<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Moja rodzina

  • Drzewo genealogiczne
  • Ludomir w KL Auschwitz
  • Przemieszczanie się przodków
  • Spis świadków w aktach rodzinnych
  • Zdjęcie z dawnych lat...
  • Taka troszkę retrospektywna wiwsekcja ...
  • Akwarium - młodzieńcza fascynacja i dzień dzisiejszy
  • Akwarium - Rośliny
  • Akwarium - Ryby
  • Tour
  • Akwarium - kwiaty anubiasa i żabienicy - slajdy
  • Moje Pasje - Formuła 1
  • Materializm - słów o nim kilka


  • Akwarium - młodzieńcza fascynacja
    i dzień dzisiejszy


    Kilka miesięcy temu - miałem okazję i ją skrupulatnie wykorzystałem! -  powracając
    do swojej młodzieńczej fascynacji akwarium.

    W niniejszym rozdziale pragnę przedstawić Państwu moją pracę akwarystyczną
    i zapoznać Czytelników z podstawami budowy, funkcjonowania i tej "nieokiełznanej" radości, jaką daje bezpośredni kontakt, chociażby z tak niewielką, namiastką podwodnego świata ...  


    23 listopad 2005 r.




    Opisy pochodzą z wielu wydań czasopisma „Akwarium”, natomiast zdjęcia – własne. 

    „Akwarium inaczej” Jarosław Orzechowski

     

    Około 150 lat temu, jeden z prekursorów ruchu miłośników akwarium, Niemiec Emil Adolf Rossmasler - sławny badacz mięczaków i popularyzator wiedzy przyrodniczej, a w 1848 r. członek parlamentu - zwrócił uwagę na olbrzymie znaczenie, jakie dla przeciętnego człowieka ma prowadzenie akwarium.

    Dowodził on, że akwarium, przenosząc do mieszkania fragment dzikiej, pierwotnej przyrody, pozwala ją. obserwować, a dzięki temu "duch ludzki staje się naturalniejszy, życie zaś ciekawsze i bogatsze" .

    Rossmasler napisał pierwszą szczegółową książkę o słodkowodnym akwarium. Jego pragnieniem było, aby dzięki hodowaniu i obserwacji zwierząt i roślin w ich naturalnym środowisku, udało się uzyskać więź z naturą. Jakże aktualne dzisiaj, kiedy coraz bardziej oddalamy się od przyrody, są hasła Rossmaslera.

    Można by się zastanawiać dlaczego właśnie ryby, a nie psy, ptaki czy koty. Rozsądny człowiek przyzna jednak, że kota czy psa nie sposób porównywać do akwarium, żywego wycinka przyrody z jej osobliwymi przejawami życia zwierząt i roślin. Ryby żyją w akwarium własnym życiem, prawie tak, jak w swoim środowisku naturalnym, natomiast zwierzęta domowe żyją w dużej mierze naszymi przyzwyczajeniami, a ptaki zachowują się w niewoli zupełnie inaczej niż wśród gałęzi drzew. Nie śpiewające, nie szczekające i nie miauczące lecz nieme rybki dostarczają nam o wiele więcej informacji.

    Aspekty dydaktyczne i wychowawcze hodowli rybek są niepodważalne. W szczególności odnosi się to do dzieci i młodzieży. Dzięki obserwacji życia ryb i roślin, dzięki ich pielęgnacji, nasz stosunek do przyrody zmienia się. Zaczynamy rozumieć i kochać, wszelkie przejawy życia. Człowiek, który zrozumie zjawiska zachodzące w przyrodzie nie ośmieli się ingerować w jej prawa. Najlepszym sposobem ochrony przyrody jest zajmowanie się nią, poznawanie jej tajemnic. Akwarium to nie tylko zbiornik z kolorowymi rybkami, ale przede wszystkim bodziec do nauki - poznawania i kształcenia oraz czynnik, mogący mieć duże znaczenie wychowawcze.

    Czy są to jednak wszystkie aspekty, w jakich możemy rozpatrywać akwarium? Otóż nie.

    Dochodzi bowiem jeszcze jeden, bardzo istotny aspekt, a mianowicie... zdrowotny.

    Człowiek podświadomie ucieka do natury, ponieważ tylko ona pozwala mu w pełni odpocząć, a odpoczynek to przecież nasze zdrowie.

    Jest prawidłowością, że najwięcej hodowców i miłośników rybek to mieszkańcy dużych aglomeracji miejskich, gdzie kontakt z przyrodą jest ograniczony lub wręcz uniemożliwiony. Ludzie zmęczeni, zdenerwowani i schorowani, wspaniale odpoczywają przed zbiornikiem z rybkami.

    Niedawno powstała nowa gałąź medycyny zwana "pet psychotherapy" czyli "psychoterapia" przy pomocy zwierząt hodowanych przez człowieka. Zakłada ona, że bliskość zwierzęcia psa, kota czy złotej rybki zmniejsza nasilenie choroby i polepsza stan ogólny pacjenta. Jeden z lekarzy amerykańskich dr James Linch mierzył choremu ciśnienie krwi. W czasie wykonywania tej czynności do pokoju wbiegł pies i zaczął łasić się do pacjenta. Dr Linch spojrzał na sfigmomanometr i zobaczył, że strzałka opada w dół. Wejście psa spowodowało spadek wysokiego ciśnienia krwi. Eksperyment ten powtórzono na większej liczbie chorych nerwowo i cierpiących na niedomogi serca, zarówno ludzi starych jak i dzieci. Ciśnienie zawsze spadało do normalnego lub w pobliże, gdy przy mierzeniu było zwierzę lubiane przez pacjenta. Po opuszczeniu pomieszczenia przez zwierzę ciśnienie znowu powoli się podnosiło.

    Profesor psychiatrii na uniwersytecie w Pensylwanii Aron Kuchar do podobnego doświadczenia użył akwarium z rybkami: u pacjentów, którzy przez 15 min. obserwowali rybki, zbyt wysokie ciśnienie spadło do normalnego, a ich stan ogólny charakteryzował się "pozytywnym neuropsychicznym rozluźnieniem".

    Któż by pomyślał, że malutkie rybki mogą mieć taki wpływ na. psychikę człowieka?!

    Dlaczego przy akwarium wypoczywamy i zdrowiejemy? Chyba dlatego, że rybki pozwalają nam zapomnieć o samotności, dolegliwościach, kłopotach, wzmacniają w nas poczucie odpowiedzialności i wyrabiają świadomość, że jest się komuś potrzebnym, bez czego niełatwo żyć nawet silnym i zdrowym ludziom.

    Ponadto pozwalają na chwile zadumy i refleksji bo przecież nasze światy tak bardzo są do siebie podobne.



    Temat akwarium holenderskiego podejmowano już wielokrotnie, bardzo łatwo jest podać i omówić zestaw dowolnych roślin w dużym zbiorniku, lecz nie znajdzie się już wiadomości o pielęgnacji i urządzeniu akwarium. Omawiam zatem budowę zbiornika, urządzenia techniczne, szatę roślinną i pielęgnację. Przed przystąpieniem do budowy akwarium holenderskiego należy rozwiązać kilka problemów, decydujących o przyszłym powodzeniu uprawy roślin i hodowli ryb w zbiorniku.

      

    USYTUOWANIE ZBIORNIKA W MIESZKANIU

     

    Godna polecenia jest tutaj stara prawda: wybierz najciemniejsze miejsce w pokoju i postaw tam akwarium. W przypadku dużego zbiornika nie zawsze jest to realne, dlatego też wybierać trzeba mniejsze zło i w razie potrzeby zacieniać zbiornik z zewnątrz. Powinno się też zadbać o estetyczną obudowę akwarium, maskującą urządzenia techniczne. Musimy też uświadomić sobie, że nasz zbiornik będzie stosunkowo ciężką konstrukcją (przeciętnie dla akwarium o wymiarach 200 x 50 x 50 cm - woda waży około 450 kg, żwir ok. 120 kg, szkło ok. 80 kg, regał i urządzenia techniczne ok. 80 kg), dlatego też trzeba wziąć pod uwagę wytrzymałość stropu w danym pomieszczeniu. Przyjmuje się, że w budownictwie mieszkaniowym obciążenie użytkowe stropu nie powinno przekraczać 150 kg na metr kwadratowy. I tak np. w pokoju o powierzchni 10 m2 obciążenie użytkowe powinno być mniejsze niż 1500 kg. Na obciążenie to składają się ciężary wszystkich mebli w pomieszczeniu, jak i przebywających w nim osób. Norma ta dotyczy nowego budownictwa, dla starego (w zależności od rodzaju konstrukcji i stopnia zniszczenia belek stropowych) jest przeważnie zmniejszona. Warto też pamiętać, że ścianka działowa w pokoju najczęściej stanowi dodatkowe obciążenie stropu (przyjmuje się, że ok. 50 kg na m2 ścianki). Wszystkie te obciążenia powinny być rozmieszczone w sposób równomierny, dlatego też w przypadku usytuowania naszego akwarium dobrze jest zasięgnąć opinii eksperta budowlanego, co do rodzaju stropu i usytuowania regału.

     

     REGAŁ

     

    Akwarium holenderskie urządzone jest najczęściej w dużym, kilkusetlitrowym zbiorniku. Dlatego też, ważne jest usytuowanie go na stabilnej podstawie. Jest nią zazwyczaj metalowy regał lub specjalistyczna szafka kupiona razem ze „szkłem”

    Wysokość regału powinna być tak dobrana, aby oczy oglądającego znajdowały się w połowie wysokości akwarium lub nieco poniżej osi. W przypadku osoby siedzącej wysokość regału wynosi 0,7-1,0 m, dla osoby stojącej 1,3-1,5 m. Długość i szerokość regału powinny być nieco większe od wymiarów dna zbiornika. Oczywiście akwarium nie wolno stawiać bezpośrednio na elementach nośnych. Jako podłoże pod zbiornik stosujemy np. warstwę filcu, wykładzinę podłogową, styropian lub inny miękki materiał.

     

    TŁO

    Należy też zadbać o jednolite tło. Najprostszym rozwiązaniem tła w akwarium jest pomalowanie płyty styropianowej na kolor czarny lub brązowy. W handlu dostępnych jest także wiele tapet, które przyklejamy do ścianki akwarium wykorzystując wazelinę lub gęsty olej.

     

    ZBIORNIK

    Akwaria holenderskie, dawniej wykonywane jako zbiorniki ramowe, dzisiaj są przeważnie klejone. Przy dobieraniu grubości szyb posługujemy się tabelą:

     

    Grubości szyb przy konstrukcji akwarium

     
    Wysokość
     
     
    Długość cm
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    (cm)
    30
    40
    50
    60
    80
    100
    120
    150
    200
    250
    300
    350
    --
    -
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    30
    3,5
    3,5
    4
    4
    4,5
    4,5
    4,5
    4,5
    4,5
    4,5
    4,5
    4,5
    40
    -
    4,5
    5
    5
    5,5
    6
    6
    6
    6
    6
    6
    6
    50
    -
    -
    6
    6
    7
    7
    7,4
    7,5
    8
    8
    8
    8
    60
    -
    -
    -
    7
    8
    8
    8,5
    9
    9
    9
    9
    9
    80
    -
    -
    -
    -
    9
    10
    11
    11
    12
    12
    12
    12
    100
    -
    -
    -
    -
    -
    12
    12
    13
    14
    14
    14
    15

    Na wzmocnienie stosuje się paski szkła o tej samej grubości co ścianki zbiornika. Długie listwy usztywniające najlepiej jest przykleić do dłuższego boku przed przystąpieniem do klejenia akwarium, pozostałe usztywnienia dopiero po sklejeniu zbiornika. Przyjmuje się, że szerokość wzmocnień powinna być większa od siedmiokrotnej ich grubości.

    Na akwarium holenderskie polecamy zbiornik o wymiarach 200 x 50 x 50 cm lub 140 x 50 x 50 cm.

    Oczywiście zachęcam do kupienia gotowego zbiornika – ma gwarancję i unikniemy kłopotliwego procesu przygotowywania szkła oraz klejenia !

     

     

    OGRZEWANIE

     

    W zbiornikach typu holenderskiego bardzo ważną sprawą jest właściwa temperatura wody. Musi być ona o kilka stopni Celsjusza wyższa niż woda mająca temperaturę pokojową. Można tego dokonać stosując popularne grzałki akwarystyczne większej mocy ze względu na dużą objętość akwarium. Niekonwencjonalnym rozwiązaniem problemu ogrzewania jest ogrzewanie denne z wykorzystaniem drutu grzejnego, ułożonego na dnie akwarium pod podłożem i drenażem. Zaleta. tego ogrzewania to przede wszystkim bezpieczeństwo użytkownika uzyskane przez zasilanie drutu grzejnego napięciem zmiennym 24 V. Ma to również korzystny wpływ na wzrost roślin, ponieważ temperatura podłoża nie jest niższa niż temperatura wody w zbiorniku (tzw. problem zimnego dna). Jeżeli wykorzysta się dodatkowo termoregulator do sterowania transformatora zasilającego, uzyskuje się doskonały system ogrzewania.

    Dobór grzałki w zależności od różnicy temperatur pomiędzy temperaturą pokojową, a oczekiwaną w akwarium:

     

    poj. akwa.

    +2 st C

    +4 st C

    +6 st C

    +8 st C

    40

    8,5

    15

    25

    35

    60

    10

    25

    35

    45

    80

    13

    30

    40

    50

    100

    15

    30

    50

    60

    130

    20

    35

    60

    75

    180

    25

    50

    70

    95

    200

    30

    55

    75

    100

     

     

    ŚWIATŁO

     

    Prawidłowa pielęgnacja roślin akwariowych wymaga od hodowcy niezbędnego minimum wiedzy z zakresu różnych dziedzin nauki. Podstawowymi (obok botaniki) są: hydrobiologia, elektronika, chemia, fizyka. A zatem, każdy, kto pragnie, by jego rośliny rosły, ładnie wyglądały i rozmnażały się, winien poznać w różnych aspektach środowisko życia roślin. Ogólnie można uważać, iż życie roślin zależy od trzech czynników: wody, światła, pod

    łoża. Znaczenie światła w hodowli roślin można rozpatrywać w trzech aspektach: - jakość widma światła - intensywność światła - długość naświetlania. W przyrodzie natężenie światła mieści się w dużych przedziałach; na odkrytym terenie, przy jasnym niebie, w południe, latem, natężenie przekracza 100 000 Ix, na odkrytym obszarze bez słońca - 1000, w czasie pełni księżyca 0,2-0,5, w bezksiężycową noc 0,0003 Ix.

     

    Decydując się na akwarium holenderskie, w którym posadzimy kilkaset roślin, musimy zapewnić prawidłowe oświetlenie, spełniające wymagania wybranych gatunków roślin.

    Wegetacja tropikalnych roślin akwariowych zależy od natężenia i składu spektralnego światła oraz długości dnia w akwarium. Oświetlona roślina asymiluje dwutlenek węgla i wydziela tlen, natomiast pozbawiona światła pobiera z wody tlen i wydziela dwutlenek węgla. Punkt kompensacyjny określa stan równowagi, gdy fotosynteza osiąga wartość równą oddychaniu i jest on różny dla różnych gatunków. Ogólnie rzecz biorąc, dla roślin przydatne jest tylko promieniowanie w zakresie 250-800 nm widma elektromagnetycznego, z tego najważniejsze dla procesów fotosyntezy jest światło niebieskie i niebieskozielone (420-500 nm) oraz czerwone (650-670 nm) absorbowane przez zielony chlorofil.

    Istotna jest odpowiednia proporcja światła. Łodygi wydłużają się gdy występuje nadmiar światła w zakresie 640-780 nm (promieniowanie czerwone), natomiast przewaga światła niebieskiego w zakresie 420-500 nm powoduje "krzaczenie się" rośliny, skracanie międzywęźli, lepszy rozwój systemu korzeniowego oraz zwiększenie ilości chlorofilu powodującego zielone zabarwienie liści.

        
    Trudno tutaj radzić jaki zestaw oświetlenia jest najbardziej odpowiedni.
     

    Stosowane przez nas świetlówki są wymieniane regularnie co kilka miesięcy (typ flora do 8 miesięcy). Świetlówki starsze nie dają już odpowiedniego widma. Po 4-6 miesiącach następuje obniżenie sprawności o 20%. Jako reflektory odblaskowe stosujemy ekrany pomalowane na biało farbą olejną lub emulsyjną. Można również użyć folii aluminiowej. Należy jednak zrobić otwory wentylacyjne do chłodzenia świetlówek, albowiem wydzielające się ciepło może spowodować spieczenie się roślin najbliższych powierzchni wody.

    Przykładowo, gdy objętość zbiornika wynosi 500 I (ok. 400 I objętości wody), uprawiamy rośliny, które wymagają wysokiej intensywności światła (1 W/I) i akwarium pozbawione jest lustra odblaskowego, musimy zainstalować świetlówki o mocy 400 W.

    Warto tu pamiętać, że intensywność światła w toni wodnej jest o wiele mniejsza niż na jej powierzchni. Ważny jest również rozstaw świetlówek. Przy kącie padania mniejszym niż45° promienie świetlne zostają w dużym stopniu rozproszone. Godzinę załączania możemy ustalić dowolnie, w zależności od indywidualnych potrzeb. Natomiast godzinę wyłączania - co podkreślamy - należy ustawić tak, aby długość dnia w akwarium (tzn. czas świecenia świetlówek) wynosiła minimum 12 godzin, a maksimum 16 godzin. Wynika to z długości dnia w strefach klimatycznych skąd pochodzi większość roślin akwariowych. Poza tym rozwój glonów jest wtedy najwolniejszy.

    Jakość światła ma szczególną wartość przy ocenie przydatności różnych sztucznych źródeł.

    Intensywność światła ma podstawowe znaczenie dla roślin akwariowych, które uprawiane są przeważnie w środowisku o małej intensywności światła. Z chwilą gdy intensywność światła spada poniżej tzw. punktu kompensacji, ubytki asymilatów w procesie oddychania i innych procesach metabolicznych, przewyższają zyski powstałe w procesie fotosyntezy: rośliny przestają rosnąć, tracą liście itp.

    Długość naświetlania ma dla poszczególnych gatunków różne znaczenie. Jedne gatunki nie wykazują reakcji na długość naświetlania, inne natomiast reagują bardzo ostro. Należy jednak pamiętać, aby doświetlając rośliny, zapewnić im przynajmniej 8-godzinny okres ciemności, niezbędny do prawidłowego wzrostu. Okres ciemności musi przypadać codziennie na te same godziny. Naświetlanie ciągłe, bądź zbyt krótkie (2-4 godziny ciemności) powodują chlorozę, a nawet gnicie roślin. Chcąc właściwie hodować rośliny, trzeba znać ich potrzeby świetlne, szczególnie w różnych porach roku.

    Charakterystyka źródeł światła stosowanych w akwarystyce. Źródła światła stosowane w akwarystyce można podzielić ze względu na sposób wytwarzania światła - na dwie zasadnicze grupy:

    - żarówki, w których wyzyskano zjawisko świecenia rozżarzonego drutu wolframowego na skutek przepływającego prądu elektrycznego,

    - lampy wyładowcze, w których wyzyskano zjawisko świecenia, wywołane wyładowaniem elektrycznym w gazach i parach metali - przy czym w wielu przypadkach poprawy barwy światła lub zmianę długości promieniowania uzyskuje się, stosując odpowiednie luminofory.

     

    W grupie pierwszej mieszczą się żarówki konwencjonalne tzw. głównego szeregu o mocach od 15 do 500 W. Bańka żarówki jest napełniona gazem szlachetnym - argonem, chroniącym żarnik przed utlenianiem. Lampy żarowe emitują dużo energii w zakresie podczerwieni. W zakresie światła foto-syntetycznie aktywnego, promieniowanie lamp jest niewielkie, co świadczy o ich małej przydatności w hodowli roślin. Do grupy żarówek należy zaliczyć także żarówki halogenowe, w których domieszka związków jodu i bromu umożliwia stosowanie wyższych temperatur żarzenia, a więc uzyskanie lepszej skuteczności świetlnej. Skład spektralny lamp jest bardzo różny i zależy od metalu dodawanego w postaci jodku do par gazu szlachetnego, w którym następuje wyładowanie, oraz od rodzaju gazu. Pozytywne wyniki uzyskuje się z lampą halogenową w której użyto związku litu. Żarówki tego typu mogą być stosowane przy oświetleni u bardzo dużych zbiorników wodnych.

    Druga grupa obejmuje pozostałe źródła światła, z których powszechnie są stosowane świetlówki. Świetlówka, pod względem budowy i kształtu, znacznie różni się od innych źródeł światła.

     

    Przykłady kolorystyki przy zastosowaniu różnych świetlówek o temperaturach barwowych:

          
                             Temp. barwowa 3000 K                                       Temp. barwowa 4000 K

          
                      Temp. barwowa 5000 K                                       Temp. barwowa 6500 K

                                                               źródło http://saurama.aqua-web.org/index.htm

              Pamiętajmy także, że:
              światło słoneczne w godz. 9-15      5400-5900 K
              światło słoneczne przed godz. 9      ok. 4800 K
              światło słoneczne po godz. 15        ok.  4900 K
             
    dzień pochmurny                            ok. 7000 K
                           źródło: http://republika.pl/witsla/oswietlenie.htm

        2700 K - barwa bardzo ciepłobiała ( żarówka )
        3000 K - barwa ciepłobiała
        4000 K - barwa biała
        5000 K - barwa chłodnobiała
        6500 K - barwa dzienna


     


    Woda


    Rośliny i ryby, którymi zasiedlamy akwarium pochodzą z różnych biotopów. Wynika stąd, że mają one różne wymagania co do ilości światła i parametrów fizyko-chemicznych wody.

    Najważniejsze z nich to: temperatura, twardość ogólna i węglanowa, zawartość tlenu, dwutlenku węgla, związków azotu, odczyn pH oraz potencjał oksydo-redukcyjny rH.

    Rośliny zanurzone w wodzie pobierają dwutlenek węgla (C02), który jest w niej rozpuszczony. W większości wód naturalnych znajduje się swobodny oraz mniej lub bardziej związany chemicznie dwutlenek węgla. Nie wszystkie zanurzone w wodzie rośliny potrafią w jednakowym stopniu asymilować związany dwutlenek węgla (np. z jonu HC03, który powstaje w wyniku dysocjacji kwaśnego węglanu wapnia Ca(HC03)2). Niekiedy nie zdajemy sobie sprawy, że część roślin, które sadzimy w akwarium, rośnie w naturalnym środowisku nad wodą i tylko okresowo są w niej zanurzone. Tak się dzieje z wieloma echinodorusami, kryptokorynami, anubiasmi itp.

    Innym kłopotem w przyswajaniu CO2 przez rośliny jest "stojąca woda". Badania prowadzone w optymalnych warunkach oświetlenia, temperatury i nasycenia związkami węgla wykazały, że w "stojącej wodzie" rośliny po krótkim czasie zaczynały głodować. Konieczne więc jest omywanie liści przez wodę. Można to zasymulować przez napowietrzanie lub skierowanie dyszy filtra na np. długi bok w akwarium. Intensywność fotosyntezy wzrasta wtedy od ok. 5% do 35%. Ruch wody uzyskujemy przez zastosowanie filtra dennego, który ma tę zaletę, że dostarcza systemom korzeniowym i podłożu tlen, uniemożliwia tym samym powstawanie siarkowodoru przez blokowanie rozwoju bakterii beztlenowych. Dość kłopotliwą sprawę stanowi dozowanie dwutlenku węgla. CO2 dozujemy przynajmniej dwa razy dziennie. Trzeba pamiętać, że CO2 blokuje pojemność tlenową krwi ryb. Dlatego ważny jest dla nich stosunek tlenu do CO2. Jeżeli stężenie CO2 wzrasta powyżej 20-50 ppm(części na milion), to minimalne stężenie tlenu musi być podwojone w stosunku do normalnej wartości, poprzez dodatkowe intensywne dotlenianie wody. Szkodliwy dla ryb jest zarówno niedobór jak i nadmiar tlenu - szczególnie powyżej 300% normalnej zawartości.

    W akwarium największe znaczenie ma tlen produkowany przez rośliny i glony w ciągu dnia. W nocy, przy braku światła, fotosynteza ustaje, a odbywa się oddychanie, prowadzące do tzw. porannego minimum tlenowego. Aby ograniczyć jego skutki należy usuwać z akwarium rozkładające się rośliny, odchody i resztki pokarmu, które też zużywają tlen. Jeśli to nie pomoże można zastosować na noc dodatkowe napowietrzanie.

    W wodzie znajdują się również substancje azotowe. Pojawiają się one w

    wyniku rozkładu przez bakterie białek i mocznika - obecnych w kale, moczu, rozkładającym się pokarmie. Proces ten prowadzi do powstania toksycznego amoniaku (NH3), który z wodą tworzy wodorotlenek amonu (NH4OH). Zwykle 0,2-0,5 mg amoniaku w 1 litrze wody jest wystarczające do zabicia większości ryb. W wyniku działalności pewnych gatunków bakterii, amoniak utlenia się do dwutlenku azotu (N02), który dalej utlenia się do mniej trującego trójtlenku azotu (N03). Proces ten, zwany jest procesem samooczyszczania wody. Jest też możliwy proces odwrotny, tzn, redukcja N03 poprzez N02 do NH np. w przerybionym akwarium, z długo niezmienianą wodą. Z tego nieco przydługiego wywodu, wynika konieczność systematycznej, najlepiej cotygodniowej wymiany 20-25% wody z akwarium na wodę świeżą, o tej samej temperaturze. Dodatkowym wnioskiem jest to, że płukanie wkładów filtrów wewnętrznych powinno odbywać się w temperaturze0 nie wyższej niż 30-40°C, aby nie zabijać pożytecznych gatunków bakterii.

    Aby uniknąć zatrucia ryb, powinno się systematycznie mierzyć ilość amoniaku rozpuszczonego w wodzie. Można to uczynić za pomocą specjalnych testów zawierających wskaźniki.

     

    PODŁOŻE I FILTRACJA


    Jako podłoże w naszych zbiornikach stosujemy obojętny chemicznie żwir o zróżnicowanej granulacji w poszczególnych warstwach.

     














    30 listopad  - 4 grudzień 2005 r.

    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005