<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Ja - Ją


    pozostałe w osobnym rozdziale (na dole wyboru rozdziałów)

    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997





    Jabcarz - od jabłko.

    Jabcon - od jabłko.

    Jabcoń - od jabłko.

    Jabczak - od jabłko.

    Jabczanik - od jabłko.

    Jabczanka - od jabłko.

    Jabczanyk - od jabłko.

    Jabczarz - od jabłko.

    Jabczasz - od jabłko.

    Jabczeński - od jabłko.

    Jabczuga - od jabłko.

    Jabczyk - od jabłko.

    Jabczyński - od jabłko.

    Jabeczek - od jabłko.

    Jabek - od jabłko.

    Jabelka - od jabłko.

    Jabielczyk - od jabłko.

    Jabieła - od jabłko.

    Jabiełło - od jabłko.

    Jabkiewicz - od jabłko.

    Jabko - od jabłko.

    Jabkowicz - od jabłko.

    Jabkowski - 1762 od nazwy miejscowej Jabłkowo (poznańskie, gmina Skoki).

    Jablczyński - od jabłko.

    Jablecki - od jabłko.

    Jableka - od jabłko.

    Jabliński - od jabłko.

    Jablonicki - od jabłko.

    Jablonka - od jabłoń; od jabłonka ‘mała jabłoń’.

    Jablonowski - od jabłko.

    Jablonski - od jabłko.

    Jabloński - od jabłko.

    Jabłański - od jabłko.

    Jabłczyk - od jabłko.

    Jabłczyński - od jabłko.

    Jabłecki - 1436 od nazwy miejscowej Jabłeczniki (ciechanowskie, gmina Świercze Koty).

    Jabłecki - od jabłko.

    Jabłeczyński - od jabłko.

    Jabłek - od jabłko.

    Jabłeka - od jabłko.

    Jabłkiewicz - od jabłko.

    Jabłko - od jabłko.

    Jabłkowicz - od jabłko.

    Jabłkowski - 1399 od nazwy miejscowej Jabłkowo (poznańskie, gmina Skoki).

    Jabło - od jabłko.

    Jabłocki - od jabłko.

    Jabłoczyński - od jabłko.

    Jabłokow - od jabłko.

    Jabłokowski - od jabłko.

    Jabłon - od jabłoń.

    Jabłonecki - od jabłoń.

    Jabłoniak - od jabłoń.

    Jabłonicki - 1471 od nazwy miejscowej Jabłonica (kilka wsi).

    Jabłoniec - od jabłoń.

    Jabłoniewski - od jabłoń.

    Jabłoniowski - od jabłoń.

    Jabłoniski - od nazwy miejscowej Jabłonica (kilka wsi).

    Jabłoniuk - od jabłoń.

    Jabłonka - 1402 od jabłoń; od jabłonka ‘mała jabłoń’.

    Jabłonko - od jabłoń; od jabłonka ‘mała jabłoń’.

    Jabłonkowski - od jabłoń; od jabłonka ‘mała jabłoń’.

    Jabłonowski - 1391 od nazw miejscowych Jabłonowo, Jabłonów (kilka wsi).

    Jabłonski - od nazw miejscowych Jabłonna, Jabłonie (kilka wsi).

    Jabłoń - od jabłoń.

    Jabłończyk - od jabłoń.

    Jabłoński - 1400 od nazw miejscowych Jabłonna, Jabłonie (kilka wsi).

    Jabłosz - 1494 od jabłko.

    Jabłoszewski - od jabłko.

    Jabłoszyński - od jabłko.

    Jabłowski - 1390 od nazwy miejscowej Jabłowo (kilka wsi).

    Jabłowski - od jabłko.

    Jabłrzykowski - od jabłko.

    Jabłucki - od jabłko.

    Jabłukiewicz - od jabłko.

    Jabłunka - XV w. od jabłoń; od jabłonka ‘mała jabłoń’.

    Jabłuszewicz - od jabłko.

    Jabłuszewski - od jabłko.

    Jabłuszk - 1494 (Wlkp) od jabłko.

    Jabłuszko - 1492 od jabłko, jabłuszko.

    Jabor - 1755 od jawor ‘drzewo, rodzaj klony’, od gwarowego jabór ‘jawor’.

    Jaborek - od jawor ‘drzewo, rodzaj klony’, od gwarowego jabór ‘jawor’.

    Jaborow - od jawor ‘drzewo, rodzaj klony’, od gwarowego jabór ‘jawor’.

    Jaborowicz - od jawor ‘drzewo, rodzaj klony’, od gwarowego jabór ‘jawor’.

    Jaborowski - od jawor ‘drzewo, rodzaj klony’, od gwarowego jabór ‘jawor’.

    Jaborski - od jawor ‘drzewo, rodzaj klony’, od gwarowego jabór ‘jawor’.

    Jabraszek - od imienia Abraham, dawniej też Abram. Imię biblijne, pochodzenia może akadyjskiego od Aba am ra am ‘kochaj ojca’. W Starym Testamencie występują Abraham i Abram. W Polsce w średniowieczu imię częste, notowane od XIII wieku w formach Abram, Abraam, Abraham, Habraam, Habraham, Habram, Habream, Jabram.

    Jabraszko - od imienia Abraham, dawniej też Abram. Imię biblijne, pochodzenia może akadyjskiego od Aba am ra am ‘kochaj ojca’. W Starym Testamencie występują Abraham i Abram. W Polsce w średniowieczu imię częste, notowane od XIII wieku w formach Abram, Abraam, Abraham, Habraam, Habraham, Habram, Habream, Jabram.

    Jabroszko - od imienia Abraham, dawniej też Abram. Imię biblijne, pochodzenia może akadyjskiego od Aba am ra am ‘kochaj ojca’. W Starym Testamencie występują Abraham i Abram. W Polsce w średniowieczu imię częste, notowane od XIII wieku w formach Abram, Abraam, Abraham, Habraam, Habraham, Habram, Habream, Jabram.

    Jabrzela - od imienia Abraham, dawniej też Abram. Imię biblijne, pochodzenia może akadyjskiego od Aba am ra am ‘kochaj ojca’. W Starym Testamencie występują Abraham i Abram. W Polsce w średniowieczu imię częste, notowane od XIII wieku w formach Abram, Abraam, Abraham, Habraam, Habraham, Habram, Habream, Jabram.

    Jabrzemski - od imienia Abraham, dawniej też Abram. Imię biblijne, pochodzenia może akadyjskiego od Aba am ra am ‘kochaj ojca’. W Starym Testamencie występują Abraham i Abram. W Polsce w średniowieczu imię częste, notowane od XIII wieku w formach Abram, Abraam, Abraham, Habraam, Habraham, Habram, Habream, Jabram.

    Jabrzyk - od imienia Abraham, dawniej też Abram. Imię biblijne, pochodzenia może akadyjskiego od Aba am ra am ‘kochaj ojca’. W Starym Testamencie występują Abraham i Abram. W Polsce w średniowieczu imię częste, notowane od XIII wieku w formach Abram, Abraam, Abraham, Habraam, Habraham, Habram, Habream, Jabram.

    Jabrzykowski - od imienia Abraham, dawniej też Abram. Imię biblijne, pochodzenia może akadyjskiego od Aba am ra am ‘kochaj ojca’. W Starym Testamencie występują Abraham i Abram. W Polsce w średniowieczu imię częste, notowane od XIII wieku w formach Abram, Abraam, Abraham, Habraam, Habraham, Habram, Habream, Jabram.

    Jabrzyński - od imienia Abraham, dawniej też Abram. Imię biblijne, pochodzenia może akadyjskiego od Aba am ra am ‘kochaj ojca’. W Starym Testamencie występują Abraham i Abram. W Polsce w średniowieczu imię częste, notowane od XIII wieku w formach Abram, Abraam, Abraham, Habraam, Habraham, Habram, Habream, Jabram.

    Jabur - 1734 od jawor ‘drzewo, rodzaj klony’, od gwarowego jabór ‘jawor’.

    Jaburek - od jawor ‘drzewo, rodzaj klony’, od gwarowego jabór ‘jawor’.

    Jac - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacak - 1789 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacal - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacalik - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacalski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacarz - 1787 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacaszek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacaszyk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaccak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaccuk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacczak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacczyk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacecki - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacecko - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaceczko - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacej - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacejko - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacek - 1608 od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jaceko - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacel - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacelenko - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacelewicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacenciak - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek

    Jacenciuk - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek

    Jacenczuk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacenczuk - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jaceniak - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacenik - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jaceniuk - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacenko - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacenków - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacennik - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacenowicz - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacent - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacenta - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacentowski - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacenty - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jaceń - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jaceńciuk - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jaceńczuk - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jaceńków - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jaceński - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jaceski - od nazwy miejscowej Jaczewo (płockie, gmina Bielsk).

    Jaceszak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaceszek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacetko - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacew - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacewiak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacewicki - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacewicz - 1663 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacewik - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacewski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jach - 1328 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jacha - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachacy - od imienia Achacy, notowanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od achátés ‘agat’ lub ádákos ‘zacny’.

    Jachacz - od imienia Achacy, notowanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od achátés ‘agat’ lub ádákos ‘zacny’.

    Jachaczy - od imienia Achacy, notowanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od achátés ‘agat’ lub ádákos ‘zacny’.

    Jachać - od imienia Achacy, notowanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od achátés ‘agat’ lub ádákos ‘zacny’.

    Jachaleński - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachalik - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachalski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachar - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jacharczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jacharek - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jachary - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jachczyk - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachec - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachecki - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jacheć - od imienia Achacy, notowanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od achátés ‘agat’ lub ádákos ‘zacny’.

    Jachel - 1690 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachelski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachem - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachemczak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachemczyk - 1790 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachemek - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachemiak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachemski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jacher - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jachera - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jacherski - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jacherzyński - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jachewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachewiczyk - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachęć - od imienia Achacy, notowanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od achátés ‘agat’ lub ádákos ‘zacny’.

    Jachieć - od imienia Achacy, notowanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od achátés ‘agat’ lub ádákos ‘zacny’.

    Jachiemski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachim - 1609 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimaczak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimczak - 1664 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimczuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimczyk - 1681 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimecki - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimeczko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimek - 1628 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimenko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimiak - 1664 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimiczak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimiec - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimiuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimkowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimokowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimolicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimow - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimowicz - 1649 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimowicz - Markiewicz złożenia brak; Jachimowicz 1649 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim; Markiewicz w grupie nazwisk pochodzących od imienia Marek, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego od Marcus, genetycznie związanego z bogiem wojny Marsem.

    Jachimowski - 1623 od nazwy miejscowej Jachimowice (tarnobrzeskie, gmina Samborzec).

    Jachimowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimów - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachimski - 1663 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachiniak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachinowicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachinowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachińczyk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachiński - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachira - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jachla - 1690 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachlewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachlewski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachlik - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachła - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachmiczak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachmiczuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachmiczyk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachmiecki - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachmiewicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachmik - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachminczuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachminowicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachmiowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachmowicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachmowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachmski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachn - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachna, m. - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachnacy - od imienia Achacy, notowanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od achátés ‘agat’ lub ádákos ‘zacny’.

    Jachnel - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachner - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachniak - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachnic - 1385 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachniczak - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachniewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachnik - 1382 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachnikowski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachnina - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachno - 1396 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachnow - 1450 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachnowicz - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachnowiec - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachnowski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachny - 1454 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jacho - 1396 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachocki - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jacholke - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jacholski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachoł - 1534 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachoła - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachołkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachołowski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachoma - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachomczyk - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachomkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachomowicz - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachomska - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachorek - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jachorski - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jachosz - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachota - 1424 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachotka - 1400 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachowiak - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachowicz - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachowicz - Wróblewski złożenia brak; Jachowicz od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław; Wróblewski 1394 od nazw miejscowych Wróblewo, Wróblowice (kilka wsi).

    Jachowiec - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachowski - 1628 od nazwy miejscowej Jachówka (bielskie, gmina Budzów).

    Jachół - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachółkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachółowski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachów - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachta - XV w. od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachtholtz - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachtoma - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachtowski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachul - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachulak - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachulski - 1799 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachuł - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachuła - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachułkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachułowski - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachum - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachumiak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachumski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachura - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jachurski - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jachus - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachy - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachyc - 1392 od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachyla - od imion na Ja , typu Jan, Jakub, Jachym (= Joachim), Jarosław.

    Jachym - 1674 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachymczak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachymczuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachymczyk - 1784 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachymek - 1388 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachymiak - 1669 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachymik - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachymowicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachymowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachymski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachyn - 1388 (Pom) od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachynczak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachynek - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachyniak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachyniczyk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachynowic - 1497 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachyń - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachyński - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jachyra - od niemieckiej nazwy osobowej Jacher, ta od starowysokoniemieckiego jag ‘polować’ + her ‘dowódca’.

    Jacia - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciakiewicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciaszek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacibek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacich - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacicki - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciczak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacieczko - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciej - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacielski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciełło - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacieński - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciew - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciewicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacik - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacikowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacim - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jacimczyk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jacimek - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jacimiak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jacimiec - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jacimierski - od nazwy miejscowej Jaczymirz, dziś Jaćmierz (krośnieńskie, gmina Zarszyn).

    Jacimirski - od nazwy miejscowej Jaczymirz, dziś Jaćmierz (krośnieńskie, gmina Zarszyn).

    Jacimowicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jacimowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jacimski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jacin - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jacina - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jaciniak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jaciński - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jacios - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacioszek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciow - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciół - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciów - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciszyn - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciuch - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciuk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciukiewicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciuł - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaciw - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jack - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacka - 1566 od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackalski - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackel - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jacki - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackiel - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jackiw - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackiwicz - 1489 od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackl - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacko - 1580 od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jackolski - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackow - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackowiak - 1796 od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackowicz - 1390 od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackowicz - Korczyński złożenia brak; Jackowicz 1390 od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek; Korczyński 1412 od nazwy miejscowej Korczyn (KrW; kieleckie, gmina Stawczyn).

    Jackowicz - Nowak złożenia brak; Jackowicz 1390 od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’.

    Jackowiec - 1659 od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackowski - 1388 od nazw miejscowych Jacków, Jackowo (kilka wsi).

    Jackowski - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacków - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackulak - 1790 od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackulski - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackuła - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackun - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackuniak - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackunis - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jackuń - od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskin znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Jacolik - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacon - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacoń - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacoński - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacosek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacoszek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacowicz - 1533 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacowski - 1671 od nazwy miejscowej Jaczewo (płockie, gmina Bielsk).

    Jaców - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuch - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacucha - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuchno - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuchów - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacukiewicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacukowicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaculak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaculewicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaculski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuła - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacun - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacunek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuniak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacunik - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuń - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuński - 1712 od nazwy miejscowej Jacuny (KrW).

    Jacuński - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacura - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacurzyński - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacus - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacusiak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuszczak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuszek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuszewicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuszkiewicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuszko - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuszyn - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuś - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuta - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacuto - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacwiąg - od Jaćwięg ‘członek narodu Jaćwięgów (Jaćwingów)’.

    Jacych - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacykiewicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacykowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyków - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyła - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyma - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacymicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacymo - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacymowicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyna - 1580 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyna - Onyszkiewicz złożenia brak; Jacyna 1580 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus; Onyszkiewicz od imion na On , typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Jacynek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyniak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacynicz - 1528 (KrW) od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyniewicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacynik - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyniszyn - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyniuk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacynka - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacynnik - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyno - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyno - Onuszkiewicz złożenia brak; od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus; Onuszkiewicz od imion na On , typu Onufry, Onania, Ondrzej (= Andrzej).

    Jacynowicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacynowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacynycz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacynysz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacynyszyn - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyński - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyszyn - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyszyniec - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacyszyński - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacz - 1388 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacza - 1252 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczalski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczało - 1393 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczara - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczarkowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczaszek - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczaszewski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczech - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczek - 1386 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczel - 1396 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczela - 1265 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczemirski - 1496 od nazwy miejscowej Jaczymirz, dziś Jaćmierz (krośnieńskie, gmina Zarszyn).

    Jaczenia - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczenin - 1483 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczeniuk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczenków - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczeń - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczeński - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczeński - od nazwy miejscowej Jaczno (białostockie, gmina Dąbrowa Białostocka).

    Jaczerkowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczerowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczewicz - 1437 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczewski - 1409 od nazwy miejscowej Jaczewo (płockie, gmina Bielsk).

    Jaczewski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczka - 1443 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczkiewicz - 1796 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczkowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczlin - 1388 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczmirski - 1418 od nazwy miejscowej Jaczymirz, dziś Jaćmierz (krośnieńskie, gmina Zarszyn).

    Jaczniak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczniakowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jacznik - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczno - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczo - 1198 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczoński - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczorkowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczorowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczow - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczowicz - 1437 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczowski - 1425 od nazwy miejscowej Jaczewo (płockie, gmina Bielsk).

    Jaczuga - 1679 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczuk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczun - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczuniak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczuń - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczus - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczyc - 1417 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczyczko - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczyk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczym - 1465 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczymczyk - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczymierski - 1452 od nazwy miejscowej Jaczymirz, dziś Jaćmierz (krośnieńskie, gmina Zarszyn).

    Jaczymirski - 1418 od nazwy miejscowej Jaczymirz, dziś Jaćmierz (krośnieńskie, gmina Zarszyn).

    Jaczymirz - 1424 od nazwy miejscowej Jaczymirz, dziś Jaćmierz (krośnieńskie, gmina Zarszyn).

    Jaczyn - 1414 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczyna - 1482 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczyniak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczynowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczyński - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczyński - od nazwy miejscowej Jaczno (białostockie, gmina Dąbrowa Białostocka).

    Jaczysz - 1428 od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaczyszyn - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jać - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaćczak - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaćkiewicz - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaćko - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaćkowski - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaćków - od imion na Jacz , Jak , typu Jakub, Jaczemir, także od Hyacinthus.

    Jaćmierski - od nazwy miejscowej Jaczymirz, dziś Jaćmierz (krośnieńskie, gmina Zarszyn).

    Jaćmirski - od nazwy miejscowej Jaczymirz, dziś Jaćmierz (krośnieńskie, gmina Zarszyn).

    Jaćwiąg - od Jaćwięg ‘członek narodu Jaćwięgów (Jaćwingów)’.

    Jaćwięg - od Jaćwięg ‘członek narodu Jaćwięgów (Jaćwingów)’.

    Jad - 1385 od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadach - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadachowski - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadacki - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadacz - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam) lub od jadacz ‘ten, co je’.

    Jadaczak - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadaczewski - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadaczka - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam) lub od gwarowego jadaczka ‘gęba’.

    Jadaczyszyn - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadaliński - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadalski - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadaluk - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadam - 1399 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamczak - 1695 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamczek - 1666 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamczuk - 1662 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamczyk - 1605 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamek - 1420 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamiak - 1696 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamiec - 1689 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamik - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamkiewicz - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamowicz - 1527 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamowski - 1571 od nazwy miejscowej Adamowice (krakowskie, gmina Gołcza).

    Jadamowski - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamski - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadamus - 1707 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadan - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadanowski - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadański - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadas - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadasch - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadasek - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadasiewicz - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadasz - 1666 od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadaszczyk - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadaszewski - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadaszko - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadaś - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadczak - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadczek - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadczuk - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadczyk - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadczyszyn - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadeczek - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadeczka - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadek - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadeluk - od jodła ‘drzewo szpilkowe z rodziny sosnowatych’.

    Jadełka - od jodła ‘drzewo szpilkowe z rodziny sosnowatych’.

    Jadełko - od jodła ‘drzewo szpilkowe z rodziny sosnowatych’.

    Jadełło - od jodła ‘drzewo szpilkowe z rodziny sosnowatych’.

    Jader - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jaderko - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jadeszko - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadka - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam) lub od gwarowego jadka ‘człowiek grymaśny’.

    Jadkiewicz - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadko - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadla - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadło - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam); od jadło.

    Jadłosz - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadłoś - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadłowiec - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadłowski - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadnacz - od jednać ‘godzić, łączyć’, jednacz.

    Jadnak - od jednać ‘godzić, łączyć’, jednacz.

    Jadnaki - od jednać ‘godzić, łączyć’, jednacz.

    Jadnik - od jednać ‘godzić, łączyć’, jednacz.

    Jadnuła - od jednać ‘godzić, łączyć’, jednacz.

    Jadoch - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadomkiewicz - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadomski - od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada mu ‘mój ojciec’.

    Jadoszek - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadoszewski - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadoś - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadowicz - 1403 od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadowiec - 1717 od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadownicki - od nazwy miejscowej Jadowniki (kilka wsi).

    Jadownik - 1629 od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadowski - 1397 od nazwy miejscowej Jadów (siedleckie, gmina Jadów).

    Jadracz - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jadrian - od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Jadrowski - od nazwy miejscowej Jądrowice (włocławskie, gmina Brześć Kujawski).

    Jadrych - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jadryczak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jadrysiak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jadrysiewicz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jadryszak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jadryszek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jadrzak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jadrzyk - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jaduch - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadukowicz - 1451 od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jaduluk - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadura - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jaduszyński - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadwabna - od jedwab ‘nić otrzymywana z oprzędu jedwabnika; tkanina z tej nici’.

    Jadwabnik - od jedwab ‘nić otrzymywana z oprzędu jedwabnika; tkanina z tej nici’.

    Jadwabny - od jedwab ‘nić otrzymywana z oprzędu jedwabnika; tkanina z tej nici’.

    Jadwicki - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiczak - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiczyn - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwid - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwidz - 1397 od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwidzic - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwidziec - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwidzyk - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiga - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiński - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwisa - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwisczok - (Śl) od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwisiak - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwisiańczak - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwisienczak - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwisieńczak - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwisinczuk - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwisińczak - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiszak - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiszczak - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiszczek - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiszczok - (Śl) od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiszczyk - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiszok - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiżak - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiżuk - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwiżyc - 1387 od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadwyk - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jady - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadzarz - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadzewicz - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadzewski - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadziak - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadziewicz - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadzik - 1616 od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadzikiewicz - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadzin - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadzin - od jedyny ‘tylko jeden’.

    Jadziniak - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadziniak - od jedyny ‘tylko jeden’.

    Jadziński - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadzko - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadzyn - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadźkowski - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadźwiński - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadżwiński - od imienia Jadwiga. Imię pochodzenia germańskiego, od hadu ‘walka’ i wihan ‘walczyć’.

    Jadżyn - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jadżyń - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jaeckel - od niemieckiej nazwy osobowej Jekel, ta od imienia Jacobus.

    Jaeger - od jegier, dawniej żołnierz formacji strzelców’, też od niemieckiej nazwy osobowej Jäger.

    Jaekel - od niemieckiej nazwy osobowej Jekel, ta od imienia Jacobus.

    Jaelc - 1383 od jelec ‘ryba karpiowata’.

    Jafczach - 1394 od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Jafimiuk - od imion Efim, Efimij, używanych w Kościele prawosławnym, te od greckiego Euthimios, a to od greckiego eu ‘dobry’ + thimós ‘dusza, życie’.

    Jafimow - od imion Efim, Efimij, używanych w Kościele prawosławnym, te od greckiego Euthimios, a to od greckiego eu ‘dobry’ + thimós ‘dusza, życie’.

    Jafimowicz - od imion Efim, Efimij, używanych w Kościele prawosławnym, te od greckiego Euthimios, a to od greckiego eu ‘dobry’ + thimós ‘dusza, życie’.

    Jafiszow - od imion Efim, Efimij, używanych w Kościele prawosławnym, te od greckiego Euthimios, a to od greckiego eu ‘dobry’ + thimós ‘dusza, życie’.

    Jafra - od imienia używanego w Kościele prawosławnym Efrem, Afrem, Efremij, to z hebrajskiego imienia Ephrajim ‘bardzo urodzajny’, to od nazwy jednego z plemion izraelskich.

    Jag - 1466 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaga, m. - 1426 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagaciak - od imienia Agata. Imię żeńskie Agata, notowane w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Agatha, do łaciny przejęte z języka greckiego Agathé. Pierwotnie znaczyło ‘dobra’.

    Jagaciński - od imienia Agata. Imię żeńskie Agata, notowane w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Agatha, do łaciny przejęte z języka greckiego Agathé. Pierwotnie znaczyło ‘dobra’.

    Jagacki - od imienia Agata. Imię żeńskie Agata, notowane w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Agatha, do łaciny przejęte z języka greckiego Agathé. Pierwotnie znaczyło ‘dobra’.

    Jagaczewski - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagaczewski - od imienia Agata. Imię żeńskie Agata, notowane w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Agatha, do łaciny przejęte z języka greckiego Agathé. Pierwotnie znaczyło ‘dobra’.

    Jagaczyński - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagaczyński - od imienia Agata. Imię żeńskie Agata, notowane w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Agatha, do łaciny przejęte z języka greckiego Agathé. Pierwotnie znaczyło ‘dobra’.

    Jagalla - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagalski - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagała - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagała - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagałła - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagałła - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagas - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagasek - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagasiak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagasik - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagasyk - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagaszewski - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagaś - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagat - od imienia Agata. Imię żeńskie Agata, notowane w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Agatha, do łaciny przejęte z języka greckiego Agathé. Pierwotnie znaczyło ‘dobra’.

    Jagata - od imienia Agata. Imię żeńskie Agata, notowane w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Agatha, do łaciny przejęte z języka greckiego Agathé. Pierwotnie znaczyło ‘dobra’.

    Jagata, m. - 1439 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga; od Agata.

    Jagel - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagelski - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jageła - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagełło - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jageło - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jager - od jegier, dawniej żołnierz formacji strzelców’, też od niemieckiej nazwy osobowej Jäger.

    Jagerowicz - od jegier, dawniej żołnierz formacji strzelców’, też od niemieckiej nazwy osobowej Jäger.

    Jagi - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagiel - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiela - 1748 od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagielak - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagielarz - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielaszek - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielczak - 1659 od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielczuk - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielczyk - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielewicz - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielicz - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielik - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielka - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielki - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagiella - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagiellak - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagiellicz - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielliński - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagiellończyk - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagielloński - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagielniak - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielnicki - 1485 od nazwy miejscowej Jagielnica (Podole).

    Jagielnicki - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielniec - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielnik - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielończyk - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagieloński - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagielowicz - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagielski - 1670 od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagieluk - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagieł - 1570 od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagieła - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiełd - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiełka - 1456 od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiełko - 1476 od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiełł - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiełła - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiełłka - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiełło - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiełło - Miszkinis złożenia brak; Jagiełło od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego; Miszkinis w grupie nazwisk pochodzących od imion na Mi , typu Mikołaj, Michał, Miłosław.

    Jagiełło - Piwoszczuk złożenia brak; Jagiełło od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego; Piwoszczuk w grupie nazwisk pochodzących od piwo.

    Jagiełłowicz - 1498 od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagieło - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiełowicz - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiencarz - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagieniak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagieniarz - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagienik - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagier - 1666 od jegier, dawniej żołnierz formacji strzelców’, też od niemieckiej nazwy osobowej Jäger.

    Jagiera - od jegier, dawniej żołnierz formacji strzelców’, też od niemieckiej nazwy osobowej Jäger.

    Jagiewicz - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagiła - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiłka - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiłło - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiło - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jaginin - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaginiński - 1632 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaginko - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagiola - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiołka - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagiwłło - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagla - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jaglak - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jaglan - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jaglar - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jaglarski - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jaglarz - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagleniec - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagleński - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jaglewicz - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jaglewski - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagli - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jaglic - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jaglicz - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jaglik - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jaglo - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagła - 1387 od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagło - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagłos - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagłowski - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagłów - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagły - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jagmin - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagmiński - od nazwy miejscowej Jagnin (tarnobrzeskie, gmina Opatów).

    Jagna - 1735 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga; od Jagna, to od Agnieszka.

    Jagnas - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnasiak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnaszewski - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagniak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagniak - od jagnię ‘młody baranek lub owieczka’; od jagniak ‘baranek, samiec’.

    Jagniatkowski - od nazwy miejscowej Jagniątki (ołockie, gmina Krzyżanów).

    Jagniatowski - od nazwy miejscowej Jagniątki (ołockie, gmina Krzyżanów).

    Jagniąntkowski - od nazwy miejscowej Jagniątki (ołockie, gmina Krzyżanów).

    Jagniątko - 1386 od jagnię ‘młody baranek lub owieczka’, od jagniątko.

    Jagniątkowic - 1393 od jagnię ‘młody baranek lub owieczka’.

    Jagniątkowski - 1393 od nazwy miejscowej Jagniątki (ołockie, gmina Krzyżanów).

    Jagniątowski - od nazwy miejscowej Jagniątki (ołockie, gmina Krzyżanów).

    Jagnich - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnicki - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnicz - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagniec - 1743 od jagnię ‘młody baranek lub owieczka’.

    Jagnieszczak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnieszczuk - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnieszewicz - 1670 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnieszko - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagniewski - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnieza - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnieziak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnieża - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnieże - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnieżo - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnię - 1437 od jagnię ‘młody baranek lub owieczka’.

    Jagniętkowski - od nazwy miejscowej Jagniątki (ołockie, gmina Krzyżanów).

    Jagnik - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnin - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagniński - 1497 od nazwy miejscowej Jagnin (tarnobrzeskie, gmina Opatów).

    Jagniński - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagniontkowski - od nazwy miejscowej Jagniątki (ołockie, gmina Krzyżanów).

    Jagniszczak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnow - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnów - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnus - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnuszewski - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnysiak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagnyziak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jago - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagocha - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagociak - od imienia Agata. Imię żeńskie Agata, notowane w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Agatha, do łaciny przejęte z języka greckiego Agathé. Pierwotnie znaczyło ‘dobra’.

    Jagoda - 1493 od jagoda ‘owoc’.

    Jagodda - od jagoda ‘owoc’.

    Jagodka - 1536 od jagoda ‘owoc’, od jagódka.

    Jagodnicki - 1497 od nazwy miejscowej Jagodno (poznańskie, gmina Kostrzyn).

    Jagodowicz - 1604 od jagoda ‘owoc’.

    Jagodowski - od jagoda ‘owoc’.

    Jagodów - od jagoda ‘owoc’.

    Jagodski - od jagoda ‘owoc’.

    Jagodyński - od jagoda ‘owoc’.

    Jagodziak - 1633 od jagoda ‘owoc’.

    Jagodzieński - 1390 od nazwy miejscowej Jagodno (poznańskie, gmina Kostrzyn).

    Jagodziewski - od jagoda ‘owoc’.

    Jagodzik - od jagoda ‘owoc’.

    Jagodzin - od jagoda ‘owoc’.

    Jagodziński - 1400 od nazwy miejscowej Jagodno (poznańskie, gmina Kostrzyn).

    Jagodzki - od jagoda ‘owoc’.

    Jagolicz - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagoliński - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagolski - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagoła - 1780 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagołda - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagołdzik - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jagołkowski - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagołowski - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagonow - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagora - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagorkin - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagorow - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagorów - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagorz - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagos - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagosiak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagosik - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagosz - 1680 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagoszewski - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagoś - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagow - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagowicz - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagócki - od jagoda ‘owoc’.

    Jagódka - od jagoda ‘owoc’, od jagódka.

    Jagódko - od jagoda ‘owoc’, od jagódka.

    Jagódzki - od jagoda ‘owoc’.

    Jagóra - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagóś - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagra - od jegier, dawniej żołnierz formacji strzelców’, też od niemieckiej nazwy osobowej Jäger.

    Jagrik - (Śl) od jegier, dawniej żołnierz formacji strzelców’, też od niemieckiej nazwy osobowej Jäger.

    Jagrzyk - od jegier, dawniej żołnierz formacji strzelców’, też od niemieckiej nazwy osobowej Jäger.

    Jagrzysiak - od jegier, dawniej żołnierz formacji strzelców’, też od niemieckiej nazwy osobowej Jäger.

    Jagucak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaguczak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaguczański - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagudin - od jagoda ‘owoc’.

    Jagudka - od jagoda ‘owoc’, od jagódka.

    Jagudziński - od jagoda ‘owoc’.

    Jagudzki - od jagoda ‘owoc’.

    Jaguła - 1689 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagułło - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaguło - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagułowicz - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagun - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagura - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagus - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagusch - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaguscik - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaguscik - od imienia August, notowanego w Polsce od XIV wieku. Łacińskie imię Augustus pochodzi od przymiotnika augustus ‘święty, boski, uświęcony’.

    Jagusiak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagusiek - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagusiewicz - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagusik - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagusiński - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagusiok - (Śl) od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagust - od imienia August, notowanego w Polsce od XIV wieku. Łacińskie imię Augustus pochodzi od przymiotnika augustus ‘święty, boski, uświęcony’.

    Jagustyn - 1382 od imienia Augustyn, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię łacińskie Augustinus pochodzi od Augustus.

    Jagustynek - 1624 od imienia Augustyn, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię łacińskie Augustinus pochodzi od Augustus.

    Jagustyniak - 1641 od imienia Augustyn, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię łacińskie Augustinus pochodzi od Augustus.

    Jagustynowic - 1419 od imienia Augustyn, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię łacińskie Augustinus pochodzi od Augustus.

    Jagusz - 1746 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaguszak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaguszczak - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaguszczak - od imienia August, notowanego w Polsce od XIV wieku. Łacińskie imię Augustus pochodzi od przymiotnika augustus ‘święty, boski, uświęcony’.

    Jaguszewski - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagusztyn - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagusztyn - Grochowski złożenia brak; Jagusztyn od imienia Augustyn, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię łacińskie Augustinus pochodzi od Augustus; Grochowski 1400 od nazwy miejscowej typu Grochowo, Grochy.

    Jagusztyn - od imienia Augustyn, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię łacińskie Augustinus pochodzi od Augustus.

    Jaguszyn - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaguś - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaguścik - od imienia August, notowanego w Polsce od XIV wieku. Łacińskie imię Augustus pochodzi od przymiotnika augustus ‘święty, boski, uświęcony’.

    Jagutka - od jagoda ‘owoc’, od jagódka.

    Jaguźna - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaguźny - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagużna - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagużny - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagwa - 1789 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagwic - 1726 od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jagwik - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jaher - od jegier, dawniej żołnierz formacji strzelców’, też od niemieckiej nazwy osobowej Jäger.

    Jahim - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jahimczuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jahimczyk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jahimiak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jahimiuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jahimkowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jahimow - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jahimowicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jahimów - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jahoda - od jagoda ‘owoc’.

    Jahodowski - 1496 od jagoda ‘owoc’.

    Jaholnik - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jahoł - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jahołkowski - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jahołowski - od jagła, ze staropolskiego jagły ‘kasza z prosa’, dawniej też ‘proso’.

    Jahowicz - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jahura - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jahus - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jahuz - od imion Agata, Agnieszka, Jadwiga.

    Jahymek - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jahynek - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jaik - od jaje.

    Jaikowski - od jaje.

    Jaisczak - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaisczok - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaiszczak - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaiszczok - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaj - od jaje.

    Jaja - 1325 27 od jaje.

    Jajaczyk - od jaje.

    Jajak - od jaje.

    Jajas - od jaje.

    Jajc - od jaje.

    Jajczak - od jaje.

    Jajczniak - od jaje.

    Jajczyk - od jaje.

    Jajda - od jaje.

    Jajdek - od jaje.

    Jajdelski - od jaje.

    Jajdo - od jaje.

    Jajduga - od jaje.

    Jajdukiewicz - od jaje.

    Jajdusianek - od jaje.

    Jajdyk - od jaje.

    Jaje - od jaje.

    Jajeczka - od jaje.

    Jajeczko - od jaje.

    Jajeczniak - od jaje.

    Jajecznica - od jaje.

    Jajecznik - od jaje.

    Jajek - od jaje.

    Jajesnica - od jaje.

    Jajeśniak - od jaje.

    Jajeśnica - od jaje.

    Jajeśnicki - od jaje.

    Jajeśnik - od jaje.

    Jajewicz - XVII w. od jaje.

    Jajk - od jaje.

    Jajka - 1360 od jaje.

    Jajke - od jaje.

    Jajkiewicz - od jaje.

    Jajko - 1394 od jaje, jajko.

    Jajkowicz - 1603 od jaje.

    Jajkowski - 1485 od nazwy miejscowej Jajkowo (toruńskie, gmina Brzozie), Jajkowice (sierniewickie, gmina Sadkowce).

    Jajków - od jaje.

    Jajo - od jaje.

    Jajonek - od jaje.

    Jajor - od jaje.

    Jajos - od jaje.

    Jajow - od jaje.

    Jajowek - od jaje.

    Jajowka - od jaje.

    Jajowniczek - od jaje.

    Jajór - od jaje.

    Jajów - od jaje.

    Jajówka - od jaje.

    Jajsczok - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jajszczak - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jajszczok - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jajszczuk - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jajszczyk - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jajszyk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jajuga - od jaje.

    Jajus - od jaje.

    Jajuś - od jaje.

    Jak - 1222 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaka - 1265 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakab - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakacki - 1564 od nazwy miejscowej Jakać (łomżyńskie, gmina Śniadowo).

    Jakacy - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakacz - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakaczyński - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakajtis - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakal - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakalski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakaluk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakała - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakara - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakarewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakarewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakas - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakel - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakelaszek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakesch - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakian - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakiejczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakiel - 1325 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakiela - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakielarz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakielasz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakielaszek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakielaszko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakielczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakielek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakieleszek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakielewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakieliszek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakielski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakieła - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jakiełajtis - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jakiełaszek - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jakiełek - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jakiełka - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jakiełło - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jakieło - od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagielno, Jagiełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Jakiemczak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakiemczuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakiemiec - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakiemiszyn - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakiemiuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakiemowicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakiemów - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakiemyszyn - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakienicki - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakieniszyn - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakierewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakierowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakiesz - 1413 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakiewicz - 1795 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakim - 1387 od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakima - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimcio - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimczak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimczuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimczukowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimczycki - 1479 od nazwy miejscowej Jakimczyce (KrW).

    Jakimczycz - 1467 (KrW) od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimczyk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimec - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimecki - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakimeczko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimek - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimenko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimiak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimicha - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimiec - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimiecki - 1437 od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakimieć - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimiejko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimienko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimik - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimiński - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimiok - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimionek - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimionko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimiszyn - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimiuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimków - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimok - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimonek - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimoszko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimow - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimowicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimowski - 1577 od nazwy miejscowej Jakimowice (kieleckie, gmina Radoszyce).

    Jakimowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimów - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimuszko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimyszyk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimyszyn - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakimżuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakin - 1444 (KrW) od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakiniak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakiniec - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakiniszyn - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakiniuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakinowicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakinów - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakisch - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakisz - 1579 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakitowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakl - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaklec - 1492 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim).

    Jaklewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaklicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaklik - 1399 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaklimiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakliński - 1612 od nazwy miejscowej Jakla (krośnieńskie, gmina Brzozów).

    Jaklowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakob - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobasz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobbsson - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobczak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobczuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobczyk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobek - 1626 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobi - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobiak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobic - 1410 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobicki - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobiec - 1437 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobielski - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobietz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobik - 1470 80 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobin - 1367 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobina - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobisiak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobiszyn - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobitz - (Śl) od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobiuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobko - 1398 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakoblew - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobnik - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobowicz - 1239 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobowski - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobowski - od nazw miejscowych Jakubów, Jakubowice (częste).

    Jakobs - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobsche - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobscho - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobschy - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobsen - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobsmeyer - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobson - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobsons - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobss - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobsson - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobsza - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobsze - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobszy - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobus - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobusek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobusz - 1486 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakobuś - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakoby - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakociuk - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakocki - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakoczuk - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakol - 1585 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakolewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakołcewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakomczyk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakomiak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakomiec - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakomienko - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakomilski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakomiuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakomowicz - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakomulski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakonczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakoniak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakoniec - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakonik - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakonis - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakoniuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakonowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakonowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakoń - 1466 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakończa - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakończuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakończyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakoński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakopcze - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakopczuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakopsche - (Śl) od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakopsza - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakorz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakosz - 1404 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakoś - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakoubek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakow - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowanis - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowczak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowczuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowczyc - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowczyk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakowenko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakoweńko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowiak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakowicki - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowicz - 1405 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakowicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowiczuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowiec - 1430 (KrW) od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowiec - Kwiatkowski złożenia brak; Jakowiec 1430 (KrW) od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw; Kwiatkowski 1386 od nazw miejscowych Kwiatkowice, Kwiatków, Kwiatki (kilka wsi).

    Jakowiecki - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowienko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowieńko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowik - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowin - 1439 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowina - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowiński - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowiszyna - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowiuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowlec - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowleff - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowlen - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowlenko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowlew - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowlewicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowluk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowski - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowszak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowszczenko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowy - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowyna - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowyszak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowyszczak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakowyszyn - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakób - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbas - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbasik - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbaszek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbaszko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbciak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbczak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbczuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbczyk - 1609 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbczyński - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbek - 1399 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbiak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbic - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbicki - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbiec - 1437 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbik - 1470 80 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbiński - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbisiak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbiuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbkiewicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbowiak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbowicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbowski - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbowski - od nazw miejscowych Jakubów, Jakubowice (częste).

    Jakóbów - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakóbski - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakólik - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaks - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim).

    Jaksa - Pliszka złożenia brak; Jaksa w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim); Pliszka 1411 od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Jaksa - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim).

    Jaksam - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim).

    Jaksan - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim).

    Jaksander - od imienia Aleksander. Imię pochodzenia greckiego, od alékso ‘bronię, wspomagam’ + aner, andros ‘mąż’, notowane w Polsce od XII wieku, także w formach obocznych Aleksandr, Aleksendr, Oleksander, Leksander.

    Jaksek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksender - od imienia Aleksander. Imię pochodzenia greckiego, od alékso ‘bronię, wspomagam’ + aner, andros ‘mąż’, notowane w Polsce od XII wieku, także w formach obocznych Aleksandr, Aleksendr, Oleksander, Leksander.

    Jaksendrowicz - od imienia Aleksander. Imię pochodzenia greckiego, od alékso ‘bronię, wspomagam’ + aner, andros ‘mąż’, notowane w Polsce od XII wieku, także w formach obocznych Aleksandr, Aleksendr, Oleksander, Leksander.

    Jaksęder - od imienia Aleksander. Imię pochodzenia greckiego, od alékso ‘bronię, wspomagam’ + aner, andros ‘mąż’, notowane w Polsce od XII wieku, także w formach obocznych Aleksandr, Aleksendr, Oleksander, Leksander.

    Jaksiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksiboga - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksicki - od nazwy miejscowej Jaksice, dawniej Jakszyce (kieleckie, gmina Miechów, Koszyce; bydgoskie, gmina Inowrocław).

    Jaksieboga - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksik - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksil - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakson - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksoniak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksoń - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksólski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksy - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksz - 1410 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksza - 1234 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakszewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakszik - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakszło - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakszta - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksztas - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakszto - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaksztowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakszuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakszycki - od nazwy miejscowej Jaksice, dawniej Jakszyce (kieleckie, gmina Miechów, Koszyce; bydgoskie, gmina Inowrocław).

    Jakszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakś - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakter - od imienia Hektor, bohatera wojny trojańskiej. W staropolszczyźnie przejmowane jako Ektor 1368, Jektor 1452, Jaktor 1273.

    Jakteryńczuk - od imienia Hektor, bohatera wojny trojańskiej. W staropolszczyźnie przejmowane jako Ektor 1368, Jektor 1452, Jaktor 1273.

    Jaktorowski - 1391 od nazwy miejscowej Jaktorowo (pilskie, gmina Szamocin).

    Jaktorowski - od imienia Hektor, bohatera wojny trojańskiej. W staropolszczyźnie przejmowane jako Ektor 1368, Jektor 1452, Jaktor 1273.

    Jaktorski - od imienia Hektor, bohatera wojny trojańskiej. W staropolszczyźnie przejmowane jako Ektor 1368, Jektor 1452, Jaktor 1273.

    Jaktorzyn - 1401 od imienia Hektor, bohatera wojny trojańskiej. W staropolszczyźnie przejmowane jako Ektor 1368, Jektor 1452, Jaktor 1273.

    Jaktoszuk - od imienia Hektor, bohatera wojny trojańskiej. W staropolszczyźnie przejmowane jako Ektor 1368, Jektor 1452, Jaktor 1273.

    Jaktuszyk - od imienia Hektor, bohatera wojny trojańskiej. W staropolszczyźnie przejmowane jako Ektor 1368, Jektor 1452, Jaktor 1273.

    Jakub - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubachno - 1478 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubaczek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubaczyk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubanek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubanes - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubaniak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubanic - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubanis - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubaniś - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubas - 1661 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubasek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubasiak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubasik - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubass - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubassa - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubasz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubaszej - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubaszek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubaszko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubaszków - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubaś - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubcewicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubciewicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubców - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubczak - 1794 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubczek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubczel - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubczenko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubczok - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubczuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubczyc - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubczyk - 1548 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubczyński - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubec - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubecki - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubek - 1272 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubel - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubenas - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubenko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubeńko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakuber - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubi - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiaczyk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiak - 1497 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiak - Wojtczak złożenia brak; Jakubiak 1497 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W staropolszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw; Wojtczak w grupie nazwisk pochodzących od imienia Wojciech, także od wójt.

    Jakubiałojć - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiałowicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubianiec - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubic - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubica - 1679 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubicki - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubicz - 1599 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiczka - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiczyk - 1682 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiczyn - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiec - 1368 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiecki - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubieć - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiel - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubielski - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiełowicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubienajtie - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubienas - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubieni - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubienia - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubieniec - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubienko - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubietz - (Śl) od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiętka - 1394 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubik - 1475 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiłowicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubin - 1366 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubina - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubinek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiniec - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiński - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubionek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubisiak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubisz - 1485 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiszak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiszek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiszyn - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubiuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubkiewicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubko - 1387 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubkowicz - 1474 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubków - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakublewicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubniak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubok - (Śl) od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubonek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubonis - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakuboński - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubos - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubosek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakuboski - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakuboski - od nazw miejscowych Jakubów, Jakubowice (częste).

    Jakubosz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakuboszczak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakuboszczyk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakuboszek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubow - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubowczak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubowiak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubowicz - 1338 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubowiec - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubowski - 1393 od nazw miejscowych Jakubów, Jakubowice (częste).

    Jakuboze - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakuboże - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubów - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubóz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubrak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubs - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubsche - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubschon - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubski - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubson - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubsze - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubszek - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubus - 1575 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubusek - 1610 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubuss - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubuszek - 1549 od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubuś - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubyk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubyszyn - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakubzik - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakuc - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakucewicz - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuciński - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakucionis - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakucki - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakucy - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuczań - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuczek - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuczewski - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuczko - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuczkowiak - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuczun - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuczunas - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuczyk - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuczyn - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuczynas - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuć - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuda - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakudczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakudowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakukiewicz - 1793 od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakul - 1405 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakulak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakulewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakulewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakulik - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakulski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuł - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuła - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakułajć - (Pom) w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakułowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakułowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakumczyk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakumin - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakumiuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakumolski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakumulak - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakumulski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakun - od imienia Jakun, używanego na Kresach Wschodnich, które pochodzi od skandynawskiego Hakon, później kojarzone z imieniem Jakow (= Jakub).

    Jakunczyk - od imienia Jakun, używanego na Kresach Wschodnich, które pochodzi od skandynawskiego Hakon, później kojarzone z imieniem Jakow (= Jakub).

    Jakunda - od imienia Jakun, używanego na Kresach Wschodnich, które pochodzi od skandynawskiego Hakon, później kojarzone z imieniem Jakow (= Jakub).

    Jakuniak - od imienia Jakun, używanego na Kresach Wschodnich, które pochodzi od skandynawskiego Hakon, później kojarzone z imieniem Jakow (= Jakub).

    Jakunienko - od imienia Jakun, używanego na Kresach Wschodnich, które pochodzi od skandynawskiego Hakon, później kojarzone z imieniem Jakow (= Jakub).

    Jakuniewicz - od imienia Jakun, używanego na Kresach Wschodnich, które pochodzi od skandynawskiego Hakon, później kojarzone z imieniem Jakow (= Jakub).

    Jakuniuk - od imienia Jakun, używanego na Kresach Wschodnich, które pochodzi od skandynawskiego Hakon, później kojarzone z imieniem Jakow (= Jakub).

    Jakunowicz - od imienia Jakun, używanego na Kresach Wschodnich, które pochodzi od skandynawskiego Hakon, później kojarzone z imieniem Jakow (= Jakub).

    Jakuń - od imienia Jakun, używanego na Kresach Wschodnich, które pochodzi od skandynawskiego Hakon, później kojarzone z imieniem Jakow (= Jakub).

    Jakupcewicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakupczak - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakupczuk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakupczyk - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakus - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakusch - Gostomski złożenia brak; Jakusch w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim); Gostomski 1498 od nazwy miejscowej Gostomia (radomskie, gmina Nowe Miasto nad Pilicą), Gostomie (gdańskie, gmina Kościerzyna), Gostomin (ciechanowskie, gmina Ojrzeń).

    Jakusch - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakusek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakusi - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakusiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakusiec - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakusiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakusik - 1627 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakusz - 1235 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakusz - Gostomski złożenia brak; Jakusz 1235 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim); Gostomski 1498 od nazwy miejscowej Gostomia (radomskie, gmina Nowe Miasto nad Pilicą), Gostomie (gdańskie, gmina Kościerzyna), Gostomin (ciechanowskie, gmina Ojrzeń).

    Jakusza - 1441 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszczak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszczenko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszczonek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszć - (Pom) w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszek - XIII w. w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszenko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszenkow - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszew - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszewicz - 1436 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszka - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszkin - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszkowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszonek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszow - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszowiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakusztowicz - 1446 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuszyn - 1424 w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakuś - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakut - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuta - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakutajc - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakutajć - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakutajtis - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakutczyk - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakutejć - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakutek - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakutin - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakutina - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakutis - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakutowicz - 1789 od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakutowski - od imienia Akakij, Akákij, Akat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego od Akákios, to od apelatywu ákakos ‘nie znający zła, zacny’.

    Jakuwiec - 1469 (KrW) od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakwicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw.

    Jakwicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jakym - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakymczuk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakymec - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakymian - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakymyk - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

    Jakżyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jalcza - od jelec ‘ryba karpiowata’.

    Jalec - 1383 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jaleniewic - 1440 od jeleń.

    Jaleniowic - 1439 (Maz) od jeleń.

    Jaleń - od jeleń.

    Jaleńczak - od jeleń.

    Jalik - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jalikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jalocha - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'; od gwarowego jałocha ‘jałówka’.

    Jał - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jała - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałachiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałak - 1707 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jaława - 1389 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałbrzych - 1405 od niemieckiej nazwy osobowej Albrich, to od alb ‘elf’ + rich ‘potężny, mocny’.

    Jałbrzychowski - od nazwy miejscowej Jałbrzyki, dziś Jambrzyki (łomżyńskie, gmina Szczuczyn).

    Jałbrzykowski - od nazwy miejscowej Jałbrzyki, dziś Jambrzyki (łomżyńskie, gmina Szczuczyn).

    Jałcza - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałczak - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałczek - 1724 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałczy - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałczyński - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałczyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałeczko - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałek - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałka - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałko - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałkowski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałmus - od jałmużna ‘datek, wsparcie dane ubogiemu’.

    Jałmuszewicz - od jałmużna ‘datek, wsparcie dane ubogiemu’.

    Jałmuźniak - od jałmużna ‘datek, wsparcie dane ubogiemu’.

    Jałmuża - od jałmużna ‘datek, wsparcie dane ubogiemu’.

    Jałmużna - 1430 od jałmużna ‘datek, wsparcie dane ubogiemu’.

    Jałmużniak - od jałmużna ‘datek, wsparcie dane ubogiemu’.

    Jałmużnic - 1430 od jałmużna ‘datek, wsparcie dane ubogiemu’.

    Jałmużnik - od jałmużna ‘datek, wsparcie dane ubogiemu’.

    Jałmużny - od jałmużna ‘datek, wsparcie dane ubogiemu’.

    Jałmużyński - od jałmużna ‘datek, wsparcie dane ubogiemu’.

    Jałocha - 1534 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'; od gwarowego jałocha ‘jałówka’.

    Jałocho - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'; od gwarowego jałocha ‘jałówka’.

    Jałochowski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'; od gwarowego jałocha ‘jałówka’.

    Jałończuk - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałosik - 1571 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałosiński - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałosz - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałoszewski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałoszka - 1434 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałoszkiewicz - 1759 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałoszyk - 1573 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałoszyński - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałowa - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny';

    Jałowczak - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny';

    Jałowczyk - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny';

    Jałowica - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'; od jałowica ‘mloda krowa’.

    Jałowicki - 1463 od nazwy miejscowej Jałowicze (Wołyń).

    Jałowicz - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałowiczka - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałowiczok - (Śl) w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałowiczor - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałowiec - 1740 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'; od jałowiec ‘rodzaj krzewu’.

    Jałowiecki - 1592 od nazwy miejscowej Jałowiec (kilka wsi).

    Jałowiecki - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'; od jałowiec ‘rodzaj krzewu’.

    Jałowienko - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny';

    Jałowik - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny';

    Jałowski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałowy - 1473 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'; od jałowy.

    Jałoza - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałoża - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałówczak - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'; od jałówka ‘mloda krowa, która jeszcze nie rodziła’.

    Jałówka - 1382 w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'; od jałówka ‘mloda krowa, która jeszcze nie rodziła’.

    Jałówko - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'; od jałówka ‘mloda krowa, która jeszcze nie rodziła’.

    Jałunin - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałus - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałusiński - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałuszewski - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałuszka - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałuszkin - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jałyszczuk - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego jal? 'jałowy, niepłodny'; jałowy 'niepłodny, nieużyteczny'.

    Jam - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jama - 1453 od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamak - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamanek - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamas - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamaski - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamaszak - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamaszczyk - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamaszek - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jambor - 1638 od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Jambora - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Jamborek - 1643 od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Jambork - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Jamborowicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Jamborowski - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Jamborski - 1691 od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Jambór - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Jambrik - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambroch - 1499 od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrokowski - 1570 od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambros - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrosz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambroszczak - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambroszczyk - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrot - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrowicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrowski - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambroz - 1748 od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrozek - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambroziak - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambroziewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrozik - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambroziński - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrozy - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambroż - 1683 od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrożak - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrożek - Ambrożek złożenia brak; Jambrożek od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży; Ambrożek 1396 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrożek - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrożkowicz - 1560 od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambroży - 1626 od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambruszko - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambrych - 1419 50 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Jambrychowicz - 1661 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Jambrysiak - 1642 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Jambryszak - 1640 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Jambrzycki - od nazwy miejscowej Jałbrzyki, dziś Jambrzyki (łomżyńskie, gmina Szczuczyn).

    Jambrzycki - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jambur - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Jamczak - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamczenko - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamczewski - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamczuk - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamczura - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamczy - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamczyk - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamczyło - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamek - 1449 od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamiak - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamiał - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamiałkowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamiałowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamiański - 1401 od nazwy miejscowej Jamno (kilka wsi).

    Jamic - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamiczek - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamiec - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamielak - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamieliniec - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamielita - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamielity - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamiellicha - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamielnek - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamielniak - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamielnik - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamielucha - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamiełkowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamiełowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamieński - 1391 od nazwy miejscowej Jamno (kilka wsi).

    Jamiga - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamik - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamikowski - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamil - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamilewicz - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamilo - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamilski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamilucha - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamiła - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamiński - 1399 od nazwy miejscowej Jamno (kilka wsi).

    Jamioł - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamioła - 1436 od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamiołkowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamiołowski - 1667 od nazwy miejscowej Jamiołki (łomżyńskie, gmina Sokoły).

    Jamiół - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamiółkowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Jamisz - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamiszczak - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamiszewski - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamiś - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamiuk - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamka - 1339 od jama ‘wydrążenie w ziemi’; od jamka.

    Jamkie - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamkiewicz - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamko - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamkowicz - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamkowski - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamkowy - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamna - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamniak - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamnicki - 1490 od nazwy miejscowej Jamnica (kilka wsi).

    Jamnicz - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamniecki - 1439 od nazwy miejscowej Jamnica (kilka wsi).

    Jamnik - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamniuk - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamno - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamny - 1393 od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamnycz - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamoł - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamont - od litewskich nazw osobowych Jamontas, Jómantas, od jóti ‘jechać’ i manyti ‘myśleć’.

    Jamontowicz - od litewskich nazw osobowych Jamontas, Jómantas, od jóti ‘jechać’ i manyti ‘myśleć’.

    Jamontt - od litewskich nazw osobowych Jamontas, Jómantas, od jóti ‘jechać’ i manyti ‘myśleć’.

    Jamoń - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamorek - od łacińskiego amor ‘miłość’, Amor ‘bóg miłości’ lub od amorek.

    Jamoroga - od łacińskiego amor ‘miłość’, Amor ‘bóg miłości’.

    Jamorowski - od łacińskiego amor ‘miłość’, Amor ‘bóg miłości’.

    Jamorski - od łacińskiego amor ‘miłość’, Amor ‘bóg miłości’.

    Jamosik - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamosz - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamoszak - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamoszczyk - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamoszka - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamot - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamot - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamota - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamota - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamowicz - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamowicz - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamowski - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamowski - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jampel - od niemieckich nazw osobowych Hampel, Ampel, te od apelatywu Hampel ‘błazen’.

    Jampich - od niemieckich nazw osobowych Hampel, Ampel, te od apelatywu Hampel ‘błazen’.

    Jampisch - od niemieckich nazw osobowych Hampel, Ampel, te od apelatywu Hampel ‘błazen’.

    Jampoler - od niemieckich nazw osobowych Hampel, Ampel, te od apelatywu Hampel ‘błazen’.

    Jampolski - od niemieckich nazw osobowych Hampel, Ampel, te od apelatywu Hampel ‘błazen’.

    Jampuła - od ampuła.

    Jamr - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamra - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamraz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamro - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroch - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrocha - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrog - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroga - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrogiewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrogowicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrok - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrorzek - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrorzy - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamros - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrosiak - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrosik - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrosy - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrosz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroszczak - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroszczyk - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroszka - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroszkiewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroszuk - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroś - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrowicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroz - 1748 od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrozak - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrozek - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrozi - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroziak - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroziewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrozik - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroziński - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrozowicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrozy - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroź - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroż - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroż - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroża - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroża - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrożak - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrożak - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrożek - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrożek - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrożkiewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrożkiewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrożny - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrożowicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroży - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamroży - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrożyński - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamróg - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrógiewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrórz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrós - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrószka - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrów - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamróz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamróza - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamróź - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamróźkiewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamróż - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamróża - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamróżkiewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamruch - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrug - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrugiewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamruk - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrus - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamruszewski - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamruszka - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamruszkiewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamruszko - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamruś - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamruz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamruziewicz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamruź - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamruż - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamrużka - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jamry - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Jamrych - 1396 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Jamryk - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Jamrysiak - 1738 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Jamski - 1508 od nazwy miejscowej Jamno (kilka wsi).

    Jamula - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamulewicz - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamuła - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamuło - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamułow - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamura - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamurski - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamus - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamusiewicz - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamusik - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamuszek - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamutka - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamuz - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamuż - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jamza - od jama ‘wydrążenie w ziemi’.

    Jan - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jana - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janac - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janach - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janacha - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janachowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janacz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaczek - 1631 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaczyński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janać - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janak - 1386 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janakiew - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janakiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janakiewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janakowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janalewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janalik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jananiec - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jananis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janas - 1594 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janascheck - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janasek - 1636 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janasiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janasiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janasik - 1646 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janasiński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaska - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janasz - 1412 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaszak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaszczak - 1646 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaszczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaszek - 1561 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaszewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaszka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaszke - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaszkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaszko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaszkowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaszów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaśkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janaśkowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janat - od imienia Jonata, Jonatan. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od jehonathan ‘dar Boga’.

    Janata - od imienia Jonata, Jonatan. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od jehonathan ‘dar Boga’.

    Janatka - od imienia Jonata, Jonatan. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od jehonathan ‘dar Boga’.

    Janatos - od imienia Jonata, Jonatan. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od jehonathan ‘dar Boga’.

    Janatowicz - od imienia Jonata, Jonatan. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od jehonathan ‘dar Boga’.

    Janatowski - od imienia Jonata, Jonatan. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia hebrajskiego, od jehonathan ‘dar Boga’.

    Janawa - 1497 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janawicz - 1497 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janc - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janca - 1763 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancała - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancałowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancarczyk - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Jancarz - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Jancarzyk - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Jancel - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancelewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancen - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancerewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancerowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancerz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancewicz - 1763 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janch - 1446 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janchen - 1432 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janchin - 1406 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janci - (Śl) od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancia - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janciak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janciara - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Jancier - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Jancik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancin - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancio - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janciuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janckiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janclewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janco - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancok - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancon - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancoń - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janculewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancura - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancy - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancyszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancz - 1386 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jancza - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczak - 1631 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczakowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczal - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczalik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczał - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczała - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczałek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczan - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczanik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczar - 1438 od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczara - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczarczyk - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczarek - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczarski - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczaruk - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczarzyk - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczek - 1399 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczel - 1386 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczelewicz - 1499 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczelewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczenia - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczenkow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczerowicz - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczerowski - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczerski - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczew - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczewski - 1390 od nazwy miejscowej Janczewo, Janczewice (kilka wsi).

    Janczi - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczik - (Śl) od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczkowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczo - 1462 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczok - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczołek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczor - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczorek - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczowicz - 1455 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczowski - 1427 od nazwy miejscowej Janczewo, Janczewice (kilka wsi).

    Janczór - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Janczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczukiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczukowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczukowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczulewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczuła - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczułowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczun - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczunski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczur - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczura - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczurewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczuro - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczurowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczurowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczy - 1386 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczycki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczydło - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczyk - 1482 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczykowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczylik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczyło - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczynowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczyń - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczyński - 1386 od nazwy miejscowej Janczyn (KrW).

    Janczyński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczys - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janczyszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janć - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janda - 1545 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandacki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandaczek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandal - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandała - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandas - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jande - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandecki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandeczko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandel - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jander - 1314 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Janderal - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Janderko - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandke - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandl - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jando - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jando - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandoszek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandoszek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandot - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandowic - 1490 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandóła - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandrak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandras - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandraszczyk - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrecki - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrejski - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrey - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandro - 1333 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrosek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrosz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrowicz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandruch - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrulok - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrus - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrusiewicz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrusik - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrusz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandruszewski - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandryca - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrysiewicz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrysik - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandryszak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrzecki - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrzejczak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandrzejewski - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandt - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandta - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janduda - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janduka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandukin - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandula - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandulski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janduła - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandur - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandura - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandusch - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandy - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandyga - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandyk - XVII w. od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandyka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandyr - 1346 od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jandzel - od anioł.

    Jandzel - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandziak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandziaszek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandzik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandziński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandzio - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandzis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandziszak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandziszek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandziś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandzura - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandzyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jandzyński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeba - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janebek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janec - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janecek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janecki - 1776 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janecko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeczek - 1565 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeczek - Jagiellończyk złożenia brak; Janeczek 1565 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Jagiellończyk w grupie nazwisk pochodzących od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagiełno, Jagiełka, Jahełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Janeczek - Jagielończyk złożenia brak; Janeczek 1565 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Jagielończyk w grupie nazwisk pochodzących od nazwiska króla, które w XIV XV wieku notowane było jako Jagiełło, Jagałło, Jagiłło, Jagieł, Jagiełda, Jagał, Jagiełno, Jagiełka, Jahełka; od nazw osobowych pochodzenia litewskiego.

    Janeczk - (Pom) od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeczka - XV w. od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeczko - 1594 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeczkowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeda - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janedka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janejko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janek - 1204 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janel - 1581 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janela - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeli - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janelis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janelli - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janello - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janelt - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeluch - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeluk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janer - 1678 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janera - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janerałek - od generał, dawniej jenerał.

    Janerek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janerka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janerko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janernik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janerowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janerski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janerzek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janes - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janesik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeszek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeszik - (Śl) od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeszów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janet - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janeta - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janetczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janett - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janetta - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janetzek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janetzki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janetzko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janew - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janewa - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janez - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janezki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janezy - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jangrocki - 1608 od nazwy miejscowej Jangrot (krakowskie, gmina Trzyciąż), ta od biskupa krakowskiego Jana Grota, żyjącego w XIV wieku.

    Jangrodzki - od nazwy miejscowej Jangrot (krakowskie, gmina Trzyciąż), ta od biskupa krakowskiego Jana Grota, żyjącego w XIV wieku.

    Jangrot - od nazwy miejscowej Jangrot (krakowskie, gmina Trzyciąż), ta od biskupa krakowskiego Jana Grota, żyjącego w XIV wieku.

    Jani - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jania - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiacki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiaczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiaczek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiaczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiak - 1670 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiakow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiakowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janian - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janianiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiar - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiarczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiasiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiaszczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janic - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janica - 1439 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janicek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janich - 1608 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janicha - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janicki - 1576 od nazwy miejscowej Janice (plockie, gmina Daszyna).

    Janicz - 1599 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiczak - 1648 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiczek - 1543 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiczewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiczko - 1539 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiczura - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janidka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiec - 1409 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiech - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiecki - 1471 od nazwy miejscowej Janki (kilka wsi).

    Janiejko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janieka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiel - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janielak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janielewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janielita - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janielka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janielucha - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janieło - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janien - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janientz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janień - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janier - 1455 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiesz - 1764 75 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janieszek - 1477 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janietz - (Śl) od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiga - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janigacz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janik - 1182 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janik - Firek złożenia brak; Janik 1182 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Firek 1631 w grupie nazwisk pochodzących od niemieckich nazw osobowych Fier, Fir, te od apelatywu vier ‘cztery’, na Kresach Wschodnich też od Olefir, Olefier.

    Janikiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janikow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janikowicz - 1203 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janikowski - 1394 od nazw miejscowych Janików, Janikowice (kilka wsi).

    Janikowski - Ankowski złożenia brak; Janikowski 1394 od nazw miejscowych Janików, Janikowice (kilka wsi); Ankowski w grupie nazwisk pochodzących od imion typu Anna, Jan, Han.

    Janików - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janikula - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janikulla - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janikuła - 1743 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janilewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiluk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janił - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiłowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janin - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janina, m. - 1428 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janinak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janinas - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiniak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janinów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiński - 1441 od nazwy miejscowej Janina (kieleckie, gmina Busko Zdrój).

    Janio - 1743 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janioła - od anioł.

    Janioła - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiołkowski - od anioł.

    Janiołowski - od anioł.

    Janion - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiowicz - 1438 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisa - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisia - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisio - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisiów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiso - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janissek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisso - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janista - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janisz - 1203 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszczewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszczyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszek - 1686 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszewski - 1394 od nazw miejscowych Janiszew, Janiszów (kilka wsi).

    Janiszewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszo - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszowic - 1459 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszowski - 1470 80 od nazw miejscowych Janiszew, Janiszów (kilka wsi).

    Janiszów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszta - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiśkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janit - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janita - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janitczka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janitek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janitschek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janitz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janitza - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janitzek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janitzke - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janitzki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiulis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiuła - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiurek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janius - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiuszczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janiuś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jank - (Pom) od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janka, m. - 1637 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janke - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janker - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankie - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankiel - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankielewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankielewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankiels - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankielski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankielun - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankielunas - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankiełowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankiesza - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankiewicz - Alarcon złożenia brak; Jankiewicz od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Alarcon brak.

    Jankiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankilevitsch - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankilewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankisz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janklewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janklowiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janklowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janko - 1243 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankojc - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankojć - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankon - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankonis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankoniuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankos - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankosiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankoski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankosz - 1383 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankoszewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankoś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankot - od jakać się.

    Jankotowicz - od jakać się.

    Jankow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankowa - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankowiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankowiczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankowiec - 1448 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankowik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankowski - 1388 od nazw miejscowych Jankowo, Jankowice, Jankówki (częste).

    Jankowski - od nazw miejscowych Jankowo, Jankowice, Jankówki (częste).

    Jankowy - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janków - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janku - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankuć - RudzkI złożenia brak; Jankuć od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; RudzkI 1700 od nazwy miejscowej Ruda (częste).

    Jankuć - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankulowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankułowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankun - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankuniec - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankuń - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankur - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankus - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankusz - 1385 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankuszew - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankuszyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankuś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankuta - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jankutowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janna, m. - 1365 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jannach - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jannas - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jannasch - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jannasz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janneck - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jannecki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janni - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janny - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jano - XIII w. od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoch - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janocha - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janochowski - 1702 od nazwy miejscowej Janochy (ostrołęckie, gmina Troszyn).

    Janociak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janocik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janocin - 1555 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janociński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janocki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoczek - 1698 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoczko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoda - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janol - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janola - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janolewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janolicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoła - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janołowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janonis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janończyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janor - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janora - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janorczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janorek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janorowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janorski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janorszke - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janorysiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janos - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoschek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoschka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janosek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janosiak - 1662 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janosiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janosik - 1640 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janosik - Bielski złożenia brak; Janosik 1640 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Bielski 1380 od nazw miejscowych Biała, Bielsk, Bielsko.

    Janosiński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoski - od nazw miejscowych Janowice, Janów, Janówki (częste), także od imienia Jan.

    Janoski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janosz - 1453 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janosza - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoszak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoszczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoszczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoszczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoszek - 1610 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoszka - 1602 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoszkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoszowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoszuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoszyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janoś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janot - 1442 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janota - 1368 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janota - Bzowski złożenia brak; Janota 1368 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Bzowski 1429 od nazwy miejscowej Bzów (siedleckie, gmina Zbuczyn Poduchowny).

    Janotka - 1527 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janotta - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janotte - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janowczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janowiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janowic - 1224 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janowicki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janowicz - Marczak złożenia brak; Janowicz od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Marczak 1592 w grupie nazwisk pochodzących od imion Marcin, Marek, od marzec, od staropolskiego marczeć ‘słabnąć, chudnąć’.

    Janowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janowiec - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janowiecki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janowik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janowitz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janowski - 1386 od nazw miejscowych Janowice, Janów, Janówki (częste), także od imienia Jan.

    Janoz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janozi - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janóg - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janór - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janósz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janroży - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Janroży - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Janróz - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jans - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jansa - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jansiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jansiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jansik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jansy - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jansyt - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jansz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janszak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janszek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janszewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janszke - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janszkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jant - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janta - Lipiński złożenia brak; Janta od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Lipiński 1400 od nazw miejscowych typu Lipno, Lipiny.

    Janta - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jantak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jantalec - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantał - 1789 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantałkiewicz - 1721 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantałkowicz - 1678 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantar - od nazwy miejscowej Jantar (elbląskie, gmina Stegna) lub od apelatywu jantar ‘bursztyn’.

    Jantarski - od nazwy miejscowej Jantar (elbląskie, gmina Stegna) lub od apelatywu jantar ‘bursztyn’.

    Jantas - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantaś - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantczak - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantek - 1398 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantes - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantka - 1785 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantke - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantkiewicz - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantkowiak - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantkowicz - 1602 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantkowiec - 1633 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantkula - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantol - 1603 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantolak - 1654 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantolczak - 1690 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantolczyk - 1680 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantolec - 1723 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantoł - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantołek - 1654 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantołkowic - 1678 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Janton - 1421 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantoni - 1386 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantoń - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantos - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantosz - 1425 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantoszak - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantoszek - 1602 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantoszowicz - 1449 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantowicz - 1556 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantula - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantuła - 1634 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jantułek - 1608 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantura - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantusz - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jantuszko - 1439 od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Janu - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januar - od imienia January. Imię pochodzenia łacińskiego, od ianuarius ‘styczeń’.

    January - od imienia January. Imię pochodzenia łacińskiego, od ianuarius ‘styczeń’.

    Janucewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januch - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januchowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januchowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januchta - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januchto - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januchtowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januchty - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janucik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janucki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januczek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januczewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januczkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januczkowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januczkowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januć - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januga - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janukanis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janukiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janukowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janul - 1496 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janulczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janulczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janulek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janulewicz - 1763 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janulewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janulin - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janulis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janulowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januła - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janur - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janura - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janus - 1680 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janusch - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janusek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janusewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janusiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janusiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janusik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janusiński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janusionek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janusiuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janussek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janusz - 1175 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janusza - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszak - 1742 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszan - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszaniec - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszanis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszaniś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszas - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszczal - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszczewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszczok - (Śl) od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszczyc - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszeczek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszek - 1397 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszel - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszew - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszewski - 1394 od nazw miejscowych Januszewo, Januszowice (kilka wsi).

    Januszewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszka - 1749 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszke - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszkiewicz - 1528 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszko - 1406 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszkowski - 1594 od nazw miejscowych Januszkowo, Januszkowice (kilka wsi).

    Januszków - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszonek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszowic - (Śl) od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszowicz - 1402 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszowiec - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszowski - 1399 od nazw miejscowych Januszewo, Januszowice (kilka wsi).

    Januszuk - Boklejko złożenia brak; Januszuk od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Boklejko brak.

    Januszuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszyk - 1617 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januszyński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januś - 1795 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januśkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janut - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januta - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janutan - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janutka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januziak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januzik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Januzyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janużyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jany - 1739 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyga - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janykiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janys - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janysek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janysik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyska, m. - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyssek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyst - 1663 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janysz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyszak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyszek - 1662 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyszka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyszkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyszko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyszkowiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyszkowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyśka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janyż - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janzen - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janzer - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janzi - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janzik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janzon - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janzuł - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janzura - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Janżura - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jań - 1447 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańca - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańcia - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańcik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańcuch - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańcula - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańcych - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańcz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańcza - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczar - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Jańczarczyk - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Jańczarek - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Jańczarski - od janczar ‘żołnierz piechoty tureckiej’.

    Jańczek - 1548 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczenia - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczeń - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczeski - od nazwy miejscowej Janczewo, Janczewice (kilka wsi).

    Jańczewski - od nazwy miejscowej Janczewo, Janczewice (kilka wsi).

    Jańczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczukow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczukowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczukowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczulewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczur - 1642 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczura - 1673 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczurowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczy - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczyk - 1536 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczykowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczykowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczyło - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańczyński - od nazwy miejscowej Janczyn (KrW).

    Jańczyszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańć - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańda - 1740 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańdołowicz - XVIII w. od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańdy - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańdziak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańdziński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańdzio - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańdziszak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańko - 1498 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańkowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańkowski - od nazw miejscowych Jankowo, Jankowice, Jankówki (częste).

    Jański - 1666 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańta - 1748 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jańtoń - od imienia Antoni. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Jap - od gwarowego japa ‘gęba’, też ‘gapa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Japp.

    Japa - od gwarowego japa ‘gęba’, też ‘gapa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Japp.

    Japał - od gwarowego japa ‘gęba’, też ‘gapa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Japp.

    Japan - od nazwy państwa Japonia.

    Japczeński - od jabłko.

    Japczyga - 1662 od gwarowego japa ‘gęba’, też ‘gapa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Japp.

    Japczyński - od jabłko.

    Japiński - od gwarowego japa ‘gęba’, też ‘gapa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Japp.

    Japka - od gwarowego japa ‘gęba’, też ‘gapa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Japp.

    Japkiewicz - od gwarowego japa ‘gęba’, też ‘gapa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Japp.

    Japko - od jabłko.

    Japkowski - od nazwy miejscowej Jabłkowo (poznańskie, gmina Skoki).

    Japola - od gwarowego japa ‘gęba’, też ‘gapa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Japp.

    Japoł - od gwarowego japa ‘gęba’, też ‘gapa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Japp.

    Japołł - od gwarowego japa ‘gęba’, też ‘gapa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Japp.

    Japonieski - od nazwy państwa Japonia.

    Japonik - od nazwy państwa Japonia.

    Japowicz - 1763 od gwarowego japa ‘gęba’, też ‘gapa’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Japp.

    Jar - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jara - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarach - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarachnowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarachowicz - 1673 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarachowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaracki - od imienia Horacy. Imię, pochodzenia łacińskiego, znane w Polsce od XIII wieku jako Horacy 1437, Oracy 1396, Jaracz 1202.

    Jaracz - 1202 od imienia Horacy. Imię, pochodzenia łacińskiego, znane w Polsce od XIII wieku jako Horacy 1437, Oracy 1396, Jaracz 1202.

    Jaraczek - 1384 od imienia Horacy. Imię, pochodzenia łacińskiego, znane w Polsce od XIII wieku jako Horacy 1437, Oracy 1396, Jaracz 1202.

    Jaraczewic - 1352 od imienia Horacy. Imię, pochodzenia łacińskiego, znane w Polsce od XIII wieku jako Horacy 1437, Oracy 1396, Jaracz 1202.

    Jaraczowski - 1405 od nazwy miejscowej Jaraczewo (kaliskie, gmina Jaraczewo).

    Jarak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarakowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaral - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaralczyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraminek - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaramkiewicz - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaramowski - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaranek - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaraniecki - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaraniewski - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaranka - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarankowski - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaranowicz - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaranowski - 1490 od nazwy miejscowej Jaranowo, dawniej Jaronowo (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Jarantowski - 1498 od nazw miejscowych Jarantowice, Jarantów (Wlkp).

    Jarań - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarańczyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaras - 1691 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarasch - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraschek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarasek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarasiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarasik - 1607 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarasiński - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarasz - 1398 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraszak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraszczak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraszczek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraszczyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraszek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraszewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraszewski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraszkiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraś - 1714 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaraśkiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarausz - (Śl) od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarawa - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarawka - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarawski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarca - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarce - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarcew - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarch - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarchan - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarchański - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarchel - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarchewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarchow - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarco - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarcukiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarcz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczaj - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczak - 1705 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczanek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczarek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczaszak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczaszek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczaszyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczenia - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczenko - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczewski - 1397 od nazwy miejscowej Jaraczewo (kaliskie, gmina Jaraczewo).

    Jarczewski - od nazwy miejscowej Jarczewo (włocławskie, gmina Skępe), Jarczów (zamojskie, gmina Jarczów).

    Jarczko - 1718 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczkowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczok - (Śl) od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczoł - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczowic - 1489 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczowski - 1508 od nazwy miejscowej Jarczewo (włocławskie, gmina Skępe), Jarczów (zamojskie, gmina Jarczów).

    Jarczuk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczukiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczykowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczył - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczyn - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczynowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczyński - 1725 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarczyszyn - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jardan - 1453 od imienia Jordan. Imię pochodzi od nazwy rzeki Jordan. W Polsce znane od X wieku. Obocznie występowała forma Jardan.

    Jardanow - od imienia Jordan. Imię pochodzi od nazwy rzeki Jordan. W Polsce znane od X wieku. Obocznie występowała forma Jardan.

    Jardanowski - 1405 od nazwy miejscowej Jordanowice, dziś Wiardunki (pilskie, gmina Ryczywół).

    Jardas - od imienia Jordan. Imię pochodzi od nazwy rzeki Jordan. W Polsce znane od X wieku. Obocznie występowała forma Jardan.

    Jardasiewicz - od imienia Jordan. Imię pochodzi od nazwy rzeki Jordan. W Polsce znane od X wieku. Obocznie występowała forma Jardan.

    Jardel - od imienia Jordan. Imię pochodzi od nazwy rzeki Jordan. W Polsce znane od X wieku. Obocznie występowała forma Jardan.

    Jardych - od imienia Jordan. Imię pochodzi od nazwy rzeki Jordan. W Polsce znane od X wieku. Obocznie występowała forma Jardan.

    Jardzewski - od imienia Jordan. Imię pochodzi od nazwy rzeki Jordan. W Polsce znane od X wieku. Obocznie występowała forma Jardan.

    Jardziach - od imienia Jordan. Imię pochodzi od nazwy rzeki Jordan. W Polsce znane od X wieku. Obocznie występowała forma Jardan.

    Jardziak - od imienia Jordan. Imię pochodzi od nazwy rzeki Jordan. W Polsce znane od X wieku. Obocznie występowała forma Jardan.

    Jardziński - od imienia Jordan. Imię pochodzi od nazwy rzeki Jordan. W Polsce znane od X wieku. Obocznie występowała forma Jardan.

    Jardzioch - od imienia Jordan. Imię pochodzi od nazwy rzeki Jordan. W Polsce znane od X wieku. Obocznie występowała forma Jardan.

    Jarec - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarecha - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarechowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarecki - 1600 od nazwy miejscowej Jarki (bydgoskie, gmina Rojewo).

    Jareczek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jareczewicz - 1265 od imienia Horacy. Imię, pochodzenia łacińskiego, znane w Polsce od XIII wieku jako Horacy 1437, Oracy 1396, Jaracz 1202.

    Jareczewski - 1415 od nazwy miejscowej Jaraczewo (kaliskie, gmina Jaraczewo).

    Jareczkowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarek - 1204 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarem - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarema - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremba - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarembski - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremcia - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremcio - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremczak - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremczenko - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremczuk - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremczyk - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremczykowski - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremczyszyn - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremek - Kudła

    Jaremek - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremela - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremen - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremenko - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremi - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremiarz - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremica - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremicki - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremicz - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremiczuk - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremiejko - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremienko - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremij - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremin - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremionek - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremiszyn - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremka - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremkiewicz - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremko - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremkow - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremkowicz - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremkowski - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremków - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremowicz - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremowski - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremski - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremtowski - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremus - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremy - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremycz - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaremyn - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaren - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarena - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarenc - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarenczuk - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarenczyk - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarenicz - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jareniczuk - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarenkiewicz - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarenko - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarenkowski - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarenowicz - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarentowski - od nazw miejscowych Jarantowice, Jarantów (Wlkp).

    Jareń - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jareńczuk - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jareńczyk - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jareński - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaresiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarest - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaresz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jareszczuk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jareszkiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jareszko - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jareś - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jareśko - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaręba - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarębski - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarętowski - od nazw miejscowych Jarantowice, Jarantów (Wlkp).

    Jarga - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargacz - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargalak - 1793 od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargalski - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargan - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’ lub od gwarowego jargan ‘kudłacz’.

    Jargań - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargański - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargas - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargasik - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargelewicz - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargełło - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargeło - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargielo - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargielski - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargieła - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargiełło - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargieło - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargiewicz - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargił - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargiła - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargiłło - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargiło - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargla - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargła - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargociński - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargocki - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargoliński - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargoła - XVI w. od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargon - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargoń - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargosz - 1422 od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargot - 1579 od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’; od jargot ‘gwar, hałas’.

    Jargowski - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargoz - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargół - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargóz - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jarguć - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargul - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jarguliński - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jarguł - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jarguła - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargułkiewicz - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargun - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargus - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargusz - 1763 od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jargut - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jarguz - od gwarowego jargać się ‘złościć się, gniewać się’.

    Jarka - 1411 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny' lub od jarka ‘zboże jare; mlode zwierzę’.

    Jarkałka - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkanis - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkasek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarki - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkiewicz - 1698 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkisz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarko - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkonowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkosz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkoszkiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkow - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkowicz - 1437 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkowiec - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkowski - 1657 od nazwy miejscowej Jarków (warszawskie, gmina Marki).

    Jarkulisz - 1652 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarkun - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarlach - 1325 27 od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarlachewicz - od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarlachowicz - od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarlaczyk - od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarlaczyński - od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarlak - od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarlej - od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarlik - 1783 od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarliński - od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarlo - od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarlochowicz - od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarlucki - 1436 od nazwy miejscowej Jarluty (ciechanowskie, gmina Regimin).

    Jarlucki - 1456 od nazwy miejscowej Jarluty (ciechanowskie, gmina Regimin).

    Jarłaczyński - od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarło - 1573 od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarłucki - od nazwy miejscowej Jarluty (ciechanowskie, gmina Regimin).

    Jarłucki - od nazwy miejscowej Jarluty (ciechanowskie, gmina Regimin).

    Jarłuszewicz - od jarlik, jarlak ‘jagnię tegoroczne’.

    Jarma - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmac - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmacewicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmach - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmacki - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmacz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmaczek - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmaczyk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmaczyk - od jarmark ‘targ’.

    Jarmak - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmakiewicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmakow - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmakowicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmakowski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmakowski - od jarmark ‘targ’.

    Jarmaków - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmal - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmaliński - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmalonek - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmalski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmaluk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmał - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmała - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmałaj - 1443 (KrW) od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmałkiewicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmałkowicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmałowicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmałowski - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmarek - od jarmark ‘targ’.

    Jarmark - od jarmark ‘targ’.

    Jarmarkiel - od jarmark ‘targ’.

    Jarmarkier - od jarmark ‘targ’.

    Jarmarkiewicz - od jarmark ‘targ’.

    Jarmarkowicz - od jarmark ‘targ’.

    Jarmarkowski - od jarmark ‘targ’.

    Jarmasiewicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmasz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmaszczuk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmaszewicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmaszko - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmaszuk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmaż - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmenko - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmiak - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmicki - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmiejczuk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmierz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmiesz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmieszczuk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmijak - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmijek - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmila - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmiliński - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmilowicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmiłko - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmiłko - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmiło - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmiłowicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarminiak - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarminowski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmińczuk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmiński - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmioliński - od nazwy miejscowej Jarmolińce (KrW).

    Jarmisz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmiszczuk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmiszewski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmiszkiewicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmkowski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmo - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoc - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmocewicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoch - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmocha - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmochowski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmocik - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmociuk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoczyk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoć - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmol - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmola - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmolak - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmolczuk - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmolczyk - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmolenko - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmolenok - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmoleńko - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmoleński - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmolicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmolik - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmoliński - 1487 od nazwy miejscowej Jarmolińce (KrW).

    Jarmoliński - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmolonek - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmolski - 1689 od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmoluk - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmoł - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmoła - 1430 od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmołaj - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmołajew - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmołkiewicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmołkowicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmoło - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmołowicz - 1709 od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmołowski - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmołuk - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmołyszko - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmon - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoniak - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmonik - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoniuk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoń - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmos - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmosiewicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmosik - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmosiuk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmosz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoszczuk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoszenko - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoszewicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoszewski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoszka - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoszkiewicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoszkin - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoszko - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoszuk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoszyński - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmot - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmotowicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmotowski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmowicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmowski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmoz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmozik - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmozy - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmoż - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmożek - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmożewski - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmół - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmółkiewicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmółkowicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmółowicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmórz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmószka - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmószyński - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmóz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmóż - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuc - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmucewicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmuch - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmucha - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmuchowicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmuchowski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmuć - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmuda - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmul - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmulak - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmulenko - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmulewski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmuliński - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmuliński - od nazwy miejscowej Jarmolińce (KrW).

    Jarmulski - 1700 od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmuluk - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmuł - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmuła - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’; od gwarowego jarmuła ‘człowiek rozlazły’.

    Jarmułajew - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmułek - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmułkiewicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmułkowicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmuło - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmułowicz - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmułowski - od imienia staroruskiego Jermoła. Imię, uzywane w Kościele prawosławnym, pochodzi z greckiego Hermólaos, to od Hermes ‘Hermes, posłaniec bogów’ i laos ‘ród, naród’.

    Jarmunkiewicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmunowicz - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmurz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmurzewski - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmurzyński - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmus - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuschewski - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmusiak - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmusiewicz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmusiewski - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmusik - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmusz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuszak - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuszczak - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuszczuk - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuszek - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuszenko - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuszewicz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuszewski - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuszka - 1748 od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuszkiewicz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuszko - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuszyński - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuśkiewicz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmut - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmutowski - od gwarowego jarmo ‘jarzmo’, też od gwarowego jarmolić ‘hałasować’.

    Jarmuz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuzek - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuziak - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuziewicz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuziński - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuzyk - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuź - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuźkiewicz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmuż - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmużak - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmużek - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmużewski - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmużka - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmużkiewicz - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmużyk - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmużyński - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmyszczak - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarmyszyn - od jarmuż, dawniej też jarmusz ‘jarzyna, rodzaj kapusty’.

    Jarna - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnańczyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnas - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnaś - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnat - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnath - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnatowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnatowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnecki - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnicki - 1580 od nazwy miejscowej Jarnice (siedleckie, gmina Liw).

    Jarniczak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarniewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarniewski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnik - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarniński - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarniszewski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarno - 1369 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnoch - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnocik - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnoliński - od imienia Arnold, notowanego w Polsce od XII wieku. Imię germańskie, od aro, aran ‘orzeł’ + walten ‘panować’.

    Jarnoł - od imienia Arnold, notowanego w Polsce od XII wieku. Imię germańskie, od aro, aran ‘orzeł’ + walten ‘panować’.

    Jarnołkiewicz - od imienia Arnold, notowanego w Polsce od XII wieku. Imię germańskie, od aro, aran ‘orzeł’ + walten ‘panować’.

    Jarnołowicz - od imienia Arnold, notowanego w Polsce od XII wieku. Imię germańskie, od aro, aran ‘orzeł’ + walten ‘panować’.

    Jarnołt - 1397 od imienia Arnold, notowanego w Polsce od XII wieku. Imię germańskie, od aro, aran ‘orzeł’ + walten ‘panować’.

    Jarnołtów - od imienia Arnold, notowanego w Polsce od XII wieku. Imię germańskie, od aro, aran ‘orzeł’ + walten ‘panować’.

    Jarnos - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnosz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnoszuk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnot - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnoth - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnotowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnotowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnowiecki - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnót - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnuczak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnul - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnuła - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnułowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnus - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnusiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnuszak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnuszczak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnuszek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnuszewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnuszewski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnuszkiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnuszko - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnut - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnutowski - od nazw miejscowych Jarantowice, Jarantów (Wlkp).

    Jarnutowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarny - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarnyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaro - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroc - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarocewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroch - 1444 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarocha - 1192 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarochiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarochniewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarochnowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarochowicz - 1400 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarochowski - 1388 od nazwy miejscowej Jarochów (płockie, gmina Daszyna).

    Jarochowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarociński - 1723 od nazwy miasta Jarocin (kaliskie).

    Jarociuk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarocki - 1388 od nazwy miasta Jarocin (kaliskie).

    Jarocz - 1396 8 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroczek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroczewski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroczok - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroczyński - od nazwy miasta Jarocin (kaliskie).

    Jaroczyński - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroć - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroda - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarodyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarodz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarodzki - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarogniew - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarogniewicki - 1437 od nazwy miejscowej Jarogniewice (poznańskie, gmina Czempiń).

    Jarogniewski - 1382 od nazwy miejscowej Jarogniewice (poznańskie, gmina Czempiń).

    Jarogniowski - 1448 od nazwy miejscowej Jarogniewice (poznańskie, gmina Czempiń).

    Jarol - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarolewski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarolik - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarolim - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarolimek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarolin - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarołek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarołowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroma - 1461 od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromczak - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromczuk - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromczyk - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromek - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromi - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromiak - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromianik - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromic - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromicz - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromiczuk - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromiec - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromiej - 1452 od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromiejski - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromienczuk - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromień - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromieńczuk - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromij - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromijak - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromik - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromin - 1390 od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromin - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarominczuk - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarominek - 1628 od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarominiak - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarominiek - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarominik - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarominko - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromiń - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromiński - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromionek - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromir - od imienia Jaromir.

    Jaromirek - od imienia Jaromir.

    Jaromirski - od imienia Jaromir.

    Jaromirz - od imienia Jaromir.

    Jaromis - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromkiewicz - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromkin - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromko - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromluk - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromołowicz - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromołowski - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromon - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromoń - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromoszewicz - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromowski - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromski - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromszewicz - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaromszyński - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaron - 1483 od imienia Aron, Aaron, z hebrajskiego Aharon, z łacińskiego Aaron. W Polsce używane od wczesnego średniowiecza, głównie przez Żydów. Pochodzenie imienia niepewne, może znaczyło ‘wzniosły, oświecony’. Imię Aaron nosił brat Mojżesza.

    Jaron - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronczyk - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronek - 1621 od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaroni - 1418 od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronia - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaroniak - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronic - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronich - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronicki - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaroniec - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaroniecki - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaroniek - 1578 od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronieski - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronieski - od nazwy miejscowej Jaranowo, dawniej Jaronowo (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Jaroniewski - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaroniewski - od nazwy miejscowej Jaranowo, dawniej Jaronowo (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Jaronij - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronik - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronim - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronin - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaronowski - 1490 od nazwy miejscowej Jaranowo, dawniej Jaronowo (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Jarontowski - 1497 od nazw miejscowych Jarantowice, Jarantów (Wlkp).

    Jaroń - 1498 od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaroń - 1498 od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarończuk - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarończyk - 1766 od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarońko - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarońska - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaroński - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaros - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarosch - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarosczyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarosek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarosewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarosiak - 1699 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarosiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarosik - 1666 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarosińska - od nazwy miejscowej Jaroszyn (konińskie, gmina Lądek; lubelskie, gmina Puławy), Jaroszyńce (KrW).

    Jarosiński - od nazwy miejscowej Jaroszyn (konińskie, gmina Lądek; lubelskie, gmina Puławy), Jaroszyńce (KrW).

    Jarosiuk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroskiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarosław - od imienia Jarosław.

    Jarosławcew - od imienia Jarosław.

    Jarosławicki - od imienia Jarosław.

    Jarosławicz - 1263 od imienia Jarosław.

    Jarosławiec - od imienia Jarosław.

    Jarosławiecki - od nazw miejscowych Jarosław, Jarosławice, Jarosławiec (kilka miejscowości).

    Jarosławowic - 1394 od imienia Jarosław.

    Jarosławów - od imienia Jarosław.

    Jarosławski - 1394 od nazw miejscowych Jarosław, Jarosławice, Jarosławiec (kilka miejscowości).

    Jaross - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarost - 1173 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarosz - 1289 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny' też od Hieronim.

    Jarosz - Jarszewski złożenia brak; Jarosz 1289 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny' też od Hieronim; Jarszewski w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary ‘wiosenny, młody; silny’.

    Jarosza - 1441 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszcak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszcz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszczak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszczuk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszczyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszczyński - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszek - 1404 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszenko - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszewicz - Bortnowski złożenia brak; Jaroszewicz od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'; Bortnowski brak.

    Jaroszewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszewski - 1410 od nazw miejscowych Jaroszewo, Jaroszów, Jaroszowice (kilka wsi).

    Jaroszka - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszkiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszkin - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszko - 1480 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszkowski - 1576 od nazwy miejscowej Jaroszki (skierniewickie, gmina Brzeziny).

    Jaroszkowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszków - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszonek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszowicz - 1483 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszowiec - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszowski - 1393 od nazw miejscowych Jaroszewo, Jaroszów, Jaroszowice (kilka wsi).

    Jaroszuk - Jaroszewski złożenia brak; Jaroszuk od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'; Jaroszewski 1410 od nazw miejscowych Jaroszewo, Jaroszów, Jaroszowice (kilka wsi).

    Jaroszuk - Różycki złożenia brak; Jaroszuk od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'; Różycki 1420 od nazw miejscowych Różyce (łódzkie, gmina Parzęczew), Różyca (piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Jaroszuk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszyk - 1574 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszyn - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroszyński - 1487 od nazwy miejscowej Jaroszyn (konińskie, gmina Lądek; lubelskie, gmina Puławy), Jaroszyńce (KrW).

    Jaroś - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarośka - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarośkiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarota - 1241 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarotek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarotta - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarowa - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarowań - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarowczyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarowenko - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarowiec - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarowiecki - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarozik - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaroziński - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarożek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarożyński - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaróg - 1778 od gwarowego jaruga ‘głęboki jar; błoto’.

    Jarósz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarów - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarózek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaróziewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaróżek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarry - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarsa - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarsak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarsz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarszak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarszek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarszewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarszewski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarszuk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarszyński - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jartek - 1448 od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Jartumek - 1421 od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Jartych - od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Jartym - od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Jartymek - 1421 od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Jartyn - od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Jartyniec - od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Jartys - od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Jartyś - od imienia Artemi, Artemij, używanego od średniowiecza na Kresach Wschodnich, pochodzącego od greckiego Arthémios, a to od imienia bogini Artemis.

    Jaruc - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruch - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarucha - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruchewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruchiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruchowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruchowski - od nazwy miejscowej Jarochów (płockie, gmina Daszyna).

    Jaruchowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruchwicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarucki - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruczak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruczewski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruczyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarug - od gwarowego jaruga ‘głęboki jar; błoto’.

    Jaruga - 1640 od gwarowego jaruga ‘głęboki jar; błoto’.

    Jaruk - od gwarowego jaruga ‘głęboki jar; błoto’.

    Jarukas - od gwarowego jaruga ‘głęboki jar; błoto’.

    Jaruminiak - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaruminowski - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarumiński - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarumiszewski - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarumoniak - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarun - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaruniec - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarunko - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jarunowski - 1420 od nazwy miejscowej Jaranowo, dawniej Jaronowo (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Jarunt - od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Jaruntowski - 1497 od nazw miejscowych Jarantowice, Jarantów (Wlkp).

    Jaruński - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruński - od nazwy miejscowej Jaranowo, dawniej Jaronowo (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Jarus - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarusalimcew - od Jeruzalem ‘Jerozolima’.

    Jarusel - od Jeruzalem ‘Jerozolima’.

    Jarusewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarusiak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarusiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarusik - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarusz - 1377 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszczak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszczyk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszewski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszka - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszkiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszko - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszkowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszok - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszowic - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszowiec - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszowik - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruszowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruś - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarut - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruta - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaruzal - od Jeruzalem ‘Jerozolima’.

    Jaruzalem - od Jeruzalem ‘Jerozolima’.

    Jaruzalski - od nazwy miejscowej Jaruzele, dziś Jeruzale (KrW).

    Jaruzel - 1498 od Jeruzalem ‘Jerozolima’.

    Jaruzelski - 1606 od nazwy miejscowej Jaruzele, dziś Jeruzale (KrW).

    Jarwicki - od nazwy miejscowej Jarzyce, dziś Jarki (bydgoskie, gmina Rojewo).

    Jary - 1444 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarych - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarycha - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarychowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarychowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarycki - od nazwy miejscowej Jarzyce, dziś Jarki (bydgoskie, gmina Rojewo).

    Jaryczewski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaryczkowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarymek - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarymkiewicz - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarymowicz - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarymowski - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jaryna - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarynak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaryniak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarynicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaryniuk - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarynkiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarynko - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarynowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarynowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaryński - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarys - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarysek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaryst - od imienia Aryst, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Aristes, to od aristos ‘najlepszy’.

    Jarysto - od imienia Aryst, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Aristes, to od aristos ‘najlepszy’.

    Jarystow - od imienia Aryst, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Aristes, to od aristos ‘najlepszy’.

    Jarysz - 1586 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaryszak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaryszek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaryszew - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaryszewski - 1408 od nazwy miejscowej Jaryszewo (poznańskie, gmina Obrzycko).

    Jaryszkin - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jaryszowicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarza - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzab - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzabek - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzabkowski - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzabkowski - od nazwy miejscowej Jarząbkowo (poznańskie, gmina Niechanowo).

    Jarzak - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarząb - 1435 od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarząbak - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarząbczak - 1631 od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarząbczyk - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarząbek - 1388 od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’ lub od jarząbek ‘ptak łowny’.

    Jarząbik - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarząbka - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarząbkiewicz - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarząbkowski - 1395 od nazwy miejscowej Jarząbkowo (poznańskie, gmina Niechanowo).

    Jarząbowski - od nazwy miejscowej Jarzębowo (toruńskie, gmian Kurzętnik) lub od apelatywu jarząb.

    Jarząbski - od nazw miejscowych typu Jarząb, Jarzębie lub od apelatywu jarząb.

    Jarzczura - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jarzebowski - od nazwy miejscowej Jarzębowo (toruńskie, gmian Kurzętnik) lub od apelatywu jarząb.

    Jarzebski - od nazw miejscowych typu Jarząb, Jarzębie lub od apelatywu jarząb.

    Jarzec - 1401 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzecha - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzecki - od nazwy miejscowej Jarzyce, dziś Jarki (bydgoskie, gmina Rojewo).

    Jarzek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzeło - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzembczyk - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzembecki - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzembek - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzembiński - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzembiński - od nazwy miejscowej Jarzębina lub od apelatywu jarzębina.

    Jarzembkowski - od nazwy miejscowej Jarząbkowo (poznańskie, gmina Niechanowo).

    Jarzembowicz - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzembowski - od nazwy miejscowej Jarzębowo (toruńskie, gmian Kurzętnik) lub od apelatywu jarząb.

    Jarzembski - od nazw miejscowych typu Jarząb, Jarzębie lub od apelatywu jarząb.

    Jarzemczus - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarzemczyk - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarzemiszewski - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarzemski - od nazw miejscowych typu Jarząb, Jarzębie lub od apelatywu jarząb.

    Jarzemski - od imienia Jeremiasz, z łacińskiego Jeremias, to z hebrajskiego Jirmejahu ‘Jahwe jest wywyższony’; na Kresach Wschodnich uzywane też w formie Jarema.

    Jarzenko - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzenkowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzewski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzęb - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzęba - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzębak - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzębczyk - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzębek - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzębiak - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzębiak - Nalepa złożenia brak; Jarzębiak od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’; Nalepa 1566 od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Jarzębicki - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzębiec - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzębina - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzębiński - 1611 od nazwy miejscowej Jarzębina lub od apelatywu jarzębina.

    Jarzębiński - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzębkiewicz - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzębkowski - od nazwy miejscowej Jarząbkowo (poznańskie, gmina Niechanowo).

    Jarzębowicz - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzębowski - od nazwy miejscowej Jarzębowo (toruńskie, gmian Kurzętnik) lub od apelatywu jarząb.

    Jarzębski - od nazw miejscowych typu Jarząb, Jarzębie lub od apelatywu jarząb.

    Jarzęcki - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzęczka, m. - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzęmbiński - od nazwy miejscowej Jarzębina lub od apelatywu jarzębina.

    Jarzęmbowski - od nazwy miejscowej Jarzębowo (toruńskie, gmian Kurzętnik) lub od apelatywu jarząb.

    Jarzęmbski - od nazw miejscowych typu Jarząb, Jarzębie lub od apelatywu jarząb.

    Jarzina - (Śl) od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarziński - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzman - od imienia Herman. Imię pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman oraz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Jarzmanek - 1497 od imienia Herman. Imię pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman oraz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Jarzmanowski - od nazwy miejscowej Jerzmanowo (wlocławskie, gmina Lubraniec).

    Jarzmanowski - od imienia Herman. Imię pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman oraz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Jarzmański - od imienia Herman. Imię pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman oraz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Jarzmicki - od imienia Herman. Imię pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman oraz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Jarzmik - od imienia Herman. Imię pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman oraz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Jarzmiński - od imienia Herman. Imię pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman oraz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Jarzmus - od imienia Herman. Imię pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman oraz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Jarznicki - od imienia Herman. Imię pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman oraz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Jarzombek - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzombkowski - od nazwy miejscowej Jarząbkowo (poznańskie, gmina Niechanowo).

    Jarzombski - od nazw miejscowych typu Jarząb, Jarzębie lub od apelatywu jarząb.

    Jarzon - 1392 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzonek - 1399 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzowy - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzuchowski - od nazwy miejscowej Jarochów (płockie, gmina Daszyna).

    Jarzumbek - od jarząb ‘rodzaj drzewa lub krzewu, jarzębina’.

    Jarzwiec - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jarzycki - 1415 od nazwy miejscowej Jarzyce, dziś Jarki (bydgoskie, gmina Rojewo).

    Jarzyga - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzyk - 1593 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzykiewicz - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzykowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzyła - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzyło - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzym - 1400 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzyma - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzymbski - od nazw miejscowych typu Jarząb, Jarzębie lub od apelatywu jarząb.

    Jarzymek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzymowski - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzymski - od nazw miejscowych typu Jarząb, Jarzębie lub od apelatywu jarząb.

    Jarzyn - 1579 od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzyna - 1316 od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzynak - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzynek - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzyniak - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzyniec - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzyniewski - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzynka - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzynko - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzynkowski - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzynowski - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzyński - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jarzysek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzyska, m. - 1411 od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzyszek - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzyszewski - 1408 od nazwy miejscowej Jaryszewo (poznańskie, gmina Obrzycko).

    Jarzyszka - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarzywa - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jarża - od imion złożonych typu Jarogniew, też od jary 'wiosenny, młody, silny'.

    Jas - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasa - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasach - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasakiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasakow - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasch - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasche - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jascheck - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaschek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaschewski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaschik - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaschka - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaschke - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaschko - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaschkowitz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaschniok - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaschok - (Śl) od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaschonek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaschull - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jascoldus - 1246 od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jasczak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasczemski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasczuk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasczyk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasecki - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasella - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasenek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaseniak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaseniuk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasenkajtis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaseńczuk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiaczek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiaczyk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiakiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasic - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasica - 1723 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasicha - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasichowicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasicki - 1569 od nazwy miejscowej Jasice (tarnobrzeskie, gmina Wojciechowice).

    Jasicz - 1789 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiczak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiczek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiczuk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiczyk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiec - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiecki - od nazwy miejscowej Jasice (tarnobrzeskie, gmina Wojciechowice).

    Jasieczek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasieczka - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasieczko - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiejewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiejko - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiek - 1548 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasieka - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiekiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiel - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiela - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielczuk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielczyk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielec - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielewicz - 1782 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielewski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielik - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielon - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasieloniec - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielonis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielski - 1423 od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jasieluk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielun - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasielunas - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiełowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiemczyk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasienek - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasienia - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasieniak - 1697 od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasienica - 1698 od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasienicki - 1508 od nazwy miejscowej Jasienica (kilka wsi).

    Jasieniecki - od nazwy miejscowej Jasienica (kilka wsi).

    Jasieniek - 1569 od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasieniewicz - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasienik - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasieniuk - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasienkiewicz - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasienowicz - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasienowski - 1469 od nazw miejscowych Jasionów, Jasionowa, Jasionowo (kilka wsi).

    Jasień - 1457 od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasieńczak - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasieńczuk - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasieńczyk - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasieńczyk - Krajewski złożenia brak; Jasieńczyk od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion; Krajewski 1387 od nazw miejscowych Krajewice, Krajewo, Krajowice, Krajów (kilka wsi).

    Jasieńczyk - Przonka Zbroż złożenia brak; Jasieńczyk od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion; Przonka od pszenica ‘gatunek zboża’; Zbroż w grupie nazwisk pochodzących od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Jasieńko - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion; może też od Jaś.

    Jasieńków - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasieński - 1393 od nazw miejscowych typu Jasień, Jasienie, Jasieniec, Jasiona, Jasienica.

    Jasierkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiernia - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasierowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasierski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiewiak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiewski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasięga - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasik - 1630 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasikajtys - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasikiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasikowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasil - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasilek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasilewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasilewski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasilkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasilkowski - od nazwy miejscowej Jaslików (chełm., gmina Krasnystaw).

    Jasilonis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiła - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiłek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasim - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasin - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasina - 1786 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasinczak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasinczuk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasinek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiniak - 1690 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiniecki - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiniewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiniewski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiniok - (Śl) od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiniowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasink - (Pom) od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasinka - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasinkiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasinkiewicz - Rostowski złożenia brak; Jasinkiewicz od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir; Rostowski 1388 od nazwy miejscowej Rostow, dziś Rustów (płockie, gmina Krzyżanów).

    Jasinkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasinlewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasinowicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasińczak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasińczuk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasińczyk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiński - 1392 od nazw miejscowych typu Jasień, Jasienie, Jasieniec, Jasiona, Jasienica.

    Jasiocha - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasioczek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiok - (Śl) od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasioł - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiołek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiołkiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiołowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasion - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasiona - 1401 od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasionczak - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasionek - 1387 od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasionek - Jachemiak złożenia brak; Jasionek 1387 od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion; Jachemiak w grupie nazwisk pochodzących od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’.

    Jasionis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasionka - 1458 od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasionkowski - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasionowicz - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasionowski - 1437 od nazw miejscowych Jasionów, Jasionowa, Jasionowo (kilka wsi).

    Jasiontek - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasioń - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasiończak - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jasiora - 1766 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiorek - 1742 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiorkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiorowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiorski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiosek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasioski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiota - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiotek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiotr - od jesiotr ‘gatunek ryby’.

    Jasiotrzyński - od jesiotr ‘gatunek ryby’.

    Jasiowek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiowicz - 1582 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiowiec - 1794 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiók - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiółek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiółkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiórkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiórowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiórski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiów - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiówka - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiszczak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiszczuk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasita - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasitczak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasitczek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasitek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiuchna - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiucki - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiuczenia - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiuczewski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiuga - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiuk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukaić - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukait - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukaitis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukajc - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukajć - (Pom) od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukajtis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukajtys - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukas - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukianiec - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukojć - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiukowicz - 1604 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiul - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiulak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiulaniec - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiulanis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiulek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiuleniec - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiulewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiulis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiulkiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiulo - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiulski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiułek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiun - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiunas - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiuniec - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiuniewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiunina - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiunkiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiunkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiuń - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiura - 1763 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiurek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiurewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiurka - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiurkiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiurkowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiurowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiurski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiuta - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasiutowicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jask - (Pom) od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskaczek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskalski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskał - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskania - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskanis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaske - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskelewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskernik - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaski - 1673 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskie - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskiel - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskielewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskiełek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskier - 1395 od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskierek - 1489 od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskierka - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskierna - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskiernia - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskierniak - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskiernik - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskierny - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskierski - 1695 od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskinis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasko - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskola - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskolak - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskold - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaskold - Gabszewicz złożenia brak; Jaskold od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’; Gabszewicz 1775 w grupie nazwisk pochodzących od staropolskiego gabać ‘zaczepiać, napadać’.

    Jaskolka - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskolla - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskolski - 1498 od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jaskoł - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskoła - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskołcewicz - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskołd - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaskołka - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskołowski - od nazwy miejscowej Jaskółowo (ciechanowskie, gmina Nasielsk).

    Jaskonis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskoń - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskor - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskorowski - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskorski - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskorzyński - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskos - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskot - od gwarowego łaskotać ‘jazgotać.

    Jaskota - 1698 od gwarowego łaskotać ‘jazgotać.

    Jaskow - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskowiak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskowic - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskowicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskowiec - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskowski - od nazw miejscowych Jaszkowice, Jaśków (kilka wsi).

    Jaskólak - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskólecki - od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jaskólka - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskólke - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskólkowski - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskólla - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskólski - 1498 od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jaskół - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskóła - 1679 od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskółd - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaskółecki - od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jaskółka - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskółko - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskółkowski - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskółowski - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskółów - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskórzyński - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jasków - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskówców - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskro - 1618 od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskros - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskroś - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskrowski - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskrwa - 1416 od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskrzowiec - 1391 od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskula - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskulak - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskulecki - od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jaskulewicz - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskulka - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskulke - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskulla - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskulski - od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jaskuła - staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskułd - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaskułecki - od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jaskułka - 1471 od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskułke - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskułko - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskułkowski - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskuło - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskułowski - od nazwy miejscowej Jaskółowo (ciechanowskie, gmina Nasielsk).

    Jaskułów - od staropolskiego jaskóła ‘jaskółka’.

    Jaskura - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskurzyński - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaskurzyński - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaskut - od gwarowego łaskotać ‘jazgotać.

    Jaskuta - od gwarowego łaskotać ‘jazgotać.

    Jaslan - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jaslar - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jasła - od staropolskiego jasła ‘żłób dla bydła’.

    Jasłak - od staropolskiego jasła ‘żłób dla bydła’.

    Jasłan - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jasłowski - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jasłyk - od staropolskiego jasła ‘żłób dla bydła’.

    Jasman - Jocz złożenia brak; Jasman od niemieckiej nazwy osobowej Assmann, ta od imienia Erasmus; Jocz od imion na Jo , typu Joachim, Józef. Nazwy osobowe na Jocz często używane były na Wileńszczyźnie.

    Jasman - od niemieckiej nazwy osobowej Assmann, ta od imienia Erasmus.

    Jasmanicki - od niemieckiej nazwy osobowej Assmann, ta od imienia Erasmus.

    Jasna - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnakowski - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnas - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnek - 1407 od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasniak - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasniewicz - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnik - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnikowski - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasniok - (Śl) od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasniuk - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnoch - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnocha - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnochowski - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnopolski - od nazwy miejscowej Jasne Pole (kaliskie, gmina Krotoszyn).

    Jasnos - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnosek - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnosik - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnosz - 1527 od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnoszowicz - 1599 od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnoszowski - 1651 od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnoszyk - 1643 od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnoś - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnota - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnowitz - (Pom) od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnowski - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasnus - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jasny - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jason - od niemieckiej nazwy osobowe Jason, ta stanowi adaptację imienia Jonas.

    Jasonek - od niemieckiej nazwy osobowe Jason, ta stanowi adaptację imienia Jonas.

    Jasonow - od niemieckiej nazwy osobowe Jason, ta stanowi adaptację imienia Jonas.

    Jasonów - od niemieckiej nazwy osobowe Jason, ta stanowi adaptację imienia Jonas.

    Jasoń - od niemieckiej nazwy osobowe Jason, ta stanowi adaptację imienia Jonas.

    Jasoński - od niemieckiej nazwy osobowe Jason, ta stanowi adaptację imienia Jonas.

    Jasowek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasowic - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasowicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasówka - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jass - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jassa - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jassak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasschke - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasse - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jassek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jassel - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jassion - od jesion ‘drzewo z rodziny oliwkowatych’, także jasion.

    Jassowicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jastak - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jastal - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jastalski - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jastar - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastek - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jasteń - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jaster - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jasterniak - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastkiewicz - 1782 od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jastkowiak - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jastkowski - 1531 od nazwy miejscowej Jastków (lubelskie, gmina Jastków).

    Jastkółowski - od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jastkulecki - 1423 od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jastkulewski - 1419 od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jastkulski - 1724 od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jastkułowski - od nazwy miejscowej Jaskółki, dawniej Jaskułki (kaliskie, gmina Raszków) lub też od jaskóła.

    Jasto - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jastol - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jastolski - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jastorek - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jastowski - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jastrabek - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrabowicz - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastram - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastran - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastreb - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrebek - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastręb - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrębski - od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jastroch - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastroszewski - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastrowicz - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastrowski - 1395 od nazwy miasta Jastrowie (pilskie).

    Jastrubczak - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrun - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastruszewski - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastrzab - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrzabek - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrząb - 1408 od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrząbek - 1394 od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrząbka - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrząbowski - od nazwy miejscowej Jastrzębowo (bydgoskie, gmina Trzemeszno).

    Jastrząbski - od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jastrzebek - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrzebowski - od nazwy miejscowej Jastrzębowo (bydgoskie, gmina Trzemeszno).

    Jastrzebski - od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jastrzemb - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrzembowski - od nazwy miejscowej Jastrzębowo (bydgoskie, gmina Trzemeszno).

    Jastrzembski - od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jastrzemski - od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jastrzeński - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastrzewski - od nazwy miasta Jastrowie (pilskie).

    Jastrzęb - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrzębak - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrzębek - 1570 od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrzębiak - od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrzębicki - 1400 od nazwy miejscowej Jastrzębice (sieradzkie, gmina Rusiec).

    Jastrzębiec - 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec.

    Jastrzębiec - Baranowski złożenia brak; Jastrzębiec 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec; Baranowski 1391 od nazw miejscowych Baranów, Baranowo, Baranowice (kilkadziesiąt miejscowości).

    Jastrzębiec - Bobrowski złożenia brak; Jastrzębiec 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec; Bobrowski od bóbr, bober.

    Jastrzębiec - Czepielewski złożenia brak; Jastrzębiec 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec; Czepielewski brak.

    Jastrzębiec - Kaczorowski złożenia brak; Jastrzębiec 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec; Kaczorowski 1475 od nazw miejscowych Kaczorów, Kaczorowice, Kaczory (częste).

    Jastrzębiec - Kostka złożenia brak; Jastrzębiec 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec; Kostka 1381 od kostka.

    Jastrzębiec - Myszkowski złożenia brak; Jastrzębiec 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec; Myszkowski 1404 od nazwy miasta Myszków (częstochowskie), Myszkowo (poznańskie, gmina Szamotuły).

    Jastrzębiec - Pyszyński złożenia brak; Jastrzębiec 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec; Pyszczyński od pysk lub od nazwy miejscowej Pyszczyn (gdańskie, gmina Dobrcz; poznańskie, gmina Gniezno).

    Jastrzębiec - Siemiątkowski złożenia brak; Jastrzębiec 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec; Siemiątkowski 1631 od nazwy miejscowej Siemiątkowo (ciechanowskie, gmina Siemiątkowo; ostrołęckie, gmina Troszyn).

    Jastrzębiec - Święcicki złożenia brak; Jastrzębiec 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec; Święcicki 1444 od nazw miejscowych typu Święcice, Święcica, Święciec.

    Jastrzębiec - Witowski złożenia brak; Jastrzębiec 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec; Witowski 1400 od nazw miejscowych Witowo, Witów, Witowice (kilka wsi).

    Jastrzębiec - Zakrzewski złożenia brak; Jastrzębiec 1365 od jastrząb ‘ptak drapieżny’; od jastrzębiec ‘mlody jastrząb’, też od nazwy herbu Jastrzębiec; Zakrzewski 1390 od nazw miejscowych Zakrzewo, Zakrzów (częste).

    Jastrzębiński - 1630 od jastrząb ‘ptak drapieżny’.

    Jastrzębiowski - od nazwy miejscowej Jastrzębowo (bydgoskie, gmina Trzemeszno).

    Jastrzębowski - 1497 od nazwy miejscowej Jastrzębowo (bydgoskie, gmina Trzemeszno).

    Jastrzębski - 1471 od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jastrzęmbski - od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jastrzęmski - od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jastrzępski - od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jastrzęski - od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jastrzyk - od jastrzyk ‘paka, pudlo, puzderko’.

    Jastrzykowski - od jastrzyk ‘paka, pudlo, puzderko’.

    Jastrzykowski - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastrzyński - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jastrzyszyk - od aster, jaster ‘roślina ogrodowa’.

    Jasuba - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasudewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasudowicz - 1764 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasula - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasulek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasulis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasulski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasuł - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasułowski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasus - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasutowicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasyk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasyn - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasynek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasynka - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasz - 1228 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasza - 1408 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszak - 1392 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszan - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszcak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszcuk - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszcułd - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszcyk - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszcz - 1420 od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszcza - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczak - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczanik - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczanin - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczek - 1390 od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczenko - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczerski - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczerzewski - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczębski - od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jaszczik - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczkiewicz - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczko - 1390 od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczo - 1407 od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczok - (Śl) od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczoł - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczołd - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczołt - 1239 od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczołtowski - 1419 od nazwy miejscowej Jaszczołtowo (bydgoskie, gmina Rojewo).

    Jaszczon - 1406 od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczor - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczora - 1494 od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczorka - 1277 od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczorski - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczot - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczowski - 1359 od nazwy miejscowej Jaszczów (lubelskie, gmina Milejów).

    Jaszczółd - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczółt - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczór - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczórek - 1603 od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczórka - 1630 od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczuk - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczukiewicz - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczukowicz - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczukowski - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczulewicz - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczuł - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczuła - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczułd - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczułt - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczur - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczur - Nowicki zlożenia brak; Jaszczur od jaszczur ‘gad salamandra’; Nowicki 1445 od nazwy miejscowej Nowica (KrW).

    Jaszczura - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczurek - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczurka - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczurna - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczurok - (Śl) od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczurowski - 1712 od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczurski - od jaszczur ‘gad salamandra’.

    Jaszczut - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jaszczy - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczycha - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczyk - 1751 od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczykiewicz - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczykowski - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczyn - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczyński - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczyszak - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczyszan - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczyszczuk - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczyszyk - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszczyszyn - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaszek - 1310 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszel - 1418 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszewicz - 1464 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszewski - 1436 od nazw miejscowych typu Jaszów, Jaszowice, Jaszewo (częste).

    Jaszik - (Śl) od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszka - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkal - 1732 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkaniec - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszke - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkie - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkim - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkin - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszko - 1212 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkowiak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkowic - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkowicz - 1393 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkowiec - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkowski - 1429 od nazw miejscowych Jaszkowice, Jaśków (kilka wsi).

    Jaszkul - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkulis - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszkun - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasznigar - od niemieckiej nazwy osobowej Aschniger, ta od nazwy miejscowej Asching.

    Jaszo - 1387 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszok - (Śl) od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszonek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszowic - 1441 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszowski - 1471 od nazw miejscowych typu Jaszów, Jaszowice, Jaszewo (częste).

    Jaszta - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jasztal - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jasztold - od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’.

    Jasztold - Howorko zlożenia brak; Jasztold od starowysokoniemieckiego imienia Ascold, to od Ask ‘jesion, włócznia’ + wald ‘rządzić, władać’; Howorko w grupie nazwisk pochodzących od gaworzyć ‘mówić niewyraźnie, gadać’, od staropolskiego gawor, gowor ‘mowa, głos’.

    Jasztrzębski - od nazw miejscowych Jastrzębie, Jastrząbki (częste).

    Jaszuba - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszubko - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszuk - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszukiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszul - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszula - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszulek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszulski - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszuła - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszuński - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszura - 1372 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszurda - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszurek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszusz - 1497 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszyca - 1393 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszyk - 1399 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszyna - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaszyński - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaś - 1554 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaściak - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaśczak - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jaśczyk - 1628 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśka - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkaczek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkaniec - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśke - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśki - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkiel - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkielewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkiernik - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaśkierski - od jaskier ‘roślina o kwiatach białych lub żółtych’.

    Jaśkiew - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkiewicz - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkin - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkiw - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśko - 1638 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkoczek - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkow - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkowiak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkowic - (Śl) od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkowicz - 1605 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkowiec - 1651 od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśkowski - od nazw miejscowych Jaszkowice, Jaśków (kilka wsi).

    Jaśków - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaślak - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jaślan - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jaślanek - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jaślar - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jaślarz - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jaślasz - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jaślewicz - od staropolskiego jasła ‘żłób dla bydła’.

    Jaślik - od staropolskiego jasła ‘żłób dla bydła’.

    Jaślikowski - 1558 od nazwy miejscowej Jaslików (chełm., gmina Krasnystaw).

    Jaślińska - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jaślon - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jaślona - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jaślor - od nazwy miasta Jasło (krośnieńskie).

    Jaśman - od niemieckiej nazwy osobowej Assmann, ta od imienia Erasmus.

    Jaśmanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Assmann, ta od imienia Erasmus.

    Jaśmin - od jaśmin, z gwarowego jaźmin ‘gatunek krzewu kwitnącego’.

    Jaśminowicz - od jaśmin, z gwarowego jaźmin ‘gatunek krzewu kwitnącego’.

    Jaśmiński - od jaśmin, z gwarowego jaźmin ‘gatunek krzewu kwitnącego’.

    Jaśniaczyk - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśniak - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśnic - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśniczak - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśniczyk - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśniewicz - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśniewski - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśnik - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśnikowski - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśnilek - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśniok - (Śl) od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśniowski - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśniuk - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśnowski - od jasny ‘promienny, pogodny’.

    Jaśta - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jaśtak - od imion na Ja , typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Jaśtak - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jaśtal - od niemieckiej nazwy osobowej Jast lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ast.

    Jata - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jataczak - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jataczka - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatczak - od jad ‘trucizna’, jadać, jadzić lub też od imion typu Jadwiga, Jadam (= Adam).

    Jatczenia - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatczenko - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatczuk - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatczyk - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatczyński - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatczyszyn - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatek - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatel - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatka - 1419 od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatkiewicz - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatko - 1393 od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatkowicz - 1604 od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatkowski - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatocha - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatonik - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatoń - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatowczyc - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatowczyk - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatowicz - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatowski - 1626 od nazwy miejscowej Jaty (bydgoskie, gmina Tuchola).

    Jatowszyc - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatta - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jattczak - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jattka - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatuga - 1743 od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatulewicz - od staropolskiego jata ‘prymitywna chata, szałas’, jatka dawniej ‘sklepik z mięzem; rzeźnia’; też od podstawy jad .

    Jatwiężyn - 1444 od Jaćwięg ‘członek narodu Jaćwięgów (Jaćwingów)’.

    Jawa - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawak - 1431 od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawański - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Jawasik - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawaszek - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawaszew - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawaszka - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawczak - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawczak - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Jawczar - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Jawczek - 1389 od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Jawczura - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Jawczy - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Jawczyk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Jawdiuk - od ukraińskiego imienia Jewdokim, Jawdokim, używanego w Kościele prawosławnym, Imię pochodzi z greckiego eudókimos ‘sławny, poważany’.

    Jawdokimow - od ukraińskiego imienia Jewdokim, Jawdokim, używanego w Kościele prawosławnym, Imię pochodzi z greckiego eudókimos ‘sławny, poważany’.

    Jawdokin - od ukraińskiego imienia Jewdokim, Jawdokim, używanego w Kościele prawosławnym, Imię pochodzi z greckiego eudókimos ‘sławny, poważany’.

    Jawdosiuk - od ukraińskiego imienia Jewdokim, Jawdokim, używanego w Kościele prawosławnym, Imię pochodzi z greckiego eudókimos ‘sławny, poważany’.

    Jawdoszak - od ukraińskiego imienia Jewdokim, Jawdokim, używanego w Kościele prawosławnym, Imię pochodzi z greckiego eudókimos ‘sławny, poważany’.

    Jawdoszczyn - od ukraińskiego imienia Jewdokim, Jawdokim, używanego w Kościele prawosławnym, Imię pochodzi z greckiego eudókimos ‘sławny, poważany’.

    Jawdoszyn - od ukraińskiego imienia Jewdokim, Jawdokim, używanego w Kościele prawosławnym, Imię pochodzi z greckiego eudókimos ‘sławny, poważany’.

    Jawdyk - od ukraińskiego imienia Jewdokim, Jawdokim, używanego w Kościele prawosławnym, Imię pochodzi z greckiego eudókimos ‘sławny, poważany’.

    Jawdyński - od ukraińskiego imienia Jewdokim, Jawdokim, używanego w Kościele prawosławnym, Imię pochodzi z greckiego eudókimos ‘sławny, poważany’.

    Jawdziuk - od ukraińskiego imienia Jewdokim, Jawdokim, używanego w Kościele prawosławnym, Imię pochodzi z greckiego eudókimos ‘sławny, poważany’.

    Jawecki - od nazwy miejscowej Jawcze (KrW).

    Jawecko - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jaweczak - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jaweczek - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jaweczko - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawek - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawer - od niemieckiej nazwy osobowej Awer lub od nazwy osobowej Jawer, ta od słowiańskiego jawor.

    Jawerka - od niemieckiej nazwy osobowej Awer lub od nazwy osobowej Jawer, ta od słowiańskiego jawor.

    Jawiak - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawiarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Awer lub od nazwy osobowej Jawer, ta od słowiańskiego jawor.

    Jawiarz - od niemieckiej nazwy osobowej Awer lub od nazwy osobowej Jawer, ta od słowiańskiego jawor lub od imienia Ewa.

    Jawica - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawicki - od nazwy miejscowej Jawcze (KrW).

    Jawicz - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawiczko - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawiczuk - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawiczyk - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawid - od litewskiej nazwy osobowej Jovydas, por. jóti ‘jechac konno’ i is vysti, vydo ‘zobaczyć, spostrzec’.

    Jawidowicz - od litewskiej nazwy osobowej Jovydas, por. jóti ‘jechac konno’ i is vysti, vydo ‘zobaczyć, spostrzec’.

    Jawidzyk - od litewskiej nazwy osobowej Jovydas, por. jóti ‘jechac konno’ i is vysti, vydo ‘zobaczyć, spostrzec’.

    Jawiec - 1442 od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawiecki - 1435 od nazwy miejscowej Jawcze (KrW).

    Jawien - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawień - 1353 od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawier - od niemieckiej nazwy osobowej Awer lub od nazwy osobowej Jawer, ta od słowiańskiego jawor.

    Jawierczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Awer lub od nazwy osobowej Jawer, ta od słowiańskiego jawor.

    Jawierski - od niemieckiej nazwy osobowej Awer lub od nazwy osobowej Jawer, ta od słowiańskiego jawor.

    Jawierz - 1713 od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawik - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawin - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawiorczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Awer lub od nazwy osobowej Jawer, ta od słowiańskiego jawor.

    Jawirski - od niemieckiej nazwy osobowej Awer lub od nazwy osobowej Jawer, ta od słowiańskiego jawor.

    Jawis - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawisz - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawiszowski - 1388 od nazwy miejscowej Jawiszowice (katowickie, gmina Brzeszcze).

    Jawłaszewicz - od imienia Ewłampij, uzywanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Eulampios, to od eu ‘dobrze’ i lampo świecić’.

    Jawłaszko - od imienia Ewłampij, uzywanego w Kościele prawosławnym, od greckiego Eulampios, to od eu ‘dobrze’ i lampo świecić’.

    Jawna - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawnasz - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawniak - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawnic - 1497 od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawniewicz - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawnik - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawninko - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawniszko - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawniuk - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawnot - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawnota - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawnowicz - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawnuta - 1413 od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawny - 1473 od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawocha - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawoń - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawor - 1177 od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jawora - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworak - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworański - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworczak - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworczyk - 1597 od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworczykowski - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworecki - 1752 od nazw miejscowych Jaworek, Jaworki (częste).

    Jaworek - 1387 od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworka - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworki - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworkiewicz - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworko - 1481 od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworko - Jaworowski zlożenia brak; Jaworko 1481 od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’; Jaworowski 1401 od nazw miejscowych Jaworów, Jaworówka (częste).

    Jaworniak - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jawornicki - 1494 od nazwy miejscowej Jaworki (kilka wsi).

    Jawornik - 1403 od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworowicz - 1267 od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworowski - 1401 od nazw miejscowych Jaworów, Jaworówka (częste).

    Jaworski - 1386 od nazw miejscowych Jawor, Jaworze (częste).

    Jaworuk - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworz - Dutka zlożenia brak; Jaworz od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’; Dutka 1569 w grupie nazwisk pochodzących od niemieckiej nazwy osobowej Dut (t), ta od imion na Theud ; też od dudek; lub od dutka ‘torebka’.

    Jaworzyn - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworzynka - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworzyński - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jaworzysz - 1204 od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jawosz - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawoszczyk - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawoszek - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawoszuk - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawota - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawór - od jawor ‘drzewo, rodzaj klonu’.

    Jawórski - od nazw miejscowych Jawor, Jaworze (częste).

    Jawsiejczuk - od imienia Jewsiej, Ewsiej, Awsiej. Imię, używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusebios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Jawsiejczyk - od imienia Jewsiej, Ewsiej, Awsiej. Imię, używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusebios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Jawsik - od imienia Jewsiej, Ewsiej, Awsiej. Imię, używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusebios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Jawsiński - od imienia Jewsiej, Ewsiej, Awsiej. Imię, używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusebios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Jawsza - 1696 od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawszek - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawszek - od imienia Jewsiej, Ewsiej, Awsiej. Imię, używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusebios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Jawszyński - od imienia Jewsiej, Ewsiej, Awsiej. Imię, używane w Kościele prawosławnym, pochodzi od greckiego Eusebios, to od eu ‘dobrze’ i sébas ‘cześć, uszanowanie’.

    Jawtos - od wschodniosłowiańskiego imienia Jetuchij, to z greckiego Eutuchios od eu ‘dobrze’ + tuche ‘dola, los’.

    Jawtoszuk - od wschodniosłowiańskiego imienia Jetuchij, to z greckiego Eutuchios od eu ‘dobrze’ + tuche ‘dola, los’.

    Jawtóch - od wschodniosłowiańskiego imienia Jetuchij, to z greckiego Eutuchios od eu ‘dobrze’ + tuche ‘dola, los’.

    Jawtuch - od wschodniosłowiańskiego imienia Jetuchij, to z greckiego Eutuchios od eu ‘dobrze’ + tuche ‘dola, los’.

    Jawtuchowski - od wschodniosłowiańskiego imienia Jetuchij, to z greckiego Eutuchios od eu ‘dobrze’ + tuche ‘dola, los’.

    Jawtysiuk - od wschodniosłowiańskiego imienia Jetuchij, to z greckiego Eutuchios od eu ‘dobrze’ + tuche ‘dola, los’.

    Jawulski - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawus - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawusiak - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawuszkiewicz - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawuta - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jawy - od jawić się ‘ukazywać się’, także od imienia Jawczach (od Eustachy).

    Jax - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaxa - Bykowski zlożenia brak; Jaxa w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim); Bykowski od byk.

    Jaxa - Kwiatkowski zlożenia brak; Jaxa w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim); Kwiatkowski 1386 od nazw miejscowych Kwiatkowice, Kwiatków, Kwiatki (kilka wsi).

    Jaxa - Rożen zlożenia brak; Jaxa w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim); Rożen 1607 od rożen ‘spiczasty pręt metalowy do pieczenia mięsa’.

    Jaxa - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jaxy - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Jak , typu Jakub, Jakim (=Joachim)

    Jay - od jaje.

    Jayga - od jaje.

    Jayko - od jaje.

    Jaykowski - od jaje.

    Jaz - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazak - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazar - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazaszek - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazd - 1232 od jeździć, jazda.

    Jazda - od jeździć, jazda.

    Jazdek - 1401 od jeździć, jazda.

    Jazdko - 1388 od jeździć, jazda.

    Jazdo - 1525 od jeździć, jazda.

    Jazdocha - 1357 od jeździć, jazda.

    Jazdon - od jeździć, jazda.

    Jazdonczyk - od jeździć, jazda.

    Jazdoń - od jeździć, jazda.

    Jazdończyk - od jeździć, jazda.

    Jazdowski - od nazwy miejscowej Jazdowice (kieleckie, gmina Słaboszów).

    Jazdów - od jeździć, jazda.

    Jazdz - od jeździć, jazda.

    Jazdziór - od jeździć, jazda.

    Jazdzyk - od jeździć, jazda.

    Jazdź - od jeździć, jazda.

    Jazdżewski - od jeździć, jazda.

    Jazdżyk - od jeździć, jazda.

    Jazek - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazel - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazela - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazewicz - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazga - od jazgotać ‘hałasować, piszczeć’.

    Jazgalski - od jazgotać ‘hałasować, piszczeć’.

    Jazgar - od jazgar ‘gatunek ryby’.

    Jazgara - od jazgar ‘gatunek ryby’.

    Jazgarski - od nazwy miejscowej Jazgarzew (warszawskie ,gmina Piaseczno).

    Jazgarzewski - 1421 od nazwy miejscowej Jazgarzew (warszawskie ,gmina Piaseczno).

    Jazgarzyński - od jazgar ‘gatunek ryby’.

    Jazgerski - od jazgar ‘gatunek ryby’.

    Jazgier - od jazgar ‘gatunek ryby’.

    Jazgierski - od jazgar ‘gatunek ryby’.

    Jazgor - od jazgar ‘gatunek ryby’.

    Jazgora - od jazgar ‘gatunek ryby’.

    Jazgorski - od jazgar ‘gatunek ryby’.

    Jazgorzyński - od jazgar ‘gatunek ryby’.

    Jazgur - od jazgar ‘gatunek ryby’.

    Jazguta - 1462 od jazgotać ‘hałasować, piszczeć’.

    Jazi - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazia - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jaziak - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazianek - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazic - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazienicki - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazieniecki - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jaziewicz - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jaziewycz - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazik - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazikowski - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazin - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazina - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jaziniak - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazinicki - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jaziński - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazio - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazionek - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazior - od jezioro.

    Jaziorczak - od jezioro.

    Jaziorek - od jezioro.

    Jaziorko - 1497 od jezioro.

    Jaziorkowski - od nazw miejscowych Jeziorka, Jeziorko (kilka wsi).

    Jaziorna - od jezioro.

    Jaziorowski - od jezioro.

    Jaziorski - od jezioro.

    Jaziukiewicz - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazler - od jezioro.

    Jazło - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazłowiec - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazłowiecki - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazłowiński - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazłowski - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazmin - od jaśmin, z gwarowego jaźmin ‘gatunek krzewu kwitnącego’.

    Jazny - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazowa - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazowiak - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazowicki - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazowiecki - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazowit - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazowniak - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazownik - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazowski - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazowski - od nazwy miejscowej Jazowa (rzeszowskie, gmina Wiśniowa).

    Jazowy - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazuita - od Jezuita, dawniej też Jezuwita ‘członek Towarzystwa Jezusowego’.

    Jazukiewicz - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazula - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazuń - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazwa - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jazwiak - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jazwicz - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jazwiec - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jazy - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazykow - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jazyków - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jaź - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jaźdz - od jeździc, jazda.

    Jaźdzejewski - od jeździc, jazda.

    Jaźdzewski - od jeździc, jazda.

    Jaździejewski - od jeździc, jazda.

    Jaździeński - od jeździc, jazda.

    Jaździewski - od jeździc, jazda.

    Jaździk - od jeździc, jazda.

    Jaździkowski - od jeździc, jazda.

    Jaździłowska - od jeździc, jazda.

    Jaździński - od jeździc, jazda.

    Jaździowski - od jeździc, jazda.

    Jaźdzyk - od jeździc, jazda.

    Jaźdź - od jeździc, jazda.

    Jaźdżejewski - od jeździc, jazda.

    Jaźdżeński - od jeździc, jazda.

    Jaźdżewski - od jeździc, jazda.

    Jaźdżyk - od jeździc, jazda.

    Jaźdżyński - od jeździc, jazda.

    Jaźkiewicz - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jaźluk - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jaźmin - od jaśmin, z gwarowego jaźmin ‘gatunek krzewu kwitnącego’.

    Jaźwa - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jaźwiak - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jaźwic - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jaźwicki - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jaźwicz - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jaźwiec - 1381 od staropolskiego jaźwa ‘jama’; od staropolskiego jaźwiec ‘borsuk’.

    Jaźwik - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jaźwikowski - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jaźwiński - 1409 od nazwy miejscowej Jaźwiny (kilka wsi).

    Jaż - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jażak - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jażakowski - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jażdz - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jażdzik - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jażdzyk - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jażdż - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jażdżyk - od jażdż, jaszcz ‘gatunek ryby’.

    Jażewicz - 1777 (Wlkp) od jeż ‘zwierzę’.

    Jażło - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jażłowiecki - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jażownik - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jażowski - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jażowski - od nazwy miejscowej Jazowa (rzeszowskie, gmina Wiśniowa).

    Jażowy - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jażwa - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jażwic - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jażwiec - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jażwiecki - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jażwik - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jażwiński - od staropolskiego jaźwa ‘jama’.

    Jażyk - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jażykowski - od jaz ‘budowla na rzece służąca do spiętrzania wody’ lub od jaź ‘gatunek ryby’.

    Jażyn - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jażyna - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jażynowski - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jażyński - od jarzyna ‘roślina ogrodowa, jare zboże’.

    Jącek - od jęczeć ‘wydawać jęki, narzekać’.

    Jącyk - od jęczeć ‘wydawać jęki, narzekać’.

    Jącyszyn - 1581 od jęczeć ‘wydawać jęki, narzekać’.

    Jączak - od jęczeć ‘wydawać jęki, narzekać’.

    Jączek - od jęczeć ‘wydawać jęki, narzekać’.

    Jączeń - od jęczeć ‘wydawać jęki, narzekać’.

    Jączewski - od nazwy miejscowej Janczewo, Janczewice (kilka wsi).

    Jączkowiak - od jęczeć ‘wydawać jęki, narzekać’.

    Jączmieniowski - od jęczmień ‘roślina zbożowa’.

    Jączmienna - od jęczmień ‘roślina zbożowa’.

    Jączmienny - od jęczmień ‘roślina zbożowa’.

    Jączna - od jęczeć ‘wydawać jęki, narzekać’.

    Jączyk - od jęczeć ‘wydawać jęki, narzekać’.

    Jączyński - od jęczeć ‘wydawać jęki, narzekać’.

    Jądczak - od jędza ‘kobieta kłótliwa; wiedźma’.

    Jądczyk - od jędza ‘kobieta kłótliwa; wiedźma’.

    Jąder - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jąderek - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jąderka - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jąderko - 1689 od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jąderski - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jądko - od jędza ‘kobieta kłótliwa; wiedźma’.

    Jądo - od jędza ‘kobieta kłótliwa; wiedźma’.

    Jądra - 1743 od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jądrach - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jądrachowicz - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jądrajczyk - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jądrak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądral - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądras - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrasiak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrasik - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądraszak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądraszczak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądraszczyk - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądraszewski - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądraszko - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądro - 1430 od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jądrocha - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrol - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądroszkowiak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrowicz - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jądrowski - od nazwy miejscowej Jądrowice (włocławskie, gmina Brześć Kujawski).

    Jądruch - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrusiak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrusik - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądruszak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądruszczak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądruszek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądruszko - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrych - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrycha - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrychowicz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrychowski - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądryk - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądryka - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrys - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrysiak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrysiewicz - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądryszczak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzak - od jądro ‘męski gruczoł płciowy; ziarno’; też od Jandr , Andr , te od imienia Andrzej.

    Jądrzejak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzejas - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzejczak - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzejczyk - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzejek - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzejewski - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzejka - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzejowski - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzych - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzycki - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzyk - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jądrzyński - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.

    Jąk - od jakać się.

    Jąkacz - 1455 od jakać się; od jakacz ‘jąkała’.

    Jąkaczewic - 1497 od jakać się; od jakacz ‘jąkała’.

    Jąkala - od jakać się.

    Jąkalak - od jakać się.

    Jąkalski - od jakać się.

    Jąkała - od jakać się.

    Jąkiel - od jakać się.

    Jąkiewicz - od jakać się.

    Jąkot - od jakać się.

    Jątczak - od jęta, jętka ‘belka łącząca krokwie’, też od jąć ‘zacząć, chwycić się’.

    Jątczyk - od jęta, jętka ‘belka łącząca krokwie’, też od jąć ‘zacząć, chwycić się’.

    Jątkowski - od jęta, jętka ‘belka łącząca krokwie’, też od jąć ‘zacząć, chwycić się’.

    Jątyka - od jęta, jętka ‘belka łącząca krokwie’, też od jąć ‘zacząć, chwycić się’.












    Nazwiska występujące w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych XX w.





    Jabcoń Jabczak Jabczanik Jabczanka Jabczanyk Jabczarz Jabczasz Jabczeński Jabczuga Jabczyk Jabczyński Jabda Jabeczek Jabek Jabelka Jaber Jabielczyk Jabieła Jabiełło Jabik Jabin Jabionowska Jabiońska Jabiry Jabkiewicz Jabko Jabkowicz Jabkowski Jablczyński Jablecki Jableka Jabliński Jablonicka Jablonka Jablonowski Jablonski Jabloński Jabłańska Jabłczyk Jabłczyński Jabłecki Jabłeczyński Jabłek Jabłeka Jabłkiewicz Jabłko Jabłkowicz Jabłkowski Jabło Jabłocki Jabłoczyńska Jabłokow Jabłokowska Jabłon Jabłonecki Jabłoniak Jabłonicki Jabłoniec Jabłoniewska Jabłoniowski Jabłoniski Jabłoniuk Jabłonka Jabłonko Jabłonkowski Jabłonowski Jabłonski Jabłoń Jabłoński Jabłoński Jabłoński Jabłoński Jabłoszewska Jabłoszyńska Jabłowski Jabłrzykowski Jabłucki Jabłukiewicz Jabłuszewicz Jabłuszewski Jabnoch Jabnyk Jaboński Jabor Jaborek Jaborow Jaborowicz Jaborowski Jaborski Jabraszek Jabraszko Jabrocki Jabroński Jabroszko Jabrowski Jabróz Jabrska Jabrucki Jabrzela Jabrzemski Jabrzyk Jabrzykowski Jabrzyński Jabs Jabska Jabś Jabubanis Jabułkiewicz Jabur Jaburek Jac Jacak Jacalik Jacalski Jacaszek Jacaszyk Jaccak Jaccuk Jacczak Jacczyk Jacecki Jacecko Jaceczko Jacej Jacejko Jacek Jaceko Jacel Jacelenko Jacelewicz Jacenciak Jacenciuk Jacenczuk Jaceniak Jacenik Jaceniuk Jacenko Jacenków Jacennik Jacenowicz Jacent Jacenta Jacentowska Jacenty Jaceń Jaceńciuk Jaceńczuk Jaceńków Jaceński Jaceruk Jacerzyńska Jaceszak Jaceszek Jacetko Jacew Jacewiak Jacewicka Jacewicz Jacewik Jacewski Jach Jacha Jachacy Jachacz Jachaczy Jachać Jachalik Jachalski Jachar Jacharczuk Jacharek Jachary Jachasta Jachciński Jachczyk Jachec Jachecki Jacheć Jachel Jachem Jachemczak Jachemczyk Jachemek Jachemiak Jachemski Jacher Jachera Jacherska Jacherzyński Jachewicz Jachewiczyk Jachęć Jachibek Jachibowska Jachieć Jachieńczyk Jachiewicz Jachim Jachimaczak Jachimak Jachimczak Jachimczuk Jachimczyk Jachimecki Jachimeczko Jachimek Jachimenko Jachimiak Jachimicz Jachimiczak Jachimiec Jachimiuk Jachimko Jachimkowski Jachimokowska Jachimolicz Jachimow Jachimowicz Jachimowicz-Markiewicz Jachimowski Jachimów Jachimski Jachimstal Jachiniak Jachinowicz Jachinowska Jachińczyk Jachiński Jachira Jachlewicz Jachlewski Jachlik Jachła Jachłorowicz Jachm Jachman Jachmann Jachmczak Jachmczyk Jachmiak Jachmiczak Jachmiczuk Jachmiczyk Jachmiecka Jachmiewicz Jachmik Jachminczuk Jachminowicz Jachmiowski Jachmistal Jachmowicz Jachmowski Jachmski Jachn Jachna Jachnacy Jachnel Jachner Jachniacka Jachniak Jachnicki Jachniczak Jachniewicz Jachnik Jachnina Jachnio Jachnis Jachno Jachnowicz Jachnowiec Jachnowski Jachocki Jacholke Jachoł Jachoła Jachołkowski Jachołowski Jachoma Jachomczyk Jachomkowska Jachomowicz Jachomska Jachorek Jachorski Jachorz Jachoski Jachosz Jachowiak Jachowicz Jachowicz-Wróblewski Jachowiec Jachowski Jachół Jachółkowski Jachółowski Jachów Jachta Jachtholtz Jachtoma Jachtorowicz Jachtowski Jachucki Jachulak Jachulski Jachuł Jachuła Jachułkowski Jachułowski Jachum Jachumiak Jachumska Jachura Jachurski Jachus Jachwak Jachwan Jachwitz Jachy Jachyla Jachym Jachymczak Jachymczuk Jachymczyk Jachymek Jachymiak Jachymik Jachymowicz Jachymowski Jachymski Jachyn Jachynczak Jachynek Jachyniak Jachyniczyk Jachyń Jachyńska Jachyra Jacia Jaciak Jaciaszek Jacibek Jacich Jacicka Jaciczak Jacieczko Jaciej Jaciek Jacielski Jaciełło Jacieński Jaciew Jaciewicz Jacik Jacikowska Jacim Jacimczyk Jacimek Jacimiak Jacimiec Jacimierski Jacimirski Jacimowicz Jacimowski Jacimska Jacin Jacina Jaciniak Jaciński Jacios Jaciow Jaciół Jaciów Jaciszyn Jaciubek Jaciubiak Jaciuch Jaciuk Jaciukiewicz Jaciuł Jaciw Jack Jackanicz Jackel Jacki Jackiel Jackiewicz Jackiw Jackiwicz Jackl Jacklofsky Jacko Jackob Jackofsky Jackow Jackowiak Jackowiak Jackowicz Jackowicz-Korczyński Jackowicz-Nowak Jackowiec Jackowniak Jackowski Jacków Jacksa Jackson Jackulak Jackulska Jackuła Jackun Jackuniak Jackunis Jackuń Jackus Jackuw Jackuwicz Jacmacki Jacmiacka Jacmyra Jacniacki Jacniak Jacnicki Jacniecka Jacob Jacobi Jacobs Jacobsen Jacobson Jacobsson Jacoby Jacolik Jacomini Jacon Jacoń Jacoński Jacorzyński Jacosek Jacoszek Jacowicz Jacożyński Jacórzyński Jaców Jacuch Jacucha Jacuchno Jacuchów Jacuk Jacukiewicz Jacukowicz Jaculak Jaculewicz Jaculska Jacuła Jacun Jacunek Jacuniak Jacunik Jacuń Jacuński Jacura Jacurzyńska Jacus Jacusiak Jacuszczak Jacuszek Jacuszewicz Jacuszkiewicz Jacuszko Jacuszyn Jacuś Jacuta Jacuto Jacużyńska Jacwiąg Jacych Jacygard Jacygrad Jacygrod Jacyk Jacykiewicz Jacykowski Jacyków Jacyła Jacyma Jacymicz Jacymo Jacymowicz Jacyna Jacyna-Onyszkiewicz Jacynek Jacyniak Jacynicz Jacyniewicz Jacynik Jacyniszyn Jacyniuk Jacynka Jacynnik Jacyno Jacyno-Onuszkiewicz Jacynowicz Jacynowski Jacynycz Jacynysz Jacynyszyn Jacyński Jacyszyn Jacyszyniec Jacyszyńska Jacz Jaczak Jaczalska Jaczanowska Jaczara Jaczarkowski Jaczaszek Jaczaszewska Jaczech Jaczek Jaczenia Jaczeniuk Jaczenków Jaczeń Jaczeńska Jaczerkowski Jaczerowski Jaczewski Jaczkowski Jaczmarek Jaczmieńczuk Jaczmin Jaczmiński Jaczniak Jaczniakowski Jacznik Jaczno Jaczoński Jaczorkowski Jaczorowski Jaczow Jaczubek Jaczuk Jaczun Jaczuniak Jaczuń Jaczyczko Jaczyk Jaczymczyk Jaczyniak Jaczynowski Jaczyński Jaczyszyn Jać Jaćczak Jaćkiewicz Jaćko Jaćkowski Jaćków Jaćmierski Jaćmirski Jaćwiąg Jaćwięg Jad Jadach Jadachowski Jadacki Jadacz Jadaczak Jadaczewska Jadaczka Jadaczyszyn Jadaliński Jadalska Jadaluk Jadam Jadamczyk Jadamiec Jadamik Jadamkiewicz Jadamowska Jadamski Jadamus Jadan Jadanowski Jadański Jadarkiewicz Jadas Jadasch Jadasek Jadasiewicz Jadasz Jadaszczyk Jadaszewski Jadaszko Jadaś Jadawska Jadczak Jadczewski Jadczuk Jadczuk Jadczyk Jadczyszyn Jadecki Jadeczek Jadeczka Jadek Jadeluk Jadełka Jadełko Jadełło Jader Jaderko Jaderna Jaderny Jaderyk Jadeszko Jadkiewicz Jadko Jadkowski Jadla Jadlarski Jadlecki Jadlikowska Jadliński Jadłosiewicz Jadłosz Jadłoś Jadłowiec Jadłowski Jadnachowska Jadnacz Jadnak Jadnaki Jadnicki Jadnik Jadnoróg Jadnuła Jadoch Jadodziński Jadoga Jadomkiewicz Jadomski Jadoszek Jadoszewski Jadoś Jadowicz Jadownicki Jadowski Jadracz Jadrian Jadrnik Jadroga Jadrowski Jadrych Jadryczak Jadryn Jadrysiak Jadrysiewicz Jadryszak Jadryszek Jadrzak Jadrzyk Jaduch Jaduluk Jadura Jadusiński Jaduszewska Jaduszyński Jadwabna Jadwabnik Jadwabny Jadwicki Jadwiczak Jadwiczyn Jadwid Jadwidzic Jadwidziec Jadwidzyk Jadwiga Jadwinczyn Jadwiński Jadwisa Jadwisczok Jadwisiak Jadwisiańczak Jadwisienczak Jadwisieńczak Jadwisinczuk Jadwisińczak Jadwiszak Jadwiszczak Jadwiszczek Jadwiszczok Jadwiszczyk Jadwiszok Jadwiżak Jadwiżuk Jadwiżyc Jadwokimow Jadwyk Jadyda Jadykin Jadymowska Jadynak Jadyński Jadzarz Jadzem Jadzewicz Jadzewski Jadziak Jadziałło Jadziało Jadziewicz Jadziewska Jadzikiewicz Jadzimek Jadzimienko Jadzimowska Jadzimska Jadzin Jadziniak Jadziński Jadziukin Jadzko Jadzowska Jadzwidzic Jadzyn Jadźkowska Jadźwiński Jadżejewska Jadżewski Jadżwińska Jadżyn Jadżyń Jaeckel Jaedtka Jaedtke Jaeger Jaegerman Jaegermann Jaehn Jaehnel Jaehnisch Jaekel Jaenchen Jaendel Jaenel Jaenger Jaenich Jaensch Jaentschke Jaeschke Jaeske Jaeszke Jaetke Jaferniak Jafernik Jaffke Jafimiuk Jafimow Jafimowicz Jafiszow Jafke Jafmański Jafra Jag Jaga Jagaciak Jagaciński Jagacki Jagaczewski Jagaczyński Jagalla Jagalski Jagała Jagałła Jaganathan Jagannathan Jaganow Jaganów Jagarczyk Jagas Jagasek Jagasiak Jagasik Jagasyk Jagaszewska Jagaś Jagat Jagata Jagel Jagelski Jageła Jagełło Jageło Jagenow Jager Jagerowicz Jagerstal Jagi Jagiel Jagiela Jagielak Jagielańska Jagielarz Jagielaszek Jagielbik Jagielczuk Jagielczyk Jagielewicz Jagielicz Jagielik Jagieliński Jagielka Jagielki Jagiella Jagiellak Jagiellicz Jagielliński Jagiellończyk Jagiellońska Jagielniak Jagielnicki Jagielniec Jagielnik Jagielończyk Jagieloński Jagielowicz Jagielski Jagieluk Jagieł Jagieła Jagiełd Jagiełka Jagiełko Jagiełł Jagiełła Jagiełłka Jagiełło Jagiełło Jagiełło Jagiełło Jagiełło-Miszkinis Jagiełło-Piwoszczuk Jagiełłowicz Jagieło Jagiełowicz Jagiencarz Jagieniak Jagieniarz Jagienik Jagieński Jagier Jagiera Jagierski Jagieta Jagietko Jagiewicz Jagiewska Jagiła Jagiłka Jagiłło Jagiło Jaginiak Jaginin Jaginińska Jaginko Jagintowicz Jagiński Jagiola Jagiołka Jagiścik Jagitek Jagitka Jagitko Jagiutowicz Jagiwłło Jagla Jaglak Jaglan Jaglar Jaglarski Jaglarz Jagleniec Jagleńska Jaglewicz Jaglewski Jagli Jaglic Jaglicz Jagliński Jaglo Jaglowski Jagła Jagło Jagłońska Jagłos Jagłowski Jagłów Jagły Jagmin Jagnas Jagnasiak Jagnaszewska Jagniak Jagniatkowski Jagniatowski Jagniąntkowski Jagniątkowski Jagniątowski Jagnicki Jagnicz Jagnieszczak Jagnieszczuk Jagnieszko Jagniewski Jagnieza Jagnieziak Jagnieża Jagnieże Jagnieżo Jagniętkowska Jagnin Jagniński Jagniontkowski Jagniszczak Jagniszewska Jagnow Jagnów Jagnus Jagnuszewska Jagnysiak Jagnyziak Jago Jagocha Jagociak Jagocki Jagoda Jagodda Jagodińska Jagodnicki Jagodowicz Jagodowski Jagodów Jagodski Jagodyński Jagodziak Jagodzieńska Jagodziewski Jagodzik Jagodzin Jagodziński Jagodziński Jagodzki Jagolicz Jagoliński Jagolska Jagołda Jagołdzik Jagołkowski Jagołowska Jagonow Jagora Jagorkin Jagorow Jagorów Jagorska Jagorz Jagorzewska Jagos Jagosiak Jagosik Jagosz Jagoszewski Jagoś Jagowdzik Jagowicz Jagowski Jagócki Jagódka Jagódko Jagódzińska Jagódzki Jagóra Jagóś Jagra Jagrik Jagrodzka Jagrot Jagrzyk Jagrzysiak Jagsch Jagsek Jagsz Jagt Jagta Jagtowska Jagucak Jagucki Jaguczak Jaguczański Jagudin Jagudka Jagudziński Jagudzki Jagula Jagulska Jaguła Jagułkowska Jagułło Jaguło Jagułowicz Jagun Jagura Jagus Jagusch Jaguscik Jagusiak Jagusiek Jagusiewicz Jagusik Jagusiński Jagusiok Jagustyn Jagusz Jaguszak Jaguszczak Jaguszewski Jagusztyn Jagusztyn-Grochowska Jaguszyn Jaguś Jaguścik Jagutka Jaguźna Jaguźny Jagużna Jagużny Jaher Jahiel Jahim Jahimczuk Jahimczyk Jahimiak Jahimiuk Jahimkowska Jahimow Jahimowicz Jahimów Jahl Jahlewicz Jahn Jahna Jahnas Jahnc Jahnig Jahniuk Jahnke Jahno Jahns Jahnson Jahny Jahnyz Jahnz Jahoda Jaholnik Jahoł Jahołkowski Jahołowski Jahowicz Jahr Jahry Jahura Jahus Jahuz Jahymek Jahynek Jaich Jaicka Jaiel Jaik Jaikowski Jainda Jaindy Jainta Jaiński Jaisczak Jaisczok Jaismann Jaiszczak Jaiszczok Jaiszewski Jaitner Jaj Jaja Jajaczyk Jajak Jajas Jajaśniak Jajc Jajczak Jajczniak Jajczyk Jajda Jajdalska Jajdek Jajdelski Jajdo Jajduga Jajdukiewicz Jajdusianek Jajdyk Jaje Jajeczka Jajeczko Jajeczniak Jajecznica Jajecznik Jajek Jajesniak Jajesnica Jajeśniak Jajeśnica Jajeśnicka Jajeśnik Jajgarska Jajić Jajka Jajke Jajkiewicz Jajko Jajkowicz Jajkowski Jajków Jajo Jajonek Jajor Jajos Jajow Jajowek Jajowka Jajowniczek Jajór Jajów Jajówka Jajs Jajsczok Jajson Jajszczak Jajszczok Jajszczuk Jajszczyk Jajszyk Jajte Jajter Jajtner Jajuga Jajus Jajuś Jak Jaka Jakab Jakabczak Jakabowska Jakac Jakacki Jakacy Jakacz Jakaczyński Jakajtis Jakal Jakalski Jakaluk Jakała Jakara Jakarewicz Jakarewska Jakas Jakatis Jakawicki Jakcikowski Jakczyński Jakda Jakel Jakelaszek Jakesch Jakfat Jaki Jakian Jakicz Jakiejczyk Jakiel Jakiela Jakielarz Jakielasz Jakielaszek Jakielaszko Jakielczyk Jakielek Jakieleszek Jakielewicz Jakieliszek Jakielski Jakieła Jakiełajtis Jakiełaszek Jakiełek Jakiełka Jakiełło Jakieło Jakiemczak Jakiemczuk Jakiemiec Jakiemiszyn Jakiemiuk Jakiemowicz Jakiemów Jakiemyszyn Jakienicka Jakieniszyn Jakierewicz Jakierowicz Jakiesz Jakieta Jakiewicz Jakim Jakima Jakimak Jakimcio Jakimcio Jakimcio Jakimczak Jakimczuk Jakimczukowska Jakimczyk Jakimec Jakimeczko Jakimek Jakimełeń Jakimenko Jakimiak Jakimicha Jakimiec Jakimieć Jakimiejko Jakimienko Jakimik Jakimiński Jakimiok Jakimionek Jakimionko Jakimiszyn Jakimiuk Jakimko Jakimków Jakimniuk Jakimok Jakimonek Jakimoszko Jakimow Jakimowicz Jakimowski Jakimów Jakimski Jakimuk Jakimuszko Jakimyszyk Jakimyszyn Jakimżuk Jakin Jakiniak Jakiniec Jakiniszyn Jakiniuk Jakinowicz Jakinów Jakińska Jakisch Jakisz Jakitowicz Jakiwczuk Jakiwczyk Jakkiel Jakkielski Jakkowyszczak Jakl Jaklewicz Jaklicz Jaklik Jaklimiuk Jakliński Jaklowski Jakman Jakmiński Jakmów Jaknert Jaknik Jakniuk Jakob Jakobbsson Jakobczak Jakobczuk Jakobczyk Jakobek Jakobi Jakobiak Jakobicki Jakobiec Jakobielski Jakobietz Jakobik Jakobina Jakobisiak Jakobiszyn Jakobitz Jakobiuk Jakoblew Jakobnik Jakobowicz Jakobowski Jakobs Jakobsche Jakobscho Jakobschy Jakobsen Jakobsmeyer Jakobson Jakobsons Jakobss Jakobsson Jakobsza Jakobsze Jakobszy Jakobus Jakobusek Jakobuś Jakoby Jakocha Jakociuk Jakocki Jakoczuk Jakojć Jakoktochce Jakol Jakolewicz Jakołcewicz Jakomczyk Jakomiak Jakomiec Jakomienko Jakomilska Jakomiuk Jakomowicz Jakomulski Jakonczuk Jakoniak Jakoniec Jakoniewski Jakonik Jakonis Jakoniuk Jakonowicz Jakonowski Jakoń Jakończa Jakończuk Jakończyk Jakoński Jakopcze Jakopczuk Jakopsche Jakopsza Jakorljewic Jakorsche Jakorz Jakoska Jakosz Jakoszek Jakoszeńko Jakoszewska Jakoś Jakotochce Jakotochte Jakoubek Jakovik Jakovljević Jakow Jakowanis Jakowczak Jakowczuk Jakowczyc Jakowczyk Jakowenko Jakoweńko Jakowiak Jakowicki Jakowicz Jakowiczuk Jakowiec Jakowiecki Jakowiec-Kwiatkowski Jakowienko Jakowieńko Jakowik Jakowina Jakowińska Jakowiszyna Jakowiuk Jakowlec Jakowleff Jakowlen Jakowlenko Jakowlew Jakowlewicz Jakowluk Jakowski Jakowszak Jakowszczenko Jakowuk Jakowy Jakowyna Jakowyszak Jakowyszczak Jakowyszyn Jakób Jakóbas Jakóbasik Jakóbaszek Jakóbaszko Jakóbciak Jakóbczak Jakóbczuk Jakóbczyk Jakóbczyński Jakóbek Jakóbiak Jakóbic Jakóbicki Jakóbiec Jakóbik Jakóbiński Jakóbisiak Jakóbiuk Jakóbkiewicz Jakóbowiak Jakóbowicz Jakóbowski Jakóbów Jakóbski Jakódek Jakólik Jakólska Jakółcewicz Jakółkowska Jakrz Jakrzewski Jakrzyk Jakrzyńska Jaks Jaksa Jaksam Jaksan Jaksander Jaksa-Pliszka Jaksch Jakschik Jaksen Jaksenber Jaksender Jaksendrowicz Jaksęder Jaksiak Jaksiboga Jaksicki Jaksieboga Jaksiewicz Jaksik Jaksil Jaksim Jaksima Jaksimów Jaksin Jaksina Jaksiński Jaksiukas Jaksmanicki Jakson Jaksoniak Jaksoń Jaksólski Jaksy Jaksz Jaksza Jakszewicz Jakszewski Jakszik Jakszło Jakszta Jaksztas Jakszto Jaksztowicz Jakszuk Jakszycki Jakszyn Jakś Jakter Jaktorowska Jaktorski Jaktoszuk Jaktuszyk Jakub Jakubaczek Jakubaczyk Jakubaitis Jakubajtis Jakubanek Jakubanes Jakubaniak Jakubanic Jakubanis Jakubaniś Jakubas Jakubasek Jakubasiak Jakubasik Jakubass Jakubassa Jakubasz Jakubaszej Jakubaszek Jakubaszko Jakubaszków Jakubaś Jakubcewicz Jakubciewicz Jakubców Jakubczak Jakubczek Jakubczel Jakubczenko Jakubczok Jakubczuk Jakubczyc Jakubczyk Jakubczyński Jakubec Jakubecki Jakubek Jakubel Jakubenas Jakubenko Jakubeńko Jakuber Jakubi Jakubiaczyk Jakubiak Jakubiak-Wojtczak Jakubiałojć Jakubiałowicz Jakubianiec Jakubic Jakubica Jakubicki Jakubicz Jakubiczka Jakubiczyn Jakubiec Jakubiecki Jakubieć Jakubiel Jakubielski Jakubiełowicz Jakubienajtie Jakubienas Jakubieni Jakubienia Jakubieniec Jakubienko Jakubietz Jakubik Jakubiłowicz Jakubin Jakubina Jakubinek Jakubiniec Jakubiński Jakubionek Jakubisiak Jakubiszak Jakubiszek Jakubiszyn Jakubiuk Jakubkiewicz Jakubków Jakublewicz Jakubniak Jakubok Jakubonek Jakubonis Jakubońska Jakubos Jakubosek Jakuboski Jakubosz Jakuboszczak Jakuboszczyk Jakuboszek Jakubow Jakubowczak Jakubowiak Jakubowicz Jakubowiec Jakubowski Jakuboze Jakuboże Jakubów Jakubóz Jakubrak Jakubs Jakubsche Jakubschon Jakubski Jakubson Jakubsze Jakubszek Jakubus Jakubusek Jakubuss Jakubuszek Jakubuś Jakubyk Jakubyszyn Jakubzik Jakuc Jakucewicz Jakuciński Jakucionis Jakucki Jakucy Jakuczań Jakuczek Jakuczewski Jakuczko Jakuczkowiak Jakuczun Jakuczunas Jakuczyk Jakuczyn Jakuczynas Jakuć Jakuda Jakudczyk Jakudowicz Jakul Jakulak Jakulewicz Jakulewska Jakulik Jakulski Jakuł Jakuła Jakułajć Jakułowicz Jakułowska Jakumczyk Jakumin Jakumiuk Jakumolska Jakumulak Jakumulski Jakun Jakunczyk Jakunda Jakuniak Jakunienko Jakuniewicz Jakuniuk Jakunowicz Jakuń Jakupcewicz Jakupczak Jakupczuk Jakupczyk Jakus Jakusch Jakusch-Gostomski Jakusek Jakusi Jakusiak Jakusiec Jakusiewicz Jakusik Jakusz Jakusz Jakusz Jakusza Jakuszak Jakuszczak Jakuszczenko Jakuszczonek Jakuszczyk Jakuszć Jakuszek Jakuszenko Jakuszenkow Jakuszew Jakuszewicz Jakuszewski Jakusz-Gostomski Jakuszka Jakuszkin Jakuszko Jakuszkowiak Jakuszonek Jakuszow Jakuszowiak Jakusztowicz Jakuszwiak Jakuszyk Jakuszyn Jakuś Jakut Jakuta Jakutajc Jakutajć Jakutajtis Jakutczyk Jakutejć Jakutek Jakutin Jakutina Jakutis Jakutowicz Jakwert Jakwicz Jakwiert Jakym Jakymczuk Jakymec Jakymian Jakymyk Jakżyk Jalal Jalalat Jalbert Jalcza Jalć Jalec Jalecka Jalenicka Jaleń Jaleńczak Jaleszewska Jaleszka Jaleśnica Jalewicz Jalewski Jalfi Jalik Jalil Jalimow Jalinik Jalinnik Jaliński Jaliś Jalkiewicz Jalkowska Jalocha Jalowecz Jalowiecki Jalowski Jalowy Jalski Jalubowski Jalumiak Jalumowicz Jał Jała Jałachiewicz Jałachowska Jałacki Jałajczyk Jałako Jałamow Jałbrykowski Jałbrzychowska Jałbrzykowski Jałcza Jałczak Jałczy Jałczyński Jałczyszyn Jałda Jałdek Jałdyńska Jałec Jałecki Jałeczko Jałek Jałęza Jałgiejczuk Jałgiejczyk Jałgos Jałguszewski Jałka Jałkiewicz Jałkiewicz Jałko Jałkowicz Jałkowski Jałmurzyńska Jałmus Jałmuszewicz Jałmuźniak Jałmuża Jałmużna Jałmużniak Jałmużnik Jałmużny Jałmużyński Jałnich Jałob Jałobitz Jałocha Jałocho Jałochowski Jałocki Jałojda Jałolha Jałomiecki Jałonicki Jałoniecka Jałonka Jałończuk Jałoński Jałosiński Jałoszewski Jałoszyński Jałowa Jałowczak Jałowczyk Jałowica Jałowicki Jałowicz Jałowiczka Jałowiczok Jałowiczor Jałowiec Jałowiecki Jałowienko Jałowietzka Jałowik Jałowiński Jałowka Jałowski Jałowy Jałoza Jałoża Jałożyńska Jałówczak Jałówka Jałówko Jałsuszewski Jałta Jałtoszuk Jałtowski Jałtuchowski Jałtuszczyk Jałtuszewski Jałtuszyk Jałuchowska Jałukowicz Jałunin Jałus Jałusińska Jałuszewski Jałuszka Jałuszkin Jałyński Jałyszczuk Jam Jama Jamak Jamanek Jamas Jamaski Jamaszak Jamaszczyk Jamaszek Jamaszewski Jamba Jambiak Jambicka Jambir Jambor Jambora Jamborek Jambork Jamborowicz Jamborowska Jamborski Jambór Jambrik Jambros Jambrosz Jambroszczak Jambroszczyk Jambrowicz Jambrowska Jambroz Jambrozek Jambroziak Jambroziewicz Jambrozik Jambrozińska Jambrozy Jambroż Jambrożak Jambrożek Jambrożek-Ambrożek Jambroży Jambruszko Jambrzycki Jambul Jambur Jamcewicz Jamcik Jamcowska Jamczak Jamczenko Jamczewska Jamczuk Jamczura Jamczy Jamczyk Jamczyło Jamduła Jamdziol Jamecki Jameczek Jamela Jameliniec Jamelski Jamer James Jameta Jamewicz Jamga Jamia Jamiacki Jamiak Jamiał Jamiałkowski Jamiałowski Jamic Jamicki Jamiczek Jamidłowska Jamiec Jamielak Jamieliniec Jamielita Jamielity Jamiellicha Jamielnek Jamielniak Jamielnik Jamielucha Jamiełkowski Jamiełowska Jamienicha Jamiga Jamik Jamikowski Jamil Jamilewicz Jamilska Jamilucha Jamiła Jamiłkowski Jamiłowski Jamin Jamiński Jamioł Jamioła Jamiołkowski Jamiołowski Jamiół Jamiółkowska Jamirecki Jamirów Jamiróz Jamis Jamiska Jamiszczak Jamiszewska Jamiś Jamiuk Jamius Jamka Jamkie Jamkiewicz Jamko Jamkowicz Jamkowski Jamkowy Jamła Jamłenko Jamma Jammal Jammer Jamn Jamna Jamniak Jamnicki Jamnicz Jamnik Jamniuk Jamno Jamny Jamnycz Jamocha Jamoł Jamont Jamontowicz Jamontt Jamoń Jamońska Jamorek Jamoroga Jamorowski Jamorski Jamosik Jamosz Jamoszak Jamoszczyk Jamoszka Jamoszlik Jamot Jamota Jamowicz Jamowski Jampel Jampich Jampisch Jampoler Jampolski Jampuła Jamra Jamraz Jamrczy Jamro Jamroch Jamrocha Jamrocka Jamrog Jamroga Jamrogiewicz Jamrogowicz Jamrok Jamrorzek Jamrorzy Jamros Jamrosiak Jamrosik Jamrosy Jamrosz Jamroszczak Jamroszczyk Jamroszka Jamroszkiewicz Jamroszuk Jamroś Jamrot Jamrowicz Jamrowski Jamroz Jamrozak Jamrozek Jamrozi Jamroziak Jamroziewicz Jamrozik Jamroziński Jamrozowicz Jamrozy Jamroź Jamroż Jamroża Jamrożak Jamrożek Jamrożkiewicz Jamrożny Jamrożowicz Jamroży Jamrożyński Jamróg Jamrógiewicz Jamrórz Jamrós Jamrószka Jamrów Jamróz Jamróza Jamróź Jamróźkiewicz Jamróż Jamróża Jamróżkiewicz Jamruch Jamrug Jamrugiewicz Jamruk Jamrus Jamruszewska Jamruszka Jamruszkiewicz Jamruszko Jamruś Jamruz Jamruziewicz Jamruź Jamruż Jamrużka Jamry Jamrych Jamryk Jamsheer Jamsiński Jamski Jamszalik Jamszaruk Jamszczykow Jamszewska Jamszolik Jamszoł Jamuchowska Jamuka Jamula Jamulewicz Jamulewska Jamuliniec Jamulska Jamuła Jamułow Jamura Jamurska Jamus Jamusiewicz Jamusik Jamuszewski Jamutka Jamuz Jamuż Jamza Jan Jana Janac Janach Janacha Janachowski Janacz Janaczak Janaczek Janaczyk Janaczyńska Janać Janaitis Janak Janakiew Janakiewicz Janakiewski Janakowski Janalewicz Janalik Jananiec Jananis Jananowska Janarek Janart Janas Janascheck Janasek Janasiak Janasiewicz Janasik Janasiński Janaska Janasz Janaszak Janaszczak Janaszczyk Janaszek Janaszewski Janaszka Janaszke Janaszkiewicz Janaszko Janaszkowski Janaszów Janaś Janaśkiewicz Janaśkowska Janat Janata Janatka Janatos Janatowicz Janatowski Janawa Janc Janca Jancała Jancałowski Jancarczyk Jancarz Jancarzyk Jancel Jancelewicz Jancen Jancerewicz Jancerowicz Jancerz Jancewicz Janci Jancia Janciak Janciara Jancier Jancik Jancin Jancio Janciuk Janckiewicz Janclewicz Janco Jancok Jancon Jancowski Janculewicz Jancura Jancy Jancyk Jancyszyn Jancz Jancza Janczak Janczakowski Janczal Janczalik Janczał Janczała Janczałek Janczan Janczanik Janczar Janczara Janczarczyk Janczarek Janczarski Janczaruk Janczarzyk Janczas Janczek Janczel Janczelewski Janczenia Janczenko Janczenkow Janczerowicz Janczerowska Janczerski Janczew Janczewski Janczewski Janczi Janczik Janczk Janczkiewicz Janczkowski Janczo Janczok Janczołek Janczor Janczorek Janczowska Janczór Janczuk Janczukajtis Janczukajtys Janczukiewicz Janczukowicz Janczukowski Janczulewicz Janczuła Janczułowicz Janczun Janczunski Janczur Janczura Janczurewicz Janczuro Janczurowicz Janczurowska Janczy Janczycki Janczydło Janczyk Janczykowski Janczylik Janczyło Janczyn Janczynowski Janczyń Janczyński Janczys Janczyszyn Janć Janda Jandacka Jandaczek Jandal Jandała Jandborski Jandczak Jande Jandecki Jandeczko Jandek Jandel Jandemal Jander Janderal Janderko Jandernal Jandernalik Jandhof Jandik Jandke Jandl Jando Jandoszek Jandot Jandowska Jandóła Jandrak Jandras Jandraszczyk Jandrecki Jandrejski Jandrek Jandrey Jandrosek Jandrosz Jandrowicz Jandruch Jandrulok Jandrus Jandrusiewicz Jandrusik Jandrusz Jandruszewski Jandryca Jandrysiewicz Jandrysik Jandryszak Jandrzecka Jandrzejczak Jandrzejewski Jandt Jandta Janduda Janduka Jandukin Jandula Jandulski Janduła Jandur Jandura Jandusch Jandutkin Jandy Jandyga Jandyk Jandyka Jandzel Jandziak Jandziaszek Jandzik Jandziński Jandzio Jandziol Jandzioł Jandzis Jandziszak Jandziszek Jandziś Jandzura Jandzyk Jandzyński Janeba Janebek Janec Janecek Janecki Janecko Janeczak Janeczek Janeczek-Jagiellończyk Janeczek-Jagielończyk Janeczk Janeczka Janeczko Janeczkowski Janeda Janedka Janejko Janek Janel Janela Janeli Janelis Janelli Janello Janelt Janeluk Janen Janer Janera Janerałek Janerek Janerka Janerko Janernig Janernik Janerowicz Janerska Janerzek Janes Janesik Janeski Janeszek Janeszik Janeszów Janet Janeta Janetczak Janetomski Janett Janetta Janetzek Janetzki Janetzko Janew Janewa Janewicz Janewski Janez Janezki Janezy Janfolecka Jang Janga Jangar Jangas Jangaś Jange Jangielewicz Jangiewicz Jangl Janglewicz Jangnicka Jangrot Jangsch Jangsz Jani Jania Jania Janiacka Janiaczak Janiaczek Janiaczyk Janiak Janiak Janiak Janiakow Janiakowski Janian Janianiak Janiar Janiarczyk Janiasiak Janiaszczyk Janic Janica Janicek Janich Janicha Janichen Janicki Janicz Janiczak Janiczek Janiczewski Janiczko Janiczuk Janiczura Janidka Janiec Janiech Janiecka Janiejko Janiek Janieka Janiel Janielak Janielewicz Janielita Janielka Janielucha Janieło Janien Janientz Janień Janieszewski Janieta Janietz Janiewicz Janiewski Janiga Janigacz Janik Janika Janik-Firek Janikiewicz Janikow Janikowicz Janikowski Janikowski-Ankowski Janików Janikula Janikulla Janikuła Janilewicz Janilewska Janiluk Janił Janiłowski Janimska Janin Janina Janinak Janinas Janiniak Janinowska Janinów Janiński Janio Janioł Janiołkowski Janiołowska Janion Janionis Janiow Janiowicz Janiów Janirek Janirug Janirzewska Janis Janisa Janisch Janischewski Janisek Janisewski Janisia Janisiak Janisic Janisiewicz Janisik Janisio Janisiów Janiskowski Janisławski Janiso Janisow Janisów Janissek Janisso Janista Janisz Janiszak Janiszczak Janiszczewska Janiszczuk Janiszczyn Janiszek Janiszewicz Janiszewski Janiszka Janiszkiewicz Janiszo Janiszowski Janiszów Janiszta Janiszuk Janiszyk Janiszyn Janiś Janiśkiewicz Janit Janita Janitczka Janitek Janitschek Janitz Janitza Janitzek Janitzke Janitzki Janiuk Janiulis Janiuła Janiurek Janius Janiuszczak Janiuś Janiw Jank Janka Janke Janker Jankewicz Janki Jankicz Jankie Jankiel Jankielewicz Jankielewska Jankiels Jankielska Jankielun Jankielunas Jankiełajć Jankiełojć Jankiełowicz Jankier Jankierski Jankiewicz Jankiewicz-Alarcon Jankilevitsch Jankilewicz Jankisz Jankiw Janklewicz Janklowiak Janklowski Janko Jankojc Jankojć Jankon Jankonis Jankoniuk Jankos Jankosiak Jankoski Jankosz Jankoszewski Jankoś Jankot Jankotowicz Jankow Jankowa Jankowerny Jankowiak Jankowicz Jankowicz Jankowiczuk Jankowiec Jankowiecki Jankowik Jankowski Jankowski Jankowy Janków Janks Janku Jankuć Jankuć-Rudzka Jankulowski Jankułowski Jankun Jankuniec Jankuń Jankur Jankus Jankusz Jankuszew Jankuszyk Jankuś Jankuta Jankutowicz Janna Jannach Jannas Jannasch Jannasz Janneck Jannecka Janni Janny Jano Janoch Janocha Janochowski Janociak Janocik Janociński Janocki Janoczek Janoczko Janoda Janol Janola Janolewicz Janolicz Janoła Janołajtis Janołowska Janonis Janończyk Janor Janora Janorczyk Janorek Janorowski Janorski Janorszke Janorysiewicz Janos Janoschek Janoschka Janosek Janosiak Janosiewicz Janosik Janosik-Bielski Janosińska Janoski Janosz Janosza Janoszak Janoszczak Janoszczuk Janoszczyk Janoszek Janoszewski Janoszka Janoszkiewicz Janoszowska Janoszuk Janoszyk Janoś Janot Janota Janota-Bzowski Janotka Janotta Janotte Janow Janowczyk Janowiak Janowic Janowicki Janowicz Janowicz Janowicz-Marczak Janowiec Janowiecki Janowik Janowitz Janowski Janowski Janoz Janozi Janóg Janór Janósz Janów Janrak Janrczek Janrowski Janroży Janróz Jans Jansa Jansch Janse Jansen Jansiak Jansiewicz Jansik Jansińska Janski Jansohn Janson Janss Janssen Jansson Jansy Jansyt Jansz Janszak Janszek Janszewski Janszke Janszkiewicz Janszta Janszyn Janszyńska Janszys Janś Jant Janta Jantak Janta-Lipiński Jantar Jantarski Jantas Jantaś Jantczak Jantek Jantes Jantka Jantke Jantkiewicz Jantkowiak Janton Jantoń Jantorek Jantorz Jantos Jantosch Jantosiak Jantosik Jantosz Jantoszak Jantoś Jantow Jantowski Jantsch Jantura Jantz Jantzen Jantzik Janu Januajtys Januar January Janucewicz Januch Januchowicz Januchowski Januchta Januchto Januchtowski Januchty Janucik Janucki Januczak Januczek Januczewska Januczkiewicz Januczkowicz Januczkowski Januć Janudi Januga Januk Januka Janukajtys Janukanis Janukiewicz Janukowicz Janul Janulczak Janulczyk Janulek Janulewicz Janulewski Janulin Janulis Janulowicz Januła Janułajtis Janułajtys Janur Janura Janus Janusch Januschewski Januschowitz Janusek Janusewicz Janusiak Janusiewicz Janusik Janusiński Janusionek Janusiowska Janusiuk Janussek Janust Janusz Januszajtis Januszajtys Januszak Januszan Januszaniec Januszanis Januszaniś Januszas Januszczak Januszczal Januszczewicz Januszczok Januszczuk Januszczyc Januszczyk Januszeczek Januszek Januszel Januszenko Januszew Januszewicka Januszewicz Januszewski Januszik Januszka Januszke Januszkiewicz Januszko Januszkowski Januszków Januszonek Januszowic Januszowicz Januszowiec Januszowski Januszt Januszuk-Boklejko Januszyk Januszyn Januszyński Januś Januśkiewicz Janut Januta Janutan Janutka Januz Januziak Januzik Januzyk Janużyk Janwara Jany Janyga Janyk Janykiewicz Janys Janysek Janysik Janyska Janyssek Janyst Janysz Janyszak Janyszek Janyszka Janyszkiewicz Janyszko Janyszkowiak Janyszkowicz Janyszyn Janyśka Janyż Janz Janzen Janzer Janzi Janzik Janzon Janzowski Janzuł Janzura Janżowska Janżura Jap Japa Japał Japan Japczeńska Japczyński Japek Japełski Japiłło Japin Japiński Japka Japkiewicz Japko Japkowski Japola Japoł Japołł Japonieski Japonik Japowicz Japs Japtok Jar Jara Jarabura Jarach Jarachnowicz Jarachowicz Jarachowski Jaracz Jaracz Jaraczek Jaraczewski Jaraczowska Jaraczyński Jarak Jarakowska Jaralczyk Jaraminek Jaramkiewicz Jaramowski Jaranek Jaraniecka Jaraniewska Jaranka Jarankowska Jaranowicz Jaranowski Jarantewicz Jarantowicz Jarantowski Jarań Jarańczyk Jarapacka Jarapud Jaras Jarasch Jaraschek Jarasek Jarasiewicz Jarasik Jarasiński Jarasz Jaraszak Jaraszczak Jaraszczek Jaraszczyk Jaraszek Jaraszewicz Jaraszewski Jaraszkiewicz Jaraś Jaraśkiewicz Jarausz Jarawa Jarawka Jarawski Jaraz Jarazna Jaraźna Jaraźnia Jaraźny Jarażna Jarażny Jarbowska Jarca Jarce Jarcew Jarch Jarchan Jarchański Jarchel Jarchewicz Jarchow Jarciński Jarco Jarcukiewicz Jarcz Jarczaj Jarczak Jarczanek Jarczarek Jarczaszak Jarczaszek Jarczaszyk Jarczek Jarczenia Jarczenko Jarczeńska Jarczewski Jarczkowski Jarczok Jarczoł Jarczowski Jarczuk Jarczukiewicz Jarczyk Jarczykowski Jarczył Jarczyn Jarczynowski Jarczyński Jarczyszyn Jardan Jardanow Jardanowski Jardas Jardasiewicz Jardel Jardych Jardzewski Jardziach Jardziak Jardzińska Jardzioch Jare Jarec Jarecha Jarechowicz Jarechowicz Jarecki Jarecko Jareczek Jareczkowski Jarek Jarem Jarema Jarema Jaremba Jarembski Jaremcia Jaremcio Jaremczak Jaremczenko Jaremczuk Jaremczyk Jaremczykowski Jaremczyszyn Jaremek Jaremek-Kudła Jaremela Jaremen Jaremenko Jaremer Jaremi Jaremiarz Jaremica Jaremicki Jaremicz Jaremiczuk Jaremiejko Jaremienko Jaremij Jaremin Jaremionek Jaremirski Jaremiszyn Jaremka Jaremkiewicz Jaremko Jaremkow Jaremkowicz Jaremkowski Jaremków Jaremowicz Jaremowski Jaremski Jaremtowski Jaremus Jaremy Jaremycz Jaremyn Jaren Jarena Jarenc Jarenczuk Jarenczyk Jarenicz Jareniczuk Jareniowski Jarenkiewicz Jarenko Jarenkowska Jarenowicz Jarentewicz Jarentewitz Jarentowicz Jarentowski Jareń Jareńczuk Jareńczyk Jareński Jaresiewicz Jaresińska Jarest Jaresz Jareszczuk Jareszkiewicz Jareszko Jareś Jareśko Jarewicz Jarewski Jaręba Jarębski Jaręczyk Jarękiewicz Jarętowski Jarfa Jarfas Jarga Jargan Jargań Jargańska Jargar Jargarska Jargarz Jargas Jargasik Jargelewicz Jargełło Jargeło Jargielo Jargielska Jargieła Jargiełło Jargieło Jargiewicz Jargił Jargiła Jargiłło Jargiło Jargla Jargła Jargociński Jargocki Jargolińska Jargoła Jargon Jargoń Jargot Jargowska Jargoz Jargół Jargóz Jargrz Jarguć Jargul Jarguliński Jarguł Jarguła Jargułkiewicz Jargun Jargus Jargusz Jargut Jarguz Jaria Jarich Jarichowicz Jariczek Jaries Jarińska Jaris Jarisz Jariszczak Jarka Jarkabus Jarkabuz Jarkanis Jarkasek Jarki Jarkiewicz Jarko Jarkonowicz Jarkosz Jarkoszkiewicz Jarkow Jarkowicz Jarkowiec Jarkowski Jarkulisch Jarkulisz Jarkun Jarkurzyńska Jarkuszewicz Jarlachewicz Jarlachowicz Jarlaczyk Jarlaczyński Jarlak Jarlecka Jarlej Jarlik Jarliński Jarlo Jarlochowicz Jarłaczyński Jarłomowicz Jarłowiecki Jarłowska Jarłuszewicz Jarma Jarmac Jarmacewicz Jarmach Jarmacki Jarmacz Jarmaczek Jarmaczyk Jarmak Jarmakiewicz Jarmakow Jarmakowicz Jarmakowski Jarmaków Jarmal Jarmalińska Jarmalonek Jarmalski Jarmaluk Jarmał Jarmała Jarmałkiewicz Jarmałkowicz Jarmałowicz Jarmałowska Jarmanowicz Jarmanowska Jarmański Jarmarczyk Jarmarek Jarmark Jarmarkier Jarmarkiewicz Jarmarkowicz Jarmarkowski Jarmarz Jarmasiewicz Jarmasz Jarmaszczuk Jarmaszewicz Jarmaszko Jarmaszuk Jarmaż Jarmenko Jarmerker Jarmiak Jarmicki Jarmickyj Jarmidowicz Jarmiejczuk Jarmierz Jarmiesz Jarmieszczuk Jarmijak Jarmijek Jarmila Jarmilińska Jarmiłko Jarmiłowicz Jarminiak Jarminowski Jarmińczuk Jarmiński Jarmiolińska Jarmiołowska Jarmiółkiewicz Jarmisz Jarmiszczuk Jarmiszewski Jarmiszkiewicz Jarmitowska Jarmitschuk Jarmiż Jarmkowski Jarmo Jarmoc Jarmocewicz Jarmoch Jarmocha Jarmochowska Jarmocik Jarmociuk Jarmoczyk Jarmoć Jarmol Jarmola Jarmolak Jarmolczuk Jarmolczyk Jarmolenko Jarmolenok Jarmoleńko Jarmoleńska Jarmolicka Jarmolicz Jarmolik Jarmoliński Jarmolonek Jarmolski Jarmoluk Jarmoł Jarmoła Jarmołaj Jarmołajew Jarmołkiewicz Jarmołkowicz Jarmoło Jarmołowicz Jarmołowski Jarmołuk Jarmołyszko Jarmon Jarmond Jarmondowicz Jarmoniak Jarmonik Jarmoniuk Jarmontowicz Jarmoń Jarmos Jarmosiewicz Jarmosik Jarmosiuk Jarmosz Jarmoszczuk Jarmoszenko Jarmoszewicz Jarmoszewski Jarmoszka Jarmoszkiewicz Jarmoszkin Jarmoszko Jarmoszuk Jarmoszyński Jarmot Jarmotowicz Jarmotowska Jarmowicz Jarmowski Jarmoz Jarmozik Jarmozy Jarmoż Jarmożek Jarmożewska Jarmół Jarmółkiewicz Jarmółkowicz Jarmółowicz Jarmórz Jarmószka Jarmószyńska Jarmóz Jarmóż Jarmska Jarmuc Jarmucewicz Jarmuch Jarmucha Jarmuchowicz Jarmuchowski Jarmuć Jarmuda Jarmul Jarmulak Jarmulenko Jarmulewski Jarmuliński Jarmulski Jarmuluk Jarmuł Jarmuła Jarmułajew Jarmułek Jarmułkiewicz Jarmułkowicz Jarmuło Jarmułowicz Jarmułowski Jarmunc Jarmundowicz Jarmunkiewicz Jarmunowicz Jarmuntowska Jarmurz Jarmurzewska Jarmurzyński Jarmus Jarmuschewska Jarmusiak Jarmusiewicz Jarmusiewska Jarmusik Jarmusz Jarmuszak Jarmuszczak Jarmuszczuk Jarmuszek Jarmuszenko Jarmuszewicz Jarmuszewski Jarmuszka Jarmuszkiewicz Jarmuszko Jarmuszyński Jarmuśkiewicz Jarmut Jarmutowski Jarmuz Jarmuzek Jarmuziak Jarmuziewicz Jarmuziński Jarmuzyk Jarmuź Jarmuźkiewicz Jarmuż Jarmużak Jarmużek Jarmużewski Jarmużka Jarmużkiewicz Jarmużyk Jarmużyński Jarmyszczak Jarmyszyn Jarna Jarnańczyk Jarnas Jarnaś Jarnat Jarnath Jarnatowicz Jarnatowski Jarnecki Jarnek Jarner Jarnet Jarnga Jarnicki Jarnickyj Jarniczak Jarniewicz Jarniewski Jarnik Jarniński Jarniszewska Jarno Jarnoch Jarnocik Jarnolińska Jarnoł Jarnołkiewicz Jarnołowicz Jarnos Jarnosz Jarnoszuk Jarnot Jarnoth Jarnotłów Jarnotowicz Jarnotowski Jarnowicz Jarnowiecki Jarnowski Jarnóg Jarnót Jarnuczak Jarnul Jarnuła Jarnułowicz Jarnunkiewicz Jarnus Jarnusiewicz Jarnuszak Jarnuszczak Jarnuszek Jarnuszewicz Jarnuszewski Jarnuszkiewicz Jarnuszko Jarnut Jarnutowski Jarny Jarnyk Jaro Jaroc Jarocewicz Jaroch Jarocha Jarochiewicz Jarochim Jarochin Jarochina Jarochniewicz Jarochnowicz Jarochowicz Jarochowski Jarociński Jarociuk Jarocki Jarocz Jaroczek Jaroczewski Jaroczok Jaroczyński Jaroć Jaroda Jarodyk Jarodz Jarodzki Jarogniew Jarol Jarolewski Jarolik Jarolim Jarolimek Jarolin Jaroliński Jarołek Jarołowski Jaroma Jarombek Jaromczak Jaromczuk Jaromczyk Jaromek Jaromerska Jaromi Jaromiak Jaromianik Jaromic Jaromicka Jaromicz Jaromiec Jaromiej Jaromiejski Jaromienczuk Jaromień Jaromieńczuk Jaromierski Jaromij Jaromijak Jaromik Jaromin Jarominczuk Jarominek Jarominiak Jarominiek Jarominik Jarominko Jaromiń Jaromiński Jaromionek Jaromir Jaromirek Jaromirski Jaromirz Jaromis Jaromkiewicz Jaromkin Jaromko Jaromluk Jaromołowicz Jaromołowski Jaromon Jaromoń Jaromoszewicz Jaromowski Jaromski Jaromszewicz Jaromszyński Jaroń Jaronczyk Jaronek Jaroni Jaronia Jaroniak Jaronic Jaronich Jaronicki Jaroniec Jaroniecki Jaroniek Jaronieski Jaroniewski Jaronij Jaronik Jaronim Jaronin Jaronowski Jaroń Jarończuk Jarończyk Jarońko Jarońska Jaroński Jaropa Jaropołow Jarorz Jaros Jarosch Jarosczyk Jarosek Jarosewicz Jarosiak Jarosiewicz Jarosik Jarosińska Jarosiński Jarosiuk Jaroski Jaroskiewicz Jarosław Jarosławcew Jarosławicki Jarosławicz Jarosławiec Jarosławiecki Jarosławów Jarosławski Jaross Jarost Jarostawska Jarosz Jarosza Jaroszak Jaroszcak Jaroszcz Jaroszczak Jaroszczuk Jaroszczyk Jaroszczyński Jaroszek Jaroszenko Jaroszewicz Jaroszewicz-Bortnowski Jaroszewski Jarosz-Jarszewski Jaroszka Jaroszkiewicz Jaroszkin Jaroszko Jaroszkowski Jaroszków Jaroszonek Jaroszowicz Jaroszowiec Jarosztowski Jaroszuk Jaroszuk-Jaroszewski Jaroszuk-Różycka Jaroszyk Jaroszyn Jaroszyński Jaroś Jarośka Jarośkiewicz Jarota Jarotek Jarotta Jarowa Jarowaja Jarowań Jarowczyk Jarowenko Jarowicki Jarowicz Jarowiec Jarowiecki Jarowoj Jarowski Jaroz Jarozik Jaroziński Jarożek Jarożyński Jaróg Jarósz Jarów Jarózek Jaróziewicz Jaróżek Jarpiński Jarpołkiewicz Jarpoń Jarpszczyk Jarpułkiewicz Jarra Jarra Jarrek Jarremkiewicz Jarrett Jarrin Jarry Jarsa Jarsak Jarski Jarsz Jarszak Jarszek Jarszewicz Jarszewska Jarszuk Jarszyński Jartych Jartym Jartyn Jartyniec Jartys Jartyś Jarubas Jarubasz Jarubczak Jarubik Jaruc Jaruch Jarucha Jaruchewicz Jaruchiewicz Jaruchowicz Jaruchowski Jaruchwicz Jarucki Jaruczak Jaruczewska Jaruczyk Jarug Jaruga Jaruk Jarukas Jaruminiak Jaruminowski Jarumiński Jarumiszewska Jarumoniak Jarun Jaruniec Jarunko Jarunt Jaruntowska Jaruńska Jarus Jaruschowitz Jarusel Jarusewicz Jarusiak Jarusiewicz Jarusik Jarusz Jaruszak Jaruszczak Jaruszczyk Jaruszek Jaruszewicz Jaruszewski Jaruszka Jaruszkiewicz Jaruszko Jaruszkowska Jaruszok Jaruszowic Jaruszowicz Jaruszowiec Jaruszowik Jaruszowski Jaruś Jarut Jaruta Jaruzal Jaruzalem Jaruzalski Jaruzel Jaruzelski Jarwan Jarwicki Jarwińska Jary Jarych Jarycha Jarychowicz Jarychowska Jarycki Jaryczewski Jaryczkowski Jarymek Jarymkiewicz Jarymowicz Jarymowski Jaryna Jarynak Jaryniak Jarynicz Jaryniuk Jarynkiewicz Jarynko Jarynowicz Jarynowski Jaryński Jarys Jarysek Jaryst Jarysto Jarystow Jarysz Jaryszak Jaryszek Jaryszew Jaryszewska Jaryszkin Jaryszowicz Jarza Jarzab Jarzabek Jarzabkowski Jarzak Jarząb Jarząbak Jarząbczyk Jarząbek Jarząbińska Jarząbka Jarząbkiewicz Jarząbkowski Jarząbowska Jarząbski Jarzbiński Jarzczewska Jarzczuk Jarzczulewicz Jarzczura Jarzczyk Jarzebiak Jarzebińska Jarzebowicz Jarzebowski Jarzebski Jarzec Jarzecha Jarzecki Jarzek Jarzeło Jarzembczyk Jarzembecki Jarzembek Jarzembiński Jarzembkowski Jarzembowicz Jarzembowski Jarzembski Jarzemczyk Jarzemiszewski Jarzemski Jarzenko Jarzenkowski Jarzeński Jarzewicz Jarzewski Jarzęb Jarzęba Jarzębak Jarzębczyk Jarzębecki Jarzębek Jarzębiak Jarzębiak-Nalepa Jarzębicki Jarzębiec Jarzębina Jarzębiński Jarzębiowska Jarzębkiewicz Jarzębkowski Jarzębowicz Jarzębowski Jarzębski Jarzębski Jarzęcki Jarzęczka Jarzęmbiński Jarzęmbowska Jarzęmbski Jarzina Jarziński Jarzman Jarzmanowski Jarzmicki Jarzmik Jarzmiński Jarzmus Jarznicki Jarzombek Jarzombkowski Jarzombski Jarzowska Jarzowy Jarzuchowski Jarzumbek Jarzutowska Jarzwiec Jarzycki Jarzyga Jarzyk Jarzykiewicz Jarzykowska Jarzyła Jarzyło Jarzym Jarzyma Jarzymbski Jarzymek Jarzymowski Jarzymski Jarzyn Jarzyna Jarzynak Jarzynek Jarzyniak Jarzyniec Jarzyniewski Jarzynka Jarzynko Jarzynkowski Jarzynowski Jarzyński Jarzysek Jarzyszek Jarzyszka Jarzywa Jarża Jarżemski Jarżnicka Jarżyna Jarżyńska Jas Jasa Jasach Jasak Jasakiewicz Jasakow Jasar Jasc Jascek Jasch Jasche Jascheck Jaschek Jascher Jaschewski Jaschik Jaschka Jaschke Jaschko Jaschkowitz Jaschniok Jaschok Jaschonek Jaschull Jasczak Jasczemski Jasczuk Jasczyk Jasecki Jasek Jasella Jasenek Jaseniak Jaseniuk Jasenkajtis Jaseńczuk Jaser Jasernik Jasewicz Jasęk Jasgar Jasiaczek Jasiaczyk Jasiak Jasiakiewicz Jasialek Jasialewicz Jasiana Jasianek Jasianiak Jasianiecka Jasianowski Jasiański Jasiarczyk Jasiączak Jasiątek Jasic Jasica Jasicha Jasichowicz Jasicki Jasicz Jasiczak Jasiczek Jasiczuk Jasiczyk Jasiec Jasiecki Jasieczek Jasieczka Jasieczko Jasiejewicz Jasiejko Jasiek Jasieka Jasiekiewicz Jasiel Jasielczuk Jasielczyk Jasielec Jasielek Jasielewicz Jasielewska Jasielik Jasielis Jasielon Jasieloniec Jasielonis Jasielski Jasieluk Jasielun Jasielunas Jasiełowski Jasiemczyk Jasienek Jasienia Jasieniak Jasienicki Jasieniecki Jasieniewicz Jasieniewski Jasienik Jasieniowska Jasieniuk Jasienkiewicz Jasienkowska Jasienowicz Jasienowski Jasień Jasieńczak Jasieńczuk Jasieńczyk Jasieńczyk-Krajewska Jasieńczyk-Przonka-Zbroż Jasieńko Jasieńków Jasieński Jasierkowski Jasiernia Jasierowska Jasierski Jasiewiak Jasiewicz Jasiewski Jasięga Jasik Jasikajtys Jasikiewicz Jasikowski Jasil Jasilek Jasilewicz Jasilewska Jasilkowski Jasilonis Jasiłek Jasim Jasimczak Jasimowicz Jasimowska Jasimska Jasin Jasina Jasinczak Jasinczuk Jasinek Jasiniak Jasiniecki Jasiniewicz Jasiniewski Jasiniok Jasiniowski Jasink Jasinka Jasinkiewicz Jasinkiewicz-Rostowski Jasinkowski Jasinlewicz Jasinowicz Jasinowski Jasinski Jasinskyj Jasińczak Jasińczuk Jasińczyk Jasińczyk Jasiński Jasiński Jasiobedzki Jasiobędzki Jasiocha Jasioczek Jasiodowska Jasiok Jasioł Jasiołek Jasiołkiewicz Jasiołowski Jasiomek Jasion Jasiona Jasionas Jasionczak Jasionek Jasionek-Jachemiak Jasionis Jasionka Jasionkowski Jasionowicz Jasionowski Jasionowski Jasiontek Jasioń Jasiończak Jasiora Jasiorek Jasiorkowski Jasiorowski Jasiorski Jasiosek Jasioski Jasiota Jasiotek Jasiotr Jasiotrzyński Jasiowek Jasiowicz Jasiowski Jasiók Jasiółek Jasiółkowski Jasiórkowski Jasiórowska Jasiórski Jasiów Jasiówka Jasis Jasiszczak Jasiszczuk Jasita Jasitczak Jasitczek Jasitek Jasiuchna Jasiucka Jasiuczenia Jasiuczewska Jasiuga Jasiujajć Jasiuk Jasiukaić Jasiukait Jasiukaitis Jasiukajc Jasiukajć Jasiukajtis Jasiukajtys Jasiukas Jasiukianiec Jasiukiewicz Jasiukojć Jasiukowicz Jasiul Jasiulak Jasiulaniec Jasiulanis Jasiulek Jasiuleniec Jasiulewicz Jasiulis Jasiulkiewicz Jasiulo Jasiulska Jasiułek Jasiun Jasiunas Jasiuniec Jasiuniewicz Jasiunina Jasiunkiewicz Jasiunkowska Jasiuń Jasiura Jasiurek Jasiurewicz Jasiurka Jasiurkiewicz Jasiurkowski Jasiurowski Jasiurski Jasiuta Jasiutowicz Jasiuwan Jasiuwian Jasiuwienas Jasjan Jask Jaskaczek Jaskalska Jaskał Jaskania Jaskanis Jaske Jaskelewicz Jaskender Jaskernik Jaski Jaskie Jaskiel Jaskielewicz Jaskiełek Jaskier Jaskierka Jaskierna Jaskiernia Jaskierniak Jaskiernik Jaskierny Jaskierski Jaskiewicz Jaskinis Jaskla Jaskler Jaskłowski Jaskmanicki Jasko Jaskola Jaskolak Jaskold Jaskold-Gabszewicz Jaskolka Jaskolla Jaskolski Jaskoł Jaskoła Jaskołcewicz Jaskołd Jaskołka Jaskołowski Jaskonis Jaskoń Jaskor Jaskorowska Jaskorski Jaskorzyński Jaskos Jaskot Jaskow Jaskowiak Jaskowic Jaskowicz Jaskowiec Jaskowski Jaskólak Jaskólecki Jaskólka Jaskólke Jaskólkowska Jaskólla Jaskólski Jaskół Jaskóła Jaskółd Jaskółecki Jaskółka Jaskółko Jaskółkowski Jaskółowski Jaskółów Jaskórzyński Jasków Jaskówców Jaskros Jaskroś Jaskrowski Jaskula Jaskulak Jaskulecki Jaskulewicz Jaskulka Jaskulke Jaskulla Jaskulski Jaskuła Jaskułd Jaskułecki Jaskułka Jaskułke Jaskułko Jaskułkowski Jaskuło Jaskułowski Jaskułów Jaskurzyński Jaskuski Jaskuta Jaslan Jaslar Jaslikowska Jaslon Jasła Jasłak Jasłan Jasłonek Jasłońska Jasłowiecki Jasłowski Jasłyk Jasman Jasmanicki Jasman-Jocz Jasmer Jasmirowska Jasmont Jasna Jasnakowski Jasnas Jasniak Jasniewicz Jasniewski Jasnik Jasnikowski Jasniok Jasniszewski Jasniuk Jasnoch Jasnocha Jasnochowski Jasnogórski Jasnopolski Jasnorz Jasnorzewski Jasnos Jasnosek Jasnosik Jasnosz Jasnoś Jasnota Jasnowiecka Jasnowirski Jasnowitz Jasnowski Jasnus Jasny Jason Jasonek Jasonow Jasonów Jasoń Jasońska Jasowek Jasowic Jasowicz Jasowska Jasówka Jasperska Jasperson Jaspiński Jaspółkowska Jasrząb Jasrząbek Jasrzębski Jass Jassa Jassak Jasschke Jasse Jassek Jassel Jassem Jassen Jasser Jassiejewicz Jassim Jassion Jassowicz Jastak Jastal Jastalski Jastar Jastek Jasteń Jaster Jasterniak Jastkowiak Jastkowski Jasto Jastol Jastolska Jastorek Jastowicz Jastowska Jastrabek Jastrabowicz Jastram Jastran Jastrau Jastreb Jastrebek Jastreboff Jastręb Jastrębowska Jastrębski Jastroch Jastroszewska Jastrowicz Jastrowski Jastrubczak Jastrubecka Jastrun Jastruszewski Jastrzab Jastrzabek Jastrząb Jastrząbek Jastrząbka Jastrząbowski Jastrząbski Jastrzebek Jastrzebowski Jastrzebski Jastrzemb Jastrzembowski Jastrzembski Jastrzemski Jastrzeński Jastrzewski Jastrzęb Jastrzębak Jastrzębek Jastrzębiak Jastrzębiec Jastrzębiec-Baranowska Jastrzębiec-Bobrowski Jastrzębiec-Czepielewska Jastrzębiec-Kaczorowska Jastrzębiec-Kostka Jastrzębiec-Myszkowski Jastrzębiec-Pyszyński Jastrzębiec-Siemiątkowski Jastrzębiec-Święcicki Jastrzębiec-Witowska Jastrzębiec-Zakrzewski Jastrzębiński Jastrzębiowski Jastrzębowski Jastrzębski Jastrzębski Jastrzęmbski Jastrzęmska Jastrzępski Jastrzęska Jastrzykowska Jastrzyński Jastrzyszyk Jasuba Jasudewicz Jasudowicz Jasula Jasulek Jasulis Jasulski Jasuł Jasułowska Jasus Jasutowicz Jasuwienas Jasuwienias Jaswig Jaswiłek Jaswiłowicz Jaswin Jasyk Jasyn Jasynek Jasynka Jasyr Jasz Jaszak Jaszan Jaszcak Jaszcuk Jaszcułd Jaszcyk Jaszcz Jaszcza Jaszczak Jaszczak Jaszczanik Jaszczanin Jaszczańska Jaszczek Jaszczenko Jaszczerski Jaszczerzewski Jaszczewski Jaszczębska Jaszczik Jaszczkiewicz Jaszczok Jaszczoł Jaszczołd Jaszczołt Jaszczor Jaszczorski Jaszczot Jaszczowski Jaszczółd Jaszczółt Jaszczór Jaszczubko Jaszczuk Jaszczuk Jaszczukiewicz Jaszczukowicz Jaszczukowska Jaszczulewicz Jaszczuł Jaszczuła Jaszczułd Jaszczułt Jaszczur Jaszczura Jaszczurek Jaszczurna Jaszczur-Nowicki Jaszcz