada Orzadowicz Orzadowski Orzak Orzakiewicz Orzal Orzalski Orzał Orzała Orzałek Orzałkiewicz Orzana Orzanna Orzanowski Orzański Orzarzewski Orzastwa Orzasz Orzaszak Orzazewski Orzażewski Orządała Orzchowski Orzczykowska Orzech Orzechowiak Orzechowicz Orzechowski Orzecki Orzecowski Orzecz Orzeda Orzedowska Orzeg Orzegowski Orzejowski Orzejszczak Orzejta Orzek Orzel Orzelańczyk Orzelski Orzeł Orzełek Orzełkiewicz Orzełko Orzełkowska Orzeł-Orlewicz Orzełowski Orzendowski Orzendziuk Orzenek Orzeńkiewicz Orzeński Orzepa Orzepiński Orzepkowski Orzepowski Orzer Orzeschek Orzesek Orzesik Orzeski Orzeszak Orzeszczak Orzeszczuk Orzeszek Orzeszk Orzeszka Orzeszke Orzeszko Orzeszko-Ostrejko Orzeszkowski Orzeszowska Orzeszyna Orzeszyński Orzewicz Orzewiecka Orzewski Orzeż Orzeżewska Orzeżyńska Orzęcki Orzędała Orzędowicz Orzędowski Orzga Orzgowski Orzikowski Orziński Orzlowski Orzłowski Orzmian Orzo Orzoch Orzogelska Orzogowski Orzok Orzol Orzolik Orzoł Orzołek Orzołęk Orzopiak Orzóg Orzół Orzuca Orzuch Orzuchowska Orzucińska Orzug Orzugowski Orzuk Orzychowski Orzycki Orzykowski Orzyłkowski Orzyłowski Orzymańska Orzymkowski Orzynkiewicz Orzyński Orzyp Orzypińska Orzysek Orzysiak Orzysko Orzysyk Orzyszak Orzyszczuk Orzyszek Orzyszewska Orzyszka Orzyszkiewicz Orzyszko Orzyśków Orżakowski Orżanna Orżanowski Orżażewski Orżeł Orżewski Orżewsko-Orłowski Orżyński Os Osa Osacka Osaczek Osaczenko Osaczuk Osada Osadca Osadcow Osadców Osadcza Osadczuk Osadczy Osadczyk Osadec Osadek Osadkowski Osadnik Osadnikow Osadowski Osadów Osadza Osadzin Osadziny Osadziński Osadzy Osag Osaica Osajca Osajda Osajdziński Osajkowski Osajnik Osak Osaka Osakiewicz Osakowicz Osakowski Osał Osałkowski Osałowska Osam Osanda Osandon Osanin Osanowska Osantowski Osapińska Osapkiewicz Osapko Osar Osara Osarczuk Osarowska Osas Osasiak Osasiuk Osat Osaterk Osayda Osaz Osąglewski Osbert Osbieżałek Osborn Osborne Oscarson Oscarsson Oscemba Oscenda Oschadly Oscheja Oschek Oschel Oschenbrener Oschler Oschlewska Oschniewska Oschwender Osciak Oscianko Oscieniuk Oscik Osciłowicz Osciłowski Oscin Oscińska Oscynda Oscypa Osczyk Osdarta Osdarty Osdoba Osecki Osedowski Osejca Osek Oseka Osekarski Osekowski Oseł Oseła Osełek Osełka Osełkiewicz Osełko Osełkowski Osemalak Osemek Osemka Osemkowski Osemlak Osemlok Osenda Osendowski Osenka Osenko Osenkowski Osentowski Oseńko Oseńska Osepka Osepski Oseredczuk Oses Osesek Osesiak Osesik Osesińska Oseska Osesko Oset Osetek Osetkowski Osetnik Osetowski Osetyk Osewicz Osewski Osęda Osędowski Osędzka Osęk Osęka Osękarski Osękowski Osętek Osfald Oshmann Osia Osiaczyk Osiadacz Osiadała Osiadła Osiadło Osiadły Osiak Osiakiewicz Osiakowski Osial Osiał Osiałka Osiałkiewicz Osiałkowski Osiałowska Osiana Osianiak Osianna Osiański Osiarczyk Osiatycki Osiatyński Osiąglewski Osiągłowska Osiąk Osibczak Osibko Osiborski Osic Osica Osichowska Osiciński Osicki Osicz Osiczak Osiczański Osiczar Osiczek Osiczko Osidacz Osidała Osidlewicz Osiec Osieca Osiecała Osiech Osiechowski Osiecimski Osieciński Osiecki Osiecko Osieczak Osieczek Osieczko Osieczkowski Osieczonek Osieczyńska Osiedacz Osiedlewicz Osiedła Osiega Osieglewski Osiegła Osiegłowski Osiej Osieja Osiejczuk Osiejczyk Osiejewicz Osiejewski Osiejko Osiejuk Osiek Osieka Osiekiewicz Osiekowicz Osiek-Ruszkowska Osiel Osielak Osielczak Osielczuk Osieleniec Osielęgiewska Osieliniec Osielski Osieł Osiełka Osiełkiewicz Osiełkowski Osiemała Osiemiecki Osiemienko Osiemin Osiemnicka Osienalska Osiendlewski Osienicki Osieniec Osieniecki Osienienko Osienik Osienin Osieniuk Osienkiewicz Osienkowski Osiennicki Osiennik Osientowicz Osień Osieńczuk Osieńko Osieński Osiepa Osiepczuk Osiepik Osiepińska Osiepiuk Osiepka Osiepowicz Osiepski Osier Osierda Osierko Osierza Osierzkowska Osiesa Osietkiewicz Osietnik Osietrow Osietzka Osiewa Osiewacz Osiewak Osiewala Osiewalski Osiewał Osiewała Osiewański Osiewek Osiewicz Osiewski Osiębała Osiębło Osięcimska Osięcka Osiędzka Osięga Osięgielewski Osięglewski Osięgłowski Osig Osiga Osija Osijewski Osijuk Osik Osika Osikiewicz Osikowicz Osikowski Osilkowicz Osilor Osiłowicz Osimek Osimenko Osimiak Osiminicz Osimińska Osimowicz Osimska Osin Osina Osinczuk Osindlewska Osinglewski Osingłowski Osiniak Osiniecki Osinik Osinka Osinki Osinkiewicz Osinko Osinkowski Osinowicz Osinowski Osinski Osińczuk Osińka Osińko Osiński Osio Osiodły Osiol Osioł Osiołek Osiołka Osiołkiewicz Osiołkowski Osiołowska Osiołów Osior Osiorek Osios Osiowa Osiowski Osiowy Osiowyj Osiów Osip Osipa Osipacz Osipak Osipczak Osipczuk Osipczyk Osipenko Osipiak Osipienko Osipienok Osipieńko Osipik Osipiński Osipiuk Osipniak Osipow Osipowa Osipowicz Osipowski Osipów Osipuk Osirda Osirowska Osis Osisek Osit Ositek Ositowicz Osiurak Osiurek Osiust Osiwa Osiwak Osiwala Osiwalski Osiwała Osiwański Osiwiała Osiwiański Osiwicz Osiwienko Osjada Osjak Osjakowska Oska Oskaldowicz Oskar Oskara Oskarbski Oskarczyk Oskard Oskardowicz Oskarek Oskędra Oskiera Oskierka Oskierko Oskierko-Jeznacka Oskiero Oskierska Oskiewicz Oskin Osko Oskołow Oskorip Oskorny Oskory Oskoryp Oskóbek Oskólski Oskraba Oskreba Oskres Oskrędra Oskroba Oskroba-Guźniczak Oskubek Oskulski Oskwarek Oskwark Oskwerek Oskworek Oslaniec Oslej Osler Osleszuk Oslicka Oslik Osliński Oslipak Oslislo Oslislok Oslisło Oslisok Osliślok Oslizło Oslizłok Osliźniok Osloff Oslowska Osluk Osła Osłab Osłaba Osłach Osłachowicz Osłamek Osłaniewicz Osłański Osłapiak Osłapko Osławski Osłona Osłoński Osłowski Osłów Osłuch Osma Osmaczka Osmaczko Osmak Osmakiewicz Osmakowicz Osmala Osmalak Osmaliński Osmalski Osmała Osmałek Osmałowska Osman Osmanczuk Osmanczyk Osmanda Osmani Osmaniec Osmann Osmanow Osmanowicz Osmanowski Osmanów Osmań Osmańczuk Osmańczyk Osmański Osmatek Osmecka Osmeczko Osmeda Osmelak Osmelczuk Osmelek Osmena Osmenda Osmęcki Osmęda Osmędza Osmędzka Osmiałowski Osmielak Osmiński Osmol Osmola Osmolak Osmolik Osmoliński Osmolski Osmoł Osmoła Osmołek Osmołowicz Osmołowski Osmołów Osmól Osmólski Osmul Osmulski Osmy Osmycki Osmyk Osna Osnabiszyn Osnacz Osnek Osnekowski Osnian Osniecki Osnobiszyn Osnowa Osnowczyk Osnowski Osnuch Osnyk Osoba Osobik Osobiński Osobka Osobliwa Osobliwy Osobniak Osobnik Osoca Osoch Osocha Osochacka Osochocki Osochodzka Osochowicz Osochowski Osocki Osoczek Osodzińska Osoica Osoja Osojca Osojec Osokalska Osokin Osokina Osoliniec Osolinsz Osoliński Osołek Osołkowski Osołowska Osomański Osońska Osopa Osora Osorio Osos Ososiak Ososik Ososiński Ososki Ososko Osostowicz Ososwiecka Ososz Ososznik Osoś Osowczyk Osowecki Osowiacka Osowicki Osowicz Osowiec Osowiecki Osowik Osowińska Osowniak Osowski Osowy Osóbka Osóbka-Morawski Osóbniak Osóbska Osóch Osójca Osówiec Osówniak Osówski Ospa Ospalec Ospalski Ospałek Ospara Ospelt Ospieszyński Ospińska Ospowska Osrodek Osromecki Osrowiecki Osrowski Osródek Osródka Osrycharz Osrzyżek Oss Ossa Ossadnik Ossak Ossakowski Ossal Ossas Ossecki Ossek Ossendowski Ossenkowski Ossentowski Osser Ossera Osses Ossesiak Ossesik Ossete Ossewski Ossibach Ossig Ossipow Ossman Ossmann Ossmar Ossnowska Ossochocka Ossojski Ossoliński Ossorya Ossorya-Cierpicki Ossosiński Ossosziński Ossowica Ossowicki Ossowicz Ossowiec Ossowiecki Ossowitzka Ossowka Ossowski Ossuch Osswald Ossypuk Ossyra Ossysek Ost Ostaba Ostabczuk Ostabski Ostach Ostachiewicz Ostachnowicz Ostachow Ostachowicz Ostachowski Ostacz Ostafi Ostaficz Ostaficzuk Ostafiejczuk Ostafiejczyk Ostafienczuk Ostafieńczyk Ostafii Ostafij Ostafijczuk Ostafijczyk Ostafil Ostafin Ostafińczuk Ostafiński Ostaj Ostajeńska Ostajewski Ostajska Ostakowski Ostal Ostala Ostalak Ostalczyk Ostalec Ostalecki Ostalewski Ostalin Ostaliński Ostalowski Ostalski Ostałczyk Ostałek Ostałkiewicz Ostałoński Ostałowski Ostan Ostanek Ostaniewicz Ostanin Ostaniuk Ostankowicz Ostanowicz Ostanówka Ostanówko Ostant Ostańczuk Ostańkiewicz Ostańkowicz Ostański Ostap Ostapa Ostapczen Ostapczenia Ostapczuk Ostapczyk Ostapczyński Ostapek Ostapenko Ostapiak Ostapiec Ostapiej Ostapienko Ostapieńko Ostapij Ostapijczuk Ostapik Ostapink Ostapinka Ostapiński Ostapionek Ostapiszyn Ostapiuk Ostapiw Ostapkiewicz Ostapko Ostapkowicz Ostapnik Ostapniuk Ostapow Ostapowicz Ostapowicz-Ostaszewski Ostapowski Ostapów Ostapski Ostapuk Ostapyk Ostarek Ostarożańska Ostarski Ostarz Ostarzewska Ostas Ostasek Ostasiewicz Ostasiuk Ostasz Ostaszczenko Ostaszczuk Ostaszczyk Ostaszenko Ostaszewicz Ostaszewski Ostaszkiewicz Ostaszkowska Ostaszowski Ostaszók Ostaszuk Ostaszyk Ostaszyn Ostaś Ostatek Ostatkiewicz Ostawarz Ostawczuk Ostawiński Ostawowska Ostawski Ostek Ostemczuk Ostempowska Osten Ostenda Ostendorf Osten-Sacken Osten-Saken Ostep Ostepowicz Oster Ostera Osterczuk Osterczy Osterczyk Osterczyl Osterek Ostergren Osterkiewicz Osterloff Osterman Ostermann Ostern Osterode Osterreicher Osterski Osterwa Ostetek Ostędłowicz Ostęga Ostękowska Ostęp Ostępowska Osthushenrich Ostiadal Ostiadel Ostiak Ostianowska Ostieb Ostier Ostkiewicz Ostkowski Ostmann Ostmowicz Ostofil Ostoia Ostoiński Ostoiski Ostoj Ostoja Ostoja-Bębnowska Ostoja-Chyżyński Ostojadło Ostoja-Domaradzka Ostoja-Gajewski Ostoja-Hełczyński Ostojak Ostoja-Lniski Ostoja-Łojasiewicz Ostoja-Ostaszewski Ostoja-Pętkowski Ostoja-Sędzimir Ostoja-Solecki Ostoja-Starzewski Ostoja-Świerczyński Ostoja-Tomaszewska Ostoja-Zagórski Ostoja-Zawadzka Ostojeński Ostojewski Ostojicz Ostojić Ostojski Ostojski Ostolak Ostolecka Ostolski Ostołowski Ostomecka Ostomęcki Ostop Ostopa Ostopczuk Ostopienko Ostopieńko Ostopieńska Ostopinka Ostopinko Ostopińska Ostopiuk Ostopolska Ostopowicz Ostorowski Ostosiński Ostowicz Ostowiec Ostowski Ostoya Ostoyska Ostój Ostójski Ostólski Ostówska Ostóżka Ostpiński Ostr Ostra Ostrach Ostrachowski Ostraczek Ostradecki Ostrafieńczyk Ostrafijczuk Ostrafin Ostrajch Ostrajewska Ostramecki Ostrander Ostranuch Ostrapczuk Ostrapiuk Ostrapolska Ostras Ostrasińska Ostrasz Ostraszewicz Ostraszewski Ostraszkiewicz Ostrawińska Ostrawski Ostrąga Ostrągowski Ostrefelt Ostrega Ostreich Ostrejko Ostrejko-Orzeszko Ostrek Ostrelin Ostrembska Ostreyko Ostręba Ostrębowicz Ostrębowski Ostrębski Ostręga Ostrihansky Ostrihańska Ostrihańsky Ostroba Ostroch Ostrochalski Ostrocharczyk Ostrochulski Ostrocka Ostroda Ostrode Ostroga Ostrogłowa Ostrogorski Ostrogórski Ostrogradzka Ostrogski Ostroiński Ostroja Ostrojski Ostrokołowicz Ostrokólski Ostrokulski Ostrolska Ostrołek Ostrołęcki Ostrołęka Ostromecki Ostromęcki Ostromiecka Ostromieńska Ostromiński Ostromir Ostromska Ostronicz Ostroniecka Ostronówko Ostronska Ostrońska Ostropolski Ostropowicz Ostropólska Ostrorog Ostroróg Ostroruch Ostros Ostroski Ostrosz Ostroszczenko Ostroszczyk Ostroszewicz Ostroszewska Ostroś Ostrouch Ostroumow Ostrouska Ostrouśko Ostrowczak Ostrowercha Ostrowerszenko Ostroweszenko Ostrowiak Ostrowicki Ostrowicz Ostrowidzki Ostrowiec Ostrowiecki Ostrowieński Ostrowierch Ostrowiński Ostrowitzka Ostrowski Ostrowyj Ostrowzorowa Ostroźlik Ostrożański Ostrożeń Ostrożka Ostrożna Ostrożnikow Ostrożny Ostrożyński Ostródka Ostrószka Ostrówka Ostrówko Ostróżka Ostróżko Ostrubiec Ostruch Ostruchacz Ostruchulska Ostruda Ostrug Ostruk Ostrumow Ostrusika Ostruszan Ostruszka Ostruszko Ostrużka Ostry Ostrych Ostrychacz Ostrychalski Ostrychan Ostrychańczyk Ostrycharczyk Ostrycharz Ostrychasz Ostrychowicz Ostrychowska Ostrycki Ostryj Ostryk Ostrykiewicz Ostryński Ostrysz Ostryżniuk Ostrzałek Ostrzałkiewicz Ostrząsek Ostrzecha Ostrzechowski Ostrzeniewski Ostrzeński Ostrzeszewicz Ostrzeszewski Ostrzewski Ostrzęda Ostrzoch Ostrzodka Ostrzolek Ostrzołek Ostrzonsek Ostrzorcz Ostrzotek Ostrzódka Ostrzyca Ostrzycharz Ostrzychowski Ostrzycki Ostrzygała Ostrzygałło Ostrzygało Ostrzygieł Ostrzygło Ostrzyk Ostrzykowska Ostrzyniec Ostrzyniewski Ostrzyński Ostrzysz Ostrzywilk Ostrzyżek Ostrzyżyk Ostuch Ostulski Ostułowicz Ostupska Ostuszewski Ostuszka Ostwald Osty Ostychacz Ostycharz Ostychnowicz Ostyk Ostyk-Narbutt Ostyk-Syrewicz Ostyl Ostyłowska Ostymczuk Ostymowicz Ostynowicz Ostyński Ostypińska Ostysz Ostyszek Ostytek Osubka Osubniak Osuch Osucha Osuch-Nowicki Osuchowicz Osuchowski Osuch-Pochmielecki Osuk Osukan Osukany Osulska Osułkiewicz Osułowska Osumek Osuszek Osuszkiewicz Osusznik Osuwniak Oswal Oswald Oswaldo Oswałdowski Oswarek Oswat Osweld Oswiecimski Oswieciński Oswieja Oswięcimka Oswin Oswinska Osyba Osych Osychowska Osychus Osyczka Osyczko Osyda Osydarska Osydus Osyf Osygus Osyja Osyk Osyka Osylak Osylska Osymek Osyna Osyniak Osynkowska Osyńska Osyp Osypanka Osypanko Osypczuk Osypek Osypiak Osypienko Osypieńko Osypiński Osypiuk Osypka Osypko Osypnik Osypowicz Osypuk Osyra Osys Osysek Osysko Osyssek Osyszek Osyszko Osyś Osyt Osytek Osytko Osyw Osywa Oszaciuk Oszacka Oszadły Oszaja Oszajc Oszajca Oszajec Oszajko Oszajnikow Oszak Oszaka Oszako Oszakowska Oszal Oszamiańczuk Oszamiec Oszamińska Oszanecka Oszaniec Oszańca Oszański Oszar Oszarska Oszast Oszastowski Oszatowski Oszczadłowicz Oszczak Oszczakiewicz Oszczan Oszczankiewicz Oszczanowski Oszczapin Oszczapiński Oszczapowicz Oszczeda Oszczedłowicz Oszczedłowski Oszczenda Oszczep Oszczepaliński Oszczepalski Oszczepało Oszczepański Oszczepiński Oszczepkow Oszczepowska Oszczewski Oszczęda Oszczędłowicz Oszczędłowski Oszczędna Oszczęka Oszczępa Oszczudłowski Oszczuk Oszczybko Oszczydłowska Oszczyg Oszczygiel Oszczygieł Oszczyk Oszczyna Oszczypak Oszczypalska Oszczypała Oszczypczyk Oszczypek Oszczypka Oszczypko Oszczyzna Oszechowska Oszeja Oszejca Oszejczyk Oszejko Oszek Oszelda Oszelska Oszema Oszenda Oszepalska Oszer Oszest Oszewa Oszewionko Oszewski Oszęda Oszędłowski Oszęr Oszga Oszial Oszich Oszielor Osziera Oszka Oszkadow Oszkało Oszkandy Oszkiel Oszkienis Oszkiewicz Oszkimis Oszkin Oszkiniec Oszkinis Oszkin-Kownacki Oszklar Oszko Oszkodar Oszkoder Oszkondy Oszkowska Oszlak Oszlis Oszluk Oszmałek Oszman Oszmana Oszmaniec Oszmankiewicz Oszmanowicz Oszmańczuk Oszmański Oszmega Oszmeła Oszmiago Oszmiak Oszmian Oszmiana Oszmianczuk Oszmianiec Oszmianski Oszmiańczuk Oszmiańczyk Oszmiański Oszmieńczuk Oszmólski Oszmyła Osznałek Oszniewski Oszoska Oszostowicz Oszowicki Oszowski Oszóst Oszóścik Osztab Osztap Osztasz Osztermann Osztop Osztreicher Osztynowicz Oszubski Oszuciński Oszudek Oszug Oszuka Oszukanek Oszukowski Oszup Oszurek Oszurkiewicz Oszurko Oszuscik Oszust Oszustowicz Oszustowski Oszustów Oszuścik Oszuściński Oszuściuk Oszut Oszutowski Oszwa Oszwałdowski Oszwałowska Oszwic Oszycka Oszyjczyk Oszyjko Oszyłko Oszymowski Oszyński Oszyszko Oszytko Oszywa Oś Ościak Ościałowska Ościanko Ościanowska Ościełowska Ościemko Ościendłowicz Ościeniuk Ościenna Ościerzyńska Ościeżyński Ościk Ościkowska Ościlowska Ościłko Ościłomski Ościłowicz Ościłowski Ościnak Ościński Ościr Ościsławski Ościsłowski Ościuk Ościzlok Ościzok Ośka Ośkiewicz Ośko Ośkowiak Ośkowicz Oślak Oślicki Ośliński Oślisko Oślislo Oślislok Oślisło Oślisniok Oślisok Ośliślok Ośliwiak Oślizgło Oślizko Oślizlok Oślizło Oślizłok Oślizły Oślizniok Oślizok Ośliźlok Ośliźniok Ośliżlok Ośliżło Ośliżok Ośluk Ośmak Ośmakiewicz Ośman Ośmański Ośmelak Ośmiak Ośmiakiewicz Ośmiałek Ośmiałkowski Ośmiałowski Ośmian Ośmiana Ośmiańczuk Ośmiański Ośmiatowska Ośmiela Ośmielak Ośmielska Ośmieła Ośmiełowska Ośmiłowska Ośmiński Ośmiołowski Ośmok Ośmulska Ośniak Ośniałowski Ośniańska Ośnicki Ośniecki Ośpeter Ośrodek Ośrodka Ośródek Ośródka Ośrudek Ośwałdowski Ośwęcimski Oświak Oświałdowski Oświat Oświata Oświecieński Oświecimka Oświecimko Oświecimski Oświeciński Oświeczyński Oświeja Oświencińska Oświęcimka Oświęcimko Oświęcimski Oświęciński Oświt Ot Ota Otachel Otacheł Otak Otakała Otalińska Otalska Otałęga Otamańczuk Otap Otapowicz Otarkowski Otas Otaszewska Otawa Otawski Otceten Otczak Otczenasz Otczenaszenko Otczyk Otech Otecka Otelewski Otello Otemba Otembrajt Otemplewska Otenbrajt Otenburger Otenga Oteniak Otenycz Oterman Oterski Otępa Otępień Otęski Otęwski Otffinowski Otfin Otfinowicz Otfinowski Othaniel Othman Otinger Otka Otkała Otkałło Otkało Otkiński Otko Otkosiewicz Otkowicz Otkowski Otkupnaja Otlewski Otlik Otlinger Otłog Otłomski Otłowski Otłożek Otłożski Otłóg Otłuch Otłusek Otłuszek Otłuszewski Otman Otmanowski Otmańska Otmar Otmar-Sztejn Otmianowski Otner Oto Otocki Otoczak Otoczko Otoczyk Otoczyński Otok Otoka Otola Otolewska Otolia Otolik Otoliński Otolski Otoła Otomańczuk Otomański Otomaułka Otomiak Oton Otop Otopowski Otorkowski Otorowski Otorska Otoski Otoszenko Otoszewska Otoś Otowczyk Otowicz Otowski Otożenko Otów Otówek Otparlik Otracki Otraszko Otrąba Otrąbek Otrąbka Otrąbowski Otreba Otrebiak Otrebowski Otrebski Otreer Otremba Otrembiak Otrembik Otrembka Otrembnik Otrembowski Otrembski Otrempalski Otremski Otrenburger Otreszko Otreszko-Arski Otręba Otrębalski Otrębiak Otrębnik Otrębowicz Otrębowski Otrębski Otrębus Otręga Otręmba Otręmbska Otrępka Otroba Otrociuk Otrocki Otromba Otrombka Otrombke Otromke Otrompka Otroszczenko Otroszkiewicz Otrowski Otrubiec Otryl Otrys Otrysko Otryszko Otrzasek Otrząsek Otrzelczyk Otrzęsek Otrzonsek Otrzosek Otschik Otschipka Otszak Ott Otta Ottawa Otte Ottembreit Otten Ottenberger Ottenbrait Ottenbrajt Ottenbreit Ottenbrejt Ottenburger Ottenburgier Ottengurger Ottenhag Ottenlinger Otter Otterbeck Otterski Otterstein Ottich Ottinger Ottka Ottke Ottlewski Ottlik Ottlinger Ottman Ottmann Ottner Otto Ottoczko Ottolc Ottolski Ottomański Otton Ottosen Ottoson Ottosson Ottowicz Ottowska Otubek Otuch Otulak Otulakowski Otuliński Otulowicz Otulowska Otulski Otułowicz Otuszczok Otuszewski Otwiaska Otwiasta Otwiczowski Otwik Otwin Otwinkowski Otwinowski Otwiński Otwocka Otworowski Otyba Otych Otyl Otylak Otyniec Otyniuk Otyński Otypka Otypko Otys Otyszecki Otyś Otzechowski Otziomek Owad Owada Owadiuk Owadowicz Owadowski Owadyk Owadzień Owadzińska Owajna Owakowicz Owala Owalczyk Owald Owaliński Owalla Owanek Owanicka Owanowicz Owar Owarczyk Owarewicz Owarzana Owarzany Oważana Oważany Owca Owcarczyk Owcarek Owcarz Owcarzak Owciarczak Owcorz Owczaczyk Owczak Owczan Owczanek Owczany Owczar Owczarczak Owczarczuk Owczarczuk Owczarczyk Owczarczyn Owczarek Owczarenko Owczarewicz Owczarkiewicz Owczarkowski Owczarny Owczarow Owczarowa Owczarowicz Owczarów Owczarski Owczaruk Owczaruś Owczaryk Owczaryszek Owczarz Owczarzak Owczarzy Owczarzyk Owczasz Owczennikow Owczenników Owczerczyk Owczerek Owczerski Owczerz Owczon Owczorczak Owczorek Owczorz Owczuk Owczyk Owczynik Owczynikow Owczyniuk Owczynko Owczynnik Owczynnikow Owczynników Owczyński Owczyrczyk Owczyryszek Owczyrz Owda Owdziej Owdziejczak Owdziejewicz Owdziejewska Owdzijewicz Owecki Owedyk Owen Owener Owens Ower Owerczak Owerczuk Owerczyk Owerek Owerko Owerkowicz Owerski Owędzki Owicki Owidzki Owiecki Owieczka Owieczko Owienko Owień Owierczuk Owierko Owierkowicz Owies Owiesek Owiesło Owiesna Owiesny Owieśna Owieśniak Owieśnik Owieśny Owięcki Owil Owiński Owisanko Owisanny Owisiak Owisiana Owisiany Owisiańska Owisińska Owisz Owiszczenko Owiszczuk Owiżyc Owłasiuk Owłasuk Owłoczyński Owłosiuk Owoc Owocki Owod Owodzin Owodziń Oworus Oworuszko Owrew Owrzanek Owrzany Owsa Owschwarz Owsepian Owsepjan Owsiak Owsian Owsiana Owsianek Owsianiak Owsianicki Owsianiecki Owsianiek Owsianik Owsianikow Owsianików Owsianiuk Owsianka Owsianko Owsiankow Owsianna Owsiannik Owsiannikow Owsianny Owsianowski Owsiany Owsianyj Owsianyk Owsiańkow Owsiański Owsicki Owsiej Owsiejczuk Owsiejczyk Owsiejew Owsiejewicz Owsiejewski Owsiejko Owsiejuk Owsienicki Owsieniecki Owsieniuk Owsiewski Owsięga Owsijenko Owsijew Owsik Owsikowski Owsiniak Owsinkiewicz Owsiński Owsiok Owsiona Owsionka Owsiuk Owsiukiewicz Owski Owskiejko Owszak Owszanicki Owszany Owszewska Owszok Owszyniecka Owszywa Owśnicki Oyebade Oyrzanowski Oyrzyńska Ozachowicz Ozadowicz Ozag Ozaga Ozagowicz Ozaist Ozajst Ozajstowicz Ozan Ozana Ozanna Ozański Ozar Ozarczuk Ozarczyk Ozarek Ozarko Ozarkow Ozarkowski Ozarków Ozarowicz Ozarowski Ozarów Ozarski Ozarzewski Ozdarski Ozdarta Ozdarty Ozdoba Ozdobiński Ozdobna Ozdowa Ozdowski Ozdowy Ozdyk Ozdymacki Ozdziński Ozeg Ozega Ozegnał Ozenda Ozender Ozerańczuk Ozerczuk Ozerenko Ozerkowicz Ozernik Ozerowicz Ozerowski Ozębłowski Ozga Ozga-Michalski Ozgo Ozgowicz Ozgowska Ozgra Oziabło Oziało Oziambor Oziąbała Oziąbło Ozibko Oziebała Ozieblewski Oziebło Oziebłowski Ozieja Ozielec Oziem Oziembała Oziembek Oziembeł Oziemblewicz Oziemblewski Oziemblowska Oziembło Oziembłowski Oziemczuk Oziemek Oziemiecki Oziemkiewicz Oziemkowicz Oziemkowski Oziemlak Oziemlewska Oziemniecki Oziemski Ozieniewicz Ozieniusz Ozienkiewicz Ozieńska Ozier Ozieraniec Ozierański Ozieriański Ozierna Oziero Ozierow Ozierowska Ozierów Ozierski Oziewa Oziewała Oziewicz Ozięba Oziębala Oziębała Oziębiowska Oziębkowski Ozięblewski Oziębła Oziębło Oziębłowski Oziębły Oziębowska Ozięmbła Ozięmbłowski Ozik Ozikowska Ozima Ozimblewski Ozimbłowski Ozimczuk Ozimek Ozimerska Ozimiek Ozimierski Ozimiewicz Ozimikiewicz Ozimikowski Ozimina Oziminkowski Ozimiński Ozimirski Ozimkiewicz Ozimko Ozimkowicz Ozimkowski Ozimna Ozimok Ozimowicz Ozimowski Ozimski Ozinirski Ozinkiewicz Ozinkowski Oziobło Ozioł Oziom Oziomek Oziomski Ozion Ozionek Ozioniek Ozioro Ozipko Ozirof Ozirski Oziura Ozmina Ozminkowski Ozmiński Oznański Oznarowicz Ozner Oznerek Ozog Ozogała Ozogowicz Ozogowski Ozolin Ozoł Ozon Ozonek Ozoniewska Ozonowska Ozoń Ozor Ozorczyk Ozorek Ozorka Ozorkiewicz Ozorko Ozorowski Ozort Ozóbko Ozóg Ozór Ozórkiewicz Ozubek Ozubko Ozubowski Ozuch Ozug Ozur Ozurkiewicz Ozwoniarek Ozworniarek Ozwos Ozych Ozygała Ozygar Ozygus Ozymek Ozymko Ozymkowski Ozymok Ozymonowicz Ozyp Ozypow Ozyra Oździeński Oździński Oźga Oźlański Oźmin Oźmina Oźminkowski Oźmiński Ożadowicz Ożadowska Ożaga Ożana Ożanka Ożanna Ożanowska Ożański Ożarczuk Ożarek Ożarko Ożarkowski Ożarków Ożarowicz Ożarowski Ożarski Ożarzewski Ożdowska Ożdrzyński Ożdzeński Ożdziński Ożdzoński Ożdzyński Ożdżeński Ożdżewska Ożdżoński Ożdżyński Ożeg Ożegalski Ożegała Ożegowski Ożejko Ożelski Ożełek Ożenko Ożepowski Ożerski Ożga Ożgo Ożgowicz Ożibko Ożlański Ożmin Ożmina Ożminkowski Ożmiński Ożog Ożoga Ożogowicz Ożogowski Ożołek Ożon Ożor Ożorek Ożorowski Ożożek Ożóbko Ożóg Ożóg-Orzegowski Ożóg-Szpecht Ożubka Ożubko Ożuch Ożug Ożugowski Ożuk Ożupko Ożurkiewicz Ożybko Ożych Ożycz Ożygadło Ożygała Ożygało Ożygar Ożygło Ożyło Ożymkowski Ożyński Ożyp  

    Ósemka Ósma Ósmy 

    Quandt Quant Quasner Quass Quast Quella Quill Quiram Quiring Quirini


    wrzesień 2008 r. - 8 sierpień 2009 r.

    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005