<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Lata 1939 - 1947 Informacje

  • Pod komendą "Gozdawy" 1 VIII - 4 X 1944 r.
  • 3 Berliński Pułk Piechoty nazwiska A - J
  • 3 Berliński Pułk Piechoty nazwiska K - P
  • 3 Berliński Pułk Piechoty nazwiska R - Ż
  • Sturmwind - Wicher
  • 18 Kołobrzeski Pułk Piechoty
  • 22 Pułk Artylerii Lekkiej
  • 36 Łużycki Pułk Piechoty
  • 5 Kołobrzeski Pułk Piechoty
  • 38 Pułk Artylerii Lekkiej
  • 49 Pułk Piechoty
  • AK Lwów - wycinek południowo-wschodni
  • Płońsk i Ziemia Płońska w walce z dwoma okupantami 1939 – 1956
  • 2 Berliński Pułk Piechoty nazwiska A - J
  • 2 Berliński Pułk Piechoty nazwiska K - O
  • 2 Berliński Pułk Piechoty nazwiska P - Ż
  • Kołobrzeg - marzec 1945
  • 29 Pułk Piechoty
  • 32 Budziszyński Pułk Piechoty
  • 1 Brygada Artylerii Armat
  • 26 Drezdeński Pułk Piechoty nazwiska A - N
  • 26 Drezdeński Pułk Piechoty nazwiska O - Ż
  • 40 Pułk Artylerii Lekkiej
  • Ludobójstwo w województwie tarnopolskim
  • 15 Pułk Piechoty
  • Tajne nauczanie w powiecie koneckim
  • 16 Kołobrzeski Pułk Piechoty nazwiska A - J
  • 16 Kołobrzeski Pułk Piechoty nazwiska K - O
  • 16 Kołobrzeski Pułk Piechoty nazwiska P - Ż
  • 17 Pułk Piechoty
  • 37 Pułk Piechoty
  • 25 Pułk Piechoty
  • Bataliony Chłopskie na Rzeszowszczyźnie
  • 9 "Drezdeńska" Dywizja Piechoty
  • Powiat rypiński 1939 - 45
  • 4 brygada artylerii przeciwpancernej
  • 34 Budziszyński Pułk Piechoty
  • 11 Pułk Piechoty
  • Polegli w walce z UPA
  • 37 Pułk Artylerii Lekkiej
  • Kaźń profesorów lwowskich - lipiec 1941
  • Miejsca pamięci narodowej - Janowiec Wielkopolski
  • 28 Pułk Piechoty
  • Suwalszczyzna 1939 - 44 Nazwiska A - Ł
  • Suwalszczyzna 1939 - 44 Nazwiska M - Ż


  • Bataliony Chłopskie na Rzeszowszczyźnie


    (opracowanie własne)

    Książka "BCh na Rzeszowszczyźnie – dokumenty, relacje wspomnienia” Pani Weroniki Wilbik- - Jagusztynowej, zawiera wiele interesujących informacji o powstaniu i działalności Batalionów Chłopskich na Rzeszowszczyźnie w latach 1939 - 45.

     



    Walki i dywersje Batalionów Chłopskich  oraz terror okupanta na terenie podokręgu BCh "Rzeszów"



    Poniżej przedstawiam Listę (z niezbędnymi wykreśleniami) zawierającą notki o osobach wymienionych w książce.
    Lista zawiera
    691 osób

     

    W załączeniu wykaz użytych skrótów w tekście.

     

     

     Proszę Czytelników o nadsyłanie biografii wyszczególnionych osób.


    Abramowski Edward Józef - (1869-1918), filozof, socjolog, działacz II Proletariatu, współorganizator PPS i Tow. Kooperatystów, w ostatnich latach życia propagował socjalizm bezpaństwowy, organizował spółdzielczość.
    Adamczak Anna - ("Astra"), instruktorka ZK w pow. przeworskim.
    Adamczak Jan - , mieszkaniec Gaci Przeworskiej, 1943 zastrzelony przez Niemców w czasie pacyfikacji wsi
    Adamczak Feliks ("Szczęsny") - , kmdt BCh w pow. przeworskim, (1944) zginął zabity skrytobójczo
    Albrecht Janusz - , szef sztabu ZWZ, (1941) aresztowany pr2iez gestapo, wypuszczony na wolność, skazany wyrokiem sądu polowego

    Anders Władysław - (1892-1970), gen. polityk emigracyjny, w czasie pierwszej wojny świat. warmii rosyjskiej, (1939-40) internowany w ZSRR, (1941-42) nacz. dca armii polskiej organizowanej w ZSRR, (1943-45) dca 2 Korpusu Polskiego we Włoszech, (1944-45) p.o. nacz. wodza PSZ na Zachodzie, pozostał na emigracji 
    Andrzej - , mieszkaniec wsi Mostki, pow. niżański, członek pierwszego oddziału partyzanckiego na tym terenie 428.
    Anioł Emilia - , członkini kierowo LZK w pow. przemyskim


    Anioł Stanisław
    - kmdt BCh gm. Domaradz, pow. brzozowski, dca OS BCh

    ps. „AGREST" /młodszy brat Wawrzyńca - "Wawela"/
    ur.03.05.1914r. w miejscowości Golcowa pow. Brzozów, w rodzinie chłopskiej Jana i Katarzyny zd. Obłój. Szkołę powszechną ukończył w rodzinnej miejscowości. Wraz z bratem Wawrzyńcem prowadzili 3-hektarowe gospo¬darstwo rolne. Służbę wojskową odbył w pułku ułanów w Stryju, uzyskując stopień kaprala. Był członkiem Stronnictwa Ludowego od 1937 r., następnie prezesem koła SL w Golcowej. Brał udział w kampanii wrześniowej, dostał się do niewoli. Wydostawszy się z niewoli powrócił do rodzinnego domu. Rozpoczął prace podziemną w konspiracyjnym ruchu ludowym "Roch", kolportując prasę podziemną. Następnie został komendantem dużego plutonu BCH w Golcowej Różance. Później dowodził Oddziałem Specjalnym LSB a następnie w komendzie obwodu pełnił obowiązki szefa łączności. W czasie dowodzenia oddziałami BCH przeprowadzał sabotażowo-dywersyjne akcje przeciwko okupantowi na terenie całego powiatu i poza nim. Rozbrajał Niemców, niszczył dokumenty kontyngentowe i spisy ludności, unieruchamiał maszyny i urządzenia pracujące na potrzeby okupanta jak: tartaki, młyny, mleczarnie, garbarnie. Zaopatrywał działaczy konspiracji w podrobione dokumenty.
    Jesienią 1944 r. został aresztowany przez UB. Więziony w Rzeszowie, następnie został wywieziony transportem kolejowym ze stacji Bakończyce /na obrzeżach m. Przemyśla/ w okropnych warunkach, do łagrów w głąb ZSSR. Przebywał w łagrach Nowosybirska, Stalinogorska, Irkucka, bez wyroku sądowego przez okres trzech lat, tylko dlatego, że był Polakiem patriotą, żołnierzem BCH. W 1947 r. powrócił do kraju w stanie "ruiny zdrowotnej". Nawet najbliżsi go nie poznali. W karcie repatriacyjnej był zapis: ,,w wyniku zawieruchy wojennej znalazł się na terytorium ZSSR". Bardzo bolało go to zakłamanie; gdyż niewinnego, zabrano go z domu, skuto, torturowano i głodzono, wywieziono na Sybir, gdzie współwięźniowie umierali masowo z głodu, wycieńczenia - i to nazwano „zawieruchą wojenną".
    Mawiał: „Bezprawie, oszustwo, podłość. Ta nieludzka ziemia i zesłańcy wołają o pomstę do nieba".
    Po długim leczeniu i rehabilitacji rozpoczął pracę jako instruktor rolny, uzupełniając wykształcenie w technikum rolniczym. Był agronomem w gminie Domaradz i Haczów w pow. Brzozów. Stale był inwigilowany przez UB i SB, nawet po wyzwoleniu. Kiedy Stronnictwo Ludowe wysunęło jego kandydaturę na posła do sejmu, pseudo-robotnicza partia PZPR, podstawiając fałszywych świadków, sfingowała fałszywe oskarżenie wobec niego - jakoby w latach 1945-1946 , brał udział w napadach rabunkowych na miejscowych rolników. Odbył się proces sądowy, zarzut wobec jego absurdalności upadł, gdyż w tym czasie przebywał w obozie na terenie ZSSR - co wykazał dokumentami. Cóż z tego, że został uniewinniony - inicjator osiągnął swój cel. Było już po wyborach. Chodziło o to, by utrącić ludowca, cieszącego się dużym poparciem społeczności lokalnej.
    Tego podłego postępku, komunistom "niby Polakom", Sybirak Stanisław nigdy nie darował, gdyż były to metody zniewalające naród. Po przejściu na emeryturę przeniósł się wraz z żoną Zofią, do Rzeszowa, gdzie zamieszkiwały trzy ich córki: Adela po mężu Nowak, Danuta po mężu Ataman, Krystyna po mężu Michalska.
    Zmarł 22.07.2004r.,pochowany na cmentarzu w Rzeszowie-Wilkowyji,

    Działalność Stanisława „Agresta" opisana jest w publikacjach książkowych
    „Golcowa" autor B. Gajewski str 59
    „Ruch ludowy w Małopolsce i na Śląsku" J.Marcinkiewicz, A.Fitowa str. 662,
    „Domaradz-wieś nad Stobnicą"- B.Gajewski str. 297
    „Bataliony Chłopskie 1940-1945 J.Gmitruk, P.Matusek str. 121
    W Kleszczach czerwonych-: Garbacz,A.Zagórski str.170.

    Opracował: E. Anioł - bratanek „Agresta"



    Anioł Wawrzyniec
    - ("Wawel"), działacz SL w pow. brzozowskim, członek trójki pow. "Rocha" na tym samym terenie 

    ps. „WAWEL"' - ur.08.08.1899r. w miejscowości GOLCOWA pow. Brzozów, w rodzinie chłopskiej. Był synem Jana i Katarzyny zd. Obłój. Ojciec Jan dwukrotnie emigrował za ocean do Ameryki za chlebem".
    Jako najstarszy syn, od najmłodszych lat prowadził z ociemniałą matką, a potem z żoną Marią i bratem Stanisławem, trzy hektarowe gospodarstwo rolne. Poznał bardzo dobrze smak "biedy galicyjskiej".
    Do czasu uzyskania niepodległości przez Polskę, ukończył szkołę ludową /powszechną/. Służbę wojskową odbył w podoficerskiej szkole artylerii w Toruniu, uzyskując stopień kaprala. W 1939r. jako żołnierz brał udział w kampanii wrześniowej. Po rozbiciu jego oddziału i demobilizacji wrócił do rodziny włączając się w konspiracyjne struktury ruchu ludowego i Batalionów Chłopskich. W okresie międzywojennym od 1926r. działał w ruchu ludowym, zakładał koła, organizował manifestacje, strajki rolne, zwłaszcza po zjednoczeniu stronnictw chłopskich w 1931r. Od 1932r. aż do wyzwolenia był sekretarzem koła SL w Golcowej. Brał udział w największej manifestacji chłopskiej w Starosielcach w 1936r. Za swą działalność był kilkakrotnie aresztowany.
    W 1942r został członkiem powiatowej "trójki" Rocha i pozostał w niej aż do wyzwolenia. Organizował i brał udział w akcjach o charakterze partyzanckim, przeciwko okupantowi, paraliżując jego działania restrykcyjne i administracyjne. Zwalczał kolaborantów, szpicli i donosicieli współpracujących z okupantem. Udzielał schronienia działaczom niepodległościowym tropionym przez okupanta, jak: delegatowi Rządu dr Kęckiemu, czy przewodniczącemu "trójki" dr Dżuli.
    W jego domu mieściła się komenda powiatowa Batalionów Chłopskich. Tam się odbywały; planowania akcji, odprawy, spotkania kurierów, podział prasy podziemnej. Był odważnym i oddanym sprawie niepodległościowej żołnierzem BCH, działaczem chłopskiego ruchu ludowego.
    W okresie okupacji prowadził tajne kursy przysposobienia rolniczego we własnym domu, dla młodych rolników, wykładając im podstawy wiedzy rolniczej z zakresu; uprawy ziemi, gleboznawstwa, nawożenia i nasiennictwa. tym samym szerzył kulturę rolną i przysposabiał następców do przejęcia gospodarstw, często po brakujących rodzicach/wywózki, obozy, aresztowania rozstrzelania. W domu posiadał znaczny zbiór bibliotekarski, książki udostępniał sąsiadom rolnikom, przez co podnosił poziom wiedzy środowiska wiejskiego.
    Za swą działalność otrzymał odznaczenie „ Srebrny Krzyż Zasługi" W działalność konspiracyjno - kurierską zaangażowane były jego dzieci: córka Janina ps. „Czarna" - po mężu Kucharska, syn Bolesław oraz żona Maria - działaczka „Zielonego Krzyża". Córka Irena po mężu Suchorabska i syn Eugeniusz byli za młodzi do działań konspiracyjno-sabotażowych czy kurierskich, jednak przesiąkneli na wskroś atmosferą domu, a patriotyzm „wyssali z mlekiem matki".
    Pod koniec życia „Wawel" przeniósł się z córką Janiną i żoną do m.Brzozów gdzie zmarł 21.08.1974r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Brzozowie.


    Działalność Wawrzyńca Anioła opisana jest w wielu publikacjach książkowych jak: „Bataliony Chłopskie w Małopolsce i na Śląsku"- autor W. Jekiełek str.29, 55, 63 ,64.
    „Golcowa" autor B. Gajewski – str. 58 wiersz20-31,str.59-wiersz 32-41 „Ruch ludowy w Małopolsce i na Śląsku 1939-1945 autor J. Marcinkowski, A. Fitowa str.656, 661, 662.


    Opracował: E. Anioł - syn „Wawela"


    Araszkiewicz Stanisław
    - ("Jastrzębiec"), działacz PSL "Wyzwolenie", (193135) członek RN SL, (1933-35) członek NKW SL, (1928-35) członek ZG ZMW RP "Wici", podczas okupacji członek Kom. Gl. BCh, dyr. depart. odbudowy w Deleg. Rządu
    Arciszewski Tomasz - (1877-1955), działacz PPS, min. w rządzie Daszyńskiego i Moraczewskiego, (1919-31) we władzach naczel. PPS, od 1931 przewod. CKW PPS, (1939-44) we władzach nacz. PPS WRN, (1944-45) premier rządu emigracyjnego
    Augustynowicz Henryk - , leśniczy, członek AK w pow. kolbuszowskim'
    Babiarz Jan - , członek kom. gm. BCh w Wiązownicy-Szówsku
    Babiarz Stanisław - ("Dzik"), członek druż. BCh z Dąbrówek, pow. łańcucki
    Baczka Maria - , sanitariuszka ZK, pow, przeworski
    Bagińska Agnieszka - ("Jedyna"), ("Małgosia"), kierow. ZK pow. kolbuszowskiego, członkini trójki pow. LZK
    Bagiński Józef - , zca szefa wywiadu w kmdzie BCh pow. kolbuszowskiego
    Bal Mikołaj - , członek druż. BCh w pow. przeworskim, (1944) ranny w walce z Niemcami, zmarł
    Bal Wojciech - , gajowy w lasach nienadowskich, pow. przemyski
    Balalowa Katarzyna - ("Rzepicha") działaczka SL w Krakowskiem, przewod. trójki LZK w okręgu VI, współpracowniczka "Wiadomości Kobiecych"
    Balcer Stanisław - ("Ślebodny") (1906-1972), nauczyciel, (1943-44) członek redakcji "Wieści" i "Świata Młodych", (1944) redaktor "Biuletynu Oświatowego"
    Balcerówna Maria - , członkini LZK z Pełkiń, pow. jarosławskiego
    Banach Kazimierz - ("Emil"), ("Józef Rosnowicz"), od 1922 członek PSL "Wyzwolenie", (1928-32) prezes ZG ZMW RP "Wici", (1932-34) prezes Wołyńskiego ZMW (1935-39) v-prezes ZG CZMW "Siew", 1939 współorganizator "Racławic", od 1940 w CKRL, (1942-43) delegat rządu na Wołyń, od maja 19.44 szef wychowania i propagandy w Kom. Gł. BCh redaktor "Ku Zwycięstwu", (1944) "Zywią i Bronią"
    Banat Józef - ("Warski"), działacz ZMW RP "Wici" i SL w pow. brzozowskim, (1941) kmdt BCh, (1942-44) przewod. pow. trójki "Rocha" w tym samym pow.
    Bańka Andrzej - , mieszkaniec Ostrowów Baranowskich, (1943) zastrzelony w więzieniu w Rzeszowie
    Bańka Franciszek - ("Belina"), dca plut. BCh w pow. kolbuszowskim
    Bańka Jan - ("Młotek") organizator partyzantki w pow. kolbuszowskim, (1942-44) kmdt OS BCh
    Bar Józefa -
    Bar Wojciech -
    Baran Józef - ("Motor"), (1941) w ZWZ, (1942) w BCh, (1942-44) szef łączności i wywiadu w kom. BCh pow. rzeszowskiego, (1944-45) sekretarz ZMW RP "Wici" w woj. rzeszowskim
    Baran Walenty - ("Watra") dzialacz ZMW RP "Wici" w pow. łańcuckim, (1942-44) kmdt BCh obw. łańcuckiego, (1944) kmdt LSB w tym samym obwodzie, (1944) zginął w nie wyjaśnionych okolicznościach
    Bartnik Jan - ("Jan Mantysa") członek BCh z Brzózy Stadnickiej, (1942) w jego domu mieścił się punkt rozdzielczy prasy konspiracyjnej, (1943-44) prowadził archiwum kmdta BCh podokręgu rzeszowskiego
    Basak Zdzisław - , członek KZMP, podczas okupacji w GL, w oddziale partyzanckim "Iskra"

    Beck Józef
    - [1894-1944], legionista, płk dypl. art. WP, polityk sanacyjny.

    Ur. 04 X 1894 w Warszawie, syn Józefa – Alojzego /działacza socjalistycznego/ i Bronisławy z Łuczkowskich. Początkowo uczył się w domu rodzinnym w Limanowej, potem w I Wyższej Szkole realnej w Krakowie, gdzie w 1912 zdał egzamin maturalny uzyskując świadectwo dojrzałości. Od 1912 studiuje na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej. W 1913 przeniósł się do akademii Eksportowej w Wiedniu.
    31 VIII 1914 jako szeregowiec wstępuje do Legionów Polskich z przydziałem do 1 plutonu 1 baterii I dyonu artylerii. Od 04 X 1914 otrzymał stopień celowniczego. Uczestniczył w walkach w Krapatach. W I 1915 awansowany do stopnia kpr. i przeniesiony 1 plutonu 1 baterii. 21 III 1915 ze względu słabego zdrowia przeniesiony do kadry artylerii.09 X 1915 mianowany chor. art. i pełnił funkcję oficera baterii dział 37 mm. Następnie służy w 2 baterii. Awansowany na stopień ppor. art. 01 V 1916. Wyróżnił się 4-6 VII 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką w czasie, której został kontuzjowany. Od 02 I 1917 do 16 I 1917 przebywał na I kursie Szkoły Strzeleckiej Rembertowie.
    Po kryzysie legionowym w VII 1917 został we IX 1917 z Legionów zwolniony i wcielony do armii austriackiej. Od X do XII 1917 przebywał na kursie w szkole oficerów rezerwy w Bratysławie, po czym przydzielono go do dowództwa artylerii w Sopran. Następnie urlopowany dla kontynuowania studiów na Politechnice Lwowskiej. Nawiązuje kontakt z POW i pod ps. „Halicki” zostaje wysłany do III Korpusu Polskiego na Ukrainę. Działał kolejno w Kijowie, Moskwie i Orle, gdzie kilkanaście dni dowodził polskim pułkiem. Po zajęciu miasta przez bolszewików powrócił do Kijowa, a następnie do Odessy i Płaskirowa, skąd przedostaje się do Lublina. Z rozkazu płk E. Rydza-Śmigłego sformował w XI 1918 baterię konną, którą dowodził do II 1919 w walkach z Ukraińcami. 17 XII 1918 mianowany por. art. Następnie członek misji wojskowej negocjującej przepuszczenie przez Besarabię 4 DP gen. L. Żeligowskiego. W okresie od 16 VI 1919 do 30 XI 19199 uczestniczył w wojennym kursie Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie. W 1920 pełnił funkcję szefa wydziału w Oddziale II Sztabu Generalnego. Zweryfikowany w stopniu mjr sł. st. art. z starszeństwem od 01 VI 1919. W 1921 był wojskowym ekspertem dla uporządkowania spraw polsko-litewskich w Brukseli. Następnie od I 1922 do 1923 zajmował stanowisko attache wojskowego przy poselstwie polskim w Paryżu i Brukseli. Odwołany w 1923 zostaje przeniesiony do rezerwy. Podejmuje wówczas pracę w charakterze buchaltera w Banku Wiedeńskim.
    W 1924 ponownie powołany do czynnej służby wojskowej. Awansowany ze starszeństwem 15 VIII 1924 do stopnia ppłk sł. st. art. i przydzielony do 5 dak. Ukończył w okresie od 01 XI 1924 do 15 X 1925 IV kurs doszkalający MSWoj. w Warszawie. Następnie od 18 X 1925 zostaje szefem sztabu 2 DK, a następnie szefem wydziału w Biurze Ścisłej rady Wojennej. Podczas przewrotu majowego w 1926 opowiedział się po stronie marsz. J. Piłsudskiego. Mianowano go szefem sztabu GO gen. G. Orlicza-Dreszera. Od VI 1926 szef gabinetu ministra Spraw wojskowych marsz. J. Piłsudskiego. Przeniesiony w stan nieczynny. 25 VIII 1930 został wicepremierem e rządzie J. Piłsudskiego. 04 XII 1930 objął stanowisko ministra Spraw Zagranicznych. Z dniem 1 I 1931 awansowany do stopnia płk dypl. art.
    Od 02 XI 1932 do 30 IX 1939 był ministrem Spraw Zagranicznych w rządach A. Prystora, J. Jędrzejewicza, L. Kozłowskiego, W. Sławka, M. Kościałkowskiego-Zyndrama oraz S. F. Składkowskiego. Należał do najbliższych i najbardziej cenionych współpracowników marsz. J. Piłsudskiego i realizatorem jego wizji w polityce zagranicznej.
    W latach 1935-1939 był senatorem z okręgu wyborczego w Warszawie.
    Podczas kampanii wrześniowej 1939 po sowieckiej agresji 17 IX 1939 w nocy z 17/18 IX 1939 przekroczył granicę Rumuni, gdzie został internowany. Przebywał kolejno w Slanie Moldovana, a od X1939 do I 1940 w Braszov, potem we wsi Snagor k/Bukaresztu. Latem 1940 przeniesiony do m. Dobroseti. 20 X 1940 usiłował bezskutecznie zbiec z obozu. Od XI 1940 do IV 1943 internowany w Bukareszcie, potem we wsi Stănesti, gdzie przebywał m. in. z gen. T. Kasprzyckim.
    Ciężko chory na gruźlicę zmarł 05 VI 1944 w Stănesti. Pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Warszawie.
    Odznaczony m. in. Orderem Orła białego, VM kl. 5, Polonia Restituta 1 i 4 kl., KN z mieczami, KW 3x, ZKZ.
    Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa miał syna Andrzeja, Drugi raz żonaty z Jadwigą z Salkowskich Burhardt-Bukacką.
      (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Bednarz Zygmunt - ("Feniks"), ppor. Zca kmdta plac. AK Niebylec w pow. rzeszowskim
    Bemben Józef - , działacz ZMW RP "Wici" w pow. przeworskim, (1940-43) członek trójki pow. "Rocha"
    Bemben Tadeusz - , działacz ZMW RP "Wici" i SL w pow. przeworskim, w czasie okupacji w konspiracyjnym ruchu ludowym
    Bertold Edward - ("Kosynier") dzialacz ruchu ludowego, czlonek oddzialu partyzanckiego BCh "Lipy" na Zasaniu, (1944) czlonek NKW SL, min. rolnictwa i reform rolnych w Rządzie Tymczasowym RP.
    Białoskórski Antoni - , czlonek OS BCh w pow. tarnobrzeskim
    Białożytówna - Stefania ("Stefania"),członkini trójki pow. LZK w Brzozowskiem.
    Bieda Antoni - , dzialacz ZMW RP "Wici" i SL, (1941) kmdt BCh w pow. brzozowskim, (1942) aresztowany i zamordowany przez gestapo
    Bieda Jan - (,,-Cis") członek trójki "Rocha" w pow. brzozowskim
    Bieda Stanislaw - czlonek OD AK w pow. rzeszowskim.
    Bielak Franciszek - ("Sokól"), ("Dobry"). członek BCh w pow. niżańskim, (1943) dca oddzialu partyzanckiego "Lipy" na Zasaniu, (czerwiec 1944) kmdt oddzialu partyzanckiego BCh wchodzącego w skład 1 Brygady im. Ziemi Lubelskiej, (wrzesień 1944) kmdt MO w Nisku
    Bielas Michal - , czlonek BCh z pow. jaroslawskiego, (1945) zabity w czasie walk z banderowcami
    Bieniek Stanisław - ("Szela"), zca dcy oddzialu partyzanckiego GL w Południowej Lubelszczyźnie

    Bittner Ludwik
    [ 1892-1960], legionista, oficer sł. st. WP, płk sł. st. piechoty [1927], żołnierz konspiracji SZP/ZWZ/AK, gen. bryg. [1943], ps. „Baza”, „Dunio”, „Halka”,„Krakowiak”, „Rot”, „Tarnowski”, „Tereid”. Więzień NKWD.
    Kmdt Okręgu ZWZ/AK Lublin 1 IV 1941- I 1943.

          Ur. 24 IV 1892r. w Stanisławowie, syn Ludwika Jana / pracownika kolei/ i Marii z d. Drozdowska. Uczeń szkoły realnej we Lwowie i Stanisławowie, gdzie w 1911r. otrzymał świadectwo dojrzałości. W latach 1911-1914 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 1914 studiował również filozofię na UJ. Od 1912r. czynny w Związku Strzeleckim, gdzie ukończył szkołę podoficerską.
          W sierpniu 1914r. wstępuje w Krakowie do Legionów Polskich. Dowodzi sekcją potem d-ca plutonu w III batalionie 2. pp II brygady. Od listopada 1916r. w stopniu por. dowodzi kompanią na kursach oficerskich w Ostrowi Maz. i w Zegrzu. Po tzw. kryzysie przysięgowym w lipcu 1917r. jest dowódcą 5 kompanii 2. pp Polskiej Siły Zbrojnej w Ostrowi Maz.-Komorowie. Od listopada 1918r. w Wojsku Polskim. Uczestniczył w opanowaniu Dęblina gdzie został pierwszym dowódcą miejscowego garnizonu. Od XII 1918r. dowodzi batalionem zapasowym 34. pp, od VI 1920 był szefem Sekcji Piechoty w Departamencie I MSWoj., a od VIII 1920 d-cą 34 pp i okresowo dowódcą garnizonu Białą Podlaska. W stopniu mjr-a brał udział w szeregach 34 pp w wojnie polsko-bolszewickiej 1920r. Dowodzi batalionem zapasowym pułku. Po wojnie zweryfikowany w stopniu ppłk ze starszeństwem 1 VI 1919r. Do stopnia płk awansowany 1 I 1927r. W VI 1930 mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej 5. DP a w XI 1938 pomocnikiem dowódcy KOP. W kampanii wrześniowej 1939r. zastępca d-cy grupy KOP, działającego w składzie SGO „Polesie” gen. bryg. F. Kleeberga.
    W konspiracji SZP-ZWZ-AK od X 1939r. w Warszawie. Początkowo od IV 1940 szef Biura Inspekcji KG ZWZ. Przeniesiony w IV 1941r. na stanowisko k-dta Okręgu ZWZ/AK Lublin. Funkcję k-dta pełni do I 1943r. W dniu 11 I 1943r, mianowany przez KG AK pełnomocnikiem d-cy AK ds. wcielenia BCh, jednocześnie inspektor KG AK na Okręg AK Lublin. Funkcję sprawuje do lipca 1944r. Rozkazem NW z 24/25 III 1943r. mianowany gen. brygady ze starszeństwem 20 III 1943r. Od lipca 1944r. d-ca odtwarzanej w AK 9. Podlaskiej DP AK formowanej w rejonie Białej Podlaskiej. W dniu 14 VIII 1944r. aresztowany przez NKWD i po kilkudniowym pobycie w areszcie NKWD w Lublinie wywieziony samolotem ze Świdnika do Moskwy gdzie został uwięziony w więzieniu Lefortowo. Od IX 1944 więziony w obozie w Charkowie, a później w Diagilewie i Griazowcu. Repatriowany do Polski 4 XI 1947r. przez Brześć. Mieszkał w Warszawie. Pracował w Warszawie do czasu przejścia na emeryturę w 1957r. Od XI 1957r. wiceprzewodniczący Głównej Komisji Weryfikacyjnej, a od IX 1959 wiceprzewodniczący RN ZBOWiD. Zmarł w Warszawie 24 I 1960r. Pochowany w kwaterze 24 A na Cmentarzu Powązki w Warszawie.
    Odznaczony VM kl. IV i V kl. 5, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Niepodległości, ZKZzM.
    Żonaty z Anielą Haliną z d. Rychłowska. Z tego związku miał syna Macieja ur. 1923 żołnierza AK, zamordowanego w okresie okupacji przez Niemców w 1944.

     (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Błachut Stanislaw
    - ("Kabel"), kmdt OS BCh w pow. przemyskim
    Blajda Wladyslaw - , żolnierz BCh z pow. jarosławskiego, (1945) zabity w walce z banderowcami
    Boratyn Boleslaw - ("Ryś"), czlonek OS BCh w pow. przemyskim
    Boratyn Kazimiera - , członkini kierow. LZK w pow. przemyskim
    Borowiec Antoni - ("Pal") działacz ZMW RP "Wici" i SL, (1940) w ZWZ, (1941 -1943) w BCh, kmdt w pow. rzeszowskim, (czerwiec 1943) poszukiwany przez gestapo
    Borowiec Ignacy - , brat komendanta BCh z pow. rzeszowskiego (czerwiec 1943) zamordowany w czasie pacyfikacji wsi Siedliska
    Borowiec Paweł - , ojciec kmdta BCh pow. rzeszowskiego (czerwiec 1943) zamordowany w czasie pacyfikacji wsi Siedliska
    Borowicz Czesław - ("Zapomniany") dzialacz SL (jesień 1943) członek trójki "Rocha" w pow. kolbuszowskim
    Botwina Maria -
    Botwina Jan -
    Bowarówna Aniela -
    Breowicz Wojciech - , działacz i pisarz ludowy, (1932) wyemigrował do Brazylii, w czasie II wojny świat. w armii gen. Wł. Sikorskiego, po zakończeniu działań wojennych zadeklarował się po stronie Polski Ludowej

    Broniewski Władysław
    [1897-1962], legionista, oficer rez. piech. WP, kpt. [1919], poeta, tłumacz literatury rosyjskiej i niemieckiej, czołowy przedstawiciel polskiej poezji rewolucyjnej, autor wierszy lirycznych.

    Ur. 17 XII 1897 w Płocku w rodzinie inteligenckiej o tradycjach patriotycznych. Syn Antoniego i Zofii z Lubowidzkich. Uczęszczał do gimnazjum w Płocku, gdzie był współzałożycielem półtajnej drużyny skautów. W 1915 w wieku 17 lat wstępuje ochotniczo do Legionów Polskich. Przydzielony do 4 pp Leg. walczył pod Jastkowem na Lubelszczyźnie, gdzie jego pułk poniósł ciężkie straty w walce z Rosjanami. Walczył na szlaku bojowym Legionów na froncie Wołyńskim. Po kryzysie legionowym w VII 1917 uwięziony w Szczypiornie. Zwolniony z obozu zdał jako ekstern maturę. Działa w POW. Następnie od 1918 studiuje na UW w Warszawie. Bierze udział w pracach Niezależnego Związku Młodzieży Socjalistycznej. W 1920 wstępuje ochotniczo do wojska i bierze udział w szeregach 1 pp Leg. w wojnie polsko-bolszewickiej. Za okazane męstwo na polu walki został odznaczony VM kl. 5 i KW 4x. Zweryfikowany po wojnie w stopniu kpt. rez. z starszeństwem od 1 VI 1919 z przydziałem do 1 pp Leg. w Wilnie. Po demobilizacji w 1921 kontynuuje studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie studiował filozofię. W latach późniejszych w kadrze oficerów piechoty jako oficer pospolitego ruszenia. Ewidencyjnie podlegał PKU Warszawa - III. Po odzyskaniu niepodległości niezadowolony z reform w powojennej Polsce stawał się coraz bardziej radykalny w swoich poglądach i w konsekwencji po śmierci prezydenta Gabriela Narutowicza w XII 1922, zbliżył się do KPP. W 1923 członek pierwszego zarządu ZNOS „Życie”. Debiutował w 1923 na łamach prasy literackiej. W latach 1925-1936 sekretarz redakcji „Wiadomości Literackich”. Ogłosił w 1925 tom poezji Wiatraki. Był współpracownikiem pism lewicy „Nowej Kultury”, „Dźwigni” i „Miesięcznika Literackiego”. W 1930 w ramach przeprowadzanych aresztowań wśród działaczy opozycji był aresztowany i osadzony z J. Hemplem i Aleksandrem Watem w areszcie miejskim w Warszawie. Dzięki interwencji gen. Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego – b. adiutanta marszałka J. Piłsudskiego i ówczesnego d-cy 1 Dywizji Kawalerii i k-dta garnizonu warszawskiego odzyskuje w 1931 wolność. Powstał wówczas wiersz Rozmowa z Janem. W 1939 otrzymał nagrodę literacką Związku Zawodowego Literatów Polskich. W obliczu zagrożenia najazdem niemieckim opublikował w 1939 słynny wiersz Bagnet na broń. We IX 1939 zgłasza się na ochotnika do wojska. Przejechał z Warszawy przez Lublin i Lwów do Tarnopola. 12 IX 1939 został przydzielony do Ośrodka Zapasowego 28 DP w Zbarażu. Po agresji sowieckiej 17 IX 1939 nie mógł się z tym pogodzić, że sowieci napadli na Polskę, czemu dawał wyraz w swojej późniejszej więziennej twórczości, spisanej po IX 1941. Przebywał wówczas we Lwowie, gdzie w XII 1939 sprowadził Marię Zarębińską, z którą od 1938 był w nieformalnym związku.
    W tym czasie sowieccy okupanci rozpoczęli politykę pozyskiwania polskich intelektualistów. Wielu literatów, zwłaszcza o poglądach lewicowych /Jerzy Borejsza, Mieczysław Jastrun, Jan Kott, Stanisław Jerzy Lec Julian Przyboś/ oczekując wojny niemiecko-sowieckiej i obawiając się represji NKWD, zaczęło pod wpływem Wandy Wasilewskiej ściśle współpracować z władzą sowiecką. Władze sowieckie rozpoczęły wydawanie polskojęzycznego Czerwonego Sztandaru – gdzie publikował on również do I 1940 przedwojenne wiersze poety. Jednak nie identyfikował się on z linią programową tego czasopisma, próbował jednak wykorzystać je do przypomnienia „sprawy polskiej” nieobecnej w polityce sowieckiej. Sądził, że przebywając na terenach zajętych przez Sowietów będzie mógł publikować swoje wiersze. Jednak cenzura sowiecka nie dopuściła do druku jego utworów o treści patriotycznej. Dał do druku słynny wiersz Żołnierz polski, który nie został również opublikowany.
    W dniu 24 I 1940 zostaje aresztowany przez NKWD razem z Aleksander Watem i innymi literatami w lwowskiej restauracji Ognisko Inteligencji w zorganizowanej przez NKWD prowokacji. 27 I 1940 w Czerwonym Sztandarze ukazał się spreparowany przez NKWD tekst, podpisany pod groźbą aresztowania przez Witolda Kolskiego, człowieka o nieposzlakowanej w środowisku opinii pt. Zgnieść gadzinę nacjonalistyczną, w którym autor szkalował w stylu stalinowskim aresztowanych literatów i uzasadniał ich aresztowanie motywami kryminalnymi.
    Więziony w areszcie śledczym na Zamarstynowie. Trzymał się jednak dzielnie i kategorycznie odmówił współpracy z NKWD. W V 1940 został przewieziony do więzienia na Łubiance w Moskwie, gdzie przesiedział 13 miesięcy. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej wywieziono go do Saratowa, potem do Ałma – Aty, gdzie został zwolniony z więzienia 07 VII 1941 po podpisaniu układu Sikorski-Majski.
    Po odzyskaniu wolności wstępuje do armii polskiej formowanej w ZSRR pod dowództwem gen. W. Andersa. Pracował w ambasadzie polskiej w Kujbyszewie. W 1942 ewakuowany z oddziałami polskimi do Iranu, później z II Korpusem Polskim przez Irak trafił do Palestyny. Do Polski wrócił w 1945 po długich wahaniach związanych z wiezieniem sowieckim i aplikowanymi w Palestynie antysowieckimi wierszami.
    Po powrocie do Polski tworzył początkowo poezję polityczno-propagandową, później utwory refleksyjne o motywach osobistych. Śmierć córki Anki /Joanny/ 1 IX1954 wywarła ogromny wpływ na poetę. Stworzył wtedy cykl wierszy, porównywany z Trenami Jana Kochanowskiego.
    Wydał tomiki wierszy; Wiatraki /1925/, Dymy nad miastem/1927/,Troska i pieśń /1932/, Krzyk ostateczny /1939/, Bagent na broń /1943/, Drzewo rozpaczające /1945/, Wiersze warszawskie, Nadzieja /1951/, Anka /1956/. Jego twórczość inspiruje twórców muzyki popularnej. W 2006 wydano kompilację pt. Broniewski, na której znajdują się utwory współczesnych artystów z tekstami poety.
    Zmarł w Warszawie 10 II 1962. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
    Był odznaczony za wojnę z bolszewikami: VM kl. 5 i KW 4x, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 oraz po 1945 Orderem Budowniczych Polski Ludowej i Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

      (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Broźbar Jacek
    - , działacz ZMW RP "Wici" w pow. przeworskim, wiceprezes ZW Lwowskiego ZMW RP "Wici"
    Bróż Franciszek - ("Jałowiec"), członek ZMW RP "Wici" w pow. łańcuckim, (1940) w ZWZ, (1941) w BCh, (1942) kmdt OS BCh w pow. łańcuckim

    Brydak Edward
    Józef [1901-1978],prawnik, oficer rez. WP [1925], żołnierz konspiracji ZWZ/AK, kpt., ps. „Andrzej”, „Bór”, „Korab”, „Ludwik”, „Socha”, „Stefan”.
    Kmdt Obwodu ZWZ/AK Rzeszów – Okręg Kraków ZWZ-AK. /VIII 1941-V 1944/

          Ur. 9 VI 1901 w Rzeszowie jako syn Józefa i Agnieszki. Do 1916 uczeń szkoły handlowej w Rzeszowie. W 1916 uciekł z domu do stacji zbornej Legionów w Piotrkowie Tryb. z zamiarem wstąpienia do Legionów Polskich. Z powodu wieku nie zostaje przyjęty. 1 XI 1918 jako uczeń szkoły handlowej wstępuje ochotniczo do 1 pp Ziemi Rzeszowskiej. 17 XI 1918 przydzielony do 4 kompanii studenckiej 1 batalionu pp Leg. w szeregach 5 pp Leg. wyjeżdża z Przemyśla pociągiem na odsiecz Lwowa. Walczy na Snopkowie i Łyczakowie.  Dnia 25 XII 1918 ranny w boju na Pasiekach. Po krótkiej kuracji w szpitalu 13 I 1919 zdemobilizowany. Następnie ponownie w szeregach 5 pp Leg. Przeszedł przeszkolenie wojskowe w Ostrowi Maz. i jako st. legionista z 5 pp Leg. w składzie 1 Dywizji Legionów przeniesiony na front wojny polsko- bolszewickiej. Uczestniczy w walkach m.in. o Wilno, Święciany, Bracław. W stopniu kpr. był zastępcą d-cy 1 plutonu 7 kompanii 2 bat. 5 pp Leg. Dowódcą plutonu był wówczas Stefan Musiałek – Łowicki. Był żołnierzem Polskiego Korpusu Posiłkowego na Łotwie. Później ponownie na froncie ukraińskim. Bierze udział w wyprawie na Kijów. Był dwukrotnie ranny. Odznaczony 2x KW. W XII 1920 zostaje zdemobilizowany z WP i powraca do Rzeszowa.
    W 1922 był współorganizatorem Koła Młodzieży Wiejskiej przy SL w Staromieściu k/ Rzeszowa. W 1924 jako eksternista zdał egzamin maturalny w II Gimnazjum im. Kazimierza Morawskiego w Przemyślu. W latach 1924-1925 był kierownikiem 7 klasowej szkoły powszechnej w Dworcu pow. Słonim, woj. nowogródzkie. Był osadnikiem wojskowym. Awansowany do stopnia ppor. posp. ruszenia 1 VII 1925. Ewidencyjnie podlega PKU Rzeszów. Następnie zapisał się na Wydział Prawa UJ w Krakowie. W okresie studiów brał aktywny udział w życiu akademickim w Bratniej Pomocy Studentów UJ, był prezesem Akademickiego Koła Rzeszowiaków. Po ukończeniu studiów prawniczych powraca do Rzeszowa. W 1932 mianowany sędzią grodzkim w Rzeszowie. Od 1932 prowadzi aktywną działalność społeczną, był prezesem Koła TSL oraz członkiem ZG TSL. Zorganizował w Rzeszowie bibliotekę i czytelnię TSL. Był tez członkiem PPS. Za działalność społeczną przed 1939 zostaje odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. W 1939 posiadał stopień ppor. rez. z kategorią D.
          We IX 1939 wraz z rodziną ucieka przed Niemcami aż do Beresteczka, skąd po zakończeniu działań wojennych wraca do Rzeszowa. Od 22 IX 1939 jest ławnikiem w komisarycznym zarządzie miasta Rzeszowa. Zwolniony z tego stanowiska 25 X 1939 przez niemieckiego komisarza miasta dr Hahna. Potem podjął pracę w Sądzie Grodzkim w Rzeszowie. Od X 1939 czynny w konspiracji niepodległościowej. Początkowo związany z grupą konspiracyjną kierowaną przez ppłk K. Heilman – Rawicza, z którego polecenia tworzy zręby konspiracji na terenie powiatu i miasta Rzeszowa.
    W IV 1940 po ucieczce z więzienia w Sanoku i przybyciu do Rzeszowa Łukasza Cieplińskiego z nominacją na k-dta Obwodu ZWZ Rzeszów, zostaje jego zastępcą. W okresie masowych aresztowań dokonywanych przez Gestapo w 1940 był aresztowany, lecz po przesłuchaniu zwolniony. W VIII 1941 po objęciu przez Cieplińskiego funkcji k-dta Inspektoratu ZWZ Rzeszów, zostaje k-dtem Obwodu ZWZ/AK Rzeszów. Funkcję sprawuje do V 1944. Był inicjatorem i współredaktorem pierwszych numerów gazetki konspiracyjnej „Na Placówce”.
    Był awansowany do stopnia por. rez. a następnie kpt. rez. W V 1944 został przeniesiony na stanowisko II zastępcy k-dta inspektoratu AK Rzeszów. W okresie „Burzy” dowodził bezpośrednio oddziałami AK na terenie obwodu rzeszowskiego i zastępował inspektora „Pługa” /Cieplińskiego/ w całości dowodzenia. Od IX 1944 referent polityczny. Aresztowany przez kontrwywiad I Frontu Ukraińskiego w szkole zawodowej TSL w Rzeszowie. Więziony 22 I 1945 w więzieniu NKWD przy ul. 3 Maja, w budynku dawnego starostwa. Po zwolnieniu objął funkcję kwatermistrza w dywizji formowanej w porozumieniu z Sowietami przez ppłk dypl. Kazimierza Putka ps. „Zworny”.20 II 1945 w czasie ponownego aresztowania sztabu dywizji, ze „Zwornym” na czele, przy ul. Sobieskiego, zbiegł wyskakująć przez okno. W IV 1945 wraz z grupą operacyjną Związku GospodarczegoSpółdzielni Rzeczypospolitej „Społem” udał się do Prus Wschodnich gdzie uczestniczył w zorganizowaniu PPS w woj. olsztyńskim. Pełnił tam pod nazwiskiem Andrzej Bugajski funkcję I-szego sekretarza KW PPS. Powołany na członka WRN w Olsztynie i wybrany posłem do KRN. W I 1946 ujawnia się przed komisją dla b. AK i powraca do rodowego nazwiska. W V 1946 powraca do Rzeszowa, gdzie objął funkcję sekretarza okręgowego Związku zawodowego Pracowników Spółdzielczości. Pracuje jako nauczyciel w Liceum,a następnie Technikum Ekonomicznym w Rzeszowie. Działa społecznie w zarządzie Okręgu PTTK. Przewodniczący Woj. Sądu Partyjnego PPS.
          W X 1948 został usunięty z PPS i wszystkich stanowisk jako prawicowiec i rewizjonista. W latach 1951-52 prowadził w Rzeszowie kancelarię adwokacką. W 1953r. w wyniku represji politycznych zostaje skreślony z listy adwokatów. W latach 1953-1956 był kierownikiem Delegatury w Rzeszowie Zarządu Urządzeń Turystycznych w Warszawie. Jako kierownik tej delegatury ożywił ruch turystyczny w Beskidzie Niskim i Bieszczadach zakładając liczne stacje turystyczne. W 1956 został oczyszczony i zrehabilitowany ze wszystkich zarzutów. Powraca do pracy w szkolnictwie zawodowym, podjął pracę w PTTK, pełni funkcję prezesa Okręgu PTTK Rzeszowa, jako b. członkowi PPS przywrócono prawa członka PZPR z zaliczeniem okresu od 1948 W 1956 zostaje prezesem Oddziału ZBOWiD w Rzeszowie oraz członkiem Okręgowej Komisji Historycznej. Członek prezydium WKKFiT. Ostatnio mieszkał w Rzeszowie przy ul. Partyzantów 19.
    Zmarł 9 VI 1978 w Rzeszowie gdzie go pochowano 12 VI 1978 na cmentarzu na Staromieściu.
    Odznaczony; VM kl.5, KW ZKZ z M, Złoty i Srebrny Krzyż Partyzancki, Krzyż Zasługi i inne.
    Żonaty z Zofią z Boratyńskich, miał syna Dobiesława i córkę Annę.

     (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Brzozowski Piotr - ("Topola"), dzialacz SL, członek ZP SL w Przemyślu, czlonek trójki "Rocha" w tym samym pow.
    Burkiewicz Adam - ("Sokół"), zca kmdta oddziału partyzanckiego BCh "Burza" w pow. kolbuszowskim
    Burkiewicz Marian - , brat dcy oddziału partyzanckiego BCh w pow. kolbuszowskim, aresztowany przez Niemców zginął w obozie 435.
    Burkiewicz Michał - ("Burza"), dca oddzialu partyzanckiego BCh w pow. kolbuszowskim, zginąl w 1944 rokiu
    Busztowie - , chłopi z Brzózy Królewskiej. pracujący u hr. Potockiego w Julinie, pow. łańcucki
    Bytran Julian - , członek OS BCh w pow. przemyskim
    Chmiel Walenty - , działacz SL, wójt gminy Czarna, pow. łańcucki (1941) aresztowany przez gestapo, zesłany do Oświęcimia nie powrócił

    Chmiel Karol
    [1911-1951], prawnik, działacz ludowy, członek BCh, żołnierz AK, działacz WiN, ps. „Grom”, „Katonowicz”, „Leon”, „Polański”, „Tadeusz”,„Zygmunt” vel Jan Koliński, vel Karol Górski

    Ur. 17 IV 1911 w Zagorzycach k/Dębicy, syn Antoniego i Katarzyny z d. Charchut. Uczęszczał do szkoły powszechnej w rodzinnej miejscowości, a następnie kształcił się w Seminarium Nauczycielskim w Dębicy. Maturę państwową zdał w 1930 w Gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy. W latach 1930-1931 odbywał służbę wojskową w 1 kompanii szkolnej Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie, potem w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty 21 DP Gór. w Cieszynie. Praktyki odbywał w 4 psp w Cieszynie. Przeniesiony we IX 1931 do rezerwy w stopniu plut. podch. rez. piech. Następnie studiuje na Wydziale Prawa UJ w Krakowie, gdzie uzyskał dyplom mgr prawa. Podczas studiów był członkiem Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej oraz działaczem Stronnictwa Ludowego. Po ukończeniu studiów w 1935 ożenił się z Ireną Suchodolską – nauczycielką i zamieszkał od 1936 w Wojsławiu pow. mielecki, gdzie jego żona objęła posadę kierowniczki miejscowej szkoły powszechnej. Pracował wówczas jako sekretarz w Urzędzie Miejskim w Mielcu. We IX 1939 ewakuował się z rodziną na własną rękę samochodem na wschód, do majątku Suchodolskich w Kaczanówce na kresach wschodnich. Po 17 IX 1939 powraca z rejonu Podhajec do Zagorzyc. 8 I 1940 zostaje zaprzysiężony do ZWZ. Od 1 I 1941 był d-cą plutonu w Zagorzycach w Obwodzie ZWZ/AK Dębica. 22 X 1942 awansowany do stopnia ppor. rez. piech. Następnie pełnił funkcję referenta politycznego Obwodu AK Dębica. Latem 1943 skierowany przez AK do BCh, gdzie był początkowo d-cą II kompanii w Obwodzie BCh Dębica, a następnie od I 1944 k-dtem Obwodu BCh Dębica. Po scaleniu BCh z AK od 29 III 1944 był II z-cą k-dta Obwodu AK Dębica. Brał udział w akcji „Burza”. Jako członek sztabu obwodu przebywał w II zgrupowaniu Obwodu Dębica AK. 15 VIII 1944 jadąc nieoznakowanym samochodem ostrzelany przez oddział AK zostaje ciężko ranny pod Wielopolem Skrzyńskim. Przewieziony do szpitalika partyzanckiego w Gołęczynie, a następnie 22 VIII 1944 w rejon koncentracji II zgrupowania. Leczony na punkcie sanitarnym w Kamienicy Górnej, w Strzegocicach i w Krakowie. Rozkazem KG AK nr L. 34/K z 23 I 1945 został awansowany do stopnia por. rez. z starszeństwem od 1 I 1945. Po wkroczeniu A. Cz. mieszkał w Swoszowicach, gdzie kupił domek i prowadził sklep spożywczy w Krakowie. Był członkiem PSL. Od IX 1945 czynny w WiN, gdzie pełnił funkcję łącznika między WiN a PSL oraz oficerem do zleceń specjalnych Kierownictwa Obszaru Południowego WiN. Był współautorem „Memoriału do ONZ” przygotowanego przez WiN w 1946. Pisał artykuły do gazetki Obszaru Południowego WiN „Orzeł Biały”. W VI 1946 w Warszawie kontaktował się z prezesem PSL St. Mikołajczykiem. Uczestniczył w tajnych spotkaniach z urzędnikami Ambasady Amerykańskiej i posłem belgijskim Heroldem Eemanem. W połowie 1947 na polecenie Ł. Cieplińskiego opracował trzeci kolejny „Memoriał do ONZ”.
    Aresztowany przez UB 12 XII 1947 w Krakowie. Przewieziony do więzienia mokotowskiego w Warszawie. Po prawie trzyletnim ciężkim śledztwie w trakcie, którego był torturowany zostaje wyrokiem WSR Warszawa, sygn. akt Sr. 1099/51 z dnia 14 X 1950 skazany na karę śmierci oraz pozbawiony praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na zawsze i przepadek mienia na rzecz Skarbu Państwa. Sądzony przez WSR Warszawa w składzie: płk Aleksander Warecki /Warenhaupt/ - przewodniczący, oraz mjr Zbigniew Furtak – sędzia i mjr Władysław Tryliński – ławnik. Oskarżał ppłk Jerzy Tramer.
    NSW w Warszawie postanowieniem z 16 XII 1950, sygn. nr Sn Odw. S. 3674/50 utrzymał wyrok w mocy. B. Bierut decyzją z 20 II 1951 nie skorzystał z prawa łaski. Zamordowany w wiezieniu mokotowski m 1 III 1951.
    Odznaczony; KW, pośmiertnie Krzyżem AK i 4 – krotnie Medalem Wojska.
    Żonaty od 1935 z Ireną z d. Suchodolska, nauczycielka, zmarła 6 I 1940 podczas porodu. Mieli dwóch synów: Jerzego /ur. 1936/ i Zbigniewa /ur. /1940/
    17 IX 1992 zrehabilitowany przez Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego, sygn.akt Cn.Un. 166/92.
     (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Chmielewski Jan
    - , działacz SL w woj. lubelskim, w czasie okupacji członek pierwszego kierownictwa "Rocha" w Lublinie
    Chmura Jan. -
    Chmura Józef - ("Czajka"), żołnierz BCh z pow. niżańskiego, (1943) zastrzelony przez Niemców w czasie pacyfikacji wsi Jeżowe

    Chyłek Jan
    [1907-1984], podoficer sł. st. WP, w konspiracji ZWZ/AK, ppor./por. cz. w. ps. „Debrza”, „Kruk”, „Kryza”.
    D-ca Placówki ZWZ-AK Strzyżów 1940- I 1944 ,Niebylec I 1944 - 1 V 1944. Obwód ZWZ/AK Rzeszów.

          Ur. 13 IX 1907 w Gwoźnicy Górnej pow. Strzyżów, syn Franciszka i Katarzyny z d. Bober. Po ukończeniu w 1920 czterech klas szkoły powszechnej wyjechał z ojcem do pow. Tarnopol, gdzie pracował w zakupionym przez ojca gospodarstwie rolnym. 2 IV 1927 zgłosił się jako ochotnik do 54 pp w Tarnopolu. Ukończył pułkową szkołę podoficerską w stopni kpr. Od 30 IX 1930 pozostaje w służbie wojskowej jako kpr. nadterminowy, potem zawodowy. W okresie służby wojskowej ukończył kurs wieczorowy w zakresie 7 klas szkoły powszechnej. Był instruktorem w kompanii strzeleckiej oraz instruktorem PW w hufcach szkolnych tarnopolskiego Liceum Nauczycielskiego, Gimnazjum i Szkoły Zawodowej. 15 II 1932 odkomenderowany do Komendy Powiatowej PW Kopyczyńcach. Od 1936 ponownie w 54 pp, jako instruktor w szkole podchorążych. Awansował kolejno do stopnia sierż. i st. sierż. W 1939 przeniesiony do tarnopolskiej Komendy Powiatowej PW z zadaniem organizowania Obrony Narodowej. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939. W Bohorodczanach k/Stanisławowa rozbrojony przez Sowietów, uniknął niewoli. Po powrocie do Tarnopola pracował jako ładowacz i brygadzista na kolei. 3 V 1940 zagrożony aresztowaniem przez NKWD przedostał się przez granicę niemiecko-sowiecką i 17 V 1940 powrócił do rodzinnej Gwoźnicy Górnej. Zaprzysiężony 11 XI 1940 do ZWZ przez por. Józefa Lutaka „Orzeł”. Współorganizator i d-ca Placówki ZWZ-AK Strzyżów – Niebylec, aż do jej podziału 1 I 1944 na dwie oddzielne placówki. Do 1 V 1944 d-ca Placówki AK Niebylec. Z dniem 1 V 1944 przeniesiony do Komendy Obwodu AK Rzeszów na stanowisko oficera łączności. 18 IX 1944 rozkazem k-dta Obwodu AK Rzeszów mianowany d-cą Placówki 2 ś. W AK awansowany do stopnia ppor. potem por. cz. w. Aresztowany przez NKWD w X 1944, wieziony na Zamku w Rzeszowie, skąd został wywieziony do łagru nr 270 w Borowiczach, a 05 VII 1946 do łagru nr 531 na Uralu, skąd powrócił 15 XI 1947.Po powrocie do Polski zamieszkał w Głuchołazach, gdzie pracował jako kierownik w miejscowym przedsiębiorstwie gospodarki komunalnej. Był członkiem ZBOWiD.
    Zmarł w Głuchołazach w 1984.
    Odznaczony: KW.
    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Cieplik Jerzy
    - , ppor. członek oddziału AK ("Konara")
    Cisek Leon - , działacz SL w pow. kolbuszowskim, członek kierowo "Rocha" w tym powiecie, aresztowany i stracony przez hitlerowców
    Cuzytek Stanisław - , zołnierz BCh z Nowosielec, pow. przeworski, aresztowany zginął w Oświęcimiu
    Cwynar Jan - , działacz SL, (1942-44) członek trójki "Rocha" w pow. przeworskim
    Cyran Kazimierz - , zołnierz BCh z pow. przeworskiego
    Cyran Stefania - ("Bozenka"), członkini ZMW RP "Wici", (1942-43) łączniczka, kolporterka prasy BCh w podokręgu Rzeszów
    Czachor Antoni - z Ostrowów Baranowskich pow. kolbuszowski, (1943) aresztowany przez hitlerowców, uwięziony, nie powrócił
    Czarnecki Józef - , kolejarz, członek BCh z Rogóźna pow. przeworski, (194344) kolporter prasy BCh w podokręgu Rzeszów
    Czarnocki Eugeniusz - ("Kostrzewa Piotr") członek AK, pracownik BlP przy Kom. m. AK
    Czarny - ps. członek AK z Hyznego pow. rzeszowski
    Cząstka Bolesław - , rolnik z Rozniatowa, pow. przeworski
    Czob Józef - , dca druz. LSB z Wierzawic, pow. łańcucki
    Czubek Edward - , działacz ZMW Spółdziel. Oświat. "Znicz", podczas okupacji w "Rochu" w woj. krakowskim, (1943-45) kierowo konspiracyjnej organizacji młodziezowej"Młody Las" w okręgu VI
    Czyż - , członek OD AK z pow. rzeszowskiego
    Dańko Tomasz - , działacz SL z Nienadowej, pow. przemyski
    Dąbek Władysław - , działacz SL, (1940-43) członek trójki "Rocha" w pow. łańcuckim
    Dąbrowski Antoni - ("Śpiewak"), członek oddziału partyz.. BCh "Lipy", (1944) zginął w walce z Niemcami
    Dec Antoni - ("Śliwka"), dca druz. BCh z Dąbrówek pow. łańcucki
    Dec Jan - ("Ursus"), członek LSB w gm. Żołynia pow. łańcucki
    Dec Walenty -
    Decowa-Millerowa Sabina - , kierow. szkolenia sanitarnego członkiń ZK w pow. łańcuckim
    Decowie - mieszkańcy Rakszawy, pow. łańcucki, którzy przechowywali lotnika angielskiego

    Decowski Henryk
    - [1911–1982], oficer sł. st. piech. WP, por. [1938], w konspiracji ZWZ/AK/DSZ kpt. [1943], działacz WiN, ps. „Mars”, „Krzemień”,
    K-dt Obwodu AK/DSZ Łańcut XI 1944-VIII. 1945. Kierownik Rady WiN Łańcut IX 1945 – XII 1947. Okręg Rzeszów WiN

          Ur. w dniu 23 kwietnia 1911 w Żołyni pow. Łańcut jako syn Marcelego i Alojzy z d. Cisek. Po ukończeniu szkoły powszechnej kształci się w II Gimnazjum /matematyczno-fizyczne/ im. Augusta Witkowskiego w Jarosławiu, gdzie w 1931 otrzymał świadectwo dojrzałości. W latach 1931-1932 odbywa służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Różanie gdzie przeszedł przeszkolenie unitarne, potem od X 1932 do VIII 1934 kształci się w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Maz. –Komorowie. Po ukończeniu podchorążówki zostaje promowany na stopień ppor. sł. st. ze starszeństwem 15 sierpnia 1934r. w korpusie oficerów piechoty z przydziałem do dalszej służby wojskowej w 3 pp Leg. w Jarosławiu na stanowisko dowódcy plutonu. Po uzyskaniu pozytywnej opinii przełożonych zostaje awansowany 19 marca 1938r. do stopnia por. sł. st. piechoty. Mianowany dowódcą kompanii w 3 pp Leg. Bierze udział w kampanii wrześniowej 1939r. na szlaku bojowym 3 pp Leg. Walczy w obronie Modlina. Po kapitulacji trafia do niewoli niemieckiej i osadzony w obozie przejściowym dla jeńców wojennych w Działdowie, skąd został zwolniony w październiku 1939r. zgodnie z umową kapitulacyjną. Po zwolnieniu z niewoli udaje się do rodzinnej Żołyni gdzie zamieszkał na stałe. W dniu 4 listopada 1939r. zawarł związek małżeński z Joanną Olszewską. Oficjalnie zatrudniony jest w Spółdzielni „Społem” na terenie pow. Łańcut. Od początku 1940r. czynny w konspiracji niepodległościowej na terenie Obwodu ZWZ/AK Łańcut. Początkowo oficer szkoleniowy w sztabie obwodu. Prowadził szkolenie żołnierzy ZWZ/AK. Należał do współorganizatorów konspiracyjnych szkół podoficerskich i podchorążych, gdzie był wykładowcą na kolejnych kursach podchorążych i podoficerów. Do stopnia kpt. sł. st. piechoty zostaje awansowany przez KG AK ze starszeństwem 11 XI 1943r. Od połowy 1943r. pełnił funkcję zastępcy k-dta Obwodu AK Łańcut. Uczestniczy w działaniach zbrojnych prowadzonych w ramach akcji „Burza” Po wejściu wojsk sowieckich na teren obwodu pozostaje nadal w konspiracji antykomunistycznej. Od listopada 1944r. pełni funkcję k-dta Obwodu AK Łańcut. Po rozwiązaniu w styczniu 1945r. Armii Krajowej nadal czynny w strukturach podziemia po akowskiego. Kolejno działa w NIE/DSZ, a od września 1945r. w strukturach WiN. Pełni przez cały czas funkcję k-dta obwodu AK, potem obwodu NIE/DSZ a od IX. 1945r. kierownik Rady WiN Łańcut. Jesienią 1945r. nie ujawnił swej działalności w konspiracji. Oficjalnie pracuje jako rolnik w Żołyni, gdzie prowadzi gospodarstwo rolne. Funkcj. PUBP w Łańcucie do początku 1948r. nie rozpracowali jego działalności konspiracyjnej. Aresztowany w wyniku donosu 1 XII 1947r. przez funkcj. PUBP Łańcut. Jednak z braku dowodów potwierdzających jego działalność niepodległościową zostaje zwolniony za łapówkę. Zagrożony ponownym aresztowaniem wyjechał na teren woj. krakowskiego. Podjął pracę jako gajowy w pow. Żywiec. Wkrótce wyjechał na Ziemie Zachodnie. Przebywa na terenie Wałcza, potem w okolicach Kwidzyna. Pracuje w rolnictwie. W tym czasie był już poszukiwany przez UB na terenie całego kraju. Próbowano ustalić jego miejsce pobytu za pomocą agentury. Jednak dość skutecznie konspirował się do 1956r., kiedy to wyjechał do Warszawy i ujawnił się w Prokuraturze Generalnej. Powraca w swe rodzinne strony do Żołyni, gdzie zamieszkał na stałe. Pracuje zawodowo w rolnictwie.
    Awansowany po wojnie przez MON w Londynie do stopnia mjr. sł. st. piech.
    Zmarł w Żołyni dnia 22 VII 1982r. i tu pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym.
    Żonaty z Joanną z d. Olszewska.
    Odznaczony za okazane męstwo na polu walki we wrześniu 1939r. Krzyżem Walecznych, SKZ z M, Krzyżem AK.
    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)


    Deptuch Józef
    - ("Głowacki"), zca kmdta gm. BCh w Woli Rozwienieckiej, pow. jarosławski, zamordowany przez Niemców
    Dębski Aleksander - (1890-1940), polityk, działacz ND, (1926-39) przywód. OWP, (1940) członek PKP, aresztowany i zamordowany przez Niemców.
    Długosz - ("Dębina"), kpt. zca kmdta ZWZ-AK pow. rzeszowskiego.
    Długosz Michał - członek OS BCh z pow. jarosławskiego
    Dobrzański Henryk - ("Hubal"), mjr, dca pierwszego oddziału partyz. na Kielecczyźnie, (1940) zginął walcząc 2 Niemcami
    Domański Jan - , działacz ruchu lud. (1935 -39) prezes ZG ZMW RP "Wici", (1940) członek trójki "Rocha" w woj. lubelskim, (1942-44) w CKRL, członek Centr. Wydziału Planowania,(1945) prezes za ZMW RP "Wici"
    Drąg Adam - ("Dąb"), prezes ZP SL w pow. nizańskim, (1940) członek trójki "Rocha" w tym samym pow.
    Dryś Jan - , mieszkaniec Jagiełły w pow. przeworskim, (1943) aresztowany przez niemiecką zandarmerię, wywieziony do obozu w Pustkowiu

    Dubois Stanisław
    [1901-1942], działacz socjalistyczny, publicysta, vel Dębski

    Ur. 07 I 1901 w Warszawie. Od 1918 działa w szeregach PPS, w lewym skrzydle tej partii. Brał udział w powstaniach śląskich. Był współtwórcą i aktywnym działaczem Czerwonego Harcerstwa TUR. Zakładał pierwsze drużyny w 1926 w Warszawie razem z E. Pragierową, St. Garlickim i J. Deptują. Pełnił funkcję kierownika referatu harcerskiego w Komitecie Centralnym OM TUR, później przewodniczący Rady głównej Czerwonego Harcerstwa. W latach 1928-1930 był posłem na Sejm RP. Jednocześnie w latach 1922-1939 był sekretarzem redakcji „Robotnika”. Należał do organizatorów „Centrolewu”- sojuszu partii opozycyjnych utworzonego w 1929 przeciwko rządom sanacyjnym. /PSL „Wyzwolenie”, PSL „Piast”, Narodowa Partia Robotnicza, PPS, Stronnictwo Chłopskie i Polskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji. Z rozkazu J. Piłsudskiego, który stanął na czele utworzonego 25 VIII 1930 rządu, prezydent I. Mościcki 30 VIII 1930 rozwiązał sejm i ogłosił nowe wybory. Nastąpiła fala aresztowań aktywnych działaczy opozycji. Aresztowany przez policję 11 IX 1930 i uwięziony razem z innymi działaczami „Centrolewu” – W. Witosem. W. Kiernikiem, H. Liebermanem, N. Barlickim, A. Pragierem, K. Bagińskim, J. Putkiem, M. Mastkiem, A. Sawickim i A. Ciołkokoszem. Nakaz aresztowania podpisał ówczesny minister spraw wewnętrznych gen. F. Sławoj-Składkowski. Uwięziony w specjalnym więzieniu wojskowym w twierdzy brzeskiej, gdzie był traktowany brutalnie. Bity i szykanowany. Przeprowadzano też pozorowane egzekucje. Sądzony w procesie brzeskim, który odbywał się w dniach od 26 X 1931 do 13 I 1932 przed Okręgowym Sądem w Warszawie. Wyrokiem tego sądu skazany 13 I 1932 na 3 lata więzienia oraz grzywnę w wysokości 160 zł. 09 V 1933 w wyniku apelacji Sąd Najwyższy skasował wydany wyrok w i instancji i przekazał do ponownego rozpatrzenia. W dniach 11-20 VII 1933 na II rozprawie przed Sądem Apelacyjnym, który utrzymał wyrok wydany w I instancji a Sąd Najwyższy zatwierdził. W czasie pobytu w więzieniu nie pozwolono na żaden kontakt z rodziną i obrońcami. Komendantem więzienia był płk Wacław Kostek – Biernacki, któremu w 1934 podlegał utworzony obóz koncentracyjny w Berezie Kartuskiej, gdzie więziono opozycjonistów.
    Od 1933 zwolennik współpracy z komunistami.
    W czasie okupacji niemieckiej czynny w konspiracji. Założyciel pisma i grupy „Barykada Wolności”.
    Aresztowany przez gestapo 14 VIII 1940 i osadzony na Pawiaku pod nazwiskiem Dębski. 22 IX 1940 wywieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, skąd w XI 1940 ponownie przywieziono go do więzienia na Pawiaku, gdzie przebywa do 28 V 1941. Wysłany ponownie do obozu w Oświęcimiu, gdzie został zamordowany 21 VIII 1942.

     (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Duda Franciszek
    - , członek kom. LSB w gm. Pruchnik, pow. jarosławski
    Dudek Antoni - ("Prędki") członek BCh z pow. tarnobrzeskiego
    Dudek Wojciech - ("Olsza"), (1940-42) dca komp. ZWZ w pow. brzozowskim, (1942-44) w BCh, kmdt pow. brzozowskiego, (1944) kmdt LSB w pow. brzozowskim
    Dudziak Paweł - ("Dyplom"), dca plut. BCh z Nienadowej, pow. przemyski,
    Dul Józef - ("Cygar"), członek trójki "Rocha" w pow. tarnobrzeskim
    Dul Walenty - ("Drabina"), działacz SL, członek trójki "Rocha" w pow. tar nobrzeskim
    Dupczyk - , działacz SL, jego dom w Krasnem, pow. rzeszowski, był punktem kontaktowym dla BCh i "Rocha"

    Dusza Jan
    [1912-1980], prawnik, działacz ruchu ludowego, ps. „Tomski” 

    Ur. 04 III 1912 w Woli Łużańskiej pow. gorlicki. Po ukończeniu gimnazjum studiował na wydziale prawa UJ w Krakowie, uzyskując dyplom mgr prawa. W latach 1933-1934 prezes Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej w Krakowie, a w tym okresie członek Rady Nadzorczej, a od 1937 członek krakowskiego ZMW. W latach 1934-1935 redaktor „Znicza”, współpracował z „Młodą Myślą Ludową”. Od 1931 członek SL, a w latach 1935-1938 zastępca członka RN SL.
    W okresie okupacji niemieckiej czynny w SL „Roch”, gdzie był sekretarzem Głównej Komisji Programowej CK SL. Jednocześnie redaktor konspiracyjnych pism „Nowa Polska” i „Nowy Świat”. Po wojnie w latach 1945-1947 prezes ZG ZMW RP „Wici”. W latach 1946-1949 członek RN PSL, a w okresie 1959-1976 w NK ZSL. Od 1976 członek Głównej Komisji Rewizyjnej ZSL. W latach 1957-1961 poseł na Sejm PRL, a w latach 1957-1974 podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów.
    Zmarł w Warszawie 13 XI 1980. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
    Odznaczony: Sztandarem Pracy i kl., Krzyżem Komandorskim i Oficerskim OOP.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Dybus Józef - ("Orwid"), zca kmdta OS BCh z pow. tarnobrzeskiego, (1944) zginął w walce z Niemcami
    Dyrda - , dca komp. BCh-LSB w Rudce-Wylewie pow. jarosławski
    Dzendzel - , członek SL, sekretarz W. Witosa, autor publikacji dotyczących ruchu ludowego
    Dziaduś Stanisław - , członek ZW Mazowieckiego ZMW RP "Wici", (1940) kolporter "Podorywki", (1941) aresztowany przez gestapo, wywieziony do obozu (1945) powrócił do kraju
    Dziurowa Józefa - ("Grażyna"), członkini trójki LZK w pow. rzeszowskim
    Dżula Walenty - ("Dewal"), działacz SL, adwokat, (1940) przewod. trójki "Rocha" w pow. brzozowskim, (1942-44) członek trójki "Rocha" w tym samym pow.
    Falandys Michał - ("Dąb"), ("Dębowy"), członek ZP ZMW RP "Wici" i członek ZP SL w pow. kolbuszowskim, (1941-43) członek trójki "Rocha" w tym samym pow. (1943) aresztowany i zamordowany w więzieniu w Rzeszowie
    Falandys Walent - y, żołnierz BCh w pow. łańcuckim, (1943) zastrzelony przez hitlerowców
    Fąfara Józef - , działacz SL, członek BCh z Kozłówka pow. rzeszowski, zamordowany przez hitlerowców

    Felczak Zygmunt
    [1903-1946], nauczyciel, dziennikarz, działacz SN, ps. „Bożydar”, „Bydgoski”, „Jasiński”, „Zygmunt”

    Ur. 02 V 1903 we wsi Chorki, pow. Łęczyca, w rodzinie chłopskiej, syn Antoniego i Michaliny Pałczyńskiej. Szkołę elementarną ukończył w rodzinnej wsi, a następnie od 1915 uczył się w szkole realnej w Łęczycy. W czasie wojny polsko-bolszewickiej walczył jako ochotnik w szeregach 137 pp, potem w szeregach 21 pułku strzelców w obronie Płocka. W VI 1923 uzyskał świadectwo dojrzałości w Szkole Koła Polskiej Macierzy w Łęczycy. W X 1923 rozpoczął studia na Wydziale Prawa UW w Warszawie, które przerwał w 1924. Od tego samego roku został nauczycielem w szkole powszechnej w Łodzi. Od 1926 ponownie podejmuje studia na Wydziale Humanistycznym UP w Poznaniu. W czasie studiów na UP działał w Związku Młodzieży Pracującej „Jedność” oraz w Narodowej Partii Robotniczej i był redaktorem wielkopolskiego organu NPR Prawda. W 1926 został członkiem NPR. W 1931 przerywa studia i przenosi się do Torunia, gdzie był sekretarzem Zarządu Okręgowego NPR na Pomorze i redaktorem pisma Obrona Ludu. Od 1932 był prezesem Zarządu wojewódzkiego ZMP „Jedność „ w Toruniu, a od 1934 członkiem Rady Naczelnej ZMP i prezesem ZG ZMP „Jedność” oraz redaktorem naczelnym pisma Demokrata. W latach 1935-1937 członek GKW NPR. Po utworzeniu Stronnictw Pracy w X 1937 został zastępcą redaktora naczelnego Dziennika Bydgoskiego i członkiem ZG SP. W okresie 1938-1939 był redaktorem Dziennika Bałtyckiego.
    Przed wojną był więziony za obrazę Adolfa Hitlera oraz Józefa Piłsudskiego i Ignacego Mościckiego.
    We IX 1939 znany jako działacz w Bydgoszczy wyjechał przed wkroczeniem Niemców do rodzinnej wsi Chorki, skąd go wysiedlono. Zamieszkał wówczas w Warszawie. Podczas okupacji niemieckiej działał w konspiracyjnym Stronnictwie Pracy. Od I 1942 reprezentował Stronnictwo Pracy w Politycznym Komitecie Porozumiewawczym, a następnie od 29 III 1942-18 X 1942 w Krajowej Reprezentacji Politycznej. Był odpowiedzialny za sprawy techniczne i administrację dwutygodnika Zryw. Należał do grupy działaczy lewicowych przeciwnych ideologii chadeckiej i opowiadał się za współpracą z socjalistami i ludowcami oraz radykalnymi przemianami społecznymi w Polsce. W X 1942 został usunięty z szeregów Politycznego Komitetu Porozumiewawczego. Był przywódcą rozłamowej grupy w SP, która utworzyła organizację „Zryw” i został jej przewodniczącym. W V 1943 był współtwórcą Stronnictwa Zrywu Narodowego, którego od V 1943 został wiceprezesem. W czasie Powstania Warszawskiego walczył w oddziale AK w Śródmieściu. Po upadku Powstania zbiegł z transportu do obozu jenieckiego i ukrywał się we Włochach k/ Warszawy. W I 1945 zadeklarował chęć współpracy z Rządem Tymczasowym. Od II 1945 do VII 1946 był wicewojewodą pomorskim. W 1945 zostaje prezesem „odrodzonego” Stronnictwa Pracy. Od VII 1945 do XI 1945 był prezesem ZG SP tzw. grupy „Zryw”. W Bydgoszczy założył Spółdzielnię Wydawniczą „Zryw”, która wydawała „Ilustrowany Kurier Polski”. Był prezesem Klubu Literacko-Artystycznego. Od XI 1945 do VII 1946 był wiceprezesem ZG SP Karola Popiela, członkiem Komitetu Wykonawczego i Komitetu Politycznego Zarządu Głównego SP. Od XII 1945 do VII 1946 był posłem KRN i przewodniczącym Klubu Poselskiego SP w KRN. W VI 1946 stanął na czele grupy rozłamowej w SP przeciwko K. Popielcowi. Opowiedział się i popierał głosowanie w referendum „trzy razy tak”.
    Pobity przez nieznanych sprawców, zmarł 03 VII 1946 w Bydgoszczy.
    Pośmiertnie odznaczony przez władze komunistyczne Krzyżem Grunwaldu II klasy.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Fiderkiewicz Alfred [1886-1972], dr medycyny, działacz ruchu ludowego i robotniczego, publicysta

    Ur. 02 VIII 1886 w Horodeńce w Małopolsce Wschodniej. W latach 1904-1922 przebywał w Stanach Zjednoczonych, gdzie pracował w różnych fabrykach i studiował medycynę, zdając egzamin lekarski, uzyskując w 1914 tytuł doktora medycyny. Był członkiem Amerykańskiej Partii Socjalistycznej. Po powrocie do kraju w 1922 działał w PSL „Wyzwolenie”. W 1922 wybrany posłem do Sejmu z listy PSL „wyzwolenie”, od 1924 działa w Niezależnej Partii Chłopskiej, której od 1925 był przywódcą. Współpracował z KPP używając ps. „Doktor”. W latach 1927-1928 więziony Podczas okupacji niemieckiej założyciel grupy „Proletariusz” potem od 1942 wstąpił do PPR. Aresztowany w nocy 28 VI 1943 w swoim domu w Milanówku, został wysłany 25 VIII 1943 do KL Auschwitz, którego był więźniem do I 1945. Po odzyskaniu wolności 27 I 1945 wyjechał do Krakowa, gdzie od 05 II 1945 do 14 VI 1945 był prezydentem miasta. Następnie pracuje od 1945 do 1948 w służbie dyplomatycznej. Był m. in. posłem RP w Kanadzie. Po powrocie do kraju był od 1948 do 1955 przewodniczącym ZG Związku Zawodowego Służby Zdrowia. Przewodniczący Komisji Weteranów Walk Rewolucyjnych. Napisał kilka książek o charakterze wspomnieniowym.
    Odznaczony: Orderem Budowniczych Polski Ludowej, Sztandarem Pracy kl.1
    Zmarł 08 VI 1972. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Filip Bolesław - ("Samogon"), członek ZMW RP "Wici", (1941-44) dca komp. BCh w pow. łańcuckim
    Filipczak Szymon - , członek SL pow. jarosławskiego, (1940) zastrzelony przez hitlerowców
    Filipowa-Lang Maria - , łączniczka kmdta rzeszowskiego podokręgu BCh
    Filipowicz Jan - ("Stal") dca plut. BCh w pow. kolbuszowskim
    Fiołek Tadeusz - , członek OS BCh w pow. rzeszowskim
    Flejszar Mieczysław - , członek ZW Lwowskiego ZMW RP "Wici", współpracownik pism ludowych, (1940-44) członek trójki gm. "Rocha" w Markowej, poszukiwany przez gestapo, (1944-45) dyr. fabryki włókienniczej w Rakszawie pow. łańcucki, (1945) zamordowany skrytobójczo
    Fleszar Ludwik - ("Wieloch"), oficer szkoleniowy kom. BCh pow. jarosławskiego, (1943-44) kmdt oddziałów taktycznych (BCh) w pow. jarosławskim
    Fofta - Bronisław mieszkaniec Gaci Przeworskiej, (1943) zastrzelony w czasie pacyfikacji wsi przez hitlerowców
    Fołta Władysław - ("Dobrosław") ("Gałązka"), działacz SL, członek ZP SL w Przeworsku, (1932-35), kierownik ZW Lwowskiego ZMW RP "Wici", (1936) podpisał Deklarację Praw Mło dego Pokolenia Polski, (1937-39) członek ZG Związku, (maj 1944) członek redakcji "Wieści" i "Świata Młodych"
    Fołta Władysław - , mieszkaniec Gaci Przeworskiej, (1943) zabity w czasie pacyfikacji wsi
    Forytowa Katarzyna - ("Stokrotka"), członkini ZMW RP "Wici", (1943-44) zca przewod. trójki LZK w pow. łańcuckim
    Frankiewicz Franciszek - , działacz SL, kmdt BCh w pow. kolbuszowskim
    Frączek Antoni - ("Śmiały"), kmdt rejon. LSB w pow. łańcuckim
    Fryder - , mieszkaniec Jagiełły, pow. przeworski, aresztowany przez żandarmerię niemiecką
    Fryzeł Stanisław - ("Jabłonka"), szef łączności kmdy BCh w pow. kolbuszowskim
    Fudala Kazimierz - , działacz SL z Nienadowej, pow. przemyski
    Fudala Stanisław - ("Swoboda"), oficer szkoleniowy kom. BCh pow. tarnobrzeskiego, (1944) kmdt oddziałów taktycznych (BCh)
    Gajochówna- Witaszkowa Kazimiera - , działaczka ZMW Spółdz. Oświat. "Znicz", (1943-1945) członkini trójki LZK w okręgu VI
    Gal Antoni - ("Skirgiełło") działacz SL, podczas okupacji członek "Rocha",
    Gal Zofia - ("Czarna") członkini ZMW RP "Wici", (1943-44) członkini trójki LZK w gm. Markowa; w ich domu (1944) w Markowej w pow. przeworskim mieściła się drukarnia prasy rzeszowskiego podokręgu BCh
    Gardziel Józef - mieszkaniec Jagiełły, pow. przeworski poszukiwany przez żandarmerię niemiecką
    Gardziel Maria - mieszkanka Jagiełły, pow. przeworski, (1943) zastrzelona przez żandarmerię niemiecką
    Gardziel Stefania -
    Gargała Ernest - , członek SL, kierownik spółdzielni w Handzlówce, pow. łańcucki, (1945) zamordowany skrytobójczo
    Gawroński Stanisław - , żołnierz BCh, członek oddziału partyz. "Burza" w pow. kolbuszowskim
    Gątarz Antoni - ("Topór"), członek kmdy BCh pow. niżańskiego
    Gdański Jan - , żołnierz BCh z pow. łańcuckiego
    Gdula Stanisław - ("Żelazny"), działacz SL, członek kom. BCh pow. jarosławskiego
    Giergont Antoni - , członek SL z Nienadowej pow. przemyskiego
    Głubiszówna Bronisława - , członkini trójki LZK w pow. jarosławskim
    Głuszek Walenty - , dca druż. BCh w Domostawie pow. niżańskiego
    Gnatek Wojciech - , kolporter prasy BCh z Rudy Łańcuckiej
    Godlewski Edward - ("Garda"), płk, kmdt okręgu AK Kraków
    Gołąb Franciszek - członek kom. gm. LSB w Wiązownicy-Szówsku pow. jarosławskiego
    Gołąb Walenty - , żołnierz BCh z Wiązownicy pow. jarosławskiego

    Gomułka Władysław
    [ 1905-1982]ps. „Krośnieńczyk”, „Ludwik”, „Wiesław” vel Feliks Duniak, działacz komunistyczny KPP/PPR/PZPR

    Ur. 06 II 1905 w Białobrzegach Franciszkańskich pow. Krosno, syn Jana /robotnik, górnik/i Kunegundy z d. Bazan. W 1916 ukończył w Krośnie 4 – klasową szkołę ludową, potem 3 klasową Szkołę Wydziałową Męską w 1919. Terminował w warsztacie ślusarskim i uczył się w 2 – letniej wieczorowej szkole zawodowej otrzymując w 1922 dyplom czeladnika ślusarskiego. Następnie pracuje jako robotnik w rafinerii ropy w Jedliczu, potem od 1924 w Krośnie. Od 1922 czlonek Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Chemicznego. W latach 1923-1925 był założycielem i przewodniczącym koła Robotniczego Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego „Siłą” w Krośnie. Za krytykę władz PPS w 1925 usunięto go z tej organizacji. Od 1925 członek Niezależnej Partii Chłopskiej, a od 1927 członek KPP. Jednocześnie nadal działa w ruch zawodowym. Od 1926 sekretarz okręgu borysławskiego, w 1927 sekretarz okręgu warszawskiego ZZPPCh, potem krótko sekretarz Związku Zawodowego Budowlanych, w latach 1927-1930 sekretarz zagłębiowskiego ZZPPCh. W VIII 1928 sekretarz Prezydium VIII Zjazdu tego związku. Od 1928 członek Komitetu dzielnicowego KPP w Zawierciu. Jednocześnie prowadził legalną działalność w PPS-Lewicy, powstałej w 1926.Od 1929 w składzie KC i Sekretariatu Generalnego tej partii. W 1930 wyjechał nielegalnie do Moskwy na obrady V Kongresu Czerwonej Międzynarodówki Związków zawodowych. W latach 1930-1932 sekretarz ZG nowo utworzonego Ogólnokrajowego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Chemicznego w Polsce, a jednocześnie członek Centralnego Wydziału Zawodowego KC KPP. Od 1931 także sekretarz Komitetu Krajowego Lewicy Związkowej. W XII 1931 brał udział w VIII Sesji Centralnej rady Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych w Moskwie.
    Był kilkakrotnie zatrzymywany przez policję, po raz pierwszy w V 1926. Podczas kolejnego aresztowania 28 VIII 1932 został postrzelony w kolano w czasie próby ucieczki. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z 1 VI 1933 został skazany na 4 lata więzienia z zaliczeniem aresztu śledczego, ale latem 1934 warunkowo zwolniony z powodu stanu zdrowia. Wysłany nielegalnie przez KPP do ZSRR, gdzie leczył się m. in. w sanatorium na Krymie, potem był słuchaczem Międzynarodowej Szkoły Leninowskiej w Moskwie. Po powrocie do kraju od 1935 sekretarz Komitetu Okręgowego KPP na Górnym Śląsku.. 25 IV 1936 aresztowany przez policję i skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 30 IX 1936 na karę 7 lat więzienia. W wyniku rozprawy apelacyjnej wyrok zmniejszono mu do lat 4, ale doliczono 2 lata z poprzedniego wyroku. Więziony w Katowicach, potem w Rawiczu i Sieradzu, gdzie był starosta komuny więziennej.
    Po wybuchu wojny 03 IX 1939 wydostał się z więzienia i pieszo dotarł do stolicy. Brał udział w cywilnej obronie Warszawy.
    Po kapitulacji Warszawy przedostał się w X 1939 do Białegostoku, gdzie został kierownikiem domu dla b. więźniów politycznych, a wiosną 1940 przybył do Lwowa, gdzie pracował jako kierownik oddziału w fabryce wyrobów papierniczych. Od 1940 członek WKP /bolszewików/. W I 1942 przyjechał do Krosna. Od II 1942 współorganizator PPR i GL na Podkarpaciu. Po spotkaniu w VII 1942 z p. Finderem w Warszawie powraca na Podkarpacie jako pełnomocnik KC PPR. Od VIII 1942 przebywa w Warszawie. Zostaje sekretarzem Komitetu Warszawskiego PPR, a we IX 1942 członkiem KC PPR. Używał wówczas dokumentów na nazwisko Feliks Duniak zameldowany przy ul. Przebieg 1. Inicjator wielu akcji PPR i GL. m. in. akcji pomocy dla getta warszawskiego. Od I 1943 wszedł w skład trzyosobowego kierownictwa PPR. Odpowiadał za pracę Centralnej Redakcji Techniki i Kolportażu. Uczestniczył w rozmowach z przedstawicielami Delegatury Rządu na Kraj, które odbyły się w II 1943. Po aresztowaniu P. Findera 14 X 1943 został sekretarzem KC PPR. W nocy z 31 XII 1943 na 1 I 1944 wybrany na zebraniu założycielskim KRN w skład KRN. Osobiście nie uczestniczył w zebraniu.
    W połowie VII 1944 przeniósł się do miejscowości Świdry Stare k/ Otwocka. Po wkroczeniu 31 VII 1944 A. Cz. udał się do Lublina i stanął na czele Biura Politycznego KC PPR utworzonego w VIII 1944. Jednocześnie wicepremier Rządu Tymczasowego RP utworzonego 31 XII 1944.
    W I 1945 przeniósł się do Warszawy wraz z kierownictwem partii. W utworzonym 28 VI 1945 Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej zostaje I wicepremierem. W VII 945 brał udział w składzie polskiej delegacji w konferencji w Poczdamie. Od XI 1945 jednocześnie minister Ziem Odzyskanych. Na I Plenum KC PPR wybrany sekretarzem generalnym partii, od I 1947 był też posłem do Sejmu Ustawodawczego. W I 1948 wybrany Honorowym Przewodniczącym Związku Pracowników Przemysłu Chemicznego. Pogłębia się jego konflikt z Bierutem i Jóźwiakiem. Odsunięty faktycznie w VII 1948 od kierowania partią, na tzw. sierpniowo-wrześniowym Plenum KC usunięty ze stanowiska sekretarza generalnego i z Biura Politycznego jako czołowy przedstawiciel tzw. odchylenia prawicowo-nacjonalistycznego. Na kongresie Zjednoczeniowym PZPR w XII 1949 wybrany w skład KC PZPR. Wygłosił wówczas przemówienie, wypowiadając się przeciwko nacjonalizmowi, sekciarstwu, co wywołało ostrą replikę B. Bieruta. W I 1949 zwolniony ze stanowiska wicepremiera i ministra Ziem Odzyskanych, Odzyskanych w III 1949 powołany na stanowisko wiceprezesa NIK. Oskarżony w XI 1949 przez B. Bieruta o brak czujności i tolerowanie wrogiej agentury w szeregach konspiracyjnej PPR. Usunięto go ze składu KC. We IX 1950 mianowano go dyrektorem oddziału warszawskiego Ubezpieczalni Społecznej. 02 VIII 1951 podczas pobytu na urlopie został aresztowany razem z żoną  przez grupę  funkcj. X Departamentu MBP pod kierownictwem J. Światły. Wykluczony z PZPR. 31 X 1951 Sejm uchylił mu immunitet poselski. 03 X 1954 przeniesiony ze specjalnego więzienia w Miedzeszynie do Centralnego Szpitala MBP w Warszawie, gdzie 13 XII 1954 został ustnie powiadomiony o uchyleniu decyzji pozbawienia wolności. W VIII 1956 oddano mu legitymację partyjną. W jawnym głosowaniu w X 1956 wybrany na VIII Plenum partii I sekretarzem KC PZPR. I sekretarzem i członkiem Biura Politycznego pozostawał do XII 1970, a członkiem KC PZPR do II 1971. Od I 1957 do V 1971 był posłem do Sejmu PRL, od II 1957 do V 1971 członek Rady Państwa. Od 1965 był członkiem RN ZBOWiD.
    Odpowiedzialny za prześladowania żołnierzy podziemia niepodległościowego po II wojnie. W 1968 popierał interwencję wojskową Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. W 1970 doprowadził do podpisania układu z Niemcami uznającego granicę na Odrze i Nysie.
    Odpowiedzialny za krwawe stłumienie protestów społecznych na Wybrzeżu w XII 1970.
    Zmarł 01 IX 1970 w Konstancinie. Pochowany na cmentarzu komunalnym na Powązkach. Żonaty z Zofią z d. Szopen /?-1986/
    Odznaczony m. in. Orderem Grunwaldu I kl. /1945/, Orderem OP kl. I/1946/, Orderem Budowniczych PRL /1959/i Orderem Lenina /1970/

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Gorzelany Józef - ("Bomba"), kmdt LSB w pow. kolbuszowskim
    Grab Józef - , członek SL z pow. niżańskiego
    Grabski Władysław - (1874-1938), polityk, historyk, (1923-25) premier i min. skarbu, w następnych latach poświęcił się pracy naukowej, (1936) założył Instytut -Socjologii Wsi
    Grad Józef - ("Kowal"), działacz ZMW RP "Wici", kierownik spółdzielni spożywców w Markowej, członek gm. trójki "Rocha" w Markowej pow. przeworskiego
    Grudziński Józef - ("Kwiatkowski") (1903-1944), działacz ruchu lud., (1933) członek ZG ZMW RP "Wici", (1935) v-prezes Związku, (1931-39) członek RN SL, (1936-39) członek NKW SL oraz sekretarz "Zielonego Sztandaru", (1940-44) członek CKRL, (1941-44) członek PKP, Krajowej Reprezentacji Politycznej i RJN, (1944) v-przewod. RJN, zamordowany na Czerniakowie (Sadyba) w czasie powstania warszawskiego
    Gruszka Bruno - , działacz SL, w zastępstwie W. Witosa pełnił funkcję prezesa SL na Małopolskę, (1939) aresztowany zmarł po zwolnieniu z więzienia w Przemyślu
    Grządziel Józef - ("Kos"), członek kmdy BCh pow. jarosławskiego
    Grzebieniak Maria - , mieszkanka Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, spalona wraz z dziećmi w domu w czasie pacyfikacji wsi w 1943 roku.
    Grzebyk Karol - ("Burza"), dca oddziału BCh w pow. rzeszowskim
    Grzebyk Stanisław - , mieszkaniec Siedlisk, pow. rzeszowski, (1943) zamordowany w czasie pacyfikacji wsi
    Grzech Stanisław - , członek SL z Nienadowej pow. przemyskiego.
    Grzyś Andrzej - ("Maks") ("Reduta") (1942) członek kmdy BCh pow. niżańskiego, (1943-44) szef propagandy i wywiadu kmdy BCh pow. przeworskiego
    Gwizdak Władysław - ("Jan"), członek druż. BCh z Dąbrówek, pow. łańcucki
    Hadała Stefan - , żołnierz BCh z pow. łańcuckiego, (1943) aresztowany
    Hadław Józef - ("Zając"), działacz SL w pow. łańcuckim, (1940-44) przewod. trójki "Rocha" w pow. łańcuckim
    Hadław Tadeusz - ("Łoza"), członek druż. BCh w pow. łańcuckim
    Hałdaś Andrzej - , małoletni mieszkaniec Ostrowów Baranowskich, pow. kolbuszowski, (1943) zastrzelony w Hucie Komorowskiej
    Hałdaś Stanisław - , mieszkaniec Ostrowów Baranowskich, pow. kolbuszowski, (1943) zastrzelony w więzieniu w Rzeszowie
    Hałdaś Władysław - , małoletni mieszkaniec Ostrowów Baranowskich, pow. kolbuszowski, (1943) zastrzelony w Hucie Komorowskiej
    Hałdasiowa - , mieszkanka wsi Ostrowy Baranowskie, pow. kolbuszowski, (1943) zastrzelona w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców
    Harkula Wojciech - ("Dąbrowski"), dca OS BCh w pow. przeworskim

    Hempel Zygmunt
    Joachim [1894-1944], legionista,ps. „Walipagórek”, członek POW, oficer rez. piech. kpt.[1919], potem oficer w st. sp., w konspiracji ZWZ/AK, ps. „Łukasz”, „Mecenas”, „Prątnicki”.
    Szef /kierownik/ Wydziału VI BiP sztabu K-dy Okręgu ZWZ Warszawa-Miasto XII 1939-IV 1941.

          Ur. 23 XII 1894 w Zagórzu k/Sosnowca. Syn Joachima /przemysłowca/ i Anny Z Bądzyńskich. W 1912 ukończył Szkołę Handlową w Kielcach, po czym studiował w akademii Rolniczej w Dublanach woj. lwowskie. W okresie nauki w szkole handlowej należał do „Pet” – a w okresie studiów był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich. Był żołnierzem II zastępu VIII PDS w Dublanach.
    Po wybuchu 1 sierpnia 1914 I wojny światowej 9 sierpnia 1914 wstąpił do oddziału J. Piłsudskiego. Służył w oddziale wywiadowczym jako instruktor kawalerii. 9 X 1914 mianowany ppor. piech. Po rozwiązaniu oddziału 20 VIII 1915 podjął studia w Wyższej Szkole Rolniczej w Warszawie.
    1 VII 1916 ponownie wstępuje do Legionów Polskich. Otrzymuje przydział do 1 kompanii 5 pp Leg. Brał udział w walkach na froncie wschodnim na Wołyniu. Po kryzysie legionowym w VII 1917 od VIII 1917 przechodzi do pracy w POW. Równocześnie kontynuował studia rolnicze w Towarzystwie Kursów Naukowych i w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.
    Od XI 1918 do 1921 służy w WP. Dowodził plutonem i sprawował funkcje adiutanta baonu w 35 pp. W okresie od 15 VIII 1919 do 1 III 1920 był zastępcą szefa oddziału II DO Gen. Grodno, a następnie oficer Oddz. II Naczelnego Dowództwa. 1 VII 1920 został dowódcą 1 kompanii 1 pp Leg. w Wilnie. Od VIII 1920 do 2 IX 1920 dowodzi w zastępstwie 5 kompanią, potem III baonem 1 pp Leg. 12 I 1921 urlopowany z wojska, po czym przeniesiony do rezerwy. Zweryfikowany przez MS Wojsk. w stopniu kpt. rez. piech. z starszeństwem 1 VI 1919. Po przejściu do życia cywilnego gospodarował w swoim majątku w Rożdżałowie w pow. Chełm, później był dyrektorem Towarzystwa Produktów Rolnych w Warszawie. W latach 1934-1935 był komisarzem rządowym w dobrach wilanowskich.
    Następnie prowadził majątek w Barłominie k. Wejherowa na Pomorzu Gdańskim.
    W 1933 podlegał ewidencyjnie PKU Gdynia. Oficerska kadra okręgowa DOK VIII- oficer p. r.
    Brał aktywny udział w działalności politycznej w ramach BBWR. Działacz ZS. W 1926 wybrany na zastępcę członka komisji rewizyjnej związku. Od 5 III do 1 IX 1931 był sekretarzem generalnym ZS.
    Podczas kampanii wrześniowej 1939 zmobilizowany do WP. Pełnił funkcje adiutanta improwizowanego 360 pp i uczestniczył w obronie Warszawy. 12 IX 1939 podczas natarcia na Okęcie ciężko ranny w głowę /stracił oko/. Po wyleczeniu ran podjął pracę w konspiracji niepodległościowej. Od X 1939 szef wydz. politycznego, potem od XII 1939 szef Biura Informacji i Propagandy w sztabie komendy Okręgu ZWZ Warszawa – Miasto. W IV 1941 zwolniony z ZWZ podejmuje działalność polityczną. Założył pismo „Myśl Państwa” i skupił wokół niego grono piłsudczyków. 15 X 1942 był współorganizatorem piłsydczykowskiej organizacji Konwent Organizacji Niepodległościowych. Przewodniczył Wydz. Wykonawczemu KON, kierował jego wydawnictwami oraz drukarniami. Był faktycznym przywódcą tego ugrupowania.
    Ranny 2 VIII 1944 podczas budowy barykady przy rogu ul. Zielnej i Złotej w Warszawie, zmarł w wyniku odniesionych ran w nocy z 4/5 VIII 1944 w szpitalu powstańczym przy ul. Mariańskiej. Pochowany na cmentarzu Wolskim.
    Odznaczony: VM kl. 5, KN, KW3x.
    Żonaty z Zofią z Czajkowskich, działaczką POW, miał z nią syna Zygmunta, żołnierza AK, rozstrzelanego przez Niemców 5 VIII 1944 w Szydłowcu.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Her - , kierownik poczty w Hyżnem aresztowany przez Niemców

    Holoubek Sławomir
    Szczęsny [1909-1993], oficer sł. st. kawalerii WP, por. [1936], w konspiracji ZWZ/BCh/AK, rtm. [1945], ps. „Bratek”, „Okoń”, „Rawicz”, „Rzepa” vel Andrzej Rzepa, vel Maciej Wróblewski.
    K-dt Obwodu AK Łańcut VIII-XI 1944. Podokręg Rzeszów AK - Okręg Kraków AK.

          Ur. 15 lipca 1909 w Krakowie. Syn Gustawa i Marii z d. Kratochwilowa. Po ukończeniu szkoły powszechnej, zdaje egzaminy i zostaje przyjęty do Korpusu Kadetów Nr 3, gdzie w 1930 zdaje maturę. Jako kandydat do szkoły podchorążych, przebywał latem 1930r. na ośmiotygodniowym Kursie Unifikacyjnym w Szkole Podchorążych w Różanie, a następnie skierowany do Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu, gdzie przebywa w okresie 1930-1932. Awansowany do stopnia ppor. sł. st. kaw. 15 VIII 1932 z przydziałem do 10. psk w Łańcucie na stanowisko d-cy plutonu. Do stopnia por. sł. st. kaw. awansowany 15 VIII 1936. Potem dowodził m.in. szwadronem. W okresie 1938-39 był w Szkole Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu wychowawcą i dowódcą IV plutonu w szwadronie szkolnym/promocja 1938-1940/.
     W 1939 służy w Ośrodku Zapasowym Suwalskiej i Podlaskiej Brygady Kawalerii w Białymstoku, a potem w Wołkowysku. Po napaści Niemców na Polskę 1 IX 1939 jest d-cą szwadronu CKM w 110 p. uł. w składzie Rezerwowej Brygady Kawalerii „Wołkowysk”. Po zakończeniu działań wojennych unika niewoli i udał się do Krakowa. Od początku 1940 czynny w konspiracji ZWZ na terenie Krakowa. Jednak jego funkcja jest nieznana. Zagrożony aresztowaniem w lutym 1942 wyjechał z Krakowa do Żołyni pow. Jarosław. Wstępuje tu do organizacji Straż Chłopska / BCh/. Od VI 1942 pełni funkcję referenta wyszkolenia w Inspektoracie BCh Rzeszów. Potem referent BCh w sztabie Podokręgu Rzeszów AK- do spraw scalenia tej organizacji z AK. Po scaleniu pełni krótko funkcję II zastępcy inspektora przemyskiego AK. Od sierpnia 1944 do listopada 1944 jest k-dtem Obwodu AK Łańcut. W końcu XI 1944 i w I 1945 uczestniczył w rozmowach dot. ujawnienia BCh, prowadzonych z PKWN przez W. Jagusztyna. Posługiwał się w tym okresie nazwiskiem przybranym Andrzej Rzepa, i na to nazwisko otrzymał zaświadczenie podpisane 30 I 1945 przez ppłk M. Romkowskiego z resortu bezpieczeństwa wzywające wszystkie władze do udzielania pomocy przy sporządzaniu wykazów członków BCh oraz broni. W związku z tymi działaniami bez zgody władz AK doszło do konfliktu pomiędzy nim a AK. Wg jego wypowiedzi zagrożono mu nawet wyrokiem śmierci.
    Z funkcji k-dta obwodu łańcuckiego był odwołany w końcu listopada 1944r. W AK awansowano go 1 I 1945 do stopnia rtm. sł. st.
    Po wojnie zamieszkał w Krakowie przy ul. Dietla 44/27. W latach późniejszych działał w SL. Awansowano go podobno do stopnia ppłk-a BCh.
    Zmarł 09 I 1993 w Mielcu, gdzie go pochowano  12 I 1993 na miejscowym cmentarzu parafialnym.
    Był żonaty. Żona Maria Holoubek. Miał brata Gustawa aktora.
    Odznaczony w AK KW /3 V 1944/, Krzyżem BCh, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. 
     (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Homa Jan
    - ("Beton"), żołnierz BCh z plut. w Markowej, pow. przeworski. W jego domu odbywały się kursy dla sanitariuszek ZK
    Honc Władysław - , członek OS BCh z pow. przemyskiego
    Horak Alojzy - ("Justyn Małecki", ("Nestorowicz") płk. dypl. (1939-41) kmdt okręgu warszawskiego ZWZ, (grudzień 1941) usunięty z zajmowanego stanowiska, (1942) szef szkolenia w Kom. Gl. BCh i w oddzialach bojowych PS, (listopad 1942) aresztowany, (1943) rozstrzelany pod Piasecznem
    Hubel - , lekarz, szkolił sanitariuszki ZK w pow. łańcuckim
    Hus Adam - , dziaIacz SL, czIonek "Rocha" we wsi Trzebuska pow. kolbuszowski (1941) aresztowany zginąl w Oświęcimiu
    Ignar Stefan - , ekonomista, publicysta, dziaIacz ruchu ludowego, (1933-35) wykładowca na uniwersytecie ludowym w Gaci Przeworskiej, członek ZW i v-prezes Łódzkiego ZMW RP "Wici", (1937-39) członek ZG "Wici" i v-prezes, (1935-37) redaktor "Chłopskiego Życia Gospodarczego", (1938-39) redaktor "Wici", członek SL, w okresie okupacji przewodniczący trójki "Rocha" w woj. łódzkim, (1945) v-prezes ZG ZMW RP "Wici”
    Ilczuk Tadeusz - ("Wilkowski") w czasie okupacji (1943.,-44) p.o. komendanta warszawskiego okręgu BCh, współredaktor "Zywią i Bronią" podczas powstania warszawskiego, (wrzesień 1945) jako mjr BCh ujawniał żołnierzy BCh w woj. warszawskim
    Iwanowski Wincenty - członek Wołyńskiego ZMW, w czasie okupacji w BCh w pow. puławskim, (1944-45) członek ZG ZMW RP "Wici", (1944) v-min. leśnictwa w PKWN
    Jadach Andrzej - ("Koral"), działacz SL, (1940) zca członka trójki "Rocha" w pow. kolbuszowskim, (1943) kmdt BCh w tym samym pow., (październik 1943) aresztowany, zginął na posterunku w Kolbuszowej
    Jadach Maria - , członkini LZK w pow. kolbuszowskim
    Jadach Piotr - zca szefa łączności w kom. BCh pow. kolbuszowskiego
    Jagiełło Stanisław - ("Granat"), ("Czarny") działacz ruchu lud., publicysta, (1928) PSL "Wyzwolenie", od 1931 w SL, (1932) sekretarz ZW Mazowieckiego ZMW RP "Wici", współredaktor "Młodej Myśli Ludowej", (1940-45) kmdt BCh okręgu III, (1945) przewodo KWC w Kieleckiem, (wrzesień' 1945) jako ppłk BCh ujawniał żołnierzy BCh z woj. kieleckiego
    Jagusztyn Jan - ("Topór"), członek ZMW RP "Wici" (1942) w kom. pow. BCh Łańcut, kolporter prasy, (1944) kmdt LSB w tym samym powiecie
    Jagusztyn Władysław - ("Oracz"), (19151969), prawnik, ekonomista, działacz ruchu lud., organizator kół "Wici" na Rzeszowszczyźnie, (1935-39) członek ZW Lwowskiego ZMW RP "Wici", sekretarz ZP SL w Łańcucie, (1936) organizator strajku leśnego w powiatach kolbuszowskim, łańcuckim, rzeszowskim, (1937) uczestnik strajku chłopskiego, (1939-40) organizator Rezerw Ludowych, (1941) kmdt BCh pow. łańcuckiego, (1942-44) kmdt BCh podokręgu rzeszowskiego, (1944) równocześnie komendant LSB podokręgu rzeszowskiego, po wyzwoleniu rozpoczął akcję ujawniania BCh, organizował SL i ZMW RP "Wici" w woj. rzeszowskim, (od kwietnia 1945) p.o. kmdta okręgu VI (woj. krakowskie, rzeszowskie i śląskie), (wrzesień1945) jako ppłk BCh ujawnial żołnierzy Bat. ChIopskich w okręgu VI,(grudzień 1945) wybrany na członka ZG ZMW RP "Wici" wszedl do Prezydium, (1946) objął funkcję kierownika Związki
    Jagusztynowa - Krauz Maria - , członkini kierownictwa LZK w pow. łańcuckim
    Jagusztynowa-Wilbik Weronika - ("Hanka"), ("Jaga"), ("Błyskawica"), dziennikarka, (1933-39) członek Mazowieckiego ZMW RP "Wici", (1935-38) członkini Komisji Koleżanek przy ZG Związku, podczas okupacji na Rzeszowszczyźnie, (1940-41) wspólpracuje z "Podorywką", prowadzi kolportaż gazetki, od 1941 poszukiwana przez gestapo, (1942) współpracuje z "Wieściami", (1943-44) członek redakcji "Wieści" i "Świata Młodych",(1944) redaktorka "Chłopki", (194344) członkini kierownictwa LZK w pow. przeworskim, (1945) współpracuje z pismami ludowymi w Warszawie
    Janik Michał - , nauczyciel, członek SL w pow. niżańskim
    Jankowski Jan - ("Biały"),("Kruk"), ("Giewont"), działacz PAML we Lwowie, podczas okupacji (1942-43) szef łączności w kom. BCh pow. przeworskiego, (1944) kmdt LSB powiatu rzeszowskiego, oficer do spraw specjalnych kmdy BCh podokręgu rzeszowskiego,
    Jankowski Jan Stanisław - ("Soból"), ("Doktór") działacz NPR (1924 i 1926) min. pracy i opieki społecznej, (1935) opuścił NPR, od 1937 w SP, w czasie okupacji: (1943-45) delegat rządu, (1945) aresztowany wraz z grupą Okulickiego
    Januszówna Józefa - , członkini trójki LZK w pow. łańcuckim

    Jańczak Wojciech
    - [1912-1945], oficer rez. kaw. WP, ppor. [1936], działacz ruchu ludowego

    Ur. 16 VIII 1912 w Charłupi Małej pow. sieradzki, w rodzinie chłopskiej, syn Romana i Józefy z Miłków. W rodzinnej miejscowości ukończył 4 klasową szkołę powszechną, a następnie uczęszczał do szkoły powszechnej w Sieradzu. Naukę kontynuuje w gimnazjum w Sieradzu, gdzie w VI 1933 otrzymał świadectwo dojrzałości. Od 19 IX 1933 do 15 VII 1934 odbywał służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu, potem do 15 IX 1934 odbywał praktyki w 22 pułku ułanów w Brodach. Przeniesiony do rezerwy w stopniu tytularnego plut. podch. rez. kaw. z przydziałem do 1 pułku szwoleżerów w Warszawie. Po odbytych ćwiczeniach aplikacyjnych awansowany z starszeństwem od 1 I 1936 do stopnia ppor. rez. kaw.
    W 1934 podejmuje studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym UP w Poznaniu. Zaangażował się w wydawanie „Chłopskiego Życia Gospodarczego”, którego redakcja mieściła się w Łodzi, a od 1935 w Poznaniu. Działał aktywnie w organizacji Polska Akademicka Młodzież Ludowa. Za działalność w tej organizacji został na początku 1936 aresztowany przez władze sanacyjne. Był więziony przez pół roku w więzieniu w Rawiczu. Na zjeździe ZMW w 1937 wybrano go prezesem łódzkiego ZMW. W latach 1937-1939 był sekretarzem ZW Stronnictwa ludowego. W 1939 ukończył studia.
    23 III 1939 zmobilizowany do WP i wcielony do 31 pp w Sieradzu, w którego szeregach odbył kampanię wrześniową 1939 na stanowisku dowódcy 2 plutonu w 6 kompanii II baonu. Po zakończeniu kampanii wrześniowej powraca do rodzinnej wsi.
    Zimą 1940 z Adamem Banachem i Stanisławem Ignarem zapoczątkował ludową konspirację w woj. łódzkim. Rozkazem nr 5 Komendy Głównej BCh z 25 IX 1941 zostaje mianowany komendantem Okręgu V BCh, woj. łódzkie/. Jesienią 1941 ożenił się z Wandą Maniszewską. Wraz z żoną i córką mieszkał w Piotrkowie Trybunalskim. W III 1942 aresztowany przez gestapo i osadzony w więzieniu w Radogoszczy. W V 1942 wywieziony do obozu koncentracyjnego w Mauthausen, gdzie pracował w kamieniołomach. Następnie przebywał w obozie w Dachu, skąd 03 V 1945 wysłał ostatni list do rodziny. Obóz przeżył, lecz ciężko chory na gruźlicę przebywał w sanatorium niedaleko Monachium, gdzie zmarł 13 VII 1945.
    Dekretem Rady Państwa w 1948 został pośmiertnie mianowany płk WP.
    28 X 1964 prochy jego sprowadzono do kraju i pochowano na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
    W dniu 01 IX 1973 szkole w Charłupi Małej nadano jego imię.
    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Jarosz Franciszek - , kolporter prasy BCh w pow. niżańskim
    Jasieńko Maria - mieszkanka Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalona w domu w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców
    Jasiński Wincenty - , mieszkaniec Majdanu Golczańskiego, pow. niżański
    Jawniak Bolesław - członek SL w okresie okupacji w BCh,
    Jawniak Leokadia - członkini trójki gr. LZK; w ich domu w Chodakówce, pow. przeworski (1943-44) mieściła się redakcja i powielarnia "Wieści" i "Świata Młodych"
    Jedliński Wiktor - , adwokat, prezes ZP SL w JarosIawiu, (1945) przewod. WRN w Rzeszowie
    Jemioło Zygmunt - ("Dynak") dca plut. BCh w pow. kolbuszowskim
    Jędrzejec Maria - ("Rysia"), czlonek ZW Mazowieckiego ZMW RP "Wici", czlonkini Komisji Koleżanek przy ZG Związku, w czasie okupacji (1942-43) czlonkini trójki LZK w woj. lubelskim, (od wiosny 1944) inspektorka LZK w podokręgu rzeszowskim, czlonek redakcji "Chłopki"
    Jóchno L. - , żołnierz BCh z pow. łańcuckiego

    Józewski Henryk
    Jan [1892-1981], artysta malarz, działacz POW, urzędnik, polityk, w konspiracji niepodległościowej SZP/ZWZ, ps. „Niemirycz”, „Olgierd”, „Przemysław”
    D-ca Okręgu SZP Warszawa –Miasto X 1939- I 1940.K-dt Okręgu Warszawa-Województwo ZWZ I –V 1940. Więzień polityczny PRL.

          Ur. 06 VIII 1892 w Kijowie. Syn Walerego i Józefy z d. Swięckiej. W 1909 ukończył I Gimnazjum w Kijowie, a następnie w 1914 studia na Wydziale Fizyko-Matematycznym Uniwersytetu Kijowskiego. Artysta – malarz, muzyk, założyciel i scenograf teatru „Studio”. Współzałożyciel i następnie prezes Stowarzyszenia Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej „Filarecka” w Kijowie, w 1914 był także współzałożycielem Wojskowej Organizacji „Dniepr”, wcielonej następnie do POW. Zesłany do Saratowa w XI 1915. do Kijowa powraca w VI 1917.
    Od II 1919 kierował wydz. politycznym, a od VII 1919 wydz. organizacyjno-agitacyjnym, a od VIII 1919 stał na czele Komendy Naczelnej III POW w Kijowie, potem jednocześnie przewodniczy Radzie Komendantów Naczelnych. W 1920 wiceminister spraw wewnętrznych w rządzie Ukraińskiej Republiki Ludowej Ciemiona Pelury, w VIII 1920 przewidywany był na dowódcę akcji dywersyjnej w wypadku zajęcia Warszawy przez Armię Czerwoną. Uczestnik przygotowań do zamachu majowego w 1926, potem urzędnik do zleceń w Radzie Ministrów, a od IX 1927 szef gabinetu premiera Józefa Piłsudskiego. Od VII 1928 wojewoda wołyński, potem od XII 1929 minister spraw wewnętrznych i ponownie od VI 1930 wojewoda wołyński, a od IV 1938 wojewoda łódzki.
    Po wybuchu 01 IX 1939 wojny polsko-niemieckiej ewakuował się na Wołyń. Nosił się z zamiarem zorganizowania działań partyzanckich za Bugiem, ale po wkroczeniu na Wołyń 17 IX 1939 wojsk sowieckich wrócił do Warszawy. W okresie okupacji niemieckiej mieszkał przy ul. Barbary 10 w Warszawie. Od X 1939 czynny w konspiracji SZP/ZWZ. Od X 1939 k-dt Okręgu Warszawskiego SZP/ZWZ. Od I 1940 k-dt Okręgu ZWZ Warszawa-województwo. Z przyczyn politycznych na polecenie rządu RP w IV 1940 usunięty z tego stanowiska. Pozostał politycznym doradcą gen. S. Roweckiego, potem gen. T. Komorowskiego. Od VII 1940 redaktor dwutygodnika „Polska Walczy” i innych. Ostrzeżony w 1943 o przygotowywanym zamachu na siebie od wiosny 1943 ukrywał się m. in. w Podkowie Leśnej, potem w Milanówku. Po powstaniu Warszawskim stał na czele małego ugrupowania pod nazwą Polskie Stronnictwo Demokratyczne i  redagował pismo „Polska Niezawisła”.
    Od wiosny 1945 ukrywał się m. in. w Podkowie Leśnej, Warszawie, Radomiu i Jaszczowi k/Lublina, gdzie został aresztowany przez UB 01 III 1953. Wyrokiem WSR Warszawa z 24 IX 1954 zostaje skazany na karę dożywotniego więzienia /złagodzoną w 1956 na 12 lat więzienia. 06 XI 1956 zostaje zwolniony na roczna przerwę zdrowotną w odbywaniu kary. NSW w Warszawie 19 XII 1956 zmniejszył mu karę do lat 5, zaś 31 I 1958 zwolnił  go warunkowo od odbycia reszty kary. Poświęcił się wówczas malarstwu. W 1960 odbyła się w Galerii Związku Polskich Artystów Plastyków wystawa jego prac.
    Zmarł w Warszawie 23 IV 1981.
    Odznaczony; VM kl. 5 /1923/, Krzyżem Komandorskim Polonia Restituta /1929/, Krzyżem Niepodległości z Mieczami.
    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Juras Janina
    - ("Czarna"), członkini kierow. LZK w pow. przemyskim, kierow. ZK w powiecie
    Juras Stanislawa - , czlonkini LZK w pow. przemyskim
    Kaczmarczyk Julian - ("Lipa"), ("Zadrożny;') (1909-1944) dzialacz ZMW RP "Wici", (1940-44) czlonek kierow. "Rocha" w pow. niżańskim, organizator BCh na Niżańszczyźnie, (1943-44) kmdt oddziału partyz. BCh na Zasaniu, (1944) szef sztabu 1 Brygady AL im. Ziemi Lubelskiej, (czerwiec 1944). zginął w walce z Niemcami
    Kaleta Edward - ("Kobiela"), czlonek ZP SL w Cieszynie, (1942-45) zca czlonka kierownictwa "Rocha" okręgu VI, delegat "Rocha" na Sląsk, wspólredaktor gazetki "Odra i Nysa"
    Kaldan-Sawa Franciszka - ("Maryna"), czlonkini trójki LZK pow. tarnobrzeskiego
    Kamińska - , czlonkini LZK pow. jarosławskiego
    Kamiński Franciszek - ("Zenon Trawiński"), dzialacz ruchu lud. (1933) prezes Mazowieckiego ZMW RP "Wici", prezes PAML w Warszawie, wspólpracowal z pismami "Mloda Myśl Ludowa" i "Wyzwolenie",' czlonek SL, podczas okupacji (1939-40) współorganizator konspiracyjnej działalności SL w Warszawie i na Kielecczyźnie.
    Kamiński - , ksiądz grecko-katolickiego obrządku
    Kandziorski Marcin - , ksiądz z Jarocina, pow. niżański, (1943) spalony na plebanii w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców
    Kania-Rzepowa Maria - ("Mazurka"), przewod. trójki LZK w pow. rzeszowskim
    Kapusta Wojciech - , wlaściciel mlyna ze Studzian, pow. przeworski.
    Kapeliński Tadeusz - , czlonek SL "Wola Ludu", min. pocz. i telegrafów w Rządzie Tymczasowym RP i Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej
    Kasprzak Jan - , dzialacz SL w czasie okupacji czlonek trójki "Rocha" w pow. jarosławskim
    Kasza Michał - , kmdt gm. LSB w Niwiskach, pow. -kolbuszowski

    Kątnik Bronislaw
    - ("Czarny") dzialacz ZMW RP "Wici", (1941) poszukiwany przez gestapo, (1942-44) oficer do spraw specjalnych kmdy BCh podokręgu rzeszowskiego, (1942-44) usprawniał dzialalność BCh w pow. tarnobrzeskim, kmdt LSB w tym powiecie i dca OS BCh, (1944) kmdt LSB w pow. jarosławskim i dca OS BCh
     Bronisław Kątnik, był synem Szymona Kątnika oraz ojcem Andrzeja, Janusza i Wojciecha. Po wojnie UB próbowało go zlikwidować. Uciekł na Opolszczyznę, do Prudnika, gdzie administrował szpitalem. W latach siedemdziesiątych wrócił do Rzeszowa, gdzie zmarł w 1982 roku.
     inf. Jarosław Kątnik


    Kędzierski Antoni - ("Burza"), zecer, czlonek BCh, (od wiosny 1944) drukowal konspiracyjną prasę BCh w rzeszowskim podokręgu
    Kędziora Andrzej -
    Kędziora Maria -
    Kędziorka Stanisława - , mieszkanka Więckowic opiekowała się rannym żołnierzem BCh
    Kępiński Mieczysław - ("Stalingrad"), dca plut. BCh w pow. tarnobrzeskim
    Kic Andrzej -
    Kida Walenty - ("Kłos"), działacz ZMW RP "Wici" z Tarnogóry, pow. niżański, (1941-44) zca kmdta BCh pow. niżańskiego oraz szef łączności i kolportażu
    Kiedrzyńska Wanda - , historyk, więźniarka obozów Oświęcimia i Ravensbriick
    Kiernik Władysław - (1879-1971) działacz ruchu lud. adwokat, od 1913 jeden z przywódców PSL "Piast", od 1931 w SL, v-prezes NKW, (1923) min. spraw wewnętrznych,(1925) min. rolnictwa, (1929-30) współorganizator Centrolewu skazany w procesie brzeskim, (1933) wyemigrował do Czechosłowacji, (1939) powrócił do kraju, (1939-40) członek władz "Rocha" w okręgu VI, (1945) w zastępstwie W. Witosa uczestnik konferencji moskiewskiej, (1945-47) min. administracji publicznej w Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej
    Kijanka Genowefa - ("Ewa"), przewod. trójki LZK w pow. przemyskim

    Kirchmayer Jerzy
    Maria Józef [1895-1959], żołnierz III Korpusu Polskiego na Wschodzie, oficer dypl. sł. st. art. mjr [1936], w konspiracji ZWZ/AK, ppłk dypl. [1942], ps. „ Adam”, „Andrzej”, od 1944 w WP, płk [1946], gen. brygady [1947].
    Szef sztabu Okręgu Warszawa – Województwo od VIII 1940 – XI 1940.
          Ur. 29 VIII 1895 w Krakowie, syn Kazimierza /adwokata/ i Wandy z d. Matłaczyńskiej. Od 1906 uczęszczał do gimnazjum we Lwowie, a od 1912 w Bąkowicach pod Chyrowem, gdzie w VI 1914 zdał egzamin maturalny. Przebywał na terenie Królestwa Polskiego pod zaborem Rosji. Jako obywatel austriacki został po wybuchu 1 VIII 1914 internowany i wywieziony w głąb Rosji. Od I 1918 do IV 1918 służył ochotniczo w kierowanym przez Remigiusza Adama Grochowskiego Oddziale II sztabu III Korpusu Polskiego na Wschodzie, potem przebywał u rodziny na Ukrainie. Do kraju powraca w XI 1918. Od XII 1918 służy ochotniczo w 6 pap przemianowanym wkrótce na 7 pap. Od VIII 1919 był działonowym, a od X 1919 ognomistrzem służbowym, służbowym od IV 1920 w stopniu chorążego szefem baterii i oficerem prowiantowym w 7 pap. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920. W I 1921 przeniesiony do rezerwy. Pozostaje jednak w służbie wojskowej. Przydzielony do 16 pac. Od 01 III 1921 do 1 XII 1921 przebywa na III kursie zawodowym Szkoły Podchorążych Artylerii w Poznaniu. Promowany na stopień ppor. sł. st. art. z starszeństwem 01 XII 1921. Do IV 1922 służy krótko w 16 pap, potem pod IV 1922 w 3 pac. Zweryfikowany w stopniu por. sł. st. art. z starszeństwem od 01 VI 1919. Od IV 1923 d-ca szkły bombardierów, potem szkoły podoficerskiej, a od XI1923 adiutant II dywizjonu, a od IV 1924 d-ca plutonu i p. o d-ca 5 baterii 3 pac. Od IX 1924 oddelegowany do Biura Artylerii Francuskiej Misji Wojskowej, był tam do II 1926 redaktorem instrukcji technicznych, po czym wrócił do 3 pac. Od V 1926 d-ca 1 baterii, od X 1926 młodszy oficer, w VIII 1917 odokenderowany na praktyke do 77 pp w Lidzie. Awansowany do stopnia kpt. sł. st. art. 15 VIII 1928. Od VI 1928 d-ca 2 baterii 3 pac, od III 1929 p. o adiutant pułku, potem od I 1930 ponownie d-ca baterii, a od VI 1930 p. o d-ca dywizjonu. W latach 1930-1932 studiował w MSWoj. w Warszawie. Od XI 1932 I oficer sztabu 13 DP, a od 1935 III oficer sztabu Inspektoratu Armii w Toruniu. Awansowany 1 I 1936 do stopnia mjr dypl. sł. st. art. Od 1936 d-ca dywizjonu w 22 pal w Przemyślu. Od I 1939 II oficer sztabu Inspektoratu Armii w Toruniu.
    W kampanii wrześniowej 1939 z-ca szefa Oddz. III Armii „Pomorze”. Podczas przebijania się oddziałów tej armii po bitwie nad Bzurą w kierunku Warszawy zostaje ciężko ranny w Puszczy Kampinoskiej. Przebywał w szpitalu w Warszawie. Po wyleczeniu ran włączył się do pracy konspiracyjnej w ZWZ. Od VIII/VIII do XI 1940 pełnił funkcję szefa sztabu Okręgu Warszawa-Województwo ZWZ. Od XI 1940 wycował się z pracy konspiracyjnej. Ponownie czynny w konspiracji ZWZ-AK od 1941. Do VII 1944 był oficerem w Oddz. III /operacyjnym/ KG ZWZ/AK. Współpracownik miesięcznika „Insurekcja” wydawanego od I 1941. Mianowany ppłk dypl. sł. st. art. rozkazem KG AK nr L. 65/BP z 11 XI 1942. Był współautorem drugiego planu powstania powszechnego /XI 1942/ i planu „Burza”. Kilka operacji przeprowadzonych w trudnych warunkach okupacyjnych doprowadziły go do utraty nogi.
    Wybuch powstania Warszawskiego 01 VIII 1944 zastał go na leczeniu w rejonie Otwocka, skąd przedostał się do Lublina. 15 VIII 1944 zgłosił się ochotniczo w Lublinie do WP. Początkowo od X 1944 kierował Wojskowym biurem Historycznym w ramach Wojskowego Instytutu Naukowo-Technicznego, a od VIII 1945 był szefem Oddz. Historycznego Sztabu Generalnego WP i jednocześnie wiceprezes ZG Związku Uczestników Walki Zbrojnej z Niemcami o Niepodległość i Demokrację oraz członek kolegium redakcyjnego „Bellony” i „Polski Niepodległej”. Awansowany do stopnia płk dypl. w 1946.
    Od IV 1947 oficer dospecjalnych zleceń Szefa Sztabu Generalnego. Mianowany gen. bryg. 22 VII 1947. Uczestniczył w organizowaniu Akademii Sztabu Generalnego i od VIII 1947 był krótko dyrektorem nauk, potem kierownikiem kursu i starszym wykładowcą historii wojen. W XII 1948 przeniesiony w stan spoczynku. Od 1949 pracował jako redaktor w wydawnictwie „Prasa wojskowa”. Od IX 1949 członek prezydium ZBOWiD. Aresztowany przez Informację Wojskową 13 V 1950 w Warszawie. W tzw. procesie generałów przed NSW w Warszawie, syg. akt nr Sn 6/51 trwającym w okresie od 13 VII 1951 -13 VIII 1951 został skazany na karę dożywotniego więzienia. Z uwagi na zły stan zdrowia zwolniony z więzienia 15 X 1955. W IV 1956 został w pełni zrehabilitowany.Od IX 1956 z-ca profesora w Dziale Historii Sztuki wojennej, potem w Zakładzie Historii Polski w II Wojnie Światowej IH PAN. Od XII 1956 członek, potem wiceprezes ZG i członek RN, następnie od XI 1957 przewodniczący Komisji Odznaczeniowej ZBOWiD.
    Zmarł 11 IV 1959 w Sanatorium wojskowym w Otwocku.
    Odznaczony: KW /1921/SKZ /1928/ i Krzyżem Grunwaldu III kl.
    Był niezwykle płodnym pisarzem historyczno-wojskowym i publicystą. 
     (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Kisiel Roman - ("Sęp") prezes ZP ZMW RP "Wici" w Przemyślu, prezes ZP SL w Dobromilu, w czasie okupacji przewod. trójki "Rocha" w pow. przemyskim, (1942-44) kmdt BCh w tym samym pow., (1944) kmdt LSB w pow. przemyskim
    Kleeberg Franciszek - (1888-1941) gen., w czasie I wojny świat. w Legionach, następnie w Wojsku Polskim na różnych stanowiskach, (1939) dca grupy "Polesie", zmarł w niewoli niemieckiej
    Kluk Piotr - ("Orzech"), przewod. gm. trójki "Rocha" w Niwiskach, pow. kolbuszowski
    Kluz Jan - , kmdt plac. AK w Albigowej, pow. łańcucki
    Kobylarz Adam - ("Wilk") członek oddziału partyz. ,BCh "Lipy" w pow. niżańskim, (czerwiec 1944) zginął w walce z Niemcami
    Kocaj Antoni - , działacz SL z pow. brzozowskiego, (1940) przewod. trójki "Rocha" w tym samym pow., (1942) aresztowany, wywieziony do Oświęcimia, nie powrócił
    Kocioł Szymon - ("Pochodnia"), działacz SL, w pow. kolbuszowskim, (1941) poszukiwany przez gestapo, kmdt BCh pow. kolbuszowskiego, (1943) aresztowany, zginąl w obozie w Pustkowiu
    Kocon Władysław - ("Mocny"), dzialacz SL, dca OS BCh w pow. dębickim
    Koczula Jan - , mieszkaniec Strzyżowa, pow. rzeszowski, (1943) zastrzelony przez hitlerowców
    Koczula Piotr - sołtys Brzeżanki, pow. rzeszowski
    Kogut Henryk - , mieszkaniec Jagiełły, pow. przeworski, (1943) wywieziony do obozu w Pustkowiu
    Kogut Szymon - , nauczyciel z Jagiełły pow. przeworski, (1943) wywieziony do obozu w Pustkowiu
    Kojder Jan - , żolnterz BCh z Żołyni, pow. łańcucki, (1943) zastrzelony przez Niemców
    Kojder Stanisław - ("Hel"), ("Łozina"), (1942-43) kmdt gm. BCh z Grzęski pow. przeworski, (1944) kmdt LSB w tym samym pow
    Kojder Wladyslaw - ("Trzaska"), ("Zawieja"), ("Grab"), (1902-1945), dzialacz ruchu lud. i spóldziel., (1930-33) prezes ZP ZMW RP "Wici" w Przeworsku, (1930-37) czlonek ZW Lwowskiego ZMW RP "Wici", (193739) v-prezes Lwowskiego Związku, (1933) wspólorganizator marszu chlopów na Przeworsk, (1931-35) sekretarz ZP SL w Przeworsku, (1938-39) czlonek RN SL, (1940-44) przewod. trójki "Rocha" w pow. przeworskim, kierownik "Rocha" na Rzeszowszczyźnie, (17 września 1944) zamordowany skrytobójczo
    Kojdrowa Aurelia - (1906-1959) działaczka ZMW RP "Wici", uczyła gimnastyki na uniwersytecie lud. w Gaci Przeworskiej, (1944) przewod. trójki LZK w pow. przeworskim
    Koluch Jan - , kolporter prasy BCh z Bielińca, pow. niżański
    Kołcz Franciszek - , żolnierz BCh z pow. Kolbuszowskiego
    Kołodziej Franciszek - ("Koniczyna"), dzialacz SL, (1943-44) czlonek trójki "Rocha" w pow. kolbuszowskim
    Kołwa - , kierownik szkoly w Hyżnem, pow. rzeszowski, (1944) aresztowany
    Komorowski Tadeusz - ("KorczaK"), ("Bór"), ("Lawina"), gen. od 1918 w Wojsku Polskim, (1939-40) kmdt okręgu ZWZ Kraków, (1941-43) zca kmdta gl. ZWZ-AK, (1943-44) kmdt gł. AK, (wrzesień 1944) mianowany przez rząd londyński wodzem naczelnym, (październik 1944) w niewoli niemieckiej, przebywa na emigracji
    Konefał Walenty - ("Szkoła"), dca oddzialu BCh w pow. kolbuszowskim
    Konopka - , wlaściciel folwarku w Strzyżowie, pow. strzyżowski
    Koń Andrzej - , dzialacz SL w pow. rzeszowskim, prezes kola w Łące, (194042) przewod. trójki "Rocha" w pow. rzeszowskim, (1942) zaginąl w czasie podróży w sprawach konspiracyjnych do Krakowa
    Koń Wincenty - , dzialacz SL z pow. rzeszowskiego, (1940-44) czlonek trójki "Rocha" w tym samym powiecie .
    Kopeć Tadeusz - , żolnierz BCh, czlonek oddzialu partyz. "Burza" w pow. kolbuszowskim

    Korboński Stefan
    [1901-1989], oficer rez. WP [kpt.]adwokat, pisarz, działacz ludowy, ps. „Nowak”, „Zieliński”

    Ur. 02 III 901 w Praszce pow. wieluński, syn Stefana i Władysławy z d. Korner. Od 1908 mieszkał w Częstochowie, gdzie uczył się w szkole powszechnej, potem w gimnazjum. Od 1917 działał w skautingu i w POW. 11 XI 1918 brał udział w rozbrajaniu Niemców w Częstochowie. Jako uczeń brał ochotniczo udział w walkach z Ukraińcami o Lwów w XII 1918-I 1919. Następnie bierze udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920, zaś w 1921 w III Powstaniu Śląskim. W 1921 ukończył gimnazjum w Częstochowie i zdał maturę. Następnie studiuje na Wydziale Prawa UP w Poznaniu. Studia ukończył w 1925 i pracował jako radca prawny. Po odbyciu aplikacji pracował Prokuratorii Generalnej w Poznaniu, a w 1929 otworzył praktykę prawniczą w kancelarii adwokackiej w Warszawie.
    Po ukończeniu skróconego kursu podchorążych rezerwy piechoty zostaje awansowany do stopnia ppor. rez. piech. z starszeństwem od 1 VII 1925, a w 1933 przeniesiony do oficerskiej Kadry Okręgowej nr I w Warszawie w grupie oficerów pospolitego ruszenia. Ewidencyjnie podlegał PKU Warszawa M –III.
    Od 1925 związał się z ruchem ludowym. Wstępuje do PSL „Wyzwolenie”, a od 1931 działa w SL. W 1930 brał udział w Kongresie Centrolewu /kongres Obrony Prawa i Wolności Ludu/Od 1936 był prezesem Zarządu Wojewódzkiego SL w Białymstoku i równocześnie członkiem Głównego Sądu Partyjnego.
    Zmobilizowany do WP brał udział w stopniu por. rez. w kampanii wrześniowej 1939. Podczas walk dostał się do sowieckiej niewoli skąd udało mu się zbiec i przedostać do Warszawy. Podczas niemieckiej okupacji prowadził nadal kancelarię adwokacką. Podejmuje działalność konspiracyjną w SZP/ZWZ/AK. Zostaje członkiem utworzonej przez gen. M. Tokarzewskiego-Karaszewicza Rady Głównej Obrony Narodowej będącą gremium społecznym, działającym przy SZP. Jednocześnie działał w konspiracyjnym Stronnictwie Ludowym „Roch”. Od II 1940 członek Politycznego Komitetu Porozumiewawczego przy ZWZ w IV 1940 obejmuje funkcję szefa Kierownictwa Walki Cywilnej. Zajmował się organizowaniem cywilnego ruchu oporu, a także kierował działalnością sądów podziemnych. Od VII 1943 szef Oporu Społecznego w Kierownictwie Walki Podziemnej, organu dowódcy AK. 26 X 1943 został zastępcą przewodniczącego Społecznego Komitetu Antykomunistycznego „Antyk”.
    Po wybuchu 1 VIII 1944 Powstania Warszawskiego objął stanowisko dyrektora Departamentu Spraw Wewnętrznych w Delegaturze Rządu RP na Kraj. Rozkazem KG AK z 1 X 1944 został mianowany kpt. rez. Po upadku Powstania przedostał się do Piotrkowa Tryb. Uczestniczył tam w posiedzeniu Rady Jedności Narodowej – podziemnego parlamentu polskiego i w posiedzeniu Krajowej Rady Ministrów.  Mianowany przez S. Jankowskiego – Delegata Rządu na Kraj wiceprezesem KRM. Po aresztowaniu w III 1945 przez NKWD Stanisława Jankowskiego zostaje upoważniony 10 IV 1945 przez londyński Komitet Ministrów do Spraw Kraju do zastępowania Delegata Rządu. Utrzymywał kontakty z Delegatem Sił Zbrojnych na Kraj płk dypl. Janem Rzepeckim. Stał na stanowisku, że podziemna działalność wojskowa winna być kontynuowana przy podporządkowaniu się jej władzom cywilnym. 27 V 1945 wspólnie z płk dypl. J. Rzepeckim wydaje odezwę do Żołnierzy AK wzywającą do wyjścia z lasu i podjęcia pracy. 27 VI 1945 po rozmowach moskiewskich S. Mikołajczyka złożył rezygnację z funkcji p.o. Delegata Rządu. W nocy z 28/29 VI 1945 zostaje razem z żoną Zofią aresztowany przez NKWD w Krakowie i przekazani do MBP w Warszawie. Zwolnieni z aresztu 27 VII 1945. Następnie otwiera kancelarię adwokacką w Warszawie. Wybrany członkiem Sądu dyscyplinarnego Izby Adwokackiej. O6 I 1946 wybrany prezesem PSL Warszawa – Śródmieście, na obradującym w Warszawie w dniach 19-21 I 1946 Kongresie PSL zostaje powołany na członka Rady Naczelnej PSL. Podlegał mu Komisja Prawnicza, z której ramienia występował do władz bezpieczeństwa w sprawie aresztowanych członków PSL. W wyborach z 19 I 1947 uzyskał mandat poselski z listy PSL. 02 II 1947 obrany członkiem Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL. 21 II 1947 przemawiając w sejmie domagał się pełnej amnestii dla wszystkich więźniów politycznych. Wspólnie z F. Kamieńskim złożył wniosek o rozwiązanie PSL, odrzucony przez S. Mikołajczyka. Ostrzeżony, że na jesiennej sesji sejm uchwali zniesienie immunitetu poselskiego, on zostanie aresztowany. Po ucieczce S. Mikołajczyka 05 XI 1947 razem z żoną potajemnie opuścił kraj udając się drogą morską do Szwecji, a stamtąd do Wlk. Brytanii, potem do Stanów Zjednoczonych. Początkowo działał wspólnie z S. Mikołajczykiem, lecz w XII 1949 przystąpił do Rady Politycznej, a w I 1950 /wykluczony z PSL/, wspólnie z K. Babińskim założył odrębną organizację. PSL – Odłam Jedność Narodowa. Był przedstawicielem Rady Politycznej współpracującej z wywiadem amerykańskim. W 1954 przyjął członkostwo Zgromadzenia Europejskich Narodów Ujarzmionych. Był przewodniczącym komitetu. Przewodniczył też Polskiej RJN w USA. W 1965 został członkiem Rady Naczelnej Koła AK. Opublikował kilka cennych prac historyczno-wspomnieniowych. W 1973 otrzymał nagrodę Fundacji Alfreda Jurzykowskiego za swoja działalność literacką, zaś w 1980 Instytut Yad Vashem przyznał mu medal sprawiedliwy wśród Narodów Świata w uznaniu zasług dla ratowania Żydów w czasie okupacji.
    Odznaczony: VM kl. 5, Medalem za Wojnę 1939, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Zasługi Legionó Amerykańskich, Krzyżem AK, pośmiertnie w 1995 Orderem Orła Białego.
    Żonaty z Zofią Ristau.
    Zmarł w Waszyngtonie 23 IV 1989

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Kordasiński Roman - , czlonek pow. jaroslawskiego, (1944) dzialu BCh

    Korga Franciszek
    [1896-1971], rolnik, działacz ruchu ludowego, żołnierz BCh, ps. „Wilk”

    Ur. 30 XII 1896 w Skowierzynie. Po ukończeniu szkoły ludowej pracował w gospodarstwie rolnym swoich rodziców. W latach 1915-1918 służył w armii austriackiej. Walczył na froncie włoskim i rosyjskim. W XI 1918 uczestniczył w wydarzeniach tzw. Republiki Tarnobrzeskiej. W latach 1918-1921 w WP. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920. Po wojnie zdemobilizowany. Następnie działacz ruchu ludowego. Od 1924 członek Związku Chłopskiego, a od 1926 członek i prezes Stronnictwa Chłopskiego na powiat tarnobrzeski. W latach 1927-1931 członek RN SCh, a po zjednoczeniu w SL jako z-ca prezesa ZP SL w Tarnobrzegu. W VIII 1937 współorganizator strajku chłopskiego, za co został skazany przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie. W więzieniu przebywał przez okres 8 miesięcy.
    Podczas okupacji niemieckiej od XII 1939 wchodził w skład pierwszej Trójki Powiatowej ROCH. Aresztowany przez Niemców na początku 1943. Od II 1943 po ucieczce z aresztu w Zbydniowie ukrywał się do końca okupacji. W latach 1944-1945 członek Rady Powiatowej w Tarnobrzegu, następnie przewodniczący PRN i prezes SL w Tarnobrzegu. W VIII 1945 osiedlił się w Pełcznicy pow. Świdnik. Był tam członkiem ZO SL, potem PSL w Krakowie. Związał się z PPS – Lewica, potem z ZSL. Był członkiem Prezydium WK ZSL i prezesem ZW Samopomocy Chłopskiej w Wrocławiu. W latach 1956-1958 był prezesem PK ZSL w Świdnicy. W okresie 1957-1961 był posłem na Sejm PRL. Uczestniczył w pracach komisji rolnej. Jednocześnie uprawiał 14 – hektarowe gospodarstwo rolne.
    Zmarł 02 I 1971 w Pełcznicy.
    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Kosak Franciszek - , ludowiec, mieszkaniec Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1941) zorganizowal oddzial partyz., walczył z Niemcami, (1942) zamordowany skrytobójczo 428.
    Kosiorowski Stanislaw - ("Zarzycki"), dzialacz SL, v-prezes ZP ZMW RP "Wici" w pow. kolbuszowskim, czlonek ZP SL Kolbuszowa, (1940) czlonek trójki "Rocha" w tym samym pow., (1941-44) przewod. trójki pow. "Rocha" czlonek kmdy BCh
    Kostka Stanisław - , członek LSB z Przeworska, (1944) zastrzelony wraz z żoną Anną i synem Stanislawem przez Niemców
    Kość Józef - , czlonek OD AK w pow. rzeszowskim
    Kot Stanislaw - , prof. historii i kultury polskiej, (1933) w SL, czlonek NKW SL, (1933) pozbawiony profesury za protest przeciw uwięzieniu dzialaczy Centrolewu, (1940-41) minister dla spraw kraju w rządzie Sikorskiego, (1941-42), ambasador rządu londyńskiego w ZSRR, (1942-43) min. stanu na Bliskim Wschodzie, (1943-44) min. informacji w rządzie Mikolajczyka, (1945) powrócił do Polski, (194547) ambasador w Rzymie, (1947) opuścił kraj, pozostal na emigracji
    Koter Stanislaw - ("Poręba"), (19091951), dzialacz PAML, (1926) w PSL "Wyzwolenie", od 1931 w SL, podczas okupacji w Kom. Gl. BCh, (maj 1943) inspektor gl. szef. sztabu, (październik 1944) kierowo Wydzialu Organizacyjnego CKRL, (wrzesień 1945) jako gl. inspektor, mjr BCh, przeprowadzal ujawnienia Batalionów Chlopskich 25, 258, 449, 450.
    Kotula Jan - , żolnierz BCh z Siedlisk, pow. rzeszowski
    Kowalski Władysław - (1894-1958), polityk, pisarz, (1918-24) w PSL "Wyzwolenie", (1924-27) w NPCh, redaktor pisma "Samopomoc Chłopska", po delegalizacji NPCh organizator Zjednoczenia Lewicy Chłopskiej Samopomoc, podczas okupacji (1940-42) członek organizacji "Proletariusz", (194244) członek Wydziału Rolnego PPR, następnie jeden z przywódców SL "Wola Ludu", (1944) zca przewod. KRN, (1945-47) min. kultury i sztuki, członek władz nacz. SL
    Koza - , mieszkaniec pow. biłgorajskiego, członek pierwszego oddziału partyz. w pow. niżańskim, (1942) zamordowany skrytobójczo
    Kozakiewicz Stefan - , działacz SL z pow. łańcuckiego, (1941) aresztowany przez gestapo zginął w obozie w Oświęcimiu
    Kozieł Franciszek - ("Bławat"), członek OS BCh w pow. tarnobrzeskim, (1944) zamordowany skrytobójczo

    Kozieł Władysław
    [ 1900-1965], ("Kapusta"), v-prezes ZP SL w Tarnobrzegu, (1940-43) członek trójki "Rocha" w pow. tarnobrzeskim, (1943) aresztowany, osadzony w więzieniu w Mielcu, uciekłw czasie jego rozbicia przez partyzantów, ukrywał się, po wyzwoleniu członek PRN w Tarnobrzegu

    Ur. 21 VI 1900 w Grębowie, syn Marcina i Franciszki z Patyków. Po ukończeniu szkoły ludowej pomagał w gospodarstwie rolnym rodziców. W 1924 wyjechał do pracy we Francji, skąd powraca do Grębowa w 1929 W latach trzydziestych wstąpił do SL. Był wójtem gminy Grębów do III 1943, kiedy został aresztowany przez gestapo. Jego zabudowania zostały spalone w odwecie za akcję rozbicia w III 1943 więzienia w Mielcu przez oddział „Jędrusiów”. Wolność odzyskał w wyniku akcji z 29/30 III 1943. W 1944 pełnił funkcję referenta ds. organizacji administracji w powiecie tarnobrzeskim.
    Zmarł 03 V 1965.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Kozik Tadeusz ("Kartacz") - , członek kmdy BCh w pow. mieleckim
    Kozubek Władysław - ("Zagroda"), oficer szkoleniowy kmdy BCh pow. brzozowskiego, (1944) kmdt oddziałów taktycznych (BCh, pierwszy zca kmdta AK pow. brzozowskiego
    Krauze Jan - , członek trójki gr. "Rocha" w Trzebusce, pow. kolbuszowski, (1941) aresztowany przez gestapo zginął w Oświęcimiu
    Król Henryk - ("Poker"), instruktor szkoleniowy kmdy BCh pow. przemyskiego, (1944) kmdt oddziałów taktycznych (BCh) w tym samym pow.
    Król Teresa - , członkini LZK w pow. jarosławskim
    Kruk Stanisław - , członek LSB ze Świętoniowej, pow. przeworski, (1944) zabity przez nacjonalistę ukraińskiego
    Kruk Władysław - ("Szydło"), członek BCh, jego dom w Rogóźnie, pow. przeworski był punktem kontaktowym kmdy BCh pod okręgu rzeszowskiego
    Kruk-Strzelecki Tadeusz - , mjr rezerwy, działacz obozu sanacyjnego, do jesieni 1940 szef BlP przy Kom. Gl. ZWZ
    Krupa Andrzej - ("Drzymała"), działacz SL, (1941) kmdt gm. BCh w pow. brzozowskim, (1942) kmdt BCh pow. brzozowskiego, (1943-44) zca kmdta BCh tego pow.
    Krupa J. - członek kom. gm. BCh Wiązownica-Szówsko, pow. jarosławski
    Krupa Mieczysław - , zca kmdta gm. BCh z Malhowic, pow. przemyski. (1944) aresztowany, rozstrzelany przez Niemców w Krakowie jako zakładnik
    Kubiak - , kmdt posterunku policji granatowej, w gr. Brzozów
    Kubis - , polic. granatowy z pow. kolbuszowskiego
    Kucharska Aurelia - , członkini kierow. LZK w pow. przemyskim
    Kucharski - , żołnierz BCh z pow. jarosławskiego wywieziony do obozu
    Kucharski Michał - , żołnierz BCh z pow. jarosławskiego, (1943) zabity w czasie pacyfikacji Woli Rozwienieckiej
    Kukiełka Marian - , członek OS BCh w pow. tarnobrzeskim
    Kula Józef - , mieszkaniec Dąbrówek, pow. łańcucki, przechowywał Żydów
    Kulas Dominik - ("Juhas"), członek .ZMW RP "Wici", (1941-43) członek druż. BCh w Chodakówce, pow. przeworski, (1943-44) szef kolportażu "Wieści" i "Świata Młodych", po wyzwoleniu funkcjonariusz MO
    Kulas Jan - ("Borowy"), ("Zawora"), dca komp. BCh w pow. przeworskim, oficer szkoleniowy kmdy BCh w tym samym pow., (1944) kmdt oddziałów taktycznych (BCh), II zca kmdta AK w pow. przeworskim
    Kulikowski J. - , członek kmdy gm. BCh w pow. jarosławskim
    Kułynycz Teodor - , kierownik szkoły w Ubieszynie, nacjonalista ukraiński
    Kuras Jan - ("Ruchliwy"), działacz ZMW RP "Wici", pow. łańcucki, (1941-44) członek BCh, jego dom w Żołyni byl punktem kontaktowym kmdy rzeszowskiego pod okręgu BCh
    Kurek Jan - , ksiądz, czlonek AK w pow. kolbuszowskim
    Kurpiel Kazimierz - kmdt druż. BCh z Woli Rozwienieckiej, pow. jarosławski, (1943) wywieziony do obozu
    Kurpiel Władyslaw - , żolnierz BCh z Woli Rozwienieckiej, pow. jaroslawski, (1943) zastrzelony przez Ni.emców w czasie pacyfikacji wsi
    Kuryla Jan - ("Trwały"), kolporter prasy BCh z Sieteszy pow. przeworski
    Kusy Franciszek - ("Lew"), łącznik i kolporter prasy BCh z Tarnogóry, pow. niżański
    Kut Michał -
    Kut Rozalia -
    Kuźma Mieczyslaw - , członek druż. BCh w Chodakówce, pow. przeworski
    Kwaśnik Aleksander - , mieszkaniec Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) aresztowany przez Niemców w czasie pacyfikacji, wywieziony do obozu w Majdanku nie powrócił
    Kwaśnik Bronisława - , mieszkanka Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalona wraz z czworgiem dzieci przez Niemców w czasie pacyfikacji wsi
    Kwaśnik Piotr - , mieszkaniec Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalony w domu przez Niemców w czasie pacyfikacji wsi
    Kwaśnik Salomea - , mieszkanka Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalona w domu przez Niemców w czasie pacyfikacji wsi
    Kwaśnik Stanisław - ("Kowal"), ("Mściciel"), czlonek oddziału partyz. AK "Lancy", (1943) przeszedł do oddzialu partyz. BCh "Lipy" w pow. niżańskim 150, 151,
    Kwaśnik Tekla - , mieszkanka Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalona w domu przez Niemców w. czasie pacyfikacji wsi
    Kwieciński Franciszek - , dzialacz SP, (1940) członek CKON, (1940-41) przedstawiciel SP w PKP, (styczeń 1942) aresztowany, zginąl zamordowany przez hitlerowców
    Lach Jan - , mieszkaniec Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalony w domu przez Niemców w czasie pacyfikacji wsi
    Lalicki Michał - , oficer polic. Granatowej w Tyczynie pow. rzeszowski
    Lasocki Zygmunt - , działacz SL w Małopolsce, podczas okupacji w RGO w Krakowie
    Lasota Antoni - , mieszkaniec Siedlisk, pow. rzeszowski, (1943) podczas pacyfikacji wsi aresztowany i wywieziony do obozu w Pustkowiu
    Lasota Ignacy - , mieszkaniec Siedlisk, pow. rzeszowski, (1943) w czasie pacyfikacji wsi zabity przez Niemców
    Lechowicz - St., kmdt LSB pow. Brzesko, (1944) przewoził części rakiety V2
    Leja Antoni - , członek ZMW RP "Wici" w pow. łańcuckim, członek KZMP, (1942) organizował komórki PPR na terenie pow. łańcuckiego
    Lenar Eugeniusz - , mieszkaniec Gaci Przeworskiej, (1943) aresztowany, wywieziony do obozu w Pustkowiu, nie powrócił
    Leśniak Eugeniusz - , mieszkaniec Siedlisk, pow. rzeszowski, (1943) aresztowany, wywieziony do obozu w Pustkowiu, nie powrócił
    Lęcznarowicz -
    Lichtarski Franciszek - ("Żaba"), członek OS BCh, pow. przemyski
    Lieberman Herman - (1870-1941), działacz polskiego ruchu robot. adwokat, (1920-39) członek RN PPS, działacz Centrolewu osądzony w procesie brzeskim, (1933) wyjechał do Czechosłowacji, podczas II wojny świat. na emigracji, członek RN, (1941) min. sprawiedliwości w rządzie Sikorskiego
    Ligięza Franciszek - , członek oddziału partyz. GL, który wszedł w skład 1 Brygady AL im. Ziemi Lubelskiej
    Limanowski Bolesław - (1835-1935) historyk, socjolog, pisarz, działacz ruchu socjalistycznego, (1926) wystąpiłprzeciw sanacji, był reprezentantem utopijnego pojmowania marksizmu, zajmował się kwestią chłopską
    Lipowski - , kmdt polic. granatowej z pow. brzozowskiego
    Litwa Józef - , mieszkaniec Niżankowic, pow. przemyski, (1944) aresztowany przez hitlerowców
    Litwin Franciszek - (1899-1965) lekarz, członek PSL "Wyzwolenie" redaktor "Orki", podczas okupacji działacz SL "Wola Ludu", (1945) członek RN i NKW SL, (1944-45) min. zdrowia w Rządzie Tymczasowym RP, (1945-47) w Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej
    Lubomirscy - , magnaci, właściciele majątków ziemskich na Rzeszowszczyźnie
    Łabędzki - , członek bandy reakcyjnej działającej (1945) w pow. łańcuckim
    Łach Anna - ("Poziomka"), przewod. trójki LZK w pow. niżańskim
    Łach Franciszek - ("Wrzos"), działacz SL w pow. niżańskim, (1939) v-prezes ZP SL w Nisku, (1940-43) przewod. trójki "Rocha" w pow. niżańskim, (1943) aresztowany, wypuszczony na wolność, (1944) członek trójki pow. "Rocha", po wyzwoleniu prezes "Samopomocy Chłopskiej" w Nisku, zca przewod. PRN
    Łapińska - , przewod. gm. plac. LZK, w Żurawicy, pow. przemyski, szkoliła sanitariuszki ZK
    Łukasiewicz - , nauczycielka z Albigowej, pow. łańcucki, szkoliła sanitariuszki ZK
    Łyko Franciszek - , żołnierz BCh z Sarzyny, pow. łańcucki
    Łyszczerzowa Bronisława - ("Gwint"), członkini trójki LZK w pow. rzeszowskim
    Maciąg - , polic. granatowy z pow. kolbuszowskiego
    Maciołek Jan - , żołnierz BCh z Wiązownicy, pow. jarosławski, (1943) zginął w walce z Niemcami
    Maciołek Władysław - , działacz SL, (1941-43) członek kierowo "Rocha" w pow. białobrzeskim
    Mach Jan - , członek SL, w jego domu w Żołyni (1943) przez miesiąc kwaterowała redakcja "Wieści" i powielarnia pisma
    Machaj Władyslaw - , czlonek OS BCh w pow. przemyskim
    Machlarz Józef - , czlonek SL z Chodakówki, pow. przeworski, kmdt gm. LSB, w jego domu (1943-44) mieszkał jeden z czlonków redakcji "Wieści" i ,,Świata Młodych" poszukiwany przez gestapo

    Madej Leonard
    [1891-1968], oficer rez. art. kpt. [1919], prawnik, dr prawa, działacz społeczno-polityczny, w okresie okupacji Powiatowy Delegat Rządu w Tarnobrzegu, ps. „Jarzębina”

    Ur. 06 XI 1891 w Żabnie k/Radomyśla nad Sanem. Syn Wojciecha i Marii z d. Gębali. Uczęszczał do do szkoły ludowej w rodzinnej wsi, potem do gimnazjum w Dębicy, gdzie otrzymał świadectwo dojrzałości. Działał w tajnym kółku niepodległościowym. Był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Po maturze pracował w biurze notarialnym w Nisku. W Żabnie założył oddział Związku Strzeleckiego. Od 1912 studiował na Wydziale Prawa UJ w Krakowie. W 1921 zdał ostatni egzamin prawniczy, a w 1923 uzyskał tytuł doktora praw na UJ w Krakowie.
    Służbę wojskową odbył w 3 pułku artylerii armii austriackiej w Przemyślu. Następnie w szkole oficerów rezerwy artylerii w Budapeszcie. W czasie I wojny światowej walczył na froncie włoskim, a od wiosny 1918 na froncie rumuńskim, potem ponownie na froncie włoskim, gdzie w stopniu por. dowodził baterią. Podczas walk nad rzeką Piawą zostaje ranny. Następnie przebywał na leczeniu szpitalnym w Krakowie. W stopniu por. rez. był komendantem wojskowym w Tarnobrzegu i Rozwadowie z ramienia PKL. Następnie w WP służył w 5 pac w Krakowie. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 w szeregach 5 pac. Awansowany wówczas do stopnia kpt. Po wojnie zweryfikowany w stopniu kpt. rez. art. z starszeństwem od 1 VI 1919. W 1933 w kadrze oficerów artylerii DOK X Przemyśl. Ewidencyjnie podlegał PKU Nisko.
    Po demobilizacji zamieszkał w Tarnobrzegu, gdzie był aplikantem adwokackim dr Antoniego Surowieckiego w Tarnobrzegu. Był prezesem „Sokoła’ w Tarnobrzegu. Redaktor regionalnego dwutygodnika „Obywatel” i „Głos Ziemi Tarnobrzeskiej” oraz prezesem Koła Przyjaciół Harcerstwa. Jednocześnie pełni funkcję prezesa powiatowego PSL „Piast”. Od 1923 I wiceprezes Okręgowego towarzystwa Rolniczego w Tarnobrzegu. Był współtwórcą Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego im. Stanisława Jachowicza w Tarnobrzegu. Po zamachu majowym w 1926 został usunięty z Okręgowego Towarzystwa Rolniczego. Od 16 X 1930 prowadził kancelarię adwokacką w Dzikowie. Po połączeniu PSL „Piast” i Stronnictwa Chłopskiego został wybrany prezesem powiatowym SL w Tarnobrzegu i pełnił tę funkcję d0 16 II 1936. Potem był prezesem honorowym. W 1938 był obrońcą uczestników strajków chłopskich. Zmobilizowany w VIII 1939 brał udział kampanii wrześniowej 1939, zajmował się cenzurą wojskową w Sanoku. Po zakończeniu kampanii wrześniowej 1939 powrócił do Tarnobrzega. W XII 1939 zostaje zaprzysiężony w konspiracyjnym „ROCH-u” na powiat tarnobrzeski. Poszukiwany przez gestapo 12 III 1943 zbiegł i od tego czasu ukrywa się. W 1943 zaprzysiężony w Krakowie Od na stanowisku Powiatowego Delegata Rządu w Tarnobrzegu. Używał ps. „Jarzębina”. Od 11 VIII 1944 burmistrz i  starosta powiatowy w Tarnobrzegu. Funkcję pełnił do I 1945 kiedy zostaje 05 I 1945 aresztowany przez NKWD. Więziony razem z płk dypl. K. Putkiem „Zwornym” do X 1945, m. in. w Krakowie, Poznaniu, Rawiczu i w Warszawie. W I 1945 uniknął wyroku, który miała wykonać na nim grupa part. dowodzona przez H. Dekutowskiego za to, że w towarzystwie konwojenta miał agitować za wstępowaniem do 24 DP AK. Zwolniony z wiezienia 13 X 1945. Po zwolnieniu był nękany przez UB. Uczestniczył w pogrzebie W. Witosa. W 1947 współautor listu otwartego organizatorów PSL powiatu Tarnobrzeg. W latach 1947-1948 przewodniczący PRN w Tarnobrzegu. Aresztowany po ucieczce S. Mikołajczyka był więziony dwa miesiące w Rzeszowie. Zwolniony z PRN. Po X 1956 prowadził kancelarię adwokacką w Tarnobrzegu i Warszawie. 
    Zmarł w Warszawie – Radości w I 1968.
    Żonaty od 1934 z Ireną Chróścicką, mieli 2 synów.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Magda Michal
    - , czlonek oddziału partyz, BCh "Burza" w pow. kolbuszowskim
    Magda - Tadeusz ("Grabek"), jeden z pierwszych partyzantów w pow. kolbuszowskim, (1943) zamordowany przez hitlerowców w Dębicy
    Maj Kazimierz - działacz CZMW "Siew" i wspólorganizator "Racławic", (1940) w CKRL, czlonek Komisji Oświaty l Kultury, wykladowca na konspiracyjnych kursach AK "Pomoc Żołnierzom" organizowanym przez BlP
    Majcher Katarzyna -
    Majcher Marcin -
    Majka Władyslaw - ("Cukier"), działacz ZMW RP "Wici", czlonek BCh, (1942 -44) kmdt BCh w pow. dębickim
    Malawska Maria - , ("Hilda"), działaczka ZMW RP "Wici" w pow. jarosławskim, przewod. trójki LZK w tym samym powiecie
    Malinowski Jakub - , żołnierz BCh z Żurawiczek, pow. przeworski, aresztowany przez Niemców, wywieziony nie powrócił
    Maliszewski Karol - , żołnierz BCh z pow. przemyskiego
    Maliszewski Stanisław - , żolnierz BCh z pow. przemyskiego
    Małek Maria -
    Małek Sebastian. -

    Maniakówna Maria
    [1911-1998], działaczka ruchu ludowego, członkini KG BCh

    Ur. 05 IV 1911 w Przemkowie pow. pińczowski, córka Jana i Franciszki z d. Noga. Uczęszczał do gimnazjum w Warszawie, gdzie w VI 1930 otrzymała świadectwo dojrzałości. Następnie studiowała historię na Uniwersytecie warszawskim. W 1936 ukończyła także Studium Pedagogiczne i odbyła praktykę w Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Warszawie. Do wybuchy II wojny światowej pracowała dorywczo na kursach dla dorosłych, w Archiwum POW przy Instytucie Historii Najnowszej. Od młodości byłą związana z ruchem ludowym. Od 1930 należała do Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej i ZMP RP „wici”, a od 1931 do SL. W czasie okupacji należała od X 1939 grupy ludowców i wiciarzy, którzy pod kierownictwem Macieja Naraja i Stanisława Miłkowskiego organizowali Służbę Zwycięstwa Polski /SZP/. Od 1940 z ramienia Centralnego kierownictwa Ruchu Ludowego była współorganizatorką sieci konspiracyjnej SL „Roch”. Od X 1940 weszła w skald KG BCh jako szef łączności i kolportażu. 02 X 1941 została aresztowana i uwięziona na Pawiaku, gdzie przebywała od 02 X 1941 do 25 VIII 1942, skąd ją wysłano do obozu w Oświęcimiu, gdzie przebywała od 25 VIII 1942 do 28 X 1944, a następnie od 29 X 1944 w Ravenbrück. Wolność odzyskała 25 IV 1945. Z obozu w Ravenbrück wywieziono ją na leczenie do Szwecji, skąd powróciła w XI 1945 do Polski.
    Podczas pobytu na Pawiaku i w obozach brała udział w pracach więźniarskiego ruchu oporu. W obozie oświęcimskim przebywał od 03 I 1943 do 09 VIII 1943 w bloku 11 w bunkrze obozu męskiego. Po wojnie od 1945do1948 była sekretarzem Prezydium ZG ZMW RP, członek SL od 1945-1947, a następnie kierownik Wydziału Historycznego i przewodnicząca Komisji Historycznej NKW ZSL. Awansowano ją do stopnia mjr. Aktywnie działała w Chłopskim Towarzystwie Przyjaciół Dzieci, Towarzystwie Uniwersytetów Ludowych.
    Za działalność niepodległościową odznaczona VM kl. 5,zweryfikowano 07 VII 1966, nr DK-5626.
    Zmarła 04 III 1998. Pochowana w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Mara-Mayer Jerzy - ("Filip"), (Vis), skoczek spadochronowy przerzucony z Anglii do Polski, (1942-43) członek Kom. Gl. BCh, dca OS BCh dzialal pod nazwiskiem Miller Jerzy, (wrzesień 1943) zginął w Warszawie
    Marcinkowski Józef - ("Tracz"), ("Kłos"), adwokat, działacz ruchu lud., (1926 30) prezes zarządu P AML w Krakowie, (1930) współzałożyciel ZMW Spółdziel. Oświat. "Znicz" w woj. krakowskim, (1930-33) prezes Związku i redaktor pisma "Znicz", od 1931 w SL, członek RN SL, (1939-45) członek kierownictwa "Rocha" okręgu VI, (1944-45) kierownik organizacyj.ny w kierownictwie "Roch", okręg VI
    Marczak M. - członek kom. gm. BCh Sieniawa-Majdan Sieniawski, pow. jarosławski
    Marek Edward - ("Edek"), członek OS BCh, pow. tarnobrzeski, (1944) zamordowany skrytobójczo
    Markowski Jan, -
    Markowski Wincenty - ("Czesław"), ("Lwowski"), działacz ruchu robot., podczas okupacji należał do PS i RPPS, (1942-43) w PKP
    Martynuska Władysław - ("Zagroda"), adwokat, członek SL, podczas okupacji (1943-44) delegat rządu oraz kierownik KWP w pow. rzeszowskim.
    Materna B. - mieszkaniec Siedlisk, pow. rzeszowski, (1943) zamordowany przez Niemców podczas pacyfikacji wsi
    Matuszek Józef - , żołnierz BCh, pow. łańcucki, (1943) zastrzelony przez hitlerowców
    Matuszek Tomasz - , żołnierz BCh z pow. łańcuckiego, (1943) zastrzelony przez hitlerowców
    Matyja Agnieszka - , mieszkanka Jagiełły, pow. przeworski, (1943) zastrzelona przez żandarmerię niemiecką
    Matyja Aniela - , mieszkanka Jagiełły, pow. przeworski, (1943) wywieziona do obozu w Pustkowiu.
    Matyja Jakub - , mieszkaniec Jagiełły, pow. przeworski, (1943) wywieziony do obozu w Pustkowiu
    Matyka Józef - ("Kopa"), działacz ZMW RP "Wici" i SL w pow. tarnobrzeskim, (1942-44) kmdt BCh, a następnie LSB w pow. tarnobrzeskim, (1944) poszukiwany przez gestapo
    Maziarz Józef - ("Błyskawica"), członek oddziału partyz. BCh "Lipy" w pow. niżańskim, (1944) zginął w walce z Niemcami 389, 392, 399.
    Mazur Stanisław - , członek OS BCh w pow. rzeszowskim
    Mazurek Jan - ("Wojnar") działacz ZMW RP "Wici" w czasie okupacji szef łączności w komendzie BCh okręgu VI
    Michaś - , czternastoletni chłopiec, łącznik BCh w pow. kolbuszowskim
    Michna Stefan - , mieszkaniec Soniny, pow. łańcucki, (1944) aresztowany
    Miciak Tadeusz - ("Topola"), ("Siedlecki"), działacz PAML we Lwowie, (1940-1942) w "Rochu" w pow. brzozowskim, (1943-44) współpracowałz "Wieściami" i "Światem Młodych", (1944) delegat rządu w pow. jarosławskim
    Mielczarski Romuald - (1871-1926) działacz spółdzielczy związany z ruchem socjalistycznym, organizator Warszawskiego Związku Stowarzyszeń Spółdzielczych, (1925) prezes Związku Spółdzielni Spożywców
    Mijal - , członek SL, mieszkaniec Wiśniowej, pow. rzeszowski, zamordowany przez gestapo
    Mikołajczyk - Stanisław ("Stem"), (1901-1966), działacz ruchu lud., polityk, brał udział w powstaniu wielkopolskim, współorganizator Wielkopolskiego ZMW RP "Wici" i jego prezes, (1931) v-prezes SL, (1937) jeden z organizatorów strajku chłopskiego, (1939-40) v-przewodniczący emigracyjnej RN, (1940-43) v-premier w rządzie Sikorskiego, (1943-44) premier rządu londyńskiego, (1945-47) v-premier i min. rolnictwa w Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej, (sierpień 1945) prezes PSL, (1947) na emigracji
    Mikrut Jan - ("Jawor"), działacz ZMW RP "Wici" i SL w pow. dębickim, w czasie okupacji przewod. trójki "Rocha" w tym samym pow.
    Miłkowski Stanisław - (1905-1944), publicysta, teoretyk agraryzmu, działacz ruchu lud., (1929-30) prezes PAML w Krakowie, (1930-34) v-prezes i prezes ZMW Spółdziel. Oświat. "Znicz", (1935-39) członek i v-prezes ZG ZMW RP "Wici", od 1931 członek SL, (1935-38) członek RN SL, (193536) członek NKW SL, (1936-39) zca członka NKW SL, (1936) zwolennik tworzenia Frontu Ludowego, członek Centralnego Ośrodka Akcji Jednolitofrontowej Młodzieży, podczas okupacji organizował kierownictwo "Rocha" w woj. warszawskim, przewodniczący Komisji Programowej CKRL, autor szeregu broszur i redaktor "Przebudowy", (VII-1944) aresztowany przez gestapo, wywieziony zginął w obozie Bergen-Belsen.
    Minde Chaim - , mieszkanka Jagiełły, pow. przeworski, (1943) aresztowana

    Mirski
    - ("Fuks"), - patrz Rudnicki Stefan 

    Mitura Bolesław
    - , członek ZMW RP "Wici", podczas okupacji (1940-41) członek trójki "Rocha" w pow. kolbuszowskim, łącznik i kolporter prasy BCh, (1941) aresztowany przez gestapo, został zastrzelony
    Młynarski Stanisław - , członek BCh, łącznik "Lipy" w pow. niżańskim
    Morozowicz - , członkini LZK, pow. jarosławski
    Moskołot Aniela - , sanitariuszka ZK w pow. niżańskim
    Mozdziach Aleksy - , członek oddziału partyz. BCh "Burza" w pow. kolbuszowskim, (1943) zginął w walce z Niemcami
    Mucha Paweł - , działacz SL, w czasie okupacji v-dyrektor Centralnej Kasy Spółek Rolniczych w Rzeszowie, (1941) aresztowany przez gestapo, przetrzymany pół roku w więzieniu w Rzeszowie w
    Mularek Ignacy - , lekarz, działacz ruchu lud., od 1928 w ZW Lódzkiego ZMW RP "Wici", od 1923 w PSL "Wyzwolenie", od 1931 w SL, (1931-39) członek RN SL, v-prezes, (1935-36) prezes ZW SL w Lodzi, podczas okupacji kierownik Spółdzielni Zdrowia w Markowej, pow. przeworski, szkolił sanitariuszki ZK
    Myszkówna Zofia - , członkini LZK w pow. tarnobrzeskim
    Napieracz Waleria - , działaczka LZK w pow. tarnobrzeskim, prowadziła punkt kontaktowy dla BCh

    Naróg Józef
    Piotr [ 1911- 1989], oficer rez. piechoty WP, ppor. [1935], w konspiracji ZWZ/AK, por. rez. [1944],ps. „Ostroga”, „Strzała”.
    Kmdt Obwodu AK Dębica IX 1944 /części obwodu pod sowiecką okupacją/.

          Ur. 29 VI 1911 w Tarnowie. Syn Czesława i Antoniny. W 1932 ukończył w Tarnowie gimnazjum i zdał maturę. W okresie VII 1932 – VIII 1933 odbył służbę wojskową w 5 kompanii szkolnej Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie. Po przeniesieniu w stopniu tytularnego plut. podch. rez. piechoty do rezerwy otrzymał przydział mobilizacyjny do 45 pp w Równem, gdzie odbył w 1934 ćwiczenia aplikacyjne. Awansowany do stopnia ppor. rez. piechoty 1 I 1935 z przydziałem mobilizacyjnym do 17 pp w Rzeszowie. Ewidencyjnie podlegał PKU Rzeszów. Oficer kontraktowy. Z-ca k-dta PW na pow. Kowel /1938/ przy 50 pp. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 w szeregach 16 pp. Podczas niemieckiej okupacji od 1940 czynny w konspiracji ZWZ/AK. Był oficerem szkoleniowym Placówki ZWZ/AK Sędziszów Małopolski, potem od I 1944 do IV 1944 oficer szkoleniowy Podobwodu AK Sędziszów Małopolski, a od V – VIII 1944 k-dt Placówki AK Sędziszów Mał. W okresie akcji „Burza” w VIII 1944 zastępca d-cy I Rejonu Walki, oraz d-ca 1 kompanii tego rejonu. Awansowany w AK do stopnia por. rez. W dniu 22 VIII 1944 nawiązał kontakt z dowództwem jednostki sowieckiej. Zmuszony przez sowietów do rozwiązania oddziału i złożenia broni. Unika aresztowania przez NKWD. Ukrywa się. We IX 1944 k-dt Obwodu AK Dębica na terenach zajętych przez Sowietów. Poszukiwany przez NKWD w końcu 1944 ukrywał się w Rzeszowie, gdzie został ujęty w XI 1944 przez NKWD. Więziony potem razem z oficerami sztabu Podokręg AK Rzeszów. Więziony w grupie płk dypl. K. Putka „Zworny” w Krakowie, Łodzi, Poznaniu, Rawiczu i w Warszawie. W końcu X 1945 przekazany przez Sowietów do dyspozycji MBP w Warszawie. Zwolniony z więzienia mokotowskiego w XI 1945. Po odzyskaniu wolności powraca na krótko do Rzeszowa, skąd wyjechał do Poznania, a następnie na Wybrzeże. Zamieszkał na stałe w Gdańsku, gdzie pracował zawodowo do czasu przejścia na emeryturę w latach siedemdziesiątych.
     Zmarł w Gdańsku 27 XI 1989 i tu pochowany.
    Odznaczony. KW.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Nazimek Bolesław - ("Wit"), oficer szkoleniowy kmdy BCh pow. kolbuszowskiego, (1943-44) kmdt oddziałów taktycznych (BCh) w tym samym pow., (1944) członek kmdy AK pow. kolbuszowskiego
    Niećko Józef - ("Zgrzebniak"), (1891-1953) działacz ruchu lud., publicysta, w okresie I wojny świat. w Drużynach Strzeleckich i w POW oraz w nielegalnym Związku Chłopskim,(1915-18) aresztowany przez władze carskie, wywieziony do Rosji, (1918) po powrocie do kraju podjął działalność w ruchu młodzieżowym wsi, (1927-28) był jednym ze współorganizatorów samodzielnego ZMW RP "Wici", (1930-39) jego kierownikiem, (1930-37) redaktorem tygodnika "Wici", (1939) redaktorem miesięcznika "Chłopski Świat", podczas okupacji współorganizator konspiracyjnego ruchu ludowego, (1940-45) członek CKRL oraz pełnomocnik do spraw BCh
    Niedbała Franciszek - , członek SL, (1940 -41) szef łączności kmdy BCh w pow. niżańskim
    Niedziałkowski Mieczysław - (1893-1940) publicysta, działacz ruchu robot., (1914) członek PPS Frakcja Rewolucyjna, (1921-24) sekretarz CKW PPS, (1924-27) v-przewodniczący CKW PPS, (1927-39) redaktor "Robotnika", podczas okupacji w SZP, (grudzień 1939) aresztowany przez gestapo, (luty 1940 skazany) rozstrzelany w Palmirach
    Niemiec - , mieszkaniec Pawłosiowa, pow. jarosławski, (1944) zabity skrytobójczo
    Niemiec Marcin - , działacz SL, podczas okupacji (1942-43) członek trójki "Rocha" w pow. rzeszowskim
    Niemczewski Karol - ("Srogi"), zca kmdta BCh pow. przemyskiego
    Niemczycka - Węgrzynowa Stefania - , członkini trójki LZK w pow. jarosławskim, kierowniczka ZK w powiecie
    Noga Józef - ("Ryś"), ("Słowik"), działacz ZMW RP "Wici" w pow. łańcuckim, (1943-44) szef wywiadu w kom. BCh tego powiatu, (1944) kierow. organizacji "Młody Las" w rzeszowskim podokręgu BCh
    Nosek Karol - , żołnierz BCh z Żołyni, pow. łańcucki, (1943-44) adiutant kmdta AK pow. przemyskiego
    Nowak Jan - (1943-44) kmdt okręgu BCh IX (Lwowskie, Stanisławowskie, Tarnopolskie)
    Nowak Mieczysław - , szef wywiadu kmdy BCh pow. kolbuszowskiego
    Nowikow Wasyl - , oficer radziecki, współorganizator pierwszych działań partyz. w pow. kolbuszowskim, (1943) zabity w czasie pacyfikacji Ostrowów Baranowskich
    Nowodworski Leon - , adwokat, przedstawiciel SN w SZP, (19~0) dyr. depart. sprawiedliwości w Deleg. Rządu
    Nowosiad Franciszek - , pierwszy przewodo trójki "Rocha" w pow. jarosławskim, zmarł wskutek pobicia przez Niemców
    Nycz Bronisław - ("Kowal"), żołnierz BCh, łącznik, kolporter prasy konspiracyjnej z Markowej, pow. przeworski
    Oleksiak Władysław - ("Ostrożny"), zca kmdta OS BCh w pow. przemyskim
    Olszowy Stefan - , prezes ZP SL w Kolbuszowej, (1940) przewod. trójki "Rocha" w pow. kolbuszowskim, (1941) aresztowany przez gestapo, zamordowany
    Olszówka Bronisław - ("Orzeł"), członek partyz. oddziału BCh "Lipy" w pow. niżańskim, (1944) zginął w walce z Niemcami
    Oparowski Stanisław - , członek SL z Kozłówka, pow. rzeszowski, podczas okupacji w BCh, zamordowany przez hitlerowców

    Ordyk Stanisław
    -
    [1917-1979], działacz BCh, ps. „Czernik”

    Ur. 15 II 1917 w Machowie. Po ukończeniu szkoły powszechnej w 1932 uczył się w 2 letniej szkole rolniczej. Jako uczeń działał w ZMW „Wici”. Przed wojną wstąpił do WP z przydziałem do Szkoły Podoficerskiej KOP w Osowcu. W kampanii wrześniowej 1939 walczył w 24 baonie KOP „Sejny” na granicy Prus Wschodnich, w walkach nad Narwią i w rejonie Grodna. Internowany w obozie w Olicie na Litwie, skąd zbiegł w 1940 i powrócił w rodzinne strony. Od 1941 żołnierz BCh, gdzie był d-cą plutonu w Machowie, potem szefem łączności w Komendzie Powiatowej BCh Tarnobrzeg. Organizował i dowodził Odziałem Specjalnym BCh, przekształconego w oddział partyzancki. W VII 1944 współpracował z oddziałami Armii Czerwonej na przyczółku baronowskim. Jesienią 1944 rozwiązał oddział i organizował Milicję Obywatelską w powiecie tarnobrzeskim, której był komendantem. Następnie wstąpił do Armii Berlinga. Walczył w szeregach 1 pułku samochodowego 1 i 2 Armii WP. Po wojnie brał udział w walce z oddziałami UPA. Zdemobilizowany w 1949. Zamieszkał wówczas na stałe w Zabrzu, gdzie pracował w „Mostostalu” jako specjalista od dźwigów budowlanych.
    Zmarł 11 VI 1979 w Zabrzu.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Orzechowski Michał - , dca druż. BCh w Wiązownicy, pow. jarosławski
    Osiecki Antoni - , zarządca folwarku w Rudałowicach, pow. jarosławski
    Osiecki Stanisław - ("Kowalski") (18751967), działacz ruchu lud., (1915-19) we władzach PSL "Wyzwolenie", od 1919 w PSL "Piast", członek ZG i RN, od 1931 w SL, (1931-35) członek NKW SL, (1923) min. reform rolnych, (1925-26) min. przemysłu i handlu, v-marszałek sejmu, podczas okupacji (1940-44) przewod. CKRL, (listopad 1944) zrezygnował z pełnionej funkcji
    Pacosz Piotr - ("Makietek"), v-prezes ZP ZMW RP "Wici" w Nisku, w czasie okupacji w BCh łącznik "Lipy"
    Pacuła Jan - , żołnierz BCh w pow .przeworskim
    Pająk - , kmdt polic. granatowej w Dubiecku, pow. przemyski
    Paleń Antoni - ("Jastrząb"), dca oddziału GL działającego na Lubelszczyźnie
    i Rzeszowszczyźnie -
    Pałys - , członek AK z Hyżnego, pow. rzeszowski
    Pasek Henryk - , syn kościelnego z Jarocina, pow. niżański
    Pasek Józef - , kościelny z Jarocina, pow. niżański, (1943) spalony wraz z żoną i dzieckiem na plebanii w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców
    Pasiak Jan - ("Jawor") (1914-1962) działacz ZMW RP "Wici", (1938) sekretarz ZP ZMW RP "Wici" w Puławach, podczas okupacji (1941-42) kmdt BCh pow. puławskiego, (194344) kmdt okręgu BCh III (Lubelskie), (wrzesień 1945) jako ppłk BCh przeprowadzał ujawnianie żołnierzy BCh na Lubelszczyźnie
    Paśko Augustyn - , ludowiec, członek AK (1943) przeszedł do BCh (pow. rzeszowski)
    Paszek Aleksandra - , łączniczka, kolporterka prasy BCh z Sarzyny, pow. łańcucki
    Paszek Franciszek - , łącznik, kolporter prasy BCh z Sarzyny, pow. łańcucki
    Pawłowski Józef - , działacz SL w pow. przeworskim, podczas okupacji (1942 -44) członek trójki "Rocha" w tym samym pow.
    Pawłowski Stefan - ("Komecki Wiktor"), działacz ruchu lud. (1931-33) prezes Mazowieckiego ZMW RP "Wici", od 1926 PSL "Wyzwolenie", od 1931 w SL, (1940-42) kmdt BCh okręgu II (Warszawskie), (1943-45) dyr. Biura Prezydialnego Deleg. Rządu
    Paź Andrzej - , żołnierz BCh z pow. tarnobrzeskiego, (1944) zabity skrytobójczo
    Pelc Antoni - ("Kożuchowski") członek SL w pow. przeworskim, podczas okupacji kmdt gm. LSB w Markowej pow. przeworski
    Pełczyński Tadeusz - , gen. Przedstawiciel obozu sanacyjnego, w czasie I wojny świat. w Legionach, po wojnie zajmował wiele wyższych stanowisk w Woj. Polskim, (1935-38) szef II Oddziału Sztabu Głównego, brał udziałw kampanii wrześniowej, powrócił do Polski po ucieczce do Rumunii, (1940-41) kmdt okręgu lUbelskiego ZWZ, (1941-44) szef sztabu Kom. Gl. ZWZ-AK. (1943-45) zca kmdta gł. AK, (1945) w niewoli niemieckiej, wypuszczony pozostał na emigracji
    Pęc Franciszek - ("Rogacz"), kolporter prasy BCh z Sieteszy pow. przeworski
    Pęk - , członek oddziału partyz. BCh "Lipy" z pow. niżańskiego, (1944) zabity w walce z Niemcami.
    Piekuła Antoni - , mieszkaniec Jarocina, (1944) zabity w czasie nalotu przez Niemców
    Pieróg Aniela - , mieszkanka Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalona wraz z dzieckiem w domu w czasie pacyfikacji przez Niemców
    Piestrak Andrzej - ("Palnik"), członek ZMW RP "Wici" w pow. łańcuckim, podczas okupacji w BCh, członek OS BCh, zca dcy OS w pow. łańcuckim
    Pietroński Jan - ("Klon") działacz SLo v-prezes ZP w Nisku, w czasie okupacji (1941-44) szef propagandy i referent prasowy, a następnie szef wywiadu kmdy BCh pow. niżańskiego, po wyzwoleniu v-starosta w Nisku, pełnomocnik wojewódzki do spraw reformy rolnej w Rzeszowie
    Pietrzyk A. - , członek AK z Tyczyna, pow. rzeszowski
    Piotrowski Stanisław - , prawnik, publicysta, działacz ZMW RP "Wici", w czasie okupacji współpracownik konspiracyjnych pism ludowych, członek Wydz. Informacji CKRL oraz kierownik Wydz. Narodowościowego Deleg. Rządu, delegat "Rocha" do tzw. Małej Rady Jedności, (1945-46) delegat Polski do MTW w Norymberdze
    Pióro - , mieszkaniec Malenisk, pow. jarosławski, (1944) zabity skrytobójczo
    Pleśniak Tadeusz - , członek AK, dca oddziałów BCh i AK walczących w 1944 w pow. jarosławskim w Pruchniku.

    Pliś Marian 
    - , lekarz, syn Franciszka i Heleny z domu Marszycka ur.1913 roku, zm.2005 r.  Absolwent Wydziału Lekarskiego UJ. Członek ZWZ-AK, lekarz obwodu łańcuckiego AK, szkolił sanitariuszki ZK w pow. łańcuckim
    (informację nadesłał P. Stefan Pliś)

    Płachetko Franciszek - , żołnierz BCh z Wiązownicy, pow. jarosławski
    Płachetko Stanisław - , żołnierz BCh z Wiązownicy, pow. jarosławski, (1945) zabity w walkach z banderowcami.
    Podraza Aniela - , mieszkanka Majdanu Golczańskiego, (1944) spalona w domu wraz z dziećmi w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców.
    Polit - , mieszkaniec Tywonii, pow. jarosławski, (1944) zabity skrytobójczo
    Popowicz Zbigniew - ("Watra"), (1943) dca plut. BCh w pow. gorlickim, kmdt BCh rejonu Bobowa, (luty 1944) kmdt BCh pow. gorlickiego, (194445) zca kmdta AK pow. gorlickiego
    Porada Bronisław - , członek SL w pow. rzeszowskim, w czasie okupacji przez krótki czas członek trójki "Rocha" w tym samym pow., jego dom w Palikówce był punktem kontaktowym dla członków kierownictwa "Rocha" i kmdy BCh podokręgu rzeszowskiego
    Potyrała Edward - , pracownik gm. Padew Narodowa w pow. mieleckim
    Prokopiuk Nikołaj - , ppłk partyz. oddziałów radzieckich, (czerwiec 1944) objął dowództwo nad wszystkimi oddziałami partyz. zgrupowanymi w lasach janowskich w czasie walk z Niemcami
    Prorok Józefa - , sanitariuszka ZK w pow. przemyskim
    Przybyłko Antoni - , kmdt gm. LSB z Niżankowic, pow. przemyski
    Przysiężniak Franciszek - ("Ojciec Jan"), kmdt oddziału partyz. NOW na Zasaniu, pow. niżański
    Pszeniczka R. - , członek kmdy gm. BCh z Pruchnika, pow. jarosławski
    Ptasiński - , granatowy polic. z pow. przeworskiego

    Putek Kazimierz
    [1891-1949], członek ZS, oficer sł. st. piechoty WP, ppłk dypl. [1925], dr, w konspiracji ZWZ/AK, płk dypl.?, ps. „Gama”, „Kamień”, „ Nawój”, X – 1”, „Zworny”, vel Ludwik Nabielski.
    Kmdt Podokręgu AK Rzeszów IV 1943 – XII 1944. Okręg ZWZ/AK Kraków.

          Ur. 22 II 1891 w Krakowie. Syn Wincentego i Tekli z d. Kufter. Uczęszczał do ośmioklasowego gimnazjum klasycznego w Krakowie, gdzie w 1909 zdał maturę. W latach 1909 – 1910 odbył jako jednoroczny ochotnik służbę wojskową w 13 pp armii austriackiej w Krakowie. W 1910 rozpoczął studia na Wydziale Prawa i Administracji UJ w Krakowie. Od 1 V 1913 do 28 VII 1914 był członkiem Związku Strzeleckiego. Pełnił funkcję z-cy k-dta obwodowego ZS Rejonu Chrzanów w Lubiążu.
    Po wybuchu 1 VIII 1914 i wojny światowej w stopniu chorążego zostaje wcielony do 13 pp armii austriackiej. Walczył na froncie serbskim potem rosyjskim. Awansowany w 1914 do stopnia ppor. rez. w czasie walk był dwukrotnie ranny i przebywał na leczeniu w szpitalu. Awansowano go w 1915 do stopnia por. rez. Następnie w szeregach 20 pp walczył na froncie włoskim, gdzie należał do organizacji konspiracyjnej „Wolność”. Od VII do X 1918 walczył na froncie wschodnim. Awansowany do stopnia kpt. rez. Po powrocie do Polski od XI 1918 służy w stopniu kpt. w WP. Od 26 XI 1918 w grupie dowodzonej przez gen. W. Sikorskiego uczestniczy w walkach o Lwów i w Małopolscy Wschodniej. 19 IV 1919 dowodząc samodzielnym batalionem pod Stawczanami k/Lwowa zostaje ciężko ranny. Do VI 1920 przebywał na leczeniu w szpitalu wojskowym w Krakowie. Po powrocie do służby 1 IX 1920 mianowany został szefem sekcji personalnej w dowództwie 3 Armii. 14 VI 1921 zostaje zweryfikowany przez MSWoj. w stopniu mjr-a sł. st. piechoty z starszeństwem 1 VI 1919. Od VI 1921 do IV 1922 był starszym referentem w Najwyższej Wojskowej Komisji Opiniującej przy Naczelnym wodzu WP. W II 1922 uzyskał na UJ w Krakowie tytuł doktora praw. Następnie służy do IX 1922 w Wojskowym Instytucie Naukowo – Wydawniczym jako kierownik referatu. Od 1 XI 1922 do VIII 1924 słuchacz Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Od X 1924 do I 1927 był kolejno szefem oddziału wyszkolenia, oddziału ogólnego i pełniącym obowiązki szefem sztabu DOK IV Łódź. Awansowany do stopnia ppłk SG 1 VII 1925. Od I 1927 do XI 1927 był szefem wydziału przepisów służbowych w biurze Ogólno-Administracyjnym MSWoj. w Warszawie. Z dniem 15 XI 1927 przeniesiony do 40 pp we Lwowie na stanowisko d-cy batalionu, potem od IV 1928 z-ca d-cy pułku. W 1929 ukończył trzytygodniowy kurs informacyjny dla d-ców pułków piechoty w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. 01 IX 1932 objął kierownictwo PKU Miechów, a następnie komendant Komendy Rejonowej Uzupełnień Kraków-Powiat. Na tym stanowisku pozostawał do wybuchu wojny 1 IX 1939. Podczas okupacji niemieckiej czynny w konspiracji ZWZ/AK. Od 1941 szef Sztabu Komendy Okręgu ZWZ- AK Kraków. Przeniesiony w III 1943 na stanowisko k-dta i organizatora Podokręgu AK Rzeszów w skład, którego wchodziły inspektoraty AK: Rzeszów, Mielec, Krosno i Przemyśl. W czasie „Burzy” dowodził całością działań zbrojnych na terenie Rzeszowszczyzny. Mieszkał w Rzeszowie u dyrektora gimnazjum Władysława Kruszyńskiego przy ul. Hetmańskiej. Po zajęciu Rzeszowa przez A. Cz. ujawnił się 05 VIII 1944 wobec d-twa sowieckiego jako d-ca 24 DP AK. Rozpoczął rozmowy z sowieckimi władzami wojskowymi, ale nie dały one żadnych rezultatów, ponieważ dowództwo AK nie uznawało PKWN. Wobec braku porozumienia polecił podległym oddziałom zejść ponownie do podziemia i kontynuować działalność konspiracyjną. Wydał rozkaz wymarszu oddziałom AK na pomoc walczącej Warszawie. A początku X1944 wyraził zgodę na przeprowadzenie uderzenia na więzienie na Zamku w Rzeszowie i uwolnienie więźniów. 12 XII 1944 aresztowany w Rzeszowie przez NKWD i uwięziony z częścią oficerów swego sztabu. NKWD w więzieniu przekonało go do konieczności ujawnienia oddziałów AK w Podokręgu. 18 XII 1944 zawarł z NKWD umowę o ujawnieniu AK i mobilizacji dywizji złożonej z żołnierzy AK pod ścisłą kontrolą NKWD. 18 I 1945 wydał rozkaz organizacyjny o wyjściu z konspiracji i polecający formowanie dywizji. 25 I 1945 zwolniony wraz z swymi oficerami sztabu z więzienia. Akcja „Zwornego” wywołała kontrakcję k-dta Okręgu AK Kraków płk-a sł. st. P. Nakoniecznikoffa – Klukowskiego „Kruka II”, który wydał rozkaz zaprzestania akcji ujawnienia AK i organizowania dywizji pod kontrolą sowiecką. Jednocześnie odwołał „Zwornego” z funkcji k-dta Podokręgu i wyznaczył na jego miejsce mjr-a rez. S. Pieńkowskiego „Huberta”. Wobec braków rezultatów ujawnienia „Zworny” został 20 II 1945 ponownie aresztowany wraz z swym sztabem w lokalu przy ul. Sobieskiego w Rzeszowie przez NKWD i uwięziony. Jako więzień był wożony przez NKWD za frontem. Więziony we Wronkach, w Poznaniu przy ul. Słonecznej, potem od VIII 1945 do X 1945 w Rawiczu, skąd został przewieziony przez NKWD do Warszawy i uwięziony w więzieniu na Mokotowie i przekazany do dyspozycji MBP. Zwolniony 07 XI 1945. Po odzyskaniu wolności powraca do Krakowa, gdzie włączył się do prac Komisji Likwidacyjnej AK w Krakowie. Interweniował skutecznie z ramienia Komisji Likwidacyjnej Okręgu Kraków w WUBP w Rzeszowie w sprawie zwolnienia aresztowanego mjr-a S. Pieńkowskiego „Huberta”. Przez pewien okres czasu był członkiem komisji Likwidacyjnej AK w Rzeszowie. Występował też jako świadek w niektórych procesach toczących się w latach 1946-1949.
    Mieszkał w Krakowie, gdzie zmarł 27 II 1949. pochowany
    w Krakowie na cmentarzu Podgórskim.  
    Odznaczony: VM kl. 5, KW 3, KN, ZKZ.
    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Putyło Jan - , kmdt gm. LSB w Hyżnem, pow. rzeszowski

    Puziewicz Henryk
    Stanisław [ 1908-1944], inż. rolnik, oficer rez. piechoty WP, ppor. [1933], por. [1938], w konspiracji SZP/ZWZ/AK, kpt. rez. [1943], ps. „Batura”, „Borsuk”, „Prokop”, „Niedźwiedź vel Jan Batura.
    D-ca Powiatu SZP Łańcut XI-XII 1939. K-dt Obwodu ZWZ/AK Łańcut XII 1939-VI 1943 i jednocześnie Przeworsk XII 1939- I 1942. Kmdt Obwodu AK Przemyśl VII 1943- III 1944. Okręg ZWZ/AK Kraków.

          Ur. 13 I 1908 w m. Medynia Kańczucka. Syn Filipa i Apolonii z d. Prucnal. W 1928 ukończył Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Łańcucie, gdzie w VI zdał egzamin maturalny. W okresie od IX 1928 do IX 1929 odbywał służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty 24 DP przy 39 pp w Jarosławiu. Następnie studiował na Wydziale Rolno-Leśnym Politechniki Lwowskiej w Dublanach. Absolutorium uzyskał w 1939.
    Po odbytych ćwiczeniach aplikacyjnych zostaje awansowany do stopnia ppor. rez. piechoty 1 I 1933. Był działaczem młodzieżowym Związku Młodzieży Ludowej. W 1935 pełnił funkcje prezesa Zarządu głównego ZML. Po kolejnych ćwiczeniach wojskowych awansowano go do stopnia por. rez. 1 I 1938. Bierze udział w kampanii wrześniowej 1939. Walczy z wrogiem na Lubelszczyźnie, gdzie po walkach w rejonie Tomaszowa Lubelskiego 23 IX 1939 dostał się do niewoli niemieckiej, skąd uciekł 02 X 1939. Ukrywał się później w Warszawie, gdzie wstąpił jesienią 1939 do SZP. Poszukiwany przez Niemców w XI 1939 wyjechał na Rzeszowszczyznę, gdzie już od końca XI 1939 organizuje sieć konspiracyjną SZP na terenie powiatu Łańcut i Przeworsk. Od XI –XII 1939 d-ca powiatowy SZP na powiaty Łańcut i Przeworsk, potem k-dt obwodu ZWZ Łańcut-Przeworsk. Dzięki aktywnej działalności zorganizował siatkę konspiracyjna SZP/ZWZ na podległym terenie. Na początku 1942 odłączono Przeworsk i utworzono tam obwód AK Przeworsk. Funkcje k-dta obwodu Łańcut AK pełni do VII 1943. Zagrożony aresztowaniem zostaje przeniesiony na stanowisko k-dta Obwodu AK Przemyśl, który został rozbity w wyniku masowych aresztowań dokonanych przez Niemców wśród działaczy konspiracji AK. W efekcie jego działań odbudowano sztab obwodu oraz sieć terenową. Uaktywnił działalność AK na tym terenie. Awansowany /Rozkaz KG AK nr L. 113/BP z 11 XI 1943/do stopnia kpt. rez. z starszeństwem 11 XI 1943. Był inicjatorem wielu akcji dywersyjno- zbrojnych przeprowadzonych przez siły AK z podległego obwodu przeciwko Niemcom. W wyniku zdrady 18 III 1944 został ujęty przez gestapo w Przemyślu. Przeszedł ciężkie śledztwo. W trakcie przesłuchania został w III 1944 zamordowany. Jego imię od ps. nosił oddział partyzancki AK „Prokop”. Należał do grona wybitnych żołnierzy AK w Podokręgu AK Rzeszów.
    Żonaty z Henryką z d. Gabrysiak /1909-1971/ z zawodu farmaceuta. Miał syna Andrzeja /1941-1971/ lekarza, który wraz z matką zginął w wypadku drogowym.
    Odznaczony: VM kl. 5

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Puzio Antoni - , członek ZMW RP "Wici", członek KZMP, (1941) poszukiwany przez gestapo
    Pużak Kazimierz - ("Bazyli") (1883-1950), działacz ruchu robot., publicysta, od 1919 członek RN PPS, od 1921 sekretarz gen. CKW PPS, podczas okupacji działacz PPS WRN, (194041) i od 1943 przedstawiciel WRN w PKP i RJN, kmdt gł. GL PPS, (1944-45) przewod. RJN, (1945) aresztowany i osądzony z grupą Okulickiego
    Pyra Jan - ("Gbur"), członek ZMW RP "Wici", podczas okupacji szef propagandy i wywiadu kmdy BCh. pow. brzozowskiego
    Pyra Stanisław - ("Czarny"), kmdt OS BCh w pow. kolbuszowskim
    Pyrzewicz Tomasz - ("Perz"), czlonek OS BCh w pow. tarnobrzeskim

    Rabczak Jan
    [1910-1999],urzędnik, oficer rez. piech. WP, ppor. [1935], w konspiracji ZWZ-AK, por./kpt. rez., ps. „Dąb”, „Topola” vel Władysław Nowak, vel Ludwik Janowski.
    Kmdt /d-ca/ Placówki ZWZ-AK Tyczyn IV 1940-IX 1944. Obwód ZWZ-AK Rzeszów.

          Ur. 31 V 1910 w Borku Nowym pow. Rzeszów, syn Michała i Anieli z d. Szela. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Borku Nowym uczęszczał  do I gimnazjum im. S. Konarskiego w Rzeszowie, gdzie 24 V 1932 otrzymał świadectwo dojrzałości. W latach 1932-1933 odbywał służbę wojskową n Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 17 pp w Rzeszowie. Praktyki odbywał w 38 pp w Przemyślu. Do rezerwy przeniesiony w stopniu tytularnego plut. podch. rez. piech. z przydziałem mobilizacyjnym do 17 pp w Rzeszowie. Po odbytych ćwiczeniach aplikacyjnych awansowany do stopnia ppor. rez. piech. 1 I 1935 z przydziałem mobilizacyjnym na stanowisko d-cy plutonu, potem kompanii CKM w 17 pp. Następnie pracował w szkole powszechnej w Błażowej, a do 1935 na gospodarstwie rolnym swoich rodziców, potem do 1938 jako pomocnik sekretarza gminnego w Błażowej. Od 1938 do VII 1944 był zatrudniony jako zastępca, a potem sekretarz urzędu gminnego w Tyczynie. W szeregach 17 pp brał udział w kampanii wrześniowej 1939. 21 IX 1939 dostał się do niewoli niemieckiej, skąd uciekł 26 IX 1939 i powrócił do Borku Nowego. Zaprzysiężony do ZWZ 15 IV 1940 przez por. rez. Józefa Lutaka „Orzeł”. 20 IV 1940 mianowany przez por. Ł. Cieplińskiego „Antek” d-cą Placówki ZWZ Tyczyn w Obwodzie ZWZ Rzeszów. Awansowany 11 XI 1941 do stopnia por. rez. piech. Prowadził aktywną działalność konspiracyjną na podległym terenie. W uznaniu zasług awansowany 11 XI 1943 do stopnia kpt. rez. piech. W okresie „Burzy” dowodził siłami podległej placówki. Po wejściu wojsk sowieckich przez tydzień czasu sprawował władzę na wyzwolonym Tyczynie. Aresztowany 16 IX 1944 w Borku Nowym przez funkcj. WUBP Rzeszów. Więziony na Zamku Lubomirskich był przesłuchiwany przez funkcj. UB i NKWD. 20 X 1944 skazany na sesji wyjazdowej jako d-ca placówki AK na karę śmierci przez Wojskowego Sądu ludowego WP. Prawa łaski nie zastosował gen. m. Żymierski , Naczelny dowódca ludowego WP. 26 X 1944, kiedy oczekiwał na egzekucję, udało mu się zbiec do pobliskiego lasu. Dotarł na plebanię do Zaczernia, skąd następnego dnia ks. J. Guzy przewiózł go bryczką do Przybyszówki. Z pomocą kapelana Placówki AK Tyczyn ks. L. Niemczyckiego i ks. Stanisława Bąka, proboszcza parafii w Mazurach otrzymał dokumenty wystawione na nazwisko Władysław Nowak. 12 V 1945 opuścił rzeszowskie i wyjechał do Wschowy k/ Leszna w Wielkopolsce, gdzie podjął pracę jako sekretarz gminy w Zarządzie Gminnym Wschowa-Południe, a od 1 XII 1945 jako sekretarz wydziału powiatowego. W III 1946 wyjechał ze Wschowy do Susza w woj. olsztyńskim, gdzie podjął od 3 IV 1946 pracę w starostwie powiatowym w Iławie. 23 IV 1947 ujawnił się w PUBP w Iławie i powrócił do rodowego nazwiska. Zagrożony aresztowaniem przez UB 17 X 1949 wyjechał do Warszawy, potem na południe kraju.  Ukrywał się od tego czasu pod nazwiskiem Ludwik Janowski. Pracował w sanatorium w Przerzeczynie Zdroju k/Ząbkowic Śląskich, potem w Domu Matki i Dziecka we Wrocławiu, a następnie w Zakładach Kamienia Budowlanego w Krzeszowicach. 24 V 1956 zgłosił się w do Prokuratury Generalnej w Warszawie, gdzie się ponownie ujawnił i powrócił do rodowego nazwiska. Zamieszkał wówczas w Prabutach, gdzie pracował w aptece, potem w Miejskiej Radzie Narodowej, a od 1 XII 1967 w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunalnej i Mieszkaniowej w Kwidzynie. Pomimo zatarcia kary z 20 X 1944 pozostawał pod stałą obserwacją SB.
    15 II 1968 Sąd Najwyższy w Izbie Wojskowej w Warszawie „puścił w niepamięć i przebaczył” przestępstwo z 1944.
    Od 1 VI 1975 był na emeryturze.
    Zmarł 9 VII 1999 w Prabutach i tam pochowany na miejscowym cmentarzu.
    Żonaty z Romualdą z d. Kotowska. Miał dwóch synów: Stanisława i Mariana.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Raczek Bolesław
    -
    Radoński Leon - , żołnierz BCh z pow. przemyskiego zabity przez nacjonalistę ukraińskiego

    Rataj Maciej
    - (1884-1940), działacz ruchu lud. publicysta, od 1913 w PSL "Piast", (1918) PSL "Wyzwolenie", (1919 -31) PSL "Piast", (1931-39) w SL, (1920-21) min. wyznań religijnych i oświecenia publicznego, (1922-28) marsz. sejmu, (1928-30) jeden z organizatorów Centrolewu, (1935) prezes SL, a następnie do marca 1939 p.o. prezesa SL, (1931-39) redaktor "Zielonego Sztandaru", podczas okupacji organizator konspiracyjnego ruchu lud., współtwórca PKP, (marzec 1940) aresztowany po raz drugi przez gestapo, (czerwiec 1940) rozstrzelany w Palmirach pod Warszawą
    Ratajski Cyryl - ("Wartski") (1875-1942), polityk, adwokat, (1922-24) i (192534) prezydent Poznania, (1924-25) min. spraw wewnętrznych, od 1937 członek SP, podczas okupacji (grudzień 1940 do połowy 1942) delegat rządu
    Rączy Władysław - działacz SL z pow. rzeszowskiego, podczas okupacji członek trójki "Rocha" w tym samym pow., aresztowany i zamordowany przez hitlerowców
    Rejman Stanisław - , działacz SL w pow. łańcuckim, podczas okupacji (1940-44) członek trójki "Rocha" w tym samym pow.
    Rębisz Józef - , członek oddziału partyz. "Burza" w pow. kolbuszowskim
    Rębisz Stanisław - , członek oddziału partyz. "Burza" w pow. kolbuszowskim
    Rękas Michał - , działacz ZMW RP "Wici" w pow. niżańskim, podczas okupacji łącznik i kolporter prasy BCh w tym samym pow., (1944) zaopatrzeniowiec w oddziale "Lipy"
    Rękas Władysław - ("Sęp"), członek AL, oficer polityczny, zca "Lipy" w oddziale partyz. na Zasaniu, (1944) zginął w czasie walk z Niemcami
    Rękasowa Elżbieta - ("Jagoda"), członkini trójki LZK w pow. niżańskim
    Rękasówna Aniela - ("Malina"), członkini trójki LZK w pow. niżańskim
    Rodzeń Stanisław - ("Konicz"), ("Struk"), członek ZP SL w Nisku, podczas okupacji (1942-44) kmdt BCh pow. niżańskiego, (1944) kmdt LSB w tym samym pow., (1944) członek PPR, zca pełnomocnika do spraw reformy rolnej w Nisku,
    Romanowski Zygmunt - ("Pegaz"), szef propagandy i wywiadu kmdy pow. przemyskiego
    Rozmus Franciszek - , członek oddziału partyz. BCh "Burza" w pow. kolbuszowskim
    Roztworowski Stanisław - ("Odra"), gen. bryg., kmdt okręgu AK Kraków, (1944) aresztowany przez gestapo
    Róg Władysław - ("Dąbek"), dca druż. BCh z pow. przeworskiego

    Rudnicki Stefan
    [1904-1965], oficer sł. st. piechoty WP, kpt. [1938], w konspiracji ZWZ/AK/DSZ/WiN, mjr [1943],ps. „Fuchs”, „Fuks”, „Szofer”, „Tadeusz” vel Karol Stefan Mirski vel Stefan Ostrowski.
    Kmdt Obwodu AK Tarnobrzeg IX 1943 – 13 X 1944. Okręg Kraków AK.

          Ur. 20 IV 1904 Kaźmierówka na Podolu. Syn Adama / inż. agronom/i Marii Wiktorii z Lubiczów. Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Do 1917 uczył się w domu w Humaniu. W latach 1917-1919 uczeń średniej szkoły polskiej w Humaniu. Następnie kształci się od 1921-1923 w gimnazjum krzemienieckim, gdzie w 1923 zdaje maturę. W okresie 1923-1926 studiuje w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie. W latach 1926-1927 w Szkole podchorążych piechoty w Różanie, a potem 1927-1929 w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Maz. – Komorowie. Promowany na stopień ppor. sł. st. piechoty 15 VIII 1929 z przydziałem do 45 pp w Równem na stanowisko d-cy plutonu. Do stopnia por. sł. st. awansowany 1 i 1932. Następnie d-ca kompanii. W 1938 ukończył w Centrum Wyszkolenia piechoty w Rembertowie kurs specjalistyczny dla oficerów w zakresie broni p/panc. 19 III 1938 awansowany do stopnia kpt. sł. st. w latach 1938-1939 d-ca  1 kompanii CKM w I baonie 45 pp, którą dowodził podczas kampanii wrześniowej 1939. Walczył z wrogiem na szlaku bojowym pułku m.in. pod Tomaszowem Maz., gdzie 04 IX 1939 zostaje ranny w prawą rękę. Unika niewoli. Po zakończeniu kampanii wrześniowej przebywał na terenie Warszawy.
    Podczas okupacji niemieckiej już od jesieni czynny w konspiracji SZP/ZWZ/AK na terenie Warszawy. Początkowo zarabiał na życie zajmując się handlem. W 1942 skierowany przez KG AK na teren Tarnobrzega. Oficjalnie zatrudniony jako kierowca samochodowy w firmie „Korytowski”. Do 1943 w dyspozycji k-dta Inspektoratu Rejonowego AK Tarnobrzeg mjr-a sł. st. piechoty Waleriana Tumanowicza „Jagra”. Posługiwał się wówczas przybranym nazwiskiem Karol Stefan Mirski ps. „Szofer”. W VIII 1943 zostaje mianowany k-dtem Obwodu AK Tarnobrzeg, którego dowodzenie przejął we IX 1943. Awansowany do stopnia mjr-a sł. st. przez KG AK 11 XI 1943. Prowadził rozmowy scaleniowe z BCh, które doprowadziły do scalenia obu organizacji.
    Po wejściu wojsk sowieckich na teren obwodu w VIII 1944 pozostaje w konspiracji antykomunistycznej. Tropiony przez NKWD/UB rozkazem płk-a dypl. sł. st. Kazimierza Putka „Zworny” – k-dta Podokręgu AK Rzeszów z dniem 13 X 1944 zostaje przeniesiony na stanowisko z-cy k-dta Inspektoratu Rejonowego AK Rzeszów, co miało związek z jego dekonspiracją wobec NKWD/UB. Funkcji nie zdążył objąć, ponieważ został aresztowany przez sowiecki kontrwywiad wojskowy i uwięziony w Rzeszowie.
    W wyniku rozmów prowadzonych z Sowietami przez płk-a dypl. K. Putka w sprawie utworzenia dywizji z żołnierzy AK podporządkował się decyzji K. Putka. W związku z tym zostaje 20 I 1945 zwolniony z więzienia. Powraca na teren Tarnobrzega. Podporządkował się mjr rez. S. Pieńkowskiemu „Hubert” i powraca do pracy konspiracyjnej. Po przesunięciu się frontu w II 1945 wyjechał do Katowic, gdzie osiedla się na stałe. Podejmuje prace zawodową jako kierowca w NBP w Katowicach, Od IX 1945 do III 1946 działa w konspiracji WiN. Pełnił funkcję kierownika komórki „Ż” krypt. „Wujek” w Okręgu WiN Katowice. Wyjechał z Katowic do Poznania, gdzie pracował do IX 1946 w firmie „Budowle”. Następnie do I 1947 zatrudniony w Zjednoczeniu Przemysłu Cukrowniczego w Krakowie. Ujawnił się w IV 1947 w WUBP Katowice. Nie ujawnił wówczas swej działalności w WiN. Do ujawnienia posługiwał się przybranym nazwiskiem Stefan Ostrowski. Mieszkał w tym czasie w Chorzowie, potem w Katowicach.
    Od IV 1947 do 30 XI 1949 pracuje na stanowisku kierownika technicznego w Przedsiębiorstwie Samochodowym w Chorzowie, następnie od 01 XII 1949 do IV 1965 był kierownikiem Wydziału Sprzętu w Państwowym Przedsiębiorstwie Budowlanym „Hydrotrest” w Katowicach.
    Zmarł 20 VII 1965 w Katowicach. Pochowany na cmentarzu przy ul. Sienkiewicza w Katowicach.
    Żonaty z Janiną z Ostrowskich. Miał syna Olgierda – Jerzego i córkę Alicję.

     (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Rumas Jan - ("Wichura"), szef dywersji i kmdt OS w kom. okręgu BCh VI.
    Rusinek - , gajowy z pow. łańcuckiego
    Ruszel Jan - , członek ZMW RP "Wici" z pow. rzeszowskiego, podczas okupacji działacz "Rocha"
    Rychlak Jan - ("Jaćmin"), dca druż. W Jeżowem, pow. niżański, (1943) zabity przez Niemców w czasie pacyfikacji wsi
    Ryjoch Michał - , żołnierz BCh z plut. w Wiązownicy, pow. jarosławski, (1944) zginął w walce z Niemcami

    Rządzki Józef
    [1906-1995], nauczyciel, członek ZS, oficer rez. piechoty WP, por. [1936], w konspiracji ZWZ/AK/DSZ/WiN, kpt. [1942], mjr [1945],ppłk [1947?], ps. „Boryna”, „Cezary”, „Mazur”, „Zdun” vel Józef Kordyszewski.
    Kmdt Obwodu ZWZ Mielec p. o. II-III 1941, Obwodu AK Kolbuszowa VII 1942-X 1944, Obwodu AK Rzeszów /w likwidacji II – IV 1945/.Okręg Kraków ZWZ-AK.

          Ur. 09 XI 1906 w m. Rzędzianowice pow. Mielec. Syn Karola i Apolonii z d. Krówka. Pochodził z rodziny chłopskiej. W latach 1914-1917 uczeń szkoły ludowej w Rzędzianowicach. W latach 1917 – 1918 uczy się w szkole powszechnej w Mielcu. Następnie od 1919 do 1927 kształci się w Państwowym Gimnazjum im. St. Konarskiego w Mielcu, gdzie w V 1927 uzyskał świadectwo dojrzałości. Następnie w okresie 1927 – 1928 kształci się w Studium Pedagogicznym w Krakowie, uzyskując dyplom nauczyciela szkół powszechnych. W latach 1928-1929 odbywa służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 5 w Krakowie. Praktyki odbywał od VII-IX 1929 w 17 pp w Rzeszowie. Przeniesiony do rezerwy w stopniu tytularnego plut. podch. rez. piechoty. Od 1930 pracował jako nauczyciel szkoły powszechnej w pow. Ostrołęka. W 1931 odbył w 19 pp we Lwowie ćwiczenia aplikacyjne. Awansowany na stopień ppor. rez. piechoty 1 I 1932 z przydziałem mobilizacyjnym do 71 pp w Zambrowie na stanowisko d-cy plutonu. Ewidencyjnie podlegał PKU Łomża.
    Od 1932 aktywny działacz Związku Strzeleckiego. W 1934 ukończył w Spale kurs oficerski Związku Strzeleckiego. Prowadził szkolenie wojskowe młodzieży. Był też instruktorem PW. Przeniósł się do Ostrowi Maz., gdzie pracował jako nauczyciel potem kierownik szkoły powszechnej. Po odbytych kolejnych ćwiczeniach wojskowych w 71 pp w Zambrowie awansowany do stopnia por. rez. piechoty 1 I 1936. W 1937 odbył w kurs dla dowódców kompanii strzeleckich w Ośrodku Wyszkolenia Rezerw Piechoty w Różanie n/Narwią.
    W III 1939 powołany do służby czynnej w WP i przydzielony do dyspozycji GISZ. Następnie skierowany na teren Ostrołęki, gdzie organizował szkolenie wojskowe w formującym się tu Batalionie Obrony Narodowej „Ostrołęka”.
    W kampanii wrześniowej 1939 d-ca 3 kompanii w I baonie 71 pp wchodzącego w skład 18 DP Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew’. Walczy z wrogiem na szlaku bojowym 71 pp. W końcowej fazie walk we IX 1939 dowodził I baonem 71 pp.
    W czasie walk zostaje ranny i wzięty do niewoli niemieckiej, skąd uciekł. Powraca do rodzinnych Rzędzianowic. Od I 1940 czynny w konspiracji niepodległościowej ZWZ na terenie Obwodu ZWZ Mielec. Od I 1940 do II 1941 pełnił funkcję oficera broni w sztabie komendy obwodu ZWZ Mielec i jednocześnie od X 1940 do II 1941 z-ca k-dta obwodu por. sł. st. kaw. S. Wysockiego „Godziemba”, „Korab”. W końcu II 1941 po wyjeździe z terenu obwodu zagrożonego aresztowaniem por. St. Wysokiego pełnił jako p. o funkcję k-dta Obwodu ZWZ Mielec. Po aresztowaniu przez gestapo w III 1941 jego brata, zagrożony aresztowaniem wyjechał do Łańcuta, a stamtąd w V 1941 do Warszawy, gdzie w latach 1941-1942 działa w konspiracji ZWZ-AK. W VI 1942 skierowany przez KG AK do Kolbuszowej na stanowisko  k-dta Obwodu AK Kolbuszowa. Zamieszkał wówczas w domu granatowego policjanta Stanisława Karkuta w Kolbuszowej Dolnej – żołnierza AK, a następnie u Bielawków przy ul. Zielonej. Jako Józef Kordyszewski oficjalnie był zatrudniony jako brygadzista przy pracach związanych z regulacją rzeki Nil, które prowadził Urząd Gospodarki Wodnej z Tarnobrzega, gdzie pracował do 1944. W okresie zimowym pracował w gorzelni Jerzego Marii hr. Tyszkiewicza w Weryni. Organizował struktury terenowe obwodu oraz odbudował sztab obwodu. Awansowany do stopnia kpt. rez. 11 XI 1942. Zorganizował na podległym terenie Szkołę Podchorążych Rezerwy AK i Szkołę Podoficerską dla młodszych dowódców. Z jego inicjatywy zostaje zorganizowana rusznikarnia i zorganizowano produkcje granatów. Dla potrzeb obwodu i inspektoratu AK Rzeszów w skład, którego od 1942 wchodził Obwód AK Kolbuszowa uruchomił pracownię kartograficzną. Z polecenia k-dta Inspektoratu Rejonowego AK Rzeszów kpt. Ł. Cieplińskiego „Konrad” prowadził rozpoznanie wywiadowcze niemieckiego poligonu w Bliźnie, na którego terenie testowano pociski „V-1” i „V-2”. Wiosną 1944 przypadkowo zatrzymany przez żandarmów niemieckich podczas obławy na roboty. Wywieziony do Rzeszowa. W trakcie konwoju udało mu się zbiec. Powraca na teren Kolbuszowej, gdzie się ukrywa i nadal dowodzi Obwodem AK Kolbuszowa. W okresie „Burzy” dowodził siłami AK obwodu w walkach z Niemcami. Po wejściu A. Cz. pozostaje w konspiracji. Zagrożony aresztowaniem w XI 1944 roku zostaje przeniesiony do sztabu Inspektoratu AK Rzeszów, gdzie od XII 1944 pełni faktycznie funkcję k-dta Obwodu AK Rzeszów. Po rozwiązaniu 19 I 1945 AK pozostaje nadal w konspiracji i od II – IV 1945 pełni funkcję k-dta Obwodu AK Rzeszów w likwidacji. Następnie od IV 1945 szef sztabu Podokręgu AK Rzeszów w likwidacji. Bliski współpracownik mjr-a S. Pieńkowskiego „Huberta”. Awansowany do stopnia mjr-a rozkazem DSZ na Kraj nr 319 z 1 VI 1945. Aresztowany przez funkcj. WUBP Rzeszów 12 VII 1945 w Rzeszowie. W VIII 1944 zwolniony z więzienia w celu „ujawnienia”. Wyjechał wówczas do Warszawy, gdzie od jesieni 1945 podejmuje działalność konspiracyjną w strukturach wywiadu Zrzeszenia WiN krypt. „Stomil”. Z polecenia mjr-a Ł. Cieplińskiego utworzył na terenie woj. warszawskiego siatkę wywiadowczą krypt. „Filia I”, potem „Jowisz”, gromadzącą materiały o dyslokacji jednostek WP i A. Cz., o metodach pracy organów bezpieczeństwa publicznego i działalności partii politycznych oraz sytuacji gospodarczej.
    W III 1947 zostaje prezesem rozbitego aresztowaniami Obszaru Centralnego WiN. Z powodu trudności kadrowych, trwającego terroru UB nie udało mu się odbudować i zorganizować struktur Obszaru Centralnego WiN. Skoncentrował swój wysiłek na rozbudowie podległej „Stomilowi” siatki wywiadowczej „Jowisz”, później „Zarząd Tartaków Państwowych”. W 1947 awansowano go do stopnia ppłk-a.
    W dniu 02 XII 1947 ujęty przez funkcj. MBP w Warszawie i osadzony w więzieniu MBP na Mokotowie, gdzie podczas przesłuchań stosowano wobec niego tortury w celu wymuszenia zeznań. Postanowienie o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania wydała z datą 13 XII 1947 Naczelna Prokuratura Wojskowa w Warszawie, sygnatura akt Pn 533/47. Podczas wielomiesięcznego śledztwa mimo stosowania bestialskim metod nie przyznawał się do przynależności i działalności w WiN.
    Wyrokiem WSR Warszawa, sygnatura akt Sr. 1163/48 z 13 X 1948 został skazany na karę śmierci z art. 86 KKWP oraz art. 7 MKK, oraz kary dodatkowe pozbawienie wszelkich praw, przepadek całego mienia na rzecz Skarbu Państwa. W dniu 18 I 1949 ułaskawiony z zamianą kary śmierci na karę dożywotniego więzienia. Więziony w ZK Mokotów, CWK Rawicz, ZK Mokotów, skąd zostaje przewieziony do CWK Wronki i tu osadzony 26 II 1954 o godz. 1, oo w nocy. W dniu 28 X 1955 wywieziony do ZK Sztum. 27 V 1956 na podstawie amnestii z 27 IV 1956, NSW w Warszawie złagodził mu karę do 12 lat więzienia. W efekcie dalszych starań swoich i rodziny został 20 II 1957 zwolniony warunkowo z ZK Sztum.
    Po odzyskaniu wolności wyjechał do Ostrowi Maz., gdzie zamieszkał z rodziną na stałe przy ul. Wiejskiej 20. Podejmuje pracę zawodową jako nauczyciel języka niemieckiego i łaciny w Liceum Ogólnokształcącym w Ostrowi Maz. i bibliotekarz w Zasadniczej Szkole Zawodowej. Ukończył zaocznie studia bibliotekarskie. Nie należał do żadnej partii politycznej. Ze względu na stan zdrowia w 1966 przeszedł na emeryturę. Spisał relację z pracy w konspiracji niepodległościowej. Mieszkał ostatnio w Ostrowi Maz. przy ul. 3 Maja 74/11.
    Zmarł w Ostrowi Maz. 19 IV 1995. Pochowany na miejscowym cmentarzu.
    Od 1934 był żonaty z Antoniną z d. Kordyszewska, z którą miał  syna. 
     (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Odnośnie noty o Józefie Rządzkim: - to oprócz syna miał on także córkę,
    pozwolę sobie też dodać iż jego brat który trafił na gestapo miał na
    imię Bronisław i że podczas zatrzymania pewną rolę odegrał pseudonim
    Józefa Rządzkiego "zdun" - Bronisław Rządzki był z zawodu zdunem -
    szczęśliwym trafem został on wypuszczony przez gestapo (lokalny
    volksdeutsch potwierdził iż nie jest on Józefem) niemniej jednak w
    trakcie przesłuchań wybito mu zęby i wyrwano paznokcie.. 
     
    (informację nadesłał P. Filip Zieliński wnuk Bronisława Rządzkiego - 20.07.2012)



    Rząsa Michał - , dca OS BCh z pow. rzeszowskiego, aresztowany przez hitlerowców zginął w więzieniu w Rzeszowie
    Rzemyk Walenty - , mieszkaniec Jagieny, (1944) aresztowany przez żandarmerię niemiecką, wywieziony do obozu w Pustkowiu
    Rzeszutek Michał - ("Ważny"), członek BCh z Ostrowów Tuszowskich, pow. kolbuszowski, pracownik gm. Padew Narodowa, pow. mielecki
    Rzeźnicki Stanisław - , szef łączności kmdy BCh pow. tarnobrzeskiego
    Rzęsa Zofia - , członkini trójki LZK w pow. kolbuszowskim
    Sadlisz Józef - ("Herman"), członek oddziału partyz. BCh "Sępa" z pow. gorlickiego
    Sagan Tomasz - ("Jesion"), v-prezes ZP SL w Nisku, podczas okupacji (1940-43) członek trójki "Rocha" pow. niżańskiego, (1943-44) przewod. trójki "Rocha" w tym samym pow., po wyzwoleniu starosta w Nisku
    Sarna Jan - , lekarz, szkolił sanitariuszki ZK w pow. rzeszowskim
    Sekutnik Franciszka - , mieszkanka Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalona w domu wraz z dzieckiem w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców
    Sekutnik Katarzyna - , mieszkanka Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalona w domu w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców
    Serafin Bolesław - , żołnierz BCh z Ostrowów Baranowskich, pow. kolbuszowski, (1943) zamordowany przez hitlerowców
    Serafin Stanisław - , (1944) zca szefa łączności w kom. BCh pow. kolbuszowskiego
    Seyda Marian - , polityk, publicysta, działacz SN, zajmował stanowiska w rządzie w okresie międzywojennym, w czasie II wojny świat. na emigracji, (1939-41) członek rządu emigracyjnego, (1941) podał się do dymisji, (1942) wszedł do RN, (1943-44) objął tekę w rządzie Mikołajczyka, pozostał na emigracji
    Siatkowski Władysław - , członek trójki gm. "Rocha" z Niżankowic, pow. przemyski, (1944) wywieziony przez Niemców nie powrócił
    Siciarz J. - , członek kmdy gm. w Pruchniku, pow. jarosławski
    Sido-Koziełowa Maria - "Cyganka", działaczka ZMW RP "Wici", w czasie okupacji (1942) łączniczka kmdy rzeszowskiego podokręgu BCh, (1943-44) na kursach urządzanych przez "Społem" szkoliła sanitariuszki ZK
    Siembida Jan - , mieszkaniec Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) i spalony w domu przez Niemców w czasie pacyfikacji wsi
    Sierzęga Jan - , żołnierz BCh z pow. łańcuckiego, (1943) zastrzelony przez Niemców
    Sitarz - , gajowy w lasach pow. niżańskiego
    Siudyła Wincenty - ("Orlik"), zecer, członek BCh, od wiosny 1944 drukowałw Markowej, pow. przeworski, konspiracyjne wydawnictwa ruchu lud. na Rzeszowszczyźnie
    Siwiec Jan - , członek oddziału partyz. BCh "Burza" w pow. kolbuszowskim
    Skiba Jan - , działacz SL, podczas okupacji członek trójki "Rocha" w pow. jarosławskim
    Skotnicki Wojciech - , żolnierz BCh z pow. lańcuckiego, (1943) aresztowany
    Skóra Stanisław - , żołnierz BCh z pow. łańcuckiego, wywieziony do obozu w Pustkowiu
    Skrzypak Edward - ("Orzel"), żołnierz BCh z pow. kolbuszowskiego, członek oddziału partyz. BCh "Burza"
    Slysz Franciszek -
    Smoleń Jan - , delegat depart. Kultury i oświaty Deleg. Rządu w okręgu VI, czlonek "Rocha", kierował tajnym nauczaniem w tymże okręgu.
    Smoła Bronisław - ("Cygan"), czlonek ZMW RP "Wici" w pow. niżańskim, podczas okupacji łącznik, kolporter prasy BCh, zca dcy OS BCh
    Smutek Franciszka - , mieszkanka Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalona w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców
    Sobieniówna - , czlonkini LZK w pow.jarosławskim
    Soból Antoni - , żołnierz BCh w pow. jarosławskim, (1943) zamordowany w czasie pacyfikacji wsi Wola Rozwieniecka przez Niemców
    Sokół Jan - ("Skrzydło"), działacz ZMW RP "Wici", podczas okupacji (od lipca 1943 do maja 1944) przewod. trójki "Rocha" w pow. tarnobrzeskim
    Sokół Janina - ("Margośka"), przewod. trójki LZK (1943-44) w pow. tarnobrzeskim
    Solarz Ignacy - (1891-1944), pedagog, wychowawca młodzieży wiejsk., dzialacz ruchu lud. i spóldzielczego, członek RN SL, (1937-39) członek ZG ZMW RP "Wici", (1924-31) kierowo uniwersytetu lud. w Szycach, (1924-39) kierowo uniwersytetu lud. w Gaci Przeworskiej, (1939-40) dyr. okręgu oddziału "Spolem" w Rzeszowie, (styczeń 1940) wezwany na gestapo stawił się, nie powrócił, został zamordowany
    Solarzowa Zofia - ("Zastawna"), ("Sym"), działaczka ZMW RP "Wici", wykładowczyni na uniwersytecie lud. w Szycach i Gaci Przeworskiej, podczas okupacji (lipiec 1943 - styczeń 1944) przewod. LZK w pow. przeworskim, autorka wierszy i pieśni BCh: "Do boju o Polskę Ludową"
    Sołtys Adam - , mieszkaniec Siedlisk, pow. rzeszowski, (1943) rozstrzelany wraz z rodziną za ukrywanie członków ruchu oporu
    Sośnicki Kazimierz - ("Śliwka"), działacz SL, w czasie okupacji (1942-43) kmdt BCh pow. jarosławskiego
    Sowa Bronisław - , żołnierz BCh z Tarnogóry, pow. niżański
    Sowa Karol - ("Malinowski"), żolnierz druż. BCh z Chodakówki, pow. przeworski, kolporter prasy konspiracyjnej BCh
    Sowa Wladyslaw - ("Szary"), dzialacz SL z pow. brzozowskiego, podczas okupacji (1941) kmdt BCh pow. brzozowskiego
    Spychalski Józef - ("Jurand"), ("Luty"), płk., kmdt okręgu AK Kraków, (1944) aresztowany przez gestapo
    Sroka K. - , członek kmdy BCh w gm. Jarosław

    Stachak Karol
    [1900-1972], funkcj. Policji Państwowej, w konspiracji ZWZ/AK, ppor. cz. w., ps. „Róża”.
    D-ca Placówki ZWZ/AK Czudec XI 1940-V 1944. Obwód Rzeszów ZWZ/AK. Kmdt Obwodu AK Dębica XII 1944 – I 1945. Okręg Kraków AK.

          Ur. 26 I 1900 w Przegini Duchownej k/Krakowa, syn Marianny. Ukończył siedmioklasową szkołę powszechną. W latach 1921 –1923 odbywa służbę wojskową, po której odbyciu wstępuje do służby w Policji Państwowej. Po ukończeniu szkoły policyjnej pracuje w Komisariacie Policji w Rzeszowie na stanowisku przewodnika. W połowie lat trzydziestych przeniesiony na stanowisko posterunkowego w Posterunku Policji w Czudcu, gdzie pracuje także w okresie okupacji niemieckiej. Latem 1940 zaprzysiężony do ZWZ przez k-dta Placówki AK Czudec Ludwika Maca. Do XI 1940 pełni funkcję zastępcy k-dta placówki, a od XI 1940 do 8 V 1944 k-dt Placówki ZWZ/AK Czudec. Nadal pracuje jako policjant „granatowy” w Czudcu, co ma ogromne znaczenie dla miejscowych konspiratorów. Dostarcza także informacje wywiadowcze, ostrzega przed aresztowaniami. W uznaniu zasług awansowany do stopnia sierż. 1 X 1943, a 1 XI 1943 do stopnia ppor. cz. w. W maju zagrożony aresztowaniem ukrywa się. Na początku V 1944 Gestapo aresztowało jego córkę Marię. Chcąc ratować córkę zgłosił się 8 V 1944 w Gestapo. Po jego zgłoszeniu córka została zwolniona. Poddany wstępnym przesłuchaniom z zastosowaniem gestapowskich metod śledczych. W dniu 10 V 1944 podjął z innymi więźniami nieudaną próbę ucieczki. Tego samego dnia usiłował popełnić samobójstwo przez rozcięcie sobie brzucha. 11 V 1944 został przewieziony do szpitala w Rzeszowie, skąd go przewieziono do szpitala więziennego w Tarnowie, co uratowało mu życie. Latem 1944 podczas działań frontowych odzyskał wolność. Powraca następnie do pracy konspiracyjnej. Po częściowym zajęciu terenu pow. Dębica przez wojska sowieckie obwód AK Dębica zostaje przedzielony linią frontu. OD XII 1944 – I 1945 pełni jako p.o. funkcję k-dta Obwodu AK Dębica po wschodniej stronie frontu. Po rozwiązaniu AK w I 1945 zagrożony aresztowaniem przez NKWD/UB ukrywa się często zmieniając miejsca pobytu. Później pracuje jako urzędnik w Urzędzie Gminnym w jednej z miejscowości na Podkarpaciu. Aresztowany w wyniku donosu przez funkcj. PUBP z Rzeszowa 21 IV 1948 i przywieziony do lochów UB w Rzeszowie, gdzie go poddano wyrafinowanym przesłuchaniom z zastosowaniem bicia, tortur itp. W celu wymuszenia zeznań przyznania się do fałszywych zarzutów współpracy z Niemcami. Przez półtora roku przebywał w śledztwie przechodząc męczeńską gehennę. Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie z dnia 24 X 1949, sygnatura akt I/K 33/49 został skazany na karę śmierci z art. 1 dekretu z 31 VIII 1944 za współpracę z okupantem. Na podstawie amnestii karę śmierci zmieniono mu na dożywotnie więzienie potem na 15 lat więzienia. Więziony w ZK Rzeszów, potem w ZK Płock, skąd go przywieziono i osadzono 21 III 1951 w Centralnym Więzieniu Karnym we Wronkach z wyrokiem 15 lat więzienia. W wronieckim więzieniu zakwalifikowany jako więzień antypaństwowy. Odbywał karę w najgorszych warunkach /cele betonowe podłogi, zimne/. Nabawił się wielu chorób. Często przebywa w szpitalu więziennym. Szykanowany jako b. funkcjonariusz policji przez więzienny personel. Z powodu ciężkiego stanu zdrowia decyzją Prokuratury Wojewódzkiej w Rzeszowie z dnia 25 III 1955 nr 104/50/A udzielono mu 6 miesięcznej przerwy zdrowotnej w odbywaniu kary od 31 III 1955 do 1 X 1955. Zwolniony na przerwę 31 III 1955 wyjechał do Czudca, następnie do Bydgoszczy, gdzie osiedlił się na stałe. Po podleczeniu zdrowia z wielkim trudem uzyskał i podjął pracę zawodową. Pracował jako pracownik fizyczny. Do więzienia już nie powraca. W wyniku starań przedłużono mu przerwę zdrowotną. Po amnestii z 27 IV 1956 na podstawie postanowienia SN pozostałą do odbycia karę darowano mu.
    Nabyte w więzieniach choroby oraz utracone w czasie śledztwa w UB zdrowie przyczyniły się do jego zachorowania. Ciężko chory przebywa w 1972 w Szpitalu Ogólnym Nr 1 w Bydgoszczy, gdzie umiera 12 III 1972. Pochowany na miejscowym cmentarzu.
    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Staniszewski Wojciec
    - h , czlonek SL z Drohobyczki, pow. przemyski
    Stanowski Wojciech - , działacz SL w czasie okupacji, (1943-44) przewod. trójki "Rocha" w pow. jaroslawskim
    Stapura Antoni - , żołnierz BCh z pow. tarnobrzeskiego
    Stec Franciszek - , członek kmdy gm. BCh w Pruchniku pow. jarosławski
    Stoczko Józef - , żolnierz BCh z Niżankowic, pow. przemyski, (19-14.) aresztowany przez hitlerowców nie powrócił.
    Stoczko Kazimierz - , łącznik kmdy gm. z Niżankowic, pow. przemyski, (1944) aresztowany przez hitlerowców nie powrócil.
    Stryczek Kazimierz - , mieszkaniec Dąbrówek, pow. lańcucki
    Strzeszewski Jan - ("Wiktor") (1892-1943), architekt, czlonek KPP. w okresie okupacji (1942) jeden z organizatorów GL, dca grupy specjalnej Sztabu Gl. GL im. L. Waryńskiego, zginąl w walce z Niemcami
    Strzępek Wladyslaw - , czlonek OS BCh w pow. rzeszowskim
    Sudol Stanislaw - ("Sosna"), (1944) dca OS BCh kmdy pow. niżańskiego, po wyzwoleniu w Wojsku Polskim, (1945) zginąl w walkach przy forsowaniu Nysy
    Surowiec Józefa - , przewod. trójki LZK w pow. kolbuszowskim
    Syrwatka Aniela - ("Jodla"), członkini trójki LZK pow. brzozowskiego
    Szajstek - , polic. granatowy z pow. brzozowskiego
    Szczawińska Maria - ("Jodlowska"), dzialaczka ZMW RP "Wici", (1928-37) czlonek ZG tej organizacji, podczas okupacji należala do "Rocha" i BCh, w Kom. Gl. pelniła funkcję szefa łączności z zagranicą, (1942-45) czlonkini dwuosobowego kierownictwa LZK
    Szczęch Stanislaw - ("Wyrwicz"), zca, następnie czlonek pow. trójki "Rocha" w pow. kolbuszowskim
    Szczygieł - , kolporter prasy konspiracyjnek BCh z rej. Świlczy, pow. rzeszowski, (1944) aresztowany i zamordowany przez hitlerowców

    Szeliga Tadeusz
    [1912-1998], urzędnik, oficer rez. piech. WP, ppor. [1938], żołnierz BCh/AK, ps. „Gryf”, „Rzemień” „Sęp”

    Ur. 15 IX 1912 w Wysokiej Strzyżowskiej, syn Andrzeja i Zofii z d. Niewieściuch. Do 1927 uczęszczał do szkoły powszechnej w Wysokiej potem w Strzyżowie. Następnie w latach 1927-1931 kształci się w Gimnazjum w Rzeszowie, potem w 4 klasowej Koedukacyjnej Szkole Handlowej w Jarosławiu, którą ukończył w 1934, uzyskując 15 VI 1934 świadectwo dojrzałości.
    Od 20 IX 1934 do 30 VI 1935 odbywa służbę wojskową w 1 kompanii szkolnej CKM Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie, a następnie odbywa praktyki w 17 pp w Rzeszowie. Przeniesiony we IX 1935 do rezerwy w stopniu kpr. podch. rez. piech. Po odbytych ćwiczeniach aplikacyjnych w 39 pp w Jarosławiu zostaje awansowany 22 IX 1938 do stopnia ppor. rez. piech. z starszeństwem od 1 I 1938 z przydziałem mobilizacyjnym do 17 pp w Rzeszowie. Ewidencyjnie podlegał KRU w Rzeszowie.
    Od 1935 pracował w gospodarstwie rolnym swoich rodziców. W 1937 po odbyciu szkolenia na sekretarzy gmin zbiorowych i egzaminie w Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie otrzymał pracę w Zarządzie Gminy w Strzyżowie. Od 1 VIII 1938 pracuje na stanowisku sekretarza w gminie Tyczyn. Od 1 VIII 1939 przebywa na miesięcznym kursie dla komendantów powiatowych PW i WF w Centrum Wyszkolenia WF na Bielanach w Warszawie. Zmobilizowany do WP 28 VIII 1939 z zadaniem formowania samodzielnego batalionu 17 pp w Staromieściu. Kampanię wrześniową 1939 odbył w szeregach 165 pp rez. Podczas walk w rejonie Lwowa dostał się do niewoli niemieckiej. Zbiegł z transportu jenieckiego w okolicach Sędziszowa Młp. i 28 IX 939 dotarł do Wysokiej Strzyżowskiej. Powraca do pracy w urzędzie gminnym w Tyczynie. Od 1942 był wykładowcą w trzyletniej Publicznej Szkole Zawodowej w Tyczynie.
    W 1941 został zaprzysiężony przez Józefa Barana „Motora” do BCh i mianowany oficerem szkoleniowym oddziałów taktycznych SCh /BCh/ Obwodu Rzeszów. Po aresztowaniu przez Niemców Józefa Harta objął po nim stanowisko komendanta Obwodu BCh Rzeszów. W ramach akcji scaleniowej BCh z AK został zaprzysiężony 3 XII 1943 do AK. Uczestniczył 08 XII 1943 w podpisaniu umowy scaleniowej. 1 I 1944objął funkcję II zastępcy komendanta Obwodu AK Rzeszów. Od tego czasu nadzorował przebieg scalania BCh na szczeblu placówek AK. Podczas „Burzy” latem 1944 skierowany jako obserwator do oddziału T. Gliwy „Bacy”. W X 1944 rozpoczął pracę w Spółdzielni Rolniczo-Handlowej w Strzyżowie. Od I 1945 był przewodniczącym Rady Miejskiej w Strzyżowie. W V 1946 był przez kilkanaście dni był więziony w areszcie rzeszowskiego UB przy ul. Jagiellońskiej. Był działaczem PSL i ZSL. Wykluczony ze stronnictwa 15 VII 1953. Był prześladowany przez władze komunistyczne, wielokrotnie musiał zmieniać pracę.
    Zmarł 05 IX 1998 w Strzyżowie. Pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym.
    Żonaty Marią Gadułą /absolwentką UJ/ Dzieci nie mieli.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Szewczyk Piotr
    - , żolnierz BCh z Ostrowa, pow. przeworski
    Szmuc Józef - , czlonek SL z Chodakówki, pow. przeworski, w czasie okupacji w BCh, w jego domu mieszkałjeden z członków redakcji "Wieści" i "Świata Młodych"
    Szmuc Stefan - , członek OS BCh z pow. przemyskiego
    Szmyjda Józef - , żołnierz BCh z Dębowa, pow. przeworski, aresztowany nie powrócił
    Szostak Józe - f, członek SL, podczas okupacji dca druż. AK w Straszydlu, pow. rzeszowski, (1943) przeszedł do BCh
    Szpak Władysław -
    Szpala Czesław -
    Szpiłyk Stanisław - , członek SL z Markowej, pow. przeworski, w czasie okupacji członek "Rocha" w tym samym pow.
    Szpunarowa Anna - ("Hanka") działaczka ZMW RP "Wici" i spółdzielczości w pow. łańcuckim, podczas okupacji przewod. trójki pow. LZK
    Szuber Maria - ("Gałąź"), przewod. Trójki LZK w pow. brzozowskim
    Szubert Tadeusz - ("Znachor"), członek oddziału partyz. BCh "Lipy" na Zasaniu, (1944) zginął w walkach z Niemcami
    Szulc Jan - , mieszkaniec Soniny, pow. lańcucki, zastrzelony przez żandarma niemieckiego
    Szurnański Antoni - , sołtys z Nienadowej, pow. przemyski
    Szwaja Jan - , mieszkaniec Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalony w domu w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców
    Szybisty Stanislaw - (1905-1943), działacz ZMW RP "Wici" w pow. rzeszowskim, (1933) prezes ZP tej organizacji w Rzeszowie, działacz KZMP, podczas okupacji (1942) kmdt okręgu GL w pow. rzeszowskim, (1943) aresztowany i zamordowany przez hitlerowców
    Szydełko Ludwik - , działacz SL i ZMW RP "Wici", (1931) zca prezesa ZP SL w Rzeszowie, (1932) prezes ZP "Wici" w Rzeszowie, w czasie okupacji pracownik spółdzielczości, członek "Rocha"
    Szylar Edward - , mieszkaniec Gaci Przeworskiej, (1943) aresztowany w czasie pacyfikacji, wywieziony do Pustkowia
    Szymański Tomasz - , członek SL z Nienadowej, pow. przemyski
    Szyngler Tadeusz - , członek oddziału partyz. BCh "Burza" w pow. kolbuszowskim
    Ślęzak Władysław - ("Bąk"), żołnierz BCh z druż. w Dąbrówkach, pow. łańcucki
    Ślimak Jan - ("Jodła"), żołnierz BCh z Nienadowskiego Huciska, pow. przemyski, (1944) aresztowany i zabity przez hitlerowców
    Ślimak Franciszek - ("Buk"), żołnierz BCh z Nienadowskiego Huciska, pow. przemyski, (1944) aresztowany i zabity przez hitlerowców
    Śliwa Władysław - ("Nieznany"), żołnierz BCh z pow. przeworskiego, zginął w walce z Niemcami
    Śliwa Wladysław - ("Imiołek"), dca ok- ręgu GL-AL Miechów, członek 1 Brygady im. Ziemi Krakowskiej, (1945) kmdt woj. UB w Rzeszowie
    Śliwa Wojciech - , członek SL z Kozłówka, pow. rzeszowski, zginął zabity przez hitlerowców
    Śmielak Karol - ("Lis"), (1941) w ZWZ, następnie w BCh, (1944) oficer BCh pod okręgu rzesżowskiego, czlonek kierow. młodzieżowej organizacji "Młody Las" w podokręgu rzeszowskim
    Śmielak Michał - "Wyspa", działacz SL z Wysokiej, pow. łańcucki, podczas okupacji członek trójki gm. "Rocha", (1944) członek trójki "Rocha" pow. łańcuckiego
    Śnieg Józef - , mieszkaniec Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1942) aresztowany za przechowywanie broni, zginął w obozie na Majdanku
    Śpiewakowa Maria - ("Ciocia"), członkini trójki LZK pow. tarnobrzeskiego
    Świątek Stanisław - , mieszkaniec Gaci Przeworskiej, (1943) rozstrzelany w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców
    Świątek-Głąbowa Władysława - , lączniczka BCh, członkini trójki gm. LZK, prowadziła punkt kontaktowy w Gaci Przeworskiej, w spółdzielni
    Świder Józef - , przewod. trójki "Rocha" z grom. Poręby-Hucisko pow. kolbuszowskiego, (1944) aresztowany i rozstrzelany przez Niemców
    Swietlik Ferdynand - , małoletni, (1943) zastrzelony w Chodakówce, pow. przeworski przez żandarma niemieckiego


    Świetlik Piotr - ("Potok"), ("Zagumniak") , ("Paweł") (1895-1966), działacz ruchu lud., (1932-37) prezes ZW Lwowskiego ZMW RP "Wici",(1933-36) członek ZP SL w Przeworsku, (1935-38) członek RN SL, podczas okupacji współpracował z ZWZ i AK, (1944) szef propagandy w kom. AK pow. łańcuckiego

    Opracowuję monografię wsi Gać pow. Przeworsk, woj, poskarpackie, stąd wiem, że Piotr Świetlik - ludowiec, porucznik BCh, nauczyciel, nie nosił pseudonimu \"Zagumniak\". To miano należało do Tadeusza Bembna, wiciarza i BChowca, Gacanina. Bemben, szef trójki, był \"Zagumniakiem\". Kłaniam się, Irena Plizga, 37-100 Łańcut, Kościuszki 23.
    inf. Irena Plizga 13.08.2012


    Świetlik-Dereniowa Helena - ("Elżbieta"), czlonkini trójki LZK w pow. przeworskim, członek redakcji "Chlopki"
    Świętochowski Ryszard - (1882-1941), działacz SP, publicysta, podczas okupacji organizował BP i CKON, (1941) aresztowany przez gestapo zginął w Oświęcimiu.
    Świrski Jerzy - ("Marcin"), ("Snopek"), ("Derkacz"), działacz ruchu lud. członek SL, dziennikarz, (1935-37) sekretarz ZW Mazowieckiego ZMW RP "Wici", (1937-39) prezes tego Związku, (1935-37) przewod. komitetu redakcyjnego "Młodej Myśli Ludowej", (1935~9) redaktor "Zjednoczenia", podczas okupacji redaktor pism: "Podorywka", "Wieści", "Świat Młodych", kierowo propagandy podokręgu BCh Rzeszów
    Świst Jan - , mieszkaniec Ostrowów Baranowskich w pow. kolbuszowskim, (1943) aresztowany przez Niemców w czasie pacyfikacji wsi
    Tama Władysław - ("Bystry"), żołnierz druż. BCh z Dąbrówek, pow. łańcucki
    Teper Józef - , działacz SL z Zaborowa, pow. rzeszowski, podczas okupacji członek "Rocha", (1943) aresztowany, zginął zamordowany przez hitlerowców w więzieniu w Rzeszowie
    Tenczer Władysław - ; członek SL z Różanki, pow. rzeszowski, aresztowany i zabity przez gestapo
    Tęcza Paulina - , mieszkanka Majdanu Golczańskiego, pow. niżański, (1943) spalona wraz z dzieckiem w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców
    Tęcza Stefania - , jedna z pierwszych działaczek konspiracyjnych w pow. tarnobrzeskim, członkini LZK
    Thugutt Stanisław - (1873-1941) polityk, działacz ruchu lud. i spółdzielczego, (1917) członek PSL "Wyzwolenie", (1918) sekretarz ZG tej organizacji, (1921-24) prezes ZG, zajmował w tym czasie wiele wyższych stanowisk w rządzie, (1926) . w PP, (1928-31) w PSL "Wyzwolenie", od 1931 w SL, (1935) v-prezes, (1935-38) prezes RN, od 1928 swoją działalność skoncentrował na spółdzielczości, był redaktorem "Społem", od 1940 na emigracji w Szwecji
    Tonio Tadeusz -
    Tonio Władysław -
    Trajdos Mieczysław - , adwokat, działacz SN, członek ZG, podczas okupacji we władzach konspiracyjnych SN, (1941) członek PKP
    Tropaczyńska-Ogarkowa Weronika - (1908-1957), nauczycielka, dziennikarka, pisarka od 1930 w ZMW RP "Wici" w Lublinie, członek ZW, od 1934 w CZMW "Siew", wykładowczyni w sanacyjnych uniwersytetach: Tywonii i Grzędach k. Lwowa, (1938 -39) instruktorka Kół Gospodyń", (1940) pracuje w "Społem" w Warszawie, (1942-45) w LZK w Warszawie, redaktorka "Zywii", kierowo tajnej "Listowej Uczelni", po wyzwoleniu we władzach LZK, od grudnia 1945 w PSL, redaktorka "Płomyka", w roku 1957 przyjęta do PZPR.
    Trzaska Władysław - , członek OS BCh w pow. tarnobrzeskim
    Trzaskowa-Rzeźnicka Zofia - , łączniczka BCh w pow. tarnobrzeskim
    Turek Aniela -
    Turek Franciszek -
    Twardak Władysław - , ze wsi Laskówka, pow. brzozowski
    Tyczyński Romuald - , działacz CZMW "Siew", w czasie okupacji współorganizator "Racławic", (1940) aresztowany przez gestapo, zabity
    Tytuła Anna -
    Tytuła Józef -
    Ulma Józef - , członek SL z Markowej, pow. przeworski, (marzec 1944) zastrzelony wraz z żoną i 6 dzieci przez żandarmów niemieckich za przechowywanie Zydów
    Ulma Michał - ("Kamień"), dca komp. BCh z Markowej, pow. przeworski.
    Urban Jan - , żołnierz BCh z Zołyni, pow. łańcucki, (1943) zastrzelony w czasie pacyfikacji wsi
    Urbanik Mieczysław - ("Sęk"), działacz SL w pow. rzeszowskim, podczas okupacji organizator BCh w pow., (1943) przez parę miesięcy kmdt BCh pow. rzeszowskiego
    Wacławek Józef - , działacz SL w pow. rzeszowskim, w czasie okupacji przewodo trójki gm. "Rocha" w Tyczynie
    Wajda Władysław - ("Kodeks"), dca druż. BCh z Siedlisk, pow. rzeszowski
    Wałek Mieczysław - ("Salerno"), dca oddziału partyz. BCh z pow. sandomierskiego
    Wańkowski Stefan - ("Marek"), radiotelegrafista z "Gryfa", w czasie okupacji (1942-43) kierowo radiostacji BCh i "Rocha" w Warszawie, (listopad 1943) aresztowany przez gestapo i zamordowany
    Wasiuta Grzegorz - , żołnierz BCh z pow. jarosławskiego
    Wasiutyński Jan - ("Kaduk") dzierżawca folwarku Lipnik, pow. przeworski, członek kmdy plac. AK Kańczuga, referent cywilny
    Wawrzaszek Roman - , członek SL, gajowy, w jego domu w Jelnej, pow. łańcucki, (1942-43) kwaterowała redakcja i powielarnia "Wieści"
    Wątróbski Kazimierz - ("Sęp") (1916-1944), członek ZMW Spółdziel. Oświat. "Znicz" w Wilczyskach, pow. gorlicki, brał udział w kampanii wrześniowej, chciał przedostać się na Węgry, aresztowany, uciekł, (1940) członek "Rocha" w pow. gorlickim, (1942-44) kmdt oddziału partyz. BCh, (1944) zamordowany skrytobójczo
    Werner Helena - , działaczka spółdzielcza, szkoliła sanitariuszki ZK w pow. przeworskim, na kursach "Społem"
    Wiatr Alojzy - ("Zawierucha") (19091944), działacz ZMW Spółdziel. Oświat. "Znicz" i SL w pow. gorlickim, po zakończeniu działań wojennych i nieudanej próbie przedostania się na Węgry działacz "Rocha" i BCh w pow. gorlickim, (1943-44) inspektor BCh w okręgu VI, (1944) aresztowany i zamordowany przez gestapo w Jaśle
    Wiatr Narcyz - ("Władysław Brzoza"), ("Kłonica"), ("Zawojna") (1907-45), prawnik, działacz ruchu lud., prezes ZP ZMW Spółdziel. Oświat. "Znicz" w pow. nowosądeckim, członek ZP SL w Nowym Sączu, organizator strajku chłopskiego (1937) na terenie pow., (1938) osadzony na 6 tygodni w Berezie Kartuskiej za antysanacyjną działalność, (1940) organizator konspiracyjnego ruchu lud. w pow. nowosądeckim, (1941) kmdt BCh w tym pow., (1941-45) kmdt BCh okręgu VI, (kwiecień 1945) zastrzelony skrytobójczo na Plantach w Krakowie
    Wierzbiński Józef - ("Winogron"), czlonek SL, podczas okupacji członek gm, trójki "Rocha", jego dom w Gaci Przeworskiej był punktem kontaktowym członków kierownictwa podokręgu rzeszowskiego BCh
    Wilk Roman - , sołtys z Chmielnika, pow. rzeszowski.
    Wiśniewska Józefa - , sanitariuszka ZK w pow. przemyskim
    Witaszek Jan - ("Drąg") (1905-1965), działacz ruchu lud., (1930) prezes P AML w Krakowie, (1935-37) prezes ZW ZMW Spółdziel. Oświat. "Znicz" w Krakowie, od 1931 w SL, (1937) współorganizator strajku chłopskiego na terenie woj. krakowskiego, aresztowany i osądzony, podczas okupacji (1939-45) członek trójki "Rocha" w okręgu VI
    Witek Karol - ("Brzoza"), członek ZMW RP "Wici" w pow. łańcuckim, podczas okupacji łącznik kmdta rzeszowskiego podokręgu BCh
    Witek Teofil - (1913-1965), działacz ZMW RP "Wici" w pow. rzeszowskim, członek KZMP, podczas okupacji współorganizator "Czynu Chłopsko-Robotniczego", (1941) aresztowany przez gestapo, wywieziony do obozu, (1945) powrócił do kraju
    Witos Wincenty - (1878-1945), czołowy działacz ruchu lud., (1911-18) poseł do parlamentu austriackiego, po rozłamie w PSL (1913) stanął na czele PSL "Piast" jako v-prezes, (1918) prezes, od 1931 prezes RN SL, (1935-39) prezes NKW SL, był jednym z organizatorów Centrolewu, osadzony w twierdzy w Brześciu, osądzony i skazany, od 1933 na emigracji w Czechosłowacji, (marzec 1939) powrócił do kraju, objął urzędowanie w SL, w czasie działań wojennych uwięziony przez Niemców, (1942) zwolniony, inwigilowany do końca okupacji, (1945) wybrany przez KRN na jednego z v-przewod.
    Wlazło Karol - , działacz SL w pow. jarosławskim, podczas okupacji członek trójki "Rocha" w tym pow..
    Włodyka Józef - , członek OS BCh w pow. rzeszowskim
    Włodyka Piotr - ("Krak"), członek ZMW RP "Wici" w pow. rzeszowskim, podczas okupacji kmdt OS BCh W tym samym pow.

    Wodecki Ernest
    [1904-1944], oficer sł. st. piech. WP. ppor. [1933],por. [1937] w konspiracji ZWZ/AK, kpt.[1943], pośmiertnie mjr [1944],ps. „Jan”, „Kruczek”, „Szpak”.
    Kmdt Obwodu Jarosław ZWZ/AK I 1941 – III 1943, obwodu AK Łańcut IV 1943-V 1944. Okręg ZWZ-AK Kraków.

          Ur. 11 VI 1904 w Gołkowicach pow. Wodzisław Śl. Syn Jana i Tekli z d. Czarnota. Pochodził z rodziny wielodzietnej. Miał jedenaścioro rodzeństwa. W 1917 zginął na froncie jego ojciec. Od 1912 do 1918 uczęszczał do szkoły ludowej w Gołkowicach. Od 1918 do 1920 pracuje jako uczeń kowalski, potem jako górnik w Kopalni Węgla Kamiennego „Emma” w Radlinie. W 1923 wstępuje ochotniczo do WP. Wcielony do 4 psp w Cieszynie. W 1924 przeniesiony do 3 psp w Bielsku, gdzie ukończył w stopniu kpr. pułkową szkołę podoficerską. Od 1925 pozostaje w wojsku jako podoficer nadterminowy potem zawodowy. Ukończył w Chełmnie kurs Szkoły Podoficerskiej dla Podoficerów Zawodowych. Awansował do stopnia plut., potem sierż. sł. st. piechoty. Władał biegle językiem niemieckim i rosyjskim. Kontynuuje naukę w bielskim gimnazjum, gdzie jako ekstern zdał w 1930 maturę.
    Od IX 1930 do VIII 1933 przebywa w Szkole Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy. Promowany na stopień ppor. sł. st. piechoty 15 VIII 1933 z przydziałem do 60 pp w Ostrowie Wlk., na stanowisko d-cy plutonu. Do stopnia por. awansowany 19 III 1937. W kampanii wrześniowej 1939 dowodzi kompanią 60 pp. Uczestniczy w walkach z wrogiem na szlaku bojowym pułku. Po zakończeniu działań wojennych powraca do Gołkowic, gdzie jako oficer WP zostaje aresztowany przez gestapo i uwięziony w Rybniku. Dzięki staraniom rodziny wiosną 1940 zostaje zwolniony warunkowo. Zagrożony ponownym aresztowaniem wyjechał do GG. W Krakowie nawiązał kontakty konspiracyjne z ZWZ. Skierowano go wówczas do Inspektoratu Rejonowego ZWZ Przemyśl. Od IV 1940 do VII 1940 oficer broni w sztabie inspektoratu przemyskiego ZWZ, potem do XII 1940 zastępca k-dta obwodu ZWZ Jarosław, a od I 1941 do III 1943 k-dt Obwodu ZWZ/AK Jarosław. Aktywny konspirator. Zorganizował struktury terenowe obwodu oraz sztab obwodu. Inicjował prowadzenie akcji dywersyjno-sabotażowych na podległym terenie. Awansowany w konspiracji AK do stopnia kpt. sł. st. 03 V 1943. Zagrożony aresztowaniem przeniesiony w IV 1943 do sztabu inspektoratu przemyskiego. Od VIII 1943 do V 1944 k-dt Obwodu AK Łańcut. Organizator i d-ca OP AK. W dniu 28 VI 1944 dowodził oddziałem AK „Prokop” w walce z wrogiem w okolicach Szyszkowa. W czasie walki zostaje ciężko ranny. Ewakuowany przez swoich żołnierzy z pola walki na kwaterę do Kuryłówki, gdzie 28 VI 1944 zginął w walce z kałmukami w służbie niemieckiej. Pochowany na cmentarzu w Kuryłówce. Po wojnie ekshumowany i pochowany na cmentarzy parafialnym w Łańcucie.
    Pośmiertnie awansowany przez KG AK do stopnia mjr-a i odznaczony KW.
    Należał do grona wybitnych żołnierzy konspiracji niepodległościowej na terenie Podokręgu AK Rzeszów.

    (informację nadesłał P. Tadeusz Łaszczewski)

    Wojak Adam
    - , żołnierz BCh z pow. łańcuckiego wywieziony do obozu w Pustkowiu
    Wojciechowski Franciszek - ("Żółty"), oficer do spraw specjalnych kmdy pow. BCh w Przemyskiem
    Wojciechowski Tadeusz - , kmdt OS BCh w pow. tarnobrzeskim
    Wojkiewicz Jan - (1909-1942), działacz ruchu lud. w Wielkopolsce, (1933) sekretarz ZW Wielkopolskiego ZMW, od 1936 prezes tej organizacji, od 1936 członek ZW SL w Poznaniu, współpracował z pismami ludowymi, podczas okupacji przewod. trójki "Rocha" w okręgu poznańskim oraz kmdl BCh, (1941-42) zca, a następnie delegat rządu na ziemie wcielone. do Rzeszy, (styczeń 1942) aresztowany zginąłzamordowany w więzieniu w Poznaniu
    Wojnar Antoni - , członek ZMW RP "Wici" w pow. łańcuckim, członek KZMP, podczas okupacji jeden ze współorganizatorów "Czynu Chłopsko-Robotniczego" na rzeszowszczyźnie
    Wojnar Ignacy - , członek ZMW RP "Wici" w pow. łańcuckim, podczas okupacji w "Rochu", (1940) kolporter "Podorywki"
    Wojnas Jan - ("Wicher") kmdt OS BCh w pow. kolbuszowskim
    Wojtaś Leopold - , łącznik kmdy pow. niżańskiego 401.
    Wojtaś Karol - , żołnierz BCh z Kopek, pow. niżański
    Wojtyna Bronisław - , członek ZMW RP "Wici" z Korniaktowa, podczas okupacji (1942~44) prowadził punkt kolportażu prasy BCh w magazynie "Społem" w Rzeszowie
    Wojtyna Paul - , grafik, rzeźbiarz, działacz ZMW RP "Wici", podczas okupacji współpracował przez parę miesięcy z "Wieściami", następnie (1943) łącznik i kolporter prasy BCh w podokręgu rzeszowskim
    Wolański Józef - ("Odważny"), kmdt OS BCh w pow. przemyskim, (1944) zamordowany skrytobójczo wraz z całym oddziałem
    Wołcz Irena - , łączniczka kmdy pow. niżański
    Wolcz Zenon - ("Wilk"), oficer szkoleniowy kmdy BCh w pow. niżańskim, (1944) kmdt oddziałów taktycznych (BCh), wywieziony z kraju nie powrócił
    Wołosz J. - , członek oddziału partyz. BCh "Burza" w pow. kolbuszowskim
    Worek Katarzyna - , członkini LZK w pow. jarosławskim
    Woźnik Władysław - ("Groźny"), działacz ZMW RP "Wici", podczas okupacji kmdt OS BCh w pow. dębickim
    Wójcik Stanisław - , działacz ruchu lud., prezes ZW SL w Lublinie, podczas okupacji (1940-43) przewod. trójki "Rocha" w okręgu lubelskim, (1943) aresztowany przez gestapo, wypuszczony z więzienia, po wyzwoleniu uszedl z kraju
    Wrotna Maria - , sanitariuszka ZK z pow. przemyskiego
    Wrotna Weronika - , członkini kierowo LZK w pow. przemyskim
    Wrotny Władysław - ("Wrona"), kolporter prasy BCh w pow. przemyskim
    Wróbel - , chłop z pow. bilgorajskiego, członek pierwszego oddziału partyz. działającego w pow. niżańskim, (1942) zamordowany skrytobójczo
    Wróblówna - , członkini LZK. w pow. jarosławskim
    Wycech Czesław - , dzialacz ruchu lud., nauczyciel, publicysta, (1928-32) członek ZG ZNP, od 1932 v-prezes, od 1931 członek SL, podczas okupacji w Komisji Oświaty i Kultury przy CKRL, (1942-45) dyrek. depart. oświaty i kultury w Delegaturze Rządu, członek kierowo TON, (1945-47) min. oświaty z ramienia SL-PSL w Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej
    Wyczarska-Kluz Franciszka - ("Maleńka"), (1940-44) łączniczka "Rocha" i kmdy BCh pow. przeworskiego, (1943-44) członkini trójki gm. LZK w Markowej
    Wyczawski Józef - ("Pszczoła"), działacz SL, (1941) kmdt BCh pow. jarosławskiego
    Wydro Wikto - r, członek oddziału partyz. "Burza" w pow. kolbuszowskim
    Wyskiel - , dca druż. BCh w pow. brzozowskim
    Wysocki Jan - ("Wisełka"), kmdt komp. BCh z Wiązownicy, pow. jarosławski
    Wysocki Władysław - , żołnierz BCh z Wiązownicy, pow. jarosławski, (1945) zabity w walce z banderowcami
    Zagurski - , członek SL z Kozłówka, pow. rzeszowski, zamordowany przez hitlerowców
    Zając Jan - , łącznik kmdy BCh pow. niżańskiego
    Zając Stanisław - , mieszkaniec Gaci Przeworskiej, (1943) aresztowany w czasie pacyfikacji wsi przez Niemców 155.
    Załęski Zygmunt - (1892-1966), działacz ruchu lud., publicysta, od 1922 w ruchu młodzieżowym wsi, (192829) prezes ZG ZMW RP "WicA, (1929 -30) kierownik Związku, prezes Słowiańskiego ZMW, od 1919 w PSL "Wyzwolenie" od 1931 w SL, w czasie okupacji w CKRL członek Komisji Gospodarczo-Rolnej i Programowej, (1942-45) dyr. depart. rolnego w Delegat. Rządu, współpracownik pism "Rocha"
    Zaremba Zygmunt - (1895-1967), publicysta, działacz PPS, (1919-39) członek CKW i RN PPS, w czasie II wojny świat. współorganizator konspiracyjnej PPS WRN, członek PKP (1944 -45) członek RJN, (1946) na emigracji we Francji
    Zawada Jan - ("Midling"), kmdt gm. LSB, (1944) drugi zca kmdta LSB pow. przeworskiego
    Zawada Władysław - ("Batory") żolnierz BCh z pow. tarnobrzeskiego, (1944) zamordowany skrytobójczo
    Zawot Bronisław - , członek SL, kierownik spółdzielni w Tarnogórze, pow. niżański
    Ząbek Stanislaw - , mieszkaniec Trzciany. pow. rzeszowski, (1943) aresztowany przez hitlerowców
    Zieliński Jan - ("Koniczynka"), członek ZP SoL w Tarnobrzegu, podczas okupacji członek trójki "Rocha" w tym samym pow.
    Zięba - , gajowy z Komorowa, pow. kol.. buszowski, (1943) zabity wraz z synem przez hitlerowców
    Zięba Jan - , działacz ZMW RP "Wici" w pow. rzeszowskim, (1939) prezes ZP SL w Rzeszowie, (1940-44) przewod. trójki "Rocha" w tym samym pow.
    Zięba Władysław - , mieszkaniec Ostrowów Baranowskich, pow. kolbuszowski, (1943) wywieziony do obozu
    Złotek Roman - , dzialacz SL w pow. rzeszowskim
    Zych Józef - ; czlonek "Rocha" w Rzeszowie, woźny Centralnej Kasy Spólek Rolniczych
    Zygmunt Adolf - ("pantera"), dca druż. BCh z Kopek, pow. niżański, łącznik kmdy pow. BCh,
    Żygadło - , działacz SL z pow. przeworskiego, podczas okupacji (1940) członek trójki "Rocha" tego powiatu, (1942) aresztowany przez gestapo i zamordowany




    Wykaz użytych skrótów

    AK - - Armia Krajowa,
    AL - - Armia Ludowa,
    BCh - -. Bataliony Chłopskie,
    BiP - - Biuro Informacji i Propagandy,
    CBKP - - Centralne Biuro Komunistów Polskich,
    CK - - Centralne Kierownictwo,
    CKON - - Centralny Komitet Organizacji Niepodległościowych,
    CKRL - - Centralne Kierownictwo Ruchu Ludowego,
    CKW - - Centralny Komitet Wykonawczy,
    CZMW - - Centralny Związek Młodej Wsi,
    KC - - Komitet Centralny,
    Kmd Gł. - - Komenda Główna,
    KON - - Konwent Organizacji Niepodległościowych,
    KRN - - Krajowa Rada Narodowa,
    KPP - - Komunistyczna Partia Polski,
    KPZR - - Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego,
    KWC - - Kierownictwo Walki Cywilnej,
    KWP - - Kierownictwo Walki Podziemnej,
    KZMP - - Komunistyczny Związek Młodzieży Polski,
    LZK - - Ludowy Związek Kobiet,
    MTW - - Międzynarodowy Trybunał Wojskowy,
    ND - - Narodowa Demokracja,
    NKN - - Naczelny Komitet Narodowy,
    NOW - - Narodowe Siły Zbrojne,
    NPCh - - Niezależna Partia Chłopska,
    OM TUR - - Organizacja Młodzieżowa Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego,
    OWP - - Obóz Wielkiej Polski,
    PAML - - Polska Akademicka Młodzież Ludowa,
    PKP - - Polityczny Komitet Porozumiewawczy,
    PKWN - - Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego,
    POW - - Polska Organizacja Wojskowa,
    PP - - Partia Pracy,
    PRN - - Powiatowa Rada Narodowa,
    PPR - - Polska Partia Robotnicza,
    PPS - - Polska Partia Socjalistyczna,
    PS - Partia Socjalistyczna,
    PSL - - Polskie Stronnictwo Ludowe,
    PSP - - Polski Sztab Partyzancki,
    PSZ - - Polskie Siły Zbrojne,
    PZPR - - Polska Zjednoczona Partia Robotnicza,
    RDR - - Rada Delagatów Robotniczych,
    RGO - - Rada Główna Opiekuńcza
    RJN - - Rada Jedności Narodowej,
    RKP (b) - - Rosyjska Komunistyczna Partia (bolszewików),
    RPPS - - Robotnicza Partia Polskich Socjalistów,
    SDPRR - - Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji (Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego),
    SL - – Stronnictwo Ludowe,
    SP - - Stronnictwo Pracy,
    SZP - - Służba Zwycięstwu Polski,
    TON - - Tajna Organizacja Nauczycielska,
    WRN - - Wojewódzka Rada Narodowa,
    WRN - - Wolność, Równość, Niepodległość (PPS),
    WSOP - - 'Wojskowa Służba Ochrony Powstania,
    ZK - - Zielony Krzyż,
    ZKM - - Związek Komunistycznej Młodzieży,
    ZMW - - Związek Młodzieży Wiejskiej,
    ZNP - - Związek Nauczycielstwa Polskiego,
    ZPP - - Związek Patriotów Polskich,
    ZWZ - - Związek Walki Zbrojnej:




    Pan Tadeusz Łaszczewski przy opracowaniu not biograficznych korzystał z następujących pozycji:           

               

    • USC Mielec. Skrócony akt zgonu nr 23/93;
    • Zagórski. Okręg Kraków AK. AK Rozwój organizacyjny. Warszawa 1996r.,s. 125;
    • Zagórski.  Dział Łączności Zewnętrznej Okręgu Kraków. Kraków,1998r.,s.248-249;
    • Piwowarski. Okręg krakowski SZP-ZWZ-AK 1939-1945. Kraków 1994r.,s.74;
    • Fitowa. Bat. Chłopskie w Małopolsce. Kraków 1994;
    • Zarys Dziejów Szkół Kawalerii Polskiej. Roczniki SPK wyd. pod redakcją gen. bryg. Józefa Smoleńskiego. Londyn, s. 168;
    • Dziejów. Rybka – K. Stepan. Awanse oficerskie w WP 1935-1939. Kraków 2003;
    • J. Łopuski. Losy AK na Rzeszowszczyźnie VIII-XII 1944. Warszawa 1990r.,s. 104,185
    • R. Rybka – K. Stepan. Awanse oficerskie w WP 1935-1939. Kraków 2003;
    • USC Żołynia. Skrócony akt zgonu nr 50/1982;
    • T. Balbus – Z. Nawrocki ,opr. Rozpracowanie i likwidacja Rzeszowskiego Wydziału WiN w dokumentach UB /1945-1949/, wyd. 2001r. ;
    • Zagórski. Biogram H. Decowskiego, wyd. Biuletyn WiN „Orzeł Biały” nr 9/96
    • Rocznik oficerski rezerw 1934;
    • R. Rybka – K. Stepan. Awanse oficerskie w WP 1939-1939. Kraków 2003;
    • S. Piwowarski. Okręg Krakowski SZP-ZWZ-AK. Kraków 1994;
    • A. Zagórski. Biogram H. P /w:/ MSBUDN 1939-1956, t. 1. Kraków 1997 /tam obszerna bibliografia/
    • Roczniki oficerskie MSWoj. 1924,1928,1932;
    • A. Zagórski. Biogram K. P /w:/ MSBUDN 1939-1956, t. 1. Kraków 1997 /tu obszerna bibliografia/;
    • G. Ostasz – A. Zagórski. Podokręg AK Rzeszów. Rzeszów 1999
    • A. Zagórski. MSUDN 1939-1956, t. 2, biogram E.B, s.28-31 tam dalsza bibliografia,
    • USC Rzeszów. Skrócony akt zgonu nr 745/1978;
    • Rocznik Oficerski Rezerw 1934.Roczniki oficerskie MSWoj. 1923,1924,1928,1932; MSWoj.
    • Rybka – K. Stepan. Awanse oficerskie w WP 1935-1939. Kraków 2003;
    • Z. Moszumański, Z. Kozak. Wojskowe Szkoy dla Oficerów Artylerii /1914-1921/. Pruszków;
    • K. Ciechanowski. Armia „Pomorze” 1939. W-wa 1983;
    • A. K. Kunert. Słownik konspiracji warszawskiej 1939-1944, t. 1. W-wa 1987;
    • M. Ney-Krwawicz. Komenda Główna Armii Krajowej 1939-1945. W-wa 1990;
    • J. Gozdawa- Gołebiowski. Obszar Warszawski AK. Lublin 1992;
    • J. Poksiński. „TUN”. W-wa 1992;
    • H. Czarnecki. Informator o dokumentach sądowo-więziennych z lat 1944-1956. Poznań 1993;
    •  M. R. Bombicki. Zbrodnie prawa. Wyroki sądów wojskowych w latach 1944-1954. Poznań 1993.
    • A. Zagórski – G. Ostasz. Akcja „Burza” w Inspektoracie AK Rzeszów;
    • Więzieni w Borowiczach.    W-wa 1997
    • A. Dobroński, K. Filipow. Strzelcy Kresowi z Zambrowa. 71 pp. Białystok, bdw;
    • A. Zagórski. Okręg AK Kraków /:/ AK-rozwój organizacyjny. W-wa 1996;
    • G. Ostasz-A. Zagórski. Podokręg AK Rzeszów 1943-1945. Rzeszów 1999;
    • S. Piwowarski. Okręg Krakowski SZP/ZWZ/AK. Kraków 1994; Z. Wójcie.
    • Rzeszów 1939-1945 w latach II wojny światowej. Okupacja i konspiracja 1939-1944-1945. Rzeszów – Kraków 1998;
    • A. Zagórski. Zrzeszenie WiN w Dokumentach, t.VI, cz. 3. Wrocław 2000;
    • G. Ostasz, A. Zagórski. Akcja „Burza” w Inspektoracie AK Rzeszów. Kraków 2003;
    • Słownik biograficzny. Konspiracja i opór społeczny w Polsce 1944 – 1956, t. I, biogram J. R., opr. D. Byszuk, /tam pozostała bibliografia/;
    • Informator o osobach skazanych za szpiegostwo w latach 1944-1984. Lublin 1994;
    • księga ewidencyjna więźniów CWK Wronki nr II/134/54; USC Ostrów Maz.
    • Skrócony akt zgonu nr 125/1995
    • Rocznik oficerski MSWoj. 1932;
    • A. Zagórski. Biogram S. R. /w:/ Polski Słownik Biograficzny. Z. Nr 135 z 1991; tenże biogram S. R. /w:/ MSBUDN, t. 1. Kraków 1997;
    • G. Ostasz – A. Zagórski. Podokręg AK Rzeszów. Rzeszów 1999;
    • T. Zych /opr./ Archiwum Jawora. Dokumenty obwodu AK Tarnobrzeg. Tarnobrzeg 1994;
    • Z. K. Wójcie. Rzeszów w latach drugiej wojny światowej. Okupacja i konspiracja 1939-1944-1945. Rzeszów – Kraków 1998;
    • AK – Obwód Tarnobrzeg /w:/ Tarnobrzeskie Zeszyty Historyczne nr 2 /1991. Tarnobrzeg 1991;
    • K. Bogacz. W służbie Ojczyzny. Cz. 1 i 2. Tarnobrzeg 1993;
    • S. Piwowarski. Okręg Krakowski SZP-ZWZ-AK. Kraków 1994;
    • A. Zagórski. Okręg AK Kraków /w:/ AK-rozwój organizacyjny. W-wa 1996;
    • T. Balbus. O Polskę Wolna i Niepodległa /1945-1948/. WiN w południowo-zachodniej Polsce.
    •  



    6 marzec 2007 r. - 13 sierpień 2012 r.
    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005